အခန်း (၃၇) — ပထမဦးဆုံးသောတရားဟောဆရာ

 

အခန်း (၃၇) — ပထမဦးဆုံးသော ဧဝံဂေလိဆရာများ

ဤအခန်းသည် ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် ၁၀၊ ရှင်မာကုခရစ်ဝင် ၆:၇-၁၁ နှင့် ရှင်လုကာခရစ်ဝင် ၉:၁-၆ တို့အပေါ် အခြေခံထားပါသည်။

Chapter 37—The First Evangelists [349]
This chapter is based on Matthew 10; Mark 6:7-11; Luke 9:1-6.

တပည့်တော်များသည် ယေရှု၏ မိသားစုဝင်များကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပြီး၊ ကိုယ်တော် ဂါလိလဲပြည်တစ်ခွင် ခြေကျင်ခရီးလှည့်လည်စဉ် အတူလိုက်ပါခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ကြုံတွေ့ရသော ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုနှင့် အခက်အခဲများကို မျှဝေခံစားခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဟောပြောချက်များကို နားထောင်ခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ သားတော်နှင့်အတူ လမ်းလျှောက်ကာ စကားပြောခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ နေ့စဉ်သွန်သင်မှုများမှတစ်ဆင့် လူသားမျိုးနွယ်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် မည်သို့အလုပ်လုပ်ရမည်ကို သင်ယူခဲ့ကြသည်။ ယေရှုသည် မိမိထံသို့ စုဝေးလာသော လူအုပ်ကြီးအား အမှုတော်ဆောင်နေစဉ်တွင် တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်၏ အမိန့်ကို နာခံရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အလုပ်ဝန်ထုပ်ကို ပေါ့ပါးစေရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ အနားတွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် လူစုလူဝေးကို စီစဉ်ပေးခြင်း၊ ဝေဒနာခံစားနေရသူများကို ကယ်တင်ရှင်ထံ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းနှင့် လူတိုင်း သက်တောင့်သက်သာရှိစေရန် ကူညီပေးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ စိတ်ဝင်တစား နားထောင်သူများကို စောင့်ကြည့်ကြပြီး သူတို့အား ကျမ်းစာကို ရှင်းပြပေးကာ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ယေရှုထံမှ သင်ယူထားသမျှကို သူတို့ ပြန်လည်သွန်သင်ပေးခဲ့ကြပြီး နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကြွယ်ဝသော အတွေ့အကြုံများကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် တစ်ဦးတည်း အလုပ်လုပ်ဆောင်ခြင်းဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံကိုလည်း လိုအပ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် သွန်သင်မှုများစွာ၊ ကြီးစွာသော စိတ်ရှည်မှုနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုတို့ကို လိုအပ်နေသေးသည်။ ယခုအခါ ကယ်တင်ရှင်သည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေစဉ်၊ သူတို့၏ မှားယွင်းမှုများကို ထောက်ပြပေးနိုင်ပြီး အကြံပေးပြုပြင်ပေးနိုင်သည့် အချိန်တွင်၊ သူတို့အား ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် စေလွှတ်တော်မူ၏။

The apostles were members of the family of Jesus, and they had
accompanied Him as He traveled on foot through Galilee. They had
shared with Him the toils and hardships that overtook them. They
had listened to His discourses, they had walked and talked with the
Son of God, and from His daily instruction they had learned how to
work for the elevation of humanity. As Jesus ministered to the vast
multitudes that gathered about Him, His disciples were in attendance,
eager to do His bidding and to lighten His labor. They assisted in
arranging the people, bringing the afflicted ones to the Saviour, and
promoting the comfort of all. They watched for interested hearers,
explained the Scriptures to them, and in various ways worked for
their spiritual beneft. They taught what they had learned of Jesus,
and were every day obtaining a rich experience. But they needed
also an experience in laboring alone. They were still in need of
much instruction, great patience and tenderness. Now, while He
was personally with them, to point out their errors, and counsel and
correct them, the Saviour sent them forth as His representatives.

တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရှိနေစဉ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဖာရိရှဲများ၏ သွန်သင်မှုကြောင့် မကြာခဏ ဝေခွဲမရဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ထိုအခက်အခဲများကို ယေရှုထံသို့ ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျမ်းစာ၏ အမှန်တရားနှင့် လူတို့၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို နှိုင်းယှဉ်၍ သူတို့ရှေ့တွင် ချပြတော်မူ၏။ ဤသို့ဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ် သူတို့၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို ခိုင်မာစေခဲ့ပြီး၊ ရဗ္ဗိများကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများ၏ ကျွန်ဖြစ်နေခြင်းတို့မှ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လွတ်မြောက်စေခဲ့သည်။ တပည့်တော်များကို လေ့ကျင့်ပေးရာတွင် ကယ်တင်ရှင်၏ ဘဝပုံစံသည် မည်သည့် အယူဝါဒဆိုင်ရာ သွန်သင်မှုထက်မဆို ပို၍ ထိရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် ခေတ္တခွဲခွာနေရချိန်တွင် ကိုယ်တော်၏ အကြည့်၊ အသံနှင့် စကားလုံးတိုင်းသည် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဧဝံဂေလိတရား၏ ရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ စကားများကို မကြာခဏ ပြန်လည်ပြောဆိုကြပြီး၊ လူအုပ်အပေါ် ထိုစကားများ၏ သက်ရောက်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြလေသည်။

While they had been with Him, the disciples had often been
perplexed by the teaching of the priests and Pharisees, but they had
brought their perplexities to Jesus. He had set before them the truths
of Scripture in contrast with tradition. Thus He had strengthened
their confdence in God’s word, and in a great measure had set them
free from their fear of the rabbis and their bondage to tradition. In
the training of the disciples the example of the Saviour’s life was [350]
far more effective than any mere doctrinal instruction. When they
were separated from Him, every look and tone and word came back
to them. Often when in conflict with the enemies of the gospel, they
repeated His words, and as they saw their effect upon the people,
they rejoiced greatly.
299
300 The Desire of Ages

ယေရှုသည် တပည့်တော် (၁၂) ဦးကို ခေါ်ယူ၍ မြို့ရွာများသို့ နှစ်ဦးစီတွဲ၍ သွားကြရန် မိန့်တော်မူ၏။ မည်သူ့ကိုမျှ တစ်ဦးတည်း မစေလွှတ်ဘဲ၊ ညီအစ်ကိုချင်း သို့မဟုတ် သူငယ်ချင်းချင်း တွဲဖက်ပေးတော်မူ၏။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကူညီအားပေးနိုင်ခြင်း၊ အတူတကွ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကာ ဆုတောင်းနိုင်ခြင်းတို့ဖြင့် တစ်ဦး၏ အားသာချက်က အခြားတစ်ဦး၏ အားနည်းချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကိုယ်တော်သည် (၇၀) သော သူတို့ကိုလည်း ဤနည်းအတိုင်းပင် စေလွှတ်တော်မူ၏။ ဧဝံဂေလိတရားကို သယ်ဆောင်သူများသည် ဤကဲ့သို့ တွဲဖက်လုပ်ဆောင်ရန်မှာ ကယ်တင်ရှင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ခေတ်တွင်လည်း ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်း၌ ဤပုံစံကို ပိုမိုနီးကပ်စွာ လိုက်နာမည်ဆိုပါက ပို၍ အောင်မြင်မှု ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

Calling the twelve about Him, Jesus bade them go out two and
two through the towns and villages. None were sent forth alone,
but brother was associated with brother, friend with friend. Thus
they could help and encourage each other, counseling and praying
together, each one’s strength supplementing the other’s weakness.
In the same manner He afterward sent forth the seventy. It was
the Saviour’s purpose that the messengers of the gospel should be
associated in this way. In our own time evangelistic work would be
far more successful if this example were more closely followed.

တပည့်တော်များ သယ်ဆောင်သွားသည့် သတင်းစကားမှာ ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်နှင့် ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင် ဟောပြောခဲ့သည့် "ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် နီးပြီ" ဟူသော သတင်းစကားပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နာဇရက်မြို့သား ယေရှုသည် မေရှိယဟုတ်မဟုတ်ဟူသော အချက်အပေါ် လူတို့နှင့် အငြင်းအခုံမပြုရဘဲ၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်အားဖြင့် ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသည့်အတိုင်း ကရုဏာအမှုများကို ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်က "မကျန်းမာသူများကို ချမ်းသာပေးကြလော့။ နူနာသည်များကို စင်ကြယ်စေကြလော့။ သေသောသူတို့ကို ထမြောက်စေကြလော့။ နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်ကြလော့။ သင်တို့သည် အလကားရကြပြီဖြစ်၍ အလကားပေးကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

The disciples’ message was the same as that of John the Baptist
and of Christ Himself: “The kingdom of heaven is at hand.” They
were to enter into no controversy with the people as to whether Jesus
of Nazareth was the Messiah; but in His name they were to do the
same works of mercy as He had done. He bade them, “Heal the sick,
cleanse the lepers, raise the dead, cast out devils: freely ye have
received, freely give.”

ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်စဉ်အတွင်း တရားဟောခြင်းထက် မကျန်းမာသူများကို ကုသပေးခြင်းတွင် အချိန်ပို၍ ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အမှုများသည် ကိုယ်တော်သည် ဖျက်ဆီးရန် မဟုတ်ဘဲ ကယ်တင်ရန် ကြွလာခြင်းဖြစ်သည်ဟူသော ကိုယ်တော်၏ စကားများကို သက်သေထူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှသွား၍၊ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းအသရေသည် ကိုယ်တော်၏ နောက်ကွယ်မှ စောင့်ရှောက်လေသည်။ ကိုယ်တော် ကြွလေရာတိုင်းတွင် ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာသတင်းသည် ရှေ့ဦးစွာ ရောက်ရှိနှင့်နေ၏။ ကိုယ်တော် ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာများတွင် ကိုယ်တော်၏ သနားခြင်းကို ခံရသူများသည် ကျန်းမာခြင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ အသစ်ရရှိသော ခွန်အားများကို အသုံးပြုနေကြသည်။ လူအုပ်ကြီးသည် ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသော အမှုများအကြောင်း သူတို့၏ နှုတ်မှ ကြားသိရရန် သူတို့အနားတွင် စုဝေးနေကြသည်။ လူအများစုအတွက် ကိုယ်တော်၏ အသံသည် သူတို့ဘဝတွင် ပထမဦးဆုံး ကြားဖူးသော အသံဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်သည် သူတို့ ပထမဦးဆုံး ပြောဆိုဖူးသော စကားဖြစ်ကာ၊ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်သည် သူတို့ ပထမဦးဆုံး မြင်တွေ့ဖူးသော မျက်နှာဖြစ်လေသည်။ သို့ဖြစ်လျှင် သူတို့သည် ယေရှုကို အဘယ်ကြောင့် ချစ်မြတ်နိုး၍ ချီးမွမ်းခြင်း မပြုဘဲ နေကြပါမည်နည်း။ ကိုယ်တော်သည် မြို့ရွာများကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ကြွလေရာတိုင်းတွင် အသက်နှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဖြန့်ဝေပေးသည့် အသက်သွေးကြောတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

During His ministry Jesus devoted more time to healing the sick
than to preaching. His miracles testifed to the truth of His words,
that He came not to destroy but to save. His righteousness went
before Him, and the glory of the Lord was His rearward. Wherever
He went, the tidings of His mercy preceded Him. Where He had
passed, the objects of His compassion were rejoicing in health, and
making trial of their new-found powers. Crowds were collecting
around them to hear from their lips the works that the Lord had
wrought. His voice was the frst sound that many had ever heard,
His name the frst word they had ever spoken, His face the frst they
had ever looked upon. Why should they not love Jesus, and sound
His praise? As He passed through the towns and cities He was like
a vital current, diffusing life and joy wherever He went.

ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် ကိုယ်တော် ပြုတော်မူသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ကြရမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆာလောင်သူများကို ကျွေးမွေးခြင်း၊ အဝတ်မရှိသူများကို အဝတ်ပေးခြင်း၊ ဒုက္ခရောက်နေသူများနှင့် ဝေဒနာခံစားနေရသူများကို နှစ်သိမ့်ပေးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသူများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်၍ မျှော်လင့်ချက်မရှိသူများကို မျှော်လင့်ချက် ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်၌လည်း "သင်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် သင်၏ရှေ့၌သွား၍၊ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် သင်၏နောက်၌ လုံခြုံစေလိမ့်မည်" ဟူသော ကတိတော်သည် ပြည့်စုံလိမ့်မည် (ဟေရှာယ ၅၈:၈)။ ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ အမှုဆောင်ခြင်းဖြင့် ပြသသော ခရစ်တော်၏ မေတ္တာတော်သည် ဒုစရိုက်ပြုသူကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရာတွင် ဓားလက်နက် သို့မဟုတ် တရားရုံးထက် ပို၍ ထိရောက်လိမ့်မည်။ ဥပဒေချိုးဖောက်သူအား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေရန် ၎င်းတို့မှာ လိုအပ်သော်လည်း၊ မေတ္တာရှင် သာသနာပြုတစ်ဦးသည် ထိုထက်မက ပြုလုပ်နိုင်သည်။ မကြာခဏဆိုသလို လူ၏ စိတ်နှလုံးသည် အပြစ်တင်ဆုံးမမှုအောက်တွင် တင်းမာသွားတတ်သော်လည်း ခရစ်တော်၏ မေတ္တာအောက်တွင်မူ အရည်ပျော်သွားလိမ့်မည်။ သာသနာပြုတစ်ဦးသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရောဂါဝေဒနာများကို သက်သာစေရုံသာမက၊ အပြစ်သားကို အပြစ်နူနာမှ စင်ကြယ်စေနိုင်သော ကြီးမြတ်သော ဆရာဝန်ကြီးထံသို့လည်း လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ အစေခံများမှတစ်ဆင့် မကျန်းမာသူများ၊ ကံမကောင်းသူများ၊ နတ်ဆိုးစွဲသူများအား ကိုယ်တော်၏ အသံတော်ကို ကြားစေလိုတော်မူ၏။ လူသားကိုယ်စားလှယ်များမှတစ်ဆင့် ကိုယ်တော်သည် ကမ္ဘာလောကကြီး မသိနားမလည်သော နှစ်သိမ့်ပေးသူအဖြစ် ရှိနေလိုတော်မူ၏။

