အခန်း (၃) — ကာလအချိန်ပြည့်စုံခြင်း

 

အခန်း (၃) — "ကာလအချိန်စေ့သောအခါ" [၃၁]

"ကာလအချိန်စေ့သောအခါ၊ ငါတို့သည် သား၏အရာကို ရမည်အကြောင်း၊ ပညတ်တရားလက်အောက်၌ ရှိသောသူတို့ကို ရွေးနှုတ်ခြင်းငှါ၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိသားတော်ကို စေလွှတ်တော်မူ၏။" ဂလာတိ ၄:၄၊ ၅။

ကယ်တင်ရှင် ကြွလာတော်မူမည့်အကြောင်းကို ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့သည်။ အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် ကတိတော်ကို ပထမဆုံးကြားရသောအခါ လျင်မြန်စွာ ပြည့်စုံလာမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ သားဦးကို ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ ဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကတိတော် ပြည့်စုံရန်မှာ ကြန့်ကြာနေခဲ့သည်။ ကတိတော်ကို ပထမဦးဆုံး ရရှိခဲ့သူတို့သည် မမြင်ရဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ ဧနောက်လက်ထက်မှစ၍ ကတိတော်ကို ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် ထပ်ခါတလဲလဲ မိန့်ကြားခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်ထင်ရှားလာမည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ရှင်သန်စေခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် ကြွမလာသေးချေ။ ဒံယေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်သည် ကိုယ်တော်ကြွလာမည့် အချိန်ကို ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း၊ လူတိုင်းက ထိုသတင်းစကားကို မှန်ကန်စွာ အနက်မဖွင့်နိုင်ခဲ့ကြချေ။ ရာစုနှစ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး ပရောဖက်တို့၏ အသံများ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ နှိပ်စက်သူ၏လက်သည် ဣသရေလအပေါ်၌ ပြင်းထန်နေသဖြင့် လူအများက "နေ့ရက်တို့သည် ကြာလှပြီ။ ဗျာဒိတ်တော်ရှိသမျှတို့သည် အချည်းနှီး ဖြစ်ကြပြီ" ဟု မြည်တမ်းခဲ့ကြသည်။ ယေဇကျေလ ၁၂:၂၂။

Chapter 3—“The Fullness of the Time” [31]
“When the fullness of the time was come, God sent forth His
Son, ... to redeem them that were under the law, that we might
receive the adoption of sons.” Galatians 4:4, 5.
The Saviour’s coming was foretold in Eden. When Adam and
Eve frst heard the promise, they looked for its speedy fulfllment.
They joyfully welcomed their frst-born son, hoping that he might be
the Deliverer. But the fulfllment of the promise tarried. Those who
frst received it died without the sight. From the days of Enoch the
promise was repeated through patriarchs and prophets, keeping alive
the hope of His appearing, and yet He came not. The prophecy of
Daniel revealed the time of His advent, but not all rightly interpreted
the message. Century after century passed away; the voices of the
prophets ceased. The hand of the oppressor was heavy upon Israel,
and many were ready to exclaim, “The days are prolonged, and
every vision faileth.” Ezekiel 12:22.

သို့သော် ကျယ်ပြောလှသော လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ ကြယ်များကဲ့သို့ပင်၊ [၃၂] ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များသည် အလျင်စလိုဖြစ်ခြင်းနှင့် နှောင့်နှေးခြင်း မရှိချေ။ ကြီးစွာသောအမှောင်ထုနှင့် မီးခိုးထွက်သော မီးဖို ပုံဆောင်ချက်များမှတစ်ဆင့်၊ ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား ဣသရေလတို့ အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကျွန်ခံရမည်ကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး သူတို့တည်းခိုရမည့် အချိန်မှာ နှစ်ပေါင်း လေးရာ ဖြစ်မည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ "ထိုနောက်မှ များစွာသော ဥစ္စာနှင့်တကွ ထွက်လာကြလိမ့်မည်" ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၅:၁၄။ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်ကို ဖာရောမင်း၏ မာနကြီးသော အင်ပါယာတန်ခိုးအားလုံးသည် အချည်းနှီးပင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ မြတ်သောကတိတော်တွင် သတ်မှတ်ထားသော "ထိုနေ့၌ပင်" ထာဝရဘုရား၏ ဗိုလ်ခြေအပေါင်းတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၂:၄၁။ ထို့အတူ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကြံပေးချက်တွင် ခရစ်တော် ကြွလာမည့် အချိန်နာရီကို သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ အချိန်နာရီ၏ ကြီးမားသော နာရီလက်တံသည် ထိုနာရီကို ညွှန်ပြသောအခါ၊ ယေရှုသည် ဗက်လင်မြို့၌ ဖွားမြင်တော်မူခဲ့သည်။

But like the stars in the vast circuit of their appointed path, God’s [32]
purposes know no haste and no delay. Through the symbols of
the great darkness and the smoking furnace, God had revealed to
Abraham the bondage of Israel in Egypt, and had declared that the
time of their sojourning should be four hundred years. “Afterward,”
He said, “shall they come out with great substance.” Genesis 15:14.
Against that word, all the power of Pharaoh’s proud empire battled
in vain. On “the self-same day” appointed in the divine promise, “it
came to pass, that all the hosts of the Lord went out from the land
of Egypt.” Exodus 12:41. So in heaven’s council the hour for the
coming of Christ had been determined. When the great clock of
time pointed to that hour, Jesus was born in Bethlehem.

