အခန်း (၁၁) — နှစ်ခြင်းမင်္ဂလာ

 

အခန်း (၁၁) — ဗတ္တိဇံ [၁၀၉] 

ဤအခန်းသည် မဿဲ ၃:၁၃-၁၇၊ မာကု ၁:၉-၁၁၊ လုကာ ၃:၂၁၊ ၂၂ တို့အပေါ် အခြေခံထားသည်။

တောကန္တာရပရောဖက်နှင့် သူ၏ထူးခြားသောအသိပေးကြေညာချက် သတင်းတို့သည် ဂါလိလဲပြည်တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ထိုသတင်းစကားသည် အဝေးဆုံးတောင်ပေါ်မြို့များရှိ လယ်သမားများနှင့် ပင်လယ်နားရှိ တံငါသည်များထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဤရိုးသားဖြူစင်သောနှလုံးသားများ၌ အမှန်ကန်ဆုံးသော တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ နာဇရက်မြို့ရှိ ယောသပ်၏ လက်သမားအလုပ်ရုံတွင် ထိုအကြောင်းကို ပြောကြားခဲ့ကြပြီး တစ်ဦးသောသူသည် ထိုခေါ်သံကို မှတ်မိသိရှိခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏အချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ရပ်နားကာ မယ်တော်ကို နှုတ်ဆက်ပြီး ယော်ဒန်မြစ်သို့ အုပ်စုလိုက်သွားနေကြသော မိမိ၏လူမျိုးစုများနောက်သို့ လိုက်ပါခဲ့သည်။

Chapter 11—The Baptism [109]
This chapter is based on Matthew 3:13-17; Mark 1:9-11; Luke 3:21,
22.
Tidings of the wilderness prophet and his wonderful announcement, spread throughout Galilee. The message reached the peasants
in the remotest hill towns, and the fsher folk by the sea, and in
these simple, earnest hearts found its truest response. In Nazareth
it was told in the carpenter shop that had been Joseph’s, and One
recognized the call. His time had come. Turning from His daily toil,
He bade farewell to His mother, and followed in the steps of His
countrymen who were flocking to the Jordan.

ယေရှုနှင့် ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်တို့သည် ဝမ်းကွဲညီအစ်ကိုများဖြစ်ကြပြီး မွေးဖွားခြင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေများအရ နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေကြသော်လည်း သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်ရိုက် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိခဲ့ကြပါ။ ယေရှု၏ဘဝကို ဂါလိလဲပြည် နာဇရက်မြို့၌ ကုန်လွန်စေခဲ့ပြီး ယောဟန်၏ဘဝကိုမူ ယုဒတောကန္တာရတွင် ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ပတ်ဝန်းကျင်များ၌ သူတို့သည် သီးခြားစီ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး အချင်းချင်း ဆက်သွယ်မှု မရှိခဲ့ကြပါ။ ဘုရားသခင်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုက ဤသို့ဖြစ်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တစ်ဦး၏အခွင့်အာဏာကို တစ်ဦးက ထောက်ခံရန် ပူးပေါင်းကြံစည်ကြသည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်မျိုးအတွက် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မျှ မပေးစေရန်ဖြစ်သည်။

Jesus and John the Baptist were cousins, and closely related by
the circumstances of their birth; yet they had had no direct acquaintance with each other. The life of Jesus had been spent at Nazareth
in Galilee; that of John, in the wilderness of Judea. Amid widely
different surroundings they had lived in seclusion, and had had no
communication with each other. Providence had ordered this. No
occasion was to be given for the charge that they had conspired
together to support each other’s claims.

