အခန်း (၃၈) — ဆိတ်ကွယ်ရာသို့ခေတ္တခဏလာကြ

 

အခန်း (၃၈) — ခဏလာ၍ အနားယူကြလော့ [၃၅၉]

ဤအခန်းသည် မဿဲ ၁၄:၁၊ ၂၊ ၁၂၊ ၁၃၊ မာကု ၆:၃၀-၃၂၊ လုကာ ၉:၇-၁၀ တို့အပေါ် အခြေခံထားသည်။

Chapter 38—Come Rest Awhile [359]
This chapter is based on Matthew 14:1, 2, 12, 13; Mark 6:30-32;
Luke 9:7-10.

တမန်တော်တို့သည် သာသနာပြုခရီးမှ ပြန်လာကြသောအခါ “ယေရှုထံသို့ စုဝေးကြ၍ မိမိတို့ပြုသမျှ၊ သွန်သင်သမျှတို့ကို ကြားလျှောက်ကြ၏။ ကိုယ်တော်ကလည်း၊ သင်တို့သည် တော၌ ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်သို့ လာကြ၍ ခဏအနားယူကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ လာသောသူ၊ သွားသောသူ များလှသဖြင့် အစာစားချိန်မျှ မရှိသောကြောင့်တည်း။”

On returning from their missionary tour, “the apostles gathered
themselves together unto Jesus, and told Him all things, both what
they had done, and what they had taught. And He said unto them,
Come ye yourselves apart into a desert place, and rest awhile: for
there were many coming and going, and they had no leisure so much
as to eat.”

တပည့်တော်တို့သည် ယေရှုထံသို့ လာ၍ ခပ်သိမ်းသောအမှုတို့ကို ကြားလျှောက်ကြသည်။ ကိုယ်တော်နှင့် သူတို့၏ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကြောင့် သူတို့၏ ကောင်းသော အတွေ့အကြုံ၊ မကောင်းသော အတွေ့အကြုံများ၊ သူတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုမှ ရရှိသော ရလဒ်များအတွက် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် သူတို့၏ ကျရှုံးမှု၊ အပြစ်နှင့် အားနည်းချက်များအတွက် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ကို ကိုယ်တော်ရှေ့၌ ချပြရန် အားပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် ဧဝံဂေလိဆရာများအဖြစ် ပထမဆုံး အမှုတော်ဆောင်ရာတွင် အမှားအယွင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ အတွေ့အကြုံများကို ခရစ်တော်ထံ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြသောအခါ သူတို့တွင် သွန်သင်မှုများစွာ လိုအပ်နေကြောင်း ကိုယ်တော် မြင်တော်မူ၏။ သူတို့သည် အမှုတော်လုပ်ငန်း၌ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး အနားယူရန် လိုအပ်နေကြောင်းကိုလည်း ကိုယ်တော် မြင်တော်မူ၏။

The disciples came to Jesus and told Him all things. Their intimate relationship with Him encouraged them to lay before Him their
favorable and unfavorable experiences, their joy at seeing results
from their labors, and their sorrow at their failures, their faults, and
their weaknesses. They had committed errors in their frst work as
evangelists, and as they frankly told Christ of their experiences, He
saw that they needed much instruction. He saw, too, that they had
become weary in their labors, and that they needed to rest.

သို့သော် သူတို့ရှိနေသော နေရာ၌ လိုအပ်သော ဆိတ်ငြိမ်မှုကို မရရှိနိုင်ကြပေ။ “အကြောင်းမူကား၊ လာသောသူ၊ သွားသောသူ များလှသဖြင့် အစာစားချိန်မျှ မရှိသောကြောင့်တည်း။” လူအပေါင်းတို့သည် ခရစ်တော်နောက်သို့ တိုးဝှေ့လိုက်ပါလာကြပြီး၊ ရောဂါပျောက်ကင်းရန် စိုးရိမ်တောင့်တကြကာ ကိုယ်တော်၏ စကားတော်များကို နားထောင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ အပေါင်းတို့၏ စမ်းရေတွင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသောကြောင့် လူများစွာတို့သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အဖိုးတန်သော ကျန်းမာခြင်းဆုလာဘ်ကို ရယူရန် ခရစ်တော်ကို ဝိုင်းရံခဲ့ကြသူ အများအပြားသည် ကိုယ်တော်ကို မိမိတို့၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ်က ဖာရိရှဲတို့ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ကိုယ်တော်ကို ဝန်ခံရန် ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသူ အခြားသူများစွာတို့သည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် ဆင်းသက်လာသောအခါ နောင်တရ ပြောင်းလဲခဲ့ကြပြီး၊ အမျက်ထွက်နေသော [၃၆၀] ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် မင်းအရာရှိများ ရှေ့တွင် ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။

But where they then were they could not obtain the needed
privacy; “for there were many coming and going, and they had no
leisure so much as to eat.” The people were thronging after Christ,
anxious to be healed, and eager to listen to His words. Many felt
drawn to Him; for He seemed to them to be the fountain of all
blessings. Many of those who then thronged about Christ to receive
the precious boon of health accepted Him as their Saviour. Many
others, afraid then to confess Him, because of the Pharisees, were
converted at the descent of the Holy Spirit, and, before the angry [360]
priests and rulers, acknowledged Him as the Son of God.

