အခန်း (၁၆) — ဘုရားသခင်၏ဗိမာန်တော်၌

အခန်း (၁၆) - ကိုယ်တော်၏ဗိမာန်တော်၌ 

ဤအခန်းသည် ယောဟန် ၂:၁၂-၂၂ အပေါ် အခြေခံထားသည်။

“ထိုနောက်မှ ကိုယ်တော်သည် မယ်တော်၊ ညီတော်၊ တပည့်တော်တို့နှင့်အတူ ကပေရနောင်မြို့သို့ ကြွ၍ ထိုမြို့၌ များစွာသောနေ့ရက်တို့ပတ်လုံး နေတော်မမူ။ ယုဒလူတို့၏ ပသခါပွဲနီးသည်ရှိသော် ယေရှုသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ကြွတော်မူ၏။”

[154] Chapter 16—In His Temple
This chapter is based on John 2:12-22.
“After this He went down to Capernaum, He, and His mother,
and His brethren, and His disciples: and they continued there not
many days. And the Jews’ Passover was at hand, and Jesus went up
to Jerusalem.”

ဤခရီးစဉ်တွင် ယေရှုသည် မြို့တော်သို့သွားကြသော လူအုပ်ကြီးထဲမှ တစ်ခုတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏သာသနာလုပ်ငန်းကို လူသိရှင်ကြား မကြေညာသေးဘဲ လူအုပ်ထဲတွင် သတိမထားမိစေဘဲ ရောနှောလိုက်ပါခဲ့သည်။ ထိုသို့သော အခါသမယမျိုးတွင် ယောဟန်၏ဓမ္မအမှုကြောင့် အထူးအရေးပါလာခဲ့သော မေရှိယကြွလာခြင်းအကြောင်းမှာ ပြောဆိုဆွေးနွေးစရာ အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ အမျိုးသားရေး ကြီးပွားတိုးတက်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကိုလည်း စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အလေးထား ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ထိုမျှော်လင့်ချက်သည် ကျမ်းစာကို မှားယွင်းစွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အပေါ် အခြေခံထားသောကြောင့် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ယေရှုသိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် အလွန်လေးနက်သော စိတ်ထားဖြင့် ပရောဖက်ပြုချက်များကို ရှင်းလင်းဖော်ပြပေးပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပိုမိုနီးကပ်စွာ လေ့လာကြရန် လူတို့ကို နှိုးဆော်ခဲ့သည်။

In this journey, Jesus joined one of the large companies that
were making their way to the capital. He had not yet publicly
announced His mission, and He mingled unnoticed with the throng.

Upon these occasions, the coming of the Messiah, to which such
prominence had been given by the ministry of John, was often the
theme of conversation. The hope of national greatness was dwelt
upon with kindling enthusiasm. Jesus knew that this hope was to
be disappointed, for it was founded on a misinterpretation of the
Scriptures. With deep earnestness He explained the prophecies, and
tried to arouse the people to a closer study of God’s word.

ယုဒခေါင်းဆောင်များသည် လူတို့အား ယေရုရှလင်မြို့၌ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် သင်ကြားပေးခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာတွင် ပသခါပွဲရက်သတ္တပတ်အတွင်း ပါလက်စတိုင်းဒေသ အရပ်ရပ်မှသာမက ဝေးလံသော တိုင်းတပါးတို့မှပါ လာရောက်ကြသော လူအုပ်ကြီးသည် စုဝေးခဲ့ကြသည်။ ဗိမာန်တော်ဝင်းထဲတွင် ရောနှောနေသော လူအုပ်ကြီးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လူအများစုမှာ တစ်ဆူတည်းသော မြတ်လှစွာသော ယဇ်ကောင်ကို ပုံဆောင်သည့် ပူဇော်ရန်ယဇ်ကောင်များကို မိမိတို့နှင့်အတူ ယူဆောင်မလာနိုင်ကြပေ။

The Jewish leaders had instructed the people that at Jerusalem
they were to be taught to worship God. Here during the Passover
week large numbers assembled, coming from all parts of Palestine,
and even from distant lands. The temple courts were flled with a
promiscuous throng. Many were unable to bring with them the sac-
[155] rifces that were to be offered up as typifying the one great Sacrifce.

ထိုသူများ အဆင်ပြေစေရန်အတွက် ဗိမာန်တော်၏ အပြင်ဘက်ရင်ပြင်တွင် တိရစ္ဆာန်များကို ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားကြသည်။ ဤနေရာတွင် လူတန်းစားအသီးသီးမှ လူတို့သည် မိမိတို့၏ ပူဇော်သက္ကာများကို ဝယ်ယူရန် စုဝေးခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာတွင် နိုင်ငံခြားငွေအားလုံးကို သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ဒင်္ဂါးပြားများနှင့် လဲလှယ်ကြသည်။

For the convenience of these, animals were bought and sold in the
outer court of the temple. Here all classes of people assembled to
purchase their offerings. Here all foreign money was exchanged for
the coin of the sanctuary.

ယုဒလူတိုင်းသည် နှစ်စဉ် မိမိတို့၏ “ဝိညာဉ်ရွေးရန်အခ” အဖြစ် ရှကယ်တစ်ဝက်ကို ပေးဆောင်ရန် သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ထိုသို့ ကောက်ခံရရှိသောငွေကို ဗိမာန်တော်အား ထောက်ပံ့ရန် အသုံးပြုသည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၀:၁၂-၁၆။ ထို့အပြင် ဗိမာန်တော် ဘဏ္ဍာတိုက်တွင် ထည့်ဝင်ရန် အလှူငွေ အမြောက်အမြားကိုလည်း ယူဆောင်လာကြသည်။ နိုင်ငံခြားဒင်္ဂါး အားလုံးကို သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ဝန်ဆောင်မှုအတွက် လက်ခံသော ဗိမာန်တော်ရှကယ်ဟု ခေါ်သည့် ဒင်္ဂါးပြားနှင့် လဲလှယ်ရန် သတ်မှတ်ထားသည်။ ငွေလဲလှယ်ခြင်းသည် လိမ်လည်မှုနှင့် ငွေညှစ်မှုများအတွက် အခွင့်အရေးဖြစ်စေပြီး၊ ၎င်းသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များအတွက် ဝင်ငွေရလမ်းဖြစ်သော အရှက်မရှိသော ကုန်သွယ်မှုတစ်ခုအဖြစ် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

Every Jew was required to pay yearly a half shekel as “a ransom
for his soul;” and the money thus collected was used for the support
of the temple. Exodus 30:12-16. Besides this, large sums were
brought as freewill offerings, to be deposited in the temple treasury.
And it was required that all foreign coin should be changed for a
coin called the temple shekel, which was accepted for the service of
122
In His Temple 123
the sanctuary. The money changing gave opportunity for fraud and
extortion, and it had grown into a disgraceful traffc, which was a
source of revenue to the priests.

ကုန်သည်များသည် ရောင်းချသော တိရစ္ဆာန်များအတွက် အဆမတန် မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းများကို တောင်းဆိုကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အမြတ်အစွန်းများကို ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများကို ခွဲဝေပေးကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ၎င်းတို့သည် လူတို့၏အိတ်ထဲမှ ငွေများဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာကြသည်။ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူတို့သည် ယဇ်မပူဇော်ပါက ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည် ၎င်းတို့၏ သားသမီးများ သို့မဟုတ် မြေယာများပေါ်တွင် ကျရောက်မည်မဟုတ်ဟု သင်ကြားခြင်း ခံထားရသည်။ ထို့ကြောင့် တိရစ္ဆာန်များအတွက် မြင့်မားသောဈေးနှုန်းကို ရရှိနိုင်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဝေးလံသောအရပ်မှ လာခဲ့ကြသော လူတို့သည် မိမိတို့ လာရောက်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သော ဝတ်ပြုမှုအမှုကို မပြုဘဲ နေအိမ်သို့ ပြန်ကြမည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

The dealers demanded exorbitant prices for the animals sold,
and they shared their profts with the priests and rulers, who thus
enriched themselves at the expense of the people. The worshipers
had been taught to believe that if they did not offer sacrifce, the
blessing of God would not rest on their children or their lands. Thus
a high price for the animals could be secured; for after coming so
far, the people would not return to their homes without performing
the act of devotion for which they had come.