ယောဟန်သည် ယေရှုမွေးဖွားခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော အဖြစ်အပျက်များကို သိရှိထားသည်။ ကိုယ်တော် ငယ်စဉ်က ယေရုရှလင်မြို့သို့ သွားရောက်ခဲ့ခြင်းနှင့် ရဗ္ဗိကျောင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူကြားသိခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ အပြစ်ကင်းသောဘဝအကြောင်းကို သူသိရှိပြီး ကိုယ်တော်သည် မေရှိယဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ သူ၌ အတည်ပြုနိုင်သော သက်သေမရှိသေးပါ။ ယေရှုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် လူမသိသူမသိ တိတ်ဆိတ်စွာနေထိုင်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏သာသနာလုပ်ငန်းအတွက် ထူးခြားသောသက်သေ အထောက်အထားများ မပြသခဲ့ခြင်းကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ကတိထားတော်မူသော အရှင်ဖြစ်နိုင်ပါ့မလားဟူသော သံသယဖြစ်စရာ အကြောင်းများ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်သည် ဘုရားသခင်၏အချိန်၌ အရာရာ ထင်ရှားလာလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်လျက် သဒ္ဓါတရားဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ မေရှိယသည် မိမိလက်၌ ဗတ္တိဇံခံရန် လာရောက်လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်တော်၏ ဘုရားဇာတ်ကောင်လက္ခဏာအတွက် နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခု ပေးသနားတော်မူမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ့အား ဗျာဒိတ်ပေးထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူသည် ကိုယ်တော်ကို လူအများအား မိတ်ဆက်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

John was acquainted with the events that had marked the birth
of Jesus. He had heard of the visit to Jerusalem in His boyhood,
and of what had passed in the school of the rabbis. He knew of His
sinless life, and believed Him to be the Messiah; but of this he had
no positive assurance. The fact that Jesus had for so many years
remained in obscurity, giving no special evidence of His mission,
gave occasion for doubt as to whether He could be the Promised [110]
One. The Baptist, however, waited in faith, believing that in God’s
own time all would be made plain. It had been revealed to him that
the Messiah would seek baptism at his hands, and that a sign of His
divine character should then be given. Thus he would be enabled to
present Him to the people.
81
82 The Desire of Ages

ယေရှု ဗတ္တိဇံခံရန် ရောက်လာသောအခါ ယောဟန်သည် အခြားမည်သူ၌မျှ မမြင်ဖူးသော စရိုက်လက္ခဏာ၏ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းမှုကို ကိုယ်တော်၌ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်ရှိနေသော ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသည် သန့်ရှင်းပြီး ခန့်ညားထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ယော်ဒန်မြစ်တွင် မိမိပတ်လည်၌ စုဝေးနေကြသော လူအုပ်ကြီးထဲ၌ ယောဟန်သည် ရာဇဝတ်မှုများ၏ မှောင်မိုက်သောပုံပြင်များကို ကြားဖူးခဲ့ပြီး များပြားလှသောအပြစ်ဝန်များကြောင့် ငုံ့လျှိုးနေကြသော ဝိညာဉ်များနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ သြဇာအာနုဘော်များ ကိန်းဝပ်နေသော ဤကဲ့သို့သော လူသားမျိုးနှင့် တစ်ခါမျှ မဆုံဖူးခဲ့ပါ။ ဤအရာအားလုံးသည် မေရှိယနှင့်ပတ်သက်၍ ယောဟန်အား ဗျာဒိတ်ပေးထားသည်များနှင့် ကိုက်ညီနေပါသည်။ သို့သော် သူသည် ယေရှု၏တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။ အပြစ်သားဖြစ်သော သူသည် အပြစ်ကင်းစင်သော အရှင်မြတ်ကို မည်သို့ ဗတ္တိဇံပေးနိုင်မည်နည်း။ နောင်တရရန် မလိုအပ်သော ကိုယ်တော်သည် အပြစ်များကို ဆေးကြောရမည်ဟု ဝန်ခံသည့် ဤဓလေ့ထုံးစံကို အဘယ်ကြောင့် ခံယူသင့်သနည်း။

When Jesus came to be baptized, John recognized in Him a
purity of character that he had never before perceived in any man.
The very atmosphere of His presence was holy and awe-inspiring.
Among the multitudes that had gathered about him at the Jordan,
John had heard dark tales of crime, and had met souls bowed down
with the burden of myriad sins; but never had he come in contact with
a human being from whom there breathed an influence so divine. All
this was in harmony with what had been revealed to John regarding
the Messiah. Yet he shrank from granting the request of Jesus. How
could he, a sinner, baptize the Sinless One? And why should He
who needed no repentance submit to a rite that was a confession of
guilt to be washed away?