သို့သော် ယခုတွင် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ တပည့်တော်များနှင့်အတူ ရှိနိုင်ရန် ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်သို့ သွားလိုသော ဆန္ဒရှိတော်မူ၏။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ပြောစရာ စကားများစွာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အမှုတော်လုပ်ငန်းတွင် ပဋိပက္ခဟူသော စမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရပြီး ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် အတိုက်အခံများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ယခင်က သူတို့သည် အရာရာတိုင်းတွင် ခရစ်တော်အား တိုင်ပင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ အတန်ကြာအောင် သူတို့သည် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေခဲ့ကြပြီး အချို့အချိန်များတွင် ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိဘဲ များစွာ စိတ်ဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်သည် သူတို့ကို ဝိညာဉ်တော်မပါဘဲ စေလွှတ်ခြင်း မပြုခဲ့သည့်အတွက် သူတို့၏ အမှုတော်လုပ်ငန်းတွင် အားပေးမှုများစွာကို တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် နိမိတ်လက္ခဏာများစွာကို ပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုတွင် သူတို့သည် အသက်မုန့်ကို စားသုံးရန် လိုအပ်နေသည်။ သူတို့သည် ယေရှုနှင့် မိဿဟာယဖွဲ့နိုင်ပြီး ရှေ့ဆက်ရမည့် အမှုတော်လုပ်ငန်းအတွက် ညွှန်ကြားချက်များကို လက်ခံရရှိနိုင်မည့် ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်သို့ သွားရန် လိုအပ်သည်။

But now Christ longed for retirement, that He might be with His
disciples; for He had much to say to them. In their work they had
passed through the test of conflict, and had encountered opposition in
various forms. Hitherto they had consulted Christ in everything; but
for some time they had been alone, and at times they had been much
309
310 The Desire of Ages
troubled to know what to do. They had found much encouragement
in their work; for Christ did not send them away without His Spirit,
and by faith in Him they worked many miracles; but they needed
now to feed on the Bread of Life. They needed to go to a place
of retirement, where they could hold communion with Jesus and
receive instruction for future work.

“ကိုယ်တော်ကလည်း၊ သင်တို့သည် တော၌ ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်သို့ လာကြ၍ ခဏအနားယူကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။” ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်သူ အပေါင်းတို့အပေါ် ကြင်နာသနားခြင်းနှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်သည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို မဟုတ်ဘဲ ကရုဏာတော်ကိုသာ အလိုရှိကြောင်း တပည့်တော်တို့အား ပြသလိုတော်မူ၏။ သူတို့သည် လူများအတွက် အမှုတော်ဆောင်ရာတွင် မိမိတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးကို ပုံအောခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းသည် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို ကုန်ခမ်းစေခဲ့သည်။ အနားယူရန်မှာ သူတို့၏ တာဝန်ပင် ဖြစ်သည်။

“And He said unto them, Come ye yourselves apart into a desert
place, and rest awhile.” Christ is full of tenderness and compassion
for all in His service. He would show His disciples that God does
not require sacrifce, but mercy. They had been putting their whole
souls into labor for the people, and this was exhausting their physical
and mental strength. It was their duty to rest.

တပည့်တော်တို့သည် မိမိတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှု အောင်မြင်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်တင်ရန် အန္တရာယ်၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ မာန်မာနကို မွေးမြူမိရန် အန္တရာယ်နှင့် ထိုသို့ဖြင့် စာတန်၏ သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုအောက်သို့ ကျရောက်ရန် အန္တရာယ်များ ရှိနေသည်။ ကြီးမားသော အမှုတော်သည် သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေပြီး၊ ပထမဦးစွာ သူတို့၏ ခွန်အားသည် မိမိကိုယ်တိုင်၌ မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၌သာ ရှိကြောင်း သင်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ သိနာတော၌ မောရှေကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ယုဒတောင်ကုန်းများတွင် ဒါဝိဒ်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ခေရိတ်ချောင်းနားတွင် ဧလိယကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ တပည့်တော်တို့သည် အလုပ်များသော မြင်ကွင်းများမှ ထွက်ခွာလာပြီး ခရစ်တော်နှင့်လည်းကောင်း၊ သဘာဝတရားနှင့်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့၏ စိတ်နှလုံးနှင့်လည်းကောင်း မိဿဟာယဖွဲ့ရန် လိုအပ်သည်။

