အခန်း (၁၀) — တောကန္တာရထဲမှ အော်ဟစ်သံ

 

အခန်း (၁၀) — တောကန္တာရထဲမှ အော်ဟစ်သံ [၉၃]

ဤအခန်းသည် လုကာ ၁:၅-၂၃၊ ၅၇-၈၀၊ လုကာ ၃:၁-၁၈၊ လုကာ ၃:၁-၁၂၊ မာကု ၁:၁-၈ အပေါ် အခြေခံထားသည်။

မေရှိယ ကြွလာမည့်အချိန်ကို ကာလကြာရှည်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသော ဣသရေလလူမျိုးထဲမှ သစ္စာရှိသူတို့ထဲတွင် ခရစ်တော်၏ ရှေ့တော်ပြေး ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ အသက်ကြီးသော ယဇ်ပုရောဟိတ် ဇာခရိနှင့် သူ၏ဇနီး ဧလိရှဗက်တို့သည် “ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ဖြောင့်မတ်သောသူ” နှစ်ဦးဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့၏ ဆိတ်ငြိမ်ပြီး သန့်ရှင်းသော ဘဝများတွင် ယုံကြည်ခြင်းအလင်းသည် ထိုဆိုးညစ်သော နေ့ရက်များ၏ မှောင်မိုက်ထဲတွင် ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ လင်းလက်နေခဲ့သည်။ ဤဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်သော ဇနီးမောင်နှံအား “ထာဝရဘုရား၏ လမ်းခရီးကို ပြင်ဆင်ခြင်းငှာ ရှေ့တော်၌ သွားရမည့်” သားတစ်ယောက် ရရှိမည်ဟူသော ကတိတော်ကို ပေးခဲ့သည်။

Chapter 10—The Voice in the Wilderness [93]
[94]
[95]
[96]
[97]
This chapter is based on Luke 1:5-23, 57-80; Luke 3:1-18; Luke
3:1-12; Mark 1:1-8.
From among the faithful in Israel, who had long waited for the
coming of the Messiah, the forerunner of Christ arose. The aged
priest Zacharias and his wife Elisabeth were “both righteous before
God;” and in their quiet and holy lives the light of faith shone out
like a star amid the darkness of those evil days. To this godly pair
was given the promise of a son, who should “go before the face of
the Lord to prepare His ways.”

ဇာခရိသည် “ယုဒတောင်ပေါ်အရပ်” တွင် နေထိုင်သော်လည်း၊ တစ်နှစ်လျှင် နှစ်ကြိမ် ယဇ်ပုရောဟိတ် အစုအလိုက် ထမ်းဆောင်ရသော တာဝန်အရ ဗိမာန်တော်၌ တစ်ပတ်ကြာ အမှုဆောင်ရန် ဂျေရုဆလင်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။ “ဇာခရိသည် မိမိအစုအလှည့်ကျ၍ ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုကို ပြုစဉ်တွင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ ထုံးစံအတိုင်း စာရေးတံပြုကြသော်၊ ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ထဲသို့ဝင်၍ နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့ရသော အခွင့်ကို ရလေ၏။”

Zacharias dwelt in “the hill country of Judea,” but he had gone
up to Jerusalem to minister for one week in the temple, a service
required twice a year from the priests of each course. “And it came
to pass, that while he executed the priest’s offce before God in the
order of his course, according to the custom of the priest’s offce, his
lot was to burn incense when he went into the temple of the Lord.”

သူသည် သန့်ရှင်းရာဌာန၏ သန့်ရှင်းသောအရပ်ရှိ ရွှေယဇ်ပလ္လင်ရှေ့တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ဣသရေလတို့၏ ဆုတောင်းချက်များနှင့်အတူ နံ့သာပေါင်းတိမ်တိုက်သည် ဘုရားသခင်ရှေ့သို့ တက်သွားနေသည်။ ရုတ်တရက် သူသည် မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် “ယဇ်ပလ္လင်၏ လက်ယာဘက်၌ ရပ်နေ၏။” ကောင်းကင်တမန်၏ တည်နေရာမှာ မျက်နှာသာပေးမှုကို ညွှန်ပြနေသော်လည်း ဇာခရိက ၎င်းကို သတိမထားမိခဲ့ပါ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူသည် ကယ်တင်ရှင် ကြွလာရန် ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ယခုတွင် ထိုဆုတောင်းချက်များ ပြည့်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးရန် ကောင်းကင်ဘုံက စေတမန်ကို စေလွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်မှာ သူယုံကြည်နိုင်ရန်အတွက် အလွန်ကြီးမားလွန်းနေပုံရသည်။ သူသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

He was standing before the golden altar in the holy place of
the sanctuary. The cloud of incense with the prayers of Israel was
ascending before God. Suddenly he became conscious of a divine
presence. An angel of the Lord was “standing on the right side of
the altar.” The position of the angel was an indication of favor, but
Zacharias took no note of this. For many years he had prayed for [98]
the coming of the Redeemer; now heaven had sent its messenger
to announce that these prayers were about to be answered; but the
mercy of God seemed too great for him to credit. He was flled with
fear and self-condemnation.

သို့သော် သူ့အား ဝမ်းမြောက်ဖွယ် အာမခံချက်ဖြင့် နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်မှာ- “ဇာခရိ၊ မကြောက်နှင့်။ သင်ပြုသော ပတ္ထနာကို ဘုရားသခင် နားညောင်းတော်မူပြီ။ သင်၏ဇနီး ဧလိရှဗက်သည် သားကို ဘွားမြင်လိမ့်မည်။ ထိုသားကို ယောဟန်ဟူသော အမည်ဖြင့် မှည့်ရမည်။ သင်သည် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းခြင်း ရှိလိမ့်မည်။ ထိုသားကို ဘွားမြင်သောကြောင့် လူများတို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုသားသည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ကြီးမြတ်သောသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ စပျစ်ရည်နှင့် ယစ်မျိုးကို မသောက်ဘဲနေလိမ့်မည်။ အမိဝမ်းထဲကပင် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်လိမ့်မည်။... [၇၀] ဣသရေလအမျိုးသား အများတို့ကို သူတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လာစေလိမ့်မည်။ အဘတို့၏ စိတ်နှလုံးကို သားတို့ထံသို့လည်းကောင်း၊ ငြိမ်ဝပ်ခြင်းမရှိသော သူတို့ကို ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၏ ပညာသို့လည်းကောင်း ပြန်လာစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ထာဝရဘုရားအဖို့ ပြင်ဆင်လျက်ရှိသော လူမျိုးကို ဖြစ်စေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ဧလိယ၏ ဝိညာဉ်နှင့် တန်ခိုးကို ဆောင်လျက် ရှေ့တော်၌ သွားလိမ့်မည်။ ဇာခရိကလည်း၊ ထိုအကြောင်းကို အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သို့ သိနိုင်ပါမည်နည်း။ အကျွန်ုပ်သည် အသက်ကြီးပါပြီ။ အကျွန်ုပ်မယားသည်လည်း အသက်ကြီးပါပြီဟု ကောင်းကင်တမန်အား လျှောက်လေ၏။”

But he was greeted with the joyful assurance: “Fear not,
Zacharias: for thy prayer is heard; and thy wife Elisabeth shall
bear thee a son, and thou shalt call his name John. And thou shalt
have joy and gladness; and many shall rejoice at his birth. For he
shall be great in the sight of the Lord, and shall drink neither wine
nor strong drink; and he shall be flled with the Holy Ghost.... And
69
70 The Desire of Ages
many of the children of Israel shall he turn to the Lord their God.
And he shall go before Him in the spirit and power of Elias, to turn
the hearts of the fathers to the children, and the disobedient to the
wisdom of the just; to make ready a people prepared for the Lord.
And Zacharias said unto the angel, Whereby shall I know this? for I
am an old man, and my wife well stricken in years.”

အာဗြဟံသည် အသက်ကြီးသောအခါ ကတိပေးတော်မူသော အရှင်ကို သစ္စာရှိသည်ဟု ယုံကြည်သောကြောင့် သားသမီး ရရှိခဲ့သည်ကို ဇာခရိ ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ သို့သော် ခဏမျှ အသက်ကြီးသော ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် လူသားတို့၏ အားနည်းချက်အပေါ်သို့ စိတ်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် ကတိပေးထားသောအရာကို ကိုယ်တော် တတ်စွမ်းနိုင်သည်ကို သူ မေ့လျော့သွားသည်။ ဤမယုံကြည်မှုနှင့် နာဇရက်မြို့မှ အပျိုကညာ မာရိ၏ ချိုမြိန်ပြီး ကလေးငယ်ကဲ့သို့သော ယုံကြည်ခြင်းတို့ကြားတွင် ခြားနားချက်မှာ ကြီးမားလှပေသည်။ မာရိ၏ ကောင်းကင်တမန်၏ အံ့ဖွယ်သတင်းစကားအပေါ် ပြန်လည်ဖြေကြားချက်မှာ “အကျွန်ုပ်သည် ထာဝရဘုရား၏ ကျွန်မဖြစ်ပါ၏။ ကိုယ်တော်၏ စကားအတိုင်း အကျွန်ုပ်၌ ဖြစ်ပါစေသော်” ဟူ၍ ဖြစ်သည် (လုကာ ၁:၃၈)။

Zacharias well knew how to Abraham in his old age a child was
given because he believed Him faithful who had promised. But
for a moment the aged priest turns his thought to the weakness
of humanity. He forgets that what God has promised, He is able
to perform. What a contrast between this unbelief and the sweet,
childlike faith of Mary, the maiden of Nazareth, whose answer to
the angel’s wonderful announcement was, “Behold the handmaid of
the Lord; be it unto me according to thy word”! Luke 1:38.