ယေရှုက ဗတ္တိဇံခံရန် တောင်းဆိုသောအခါ ယောဟန်က “အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ထံ၌ ဗတ္တိဇံကို ခံရမည်အကြောင်း ရှိပါသည်ဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ထံသို့ ကြွလာတော်မူသလော” ဟု ဆိုကာ နောက်သို့ဆုတ်ခဲ့သည်။ ပြတ်သားသော်လည်း နူးညံ့သော အခွင့်အာဏာဖြင့် ယေရှုက “ယခု အခွင့်ပေးပါဦး။ ဤသို့ပြု၍ တရားသမျှတို့ကို စုံစမ်စေခြင်းငှါ သင့်လျော်သည်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယောဟန်သည် ခွင့်ပြုကာ ကယ်တင်ရှင်ကို ယော်ဒန်မြစ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ရေအောက်၌ မြှုပ်နှံခဲ့သည်။ “ယေရှုသည် ဗတ္တိဇံကိုခံ၍ ရေမှတက်ကြွသော်၊ ကောင်းကင်ဖွင့်လှစ်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် ချိုးငှက်ကဲ့သို့ ဆင်းသက်၍ ကိုယ်တော်အပေါ်၌ နားတော်မူသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်ရလေ၏။”

[111] As Jesus asked for baptism, John drew back, exclaiming, “I have
need to be baptized of Thee, and comest Thou to me?” With frm
yet gentle authority, Jesus answered, “Suffer it to be so now: for
thus it becometh us to fulfll all righteousness.” And John, yielding,
led the Saviour down into the Jordan, and buried Him beneath the
water. “And straightway coming up out of the water,” Jesus “saw the
heavens opened, and the Spirit like a dove descending upon Him.”

ယေရှုသည် မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် အပြစ်ဝန်ခံခြင်းအနေဖြင့် ဗတ္တိဇံကို ခံယူခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့လုပ်ဆောင်ရမည့် အဆင့်ဆင့်သော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ပေးခြင်းဖြင့် အပြစ်သားများနှင့် မိမိကိုယ်ကို တစ်သားတည်းဖြစ်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဗတ္တိဇံခံပြီးနောက် ကိုယ်တော်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခခံခြင်းနှင့် သည်းခံခြင်းဘဝသည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပုံသက်သေပင်ဖြစ်သည်။

Jesus did not receive baptism as a confession of guilt on His own
account. He identifed Himself with sinners, taking the steps that we
are to take, and doing the work that we must do. His life of suffering
and patient endurance after His baptism was also an example to us.

ရေထဲမှ တက်လာသောအခါ ယေရှုသည် မြစ်ကမ်းပါးပေါ်တွင် ဦးညွှတ်ဆုတောင်းခဲ့သည်။ အသစ်နှင့် အရေးကြီးသော ခေတ်ကာလတစ်ခုသည် ကိုယ်တော့်ရှေ့မှောက်၌ ပွင့်လင်းလာနေပြီဖြစ်သည်။ ယခု ကိုယ်တော်သည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော စင်မြင့်ပေါ်တွင် မိမိဘဝ၏ တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ငြိမ်သက်ခြင်းမင်းသား ဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်တော်ကြွလာခြင်းသည် ဓားကို အိမ်မှထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ရပေမည်။ ကိုယ်တော် တည်ထောင်ရန် ကြွလာသော နိုင်ငံတော်သည် ယုဒလူတို့ အလိုရှိသောအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ဣသရေလတို့၏ ဘာသာရေးထုံးတမ်းစဉ်လာနှင့် စနစ်တို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော ကိုယ်တော်သည် ရန်သူနှင့် ဖျက်ဆီးသူအဖြစ် ရှုမြင်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။ သိနာတောင်ပေါ်တွင် ပညတ်တော်ကို ကြေညာခဲ့သော ကိုယ်တော်သည် ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်သူအဖြစ် ပြစ်တင်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။ စာတန်၏တန်ခိုးကို ချိုးဖျက်ရန် ကြွလာသော ကိုယ်တော်သည် ဗေလဇေဗုဗုအဖြစ် စွပ်စွဲခံရမည်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သူမျှ ကိုယ်တော့်ကို နားမလည်ခဲ့ကြသလို ကိုယ်တော်၏ သာသနာလုပ်ငန်းဆောင်ရွက်စဉ် ကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင်လည်း တစ်ကိုယ်တည်း လျှောက်လှမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် မယ်တော်နှင့် ညီအစ်ကိုများသည် ကိုယ်တော်၏ သာသနာလုပ်ငန်းကို နားမလည်ခဲ့ကြပါ။ တပည့်တော်များပင်လျှင် ကိုယ်တော့်ကို နားမလည်ခဲ့ကြပါ။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ ထာဝရအလင်းထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကိုယ်တော်၏ဘဝမှာမူ အထီးကျန်စွာ ကုန်လွန်ရမည်ဖြစ်သည်။