"ကာလအချိန်စေ့သောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိသားတော်ကို စေလွှတ်တော်မူ၏။" ဘုရားသခင်၏ စီမံဖန်တီးမှုသည် လူမျိုးတကာတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ၊ လူသားတို့၏ စိတ်ဆန္ဒနှင့် ဩဇာအရှိန်အဝါ စီးဆင်းမှုများကို လောကကြီးသည် ကယ်တင်ရှင်ကြွလာရန် အဆင်သင့်ဖြစ်သည်အထိ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည်။ လူမျိုးတကာတို့သည် အစိုးရတစ်ခုတည်းအောက်တွင် စုစည်းမိခဲ့ကြသည်။ ဘာသာစကားတစ်ခုကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပြောဆိုခဲ့ကြပြီး နေရာတိုင်း၌ စာပေဘာသာစကားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။ ပြန့်ကျဲနေသော ယုဒလူမျိုးတို့သည် ပြည်အသီးသီးမှ ယေရုရှလင်မြို့၌ ကျင်းပသော နှစ်စဉ်ပွဲတော်များသို့ စုရုံးလာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့နေထိုင်ရာ အရပ်များသို့ ပြန်သွားသောအခါ၊ မေရှိယကြွလာမည့် သတင်းစကားကို ကမ္ဘာအနှံ့ ပျံ့နှံ့စေနိုင်ခဲ့ကြသည်။

“When the fullness of the time was come, God sent forth His
Son.” Providence had directed the movements of nations, and the
tide of human impulse and influence, until the world was ripe for
the coming of the Deliverer. The nations were united under one
government. One language was widely spoken, and was everywhere
21
22 The Desire of Ages
recognized as the language of literature. From all lands the Jews of
the dispersion gathered to Jerusalem to the annual feasts. As these
returned to the places of their sojourn, they could spread throughout
the world the tidings of the Messiah’s coming.

ဤအချိန်တွင် တပါးအမျိုးသားတို့၏ ကိုးကွယ်မှုစနစ်များသည် လူတို့အပေါ် လွှမ်းမိုးမှု လျော့နည်းလာခဲ့သည်။ လူတို့သည် ခမ်းနားသော ပွဲလမ်းသဘင်များနှင့် ဒဏ္ဍာရီများကို ငြီးငွေ့လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် စိတ်နှလုံးကို ကျေနပ်စေမည့် ဘာသာတရားတစ်ခုကို တောင့်တခဲ့ကြသည်။ သမ္မာတရား၏ အလင်းသည် လူတို့အကြားမှ ကွယ်ပျောက်သွားပြီဟု ထင်ရသော်လည်း၊ အလင်းကို ရှာဖွေနေကြသော၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဝိညာဉ်များ ရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းပညာနှင့် သေခြင်း၏ တစ်ဖက်ကမ်းရှိ အသက်တာအတွက် စိတ်ချမှုကို ဆာငတ်နေခဲ့ကြသည်။

At this time the systems of heathenism were losing their hold
upon the people. Men were weary of pageant and fable. They
longed for a religion that could satisfy the heart. While the light of
truth seemed to have departed from among men, there were souls
who were looking for light, and who were flled with perplexity and
sorrow. They were thirsting for a knowledge of the living God, for
some assurance of a life beyond the grave.

ယုဒလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ဝေးကွာသွားသည်နှင့်အမျှ ယုံကြည်ခြင်းသည် မှိန်ဖျော့လာပြီး မျှော်လင့်ချက်သည် အနာဂတ်ကို လင်းလက်စေရန် အားနည်းသွားခဲ့သည်။ ပရောဖက်တို့၏ စကားများကို နားမလည်နိုင်ကြချေ။ လူအများစုအတွက် သေခြင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နက်နဲမှုဖြစ်ပြီး ၎င်း၏တစ်ဖက်တွင် မရေရာမှုနှင့် မှောင်မိုက်မှုများသာ ရှိခဲ့သည်။ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ပရောဖက်ထံသို့ ရောက်ရှိလာသော အသံမှာ ဗက်လင်မြို့ရှိ မိခင်များ၏ ငိုကြွေးသံသာမက လူသားမျိုးနွယ်၏ ကြီးမားသော နှလုံးသားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အော်ဟစ်သံလည်း ဖြစ်သည်—ရာမအရပ်၌ ကြားရသော အသံမှာ "ညည်းတွားမြည်တမ်းခြင်း၊ ပြင်းစွာငိုကြွေးခြင်း ဖြစ်၏။ ရာခေလသည် မိမိသားတို့ မရှိသောကြောင့်၊ သူတို့အတွက် စိတ်မသာဘဲ နေ၍ သက်သာခြင်းကို မခံလို" ဟူသော အသံဖြစ်သည်။ မဿဲ ၂:၁၈။ "သေမင်း၏ အရိပ်လွှမ်းမိုးသော အရပ်၌" လူတို့သည် သက်သာရာမရဘဲ ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။ [၃၃] အမှောင်ထု ကွယ်ပျောက်ပြီး အနာဂတ်၏ နက်နဲမှု ရှင်းလင်းသွားမည့် ကယ်တင်ရှင် ကြွလာမည့်အချိန်ကို သူတို့သည် တောင့်တသော မျက်လုံးများဖြင့် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။