ပသခါပွဲ အချိန်ကာလတွင် ယဇ်ပူဇော်မှု အရေအတွက် အလွန်များပြားလှပြီး ဗိမာန်တော်အတွင်း အရောင်းအဝယ်မှာလည်း အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ထိုမှဖြစ်ပေါ်လာသော ရှုပ်ထွေးမှုများသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်ထက် ဆူညံသော နွားဈေးနှင့် ပို၍တူနေသည်။ ထိုနေရာတွင် ပြင်းထန်သော ဈေးဆစ်သံများ၊ နွားအော်သံများ၊ သိုးအော်သံများ၊ ချိုးငှက်တွန်သံများ၊ ဒင်္ဂါးပြားချင်း ထိခတ်သံများနှင့် ဒေါသတကြီး ငြင်းခုံသံများကို ကြားနိုင်သည်။ ရှုပ်ထွေးမှုများမှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် ဝတ်ပြုသူတို့သည် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရပြီး၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်ထံသို့ လျှောက်ထားသော စကားလုံးများသည် ဗိမာန်တော်အတွင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော ဆူညံသံများထဲတွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ ယုဒလူတို့သည် မိမိတို့၏ ဘုရားတရားကြည်ညိုမှုကို အလွန်ဂုဏ်ယူကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ဗိမာန်တော်အတွက် ဝမ်းမြောက်ကြပြီး၊ ဗိမာန်တော်ကို ဆန့်ကျင်၍ ပြောသော စကားတစ်ခွန်းကိုပင် ဘုရားသခင်ကို စော်ကားခြင်းဟု မှတ်ယူကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဗိမာန်တော်နှင့် ဆက်နွှယ်သော အခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် အလွန်တင်းကျပ်ကြသော်လည်း ငွေကို တပ်မက်သောစိတ်သည် ၎င်းတို့၏ အမှားအမှန် ခွဲခြားသိစိတ်ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့သော ဝတ်ပြုမှု၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှ ၎င်းတို့ မည်မျှအထိ ဝေးကွာသွားသည်ကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင် သတိမပြုမိကြတော့ပေ။

A great number of sacrifces were offered at the time of the
Passover, and the sales at the temple were very large. The consequent
confusion indicated a noisy cattle market rather than the sacred
temple of God. There could be heard sharp bargaining, the lowing of
cattle, the bleating of sheep, the cooing of doves, mingled with the
chinking of coin and angry disputation. So great was the confusion
that the worshipers were disturbed, and the words addressed to the
Most High were drowned in the uproar that invaded the temple. The
Jews were exceedingly proud of their piety. They rejoiced over their
temple, and regarded a word spoken in its disfavor as blasphemy;
they were very rigorous in the performance of ceremonies connected
with it; but the love of money had overruled their scruples. They
were scarcely aware how far they had wandered from the original
purpose of the service instituted by God Himself.

ထာဝရဘုရားသည် သိနာတောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်တော်မူသောအခါ ထိုနေရာသည် ကိုယ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်ကြောင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သွားသည်။ မောရှေသည် တောင်ကို ဝိုင်းရံ၍ အပိုင်းအခြားပြုလုပ်ရန်နှင့် ၎င်းကို သန့်ရှင်းစေရန် အမိန့်တော်မှတ်ခြင်း ခံရသည်။ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်က “သင်တို့သည် တောင်ပေါ်သို့ မတက်ကြနှင့်၊ တောင်၏ အနားကိုမျှ မထိကြနှင့်၊ သတိပြုကြလော့။ တောင်ကို ထိမိသောသူသည် ဧကန်အမှန် အသေခံရမည်။ လူဖြစ်စေ၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်စေ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော လက်ဖြင့်မျှ မထိရ၊ ခဲနှင့်ပစ်၍ သော်လည်းကောင်း၊ မြားနှင့်ပစ်၍ သော်လည်းကောင်း သတ်ရမည်။ အသက်မရှင်စေရ” ဟု သတိပေးခဲ့သည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၉:၁၂၊ ၁၃။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော် ထင်ရှားသော နေရာတိုင်းသည် သန့်ရှင်းကြောင်း သင်ခန်းစာကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်ဝန်းကျင်ကို သန့်ရှင်းသော နေရာအဖြစ် မှတ်ယူသင့်သည်။ သို့သော် အကျိုးအမြတ်အတွက် ကြိုးပမ်းရာတွင် ဤအရာအားလုံးကို မျက်ကွယ်ပြုခဲ့ကြသည်။

When the Lord descended upon Mount Sinai, the place was
consecrated by His presence. Moses was commanded to put bounds
around the mount and sanctify it, and the word of the Lord was
heard in warning: “Take heed to yourselves, that ye go not up into [156]
the mount, or touch the border of it: whosoever toucheth the mount
shall be surely put to death: there shall not an hand touch it, but
he shall surely be stoned, or shot through; whether it be beast or
man, it shall not live.” Exodus 19:12, 13. Thus was taught the lesson
that wherever God manifests His presence, the place is holy. The
precincts of God’s temple should have been regarded as sacred. But
in the strife for gain, all this was lost sight of.

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် လူမျိုးတော်အတွက် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်ရန် ခေါ်ယူခြင်း ခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဗိမာန်တော်ရင်ပြင်ရှိ အလွဲသုံးစားမှုများကို ပြုပြင်ပေးသင့်သည်။ ၎င်းတို့သည် လူတို့အား ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် သနားကြင်နာခြင်း၏ ပုံသက်သေကို ပြသသင့်သည်။ မိမိတို့၏ အကျိုးအမြတ်ကို ရှာဖွေမည့်အစား ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူများ၏ အခြေအနေနှင့် လိုအပ်ချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်ပြီး၊ လိုအပ်သော ယဇ်ကောင်များကို မဝယ်ယူနိုင်သူများကို ကူညီရန် အဆင်သင့်ရှိသင့်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ထိုသို့ မပြုလုပ်ခဲ့ကြပေ။ လောဘစိတ်သည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများကို ခက်ထန်စေခဲ့သည်။

The priests and rulers were called to be the representatives of
God to the nation; they should have corrected the abuses of the
124 The Desire of Ages
[157] temple court. They should have given to the people an example of
integrity and compassion. Instead of studying their own proft, they
should have considered the situation and needs of the worshipers,
and should have been ready to assist those who were not able to
buy the required sacrifces. But this they did not do. Avarice had
hardened their hearts.

ဤပွဲတော်သို့ ဒုက္ခရောက်နေသူများ၊ ချို့ငဲ့သူများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူများ ရောက်ရှိလာကြသည်။ မျက်မမြင်များ၊ ခြေမစွမ်းသူများ၊ နားမကြားသူများလည်း ရှိကြသည်။ အချို့ကို ခုတင်များဖြင့် ထမ်းလာကြသည်။ ထာဝရဘုရားအတွက် အနိမ့်ကျဆုံးသော ပူဇော်သက္ကာကိုပင် ဝယ်ယူရန် မတတ်နိုင်လောက်အောင် ဆင်းရဲသူများ၊ မိမိတို့၏ ဆာလောင်မှုကို ဖြေဖျောက်ရန် အစားအစာကိုပင် ဝယ်ယူရန် မတတ်နိုင်သူများ များစွာ ပါဝင်ကြသည်။ ဤသူတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ပြောဆိုချက်များကြောင့် အလွန် စိတ်သောကရောက်ခဲ့ကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် မိမိတို့၏ ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းမှုကို ကြွားဝါကြပြီး၊ မိမိတို့ကိုယ်ကို လူတို့၏ အုပ်ထိန်းသူများအဖြစ် အခိုင်အမာ ပြောဆိုကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့တွင် ကိုယ်ချင်းစာတရား သို့မဟုတ် သနားကြင်နာစိတ် မရှိကြပေ။ ဆင်းရဲသူများ၊ ဖျားနာသူများနှင့် သေခါနီးသူများသည် မျက်နှာသာပေးရန် အချည်းနှီး အသနားခံခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သနားစိတ်ကို မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။

There came to this feast those who were suffering, those who
were in want and distress. The blind, the lame, the deaf, were there.
Some were brought on beds. Many came who were too poor to
purchase the humblest offering for the Lord, too poor even to buy
food with which to satisfy their own hunger. These were greatly
distressed by the statements of the priests. The priests boasted of
their piety; they claimed to be the guardians of the people; but they
were without sympathy or compassion. The poor, the sick, the dying,
made their vain plea for favor. Their suffering awakened no pity in
the hearts of the priests.

ယေရှုသည် ဗိမာန်တော်အတွင်းသို့ ကြွလာသောအခါ ထိုမြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ကြည့်ရှုတော်မူ၏။ မတရားသော အရောင်းအဝယ်များကို မြင်တော်မူ၏။ အသွေးသွန်းခြင်းမရှိဘဲ မိမိတို့၏ အပြစ်များအတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်း ရလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်နေကြသော ဆင်းရဲသားများ၏ ဒုက္ခကို မြင်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ ဗိမာန်တော်၏ အပြင်ဘက်ရင်ပြင်သည် မသန့်ရှင်းသော ကုန်သွယ်မှုပြုရာ နေရာဖြစ်နေသည်ကို မြင်တော်မူ၏။ သန့်ရှင်းသော ဝန်းကျင်သည် ကြီးမားသော ငွေလဲလှယ်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

As Jesus came into the temple, He took in the whole scene. He
saw the unfair transactions. He saw the distress of the poor, who
thought that without shedding of blood there would be no forgiveness
for their sins. He saw the outer court of His temple converted into a
place of unholy traffc. The sacred enclosure had become one vast
exchange.

တစ်စုံတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရမည်ဟု ခရစ်တော် မြင်တော်မူ၏။ များပြားလှသော အခမ်းအနားများကို လူတို့အား လိုက်နာရန် အမိန့်ပေးထားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုမူ မှန်ကန်စွာ သင်ကြားပေးခြင်း မရှိပေ။ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူများသည် မိမိတို့၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများသည် တစ်ခုတည်းသော ပြည့်စုံသည့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ပုံဆောင်ကြောင်း နားမလည်ဘဲ ပူဇော်နေကြသည်။ ၎င်းတို့အလယ်တွင် အသိအမှတ်ပြုခြင်း မခံရဘဲနှင့် ဂုဏ်ပြုခြင်း မခံရဘဲ ရပ်နေသူမှာ ၎င်းတို့၏ ဝတ်ပြုမှုအားလုံးဖြင့် ပုံဆောင်ထားသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်ပင် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ပူဇော်သက္ကာများနှင့် ပတ်သက်သော ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ ပုံဆောင်တန်ဖိုးကို နားလည်တော်မူပြီး၊ ယခုအခါ ထိုအရာများမှာ လွဲမှားစွာ အသုံးပြုခြင်းနှင့် နားလည်မှုလွဲခြင်း ခံနေရသည်ကို မြင်တော်မူ၏။ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများကို ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်ပေးသည့် မည်သည့်အရာမျှ မရှိတော့ပေ။ ခရစ်တော်၏ အမှုတော်မှာ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန် ဖြစ်သည်။

Christ saw that something must be done. Numerous ceremonies
were enjoined upon the people without the proper instruction as to
their import. The worshipers offered their sacrifces without understanding that they were typical of the only perfect Sacrifce. And
among them, unrecognized and unhonored, stood the One symbolized by all their service. He had given directions in regard to the
offerings. He understood their symbolical value, and He saw that
they were now perverted and misunderstood. Spiritual worship was
fast disappearing. No link bound the priests and rulers to their God.