Upon coming up out of the water, Jesus bowed in prayer on the
river bank. A new and important era was opening before Him. He
was now, upon a wider stage, entering on the conflict of His life.
Though He was the Prince of Peace, His coming must be as the
unsheathing of a sword. The kingdom He had come to establish
was the opposite of that which the Jews desired. He who was the
foundation of the ritual and economy of Israel would be looked upon
as its enemy and destroyer. He who had proclaimed the law upon
Sinai would be condemned as a transgressor. He who had come to
break the power of Satan would be denounced as Beelzebub. No one
upon earth had understood Him, and during His ministry He must
still walk alone. Throughout His life His mother and His brothers did
not comprehend His mission. Even His disciples did not understand
Him. He had dwelt in eternal light, as one with God, but His life on
earth must be spent in solitude.
Baptism 83

ကျွန်ုပ်တို့နှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်သောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်ဝန်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ထမ်းဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ အပြစ်ကင်းစင်သော အရှင်သည် အပြစ်၏ အရှက်တရားကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ ငြိမ်သက်ခြင်းကို မြတ်နိုးသူသည် ရန်ပွဲများကြားတွင် နေထိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သမ္မာတရားသည် မုသာနှင့်လည်းကောင်း၊ စင်ကြယ်ခြင်းသည် ညစ်ညမ်းခြင်းနှင့်လည်းကောင်း အတူရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်ဖောက်ဖျက်ခြင်းကြောင့် ရရှိလာသော အပြစ်တိုင်း၊ မသင့်မြတ်မှုတိုင်း၊ ညစ်ညမ်းသော တပ်မက်မှုတိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများ ဖြစ်ခဲ့သည်။

As one with us, He must bear the burden of our guilt and woe.
The Sinless One must feel the shame of sin. The peace lover must
dwell with strife, the truth must abide with falsehood, purity with
vileness. Every sin, every discord, every defling lust that transgression had brought, was torture to His spirit.

ကိုယ်တော်သည် ဤလမ်းစဉ်ကို တစ်ဦးတည်း လျှောက်လှမ်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤဝန်ကိုလည်း တစ်ဦးတည်း ထမ်းဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ဘုန်းအသရေကို စွန့်ပယ်ကာ လူသား၏ အားနည်းချက်ကို လက်ခံထားသော ကိုယ်တော့်အပေါ်တွင် လောကကြီးကို ကယ်တင်ခြင်းတာဝန် ကျရောက်နေပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် ထိုအရာအားလုံးကို မြင်တွေ့ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ခိုင်မြဲနေခဲ့သည်။ ပျက်စီးနေသော လူမျိုးဆက်ကို ကယ်တင်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ လက်ရုံးအပေါ်တွင် တည်မှီနေပြီး ကိုယ်တော်သည် အနန္တတန်ခိုးရှင်ဖြစ်သော မေတ္တာတော်၏ လက်ကိုဆွဲကိုင်ရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ခဲ့သည်။

Alone He must tread the path; alone He must bear the burden.
Upon Him who had laid off His glory and accepted the weakness of
humanity the redemption of the world must rest. He saw and felt it
all, but His purpose remained steadfast. Upon His arm depended the
salvation of the fallen race, and He reached out His hand to grasp
the hand of Omnipotent Love.