The followers of Christ are to labor as He did. We are to feed the
hungry, clothe the naked, and comfort the suffering and afflicted. We
are to minister to the despairing, and inspire hope in the hopeless.
And to us also the promise will be fulflled, “Thy righteousness
shall go before thee; the glory of the Lord shall be thy rearward.”
Isaiah 58:8. The love of Christ, manifested in unselfsh ministry,
will be more effective in reforming the evildoer than will the sword
[351] or the court of justice. These are necessary to strike terror to the
lawbreaker, but the loving missionary can do more than this. Often
First Evangelists 301
the heart will harden under reproof; but it will melt under the love of
Christ. The missionary cannot only relieve physical maladies, but he
can lead the sinner to the Great Physician, who can cleanse the soul
from the leprosy of sin. Through His servants, God designs that the
sick, the unfortunate, those possessed of evil spirits, shall hear His
voice. Through His human agencies He desires to be a Comforter
such as the world knows not.

တပည့်တော်များသည် သူတို့၏ ပထမဆုံး သာသနာပြုခရီးစဉ်တွင် "ဣသရေလအမျိုး၌ ပျောက်သောသိုးများ" ထံသို့သာ သွားကြရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ထိုအချိန်တွင် တစ်ပါးအမျိုးသားများ သို့မဟုတ် ရှမာရိလူမျိုးများထံသို့ ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောခဲ့လျှင် ယုဒလူမျိုးများကြားတွင် သူတို့၏ သြဇာညောင်းမှုကို ဆုံးရှုံးသွားပေလိမည်။ ဖာရိရှဲများ၏ အာဃာတကို နှိုးဆွခြင်းဖြင့် သူတို့သည် အငြင်းပွားမှုများကြားတွင် ပိတ်မိသွားနိုင်ပြီး၊ အလုပ်စတင်ကာစမှာပင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားနိုင်ပေသည်။ တမန်တော်များပင်လျှင် ဧဝံဂေလိတရားကို လူမျိုးတကာသို့ သယ်ဆောင်သွားရမည်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ရန် နှေးကွေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဤအမှန်တရားကို သဘောမပေါက်နိုင်သေးမီအထိ သူတို့သည် တစ်ပါးအမျိုးသားများအတွက် အမှုဆောင်ရန် အဆင်သင့်မဖြစ်သေးပေ။ အကယ်၍ ယုဒလူမျိုးများက ဧဝံဂေလိတရားကို လက်ခံခဲ့လျှင် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို တစ်ပါးအမျိုးသားများထံသို့ စေလွှတ်မည့် စေတမန်များ ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ထားတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သတင်းစကားကို ရှေးဦးစွာ ကြားနာခွင့် ရရှိကြခြင်းဖြစ်သည်။

The disciples on their frst missionary tour were to go only to
“the lost sheep of the house of Israel.” If they had now preached the
gospel to the Gentiles or the Samaritans, they would have lost their
influence with the Jews. By exciting the prejudice of the Pharisees
they would have involved themselves in controversy which would
have discouraged them at the outset of their labors. Even the apostles
were slow to understand that the gospel was to be carried to all
nations. Until they themselves could grasp this truth they were not
prepared to labor for the Gentiles. If the Jews would receive the
gospel, God purposed to make them His messengers to the Gentiles.
Therefore they were frst to hear the message.