ခရစ်တော်သည် ဗိမာန်တော်ရင်ပြင်၏ လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ရပ်နေစဉ် မိမိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်တော်မူ၏။ ပရောဖက်ပြုသော မျက်စိဖြင့် အနာဂတ်ကို ကြည့်တော်မူရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာသာမက ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာနှင့် ခေတ်အဆက်ဆက်ကို မြင်တော်မူ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် ချို့ငဲ့သူများကို ၎င်းတို့၏ အခွင့်အရေးများမှ မည်သို့ လှည့်ဖျားကြမည်၊ ဆင်းရဲသားများအား ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောခြင်းကို မည်သို့ တားမြစ်ကြမည်ကို မြင်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် အပြစ်သားများထံမှ မည်သို့ ဖုံးကွယ်ခြင်း ခံရမည်၊ လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို မည်သို့ ကုန်သွယ်မှုပြုကြမည်ကို မြင်တော်မူ၏။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ရသောအခါ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်၌ အမျက်ဒေါသ၊ အာဏာနှင့် တန်ခိုးတို့ ထင်ဟပ်လာသည်။ လူတို့၏ အာရုံသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ မသန့်ရှင်းသော ကုန်သွယ်မှုတွင် ပါဝင်နေသူတို့၏ မျက်လုံးများသည် ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်ပေါ်၌ စွဲမြဲနေသည်။ ၎င်းတို့သည် အကြည့်ကို မလွှဲနိုင်ကြပေ။ ဤလူသည် မိမိတို့၏ စိတ်အတွင်းသန္တာန်ကို ဖတ်ရှုနိုင်ပြီး၊ ဖုံးကွယ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်များကို သိရှိနိုင်သည်ဟု ၎င်းတို့ ခံစားရသည်။ အချို့မှာ ၎င်းတို့၏ မကောင်းသော လုပ်ရပ်များကို ထိုစူးရှသော မျက်လုံးများက မြင်နိုင်ရန် မိမိတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရေးထားသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

Christ’s work was to establish an altogether different worship.
With searching glance, Christ takes in the scene before Him as
He stands upon the steps of the temple court. With prophetic eye He
looks into futurity, and sees not only years, but centuries and ages.
He sees how priests and rulers will turn the needy from their right,
and forbid that the gospel shall be preached to the poor. He sees how
the love of God will be concealed from sinners, and men will make
In His Temple 125
merchandise of His grace. As He beholds the scene, indignation,
authority, and power are expressed in His countenance. The attention
of the people is attracted to Him. The eyes of those engaged in their
unholy traffc are riveted upon His face. They cannot withdraw [158]
their gaze. They feel that this Man reads their inmost thoughts, and
discovers their hidden motives. Some attempt to conceal their faces,
as if their evil deeds were written upon their countenances, to be
scanned by those searching eyes.

ဆူညံမှုများ ငြိမ်သက်သွားသည်။ ကုန်သွယ်ခြင်းနှင့် ဈေးဆစ်ခြင်း အသံများ ရပ်တန့်သွားသည်။ တိတ်ဆိတ်မှုမှာ နာကျင်စရာ ကောင်းလာသည်။ စုဝေးနေသူများမှာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားရသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ လုပ်ရပ်များအတွက် အဖြေပေးရန် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ရာ အရပ်ရှေ့တွင် ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ခရစ်တော်ကို ကြည့်ရှုရင်း လူသားအသွင်အောက်မှ ဘုရားသဏ္ဌာန်တော် လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာသည်ကို ၎င်းတို့ တွေ့မြင်ကြရသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ မဟာဘုန်းတော်သည် နောက်ဆုံးသောနေ့၌ တရားသူကြီး ရပ်တော်မူမည့်အတိုင်း ရပ်တော်မူနေသည် — ယခုတွင်မူ ထိုအချိန်၌ ပါရှိမည့် ဘုန်းအသရေဖြင့် ဝိုင်းရံမထားသော်လည်း၊ ဝိညာဉ်ကို ဖတ်ရှုနိုင်သော တန်ခိုးတူညီစွာ ရှိနေသည်။ ကိုယ်တော်၏ မျက်လုံးတော်သည် လူအုပ်ကြီးအား တစ်ဦးချင်းစီအထိ နှံ့စပ်အောင် ကြည့်ရှုတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ၎င်းတို့အထက်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ပေါ်လွင်နေပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အလင်းတော်သည် ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်ကို လင်းလက်စေသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိန့်တော်မူရာတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများ ချိုးဖောက်နေကြသော ပညတ်တရားကို သိနာတောင်ပေါ်၌ ကြေညာခဲ့သော ကိုယ်တော်၏ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတော်သည် ဗိမာန်တော်၏ အမိုးခုံးများကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည် — “ဤအရာများကို ဤအရပ်မှ ယူသွားကြလော့။ ငါ့ခမည်းတော်၏ အိမ်တော်ကို ကုန်သွယ်ရာအိမ် မပြုကြနှင့်။”

The confusion is hushed. The sound of traffc and bargaining has
ceased. The silence becomes painful. A sense of awe overpowers the
assembly. It is as if they were arraigned before the tribunal of God
to answer for their deeds. Looking upon Christ, they behold divinity
flash through the garb of humanity. The Majesty of heaven stands
as the Judge will stand at the last day,—not now encircled with the
glory that will then attend Him, but with the same power to read the
soul. His eye sweeps over the multitude, taking in every individual.
His form seems to rise above them in commanding dignity, and a
divine light illuminates His countenance. He speaks, and His clear,
ringing voice—the same that upon Mount Sinai proclaimed the law
that priests and rulers are transgressing—is heard echoing through
the arches of the temple: “Take these things hence; make not My
Father’s house an house of merchandise.”

လှေကားထစ်များမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်တော်မူပြီး၊ ရင်ပြင်အတွင်းသို့ ဝင်စဉ်က စုစည်းခဲ့သော ကြိုးကျစ်နှင်တံကို မြှောက်လျက် ကုန်သွယ်နေသော အုပ်စုအား ဗိမာန်တော်ဝန်းကျင်မှ ထွက်ခွာသွားရန် ခိုင်းစေတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ယခင်က တစ်ခါမျှ မပြဖူးသော ဇွဲလုံ့လနှင့် ပြင်းထန်မှုတို့ဖြင့် ငွေလဲလှယ်သူတို့၏ စားပွဲများကို မှောက်လှန်တော်မူ၏။ ဒင်္ဂါးပြားများသည် စကျင်ကျောက်ခင်းသော ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တချင်ချင် မြည်လျက် ကျလာသည်။ မည်သူမျှ ကိုယ်တော်၏ အာဏာကို မေးခွန်းထုတ်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ မည်သူမျှ မိမိတို့၏ မတရားသော အမြတ်အစွန်းများကို ကောက်ယူရန် မရပ်တန့်ဝံ့ကြပေ။ ယေရှုသည် ၎င်းတို့အား ကြိုးကျစ်နှင်တံဖြင့် မရိုက်နှက်သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ လက်ထဲရှိ ထိုရိုးရှင်းသော နှင်တံသည် တောက်လောင်နေသော ဓားကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။ ဗိမာန်တော် အရာရှိများ၊ အမြတ်ထုတ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ ပွဲစားများနှင့် တိရစ္ဆာန်ကုန်သည်များသည် ၎င်းတို့၏ သိုး၊ နွားများနှင့်အတူ ကိုယ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်မှ ပြစ်တင်ရှုံ့ချခြင်းကို ရှောင်ရှားရန်သာ စဉ်းစားလျက် ထိုနေရာမှ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

Slowly descending the steps, and raising the scourge of cords
gathered up on entering the enclosure, He bids the bargaining company depart from the precincts of the temple. With a zeal and severity
He has never before manifested, He overthrows the tables of the
money-changers. The coin falls, ringing sharply upon the marble
pavement. None presume to question His authority. None dare stop
to gather up their ill-gotten gain. Jesus does not smite them with the
whip of cords, but in His hand that simple scourge seems terrible as
a flaming sword. Offcers of the temple, speculating priests, brokers
and cattle traders, with their sheep and oxen, rush from the place,
with the one thought of escaping from the condemnation of His
presence.