As the disciples had seen the success of their labors, they were
in danger of taking credit to themselves, in danger of cherishing
spiritual pride, and thus falling under Satan’s temptations. A great
work was before them, and frst of all they must learn that their
strength was not in self, but in God. Like Moses in the wilderness
of Sinai, like David among the hills of Judea, or Elijah by the brook
Cherith, the disciples needed to come apart from the scenes of their
busy activity, to commune with Christ, with nature, and with their
own hearts.

တပည့်တော်တို့သည် သာသနာပြုခရီးဖြင့် အဝေးသို့ ရောက်နေစဉ်၊ ယေရှုသည် အခြားသော မြို့ရွာများသို့ ကြွမြန်း၍ နိုင်ငံတော်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောတော်မူ၏။ ထိုအချိန်ဝန်းကျင်တွင် ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန် သေဆုံးခြင်း သတင်းကို ကိုယ်တော် ရရှိခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် လျှောက်လှမ်းနေသော လမ်း၏ အဆုံးသတ်ကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း မြင်ယောင်စေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ လမ်းခရီးတွင် အရိပ်များ ထူထပ်စွာ စုဝေးနေသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ရဗ္ဗိတို့သည် ကိုယ်တော်ကို သတ်ရန် စောင့်ကြည့်နေကြပြီး၊ သူလျှိုများသည် ကိုယ်တော်၏ ခြေလှမ်းတိုင်းကို ချောင်းမြောင်းနေကာ၊ အရပ်ရပ်တို့တွင် ကိုယ်တော်ကို ဖျက်ဆီးရန် အကြံအစည်များ ပွားများလာနေသည်။ ဂါလိလဲပြည်တစ်လျှောက် တမန်တော်များ၏ တရားဟောပြောခြင်း သတင်းသည် ဟေရုဒ်မင်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားရာ ယေရှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို သတိပြုမိစေခဲ့သည်။ “ဤသူကား ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန် ဖြစ်၏။ သူသည် သေခြင်းမှ ထမြောက်လေပြီ” ဟု ဆိုကာ ယေရှုကို တွေ့လိုသော ဆန္ဒကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဟေရုဒ်သည် မိမိကို ရာဇပလ္လင်မှ ဖယ်ရှားရန်နှင့် ယုဒလူမျိုးတို့ကို ရောမလက်အောက်မှ ကယ်တင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တော်လှန်ရေးတစ်ခု တိတ်တဆိတ် ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို အစဉ်အမြဲ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ လူတို့အကြားတွင် မကျေနပ်မှုနှင့် ပုန်ကန်လိုသော စိတ်ဓာတ်များ ပျံ့နှံ့နေသည်။ ခရစ်တော်၏ ဂါလိလဲပြည်ရှိ လူထုအမှုတော်လုပ်ငန်းကို ကြာရှည်စွာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ ကိုယ်တော်၏ [၃၆၁] ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံရမည့် အချိန်သည် နီးကပ်လာနေပြီဖြစ်ရာ၊ လူအစုအဝေး၏ ရှုပ်ထွေးမှုများမှ ခဏတာ ဝေးရာသို့ သွားရန် ကိုယ်တော် တောင့်တတော်မူ၏။

While the disciples had been absent on their missionary tour,
Jesus had visited other towns and villages, preaching the gospel of
the kingdom. It was about this time that He received tidings of the
Baptist’s death. This event brought vividly before Him the end to
which His own steps were tending. The shadows were gathering
thickly about His path. Priests and rabbis were watching to compass
His death, spies hung upon His steps, and on every hand plots for
His ruin were multiplying. News of the preaching of the apostles
throughout Galilee reached Herod, calling his attention to Jesus and
His work. “This is John the Baptist,” he said; “he is risen from
the dead;” and he expressed a desire to see Jesus. Herod was in
constant fear lest a revolution might be secretly carried forward,
with the object of unseating him from the throne, and breaking the
Roman yoke from the Jewish nation. Among the people the spirit
[361] of discontent and insurrection was rife. It was evident that Christ’s
public labors in Galilee could not be long continued. The scenes of
Come Rest Awhile 311
His suffering were drawing near, and He longed to be apart for a
season from the confusion of the multitude.