ဇာခရိ၏ သားဖွားမြင်ခြင်းသည် အာဗြဟံ၏ သားဖွားမြင်ခြင်းနှင့် မာရိ၏ သားဖွားမြင်ခြင်းကဲ့သို့ပင်၊ ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ အမှန်တရားတစ်ခုကို သင်ကြားပေးရန် ဖြစ်သည်၊ ၎င်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့ သင်ယူရန် နှေးကွေးပြီး မေ့လျော့ရန် လွယ်ကူသော အမှန်တရားဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ကိုယ်တိုင်၌ မည်သည့်ကောင်းမှုမျှ ပြုလုပ်ရန် စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့ မလုပ်နိုင်သောအရာကို နာခံပြီး ယုံကြည်သော စိတ်ဝိညာဉ်တိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ကတိတော်၏ သားကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ပေးသနားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ရေးရာ အသက်တာကို ရှင်သန်စေခြင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းအမှုများ ပြုလုပ်နိုင်စေခြင်းမှာလည်း ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။

The birth of a son to Zacharias, like the birth of the child of
Abraham, and that of Mary, was to teach a great spiritual truth, a
truth that we are slow to learn and ready to forget. In ourselves we
are incapable of doing any good thing; but that which we cannot
do will be wrought by the power of God in every submissive and
believing soul. It was through faith that the child of promise was
given. It is through faith that spiritual life is begotten, and we are
enabled to do the works of righteousness.

ဇာခရိ၏ မေးခွန်းကို ကောင်းကင်တမန်က “ငါကား ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ ရပ်နေသော ဂါဗြေလ ဖြစ်၏။ သင့်အား စကားပြော၍ ဤဝမ်းမြောက်စရာ သတင်းကို ကြားပြောစေခြင်းငှာ ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူပြီ” ဟု ဆိုသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း (၅၀၀) ခန့်က ဂါဗြေလသည် ခရစ်တော် ကြွလာမည့်အချိန်အထိ ကြာမြင့်မည့် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကာလကို ဒံယေလအား သိစေခဲ့သည်။ ထိုကာလ ကုန်ဆုံးခါနီးပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိမှုက ဇာခရိအား မေရှိယ ကြွလာရန် ဆုတောင်းရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ယခုတွင် ထိုပရောဖက်ပြုချက်ကို ပေးခဲ့သော စေတမန်ကိုယ်တိုင်က ၎င်း၏ ပြည့်စုံမှုကို ကြေညာရန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

To the question of Zacharias, the angel said, “I am Gabriel, that
stand in the presence of God; and am sent to speak unto thee, and to
show thee these glad tidings.” Five hundred years before, Gabriel
had made known to Daniel the prophetic period which was to extend
to the coming of Christ. The knowledge that the end of this period
was near had moved Zacharias to pray for the Messiah’s advent.

ကောင်းကင်တမန်၏ “ငါကား ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ ရပ်နေသော ဂါဗြေလ ဖြစ်၏” ဟူသော စကားများက သူသည် ကောင်းကင်ဘုံတွင် မြင့်မားသော ဂုဏ်ထူးဆောင် တည်နေရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ပြသသည်။ သူသည် ဒံယေလထံသို့ သတင်းစကားဖြင့် ရောက်လာစဉ်က “ဤအမှုတို့၌ ငါ့ဘက်၌ နေသောသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိ။ သင်တို့၏ မင်းသား မိက္ခေလ [ခရစ်တော်] သာလျှင် ရှိ၏” ဟု ဆိုခဲ့သည် (ဒံယေလ ၁၀:၂၁)။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ကယ်တင်ရှင်က ဂါဗြေလအကြောင်း မိန့်ကြားသည်မှာ “ကိုယ်တော်၏ ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်၍ မိမိကျွန် ယောဟန်အား ထိုအရာများကို ပြတော်မူ၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည် (ဗျာဒိတ် ၁:၁)။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်တမန်က ယောဟန်အား “ငါသည် သင်နှင့်လည်းကောင်း၊ သင်၏ ညီအစ်ကို ပရောဖက်တို့နှင့်လည်းကောင်း အတူဆောင်ရွက်သော ကျွန်ဖြစ်၏” ဟု ကြေညာခဲ့သည် (ဗျာဒိတ် ၂၂:၉)။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် ဂုဏ်အရှိဆုံးသော ကောင်းကင်တမန်သည် အပြစ်သားများထံသို့ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖွင့်ပြရန် ရွေးချယ်ခံရသူ ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်မှာ အံ့ဩစရာပင်။

Now the very messenger through whom the prophecy was given had
come to announce its fulfllment.
[99] The words of the angel, “I am Gabriel, that stand in the presence
of God,” show that he holds a position of high honor in the heavenly
courts. When he came with a message to Daniel, he said, “There
is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ]
your Prince.” Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the
Revelation, saying that “He sent and signifed it by His angel unto
His servant John.” Revelation 1:1. And to John the angel declared,
“I am a fellow servant with thee and with thy brethren the prophets.”
Voice in the Wilderness 71
Revelation 22:9, R. V. Wonderful thought—that the angel who
stands next in honor to the Son of God is the one chosen to open the
purposes of God to sinful men.

ဇာခရိသည် ကောင်းကင်တမန်၏ စကားအပေါ် သံသယရှိခဲ့သည်။ ထိုအရာများ ပြည့်စုံသည့်တိုင်အောင် သူသည် ထပ်မံစကားပြောရတော့မည် မဟုတ်ပါ။ “ကြည့်ရှုလော့” ဟု ကောင်းကင်တမန်က ဆိုသည်၊ “ဤအမှုတို့သည် ဖြစ်ပျက်သော နေ့တိုင်အောင် သင်သည် စကားမပြောနိုင်ဘဲ ဆွံ့အလျက် နေရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ အချိန်တန်လျှင် ပြည့်စုံရမည့် ငါ့စကားကို သင်သည် မယုံကြည်။” ဤအမှုဆောင်ခြင်းတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ တာဝန်မှာ အများပြည်သူနှင့် အမျိုးသားရေးဆိုင်ရာ အပြစ်များအတွက် ခွင့်လွှတ်မှုရရန်နှင့် မေရှိယ ကြွလာရန် ဆုတောင်းပေးရန် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဇာခရိသည် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားသောအခါ စကားတစ်လုံးမျှ မထွက်နိုင်ခဲ့ပါ။

Zacharias had expressed doubt of the angel’s words. He was not
to speak again until they were fulflled. “Behold,” said the angel,
“thou shalt be dumb, ... until the day that these things shall be
performed, because thou believest not my words, which shall be
fulflled in their season.” It was the duty of the priest in this service
to pray for the pardon of public and national sins, and for the coming
of the Messiah; but when Zacharias attempted to do this, he could
not utter a word.

လူတို့ကို ကောင်းချီးပေးရန် ထွက်လာသောအခါ၊ “သူသည် သူတို့ကို လက်ရိပ်ပြ၍ စကားမပြောဘဲ နေလေ၏။” သူတို့သည် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြပြီး၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ခြင်းကို ခံရလေသလားဟု စိုးရိမ်လာကြသည်။ သို့သော် သူသည် သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ထွက်လာသောအခါ၊ သူ၏ မျက်နှာသည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်နှင့် တောက်ပနေပြီး “သူသည် ဗိမာန်တော်၌ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို မြင်ခဲ့ပြီဟု သူတို့ သိနားလည်ကြ၏။” ဇာခရိသည် မိမိမြင်တွေ့ ကြားသိခဲ့ရသောအရာများကို သူတို့အား ဆက်သွယ်ပြောကြားခဲ့ပြီး၊ “သူ၏ အမှုဆောင်ရက် ကုန်ဆုံးသောအခါ မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွားလေ၏။”

Coming forth to bless the people, “he beckoned unto them, and
remained speechless.” They had waited long, and had begun to fear,
lest he had been cut down by the judgment of God. But as he came
forth from the holy place, his face was shining with the glory of
God, “and they perceived that he had seen a vision in the temple.”
Zacharias communicated to them what he had seen and heard; and
“as soon as the days of his ministration were accomplished, he
departed to his own house.”

ကတိပေးထားသော သားငယ်ကို မွေးဖွားပြီး မကြာမီတွင်၊ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ လျှာသည် ပွင့်လာပြီး “သူသည် စကားပြော၍ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းလေ၏။ ပတ်ဝန်းကျင်၌ နေသောသူ အပေါင်းတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။ ထိုစကား အလုံးစုံတို့သည် ယုဒတောင်ပေါ်အရပ် တစ်လျှောက်လုံး၌ နှံ့ပြားကျော်စောလေ၏။ ကြားသမျှသော သူတို့သည် မိမိတို့ နှလုံးထဲမှာ မှတ်ကျုံးလျက်၊ [၁၀၀] ဤသူငယ်သည် အဘယ်သို့သောသူ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်နည်းဟု ဆိုကြ၏။” ဤအရာအားလုံးသည် ယောဟန်က လမ်းခရီးပြင်ဆင်ပေးရမည့် မေရှိယ ကြွလာခြင်းအပေါ် လူတို့ အာရုံစိုက်လာစေရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

Soon after the birth of the promised child, the father’s tongue
was loosed, “and he spake, and praised God. And fear came on
all that dwelt round about them: and all these sayings were noised
abroad throughout all the hill country of Judea. And all they that
heard them laid them up in their hearts, saying, What manner of [100]
child shall this be!” All this tended to call attention to the Messiah’s
coming, for which John was to prepare the way.

သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ဇာခရိအပေါ်တွင် ရှိနေပြီး၊ သူသည် ဤလှပသော စကားလုံးများဖြင့် မိမိသား၏ သာသနာတော်အကြောင်းကို ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်-

The Holy Spirit rested upon Zacharias, and in these beautiful
words he prophesied of the mission of his son:

“အချင်းသူငယ်၊ သင်သည် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရား၏ ပရောဖက်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရား၏ လမ်းခရီးတော်ကို ပြင်ဆင်ခြင်းငှာ ရှေ့တော်၌ သွားရလိမ့်မည်။ လူများတို့သည် မိမိတို့ အပြစ်လွတ်ခြင်းအားဖြင့်၊ ကယ်တင်ခြင်းတရားကို သိစေခြင်းငှာ သွားရလိမ့်မည်။ ငါတို့ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော် ကျေးဇူးအားဖြင့်၊ အထက်က အာရုဏ်တက်သည်ရှိသော်၊ မှောင်မိုက်နှင့် သေမင်း၏ အရိပ်ထဲမှာ နေသောသူတို့အား အလင်းပေးခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ငါတို့ခြေကို ငြိမ်သက်ခြင်းလမ်းသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းငှာလည်းကောင်း ကြွလာတော်မူပြီ။”

“Thou, child, shalt be called the prophet of the Highest;
For thou shalt go before the face of the Lord to prepare His
ways;
To give knowledge of salvation unto His people
By the remission of their sins,
Through the tender mercy of our God,
Whereby the Dayspring from on high hath visited us,
To give light to them that sit in darkness and in the shadow of
death,
72 The Desire of Ages
To guide our feet into the way of peace.”