လူအုပ်ကြီးအတွင်းသို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကိုယ်တော်၏ ဘုရားတန်ခိုးတော် လွှမ်းမိုးမှုကို ခံစားကြရသည်။ ရာပေါင်းများစွာသော ဖြူဖျော့နေသော နှုတ်ခမ်းများမှ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တပည့်တော်များပင် တုန်လှုပ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယခင်က မြင်တွေ့နေကျ အမူအရာနှင့် မတူသော ယေရှု၏ စကားနှင့် အမူအရာကြောင့် အံ့ဩတုန်လှုပ်ကြသည်။ “ကိုယ်တော်၏ အိမ်တော်ကို ချစ်သော စိတ်ဇွဲသည် ကျွန်ုပ်ကို လောင်ကျွမ်းစေပါပြီ” ဟူသော ကိုယ်တော်နှင့် ပတ်သက်၍ ရေးထားသည့် စကားကို ၎င်းတို့ သတိရကြသည်။ ဆာလံ ၆၉:၉။ မကြာမီတွင် ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးနှင့် ၎င်းတို့၏ ကုန်စည်များသည် ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်မှ အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ဗိမာန်တော် ရင်ပြင်များသည် မသန့်ရှင်းသော ကုန်သွယ်မှုများမှ ကင်းဝေးသွားပြီး၊ ရှုပ်ထွေးနေသော မြင်ကွင်းပေါ်တွင် လေးနက်သော တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် မြင့်မြတ်မှုတို့ အခြေတည်လာသည်။ ရှေးယခင်က တောင်ကို သန့်ရှင်းစေခဲ့သော ထာဝရဘုရား၏ မျက်မှောက်တော်သည် ယခုတွင် ကိုယ်တော်၏ ဂုဏ်တော်အတွက် တည်ဆောက်ထားသော ဗိမာန်တော်ကို သန့်ရှင်းစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

A panic sweeps over the multitude, who feel the overshadowing
of His divinity. Cries of terror escape from hundreds of blanched
lips. Even the disciples tremble. They are awestruck by the words
and manner of Jesus, so unlike His usual demeanor. They remember
126 The Desire of Ages
that it is written of Him, “The zeal of Thine house hath eaten Me up.”
Psalm 69:9. Soon the tumultuous throng with their merchandise are
far removed from the temple of the Lord. The courts are free from
unholy traffc, and a deep silence and solemnity settles upon the
[159] scene of confusion. The presence of the Lord, that of old sanctifed
[160]
[161]
the mount, has now made sacred the temple reared in His honor.

ဗိမာန်တော်ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းအားဖြင့် ယေရှုသည် မေရှိယအဖြစ် မိမိ၏ တာဝန်ကို ကြေညာနေခြင်းဖြစ်ပြီး မိမိ၏ အမှုတော်ကို စတင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော် ကိန်းဝပ်ရန် တည်ဆောက်ထားသော ထိုဗိမာန်တော်သည် ဣသရေလလူမျိုးနှင့် လောကအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထာဝရကာလမှစ၍ သန့်ရှင်းသော သရပ်ဖိမ် (seraph) မှသည် လူသားအထိ ဖန်ဆင်းခံသတ္တဝါတိုင်းသည် ဖန်ဆင်းရှင် ကိန်းဝပ်ရာ ဗိမာန်တော် ဖြစ်ရမည်ဟူသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။ အပြစ်ကြောင့် လူသားတို့သည် ဘုရားသခင်အတွက် ဗိမာန်တော် ဖြစ်ခြင်းမှ ရပ်စဲခဲ့သည်။ မကောင်းမှုတို့ဖြင့် မှောင်မိုက်၍ ညစ်ညူးနေသော လူသား၏ နှလုံးသားသည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို မထင်ရှားစေတော့ပေ။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ သားတော် လူ့ဇာတိခံယူခြင်းအားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ပြည့်စုံလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့အလယ်တွင် ကိန်းဝပ်တော်မူပြီး၊ ကယ်တင်ခြင်း ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် လူသား၏ နှလုံးသားသည် ကိုယ်တော်၏ ဗိမာန်တော် ပြန်လည် ဖြစ်လာသည်။ ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်သည် ဝိညာဉ်တိုင်းအတွက် ပွင့်လင်းနေသော မြင့်မြတ်သော ကံကြမ္မာကို အစဉ်အမြဲ သက်သေခံရန် ဘုရားသခင် စီမံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယုဒလူတို့သည် ၎င်းတို့ ဂုဏ်ယူနေသော အဆောက်အအုံ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် ကိန်းဝပ်ရာ သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်များအဖြစ် မအပ်နှံခဲ့ကြပေ။ မသန့်ရှင်းသော ကုန်သွယ်မှု ဆူညံသံများဖြင့် ပြည့်နေသော ယေရုရှလင် ဗိမာန်တော်၏ ရင်ပြင်များသည် ကာမဂုဏ်ခံစားလိုစိတ်နှင့် မသန့်ရှင်းသော အတွေးများဖြင့် ညစ်ညူးနေသော နှလုံးသား ဗိမာန်တော်ကို အလွန်ပင် တိကျစွာ ကိုယ်စားပြုနေသည်။ ဗိမာန်တော်ကို လောကီရောင်းဝယ်သူများထံမှ သန့်ရှင်းစေခြင်းအားဖြင့် ယေရှုသည် ဝိညာဉ်ကို ပျက်စီးစေသော အပြစ်၏ ညစ်ညူးမှုများ၊ လောကီအလိုဆန္ဒများ၊ အတ္တဆန္ဒများနှင့် မကောင်းသောအကျင့်များမှ နှလုံးသားကို သန့်ရှင်းစေရန် မိမိ၏ တာဝန်ကို ကြေညာခဲ့သည်။ “သင်တို့ ရှာသော အရှင်သည် မိမိဗိမာန်တော်သို့ ရုတ်တရက် ကြွလာတော်မူမည်။ သင်တို့ နှစ်သက်သော ပဋိညာဉ်တမန်သည် ကြွလာတော်မူမည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ သို့သော်လည်း ကြွလာတော်မူသောနေ့ကို မည်သူသည် ခံနိုင်မည်နည်း။ ပေါ်လာတော်မူသောအခါ မည်သူသည် ရပ်နိုင်မည်နည်း။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ငွေကို စစ်သောသူ၏ မီးကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အဝတ်လျှော်သောသူ၏ ဆပ်ပြာကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ငွေကို စစ်၍ သန့်ရှင်းစေသောသူကဲ့သို့ ထိုင်တော်မူလျက် လေဝိသားတို့ကို သန့်ရှင်းစေ၍၊ ရွှေနှင့်ငွေကို သန့်ရှင်းစေသကဲ့သို့ သူတို့ကို သန့်ရှင်းစေတော်မူသဖြင့်...” မာလခိ ၃:၁-၃။

In the cleansing of the temple, Jesus was announcing His mission
as the Messiah, and entering upon His work. That temple, erected
for the abode of the divine Presence, was designed to be an object
lesson for Israel and for the world. From eternal ages it was God’s
purpose that every created being, from the bright and holy seraph to
man, should be a temple for the indwelling of the Creator. Because
of sin, humanity ceased to be a temple for God. Darkened and
defled by evil, the heart of man no longer revealed the glory of the
Divine One. But by the incarnation of the Son of God, the purpose
of Heaven is fulflled. God dwells in humanity, and through saving
grace the heart of man becomes again His temple. God designed
that the temple at Jerusalem should be a continual witness to the
high destiny open to every soul. But the Jews had not understood the
signifcance of the building they regarded with so much pride. They
did not yield themselves as holy temples for the Divine Spirit. The
courts of the temple at Jerusalem, flled with the tumult of unholy
traffc, represented all too truly the temple of the heart, defled by
the presence of sensual passion and unholy thoughts. In cleansing
the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced
His mission to cleanse the heart from the deflement of sin,—from
the earthly desires, the selfsh lusts, the evil habits, that corrupt the
soul. “The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple,
even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold,
He shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day
of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He
is like a refner’s fre, and like fullers’ soap: and He shall sit as a
refner and purifer of silver: and He shall purify the sons of Levi,
and purge them as gold and silver.” Malachi 3:1-3.

“သင်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော် ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သင်တို့၌ ကျိန်းဝပ်တော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း မသိကြသလော။ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူသည် ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးလျှင် ထိုသူကို ဘုရားသခင် ဖျက်ဆီးတော်မူမည်။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်သည် သန့်ရှင်း၏။ ထိုဗိမာန်တော်သည် သင်တို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။” ၁ ကောရိန္သု ၃:၁၆၊ ၁၇။ မည်သူမျှ မိမိအစွမ်းဖြင့် နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်ထားသော မကောင်းသောအုပ်စုကို နှင်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ခရစ်တော် တစ်ပါးတည်းသာလျှင် ဝိညာဉ်ဗိမာန်တော်ကို သန့်ရှင်းစေနိုင်သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်တော်မူမည် မဟုတ်ပေ။ ရှေးယခင်က ဗိမာန်တော်သို့ ကြွဝင်သကဲ့သို့ နှလုံးသားထဲသို့ ကြွဝင်တော်မူမည် မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော်က “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် တံခါးရှေ့မှာ ရပ်၍ ခေါက်လျက်ရှိ၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူသည် ငါ့အသံကို ကြား၍ တံခါးကို ဖွင့်လျှင် ငါသည် ထိုသူရှိရာသို့ ဝင်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၃:၂၀။ ကိုယ်တော်သည် တစ်ရက်တည်းအတွက်သာ ကြွလာမည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်က “ငါသည် သူတို့၌ ကျိန်းဝပ်မည်၊ သူတို့တွင် လှည့်လည်မည်။... သူတို့သည်လည်း ငါ၏လူ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။” “ကိုယ်တော်သည် ငါတို့၏ ဒုစရိုက်များကို နှိမ်နင်းတော်မူမည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ အပြစ်ရှိသမျှတို့ကို ပင်လယ်နက်ရာ အရပ်သို့ ချပစ်တော်မူမည်။” ၂ ကောရိန္သု ၆:၁၆၊ မိက္ခာ ၇:၁၉။ ကိုယ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်သည် ဝိညာဉ်ကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေသဖြင့် ၎င်းသည် ထာဝရဘုရားအတွက် သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်နှင့် “ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင် ကိန်းဝပ်တော်မူရာ အရပ်” ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ဧဖက် ၂:၂၁၊ ၂၂။

“Know ye not that ye are the temple of God, and that the Spirit of
God dwelleth in you? If any man defle the temple of God, him shall
God destroy; for the temple of God is holy, which temple ye are.” 1
Corinthians 3:16, 17. No man can of himself cast out the evil throng
In His Temple 127
that have taken possession of the heart. Only Christ can cleanse the
soul temple. But He will not force an entrance. He comes not into
the heart as to the temple of old; but He says, “Behold, I stand at
the door, and knock: if any man hear My voice, and open the door,
I will come in to him.” Revelation 3:20. He will come, not for one
day merely; for He says, “I will dwell in them, and walk in them; ...
and they shall be My people.” “He will subdue our iniquities; and [162]
Thou wilt cast all their sins into the depths of the sea.” 2 Corinthians
6:16; Micah 7:19. His presence will cleanse and sanctify the soul,
so that it may be a holy temple unto the Lord, and “an habitation of
God through the Spirit.” Ephesians 2:21, 22.