ယောဟန်၏ တပည့်တော်တို့သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော စိတ်နှလုံးဖြင့် သူ၏ အလောင်းတော်ကို သင်္ဂြိုဟ်ကြပြီးနောက် “ယေရှုထံသို့ သွား၍ ကြားလျှောက်ကြ၏။” ဤတပည့်တော်တို့သည် ယေရှုက လူအပေါင်းတို့ကို ယောဟန်ထံမှ ဆွဲဆောင်သွားသည်ဟု ထင်ရသောအခါ ကိုယ်တော်ကို မနာလို ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ မဿဲ၏ စားပွဲတွင် အခွန်ခံများနှင့်အတူ ကိုယ်တော် ထိုင်တော်မူသောအခါ သူတို့သည် ဖာရိရှဲတို့နှင့် ပူးပေါင်း၍ ကိုယ်တော်ကို စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဗတ္တိဇံဆရာကို ထောင်မှ မလွှတ်သောကြောင့် ကိုယ်တော်၏ မြတ်သော အမှုတော်အပေါ် သံသယရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူတို့၏ ဆရာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ ကြီးစွာသော ဝမ်းနည်းမှုတွင် နှစ်သိမ့်မှုကိုလည်းကောင်း၊ ရှေ့လုပ်ငန်းစဉ်အတွက် လမ်းညွှန်မှုကိုလည်းကောင်း တောင့်တကြသောအခါ သူတို့သည် ယေရှုထံသို့ လာကြပြီး သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ကိုယ်တော်နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည်လည်း ကယ်တင်ရှင်နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့ရန် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော အချိန်တစ်ခု လိုအပ်နေသည်။

With saddened hearts the disciples of John had borne his mutilated body to its burial. Then they “went and told Jesus.” These
disciples had been envious of Christ when He seemed to be drawing
the people away from John. They had sided with the Pharisees in
accusing Him when He sat with the publicans at Matthew’s feast.
They had doubted His divine mission because He did not set the
Baptist at liberty. But now that their teacher was dead, and they
longed for consolation in their great sorrow, and for guidance as to
their future work, they came to Jesus, and united their interest with
His. They too needed a season of quiet for communion with the
Saviour.

အိုင်၏ မြောက်ဘက်စွန်း၊ ဗက်သဲဒအရပ်အနီးတွင် ယခုအခါ နွေဦး၏ စိမ်းလန်းစိုပြည်မှုဖြင့် လှပနေသော ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်တစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းသည် ယေရှုနှင့် တပည့်တော်တို့အတွက် ကြိုဆိုလျက်ရှိသော နားခိုရာဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤနေရာသို့ သွားရန် သူတို့သည် လှေဖြင့် ရေပြင်ကို ဖြတ်ကူးခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာတွင် သူတို့သည် လူသွားလူလာများသော လမ်းမကြီးများနှင့် မြို့၏ ဆူညံရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများမှ ဝေးကွာနေမည်ဖြစ်သည်။ သဘာဝအလှတရားများသည် သူ့အလိုလို အနားယူခြင်း ဖြစ်စေပြီး အာရုံများကို လန်းဆန်းစေသည်။ ဤနေရာတွင် သူတို့သည် ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဖာရိရှဲတို့၏ ဒေါသတကြီး ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်မှုများ၊ ပြန်လှန်ပြောဆိုမှုများနှင့် စွပ်စွဲချက်များကို မကြားရဘဲ ခရစ်တော်၏ စကားတော်များကို နားထောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် သူတို့သည် သူတို့၏ အရှင်နှင့်အတူ အဖိုးတန်သော မိဿဟာယဖွဲ့ခြင်းကို ခဏတာ ခံစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

Near Bethsaida, at the northern end of the lake, was a lonely
region, now beautiful with the fresh green of spring, that offered
a welcome retreat to Jesus and His disciples. For this place they
set out, going in their boat across the water. Here they would be
away from the thoroughfares of travel, and the bustle and agitation
of the city. The scenes of nature were in themselves a rest, a change
grateful to the senses. Here they could listen to the words of Christ
without hearing the angry interruptions, the retorts and accusations
of the scribes and Pharisees. Here they could enjoy a short season
of precious fellowship in the society of their Lord.