As the Jews had departed from God, faith had grown dim, and
hope had well-nigh ceased to illuminate the future. The words of the
prophets were uncomprehended. To the masses of the people, death
was a dread mystery; beyond was uncertainty and gloom. It was
not alone the wailing of the mothers of Bethlehem, but the cry from
the great heart of humanity, that was borne to the prophet across the
centuries,—the voice heard in Ramah, “lamentation, and weeping,
and great mourning, Rachel weeping for her children, and would not
be comforted, because they are not.” Matthew 2:18. In “the region
and shadow of death,” men sat unsolaced. With longing eyes they
[33] looked for the coming of the Deliverer, when the darkness should
be dispelled, and the mystery of the future should be made plain.

ယုဒလူမျိုးမဟုတ်သော အခြားလူမျိုးများထဲတွင်လည်း မြတ်သောသွန်သင်သူတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာမည်ကို ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့ကြသူများ ရှိခဲ့သည်။ ဤသူတို့သည် သမ္မာတရားကို ရှာဖွေနေကြသူများဖြစ်ပြီး သူတို့ထံသို့ ဝိညာဉ်တော်၏ မှုတ်သွင်းခြင်းကို ပေးသနားခဲ့သည်။ မှောင်မိုက်သော ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်များကဲ့သို့ ထိုကဲ့သို့သော ဆရာများသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ပရောဖက်ပြုချက် စကားများသည် တပါးအမျိုးသား လောကရှိ လူပေါင်း ထောင်သောင်းချီသော စိတ်နှလုံးတွင် မျှော်လင့်ချက်ကို မွေးဖွားပေးခဲ့သည်။

Outside of the Jewish nation there were men who foretold the
appearance of a divine instructor. These men were seeking for truth,
and to them the Spirit of Inspiration was imparted. One after another,
like stars in the darkened heavens, such teachers had arisen. Their
words of prophecy had kindled hope in the hearts of thousands of
the Gentile world.

ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာကပင် ကျမ်းစာကို ရောမအင်ပါယာတစ်ခွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပြောဆိုသော ဂရိဘာသာစကားသို့ ဘာသာပြန်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ယုဒလူမျိုးတို့သည် နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေခဲ့ကြသဖြင့် မေရှိယကြွလာမည့် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ကို တပါးအမျိုးသားများကလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မျှဝေခံစားခဲ့ကြသည်။ ယုဒလူမျိုးတို့က တပါးအမျိုးသားဟု ခေါ်ဝေါ်သော သူတို့အထဲတွင် မေရှိယနှင့် ပတ်သက်သော ကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်များကို ဣသရေလရှိ ဆရာများထက် ပိုမိုနားလည်သူများ ရှိခဲ့သည်။ အချို့မှာ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်စေမည့် ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ကိုယ်တော်ကြွလာခြင်းကို မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ဒဿနပညာရှင်များသည် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ စနစ်တွင်ရှိသော နက်နဲမှုကို လေ့လာရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယုဒလူမျိုးတို့၏ အစွန်းရောက် မာနကြောင့် အလင်းပျံ့နှံ့မှုမှာ နှောင့်နှေးခဲ့ရသည်။ မိမိတို့နှင့် အခြားလူမျိုးများအကြား ခွဲခြားမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်သာ အာရုံစိုက်နေကြသဖြင့်၊ ပုံဆောင်ဝတ်ပြုမှုနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့သိရှိထားသော အသိပညာများကို မျှဝေပေးရန် ဝန်လေးခဲ့ကြသည်။ စစ်မှန်သော အနက်ဖွင့်ဆိုပေးမည့်အရှင် ကြွလာရမည်ဖြစ်သည်။ [၃၄] ဤပုံဆောင်ချက်အားလုံးက ရည်ညွှန်းနေသော အရှင်ကိုယ်တိုင်က ၎င်းတို့၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းပြရမည်ဖြစ်သည်။

For hundreds of years the Scriptures had been translated into
the Greek language, then widely spoken throughout the Roman
Empire. The Jews were scattered everywhere, and their expectation
of the Messiah’s coming was to some extent shared by the Gentiles.
Among those whom the Jews styled heathen were men who had
a better understanding of the Scripture prophecies concerning the
Messiah than had the teachers in Israel. There were some who hoped
for His coming as a deliverer from sin. Philosophers endeavored
to study into the mystery of the Hebrew economy. But the bigotry
“The Fullness of the Time” 23
of the Jews hindered the spread of the light. Intent on maintaining
the separation between themselves and other nations, they were
unwilling to impart the knowledge they still possessed concerning
the symbolic service. The true Interpreter must come. The One [34]
whom all these types prefgured must explain their signifcance.