“ထိုသူငယ်သည် ကြီးပွား၍ စိတ်ဝိညာဉ်၌ ခွန်အားနှင့် ပြည့်စုံလေ၏။ ဣသရေလလူတို့အား မိမိကိုယ်ကို မပြမီ နေ့တိုင်အောင် တောအရပ်၌ နေလေ၏။” ယောဟန် မမွေးဖွားမီတွင် ကောင်းကင်တမန်က “သူသည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ကြီးမြတ်သောသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ စပျစ်ရည်နှင့် ယစ်မျိုးကို မသောက်ဘဲနေလိမ့်မည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်လိမ့်မည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဇာခရိ၏ သားကို လူသားတို့အား ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသမျှတွင် အကြီးမြတ်ဆုံးသော အလုပ်ဖြစ်သည့် ကြီးမားသော အလုပ်တစ်ခုအတွက် ခေါ်ယူခဲ့သည်။ ဤအလုပ်ကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ရန်အတွက်၊ သူသည် မိမိနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ပေးမည့် ထာဝရဘုရား ရှိနေရန် လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ကောင်းကင်တမန်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို နားထောင်ပါက ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူနှင့်အတူ ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

“And the child grew, and waxed strong in spirit, and was in the
deserts till the day of his showing unto Israel.” Before the birth of
John, the angel had said, “He shall be great in the sight of the Lord,
and shall drink neither wine nor strong drink; and he shall be flled
with the Holy Ghost.” God had called the son of Zacharias to a great
work, the greatest ever committed to men. In order to accomplish
this work, he must have the Lord to work with him. And the Spirit
of God would be with him if he heeded the instruction of the angel.

ယောဟန်သည် လူတို့ထံသို့ ဘုရားသခင်၏ အလင်းကို ယူဆောင်လာပေးရန် ယေဟောဝါ၏ စေတမန်အဖြစ် ထွက်သွားရမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့၏ အတွေးအခေါ်များကို လမ်းကြောင်းအသစ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲပေးရမည်။ ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များ၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ ပြည့်စုံသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို သူတို့ လိုအပ်ကြောင်း သူတို့အား နားဝင်အောင် ပြောရမည်။ ထိုသို့သော စေတမန်သည် သန့်ရှင်းရမည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော် ကိန်းဝပ်ရာ ဗိမာန်တစ်ခု ဖြစ်ရမည်။ သူ၏ သာသနာတော်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်ရန်အတွက်၊ သူသည် ကျန်းမာသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းမှုနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား ရှိရမည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အလိုဆန္ဒများနှင့် ကိလေသာများကို ထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် မိမိ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို မည်သို့ ထိန်းချုပ်ရမည်နည်းဟူမူ၊ တောကန္တာရ၏ ကျောက်ဆောင်များနှင့် တောင်တန်းများကဲ့သို့ပင် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများကြောင့် မလှုပ်မယှက်ဘဲ လူတို့ကြားတွင် ရပ်တည်နိုင်ရမည်။

John was to go forth as Jehovah’s messenger, to bring to men
the light of God. He must give a new direction to their thoughts.
He must impress them with the holiness of God’s requirements, and
their need of His perfect righteousness. Such a messenger must be
holy. He must be a temple for the indwelling Spirit of God. In order
to fulfll his mission, he must have a sound physical constitution,
and mental and spiritual strength. Therefore it would be necessary
for him to control the appetites and passions. He must be able so to
control all his powers that he could stand among men as unmoved
by surrounding circumstances as the rocks and mountains of the
wilderness.

နှစ်ခြင်းဆရာယောဟန်၏ လက်ထက်တွင်၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာအပေါ် လောဘဇောတိုက်ခြင်း၊ ဇိမ်ခံမှုနှင့် ဝါကြွားမှုကို ချစ်မြတ်နိုးခြင်းတို့မှာ ပျံ့နှံ့နေပြီဖြစ်သည်။ ကာမဂုဏ်ခံစားမှုများ၊ ပွဲလမ်းသဘင်များနှင့် သောက်စားမူးယစ်မှုများသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရောဂါများနှင့် ဆုတ်ယုတ်မှုများကို ဖြစ်စေကာ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ သိမြင်မှုများကို ထုံထိုင်းစေပြီး အပြစ်အပေါ် ခံစားနိုင်စွမ်းကို လျော့နည်းစေသည်။ ယောဟန်သည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားတစ်ဦးအဖြစ် ရပ်တည်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ချွေတာသော ဘဝနှင့် [၁၀၁] ရိုးရှင်းသော ဝတ်စားဆင်ယင်မှုအားဖြင့် သူ၏ ခေတ်ကာလရှိ အလွန်အကျွံ ဖြစ်မှုများကို ပြစ်တင်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ပလ္လင်တော်မှ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးအားဖြင့် ယောဟန်၏ မိဘများထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့သော ညွှန်ကြားချက်များမှာ— ချုပ်တည်းခြင်း (temperance) ဆိုင်ရာ သင်ခန်းစာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

In the time of John the Baptist, greed for riches, and the love
of luxury and display had become widespread. Sensuous pleasures,
feasting and drinking, were causing physical disease and degeneracy,
benumbing the spiritual perceptions, and lessening the sensibility
to sin. John was to stand as a reformer. By his abstemious life and
[101] plain dress he was to rebuke the excesses of his time. Hence the
directions given to the parents of John,—a lesson of temperance by
an angel from the throne of heaven.

ကလေးဘဝနှင့် လူငယ်ဘဝတွင် စရိုက်လက္ခဏာမှာ အစွဲအမြဲဆုံး ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ရယူသင့်သည်။ မီးဖိုဘေးနှင့် မိသားစု စားပွဲဝိုင်းတွင် ထာဝရကာလအထိ ကြာရှည်မည့် ရလဒ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ဩဇာသက်ရောက်မှုများကို ကျင့်သုံးကြသည်။ မွေးရာပါ ပါရမီများထက်၊ အစောပိုင်းနှစ်များတွင် စွဲမြဲသွားသော အလေ့အထများက လူတစ်ဦးသည် ဘဝ၏ တိုက်ပွဲတွင် အောင်နိုင်သူ ဖြစ်မည်လား သို့မဟုတ် ရှုံးနိမ့်သူ ဖြစ်မည်လားဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။ လူငယ်ဘဝသည် မျိုးစေ့ချရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဤဘဝနှင့် နောင်လာမည့် ဘဝအတွက် ရိတ်သိမ်းရမည့် ရလဒ်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို သတ်မှတ်ပေးသည်။

In childhood and youth the character is most impressible. The
power of self-control should then be acquired. By the freside and at
the family board influences are exerted whose results are as enduring
as eternity. More than any natural endowment, the habits established
in early years decide whether a man will be victorious or vanquished
in the battle of life. Youth is the sowing time. It determines the
character of the harvest, for this life and for the life to come.

ပရောဖက်တစ်ဦးအနေဖြင့် ယောဟန်သည် “အဘတို့၏ စိတ်နှလုံးကို သားတို့ထံသို့လည်းကောင်း၊ ငြိမ်ဝပ်ခြင်းမရှိသော သူတို့ကို ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၏ ပညာသို့လည်းကောင်း ပြန်လာစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ထာဝရဘုရားအဖို့ ပြင်ဆင်လျက်ရှိသော လူမျိုးကို ဖြစ်စေခြင်းငှာ” လာရမည် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ ပထမအကြိမ် ကြွလာခြင်းအတွက် လမ်းပြင်ဆင်ရာတွင်၊ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ သခင်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းအတွက် လူတို့ကို ပြင်ဆင်ပေးမည့်သူများ၏ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာလောကကြီးသည် မိမိကိုယ်မိမိ အလိုလိုက်ခြင်းတွင် နစ်မွန်းနေသည်။ အမှားများနှင့် ပုံပြင်များမှာ ပေါများလှသည်။ ဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးရန် စာတန်၏ ကျော့ကွင်းများမှာ တိုးပွားလျက်ရှိသည်။ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း၌ သန့်ရှင်းခြင်းကို ပြည့်စုံစေလိုသူတိုင်းသည် ချုပ်တည်းခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း သင်ခန်းစာများကို သင်ယူရမည်။ အလိုဆန္ဒများနှင့် ကိလေသာများကို စိတ်၏ မြင့်မားသော စွမ်းအားများအောက်တွင် လက်အောက်ခံထားရမည်။ ဤမိမိကိုယ်မိမိ ဆုံးမခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ရှိ သန့်ရှင်းသော အမှန်တရားများကို နားလည်ပြီး လက်တွေ့ကျင့်သုံးနိုင်စေမည့် စိတ်ဓာတ်ခွန်အားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် ချုပ်တည်းခြင်း (temperance) သည် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်မှုလုပ်ငန်းတွင် နေရာတစ်ခု ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

As a prophet, John was “to turn the hearts of the fathers to the
children, and the disobedient to the wisdom of the just; to make
Voice in the Wilderness 73
ready a people prepared for the Lord.” In preparing the way for
Christ’s frst advent, he was a representative of those who are to
prepare a people for our Lord’s second coming. The world is given
to self-indulgence. Errors and fables abound. Satan’s snares for
destroying souls are multiplied. All who would perfect holiness in
the fear of God must learn the lessons of temperance and self-control.
The appetites and passions must be held in subjection to the higher
powers of the mind. This self-discipline is essential to that mental
strength and spiritual insight which will enable us to understand
and to practice the sacred truths of God’s word. For this reason
temperance fnds its place in the work of preparation for Christ’s
second coming.