ခရစ်တော်နှင့် တပည့်တော်တို့ ယူခဲ့သော အနားယူခြင်းသည် အပျော်အပါးအတွက် အနားယူခြင်း မဟုတ်ပါ။ သီးခြားနေထိုင်ခဲ့သည့် အချိန်ကို ပျော်ရွှင်မှု ရှာဖွေခြင်းတွင် အသုံးမပြုခဲ့ကြပါ။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အကြောင်းနှင့် အမှုတော်၌ သာ၍ ထိရောက်မှု ရှိစေနိုင်မည့် အကြောင်းများကို အတူတကွ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ တပည့်တော်တို့သည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ ရှိခဲ့ကြသဖြင့် ကိုယ်တော်ကို နားလည်နိုင်ကြသည်။ သူတို့အား ကိုယ်တော်သည် ပုံဥပမာများဖြင့် ပြောစရာ မလိုပေ။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ အမှားများကို ပြင်ပေးခဲ့ပြီး လူတို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်ရန် မှန်ကန်သော နည်းလမ်းကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မြတ်သော အမှန်တရား၏ အဖိုးတန်သော ဘဏ္ဍာများကို သူတို့အား သာ၍ အပြည့်အစုံ ဖွင့်ပြတော်မူ၏။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့် အသက်ဝင်လာကြပြီး မျှော်လင့်ချက်နှင့် သတ္တိတို့ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

The rest which Christ and His disciples took was not self-indulgent rest. The time they spent in retirement was not devoted to
pleasure seeking. They talked together regarding the work of God,
and the possibility of bringing greater effciency to the work. The
disciples had been with Christ, and could understand Him; to them
He need not talk in parables. He corrected their errors, and made
plain to them the right way of approaching the people. He opened
more fully to them the precious treasures of divine truth. They were
vitalized by divine power, and inspired with hope and courage.

ယေရှုသည် နိမိတ်လက္ခဏာများကို ပြုနိုင်ပြီး တပည့်တော်တို့အားလည်း နိမိတ်လက္ခဏာပြုနိုင်သော တန်ခိုးကို ပေးထားသော်လည်း၊ ပင်ပန်းနေသော မိမိ၏ အစေခံများကို တောရွာသို့ သွား၍ အနားယူရန် ညွှန်ကြားတော်မူ၏။ စပါးရိတ်စရာ များစွာရှိ၍ လုပ်ဆောင်သော သူနည်းပါးသည်ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ၊ တပည့်တော်တို့အား မနားမနေ အလုပ်လုပ်ရန် မတိုက်တွန်းဘဲ၊ “ထို့ကြောင့် စပါးရိတ်ရာရှင်ထံသို့ ရိတ်ရာအရပ်သို့ လုပ်ဆောင်သော သူတို့ကို စေလွှတ်တော်မူမည်အကြောင်း ဆုတောင်းကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ (မဿဲ ၉:၃၈)။ ဘုရားသခင်သည် လူတိုင်းအား မိမိ၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်အလိုက် အလုပ်ကို ခန့်အပ်ထားတော်မူ၏ (ဧဖက် ၄:၁၁-၁၃)။ လူအနည်းငယ်ကသာ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်နေပြီး အခြားသူများကမူ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မရှိ၊ စိတ်နှလုံး ပင်ပန်းဆင်းရဲမှု မရှိဘဲ နေသည်ကို ကိုယ်တော် အလိုမရှိပေ။

Though Jesus could work miracles, and had empowered His
disciples to work miracles, He directed His worn servants to go apart
into the country and rest. When He said that the harvest was great,
and the laborers were few, He did not urge upon His disciples the
necessity of ceaseless toil, but said, “Pray ye therefore the Lord of the
harvest, that He will send forth laborers into His harvest.” Matthew
312 The Desire of Ages
[362] 9:38. God has appointed to every man his work, according to his
ability (Ephesians 4:11-13), and He would not have a few weighted
with responsibilities while others have no burden, no travail of soul.

ခရစ်တော်၏ ကရုဏာစကားတော်များသည် ထိုစဉ်က တပည့်တော်များကို မိန့်တော်မူသကဲ့သို့ပင် ယနေ့ခေတ် အမှုတော်ဆောင်များအတွက်လည်း အမှန်ပင် မိန့်ကြားနေပါသည်။ “သင်တို့သည် ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်သို့ လာကြ၍ ခဏအနားယူကြလော့” ဟု နွမ်းနယ်ပင်ပန်းနေသူတို့အား ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူ၏။ လူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ လိုအပ်ချက်များအတွက် အမှုဆောင်ရာတွင်ပင် အမြဲတမ်း အလုပ်နှင့် လှုပ်ရှားမှုဒဏ်အောက်တွင် ရှိနေခြင်းသည် ပညာမဲ့ရာ ရောက်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ ဤသို့ဖြင့် တစ်ကိုယ်ရည် ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်းကို လျစ်လျူရှုမိတတ်ပြီး စိတ်နှလုံးနှင့် ရုပ်ခန္ဓာ၏ စွမ်းအားများကို အလွန်အမင်း ခိုင်းစေသကဲ့သို့ ဖြစ်တတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ တပည့်တော်များသည် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ရန်နှင့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံရန် လိုအပ်သော်လည်း၊ သူတို့၏ အလွန်အကျွံ စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် စာတန်သည် လူသားတို့၏ အားနည်းချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်စေရန် သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။