သဘာဝတရားမှတစ်ဆင့်၊ ပုံဆောင်ချက်များနှင့် အမှတ်လက္ခဏာများမှတစ်ဆင့်၊ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်သည် လောကသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ လူသားတို့အား သင်ခန်းစာများကို လူသားတို့၏ ဘာသာစကားဖြင့် ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်၏ သံတမန်သည် မိန့်မြွက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ အသံကို ကိုယ်တော်၏ ဗိမာန်တော်၌ ကြားရမည်ဖြစ်သည်။ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ နားလည်နိုင်သော စကားများကို မိန့်ကြားရန် ခရစ်တော် ကြွလာရမည်ဖြစ်သည်။ သမ္မာတရား၏ အရှင်ဖြစ်သော ကိုယ်တော်သည်၊ သမ္မာတရားကို အကျိုးမဲ့စေသော လူသားတို့၏ အနှစ်သာရမရှိသော စကားများမှ ခွဲခြားပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအခြေခံမူများနှင့် ရွေးနှုတ်ခြင်းအစီအစဉ်ကို ရှင်းလင်းစွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ သင်ခန်းစာများကို လူတို့ရှေ့မှောက်၌ အပြည့်အဝ တင်ပြရမည်ဖြစ်သည်။

Through nature, through types and symbols, through patriarchs
and prophets, God had spoken to the world. Lessons must be given
to humanity in the language of humanity. The Messenger of the
covenant must speak. His voice must be heard in His own temple.
Christ must come to utter words which should be clearly and defnitely understood. He, the author of truth, must separate truth from
the chaff of man’s utterance, which had made it of no effect. The
principles of God’s government and the plan of redemption must be
clearly defned. The lessons of the Old Testament must be fully set
before men.

ယုဒလူမျိုးတို့အကြား၌ ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းပညာကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခဲ့သော သန့်ရှင်းသော မျိုးဆက်မှ ဆင်းသက်လာသော သစ္စာရှိသည့် ဝိညာဉ်များ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဤသူတို့သည် ဘိုးဘေးတို့အား ပေးထားသော ကတိတော်၏ မျှော်လင့်ချက်ကို မျှော်လင့်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မောရှေမှတစ်ဆင့် ပေးအပ်ထားသော စိတ်ချမှုဖြစ်သည့် "သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့၏ အမျိုးသားချင်းတို့အထဲ၌ ငါနှင့်တူသော ပရောဖက်တစ်ပါးကို သင်တို့အဘို့ ပေါ်ထွန်းစေတော်မူမည်။ ထိုပရောဖက်သည် သင်တို့အား ဟောပြောသမျှသော စကားကို သင်တို့သည် နားထောင်ရကြမည်" ဟူသော စကားအပေါ်၌ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မာစေခဲ့ကြသည်။ တမန်တော် ၃:၂၂။ တစ်ဖန်၊ "နှိမ့်ချသောသူတို့အား ဝမ်းမြောက်စရာ သိတင်းကို ကြားပြောစေခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ စိတ်ပျက်သောသူတို့၏ အနာကို စည်းစေခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ သုံ့ပန်းများတို့အား လွှတ်ခြင်းအကြောင်းနှင့် ... ထာဝရဘုရား၏ မင်္ဂလာနှစ်အကြောင်းကို ကြေညာစေခြင်းငှါ" အရှင်တစ်ဦးအား ဘိသိက်ပေးမည့်အကြောင်းကိုလည်း သူတို့ ဖတ်ခဲ့ကြသည်။ ဟေရှာယ ၆၁:၁၊ ၂။ ကိုယ်တော်သည် "မြေကြီးပေါ်မှာ တရားကို စီရင်တော်မူမည်" အကြောင်း၊ ကျွန်းသားတို့သည် "ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားတော်ကို ငံ့လင့်ကြလိမ့်မည်" အကြောင်း၊ တပါးအမျိုးသားတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အလင်းသို့လည်းကောင်း၊ ရှင်ဘုရင်တို့သည် ထွန်းလင်းသော ကိုယ်တော်၏ အရောင်သို့လည်းကောင်း လာကြလိမ့်မည်အကြောင်းကိုလည်း သူတို့ ဖတ်ခဲ့ကြသည်။ ဟေရှာယ ၄၂:၄; ၆၀:၃။

Among the Jews there were yet steadfast souls, descendants of
that holy line through whom a knowledge of God had been preserved.
These still looked for the hope of the promise made unto the fathers.
They strengthened their faith by dwelling upon the assurance given
through Moses, “A Prophet shall the Lord your God raise up unto
you of your brethren, like unto me; Him shall ye hear in all things
whatsoever He shall say unto you.” Acts 3:22. Again, they read how
the Lord would anoint One “to preach good tidings unto the meek,”
“to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives,”
and to declare the “acceptable year of the Lord.” Isaiah 61:1, 2. They
read how He would “set judgment in the earth,” how the isles should
“wait for His law,” how the Gentiles should come to His light, and
kings to the brightness of His rising. Isaiah 42:4; 60:3.