သဘာဝအလျောက်ဆိုလျှင် ဇာခရိ၏ သားသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အလုပ်အတွက် ပညာသင်ကြားရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရဗ္ဗိကျောင်းများ၏ လေ့ကျင့်မှုသည် သူ၏ အလုပ်အတွက် မသင့်လျော်စေခဲ့ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ကျမ်းစာကို မည်သို့ အနက်ဖွင့်ရမည်ကို သင်ယူရန် သူ့အား ဘာသာဗေဒဆရာများထံသို့ မစေလွှတ်ခဲ့ပါ။ သဘာဝတရားနှင့် သဘာဝတရား၏ ဘုရားသခင်ထံမှ သင်ယူနိုင်ရန် ကိုယ်တော်သည် သူ့အား တောကန္တာရသို့ ခေါ်ယူခဲ့သည်။

In the natural order of things, the son of Zacharias would have
been educated for the priesthood. But the training of the rabbinical
schools would have unftted him for his work. God did not send him
to the teachers of theology to learn how to interpret the Scriptures.
He called him to the desert, that he might learn of nature and nature’s
God.

ခြောက်သွေ့သော တောင်ကုန်းများ၊ တောရိုင်းချိုင့်ဝှမ်းများနှင့် ကျောက်ဆောင်လိုဏ်ဂူများအကြားရှိ ဆိတ်ငြိမ်သော ဒေသတွင် သူ၏ အိမ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ သို့သော် တောကန္တာရ၏ ပြင်းထန်သော ဆုံးမမှုကို ခံယူရန်အတွက် ဘဝ၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဇိမ်ခံမှုများကို စွန့်လွှတ်ရန်မှာ သူ၏ ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရိုးရှင်းမှုနှင့် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်း အလေ့အထများအတွက် သင့်တော်လှသည်။ လောက၏ ဆူညံသံများကြောင့် အနှောင့်အယှက် မရှိဘဲ၊ သူသည် ဤနေရာတွင် သဘာဝတရား၏ သင်ခန်းစာများ၊ ဗျာဒိတ်တော်များနှင့် ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှု (Providence) တို့ကို လေ့လာနိုင်သည်။ ဇာခရိအား ကောင်းကင်တမန် ပြောကြားခဲ့သော စကားများကို ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော သူ၏ မိဘများက ယောဟန်အား မကြာခဏ ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ၏ သာသနာတော်ကို သူ့ရှေ့တွင် အမြဲထားရှိခဲ့ပြီး သူသည် ထိုသန့်ရှင်းသော တာဝန်ကို လက်ခံခဲ့သည်။ သူ့အတွက်မူ တောကန္တာရ၏ ဆိတ်ငြိမ်မှုသည် သံသယဖြစ်မှု၊ မယုံကြည်မှုနှင့် မစင်ကြယ်မှုတို့ အနှံ့အပြား ပျံ့နှံ့နေသော လူ့အဖွဲ့အစည်းမှ ကြိုဆိုဖွယ်ရာ လွတ်မြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုကို ခုခံနိုင်မည့် မိမိ၏ စွမ်းအားကို မယုံကြည်ခဲ့ဘဲ၊ အပြစ်၏ အလွန်အမင်း ဆိုးယုတ်မှုကို မခံစားမိတော့မှာ စိုးသဖြင့် အပြစ်နှင့် အမြဲမပြတ် ထိတွေ့နေရခြင်းမှ ရှောင်ဖယ်ခဲ့သည်။ [၁၀၂]

It was a lonely region where he found his home, in the midst of
barren hills, wild ravines, and rocky caves. But it was his choice
to forgo the enjoyments and luxuries of life for the stern discipline
of the wilderness. Here his surroundings were favorable to habits
of simplicity and self-denial. Uninterrupted by the clamor of the
world, he could here study the lessons of nature, of revelation, and
of Providence. The words of the angel to Zacharias had been often
repeated to John by his God-fearing parents. From childhood his
mission had been kept before him, and he had accepted the holy trust.
To him the solitude of the desert was a welcome escape from society
in which suspicion, unbelief, and impurity had become well-nigh
all-pervading. He distrusted his own power to withstand temptation, [102]
and shrank from constant contact with sin, lest he should lose the
sense of its exceeding sinfulness.

မွေးဖွားကတည်းက နာဇရိလူ (Nazarite) အဖြစ် ဘုရားသခင်ထံ ဆက်ကပ်ခြင်း ခံရသဖြင့်၊ သူသည် တစ်သက်တာလုံး ဆက်ကပ်အပ်နှံမှုတွင် ထိုကတိကဝတ်ကို မိမိကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ ရှေးပရောဖက်များ၏ ဝတ်စုံအတိုင်း ကုလားအုတ်အမွှေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အဝတ်ဖြစ်ပြီး သားရေခါးပန်းကို စည်းထားသည်။ သူသည် တောထဲတွင်တွေ့ရသော “ကျိုင်းကောင်နှင့် တောပျားရည်” ကို စားသုံးကာ တောင်ကုန်းများမှ ထွက်သော စင်ကြယ်သော ရေကို သောက်ခဲ့သည်။ [၇၄]

Dedicated to God as a Nazarite from his birth, he made the vow
his own in a life-long consecration. His dress was that of the ancient
prophets, a garment of camel’s hair, confned by a leather girdle. He
ate the “locusts and wild honey” found in the wilderness, and drank
the pure water from the hills.
74 The Desire of Ages

သို့သော် ယောဟန်၏ ဘဝသည် ပျင်းရိခြင်း၊ ခြိုးခြံချွေတာလွန်းသော အုံ့မှိုင်းခြင်း၊ သို့မဟုတ် အတ္တဆန်သော သီးခြားနေထိုင်ခြင်းတို့တွင် မကုန်ဆုံးခဲ့ပါ။ အခါအားလျော်စွာ သူသည် လူတို့နှင့် ရောနှောရန် ထွက်သွားတတ်ပြီး၊ လောကတွင် ဖြစ်ပျက်နေသောအရာများကို အမြဲတစေ စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်သူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဆိတ်ငြိမ်သော သူ၏ အပန်းဖြေရာနေရာမှ ဖြစ်ရပ်များ ပြောင်းလဲလာပုံကို သူ စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် လင်းလက်နေသော အမြင်ဖြင့် သူသည် လူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲသို့ ကောင်းကင်ဘုံမှ သတင်းစကားဖြင့် မည်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ကို နားလည်စေရန် လူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာများကို လေ့လာခဲ့သည်။ သူ၏ သာသနာတော်ဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသည် သူ၏အပေါ်တွင် ရှိနေသည်။ ဆိတ်ငြိမ်သောနေရာတွင် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့်၊ သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ဘဝလုပ်ငန်းအတွက် မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကြံ့ခိုင်အောင် ပြင်ဆင်ရန် ရှာဖွေခဲ့သည်။

But the life of John was not spent in idleness, in ascetic gloom, or
in selfsh isolation. From time to time he went forth to mingle with
men; and he was ever an interested observer of what was passing in
the world. From his quiet retreat he watched the unfolding of events.
With vision illuminated by the divine Spirit he studied the characters
of men, that he might understand how to reach their hearts with the
message of heaven. The burden of his mission was upon him. In
solitude, by meditation and prayer, he sought to gird up his soul for
the lifework before him.

တောကန္တာရထဲတွင် ရှိသော်လည်း သူသည် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုမှ ကင်းလွတ်ခွင့် မရခဲ့ပါ။ တတ်နိုင်သမျှ သူသည် စာတန် ဝင်ရောက်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းတိုင်းကို ပိတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်သူ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ သိမြင်မှုများမှာ ရှင်းလင်းနေပြီး၊ သူသည် ခိုင်မာပြတ်သားသော စရိုက်လက္ခဏာကို ပျိုးထောင်ထားသဖြင့်၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အကူအညီဖြင့် စာတန်၏ ချဉ်းကပ်မှုများကို သိရှိနိုင်ပြီး သူ၏ တန်ခိုးကို ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။

Although in the wilderness, he was not exempt from temptation.
So far as possible, he closed every avenue by which Satan could
enter, yet he was still assailed by the tempter. But his spiritual
perceptions were clear; he had developed strength and decision of
character, and through the aid of the Holy Spirit he was able to detect
Satan’s approaches, and to resist his power.

ယောဟန်သည် တောကန္တာရကို သူ၏ ကျောင်းတော်နှင့် သူ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနအဖြစ် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ မိဒျန့်တောင်တန်းများကြားရှိ မောရှေကဲ့သို့ပင်၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော် သက်သေအထောက်အထားများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရသည်။ ဣသရေလတို့၏ အကြီးမြတ်ဆုံးသော ခေါင်းဆောင်ကဲ့သို့ တောင်တန်းများ၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော ဆိတ်ငြိမ်မှုကြားတွင် နေထိုင်ရန်မှာ သူ၏ ကံကြမ္မာ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ သို့သော် သူ၏ရှေ့တွင် ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်ရှိ မောဘတောင်ကုန်းများ ရှိနေပြီး၊ ၎င်းတို့သည် တောင်တန်းများကို ခိုင်မြဲအောင် ပြုလုပ်၍ ခွန်အားဖြင့် ပတ်ရစ်ပေးထားသော အရှင်အကြောင်းကို ပြောပြနေသည်။ သူ၏ တောကန္တာရအိမ်ရှိ သဘာဝတရား၏ အုံ့မှိုင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံသည် ဣသရေလတို့၏ အခြေအနေကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပုံဖော်ပေးနေသည်။ ထာဝရဘုရား၏ အသီးအနှံများစွာ ထွက်သော စပျစ်ဥယျာဉ်သည် လူသူကင်းမဲ့သော လဟာပြင်ကြီး ဖြစ်နေပြီ။ သို့သော် တောကန္တာရ၏ အထက်တွင် ကောင်းကင်ယံသည် တောက်ပပြီး လှပစွာ ရှိနေသည်။ မုန်တိုင်းနှင့်အတူ မှောင်မည်းကာ စုရုံးလာသော တိမ်တိုက်များကို ကတိတော်၏ သက်တန့်က ခုံးပေါ်တွင် ဝန်းရံထားသည်။ ထို့အတူပင် ဣသရေလတို့၏ ဆုတ်ယုတ်မှု အထက်တွင် မေရှိယ အုပ်စိုးမှု၏ ကတိပြုထားသော ဘုန်းတော်သည် လင်းလက်နေခဲ့သည်။ အမျက်တော် တိမ်တိုက်များကို ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော် ပဋိညာဉ် သက်တန့်က ဝန်းရံထားခဲ့သည်။

John found in the wilderness his school and his sanctuary. Like
Moses amid the mountains of Midian, he was shut in by God’s
presence, and surrounded by the evidences of His power. It was not
his lot to dwell, as did Israel’s great leader, amid the solemn majesty
of the mountain solitudes; but before him were the heights of Moab,
beyond Jordan, speaking of Him who had set fast the mountains, and
girded them with strength. The gloomy and terrible aspect of nature
in his wilderness home vividly pictured the condition of Israel. The
fruitful vineyard of the Lord had become a desolate waste. But
above the desert the heavens bent bright and beautiful. The clouds
that gathered, dark with tempest, were arched by the rainbow of
promise. So above Israel’s degradation shone the promised glory
of the Messiah’s reign. The clouds of wrath were spanned by the
rainbow of His covenant-mercy.