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဗိမာန်တော်ရင်ပြင်မှလည်းကောင်း၊ မိမိတို့၏ နှလုံးသားကို ဖတ်ရှုနေသော စူးရှသည့် အကြည့်မှလည်းကောင်း ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ထွက်ပြေးစဉ် ဗိမာန်တော်သို့ လာနေသူများနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ မိမိတို့ မြင်ခဲ့ ကြားခဲ့ရသည်များကို ပြောပြ၍ ပြန်လှည့်သွားရန် ပြောဆိုကြသည်။ ခရစ်တော်သည် ထွက်ပြေးသွားကြသော ထိုသူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စစ်မှန်သော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု မည်သို့ဖြစ်သည်ကို မသိနားမလည်မှုတို့အပေါ် သနားကြင်နာသော စိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုတော်မူ၏။ ဤမြင်ကွင်း၌ ယုဒတစ်မျိုးသားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ဆိုးသွမ်းမှုနှင့် နောင်တမရမှုတို့ကြောင့် အရပ်ရပ်သို့ ကွဲလွင့်သွားကြမည့်အကြောင်းကို ပုံဆောင်ထားသည်ကို မြင်တော်မူ၏။

Overpowered with terror, the priests and rulers had fled from the
temple court, and from the searching glance that read their hearts.
In their flight they met others on their way to the temple, and bade
them turn back, telling them what they had seen and heard. Christ
looked upon the fleeing men with yearning pity for their fear, and
their ignorance of what constituted true worship. In this scene He
saw symbolized the dispersion of the whole Jewish nation for their
wickedness and impenitence.

အဘယ်ကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ဗိမာန်တော်မှ ထွက်ပြေးခဲ့ကြသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့နေရာတွင် ခိုင်မြဲစွာ မရပ်တည်ခဲ့ကြသနည်း။ ၎င်းတို့အား ထွက်ခွာသွားရန် ခိုင်းစေခဲ့သူမှာ လက်သမား၏ သား၊ လောကီရာထူး သို့မဟုတ် အာဏာမရှိသော ဆင်းရဲသား ဂါလိလဲလူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို မခုခံခဲ့ကြသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ၎င်းတို့သည် မတရားသဖြင့် ရရှိထားသော အကျိုးအမြတ်များကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး၊ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန် အလွန်နှိမ့်ချသော သူတစ်ဦး၏ အမိန့်ကို ကြောက်ရွံ့ထွက်ပြေးခဲ့ကြသနည်း။

And why did the priests flee from the temple? Why did they
not stand their ground? He who commanded them to go was a
carpenter’s son, a poor Galilean, without earthly rank or power. Why
did they not resist Him? Why did they leave the gain so ill acquired,
and flee at the command of One whose outward appearance was so
humble?

ခရစ်တော်သည် ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး၏ အာဏာဖြင့် မိန့်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ အသွင်အပြင်နှင့် အသံတော်၏ လေသံတို့၌ ၎င်းတို့ မခုခံနိုင်သော အရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ အမိန့်တော်အတိုင်း ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အခြေအနေမှာ အရေခြုံသူများနှင့် ဓားပြများသာ ဖြစ်သည်ကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ လူသားအသွင်အောက်မှ ဘုရားတန်ခိုးတော် လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာသောအခါ ခရစ်တော်၏ မျက်နှာတော်ပေါ်ရှိ အမျက်ဒေါသကို မြင်ရရုံသာမက၊ ကိုယ်တော်၏ စကားတော်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုပါ သိရှိနားလည်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ထာဝရတရားသူကြီး၏ ပလ္လင်တော်ရှေ့တွင် ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး၊ ယခုဘဝနှင့် နောင်ဘဝအတွက် စီရင်ချက်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ခဏတာမျှ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်ကို ပရောဖက်တစ်ပါးဟု ယုံကြည်သွားကြပြီး၊ အများအပြားမှာ ကိုယ်တော်ကို မေရှိယဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ခရစ်တော်နှင့် ပတ်သက်၍ ပရောဖက်များ၏ ပြောဆိုချက်များကို ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲသို့ လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာစေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဤယုံကြည်ချက်ကို လက်ခံကြမည်လော။

Christ spoke with the authority of a king, and in His appearance,
and in the tones of His voice, there was that which they had no power
to resist. At the word of command they realized, as they had never
realized before, their true position as hypocrites and robbers. When
divinity flashed through humanity, not only did they see indignation
on Christ’s countenance; they realized the import of His words.
They felt as if before the throne of the eternal Judge, with their
sentence passed on them for time and for eternity. For a time they
were convinced that Christ was a prophet; and many believed Him
to be the Messiah. The Holy Spirit flashed into their minds the
utterances of the prophets concerning Christ. Would they yield to
this conviction?
128 The Desire of Ages

၎င်းတို့သည် နောင်တရမည်မဟုတ်ပေ။ ခရစ်တော်သည် ဆင်းရဲသားများအပေါ် သနားကြင်နာမှု ရှိသည်ကို ၎င်းတို့ သိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လူတို့နှင့် ဆက်ဆံရာတွင် အဓမ္မတောင်းခံမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို ၎င်းတို့ သိကြသည်။ ခရစ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ အတွေးများကို သိမြင်သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို မုန်းတီးကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ လူပုံအလယ်တွင် ပြစ်တင်ရှုံ့ချမှုသည် ၎င်းတို့၏ မာနကို ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး၊ လူတို့အပေါ်တွင် ကိုယ်တော်၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ကြီးထွားလာသည်ကို ၎င်းတို့ မနာလိုဖြစ်ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် မည်သည့်တန်ခိုးဖြင့် ၎င်းတို့အား နှင်ထုတ်ခဲ့သနည်း၊ မည်သူက ဤတန်ခိုးကို ပေးသနည်းဟု ကိုယ်တော်အား စိန်ခေါ်ရန် ၎င်းတို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

Repent they would not. They knew that Christ’s sympathy for
the poor had been aroused. They knew that they had been guilty of
extortion in their dealings with the people. Because Christ discerned
their thoughts they hated Him. His public rebuke was humiliating
to their pride, and they were jealous of His growing influence with
the people. They determined to challenge Him as to the power by
which He had driven them forth, and who gave Him this power.

နှေးကွေးစွာနှင့် စဉ်းစားဆင်ခြင်လျက်၊ သို့သော် နှလုံးသားထဲတွင် မုန်းတီးမှုများဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဗိမာန်တော်သို့ ပြန်လာကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ မရှိသည့်အချိန်အတွင်း မည်မျှ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သနည်း။ ၎င်းတို့ ထွက်ပြေးသွားသောအခါ ဆင်းရဲသားများ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြပြီး၊ ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် မေတ္တာနှင့် သနားကြင်နာမှုကို ဖော်ပြနေသော ယေရှု၏ မျက်နှာတော်ကို ကြည့်နေကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် မျက်ရည်များဖြင့် မိမိဘေးနားရှိ တုန်လှုပ်နေသူများကို မိန့်တော်မူသည်မှာ — မကြောက်ကြနှင့်၊ ငါသည် သင်တို့ကို ကယ်လွှတ်မည်၊ သင်တို့သည်လည်း ငါ၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေကြလိမ့်မည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် ငါသည် ဤလောကသို့ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

Slowly and thoughtfully, but with hate in their hearts, they returned to the temple. But what a change had taken place during their
[163] absence! When they fled, the poor remained behind; and these were
now looking to Jesus, whose countenance expressed His love and
sympathy. With tears in His eyes, He said to the trembling ones
around Him: Fear not; I will deliver thee, and thou shalt glorify Me.
For this cause came I into the world.

လူတို့သည် ခရစ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်သို့ တိုးဝှေ့လာကြပြီး၊ အရေးတကြီးနှင့် သနားစဖွယ် အသနားခံကြသည်မှာ — အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်ကို ကောင်းကြီးပေးတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏ နားတော်သည် ဟစ်အော်သံတိုင်းကို ကြားတော်မူ၏။ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မိခင်ထက် သာလွန်သော သနားစိတ်ဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသော ကလေးငယ်များအပေါ် ငုံ့ကြည့်တော်မူ၏။ လူတိုင်း အာရုံစိုက်မှုကို ခံရသည်။ လူတိုင်းသည် မိမိတို့ ခံစားနေရသော မည်သည့်ရောဂါမှမဆို ပျောက်ကင်းခြင်း ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဆွံ့အသူတို့သည် နှုတ်ကိုဖွင့်၍ ချီးမွမ်းကြသည်။ မျက်မမြင်တို့သည် မိမိတို့အား ပြန်လည်ကျန်းမာစေသော အရှင်၏ မျက်နှာတော်ကို မြင်ကြရသည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရသူတို့၏ နှလုံးသားသည် ဝမ်းမြောက်လာကြသည်။

The people pressed into Christ’s presence with urgent, pitiful
appeals: Master, bless me. His ear heard every cry. With pity
exceeding that of a tender mother He bent over the suffering little
ones. All received attention. Everyone was healed of whatever
disease he had. The dumb opened their lips in praise; the blind
beheld the face of their Restorer. The hearts of the sufferers were
made glad.