ယာကုပ်၏ သေခါနီးစကားများက သူတို့ကို မျှော်လင့်ချက် ပြည့်စေခဲ့သည်— "ရှိလော (Shiloh) မကြွလာမှီတိုင်အောင် ရာဇလှံတံသည် ယုဒအနွယ်မှ မကွာ၊ အစိုးရသောသူ၏ အစွဲသည်လည်း သူ၏ခြေနှစ်ဘက်စပ်ကြားမှ မကွာရ။" ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၉:၁၀။ ဣသရေလတို့၏ လျော့နည်းလာသော အာဏာသည် မေရှိယကြွလာရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံနေသည်။ ဒံယေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်က လောကီနိုင်ငံအားလုံး၏ နောက်တွင် ပေါ်ထွန်းမည့် နိုင်ငံတော်အပေါ် ကိုယ်တော်အုပ်စိုးမည့် ဘုန်းအသရေကို ပုံဖော်ခဲ့ပြီး၊ ပရောဖက်က "ထိုနိုင်ငံသည် အစဉ်အမြဲ တည်လိမ့်မည်" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဒံယေလ ၂:၄၄။ ခရစ်တော်၏ သာသနာလုပ်ငန်း သဘောသဘာဝကို နားလည်သူ နည်းပါးသော်လည်း၊ ဣသရေလ၌ မိမိနိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်မည့်၊ လူမျိုးတကာတို့ထံသို့ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ကြွလာမည့် တန်ခိုးကြီးသော မင်းသားတစ်ဦးကို လူအများက မျှော်လင့်နေခဲ့ကြသည်။

The dying words of Jacob flled them with hope: “The scepter
shall not depart from Judah, nor a lawgiver from between his feet,
until Shiloh come.” Genesis 49:10. The waning power of Israel
testifed that the Messiah’s coming was at hand. The prophecy of
Daniel pictured the glory of His reign over an empire which should
succeed all earthly kingdoms; and, said the prophet, “It shall stand
forever.” Daniel 2:44. While few understood the nature of Christ’s
mission, there was a widespread expectation of a mighty prince who
should establish his kingdom in Israel, and who should come as a
deliverer to the nations.
24 The Desire of Ages

ကာလအချိန်စေ့လာပြီဖြစ်သည်။ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်မှုများကြောင့် ပိုမိုယိုယွင်းလာသော လူသားမျိုးနွယ်သည် ကယ်တင်ရှင် ကြွလာရန် တောင်းဆိုနေခဲ့သည်။ စာတန်သည် မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်အကြား ချောက်ကမ်းပါးကို နက်ရှိုင်းပြီး ဖြတ်ကူး၍မရနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ သူ၏ လိမ်လည်မှုများဖြင့် လူတို့ကို အပြစ်၌ ရဲတင်းစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်းကို ကုန်ဆုံးစေရန်နှင့် လူသားအပေါ်ထားရှိသော ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာကို ငြိမ်းသတ်ရန် သူသည် ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး၊ သို့မှသာ ကိုယ်တော်သည် လောကကြီးကို စာတန်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ စွန့်ပစ်လိုက်မည်ဖြစ်သည်။ [၃၅]

The fullness of the time had come. Humanity, becoming more
degraded through ages of transgression, called for the coming of
the Redeemer. Satan had been working to make the gulf deep
and impassable between earth and heaven. By his falsehoods he
[35] had emboldened men in sin. It was his purpose to wear out the
forbearance of God, and to extinguish His love for man, so that He
would abandon the world to satanic jurisdiction.

စာတန်သည် လူတို့ထံမှ ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းပညာကို ပိတ်ပင်ရန်၊ သူတို့၏ အာရုံကို ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်မှ လွဲဖယ်စေရန်နှင့် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ သူ၏ အုပ်စိုးမှုအတွက် ကြိုးပမ်းမှုမှာ လုံးဝနီးပါး အောင်မြင်နေပုံရသည်။ မျိုးဆက်တိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၌ ကိုယ်တော်၏ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်သူများ ရှိခဲ့သည်မှာ မှန်ပါသည်။ တပါးအမျိုးသားတို့အကြား၌ပင် လူတို့ကို သူတို့၏ အပြစ်နှင့် ယိုယွင်းမှုမှ မြှင့်တင်ရန်အတွက် ခရစ်တော် အသုံးပြုနေသော သူများ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသူတို့သည် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့ထဲမှ အများအပြားသည် ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ စာတန်သည် လောကအပေါ် ချထားသော မှောင်မိုက်သော အရိပ်သည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

Satan was seeking to shut out from men a knowledge of God, to
turn their attention from the temple of God, and to establish his own
kingdom. His strife for supremacy had seemed to be almost wholly
successful. It is true that in every generation God had His agencies.
Even among the heathen there were men through whom Christ was
working to uplift the people from their sin and degradation. But
these men were despised and hated. Many of them suffered a violent
death. The dark shadow that Satan had cast over the world grew
deeper and deeper.

ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ တပါးအမျိုးသား ကိုးကွယ်မှုမှတစ်ဆင့် စာတန်သည် လူတို့ကို ဘုရားသခင်နှင့် ဝေးကွာအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဣသရေလတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ပုံဖျက်ခြင်း၌ သူသည် အကြီးမားဆုံး အောင်ပွဲကို ရရှိခဲ့သည်။ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော အယူအဆများကို ဆင်ခြင်ကိုးကွယ်ခြင်းအားဖြင့် တပါးအမျိုးသားတို့သည် ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းပညာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြပြီး ပိုမိုဖောက်ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလတို့လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ [၃၆] လူသည် မိမိ၏ ကုသိုလ်အကျင့်များဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်နိုင်သည်ဟူသော အခြေခံမူသည် တပါးအမျိုးသား ဘာသာတရားတိုင်း၏ အခြေခံဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါ ယုဒဘာသာ၏ အခြေခံမူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ စာတန်သည် ဤအခြေခံမူကို စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။ ဤမူကို လက်ကိုင်ထားသည့် နေရာတိုင်းတွင် လူတို့၌ အပြစ်ကို တားဆီးနိုင်သော အတားအဆီး မရှိတော့ချေ။

Through heathenism, Satan had for ages turned men away from
God; but he won his great triumph in perverting the faith of Israel. By
contemplating and worshiping their own conceptions, the heathen
had lost a knowledge of God, and had become more and more
corrupt. So it was with Israel. The principle that man can save
himself by his own works lay at the foundation of every heathen
[36] religion; it had now become the principle of the Jewish religion.
Satan had implanted this principle. Wherever it is held, men have
no barrier against sin.

ကယ်တင်ခြင်း သတင်းစကားကို လူသားများမှတစ်ဆင့် လူတို့ထံ ဆက်သွယ်ပေးသည်။ သို့သော် ယုဒလူမျိုးတို့သည် ထာဝရအသက်ဖြစ်သော သမ္မာတရားကို တစ်ဦးတည်းပိုင်ဆိုင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အသက်ရှင်သော မန္န (manna) ကို သိုလှောင်ထားခဲ့ကြသဖြင့် ၎င်းသည် ပုပ်သိုးသွားခဲ့သည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ သိမ်းဆည်းထားရန် ကြိုးစားခဲ့သော ဘာသာတရားသည် စက်ဆုပ်ဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေကို ခိုးယူခဲ့ကြပြီး၊ ဧဝံဂေလိတရား၏ အတုအယောင်ဖြင့် လောကကို လှည့်ဖြားခဲ့ကြသည်။ လောကကြီးကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်ထံ မိမိတို့ကိုယ်ကို ဆက်ကပ်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ လောကကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

The message of salvation is communicated to men through human agencies. But the Jews had sought to make a monopoly of the
truth which is eternal life. They had hoarded the living manna, and it
had turned to corruption. The religion which they tried to shut up to
themselves became an offense. They robbed God of His glory, and
defrauded the world by a counterfeit of the gospel. They had refused
to surrender themselves to God for the salvation of the world, and
they became agents of Satan for its destruction.

သမ္မာတရား၏ တိုင်နှင့် အခြေအမြစ်ဖြစ်ရန် ဘုရားသခင် ခေါ်ယူထားသော လူမျိုးတို့သည် စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် စာတန်အလိုရှိသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်အင်္ဂါတော်ကို မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြကာ လောကကြီးက ကိုယ်တော်အား အာဏာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် မြင်အောင် ပြုလုပ်နေခဲ့ကြသည်။ ဗိမာန်တော်၌ အမှုဆောင်နေသော ယဇ်ပုရောဟိတ်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူတို့ပြုဆောင်နေသော ဝတ်ပြုမှု၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မျက်ကွယ်ပြုမိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ပုံဆောင်ချက်၏ တစ်ဖက်ရှိ အမှန်တရားကို မကြည့်တော့ချေ။ ယဇ်ပူဇော်သက္ကာများကို တင်ဆက်ရာတွင် သူတို့သည် ပြဇာတ်ကသော မင်းသားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ထားသော စီရင်ချက်များသည် စိတ်နှလုံးကို ကွယ်စေရန်နှင့် မာကျောစေရန် နည်းလမ်းများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤလမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့အတွက် ဘာမျှထပ်မံ မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့ချေ။ စနစ်တစ်ခုလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရမည်ဖြစ်သည်။

The people whom God had called to be the pillar and ground
of the truth had become representatives of Satan. They were doing
the work that he desired them to do, taking a course to misrepresent
the character of God, and cause the world to look upon Him as a
tyrant. The very priests who ministered in the temple had lost sight
“The Fullness of the Time” 25
of the signifcance of the service they performed. They had ceased
to look beyond the symbol to the thing signifed. In presenting the
sacrifcial offerings they were as actors in a play. The ordinances
which God Himself had appointed were made the means of blinding
the mind and hardening the heart. God could do no more for man
through these channels. The whole system must be swept away.