ဆိတ်ငြိမ်သော ညဉ့်နက်ချိန်တွင် တစ်ဦးတည်းရှိနေစဉ်၊ သူသည် အာဗြဟံအား ပေးခဲ့သော ကြယ်များကဲ့သို့ များပြားလှမည့် မျိုးနွယ်တော်အကြောင်း ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ကို ဖတ်ရှုခဲ့သည်။ မောဘတောင်တန်းများကို ရွှေရောင်ခြယ်သသော အရုဏ်ဦးအလင်းသည် “နေထွက်သောအခါ မိုးမလင်းမီ အရုဏ်တက်သကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မိုးမရွာဘဲ မိုးတိမ်ကင်းစင်သော နံနက်အချိန်ကဲ့သို့လည်းကောင်း” ဖြစ်မည့် အရှင်အကြောင်းကို ပြောပြနေသည် (၂ ဓမ္မရာဇဝင်ချုပ် ၂၃:၄)။ [၁၀၃] နေမွန်းတည့်ချိန်၏ တောက်ပမှုတွင် “ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် ထင်ရှား၍၊ လူအပေါင်းတို့သည် အတူတူ မြင်ရကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုထားသော ကိုယ်တော်၏ ထင်ရှားပြသခြင်း၏ ခန့်ညားထည်ဝါမှုကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် (ဟေရှာယ ၄၀:၅)။

Alone in the silent night he read God’s promise to Abraham
of a seed numberless as the stars. The light of dawn, gilding the
mountains of Moab, told of Him who should be as “the light of the
[103] morning, when the sun riseth, even a morning without clouds.” 2
Samuel 23:4. And in the brightness of noontide he saw the splendor
of His manifestation, when “the glory of the Lord shall be revealed,
and all flesh shall see it together.” Isaiah 40:5.

သူသည် ရိုသေခန့်ညားသော်လည်း ဝမ်းမြောက်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ပရောဖက်ပြုချက်လိပ်စာများထဲတွင် မေရှိယ ကြွလာခြင်းဆိုင်ရာ ဗျာဒိတ်တော်များကို ရှာဖွေခဲ့သည် — မြွေ၏ခေါင်းကို နှိပ်စက်မည့် ကတိပြုထားသော မျိုးနွယ်တော်၊ ဒါဝိဒ်၏ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ဘုရင်တစ်ပါး အုပ်စိုးခြင်း မရပ်စဲမီ ပေါ်ထွန်းလာမည့် “ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပေးသောသူ” ရှိလော (Shiloh) အကြောင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ယခုတွင် အချိန်တန်လေပြီ။ ရောမအုပ်စိုးသူတစ်ဦးသည် ဇိအုန်တောင်ပေါ်ရှိ နန်းတော်တွင် ထိုင်နေသည်။ ထာဝရဘုရား၏ အမှန်ကန်သော နှုတ်ကပတ်တော်အရ၊ ခရစ်တော်သည် ဖွားမြင်တော်မူပြီးပြီ။

With awed yet exultant spirit he searched in the prophetic scrolls
the revelations of the Messiah’s coming,—the promised seed that
Voice in the Wilderness 75
should bruise the serpent’s head; Shiloh, “the peace giver,” who was
to appear before a king should cease to reign on David’s throne.
Now the time had come. A Roman ruler sat in the palace upon
Mount Zion. By the sure word of the Lord, already the Christ was
born.

မေရှိယ၏ ဘုန်းတော်အကြောင်း ဟေရှာယ၏ ကြည်နူးဖွယ် ပုံဖော်ချက်များသည် သူ၏ နေ့ညမပြတ် လေ့လာရာ ဖြစ်ခဲ့သည် — ယေရှဲ၏ အမြစ်မှ ထွက်လာသော အညွန့်၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၌ အုပ်စိုး၍ “လောကီ၌ ဆင်းရဲသောသူတို့၏ အမှုကို တရားသဖြင့် စီရင်မည့်” ဘုရင်၊ “လေဒဏ်မှ ခိုလှုံရာ... ပင်ပန်းသောပြည်၌ ကြီးစွာသော ကျောက်အရိပ်”၊ ဣသရေလကို “စွန့်ပစ်သောသူမ” ဟု မခေါ်တော့ဘဲ၊ သူမ၏ ပြည်ကိုလည်း “လူဆိတ်ညံသောပြည်” ဟု မခေါ်တော့ဘဲ၊ ထာဝရဘုရားက “ငါ့စိတ်နှင့်တွေ့သောသူမ” (Hephzibah) ဟု လည်းကောင်း၊ သူမ၏ ပြည်ကို “ထိမ်းမြားသောပြည်” (Beulah) ဟု လည်းကောင်း ခေါ်ဝေါ်မည့်အကြောင်း (ဟေရှာယ ၁၁:၄၊ ၃၂:၂၊ ၆၂:၄)။ ဆိတ်ငြိမ်သော ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူ၏ နှလုံးသားသည် ဘုန်းကြီးသော ဗျာဒိတ်ရူပါရုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

Isaiah’s rapt portrayals of the Messiah’s glory were his study
by day and by night,—the Branch from the root of Jesse; a King
to reign in righteousness, judging “with equity for the meek of the
earth;” “a covert from the tempest; ... the shadow of a great rock in a
weary land;” Israel no longer to be termed “Forsaken,” nor her land
“Desolate,” but to be called of the Lord, “My Delight,” and her land
“Beulah.” Isaiah 11:4; 32:2; 62:4, margin. The heart of the lonely
exile was flled with the glorious vision.

သူသည် ဘုရင်၏ အလှတရားကို ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ကို မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။ သူသည် သန့်ရှင်းခြင်း၏ ခန့်ညားထည်ဝါမှုကို ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ကို မစွမ်းဆောင်နိုင်သူ၊ မထိုက်တန်သူအဖြစ် ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် မြင့်မြတ်သောအရာကို ကြည့်ရှုခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် လူသားတို့အား မကြောက်ရွံ့ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ၏ စေတမန်အဖြစ် ထွက်သွားရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဘုရင်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မတ်တတ်ရပ်၍ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ နေနိုင်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ရှိခိုးဦးချခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

He looked upon the King in His beauty, and self was forgotten.
He beheld the majesty of holiness, and felt himself to be ineffcient
and unworthy. He was ready to go forth as Heaven’s messenger,
unawed by the human, because he had looked upon the Divine. He
could stand erect and fearless in the presence of earthly monarchs,
because he had bowed low before the King of kings.

ယောဟန်သည် မေရှိယနိုင်ငံတော်၏ သဘာဝကို အပြည့်အဝ နားမလည်ခဲ့ပေ။ သူသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့အား သူတို့၏ အမျိုးသားရန်သူများလက်မှ ကယ်နှုတ်ခြင်း ခံရမည်ကို မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဖြောင့်မတ်ခြင်းရှိသော ရှင်ဘုရင် ကြွလာတော်မူခြင်းနှင့် ဣသရေလလူမျိုးတို့အား သန့်ရှင်းသောလူမျိုးအဖြစ် တည်ထောင်ခြင်းသည် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူ၏မွေးဖွားချိန်တွင် ပေးခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံလာလိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သည်၊—

John did not fully understand the nature of the Messiah’s kingdom. He looked for Israel to be delivered from her national foes;
but the coming of a King in righteousness, and the establishment of
Israel as a holy nation, was the great object of his hope. Thus he
believed would be accomplished the prophecy given at his birth,—
“To remember His holy covenant; ...

“ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော ပဋိညာဉ်ကို အောက်မေ့တော်မူရန်၊ ... ငါတို့သည် ရန်သူတို့၏ လက်မှ ကယ်နှုတ်ခြင်းခံရပြီးလျှင်၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်နိုင်ကြရန်၊ ငါတို့အသက်ရှင်သမျှ ကာလပတ်လုံး၊ ကိုယ်တော်ရှေ့တော်၌ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းရှိစေရန်။”

That we being delivered out of the hand of our enemies
Might serve Him without fear,
In holiness and righteousness before Him, all the days of our
life.”

သူသည် မိမိ၏လူမျိုးတို့ လှည့်ဖြားခံရခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို ကျေနပ်နေခြင်းနှင့် သူတို့၏ အပြစ်များထဲတွင် အိပ်ပျော်နေခြင်းတို့ကို မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့အား ပိုမိုသန့်ရှင်းသော အသက်တာသို့ နှိုးဆော်လိုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော သတင်းစကားမှာ သူတို့၏ ထုံထိုင်းခြင်းမှ လန့်နိုးလာစေရန်နှင့် သူတို့၏ ကြီးမားသော ဆိုးညစ်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်လာစေရန် ဖြစ်သည်။ ဧဝံဂေလိတရားတည်းဟူသော မျိုးစေ့သည် အမြစ်မတွယ်မီ၊ နှလုံးသားတည်းဟူသော မြေဆီလွှာကို ဦးစွာ ထွန်ယက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ယေရှုထံမှ အနာရောဂါ ငြိမ်းချမ်းမှုကို မရှာဖွေမီ၊ သူတို့သည် အပြစ်ဒဏ်ရာများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဘေးအန္တရာယ်ကို သိမြင်နိုးကြားလာရမည် ဖြစ်သည်။

He saw his people deceived, self-satisfed, and asleep in their
sins. He longed to rouse them to a holier life. The message that
God had given him to bear was designed to startle them from their
lethargy, and cause them to tremble because of their great wicked- [104]
ness. Before the seed of the gospel could fnd lodgment, the soil of
the heart must be broken up. Before they would seek healing from
76 The Desire of Ages
Jesus, they must be awakened to their danger from the wounds of
sin.