ကယ်တင်ရှင်သည် စိတ်နှလုံးကို သွန်းလောင်းကာ ဆုတောင်းနေစဉ် ကိုယ်တော်၏ အကြည့်သည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးဖောက်သွားပုံရသည်။ အပြစ်သည် လူတို့၏ နှလုံးသားကို မည်သို့ မာကျောစေခဲ့ကြောင်းနှင့် လူတို့အနေဖြင့် ကိုယ်တော်၏ သာသနာလုပ်ငန်းကို သိမြင်နားလည်ကာ ကယ်တင်ခြင်းဆုကျေးဇူးကို လက်ခံရန် မည်မျှ ခက်ခဲလိမ့်မည်ကို ကိုယ်တော် ကောင်းစွာ သိရှိတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် လူတို့၏ မယုံကြည်မှုကို အောင်နိုင်ရန်၊ စာတန်၏ ကျေးကျွန်ဖြစ်စေသော သံခြေကျင်းများကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် သူတို့အတွက် ဖျက်ဆီးသူကို အောင်နိုင်ရန် ခမည်းတော်ထံ၌ တန်ခိုးတော်ကို အသနားခံခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့ကို မိမိ၏သားတော်အားဖြင့် လက်ခံတော်မူကြောင်း သက်သေပြရန် ကိုယ်တော် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

The Saviour’s glance seems to penetrate heaven as He pours out
His soul in prayer. Well He knows how sin has hardened the hearts
of men, and how diffcult it will be for them to discern His mission, [112]
and accept the gift of salvation. He pleads with the Father for power
to overcome their unbelief, to break the fetters with which Satan has
enthralled them, and in their behalf to conquer the destroyer. He
asks for the witness that God accepts humanity in the person of His
Son.

ကောင်းကင်တမန်များသည် ထိုကဲ့သို့သော ဆုတောင်းသံမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ကြပါ။ သူတို့သည် သူတို့၏ ချစ်လှစွာသော အကြီးအကဲထံသို့ စိတ်ချမှုနှင့် သက်သာရာရစေမည့် သတင်းစကားကို ယူဆောင်သွားရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။ သို့သော် မဟုတ်သေးပါ၊ ခမည်းတော်ကိုယ်တိုင်က သားတော်၏ တောင်းလျှောက်ချက်ကို ပြန်လည်ဖြေကြားမည်ဖြစ်သည်။ ပလ္လင်တော်မှ ဘုန်းအသရေ တော်ရောင်ခြည်များ တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး ကယ်တင်ရှင်၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ အစင်ကြယ်ဆုံးသော အလင်းရောင်ဖြင့် ချိုးငှက်သဏ္ဌာန်တစ်ခု ဆင်းသက်လာခဲ့သည် — ၎င်းမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး နှိမ့်ချသော ကိုယ်တော်အတွက် သင့်လျော်သော အမှတ်အသားဖြစ်သည်။

Never before have the angels listened to such a prayer. They
are eager to bear to their loved Commander a message of assurance
and comfort. But no; the Father Himself will answer the petition
of His Son. Direct from the throne issue the beams of His glory.
The heavens are opened, and upon the Saviour’s head descends a
dovelike form of purest light,—ft emblem of Him, the meek and
lowly One.

ယော်ဒန်မြစ်ရှိ မြောက်မြားစွာသော လူအုပ်ထဲတွင် ယောဟန်မှလွဲ၍ အနည်းငယ်သော သူတို့သာလျှင် ထိုကောင်းကင်ဘုံမှ ရူပါရုံကို သိမြင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင် ရှိနေခြင်း၏ ခန့်ညားထည်ဝါမှုသည် ထိုအစည်းအဝေးကြီးအပေါ်၌ တည်ရှိနေခဲ့သည်။ လူအများတို့သည် ခရစ်တော်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်ကို အစဉ်ဝန်းရံထားသော အလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်။ ကိုယ်တော်၏ မော့ကြည့်နေသော မျက်နှာတော်မှာ လူသားတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးလောက်အောင် ဘုန်းအသရေ တောက်ပနေခဲ့သည်။ ပွင့်နေသော ကောင်းကင်ဘုံမှ “ဤသူသည် ငါနှစ်သက်မြတ်နိုးရာ၊ ငါ၏ချစ်သားပေတည်း” ဟု ပြောဆိုသော အသံကို ကြားရလေသည်။