Christ’s words of compassion are spoken to His workers today
just as surely as they were spoken to His disciples. “Come ye
yourselves apart, ... and rest awhile,” He says to those who are worn
and weary. It is not wise to be always under the strain of work and
excitement, even in ministering to men’s spiritual needs; for in this
way personal piety is neglected, and the powers of mind and soul
and body are overtaxed. Self-denial is required of the disciples of
Christ, and sacrifces must be made; but care must also be exercised
lest through their overzeal Satan take advantage of the weakness of
humanity, and the work of God be marred.

ရဗ္ဗိတို့၏ အမြင်တွင် ဘာသာရေး၏ အနှစ်ချုပ်မှာ အမြဲတမ်း အလုပ်ရှုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ မြင့်မြတ်သော ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်းကို ပြသရန် အပြင်ပန်း လုပ်ဆောင်မှုများအပေါ် မှီခိုကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဘုရားသခင်နှင့် ခွဲခွာစေပြီး မိမိကိုယ်ကို အားကိုးသော စိတ်ဓာတ်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအန္တရာယ်များသည် ယနေ့တိုင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အလုပ်များ ပိုမိုများပြားလာပြီး ဘုရားသခင်အတွက် အလုပ်တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်ရာတွင် အောင်မြင်လာသည်နှင့်အမျှ လူသားတို့၏ အစီအစဉ်များနှင့် နည်းလမ်းများကို ယုံကြည်ကိုးစားရန် အန္တရာယ် ရှိလာသည်။ ဆုတောင်းခြင်း နည်းပါးလာပြီး ယုံကြည်ခြင်း အားနည်းလာတတ်သော လားရာ ရှိသည်။ တပည့်တော်များကဲ့သို့ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် မှီခိုနေရခြင်းကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ လုပ်ဆောင်မှုများကို ကယ်တင်ရှင်သဖွယ် ပြုမူမိရန် အန္တရာယ် ရှိနေသည်။ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်နေသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနားလည်လျက် ယေရှုကို အမြဲတမ်း မျှော်ကြည့်ရန် လိုအပ်သည်။ ပျောက်ဆုံးနေသူများကို ကယ်တင်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုးစားရမည်ဖြစ်သော်လည်း ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်း၊ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာခြင်းတို့အတွက်လည်း အချိန်ယူရမည်။ များစွာသော ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ပြီးမြောက်ပြီး ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် သန့်ရှင်းစေသော အမှုတော်သည်သာ အဆုံးတွင် ကောင်းကျိုးအတွက် ထိရောက်မှု ရှိလိမ့်မည်။

In the estimation of the rabbis it was the sum of religion to be
always in a bustle of activity. They depended upon some outward
performance to show their superior piety. Thus they separated their
souls from God, and built themselves up in self-suffciency. The
same dangers still exist. As activity increases and men become
successful in doing any work for God, there is danger of trusting
to human plans and methods. There is a tendency to pray less, and
to have less faith. Like the disciples, we are in danger of losing
sight of our dependence on God, and seeking to make a savior of
our activity. We need to look constantly to Jesus, realizing that it
is His power which does the work. While we are to labor earnestly
for the salvation of the lost, we must also take time for meditation,
for prayer, and for the study of the word of God. Only the work
accomplished with much prayer, and sanctifed by the merit of Christ,
will in the end prove to have been effcient for good.

ယေရှု၏ အသက်တာကဲ့သို့ အလုပ်နှင့် တာဝန်ဝတ္တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အသက်တာ မရှိခဲ့ဖူးပါ။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ဆုတောင်းခြင်း၌ မည်မျှအကြိမ်ကြိမ် တွေ့ရှိခဲ့ရသနည်း။ ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ မိဿဟာယဖွဲ့ခြင်းသည် မည်မျှ အမြဲမပြတ် ရှိခဲ့သနည်း။ ကိုယ်တော်၏ လောကအသက်တာ သမိုင်းတွင် ဤသို့သော မှတ်တမ်းများကို ထပ်ခါတလဲလဲ တွေ့ရသည်- “မိုးမလင်းမီ အစောကြီး ထတော်မူ၍၊ တောအရပ်သို့ ကြွသွားပြီးလျှင် ထိုအရပ်၌ ဆုတောင်းတော်မူ၏။” “လူအစုအဝေးတို့သည် တရားတော်ကို နားထောင်ရန်နှင့် အနာရောဂါ ငြိမ်းစေရန် စုဝေးလာကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် တောသို့ ထွက်ကြွ၍ ဆုတောင်းတော်မူ၏။” “ထိုကာလ၌ တောင်ပေါ်သို့ ဆုတောင်းရန် ကြွတော်မူ၍၊ တစ်ညလုံး ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းလျက် နေတော်မူ၏။” (မာကု ၁:၃၅၊ လုကာ ၅:၁၅၊ ၁၆၊ ၆:၁၂)။