ဘုရားသခင်သည် အပြစ်သားကို မြှောက်ပင့်ရန် စေတမန်များကို စေလွှတ်တော်မမူပါ။ မသန့်ရှင်းသူတို့အား ဘေးဒုက္ခဖြစ်စေမည့် လုံခြုံမှုမျိုး၌ သာယာနေစေရန် ငြိမ်းချမ်းရေး သတင်းစကားကို မပေးပါ။ ကိုယ်တော်သည် ဒုစရိုက်ပြုသူ၏ သိက္ခာတရား (မသိစိတ်) အပေါ်တွင် လေးလံသောဝန်ကို တင်ထားတော်မူပြီး၊ နောင်တရစေမည့် မြားများဖြင့် ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်တော်မူသည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် ဘုရားသခင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တရားစီရင်ခြင်းကို တင်ပြခြင်းဖြင့် လိုအပ်ချက်ကို ပိုမိုသိမြင်စေပြီး၊ “ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်အံ့သောငှာ အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သို့ ပြုရပါမည်နည်း” ဟု ဟစ်ကြော်စေသည်။ ထို့နောက် မြေမှုန့်ထဲတွင် နှိမ့်ချစေခဲ့သော လက်တော်သည် နောင်တရသူကို ထူမတော်မူသည်။ အပြစ်ကို ဆုံးမပြီး၊ မာနနှင့် ရည်မှန်းချက်များကို ရှက်ကြောက်စေခဲ့သော အသံတော်သည် “ငါသည် သင်၌ အဘယ်သို့ ပြုစေလိုသနည်း” ဟု အလွန်နူးညံ့သော ကရုဏာဖြင့် မေးမြန်းတော်မူသည်။

God does not send messengers to flatter the sinner. He delivers no
message of peace to lull the unsanctifed into fatal security. He lays
heavy burdens upon the conscience of the wrongdoer, and pierces
the soul with arrows of conviction. The ministering angels present
to him the fearful judgments of God to deepen the sense of need,
and prompt the cry, “What must I do to be saved?” Then the hand
that has humbled in the dust, lifts up the penitent. The voice that
has rebuked sin, and put to shame pride and ambition, inquires with
tenderest sympathy, “What wilt thou that I shall do unto thee?”

ယောဟန်၏ အမှုတော် စတင်ချိန်တွင် လူမျိုးတော်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် တော်လှန်ရေးအသွင်ဆောင်သော မကျေနပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ အာခေလန်းကို ဖယ်ရှားပြီးနောက်၊ ယုဒပြည်သည် ရောမ၏ တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ရောမဘုရင်ခံတို့၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု၊ အနိုင်အထက် ငွေညှစ်မှုများနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ အမှတ်အသားနှင့် ဓလေ့ထုံးစံများကို မိတ်ဆက်ရန် အတင်းအဓမ္မ ကြိုးပမ်းမှုများကြောင့် ပုန်ကန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလ၏ ရဲရင့်သူ ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ သွေးမြေကျမှုဖြင့် ထိုပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းခဲ့ရသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ရောမအပေါ် အမျိုးသားရေး မုန်းတီးမှုကို ပိုမိုပြင်းထန်စေပြီး၊ သူမ၏ အာဏာစက်မှ လွတ်မြောက်လိုသော ဆန္ဒကို တိုးပွားစေခဲ့သည်။

When the ministry of John began, the nation was in a state of
excitement and discontent verging on revolution. At the removal
of Archelaus, Judea had been brought directly under the control of
Rome. The tyranny and extortion of the Roman governors, and their
determined efforts to introduce the heathen symbols and customs,
kindled revolt, which had been quenched in the blood of thousands
of the bravest of Israel. All this intensifed the national hatred against
Rome, and increased the longing to be freed from her power.

ခိုင်ရန်မှုနှင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများကြားတွင်၊ တောကန္တာရမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်၊ ထိုအသံသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်နှင့် ပြင်းထန်သော်လည်း မျှော်လင့်ချက်နှင့် ပြည့်စုံနေသည်- “နောင်တရကြလော့၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် နီးပြီ။” ထိုအသံသည် ထူးခြားသော တန်ခိုးအသစ်ဖြင့် လူတို့ကို လှုပ်နှိုးခဲ့သည်။ ပရောဖက်များသည် ခရစ်တော် ကြွလာမည့်အကြောင်းကို အလွန်ဝေးကွာသော အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့် အခြင်းအရာအဖြစ် ဟောပြောခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုမူ ခရစ်တော် ကြွလာခြင်းသည် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာချက် ဖြစ်သည်။

Amid discord and strife, a voice was heard from the wilderness,
a voice startling and stern, yet full of hope: “Repent ye; for the
kingdom of heaven is at hand.” With a new, strange power it moved
the people. Prophets had foretold the coming of Christ as an event
far in the future; but here was an announcement that it was at hand.

ယောဟန်၏ ထူးခြားသော ရုပ်သွင်သည် နားထောင်သူတို့၏ စိတ်ကို ရှေးပရောဖက်များထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ သူ၏ အမူအရာနှင့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ ပရောဖက် ဧလိယနှင့် ဆင်တူသည်။ သူသည် ဧလိယ၏ ဝိညာဉ်နှင့် တန်ခိုးဖြင့် အမျိုးသားရေး ဖောက်ပြန်မှုများကို ရှုတ်ချပြီး၊ လွှမ်းမိုးနေသော အပြစ်များကို ဆုံးမခဲ့သည်။ သူ၏ စကားများသည် ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး ယုံကြည်စေနိုင်သည်။ လူအများက သူ့အား သေခြင်းမှ ပြန်လည်ထမြောက်လာသော ပရောဖက်တစ်ဦးဖြစ်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ တစ်နိုင်ငံလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ လူအုပ်ကြီးသည် တောကန္တာရသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကြသည်။

John’s singular appearance carried the minds of his hearers back
to the ancient seers. In his manner and dress he resembled the
prophet Elijah. With the spirit and power of Elijah he denounced
the national corruption, and rebuked the prevailing sins. His words
were plain, pointed, and convincing. Many believed him to be one
of the prophets risen from the dead. The whole nation was stirred.
Multitudes flocked to the wilderness.

ယောဟန်သည် မေရှိယ ကြွလာမည့်အကြောင်းကို ကြွေးကြော်ပြီး လူတို့ကို နောင်တရရန် ခေါ်ယူခဲ့သည်။ အပြစ်မှ ဆေးကြောသန့်စင်ခြင်း၏ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ်၊ သူသည် သူတို့အား ယော်ဒန်မြစ်အတွင်း၌ ဗတ္တိဇံပေးခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော ထင်ရှားသော သင်ခန်းစာဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏ ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသူများသည် အပြစ်ဖြင့် ညစ်ညူးနေကြကြောင်းနှင့်၊ နှလုံးသားနှင့် အသက်တာကို သန့်စင်ခြင်းမရှိဘဲ မေရှိယ၏ နိုင်ငံတော်တွင် မည်သည့်အပိုင်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခွင့်ရလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူကြေညာခဲ့သည်။

John proclaimed the coming of the Messiah, and called the people to repentance. As a symbol of cleansing from sin, he baptized
them in the waters of the Jordan. Thus by a signifcant object lesson
he declared that those who claimed to be the chosen people of God
were defled by sin, and that without purifcation of heart and life
they could have no part in the Messiah’s kingdom.

မင်းညီမင်းသားများနှင့် ရဗ္ဗိများ၊ စစ်သားများ၊ အခွန်ခံများနှင့် လယ်သမားများသည် ပရောဖက်၏ စကားကို နားထောင်ရန် လာကြသည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ လာသော လေးနက်သော သတိပေးချက်သည် သူတို့ကို ခေတ္တမျှ ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ လူအများအပြား နောင်တရလာကြပြီး ဗတ္တိဇံကို ခံယူကြသည်။ အဆင့်အတန်း အမျိုးမျိုးရှိသူတို့သည် သူကြေညာသော နိုင်ငံတော်တွင် ပါဝင်နိုင်ရန်အတွက် ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်၏ သတ်မှတ်ချက်ကို နာခံခဲ့ကြသည်။

[105] Princes and rabbis, soldiers, publicans, and peasants came to
Voice in the Wilderness 77
hear the prophet. For a time the solemn warning from God alarmed
them. Many were brought to repentance, and received baptism.
Persons of all ranks submitted to the requirement of the Baptist, in
order to participate in the kingdom he announced.

ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဖာရိရှဲ အများအပြားသည် သူတို့၏အပြစ်များကို ဝန်ခံလျက် ဗတ္တိဇံခံရန် လာကြသည်။ သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို အခြားသူများထက် ပို၍သာမြတ်သည်ဟု မြှောက်တင်ခဲ့ကြပြီး၊ လူအများက သူတို့၏ ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်မှုကို အထင်ကြီးစေရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ယခုမူ သူတို့အသက်တာ၏ လျှို့ဝှက်သော အပြစ်များမှာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသူအများစုသည် အပြစ်အတွက် အမှန်တကယ် နောင်တရခြင်း မရှိကြောင်း သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်က ယောဟန်အား သိမြင်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် အခွင့်အရေးသမားများ ဖြစ်ကြသည်။ ပရောဖက်၏ မိတ်ဆွေများအဖြစ်၊ သူတို့သည် ကြွလာမည့် မင်းသားထံမှ မျက်နှာသာရရန် မျှော်လင့်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဤလူကြိုက်များသော ဆရာငယ်၏ လက်မှ ဗတ္တိဇံကို ခံယူခြင်းဖြင့်၊ လူထုအပေါ် သူတို့၏ ဩဇာအာဏာကို ခိုင်မာစေရန် ကြံစည်ကြသည်။

Many of the scribes and Pharisees came confessing their sins,
and asking for baptism. They had exalted themselves as better than
other men, and had led the people to entertain a high opinion of their
piety; now the guilty secrets of their lives were unveiled. But John
was impressed by the Holy Spirit that many of these men had no real
conviction of sin. They were timeservers. As friends of the prophet,
they hoped to fnd favor with the coming Prince. And by receiving
baptism at the hands of this popular young teacher, they thought to
strengthen their influence with the people.