Of the vast throng at the Jordan, few except John discerned the
heavenly vision. Yet the solemnity of the divine Presence rested
upon the assembly. The people stood silently gazing upon Christ.
His form was bathed in the light that ever surrounds the throne of
God. His upturned face was glorifed as they had never before seen
the face of man. From the open heavens a voice was heard saying,
“This is My beloved Son, in whom I am well pleased.”

ဤအတည်ပြုချက် စကားလုံးများသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသူများ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးရန်နှင့် ကယ်တင်ရှင်အား ကိုယ်တော်၏ သာသနာလုပ်ငန်းအတွက် ခွန်အားပေးရန် ဖြစ်သည်။ အပြစ်ရှိသော လောကကြီး၏ အပြစ်များသည် ခရစ်တော်အပေါ်၌ တင်ထားသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျဆင်းနေသော လူသားသဘာဝကို ကိုယ်တိုင် ခံယူထားသော နှိမ့်ချမှုများ ရှိနေသော်လည်း၊ ကောင်းကင်မှ အသံတော်က ကိုယ်တော်အား ထာဝရဘုရား၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။

These words of confrmation were given to inspire faith in those
who witnessed the scene, and to strengthen the Saviour for His
mission. Notwithstanding that the sins of a guilty world were laid
upon Christ, notwithstanding the humiliation of taking upon Himself
84 The Desire of Ages
our fallen nature, the voice from heaven declared Him to be the Son
of the Eternal.

ယေရှုသည် ခမည်းတော်၏ အတည်ပြုချက်အတွက် မျက်ရည်များဖြင့် အသနားခံကာ ဦးညွှတ်ဆုတောင်းနေသည်ကို တွေ့ရသောအခါ ယောဟန်သည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေသည် ကိုယ်တော်ကို ဝန်းရံထားပြီး ကောင်းကင်မှ အသံတော်ကို ကြားရသောအခါ ယောဟန်သည် ဘုရားသခင် ကတိပေးထားသော အမှတ်အသားကို မှတ်မိသိရှိခဲ့သည်။ မိမိ ဗတ္တိဇံပေးခဲ့သောသူမှာ လောက၏ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် သူ၏အပေါ်၌ ကိန်းဝပ်တော်မူသဖြင့် သူသည် ယေရှုကို လက်ညှိုးညွှန်ကာ “လောက၏အပြစ်ကို ဖယ်ရှားသော ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်ကို ကြည့်လော့” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။

John had been deeply moved as he saw Jesus bowed as a suppliant, pleading with tears for the approval of the Father. As the glory
of God encircled Him, and the voice from heaven was heard, John
recognized the token which God had promised. He knew that it was
the world’s Redeemer whom he had baptized. The Holy Spirit rested
upon him, and with outstretched hand pointing to Jesus, he cried,
“Behold the Lamb of God, which taketh away the sin of the world.”