အပြစ်၏ လှည့်ဖြားမှုသည် ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ လူသားတို့၏ ဝိညာဉ်ကို ယိုယွင်းစေသော နည်းလမ်းအားလုံးကို အသုံးပြုနေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် လောကကို ကြည့်ရှုသောအခါ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် စိတ်မချမ်းမြေ့စရာများကို မြင်တော်မူ၏။ လူတို့သည် စာတန်၏ ရက်စက်မှု၏ သားကောင်များ ဖြစ်နေကြသည်ကို သနားစရာ မြင်တော်မူ၏။ ဖောက်ပြန်ခြင်း၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်နေသူများကို ကရုဏာဖြင့် ကြည့်တော်မူ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့ကို သုံ့ပန်းများအဖြစ် ချည်နှောင်ထားသော အုပ်စိုးသူကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် စိတ်ရှုပ်ထွေး လှည့်ဖြားခံရပြီး၊ ထာဝရပျက်စီးခြင်းဆီသို့—အသက်မျှော်လင့်ချက်မရှိသော သေခြင်းသို့၊ နံနက်ခင်းမရှိသော ညဉ့်ဦးယံသို့—မှောင်မိုက်သော စီတန်းလှည့်လည်မှုဖြင့် ရွေ့လျားနေကြသည်။ စာတန်၏ အမှုဆောင်များသည် လူသားတို့နှင့် ပေါင်းစပ်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် ကျိန်းဝပ်ရာအဖြစ် ဖန်ဆင်းထားသော လူသားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နတ်ဆိုးတို့၏ နေအိမ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လူတို့၏ အာရုံများ၊ အာရုံကြောများ၊ ကိလေသာများနှင့် အင်္ဂါများကို ရွံရှာဖွယ် အကောင်းဆုံးသော ကာမဂုဏ်ခံစားမှု၌ သဘာဝထက်လွန်သော အင်အားစုများက ခိုင်းစေနေခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးတို့၏ တံဆိပ်သည် လူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။ လူတို့၏ မျက်နှာများသည် သူတို့ကို ပူးကပ်နေသော မကောင်းဆိုးဝါး တပ်ဖွဲ့များ၏ အမူအရာကို ပြသနေခဲ့သည်။ ဤအရာသည် လောက၏ ကယ်တင်ရှင် ကြည့်ရှုနေသော မြင်ကွင်းပင်ဖြစ်သည်။ အတိုင်းမသိသော သန့်ရှင်းခြင်းအရှင်အတွက် မြင်ရသော မြင်ကွင်းမှာ အဘယ်မျှ ဆိုးရွားလိုက်ပါသနည်း။

The deception of sin had reached its height. All the agencies for
depraving the souls of men had been put in operation. The Son of
God, looking upon the world, beheld suffering and misery. With pity
He saw how men had become victims of satanic cruelty. He looked
with compassion upon those who were being corrupted, murdered,
and lost. They had chosen a ruler who chained them to his car as
captives. Bewildered and deceived, they were moving on in gloomy
procession toward eternal ruin,—to death in which is no hope of life,
toward night to which comes no morning. Satanic agencies were
incorporated with men. The bodies of human beings, made for the
dwelling place of God, had become the habitation of demons. The
senses, the nerves, the passions, the organs of men, were worked
by supernatural agencies in the indulgence of the vilest lust. The
very stamp of demons was impressed upon the countenances of men.
Human faces reflected the expression of the legions of evil with
which they were possessed. Such was the prospect upon which the
world’s Redeemer looked. What a spectacle for Infnite Purity to
behold!

အပြစ်သည် သိပ္ပံပညာရပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ဒုစရိုက်သည် ဘာသာတရား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် [၃၇] သတ်မှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ပုန်ကန်မှုသည် စိတ်နှလုံးထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေခဲ့ပြီး၊ လူသားတို့၏ ရန်လိုမှုသည် ကောင်းကင်ဘုံအပေါ် အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာပါက လူသားမျိုးနွယ်ကို မြှင့်တင်၍မရနိုင်ကြောင်း စကြာဝဠာရှေ့မှောက်၌ သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ လောကကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်ထံမှ အသက်နှင့် တန်ခိုး၏ ဒြပ်စင်အသစ်ကို ပေးသနားရမည်ဖြစ်သည်။

Sin had become a science, and vice was consecrated as a part [37]
of religion. Rebellion had struck its roots deep into the heart, and
the hostility of man was most violent against heaven. It was demonstrated before the universe that, apart from God, humanity could not
be uplifted. A new element of life and power must be imparted by
Him who made the world.