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဗိမာန်တော် အရာရှိများသည် ဤကြီးမြတ်သော လုပ်ရပ်များကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ ၎င်းတို့၏ နားထဲသို့ ဝင်လာသော အသံများသည် ၎င်းတို့အတွက် မည်မျှ ကြီးမားသော ထင်ရှားပြသမှု ဖြစ်ခဲ့သနည်း။ လူတို့သည် မိမိတို့ ခံစားခဲ့ရသော နာကျင်မှုများ၊ ပျက်စီးသွားသော မျှော်လင့်ချက်များ၊ နာကျင်စရာ နေ့ရက်များနှင့် အိပ်မပျော်သော ညများအကြောင်းကို ပြောပြနေကြသည်။ မျှော်လင့်ချက် နောက်ဆုံးလက်ကျန်လေး ပျောက်ကွယ်တော့မည့် အချိန်တွင် ခရစ်တော်သည် ၎င်းတို့အား ကျန်းမာစေခဲ့သည်။ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ အလွန်လေးလံခဲ့သည်ဟု တစ်ဦးက ပြောသည်၊ သို့သော် ကျွန်ုပ်သည် ကူညီမည့်သူကို တွေ့ပြီ။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ ခရစ်တော် ဖြစ်တော်မူ၏၊ ကျွန်ုပ်၏ အသက်တာကို ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်အတွက် ဆက်ကပ်မည်။ မိဘများကလည်း သားသမီးများကို ပြောကြသည်မှာ၊ ကိုယ်တော်သည် သင်၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီ၊ အသံကို မြှင့်၍ ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းကြလော့။ ကလေးငယ်များနှင့် လူငယ်များ၊ ဖခင်များနှင့် မိခင်များ၊ သူငယ်ချင်းများနှင့် ကြည့်ရှုသူများ၏ အသံများသည် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းများတွင် ရောနှောနေကြသည်။ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများကို ပြည့်နှက်စေသည်။ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ငြိမ်သက်ခြင်း ရရှိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် စိတ်ရောကိုယ်ပါ ပြန်လည်ကျန်းမာလာကြပြီး၊ နေရာတိုင်းတွင် ယေရှု၏ အနှိုင်းမဲ့မေတ္တာကို ကြေညာလျက် အိမ်သို့ ပြန်ကြသည်။

As the priests and temple offcials witnessed this great work,
what a revelation to them were the sounds that fell on their ears!
The people were relating the story of the pain they had suffered, of
their disappointed hopes, of painful days and sleepless nights. When
the last spark of hope seemed to be dead, Christ had healed them.
The burden was so heavy, one said; but I have found a helper. He is
the Christ of God, and I will devote my life to His service. Parents
said to their children, He has saved your life; lift up your voice and
praise Him. The voices of children and youth, fathers and mothers,
friends and spectators, blended in thanksgiving and praise. Hope
and gladness flled their hearts. Peace came to their minds. They
were restored soul and body, and they returned home, proclaiming
everywhere the matchless love of Jesus.

ခရစ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်သောအခါ၊ ဤသို့ ကျန်းမာခြင်း ရရှိခဲ့သူများသည် “သူ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်လော့၊ သူ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်လော့” ဟု အော်ဟစ်နေသော လူအုပ်ကြီးနှင့် မပူးပေါင်းခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့၏ စာနာစိတ်မှာ ယေရှုနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကြီးမားသော သနားစာနာမှုနှင့် အံ့ဖွယ်တန်ခိုးတော်ကို ခံစားခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို မိမိတို့၏ ကယ်တင်ရှင်ဟု သိကြသည်။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့အား စိတ်ရောကိုယ်ပါ ကျန်းမာခြင်းကို ပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် တမန်တော်များ၏ ဟောပြောချက်များကို နားထောင်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ နားလည်မှုကို ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို သယ်ဆောင်သူများနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်းတန်ဆာပလာများ ဖြစ်လာကြသည်။

At the crucifxion of Christ, those who had thus been healed
did not join with the rabble throng in crying, “Crucify Him, crucify
Him.” Their sympathies were with Jesus; for they had felt His great
sympathy and wonderful power. They knew Him to be their Saviour;
In His Temple 129
for He had given them health of body and soul. They listened to
the preaching of the apostles, and the entrance of God’s word into
their hearts gave them understanding. They became agents of God’s
mercy, and instruments of His salvation.

ဗိမာန်တော်ရင်ပြင်မှ ထွက်ပြေးခဲ့သော လူအုပ်ကြီးသည် အချိန်အတန်ကြာသောအခါ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကို ဖမ်းစားခဲ့သော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြန်လည်သက်သာလာကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ ထင်ဟပ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ယေရှု၏ လုပ်ရပ်များကို အံ့ဩစွာ ကြည့်ရှုကြပြီး၊ ကိုယ်တော်၌ မေရှိယနှင့် ပတ်သက်သော ပရောဖက်ပြုချက်များ ပြည့်စုံလာသည်ကို ယုံကြည်လာကြသည်။

The crowd that had fled from the temple court after a time slowly
drifted back. They had partially recovered from the panic that had
seized them, but their faces expressed irresolution and timidity. They
looked with amazement on the works of Jesus, and were convicted
that in Him the prophecies concerning the Messiah were fulflled.

ဗိမာန်တော်ကို ညစ်ညူးစေသော အပြစ်သည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ယဇ်ပုရောဟိတ်များအပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ၎င်းတို့၏ စီစဉ်မှုကြောင့်ပင် ရင်ပြင်သည် ကုန်သွယ်ရာနေရာ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတို့မှာမူ နှိုင်းယှဉ်လျှင် အပြစ်ကင်းကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယေရှု၏ ဘုရားသခင်ပေးသော အာဏာကို စွဲမှတ်သွားကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့အတွက်မူ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်၏ တာဝန်ကို အသစ်အဆန်းတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူကြပြီး၊ ဗိမာန်တော် အာဏာပိုင်များက ခွင့်ပြုထားသောအရာကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ကိုယ်တော်၌ အခွင့်အရေး ရှိမရှိကို မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။ ကုန်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် စိတ်ဆိုးကြပြီး၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ယုံကြည်သက်ဝင်မှုကို တွန်းလှန်ကြသည်။

The sin of the desecration of the temple rested, in a great degree,
upon the priests. It was by their arrangement that the court had [164]
been turned into a market place. The people were comparatively
innocent. They were impressed by the divine authority of Jesus;
but with them the influence of the priests and rulers was paramount.
They regarded Christ’s mission as an innovation, and questioned His
right to interfere with what was permitted by the authorities of the
temple. They were offended because the traffc had been interrupted,
and they stifled the convictions of the Holy Spirit.

အခြားသူများထက် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် ယေရှုကို ထာဝရဘုရား ဘိသိက်ပေးထားသောသူအဖြစ် မြင်သင့်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့၏ လက်ထဲတွင် ကိုယ်တော်၏ တာဝန်ကို ဖော်ပြထားသော သန့်ရှင်းသော ကျမ်းလိပ်များ ရှိနေပြီး၊ ဗိမာန်တော်ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းသည် လူသားတန်ခိုးထက် သာလွန်သော ထင်ရှားပြသမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်ကို ၎င်းတို့ သိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယေရှုကို အလွန်မုန်းတီးကြသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် ဗိမာန်တော်၏ သန့်ရှင်းမှုကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရန် ဘုရားသခင် စေလွှတ်လိုက်သော ပရောဖက်တစ်ပါး ဖြစ်နိုင်သည်ဟူသော အတွေးမှ ၎င်းတို့ မလွတ်မြောက်နိုင်ကြပေ။ ဤကြောက်ရွံ့မှုမှ ဆင်းသက်လာသော ရိုသေမှုဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ သွား၍ “ကိုယ်တော်သည် ဤအရာများကို ပြုသည်ဖြစ်၍ အဘယ်နိမိတ်လက္ခဏာကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြတော်မူမည်နည်း” ဟု မေးမြန်းကြသည်။

Above all others the priests and rulers should have seen in Jesus
the anointed of the Lord; for in their hands were the sacred scrolls
that described His mission, and they knew that the cleansing of the
temple was a manifestation of more than human power. Much as
they hated Jesus, they could not free themselves from the thought
that He might be a prophet sent by God to restore the sanctity of
the temple. With a deference born of this fear, they went to Him
with the inquiry, “What sign showest Thou unto us, seeing that Thou
doest these things?”

ယေရှုသည် ၎င်းတို့အား နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခု ပြသခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ အလင်းကို လွှတ်ခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ မေရှိယ ပြုလုပ်ရမည့် အမှုများကို ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ အရည်အချင်းအတွက် ခိုင်လုံသော သက်သေကို ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု ၎င်းတို့က နိမိတ်လက္ခဏာ တောင်းသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် ပုံဥပမာတစ်ခုဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ရာ၊ ၎င်းတို့၏ မကောင်းသောစိတ်ကို သိမြင်ပြီး ထိုစိတ်က ၎င်းတို့အား မည်သည့်အခြေအနေအထိ ဆွဲဆောင်သွားမည်ကို သိမြင်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်က “ဤဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးကြလော့၊ သုံးရက်အတွင်းမှာ ငါတည်ဆောက်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Jesus had shown them a sign. In flashing light into their hearts,
and in doing before them the works which the Messiah was to do,
He had given convincing evidence of His character. Now when
they asked for a sign, He answered them by a parable, showing that
He read their malice, and saw to what lengths it would lead them.
“Destroy this temple,” He said, “and in three days I will raise it up.”