ယောဟန်သည် သူတို့အား ပြင်းထန်သော မေးခွန်းဖြင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်၊ “အချင်း မြွေဆိုးအမျိုးတို့၊ ရောက်လတ္တံ့သော အမျက်တော်မှ ပြေးစေခြင်းငှာ အဘယ်သူသည် သင်တို့အား သတိပေးသနည်း။ နောင်တရခြင်းနှင့် ထိုက်တန်သောအကျင့်ကို ကျင့်ကြလော့။ ငါတို့အဘကား အာဗြဟံဖြစ်သည်ဟု စိတ်ထဲမှာ မထင်ကြနှင့်။ ဘုရားသခင်သည် ဤကျောက်ခဲတို့မှ အာဗြဟံ၏ သားမြေးတို့ကို ပေါ်ထွက်စေနိုင်တော်မူသည်ဟု ငါဆို၏။”

John met them with the scathing inquiry, “O generation of vipers,
who hath warned you to flee from the wrath to come? Bring forth
therefore fruits meet for repentance; and think not to say within
yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that [106]
God is able of these stones to raise up children unto Abraham.”

ယုဒလူမျိုးတို့သည် ဣသရေလအပေါ် ထာဝရမျက်နှာသာပေးမည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ကို မှားယွင်းစွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသည်- “နေ့အခါ အလင်းပေးဖို့ နေကိုလည်းကောင်း၊ ညအခါ အလင်းပေးဖို့ လနှင့် ကြယ်တို့၏ အစီအစဉ်ကိုလည်းကောင်း ခန့်ထားတော်မူ၍၊ သမုဒ္ဒရာလှိုင်းတံပိုးတို့သည် ဟည်းဟောက်စေခြင်းငှာ ရေကို လှုပ်ရှားစေတော်မူသော ထာဝရဘုရား၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားဟူသောအမည်ရှိတော်မူသော အရှင် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ထိုအစီအစဉ်တို့သည် ငါ့ရှေ့မှ ကွယ်ပျောက်လျှင်၊ ဣသရေလအမျိုးအနွယ်သည် ငါ့ရှေ့၌ လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ်မှ ထာဝရပြတ်စဲလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ အထက်ကောင်းကင်ကို တိုင်းနိုင်လျှင်လည်းကောင်း၊ အောက်မြေကြီးတိုက်မြစ်တို့ကို စစ်ဆေးနိုင်လျှင်လည်းကောင်း၊ ဣသရေလအမျိုးအနွယ် ပြုသမျှသောအမှုတို့ကြောင့် သူတို့တစ်မျိုးလုံးကို ငါစွန့်ပစ်မည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” ယေရမိ ၃၁:၃၅-၃၇။ ယုဒလူမျိုးတို့သည် အာဗြဟံမှ သဘာဝအတိုင်း ဆင်းသက်လာခြင်းက ဤကတိတော်ကို ရရှိရန် အခွင့်အရေးရှိသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင် သတ်မှတ်ထားသော အခြေအနေများကို သူတို့ လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။ ကတိတော်ကို မပေးမီ ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ “ငါ၏ပညတ်တရားကို သူတို့အတွင်း၌ ငါသွင်းထားမည်၊ သူတို့နှလုံးပေါ်မှာ ရေးထားမည်။ ငါသည် သူတို့၏ဘုရား ဖြစ်မည်၊ သူတို့သည်လည်း ငါ၏လူ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ... အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် သူတို့၏ အဓမ္မအမှုကို သည်းခံမည်၊ သူတို့၏အပြစ်ကိုလည်း နောက်တစ်ဖန် မအောက်မေ့ဘဲ နေမည်။” ယေရမိ ၃၁:၃၃၊ ၃၄။

The Jews had misinterpreted God’s promise of eternal favor to
Israel: “Thus saith the Lord, which giveth the sun for a light by day,
and the ordinances of the moon and of the stars for a light by night,
which divideth the sea when the waves thereof roar; The Lord of
hosts is His name: If those ordinances depart from before Me, saith
the Lord, then the seed of Israel also shall cease from being a nation
before Me forever. Thus saith the Lord; If heaven above can be
measured, and the foundations of the earth searched out beneath, I
will also cast off all the seed of Israel for all that they have done,
saith the Lord.” Jeremiah 31:35-37. The Jews regarded their natural
descent from Abraham as giving them a claim to this promise. But
they overlooked the conditions which God had specifed. Before
giving the promise, He had said, “I will put My law in their inward
parts, and write it in their hearts; and will be their God, and they
shall be My people.... For I will forgive their iniquity, and I will
remember their sin no more.” Jeremiah 31:33, 34.

မိမိတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပညတ်တော်ကို ရေးသားထားသော လူမျိုးတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာတော်သည် အသေအချာ ရှိနေပါသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ယုဒလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ခွဲခွာစေခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အပြစ်များကြောင့် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ လက်အောက်တွင် ကျွန်ခံနေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် လွန်ကျူးမှုများကြောင့် မှောင်မိုက်နေခဲ့ပြီး၊ အတိတ်ကာလက ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အား ကြီးမားသော မျက်နှာသာကို ပြသခဲ့သောကြောင့် သူတို့၏ အပြစ်များကို ဆင်ခြေပေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို အခြားသူများထက် သာမြတ်သည်ဟု ထင်မှတ်ပြီး ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ခံစားပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု မြှောက်ပင့်တွေးတောခဲ့ကြသည်။

To a people in whose hearts His law is written, the favor of God
is assured. They are one with Him. But the Jews had separated
themselves from God. Because of their sins they were suffering
under His judgments. This was the cause of their bondage to a
78 The Desire of Ages
heathen nation. Their minds were darkened by transgression, and
because in times past the Lord had shown them so great favor, they
excused their sins. They flattered themselves that they were better
than other men, and entitled to His blessings.

ဤအရာများသည် “ကမ္ဘာကုန်သောကာလ၌ နေသော ငါတို့ကို သတိပေးဖို့ ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသတည်း။” ၁ ကောရိန္သု ၁၀:၁၁။ ငါတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို မှားယွင်းစွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပြီး၊ ငါတို့၌ ရှိသော ကောင်းမှုတစ်ခုခုကြောင့် မျက်နှာသာရသည်ဟု မိမိကိုယ်ကို မြှောက်ပင့်တတ်ကြသည်မှာ အကြိမ်ပေါင်း မည်မျှ ရှိပြီနည်း။ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့အတွက် ပြုပေးလိုသော အရာများကို မပြုပေးနိုင်ဖြစ်ရသည်။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်၏ လက်ဆောင်များကို ငါတို့၏ ကိုယ်ကိုကိုယ် ကျေနပ်မှုကို တိုးပွားစေရန်နှင့် မယုံကြည်ခြင်းနှင့် အပြစ်များထဲတွင် နှလုံးသားကို ခိုင်မာစေရန် အသုံးပြုနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

These things “are written for our admonition, upon whom the
ends of the world are come.” 1 Corinthians 10:11. How often we
misinterpret God’s blessings, and flatter ourselves that we are favored
on account of some goodness in us! God cannot do for us that which
He longs to do. His gifts are used to increase our self-satisfaction,
and to harden our hearts in unbelief and sin.

ယောဟန်သည် ဣသရေလ၏ ဆရာတို့အား သူတို့၏ မာန၊ အတ္တနှင့် ရက်စက်မှုတို့က သူတို့ကို ဖြောင့်မတ်ပြီး နာခံမှုရှိသော အာဗြဟံ၏ သားသမီးများ မဟုတ်ဘဲ၊ လူတို့ကို ပျက်စီးစေမည့် မြွေဆိုးအမျိုးများ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ ရရှိထားသော အလင်းတရားနှင့် ယှဉ်လျှင် သူတို့သည် မိမိတို့ထက် နိမ့်ကျသည်ဟု ယူဆထားသော တစ်ပါးအမျိုးသားများထက်ပင် ပို၍ ဆိုးညစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ ထွက်လာရာ ကျောက်ဆောင်နှင့် တူးဖော်ခြင်းခံရသော မြေကျင်းကို မေ့လျော့နေကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေရန် သူတို့ကို မှီခိုနေရန် မလိုအပ်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် အာဗြဟံကို တစ်ပါးအမျိုးသားများထဲမှ ခေါ်ထုတ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ အခြားသူများကိုလည်း ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်အတွက် ခေါ်ယူနိုင်သည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားသည် ယခုအချိန်တွင် တောကန္တာရမှ ကျောက်ခဲများကဲ့သို့ သက်မဲ့ဖြစ်နေနိုင်သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူတို့အား အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန်နှင့် ကတိတော်ကို ခံယူရန် အသက်ရှင်စေနိုင်သည်။

John declared to the teachers of Israel that their pride, selfshness,
and cruelty showed them to be a generation of vipers, a deadly curse
to the people, rather than the children of just and obedient Abraham.
In view of the light they had received from God, they were even
worse than the heathen, to whom they felt so much superior. They
had forgotten the rock whence they were hewn, and the hole of the
pit from which they had been digged. God was not dependent upon
[107] them for the fulflling of His purpose. As He had called Abraham
out from a heathen people, so He could call others to His service.
Their hearts might now appear as lifeless as the stones of the desert,
but His Spirit could quicken them to do His will, and receive the
fulfllment of His promise.