No other life was ever so crowded with labor and responsibility
as was that of Jesus; yet how often He was found in prayer! How
constant was His communion with God! Again and again in the
history of His earthly life are found records such as these: “Rising
up a great while before day, He went out, and departed into a solitary
place, and there prayed.” “Great multitudes came together to hear,
and to be healed by Him of their infrmities. And He withdrew
Himself into the wilderness, and prayed.” “And it came to pass in
those days, that He went out into a mountain to pray, and continued
all night in prayer to God.” Mark 1:35; Luke 5:15, 16; 6:12.
Come Rest Awhile 313

အခြားသူများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် လုံးလုံးလျားလျား ဆက်ကပ်ထားသော အသက်တာတွင် ကယ်တင်ရှင်သည် လူသွားလူလာများသော လမ်းမကြီးများနှင့် နေ့စဉ်လိုက်ပါလာသော လူအစုအဝေးကြီးမှ ခေတ္တခွာရန် လိုအပ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အမြဲမပြတ် အလုပ်လုပ်နေခြင်းနှင့် လူသားတို့၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ထိတွေ့နေရခြင်းမှ လမ်းခွဲကာ မိမိ၏ ခမည်းတော်နှင့် ဆိတ်ငြိမ်စွာ မိဿဟာယဖွဲ့ရန် ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့နှင့် တသားတည်းဖြစ်သော၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ လိုအပ်ချက်နှင့် အားနည်းချက်များကို မျှဝေခံစားသူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်အပေါ် လုံးလုံးလျားလျား မှီခိုခဲ့ပြီး၊ တာဝန်နှင့် စမ်းသပ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် ခွန်အားရရှိစေရန် ဆုတောင်းခြင်း၏ ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်တွင် မြတ်သော ခွန်အားကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ အပြစ်ရှိသော လောကတွင် ယေရှုသည် စိတ်နှလုံး တိုက်ပွဲများနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို ခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် မိမိအား ဖိစီးနေသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများကို ဖွင့်ချနိုင်ခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ကိုယ်တော်သည် နှစ်သိမ့်မှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

In a life wholly devoted to the good of others, the Saviour found
it necessary to withdraw from the thoroughfares of travel and from [363]
the throng that followed Him day after day. He must turn aside from
a life of ceaseless activity and contact with human needs, to seek
retirement and unbroken communion with His Father. As one with
us, a sharer in our needs and weaknesses, He was wholly dependent
upon God, and in the secret place of prayer He sought divine strength,
that He might go forth braced for duty and trial. In a world of sin
Jesus endured struggles and torture of soul. In communion with God
He could unburden the sorrows that were crushing Him. Here He
found comfort and joy.

ခရစ်တော်အားဖြင့် လူသားတို့၏ ငိုကြွေးသံသည် အတိုင်းအဆမရှိသော ကရုဏာတော်ရှင် ခမည်းတော်ထံသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် လူသားနှင့် ဘုရားဇာတ်ကို ဆက်သွယ်ပေးမည့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအင်များ မိမိ၏ လူသားသဘာဝအတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်အထိ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်ရှေ့တွင် တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ အမြဲမပြတ် မိဿဟာယဖွဲ့ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် လောကသို့ အသက်ကို ပေးနိုင်ရန် ဘုရားသခင်ထံမှ အသက်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ အတွေ့အကြုံသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အတွေ့အကြုံ ဖြစ်ရမည်။

In Christ the cry of humanity reached the Father of infnite pity.
As a man He supplicated the throne of God till His humanity was
charged with a heavenly current that should connect humanity with
divinity. Through continual communion He received life from God,
that He might impart life to the world. His experience is to be ours.