ခရစ်တော် အမှုဆောင်သည့် နယ်ပယ်တစ်ခွင်လုံးတွင် မိမိတို့၏ လိုအပ်ချက်ကို သိမြင်နိုးကြားလာပြီး အမှန်တရားကို ဆာလောင်ငတ်မွတ်နေသော ဝိညာဉ်များ ရှိနေကြသည်။ ထိုသို့ တောင့်တနေသော နှလုံးသားများထံသို့ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာသတင်းစကားကို ပို့ဆောင်ရန် အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်သည်။ တပည့်တော်များသည် ထိုသူအားလုံးထံသို့ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် သွားကြရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ယုံကြည်သူများသည် သူတို့ကို ဘုရားသခင် ခန့်အပ်ထားသော ဆရာများအဖြစ် ရှုမြင်လာကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကယ်တင်ရှင်သည် သူတို့နှင့် ခွဲခွာသွားသောအခါ သူတို့သည် သွန်သင်ပေးမည့်သူ မရှိဘဲ ကျန်ရစ်မည် မဟုတ်ပေ။

All over the feld of Christ’s labor there were souls awakened to
their need, and hungering and thirsting for the truth. The time had
come to send the tidings of His love to these longing hearts. To all
these the disciples were to go as His representatives. The believers
would thus be led to look upon them as divinely appointed teachers,
and when the Saviour should be taken from them they would not be
left without instructors.

ဤပထမဆုံး ခရီးစဉ်တွင် တပည့်တော်များသည် ယေရှု ရှေးဦးစွာ ရောက်ရှိခဲ့ဖူးပြီး မိတ်ဆွေများ ရှိခဲ့ဖူးသော နေရာများသို့သာ သွားကြရမည်ဖြစ်သည်။ ခရီးအတွက် ပြင်ဆင်မှုသည် အရိုးရှင်းဆုံး ဖြစ်ရမည်။ သူတို့၏ စိတ်အာရုံကို သူတို့၏ ကြီးမြတ်သော အလုပ်မှ လွဲဖယ်စေမည့်အရာ သို့မဟုတ် နောက်ထပ် အလုပ်လုပ်ရန် တံခါးကို ပိတ်သွားစေမည့် ကန့်ကွက်မှုမျိုးကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ အဖြစ်မခံရပေ။ သူတို့သည် ဘာသာရေးဆရာများ၏ အဝတ်အစားမျိုးကို မဝတ်ဆင်ရသလို၊ မိမိတို့ကို သာမန်တောင်သူလယ်သမားများထက် ထူးခြားနေစေမည့် မည်သည့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကိုမျှ မပြုရပေ။ သူတို့သည် တရားစရပ်များထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ လူထုကို အများပြည်သူဆိုင်ရာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုအတွက် စုဝေးစေခြင်း မပြုရဘဲ၊ တစ်အိမ်တက်ဆင်း အမှုဆောင်ခြင်းဖြင့်သာ ကြိုးပမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ မလိုအပ်သော နှုတ်ဆက်ခြင်းများ သို့မဟုတ် ဖျော်ဖြေရေးအတွက် တစ်အိမ်မှတစ်အိမ် ကူးသန်းခြင်းဖြင့် အချိန်မဖြုန်းရပေ။ သို့သော် နေရာတိုင်းတွင် ထိုက်တန်သောသူများ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်ကို ဧည့်ခံသကဲ့သို့ သူတို့ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုမည့်သူများ၏ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုကို လက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အိမ်တစ်အိမ်သို့ ဝင်သောအခါ "ဤအိမ်၌ ငြိမ်သက်ခြင်း ရှိပါစေသော" ဟူသော လှပသော နှုတ်ခွန်ဆက်စကားဖြင့် ဝင်ရမည် (လုကာ ၁၀:၅)။ ထိုအိမ်သည် သူတို့၏ ဆုတောင်းသံများ၊ ချီးမွမ်းခြင်းသီချင်းများနှင့် မိသားစုအတွင်း ကျမ်းစာဖတ်ကြားခြင်းတို့ဖြင့် ကောင်းကြီးခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

On this frst tour the disciples were to go only where Jesus had
been before them, and had made friends. Their preparation for the
journey was to be of the simplest kind. Nothing must be allowed
to divert their minds from their great work, or in any way excite
opposition and close the door for further labor. They were not to
adopt the dress of the religious teachers, nor use any guise in apparel
to distinguish them from the humble peasants. They were not to
enter into the synagogues and call the people together for public
service; their efforts were to be put forth in house-to-house labor.
They were not to waste time in needless salutations, or in going from
house to house for entertainment. But in every place they were to
accept the hospitality of those who were worthy, those who would
welcome them heartily as if entertaining Christ Himself. They were
302 The Desire of Ages
to enter the dwelling with the beautiful salutation, “Peace be to this
house.” Luke 10:5. That home would be blessed by their prayers,
[352] their songs of praise, and the opening of the Scriptures in the family
circle.