ဤစကားများ၌ ကိုယ်တော်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ နှစ်မျိုးရှိသည်။ ကိုယ်တော်သည် ယုဒဗိမာန်တော်နှင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု ပျက်စီးခြင်းကိုသာမက၊ မိမိ၏ သေခြင်း — ကိုယ်တော်၏ ခန္ဓာတည်းဟူသော ဗိမာန်တော် ပျက်စီးခြင်းကိုလည်း ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအရာကို ယုဒလူတို့သည် ကြံစည်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် ဗိမာန်တော်သို့ ပြန်လာစဉ်၊ ယေရှုကို သတ်ရန်နှင့် ဤသို့ဖြင့် ဒုက္ခပေးသူထံမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြံစည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်က ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသောအခါ ၎င်းတို့သည် နားမလည်ခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ စကားကို ယေရုရှလင်ရှိ ဗိမာန်တော်နှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်ဟု မှတ်ယူကြပြီး၊ ဒေါသတကြီးဖြင့် “ဤဗိမာန်တော်ကို လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်ပတ်လုံး တည်ဆောက်ရသည်ကို၊ ကိုယ်တော်သည် သုံးရက်အတွင်းမှာ တည်ဆောက်မည်လော” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ ယခုတွင် ၎င်းတို့သည် ယေရှု၏ စကားသည် မိမိတို့၏ မယုံကြည်မှုကို မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်သည်ဟု ခံစားရပြီး၊ ကိုယ်တော်ကို ငြင်းပယ်ရန် ပိုမိုခိုင်မာသွားကြသည်။

In these words His meaning was twofold. He referred not only
to the destruction of the Jewish temple and worship, but to His
own death,—the destruction of the temple of His body. This the
Jews were already plotting. As the priests and rulers returned to the
temple, they had proposed to kill Jesus, and thus rid themselves of
130 The Desire of Ages
the troubler. Yet when He set before them their purpose, they did
not understand Him. They took His words as applying only to the
temple at Jerusalem, and with indignation exclaimed, “Forty and six
years was this temple in building, and wilt Thou rear it up in three
days?” Now they felt that Jesus had justifed their unbelief, and they
were confrmed in their rejection of Him.

ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ စကားကို မယုံကြည်သော ယုဒလူများသာမက၊ ထိုအချိန်တွင် တပည့်တော်များပင် နားလည်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။ ရန်သူများက ထိုစကားကို အလွဲအသုံးချပြီး ကိုယ်တော်ကို ဆန့်ကျင်ရန် အသုံးပြုကြမည်ကို ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းသောအခါ ထိုစကားသည် စွပ်စွဲချက်တစ်ခုအဖြစ် ပါဝင်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကာရာနီကုန်းပေါ်တွင် ၎င်းကို ကဲ့ရဲ့စကားအဖြစ် ပြန်လည်ပြောဆိုကြမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု ထိုအရာကို ရှင်းပြခြင်းသည် တပည့်တော်များအား ကိုယ်တော်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများအကြောင်း သိရှိစေပြီး၊ ၎င်းတို့ မခံနိုင်သေးသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ရှင်းလင်းချက်ပေးခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ အစွဲအလမ်းနှင့် မယုံကြည်မှုတို့၏ ရလဒ်ကို ယုဒလူများထံသို့ အချိန်မတိုင်မီ ထုတ်ဖော်ရာ ရောက်လိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို အသတ်ခံရမည့် သိုးသူငယ်ကဲ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း မခံရမချင်း လျှောက်လှမ်းမည့် လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

Christ did not design that His words should be understood by
the unbelieving Jews, nor even by His disciples at this time. He
knew that they would be misconstrued by His enemies, and would
be turned against Him. At His trial they would be brought as an
accusation, and on Calvary they would be flung at Him as a taunt.
But to explain them now would give His disciples a knowledge of
[165] His sufferings, and bring upon them sorrow which as yet they were
not able to bear. And an explanation would prematurely disclose
to the Jews the result of their prejudice and unbelief. Already they
had entered upon a path which they would steadily pursue until He
should be led as a lamb to the slaughter.

ခရစ်တော်အား ယုံကြည်မည့်သူများအတွက် ဤစကားကို မိန့်တော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစကားသည် ပြန်လည်ပြောဆိုခြင်း ခံရမည်ကို ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏။ ပသခါပွဲ၌ ပြောဆိုခဲ့သောကြောင့် ထိုစကားသည် လူထောင်ပေါင်းများစွာ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာ့အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်နှံ့သွားမည် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော် သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ လူအများအတွက်မူ ထိုအရာသည် ကိုယ်တော်၏ ဘုရားဖြစ်ခြင်းအတွက် ခိုင်လုံသော သက်သေ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

It was for the sake of those who should believe on Him that
these words of Christ were spoken. He knew that they would be
repeated. Being spoken at the Passover, they would come to the ears
of thousands, and be carried to all parts of the world. After He had
risen from the dead, their meaning would be made plain. To many
they would be conclusive evidence of His divinity.

ဝိညာဉ်ရေးရာ မှောင်မိုက်မှုကြောင့် ယေရှု၏ တပည့်တော်များသည်ပင် ကိုယ်တော်၏ သင်ခန်းစာများကို နားလည်ရန် မကြာခဏ ပျက်ကွက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤသင်ခန်းစာများစွာတို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော အဖြစ်အပျက်များကြောင့် ၎င်းတို့အတွက် ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ မရှိတော့သောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ စကားများသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားအတွက် အားကိုးရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Because of their spiritual darkness, even the disciples of Jesus often failed of comprehending His lessons. But many of these lessons
were made plain to them by subsequent events. When He walked no
more with them, His words were a stay to their hearts.

ယေရုရှလင်ရှိ ဗိမာန်တော်ကို ရည်ညွှန်းရာတွင် ကယ်တင်ရှင်၏ စကားဖြစ်သော “ဤဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးကြလော့၊ သုံးရက်အတွင်းမှာ ငါတည်ဆောက်မည်” ဟူသောအချက်သည် ကြားနာသူများ သိမြင်သည်ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ခရစ်တော်သည် ဗိမာန်တော်၏ အခြေအမြစ်နှင့် အသက် ဖြစ်တော်မူ၏။ ၎င်း၏ ဝတ်ပြုမှုများသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ပုံဆောင်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်စနစ်သည် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်နှင့် ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးသော အရည်အချင်းကို ကိုယ်စားပြုရန် တည်ထောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု အစီအစဉ်တစ်ခုလုံးသည် လောကကို ရွေးနှုတ်ရန် ကယ်တင်ရှင်၏ သေခြင်းကို ကြိုတင်ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကာလအဆက်ဆက် မျှော်လင့်ခဲ့သော ထိုကြီးမြတ်သော အဖြစ်အပျက် ပြီးမြောက်သွားသောအခါ ဤပူဇော်သက္ကာများ၌ မည်သည့်အကျိုးအာနိသင်မျှ ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

As referring to the temple at Jerusalem, the Saviour’s words,
“Destroy this temple, and in three days I will raise it up,” had a deeper
meaning than the hearers perceived. Christ was the foundation and
life of the temple. Its services were typical of the sacrifce of the Son
of God. The priesthood was established to represent the mediatorial
character and work of Christ. The entire plan of sacrifcial worship
was a foreshadowing of the Saviour’s death to redeem the world.
There would be no effcacy in these offerings when the great event
toward which they had pointed for ages was consummated.

ထိုထုံးတမ်းစဉ်လာ စနစ်တစ်ခုလုံးသည် ခရစ်တော်ကို ပုံဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်၊ ကိုယ်တော်နှင့် ကင်းကွာလျှင် မည်သည့်တန်ဖိုးမျှ မရှိပေ။ ယုဒလူတို့သည် ခရစ်တော်ကို သေဒဏ်ပေးရန် အပ်နှံခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းကို အတည်ပြုခဲ့ကြသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် ဗိမာန်တော်နှင့် ၎င်း၏ ဝတ်ပြုမှုများကို အဓိပ္ပာယ်ရှိစေသော အရာအားလုံးကို ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ သန့်ရှင်းမှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။ ၎င်းသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရန် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများနှင့် ၎င်းနှင့် ဆက်စပ်သော ဝတ်ပြုမှုများသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားခဲ့သည်။ ကာဣန၏ ပူဇော်သက္ကာကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်းတို့သည် ကယ်တင်ရှင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြခြင်း မရှိတော့ပေ။ ခရစ်တော်ကို သတ်ခြင်းအားဖြင့် ယုဒလူတို့သည် ၎င်းတို့၏ ဗိမာန်တော်ကို လက်တွေ့အားဖြင့် ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံတော်မူသောအခါ၊ ဗိမာန်တော်၏ အတွင်းကုလားကာသည် အထက်မှ အောက်သို့ စုတ်ကွဲသွားခဲ့ရာ၊ ၎င်းမှာ နောက်ဆုံးသော ကြီးမြတ်သည့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီးပြီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းစနစ်မှာ ထာဝရ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။

Since the whole ritual economy was symbolical of Christ, it had
no value apart from Him. When the Jews sealed their rejection of
In His Temple 131
Christ by delivering Him to death, they rejected all that gave significance to the temple and its services. Its sacredness had departed.
It was doomed to destruction. From that day sacrifcial offerings
and the service connected with them were meaningless. Like the
offering of Cain, they did not express faith in the Saviour. In putting
Christ to death, the Jews virtually destroyed their temple. When
Christ was crucifed, the inner veil of the temple was rent in twain
from top to bottom, signifying that the great fnal sacrifce had been
made, and that the system of sacrifcial offerings was forever at an
end.