နားထောင်နေသူများထဲတွင် မည်သူမျှ၊ ဟောပြောသူ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် “ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်” ဟူသော ဤစကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ခဲ့ကြပါ။ မောရိတောင်ပေါ်တွင် အာဗြဟံသည် သူ၏သားဖြစ်သူ၏ “အကျွန်ုပ်အဘ၊ … မီးရှို့ရာယဇ်ဖို့ သိုးသငယ်သည် အဘယ်မှာရှိသနည်း” ဟူသော မေးခွန်းကို ကြားခဲ့ရသည်။ အဖေဖြစ်သူက “ငါ့သား၊ မီးရှို့ရာယဇ်ဖို့ သိုးသငယ်ကို ဘုရားသခင်သည် မိမိအဖို့ ပြင်ဆင်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၂:၇၊ ၈။ ထို့ပြင် ဣဇာက်၏ နေရာတွင် ဘုရားသခင် ပြင်ဆင်ပေးသော သိုးထီး၌ အာဗြဟံသည် လူတို့၏ အပြစ်အတွက် သေရမည့် အရှင်၏ အမှတ်အသားကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ဟေရှာယမှတစ်ဆင့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ထိုပုံဥပမာကို ယူဆောင်ကာ ကယ်တင်ရှင်နှင့်ပတ်သက်၍ “သူသည် အသေသတ်ခြင်းငှါ ဆွဲသွားသော သိုးသငယ်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏၊” “ငါတို့ရှိသမျှ၏ အပြစ်များကို ထာဝရဘုရားသည် သူ၏အပေါ်၌ တင်တော်မူ၏” (ဟေရှာယ ၅၃:၇၊ ၆) ဟု ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ထိုသင်ခန်းစာကို နားမလည်ခဲ့ကြပါ။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများကို တစ်ပါးအမျိုးသားတို့က သူတို့၏ နတ်ဘုရားများကို စိတ်ကျေနပ်စေရန် ပေးကမ်းသော လက်ဆောင်များကဲ့သို့ ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိနှင့် လူသားတို့ကို ပြန်လည်သင့်မြတ်စေသော ဆုကျေးဇူးသည် မိမိ၏ မေတ္တာတော်မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို သင်ကြားပေးလိုခဲ့သည်။

None among the hearers, and not even the speaker himself, discerned the import of these words, “the Lamb of God.” Upon Mount
Moriah, Abraham had heard the question of his son, “My father, ...
where is the lamb for a burnt offering?” The father answered, “My
son, God will provide Himself a lamb for a burnt offering.” Genesis
22:7, 8. And in the ram divinely provided in the place of Isaac,
Abraham saw a symbol of Him who was to die for the sins of men.
The Holy Spirit through Isaiah, taking up the illustration, prophesied
[113] of the Saviour, “He is brought as a lamb to the slaughter,” “and the
Lord hath laid on Him the iniquity of us all” (Isaiah 53:7, 6); but
the people of Israel had not understood the lesson. Many of them
regarded the sacrifcial offerings much as the heathen looked upon
their sacrifces,—as gifts by which they themselves might propitiate
the Deity. God desired to teach them that from His own love comes
the gift which reconciles them to Himself.

ယော်ဒန်မြစ်တွင် ယေရှုအား မိန့်တော်မူခဲ့သော “ဤသူသည် ငါနှစ်သက်မြတ်နိုးရာ၊ ငါ၏ချစ်သားပေတည်း” ဟူသော စကားလုံးသည် လူသားအားလုံးကို အကျုံးဝင်စေပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် ယေရှုကို ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် မိန့်မြွက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များနှင့် အားနည်းချက်များ ရှိနေသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့သည် တန်ဖိုးမရှိသူများအဖြစ် စွန့်ပစ်ခြင်း မခံရပါ။ “ထိုချစ်တော်မူသော သားတော်အားဖြင့် ငါတို့ကို လက်ခံတော်မူပြီ။” ဧဖက် ၁:၆။ ခရစ်တော်အပေါ်၌ တည်ရှိသော ဘုန်းအသရေသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ထားရှိသော ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်အတွက် ကတိတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဆုတောင်းခြင်း၏ တန်ခိုးအကြောင်း — လူသား၏ အသံသည် ဘုရားသခင်၏ နားတော်သို့ မည်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ကြောင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ တောင်းလျှောက်ချက်များသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ မည်သို့ လက်ခံခြင်းခံရကြောင်းကို ပြောပြနေပါသည်။ အပြစ်ကြောင့် ကမ္ဘာကြီးသည် ကောင်းကင်နှင့် ပြတ်တောက်သွားပြီး အဆက်အသွယ် ကင်းမဲ့သွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယေရှုသည် ၎င်းကို ဘုန်းအသရေ နယ်ပယ်နှင့် ပြန်လည် ချိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်သည် လူသားကို ဝန်းရံထားပြီး အမြင့်ဆုံးသော ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ပွင့်နေသော တံခါးဝများမှ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော အလင်းရောင်သည် ကျွန်ုပ်တို့က စုံစမ်းနှောက်ယှက်ခြင်းကို တွန်းလှန်ရန် အကူအညီတောင်းခံ ဆုတောင်းသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ယေရှုအား မိန့်တော်မူသော အသံတော်သည် ယုံကြည်သော စိတ်ဝိညာဉ်တိုင်းကို “ဤသူသည် ငါနှစ်သက်မြတ်နိုးရာ၊ ငါ၏ချစ်သား/ချစ်သမီးပေတည်း” ဟု မိန့်တော်မူနေပါသည်။