ဤတပည့်တော်များသည် သူတို့၏ အရှင်သခင် ကြွလာမည့်လမ်းကို ပြင်ဆင်ရန် အမှန်တရား၏ ရှေ့ပြေးသံတမန်များ ဖြစ်ကြရမည်။ သူတို့ သယ်ဆောင်သွားရမည့် သတင်းစကားမှာ ထာဝရအသက်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်ပြီး၊ လူတို့၏ ကံကြမ္မာသည် ထိုသတင်းကို လက်ခံခြင်း သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်ခြင်းအပေါ်တွင် တည်မှီနေသည်။ ထိုအမှု၏ လေးနက်မှုကို လူတို့ သိရှိစေရန် ယေရှုက တပည့်တော်များအား "သင်တို့ကို လက်မခံ၊ သင်တို့စကားကို နားမထောင်သော အိမ်မှ သို့မဟုတ် မြို့မှ သင်တို့ထွက်သွားသောအခါ သင်တို့ခြေမှ ဖုန်ကို ခါလိုက်ကြလော့။ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ တရားစီရင်ရာနေ့၌ ထိုမြို့ထက် သောဒုံမြို့နှင့် ဂေါမောရမြို့တို့သည် ခံသာကြလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

These disciples were to be heralds of the truth, to prepare the
way for the coming of their Master. The message they had to bear
was the word of eternal life, and the destiny of men depended upon
their reception or rejection of it. To impress the people with its
solemnity, Jesus bade His disciples, “Whosoever shall not receive
you, nor hear your words, when ye depart out of that house or city,
shake off the dust of your feet. Verily I say unto you, It shall be
more tolerable for the land of Sodom and Gomorrah in the day of
judgment, than for that city.”

ယခုတွင် ကယ်တင်ရှင်၏ မျက်စိတော်သည် အနာဂတ်သို့ ထိုးဖောက်မြင်ရပြီဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော် သေဆုံးပြီးနောက် တပည့်တော်များ သက်သေခံရမည့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော နယ်ပယ်များကို မြင်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အမြင်သည် ကိုယ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာမည့်အချိန်အထိ ခေတ်အဆက်ဆက် အစေခံများ ကြုံတွေ့ရမည့် အတွေ့အကြုံများကို သိမြင်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များ ရင်ဆိုင်ရမည့် ပဋိပက္ခများကို ပြသတော်မူပြီး၊ တိုက်ပွဲ၏ သဘောသဘာဝနှင့် စီမံကိန်းတို့ကို ထင်ရှားစေတော်မူ၏။ သူတို့ ရင်ဆိုင်ရမည့် ဘေးအန္တရာယ်များ၊ လိုအပ်မည့် ကိုယ်ကိုငြင်းပယ်ခြင်းများကို သူတို့ရှေ့တွင် ဖွင့်ပြတော်မူ၏။ ရန်သူ၏ အငိုက်ဖမ်းခြင်းကို မခံရစေရန်အတွက် ကုန်ကျစရိတ်ကို တွက်ချက်ထားရန် ကိုယ်တော် အလိုရှိတော်မူ၏။ သူတို့၏ စစ်ပွဲသည် အသွေးအသားရှိသောသူများနှင့် တိုက်ခိုက်ရမည်မဟုတ်ဘဲ၊ "အထွတ်အမြတ်တို့နှင့်လည်းကောင်း၊ အာဏာစက်တို့နှင့်လည်းကောင်း၊ လောကီမှောင်မိုက်၌ အုပ်စိုးသောမင်းတို့နှင့်လည်းကောင်း၊ မိုးကောင်းကင်၌ရှိသော နာမ်ဝိညာဉ်ဆိုးတို့နှင့်လည်းကောင်း" တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်သည် (ဧဖက် ၆:၁၂)။ သူတို့သည် သဘာဝထက်လွန်ကဲသော အင်အားစုများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သဘာဝထက်လွန်ကဲသော အကူအညီကို ရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း အာမခံချက် ပေးထားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဉာဏ်ပညာရှင်အားလုံးသည် ဤစစ်တပ်ထဲတွင် ရှိကြသည်။ ကောင်းကင်တမန်များထက်မကသော အရာများလည်း ပါဝင်ကြသည်။ ထာဝရဘုရား၏ ဗိုလ်ခြေတို့ကို အုပ်ချုပ်သော ဗိုလ်ချုပ်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် တိုက်ပွဲကို လမ်းညွှန်ရန် ဆင်းသက်လာတော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အားနည်းချက်များ များပြားနိုင်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များနှင့် မှားယွင်းမှုများသည် ကြီးလေးနိုင်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် နောင်တစိတ်ဖြင့် ရှာဖွေသူတိုင်းအတွက် ဖြစ်သည်။ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ အစွမ်းသတ္တိသည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးစားသူတို့ဘက်တွင် ရှိနေပါသည်။