မပျက်စီးသေးသော ကမ္ဘာများသည် ယေဟောဝါဘုရား ထမြောက်၍ မြေကြီးသားတို့ကို သုတ်သင်ပယ်ရှင်းမည်ကို ပြင်းပြသော စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်သည် ထိုသို့ပြုခဲ့ပါက၊ စာတန်သည် ကောင်းကင်သားတို့၏ သစ္စာခံမှုကို မိမိထံသို့ ရယူရန် သူ၏အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အသင့်ရှိနေသည်။ ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှု အခြေခံမူများသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို မဖြစ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသည်ဟု သူက ကြေညာခဲ့သည်။ အကယ်၍ လောကကြီး ပျက်စီးသွားခဲ့လျှင်၊ သူ၏ စွပ်စွဲချက်များသည် မှန်ကန်ကြောင်း သူက သက်သေပြလိမ့်မည်။ သူသည် ဘုရားသခင်အပေါ် အပြစ်တင်ရန်နှင့် သူ၏ ပုန်ကန်မှုကို အထက်ကမ္ဘာများသို့ ပျံ့နှံ့စေရန် အသင့်ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် လောကကို ဖျက်ဆီးမည့်အစား၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းကို ကယ်တင်ရန် သားတော်ကို စေလွှတ်တော်မူခဲ့သည်။ သူစိမ်းနယ်မြေ၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းတွင် ဖောက်ပြန်မှုနှင့် အာခံမှုများကို မြင်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းကို ပြန်လည်ရရှိရန် လမ်းစကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ စာတန်သည် အောင်ပွဲရတော့မည်ဟု ထင်ရသော အကျပ်အတည်းအချိန်၌ပင်၊ ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် မြတ်သောကျေးဇူးတော် သံတမန်အဖြစ် ကြွလာခဲ့သည်။ ခေတ်အဆက်ဆက်၊ နာရီတိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာသည် ကျဆုံးနေသော လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် သက်ရောက်နေခဲ့သည်။ လူတို့၏ ခေါင်းမာမှုများ ရှိလင့်ကစား၊ ကရုဏာ၏ အချက်ပြမှုများကို စဉ်ဆက်မပြတ် ပြသခဲ့သည်။ ကာလအချိန်စေ့သောအခါ၊ ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ် ပြည့်စုံသည့်တိုင်အောင် မည်သည့်အခါမျှ အဟန့်အတားမရှိ၊ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခြင်း မရှိမည့် ကုသခြင်းကျေးဇူးတော် အလျံအပယ်ကို လောကသို့ သွန်းလောင်းခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ဘုန်းတော်ထင်ရှားစေခဲ့သည်။

With intense interest the unfallen worlds had watched to see
Jehovah arise, and sweep away the inhabitants of the earth. And if
God should do this, Satan was ready to carry out his plan for securing
to himself the allegiance of heavenly beings. He had declared that the
principles of God’s government make forgiveness impossible. Had
the world been destroyed, he would have claimed that his accusations
were proved true. He was ready to cast blame upon God, and to
spread his rebellion to the worlds above. But instead of destroying
26 The Desire of Ages
the world, God sent His Son to save it. Though corruption and
defance might be seen in every part of the alien province, a way for
its recovery was provided. At the very crisis, when Satan seemed
about to triumph, the Son of God came with the embassage of divine
grace. Through every age, through every hour, the love of God had
been exercised toward the fallen race. Notwithstanding the perversity
of men, the signals of mercy had been continually exhibited. And
when the fullness of the time had come, the Deity was glorifed by
pouring upon the world a flood of healing grace that was never to be
obstructed or withdrawn till the plan of salvation should be fulflled.

စာတန်သည် လူသားမျိုးနွယ်၌ရှိသော ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ယိုယွင်းစေခြင်း၌ အောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် ဝမ်းမြောက်နေခဲ့သည်။ ထိုအခါ ယေရှုသည် လူ၌ သူ၏ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ကြွလာခဲ့သည်။ အပြစ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသော စိတ်နေစိတ်ထားကို ခရစ်တော်မှတစ်ပါး မည်သူမျှ အသစ်တဖန် မဖန်တီးနိုင်ချေ။ ကိုယ်တော်သည် စိတ်ဆန္ဒကို ထိန်းချုပ်ထားသော နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်ရန် ကြွလာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မြေမှုန့်ထဲမှ မြှင့်တင်ရန်၊ ပျက်စီးသွားသော စိတ်နေစိတ်ထားကို ကိုယ်တော်၏ မြတ်သောစိတ်နေစိတ်ထား ပုံစံအတိုင်း ပြန်လည်ပုံဖော်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင်ဘုန်းအသရေဖြင့် လှပစေရန် ကြွလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

Satan was exulting that he had succeeded in debasing the image
of God in humanity. Then Jesus came to restore in man the image of
[38] his Maker. None but Christ can fashion anew the character that has
been ruined by sin. He came to expel the demons that had controlled
the will. He came to lift us up from the dust, to reshape the marred
character after the pattern of His divine character, and to make it
beautiful with His own glory.