And the word that was spoken to Jesus at the Jordan, “This is
My beloved Son, in whom I am well pleased,” embraces humanity.
God spoke to Jesus as our representative. With all our sins and
weaknesses, we are not cast aside as worthless. “He hath made us
accepted in the Beloved.” Ephesians 1:6. The glory that rested upon
Christ is a pledge of the love of God for us. It tells us of the power
of prayer,—how the human voice may reach the ear of God, and
our petitions fnd acceptance in the courts of heaven. By sin, earth
was cut off from heaven, and alienated from its communion; but
Jesus has connected it again with the sphere of glory. His love has
encircled man, and reached the highest heaven. The light which fell
from the open portals upon the head of our Saviour will fall upon
us as we pray for help to resist temptation. The voice which spoke
Baptism 85
to Jesus says to every believing soul, This is My beloved child, in
whom I am well pleased.

“ချစ်သူတို့၊ ယခုတွင် ငါတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သားဖြစ်ကြ၏။ နောက်မှ အဘယ်သို့ဖြစ်မည်ဟု မထင်ရှားသေး။ သို့သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် ထင်ရှားတော်မူသောအခါ၊ ငါတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်တူရကြလတံ့ဟု ငါတို့သိကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် ရှိတော်မူသည်အတိုင်းကို ငါတို့သည် မြင်ရကြလတံ့။” ၁ ယောဟန် ၃:၂။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်သည် လမ်းကို ဖွင့်ပေးထားသောကြောင့် အပြစ်အများဆုံး၊ အလိုရှိဆုံး၊ အဖိနှိပ်ခံရဆုံးနှင့် အမုန်းတီးခံရဆုံးသော သူများပင်လျှင် ခမည်းတော်ထံသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်ခွင့် ရရှိကြသည်။ အားလုံးတို့သည် ယေရှု ပြင်ဆင်ပေးရန် ကြွသွားတော်မူသော အိမ်တော်များ၌ နေအိမ်တစ်လုံး ရရှိနိုင်ပါသည်။ “သန့်ရှင်းသောသူ၊ ဟုတ်မှန်သောသူ၊ ဒါဝိဒ်မင်း၏ သော့ကို ကိုင်သောသူ၊ အဘယ်သူမျှ မပိတ်နိုင်အောင် ဖွင့်၍၊ အဘယ်သူမျှ မဖွင့်နိုင်အောင် ပိတ်သောသူဖြစ်သော ထိုအရှင်သည် မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ … ကြည့်ရှုလော့၊ အဘယ်သူမျှ မပိတ်နိုင်သော တံခါးကို သင့်ရှေ့၌ ငါဖွင့်ထားပြီ။” ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၃:၇၊ ၈။

“Beloved, now are we the sons of God, and it doth not yet appear
what we shall be: but we know that, when He shall appear, we
shall be like Him; for we shall see Him as He is.” 1 John 3:2. Our
Redeemer has opened the way so that the most sinful, the most
needy, the most oppressed and despised, may fnd access to the
Father. All may have a home in the mansions which Jesus has gone
to prepare. “These things saith He that is holy, He that is true, He
that hath the key of David, He that openeth, and no man shutteth;
and shutteth, and no man openeth; ... behold, I have set before thee
an open door, and no man can shut it.” Revelation 3:7, 8.