“သင်တို့သည် ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်သို့ လာကြလော့” ဟု ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဖိတ်ခေါ်နေပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ စကားတော်ကို နားထောင်လျှင် သာ၍ ခွန်အားရှိပြီး သာ၍ အသုံးဝင်လာမည်ဖြစ်သည်။ တပည့်တော်တို့သည် ယေရှုကို ရှာဖွေခဲ့ကြပြီး အရာရာတိုင်းကို ပြောပြခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည်လည်း သူတို့ကို အားပေးပြီး သွန်သင်ခဲ့သည်။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေရှုထံသို့ သွား၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ပြောပြရန် အချိန်ယူမည်ဆိုလျှင် စိတ်ပျက်ရမည် မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကူညီရန် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ယာဘက်၌ ရှိနေပါလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်အပေါ် သာ၍ ရိုးသားမှု၊ သာ၍ ယုံကြည်မှုနှင့် စိတ်ချမှုတို့ လိုအပ်ပါသည်။ “အံ့သြဖွယ်၊ တိုင်ပင်ဘက်၊ တန်ခိုးကြီးသော ဘုရားသခင်၊ ထာဝရအဘ၊ ငြိမ်သက်ခြင်းမင်း” ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်း ခံရသောသူ၊ “အုပ်စိုးခြင်း အာဏာစက်သည် ကိုယ်တော်၏ ပခုံးပေါ်မှာ ရှိလိမ့်မည်” ဟု ရေးထားသောသူသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော တိုင်ပင်ဘက် ဖြစ်တော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ထံမှ ပညာကို တောင်းခံရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း ခံရသည်။ ကိုယ်တော်သည် “အပြစ်မတင်ဘဲ ခပ်သိမ်းသောသူတို့အား စေတနာစိတ်နှင့် ပေးသနားတော်မူ၏။” (ဟေရှာယ ၉:၆၊ ယာကုပ် ၁:၅)။

“Come ye yourselves apart,” He bids us. If we would give
heed to His word, we should be stronger and more useful. The
disciples sought Jesus, and told Him all things; and He encouraged
and instructed them. If today we would take time to go to Jesus and
tell Him our needs, we should not be disappointed; He would be at
our right hand to help us. We need more simplicity, more trust and
confdence in our Saviour. He whose name is called “The mighty
God, The everlasting Father, The Prince of Peace;” He of whom
it is written, “The government shall be upon His shoulder,” is the
Wonderful Counselor. We are invited to ask wisdom of Him. He
“giveth to all men liberally, and upbraideth not.” Isaiah 9:6; James
1:5.

ဘုရားသခင်၏ လေ့ကျင့်ပေးမှုအောက်တွင် ရှိနေသူ အပေါင်းတို့၌ ဤလောက၊ ဤလောက၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများ သို့မဟုတ် အလေ့အကျင့်များနှင့် မကိုက်ညီသော အသက်တာကို ဖော်ပြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူတိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိရှိနားလည်ရန် ကိုယ်ပိုင် အတွေ့အကြုံရှိဖို့ လိုအပ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ စကားတော်ကို မိမိ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကိုယ်တိုင် ကြားရမည်ဖြစ်သည်။ အခြားသောအသံများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ငြိမ်သက်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်ရှေ့တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသောအခါ၊ စိတ်ဝိညာဉ်၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို သာ၍ ရှင်းလင်းစေသည်။ ကိုယ်တော်က “ငြိမ်ဝပ်စွာနေ၍ ငါသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်းကို သိလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏ (ဆာလံ ၄၆:၁၀)။ ဤနေရာ၌သာ စစ်မှန်သော အနားယူခြင်းကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်အတွက် အမှုဆောင်သူ အပေါင်းတို့အတွက် ထိရောက်သော ပြင်ဆင်မှုလည်း ဖြစ်သည်။ အလုပ်များသော လူအစုအဝေးကြားနှင့် ဘဝ၏ ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုဒဏ်များအကြားတွင် ဤသို့ လန်းဆန်းမှုကို ရရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်သည် အလင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်း၏ လေထုဖြင့် ဝိုင်းရံထားလိမ့်မည်။ ထိုအသက်တာသည် မွှေးရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ထိတွေ့နိုင်သော မြတ်သော တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစေလိမ့်မည်။

In all who are under the training of God is to be revealed a life
that is not in harmony with the world, its customs, or its practices;
and everyone needs to have a personal experience in obtaining a
knowledge of the will of God. We must individually hear Him
speaking to the heart. When every other voice is hushed, and in
quietness we wait before Him, the silence of the soul makes more
distinct the voice of God. He bids us, “Be still, and know that I
am God.” Psalm 46:10. Here alone can true rest be found. And
this is the effectual preparation for all who labor for God. Amid
the hurrying throng, and the strain of life’s intense activities, the
314 The Desire of Ages
soul that is thus refreshed will be surrounded with an atmosphere of
light and peace. The life will breathe out fragrance, and will reveal
a divine power that will reach men’s hearts.