“သုံးရက်အတွင်းမှာ ငါတည်ဆောက်မည်။” ကယ်တင်ရှင်၏ သေခြင်း၌ မှောင်မိုက်သော တန်ခိုးများသည် အောင်နိုင်ပုံရပြီး ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အောင်ပွဲအတွက် ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယောသပ်၏ ပွင့်နေသော ဂူသင်္ချိုင်းမှ ယေရှုသည် အောင်နိုင်သူအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ “အထွတ်အမြတ်နှင့် အာဏာစက်တို့ကို သိမ်းယူ၍၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်တော်အားဖြင့် အောင်ပွဲကို ခံပြီးလျှင်၊ ထင်ရှားစွာ ထုတ်ပြတော်မူ၏။” ကောလောသဲ ၂:၁၅။ ကိုယ်တော်၏ သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် “လူမတည်၊ ထာဝရဘုရား တည်တော်မူသော စစ်မှန်သော တဲတော်” ၏ အမှုဆောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဟေဗြဲ ၈:၂။ လူတို့သည် ယုဒတဲတော်ကို တည်ခဲ့ကြသည်၊ လူတို့သည် ယုဒဗိမာန်တော်ကို ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဗိမာန်တော်၏ ပုံစံဖြစ်သော အထက်အရပ်မှ သန့်ရှင်းရာဌာနကိုမူ လူသား ဗိသုကာပညာရှင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ “ခက်မ (The Branch) ဟု အမည်ရှိသော သူကို ကြည့်ရှုလော့။... ထိုသူသည် ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်လိမ့်မည်။ ဘုန်းအသရေကို ဆောင်၍ မိမိပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်လျက် အုပ်စိုးလိမ့်မည်။ မိမိပလ္လင်ပေါ်မှာလည်း ယဇ်ပုရောဟိတ် ဖြစ်လိမ့်မည်။” ဇာခရိ ၆:၁၂၊ ၁၃။

“In three days I will raise it up.” In the Saviour’s death the
powers of darkness seemed to prevail, and they exulted in their
victory. But from the rent sepulcher of Joseph, Jesus came forth a
conqueror. “Having spoiled principalities and powers, He made a
show of them openly, triumphing over them.” Colossians 2:15. By
virtue of His death and resurrection He became the minister of the [166]
“true tabernacle, which the Lord pitched, and not man.” Hebrews
8:2. Men reared the Jewish tabernacle; men builded the Jewish
temple; but the sanctuary above, of which the earthly was a type,
was built by no human architect. “Behold the Man whose name is
The Branch; ... He shall build the temple of the Lord; and He shall
bear the glory, and shall sit and rule upon His throne; and He shall
be a priest upon His throne.” Zechariah 6:12, 13.

ခရစ်တော်ကို ညွှန်းဆိုခဲ့သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ဝတ်ပြုမှုများသည် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် လူတို့၏ မျက်လုံးများသည် လောက၏ အပြစ်အတွက် စစ်မှန်သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသို့ လှည့်လာခဲ့ကြသည်။ မြေကြီးပေါ်ရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ်စနစ် ရပ်စဲသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပဋိညာဉ်သစ်၏ အမှုဆောင်ဖြစ်သော ယေရှုကိုလည်းကောင်း၊ “အာဗေလ၏ အသွေးထက် သာ၍ ကောင်းသော စကားကို ပြောသော ဖြန်းအပ်သော အသွေး” ကိုလည်းကောင်း ကြည့်ရှုကြသည်။ “ရှေးဦးစွာသော တဲတော်သည် တည်ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ အသန့်ရှင်းဆုံးသော ဌာနထဲသို့ ဝင်သောလမ်းသည် မထင်ရှားသေး။... သို့သော်လည်း ခရစ်တော်သည် နောင်ဖြစ်လတ္တံ့သော ကောင်းကျိုးတို့ကို ပေးသော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် ကြွလာတော်မူသောအခါ၊ လူလက်ဖြင့် မလုပ်၊ ဤဖန်ဆင်းခြင်းအထဲ၌ မပါသော သာ၍ ကြီးမြတ်ပြီး ပြည့်စုံသော တဲတော်အားဖြင့်... မိမိအသွေးတော်ကို ယူ၍ သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ဝင်တော်မူသဖြင့်၊ ထာဝရရွေးနှုတ်ခြင်း ကျေးဇူးကို ခံရတော်မူပြီ။” ဟေဗြဲ ၁၂:၂၄၊ ၉:၈-၁၂။

The sacrifcial service that had pointed to Christ passed away;
but the eyes of men were turned to the true sacrifce for the sins of
the world. The earthly priesthood ceased; but we look to Jesus, the
minister of the new covenant, and “to the blood of sprinkling, that
speaketh better things than that of Abel.” “The way into the holiest
of all was not yet made manifest, while as the frst tabernacle was
yet standing: ... but Christ being come an high priest of good things
to come, by a greater and more perfect tabernacle, not made with
hands, ... by His own blood He entered in once into the holy place,
having obtained eternal redemption for us.” Hebrews 12:24; 9:8-12.

“ထိုကြောင့် မိမိအားဖြင့် ဘုရားသခင်ထံတော်သို့ တိုးဝင်သောသူတို့ကို အစဉ်အမြဲ ကယ်တင်ခြင်းငှာ တတ်နိုင်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုသူတို့အဖို့ ဆုတောင်းပေးခြင်းငှာ အစဉ်အမြဲ အသက်ရှင်တော်မူ၏။” ဟေဗြဲ ၇:၂၅။ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းကို မြေကြီးပေါ်ရှိ ဗိမာန်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဗိမာန်တော်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သော်လည်း၊ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြီးမြတ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကို လူတို့၏ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော်လည်း၊ တပည့်တော်များသည် ထိုအရာကြောင့် မည်သည့်ဆုံးရှုံးမှုကိုမျှ ခံစားရမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ကယ်တင်ရှင် မရှိခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့၏ ဆက်သွယ်မှုတွင် ပြတ်တောက်သွားခြင်း မရှိသကဲ့သို့ တန်ခိုးလျော့နည်းသွားခြင်းလည်း မရှိသည်ကို သိရှိလာကြမည် ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် အထက်အရပ်မှ သန့်ရှင်းရာဌာန၌ အမှုဆောင်နေစဉ်၊ ကိုယ်တော်သည် ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ အသင်းတော်၏ အမှုဆောင်အဖြစ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မျက်မြင်အာရုံမှ ကွယ်ပျောက်နေသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ နောက်ဆုံး ကတိတော်ဖြစ်သော “ငါသည် ကမ္ဘာကုန်သည်တိုင်အောင် သင်တို့နှင့်အတူ အစဉ်မပြတ် ရှိနေမည်” ဟူသောအချက်မှာ ပြည့်စုံနေပါသည်။ မဿဲ ၂၈:၂၀။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ တန်ခိုးကို လက်အောက်ခံ အမှုဆောင်များထံသို့ အပ်နှံထားသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ ခွန်အားပေးသော မျက်မှောက်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ အသင်းတော်နှင့်အတူ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“Wherefore He is able also to save them to the uttermost that
come unto God by Him, seeing He ever liveth to make intercession
for them.” Hebrews 7:25. Though the ministration was to be removed
from the earthly to the heavenly temple; though the sanctuary and
our great high priest would be invisible to human sight, yet the
132 The Desire of Ages
disciples were to suffer no loss thereby. They would realize no break
in their communion, and no diminution of power because of the
Saviour’s absence. While Jesus ministers in the sanctuary above,
He is still by His Spirit the minister of the church on earth. He is
withdrawn from the eye of sense, but His parting promise is fulflled,
“Lo, I am with you alway, even unto the end of the world.” Matthew
28:20. While He delegates His power to inferior ministers, His
energizing presence is still with His church.

“ငါတို့တွင် ဘုရားသခင်၏ သားတော် ယေရှုတည်းဟူသော ကြီးမြတ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ရှိသောကြောင့်၊ ငါတို့ ဝန်ခံသော အယူဝါဒ၌ တည်ကြည်ကြကုန်အံ့။ အကြောင်းမူကား ငါတို့ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ငါတို့ ခံရသော ဆင်းရဲဒုက္ခတို့ကို ကိုယ်ချင်းစာ၍ မခံနိုင်သောသူ မဟုတ်။ ငါတို့ ခံရသကဲ့သို့ အပြစ်မရှိဘဲ ခပ်သိမ်းသော အမှုတို့၌ စုံစမ်းနှောင့်ရှက်ခြင်းကို ခံရသောသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုကြောင့် ငါတို့သည် ကရုဏာတော်ကို ခံရမည်အကြောင်း၊ အလိုရှိသောအခါ ကူညီမည့် ကျေးဇူးတော်ကို ရမည်အကြောင်း၊ ကျေးဇူးပလ္လင်တော်သို့ ရဲရင့်သော စိတ်နှင့် တိုးဝင်ကြကုန်အံ့။” ဟေဗြဲ ၄:၁၄-၁၆။

“Seeing then that we have a great high priest, ... Jesus, the Son
of God, let us hold fast our profession. For we have not an high
priest which cannot be touched with the feeling of our infrmities;
but was in all points tempted like as we are, yet without sin. Let us
therefore come boldly unto the throne of grace, that we may obtain
mercy, and fnd grace to help in time of need.” Hebrews 4:14-16.