Now the Saviour’s eye penetrates the future; He beholds the
broader felds in which, after His death, the disciples are to be
witnesses for Him. His prophetic glance takes in the experience of
His servants through all the ages till He shall come the second time.
He shows His followers the conflicts they must meet; He reveals the
character and plan of the battle. He lays open before them the perils
they must encounter, the self-denial that will be required. He desires
them to count the cost, that they may not be taken unawares by the
enemy. Their warfare is not to be waged against flesh and blood,
but “against the principalities, against the powers, against the world
rulers of this darkness, against the spiritual hosts of wickedness in
the heavenly places.” Ephesians 6:12, R. V. They are to contend with
supernatural forces, but they are assured of supernatural help. All
the intelligences of heaven are in this army. And more than angels
are in the ranks. The Holy Spirit, the representative of the Captain
of the Lord’s host, comes down to direct the battle. Our infrmities
may be many, our sins and mistakes grievous; but the grace of God
is for all who seek it with contrition. The power of Omnipotence is
enlisted in behalf of those who trust in God.

"ကြည့်ရှုလော့" ဟု ယေရှု မိန့်တော်မူသည်မှာ "ဝံပုလွေများအလယ်သို့ သိုးများကို စေလွှတ်သကဲ့သို့ သင်တို့ကို ငါစေလွှတ်၏။ ထို့ကြောင့် မြွေကဲ့သို့ လိမ္မာလျက်၊ ချိုးငှက်ကဲ့သို့ အပြစ်ကင်းလျက် ရှိကြလော့။" ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အမှန်တရား တစ်လုံးတစ်ပါဒကိုမျှ ဖုံးကွယ်ခြင်း မပြုခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအမှန်တရားကို အမြဲတစေ မေတ္တာဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူတို့နှင့် ဆက်ဆံရာတွင် အလွန်ပါးနပ်လိမ္မာမှုနှင့် စဉ်းစားဆင်ခြင်မှုရှိသော၊ ကြင်နာသော ဂရုစိုက်မှုကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မည်သည့်အခါမျှ မရိုင်းစိုင်းခဲ့သလို၊ မလိုအပ်ဘဲ ပြင်းထန်သော စကားကို မပြောခဲ့ပေ၊ ထိခိုက်လွယ်သော စိတ်နှလုံးကိုလည်း မလိုအပ်ဘဲ နာကျင်အောင် မပြုခဲ့ပေ။ လူသားတို့၏ အားနည်းချက်ကို ကိုယ်တော် အပြစ်မတင်ခဲ့ပေ။ ဟန်ဆောင်ခြင်း၊ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဒုစရိုက်မှုတို့ကိုမူ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့သော်လည်း၊ ထိုသို့ ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမစဉ်တွင် ကိုယ်တော်၏ အသံ၌ မျက်ရည်များ ပါဝင်နေသည်။ လမ်းခရီး၊ အမှန်တရားနှင့် အသက်ဖြစ်သော မိမိကို လက်ခံရန် ငြင်းပယ်ခဲ့သော ကိုယ်တော်ချစ်မြတ်နိုးသည့် ယေရုရှလင်မြို့အတွက် ကိုယ်တော် ငိုကြွေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်သော ကိုယ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို သနားကြင်နာသော စိတ်နှင့် နှလုံးကွဲကြေမတတ် နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် ကြည့်ရှုတော်မူခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်တိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏ မျက်စိ၌ အဖိုးတန်သည်။ ကိုယ်တော်သည် နတ်ဘုရားဆန်သော ဂုဏ်သိက္ခာကို အမြဲထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ မိသားစုဝင်တိုင်းကို အလွန်နူးညံ့စွာ ဂရုစိုက်တော်မူ၏။ လူသားအားလုံးတွင် ကယ်တင်ရန်မှာ မိမိ၏ တာဝန်ဖြစ်သော ပျက်စီးသွားသည့် ဝိညာဉ်များကို ကိုယ်တော် မြင်တော်မူ၏။

[353] “Behold,” said Jesus, “I send you forth as sheep in the midst of
wolves: be ye therefore wise as serpents, and harmless as doves.”
Christ Himself did not suppress one word of truth, but He spoke it
always in love. He exercised the greatest tact, and thoughtful, kind
attention in His intercourse with the people. He was never rude,
never needlessly spoke a severe word, never gave needless pain to a
First Evangelists 303
sensitive soul. He did not censure human weakness. He fearlessly
denounced hypocrisy, unbelief, and iniquity, but tears were in His
voice as He uttered His scathing rebukes. He wept over Jerusalem,
the city He loved, that refused to receive Him, the Way, the Truth,
and the Life. They rejected Him, the Saviour, but He regarded them
with pitying tenderness, and sorrow so deep that it broke His heart.
Every soul was precious in His eyes. While He always bore Himself
with divine dignity, He bowed with tenderest regard to every member
of the family of God. In all men He saw fallen souls whom it was
His mission to save.