ပရောဖက်က “ယခုပင် သစ်ပင်အမြစ်နားမှာ ပုဆိန်ထားလျက်ရှိပြီ။ ထို့ကြောင့် ကောင်းသောအသီးမသီးသော သစ်ပင်ရှိသမျှတို့ကို ခုတ်လှဲ၍ မီးထဲသို့ ချလိုက်ရမည်” ဟု ဆိုသည်။ သစ်ပင်၏ တန်ဖိုးကို ၎င်း၏အမည်ဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်း၏ အသီးဖြင့်သာ ဆုံးဖြတ်သည်။ အကယ်၍ အသီးသည် အဖိုးမတန်ပါက၊ အမည်က ထိုသစ်ပင်ကို ပျက်စီးခြင်းမှ မကယ်တင်နိုင်ပါ။ ယောဟန်သည် ယုဒလူမျိုးတို့အား သူတို့၏ ဘုရားသခင်ရှေ့မှ ရပ်တည်မှုသည် သူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် အသက်တာအပေါ်တွင်သာ မူတည်လိမ့်မည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ အပြောသက်သက်သည် အသုံးမဝင်ပါ။ အကယ်၍ သူတို့၏ အသက်တာနှင့် စရိုက်လက္ခဏာသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့် ကိုက်ညီခြင်းမရှိပါက၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုး မဟုတ်ပါ။

“And now also,” said the prophet, “the ax is laid unto the root of
the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is
hewn down, and cast into the fre.” Not by its name, but by its fruit,
is the value of a tree determined. If the fruit is worthless, the name
cannot save the tree from destruction. John declared to the Jews that
their standing before God was to be decided by their character and
life. Profession was worthless. If their life and character were not in
harmony with God’s law, they were not His people.

သူ၏ နှလုံးသားကို စစ်ဆေးစေသော စကားများကြောင့် နားထောင်သူတို့သည် အပြစ်ကို မြင်လာကြသည်။ သူတို့သည် “အကျွန်ုပ်တို့သည် အဘယ်သို့ ပြုရပါမည်နည်း” ဟု သူ့အား မေးမြန်းကြသည်။ သူက “အဝတ်နှစ်ထည်ရှိသောသူသည် အဝတ်မရှိသောသူအား ဝေငှပေးစေ။ စားစရာရှိသောသူသည်လည်း ထိုနည်းတူ ပြုစေ” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ သူသည် အခွန်ခံများကို မတရားမလုပ်ရန်နှင့် စစ်သားများကို အနိုင်အထက် မပြုရန် သတိပေးခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရောက်သူတိုင်းသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်း၏ သက်သေကို ပြသရမည်ဟု သူဆိုခဲ့သည်။ သူတို့၏ အသက်တာတွင် ကြင်နာမှု၊ ရိုးသားမှုနှင့် သစ္စာရှိမှုတို့ကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။ သူတို့သည် လိုအပ်နေသူများကို ကူညီကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပူဇော်သက္ကာများကို ယူဆောင်လာကြမည်။ သူတို့သည် အကာအကွယ်မဲ့သူများကို စောင့်ရှောက်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ သီလနှင့် ကရုဏာ၏ စံနမူနာကို ပြသကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးသော တန်ခိုး၏ သက်သေကို ပြသကြလိမ့်မည်။ နေ့စဉ်အသက်တာတွင် တရားမျှတမှု၊ ကရုဏာနှင့် ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် မီးထဲသို့ ချလိုက်သော ဖွဲနှင့် တူကြလိမ့်မည်။

Under his heart-searching words, his hearers were convicted.
They came to him with the inquiry, “What shall we do then?” He
answered, “He that hath two coats, let him impart to him that hath
none; and he that hath meat, let him do likewise.” And he warned
the publicans against injustice, and the soldiers against violence.
All who became the subjects of Christ’s kingdom, he said, would
give evidence of faith and repentance. Kindness, honesty, and fdelity
would be seen in their lives. They would minister to the needy, and
Voice in the Wilderness 79
bring their offerings to God. They would shield the defenseless,
and give an example of virtue and compassion. So the followers
of Christ will give evidence of the transforming power of the Holy
Spirit. In the daily life, justice, mercy, and the love of God will be
seen. Otherwise they are like the chaff that is given to the fre.

ယောဟန်က “ငါသည် နောင်တအဖို့ သင်တို့ကို ရေ၌ ဗတ္တိဇံပေး၏။ ငါ့နောက်ကြွလာသောသူသည် ငါ့ထက် တန်ခိုးကြီးတော်မူ၏။ ထိုသူ၏ ခြေနင်းတော်ကိုမျှ မထိုက်။ ထိုသူသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့်လည်းကောင်း၊ မီးနှင့်လည်းကောင်း သင်တို့ကို ဗတ္တိဇံပေးမည်” ဟု ဆိုသည်။ မဿဲ ၃:၁၁။ ပရောဖက် ဟေရှာယကလည်း ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတို့၏ အဓမ္မအမှုကို “စီရင်သော ဝိညာဉ်၊ လောင်စေသော ဝိညာဉ်အားဖြင့်” ဆေးကြောသန့်စင်မည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ဣသရေလသို့ ပေးသော ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှာ “ငါသည် ငါ့လက်ကို သင့်အပေါ်သို့ လှည့်၍ သင်၏ အညစ်အကြေးကို စင်ကြယ်စွာ ဆေးကြောမည်၊ သင်၌ ရှိသမျှသော ခဲမဖြူတို့ကို ဖယ်ရှားမည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ ၄:၄၊ ၁:၂၅။ အပြစ်ရှိရာ နေရာတိုင်းတွင် “ငါတို့၏ ဘုရားသခင်သည် လောင်စေသော မီး ဖြစ်တော်မူ၏။” ဟေဗြဲ ၁၂:၂၉။ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို လက်ခံသူတိုင်း၌ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် အပြစ်ကို လောင်ကျွမ်းစေလိမ့်မည်။

“I indeed baptize you in water unto repentance,” said John; “but
He that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not
worthy to bear: He shall baptize you with the Holy Ghost and with
fre.” Matthew 3:11, R. V., margin. The prophet Isaiah had declared
that the Lord would cleanse His people from their iniquities “by the
spirit of judgment, and by the spirit of burning.” The word of the
Lord to Israel was, “I will turn My hand upon thee, and purely purge
away thy dross, and take away all thy tin.” Isaiah 4:4; 1:25. To sin,
wherever found, “our God is a consuming fre.” Hebrews 12:29. In
all who submit to His power the Spirit of God will consume sin.

သို့သော် လူတို့သည် အပြစ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပါက၊ သူတို့သည် ထိုအပြစ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားကြသည်။ ထိုအခါ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသော ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်သည် သူတို့ကိုလည်း ဖျက်ဆီးရမည်ဖြစ်သည်။ ယာကုပ်သည် ကောင်းကင်တမန်နှင့် တစ်ညလုံး လုံးထွေးသတ်ပုဒ်ပြီးနောက်၊ “ငါသည် ဘုရားသခင်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ မြင်ရသော်လည်း၊ ငါ့အသက် ချမ်းသာရပြီ” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦး ၃၂:၃၀။ ယာကုပ်သည် ဧသောအား ဆက်ဆံခဲ့သော အပြုအမူတွင် ကြီးမားသော အပြစ်ကို ပြုခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် နောင်တရခဲ့သည်။ သူ၏ လွန်ကျူးမှုသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်း ခံရပြီး အပြစ်သည် ဆေးကြောခြင်း ခံရသောကြောင့်၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့မှောက်တော်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် လူတို့သည် မကောင်းမှုကို တမင်တကာ လက်ခံထားလျက် ဘုရားသခင်ရှေ့သို့ လာသောအခါ၊ သူတို့သည် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရကြသည်။ ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာချိန်တွင် ဆိုးညစ်သူတို့သည် “နှုတ်တော်ထွက် ဝိညာဉ်အားဖြင့်” လောင်ကျွမ်းခြင်း ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ “ကိုယ်တော် ကြွလာတော်မူသော ဘုန်းအရှိန်အားဖြင့်” ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။ ၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၈။ ဖြောင့်မတ်သူတို့အား အသက်ကို ပေးသနားသော ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအလင်းသည် ဆိုးညစ်သူတို့ကိုမူ ကွပ်မျက်လိမ့်မည်။

But if men cling to sin, they become identifed with it. Then the
glory of God, which destroys sin, must destroy them. Jacob, after
his night of wrestling with the Angel, exclaimed, “I have seen God
face to face, and my life is preserved.” Genesis 32:30. Jacob had [108]
been guilty of a great sin in his conduct toward Esau; but he had
repented. His transgression had been forgiven, and his sin purged;
therefore he could endure the revelation of God’s presence. But
wherever men came before God while willfully cherishing evil, they
were destroyed. At the second advent of Christ the wicked shall
be consumed “with the Spirit of His mouth,” and destroyed “with
the brightness of His coming.” 2 Thessalonians 2:8. The light of
the glory of God, which imparts life to the righteous, will slay the
wicked.

ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်၏ လက်ထက်တွင်၊ ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြသူအဖြစ် ပေါ်ထွန်းတော့မည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ တည်ရှိမှုသည် လူတို့အား သူတို့၏ အပြစ်များကို ထင်ရှားစေလိမ့်မည်။ အပြစ်မှ သန့်စင်ခြင်း ခံယူလိုသူများသာလျှင် ကိုယ်တော်နှင့် မိဿဟာယ ဖွဲ့နိုင်လိမ့်မည်။ စိတ်နှလုံး ဖြူစင်သူများသာလျှင် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်တော်တွင် တည်နေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

In the time of John the Baptist, Christ was about to appear as
the revealer of the character of God. His very presence would make
manifest to men their sin. Only as they were willing to be purged
from sin could they enter into fellowship with Him. Only the pure
in heart could abide in His presence.

ဤသို့ဖြင့် ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်သည် ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားကို ဣသရေလလူမျိုးတို့အား ကြေညာခဲ့သည်။ လူအများအပြားသည် သူ၏ သွန်သင်ချက်ကို နာယူခဲ့ကြသည်။ လူအများအပြားသည် နာခံရန်အတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသည်။ လူအုပ်ကြီးသည် ဤဆရာအသစ် နောက်သို့ တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ လိုက်ပါခဲ့ကြပြီး၊ အချို့က သူသည် မေရှိယ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လူအများက မိမိထံသို့ လှည့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ယောဟန်သည် အခွင့်အရေးရတိုင်း သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ကြွလာတော်မူမည့် အရှင်ထံသို့ လမ်းညွှန်ပေးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

Thus the Baptist declared God’s message to Israel. Many gave
heed to his instruction. Many sacrifced all in order to obey. Multitudes followed this new teacher from place to place, and not a few
cherished the hope that he might be the Messiah. But as John saw
80 The Desire of Ages
the people turning to him, he sought every opportunity of directing
their faith to Him who was to come.