ခရစ်တော်၏ အစေခံများသည် သဘာဝစိတ်နှလုံး၏ စေ့ဆော်မှုအတိုင်း မပြုမူကြရပေ။ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်စရာများ ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ရှေ့တန်းတင်ခြင်းနှင့် ညှိုးနွမ်းနေသော အပင်များကို လန်းဆန်းစေသည့် နှင်းပေါက် သို့မဟုတ် မိုးစက်လေးများကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ မသင့်လျော်သော စကားလုံးများကို ရေစီးသဖွယ် သွန်ထုတ်မိခြင်းမျိုး မဖြစ်စေရန် ဘုရားသခင်နှင့် အမြဲနီးကပ်စွာ ဆက်သွယ်နေဖို့ လိုအပ်သည်။ ဤအရာသည် စာတန် သူတို့ကို ပြုစေလိုသော အရာဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ယင်းတို့သည် စာတန်၏ နည်းလမ်းများ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ အမျက်ထွက်ခြင်း၊ စိတ်ဆိုးခြင်းနှင့် အပြစ်တင်ခြင်းတို့တွင် ထင်ရှားနေသည်မှာ နဂါး၏ အမျက်ဒေါသနှင့် စာတန်၏ စိတ်ဓာတ်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ အစေခံများသည် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်ကြရမည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား ကောင်းကင်ဘုံ၏ ငွေကြေးဖြစ်သော၊ ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် လက်မှတ်ပါသော အမှန်တရားကိုသာ အသုံးပြုစေလိုတော်မူ၏။ သူတို့ ဆိုးညစ်မှုကို အောင်မြင်ရမည့် တန်ခိုးမှာ ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးပင် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ ဘုန်းအသရေသည် သူတို့၏ ခွန်အားဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ချစ်စဖွယ်ကောင်းမှုကိုသာ မျက်မှောက်ပြုရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် ဧဝံဂေလိတရားကို နတ်ဘုရားဆန်သော ပါးနပ်လိမ္မာမှုနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုတို့ဖြင့် တင်ပြနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်စရာများ ကြုံတွေ့ရသော်လည်း နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ထိန်းသိမ်းထားသော စိတ်ဓာတ်သည် မည်မျှပင် ခိုင်လုံသော အငြင်းအခုံမျိုးထက်မဆို အမှန်တရားအတွက် ပို၍ ထိရောက်စွာ သက်သေခံနိုင်လိမ့်မည်။

The servants of Christ are not to act out the dictates of the natural
heart. They need to have close communion with God, lest, under
provocation, self rise up, and they pour forth a torrent of words that
are unbeftting, that are not as dew or the still showers that refresh
the withering plants. This is what Satan wants them to do; for these
are his methods. It is the dragon that is wroth; it is the spirit of Satan
that is revealed in anger and accusing. But God’s servants are to be
representatives of Him. He desires them to deal only in the currency
of heaven, the truth that bears His own image and superscription.
The power by which they are to overcome evil is the power of Christ.
The glory of Christ is their strength. They are to fx their eyes upon
His loveliness. Then they can present the gospel with divine tact and
gentleness. And the spirit that is kept gentle under provocation will
speak more effectively in favor of the truth than will any argument,
however forcible.

အမှန်တရား၏ ရန်သူများနှင့် အငြင်းပွားရသူများသည် လူသားများနှင့်သာမက စာတန်နှင့် သူ၏ ကိုယ်စားလှယ်များကိုပါ ရင်ဆိုင်ကြရမည်ဖြစ်သည်။ "ကြည့်ရှုလော့၊ ဝံပုလွေများကြားသို့ သိုးသငယ်များကို စေလွှတ်သကဲ့သို့ သင်တို့ကို ငါစေလွှတ်၏" ဟူသော ကယ်တင်ရှင်၏ စကားကို သူတို့ သတိရကြပါစေ (လုကာ ၁၀:၃)။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်၌ ခိုလှုံကြပါစေ၊ သို့ပြုလျှင် ကိုယ်တိုင် စော်ကားခံရသည့်တိုင်အောင် စိတ်ဝိညာဉ်သည် တည်ငြိမ်နေလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အား နတ်ဘုရားဆန်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ပေးတော်မူလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသဖြင့် သူတို့၏ အသံများသည် ဝံပုလွေများ၏ ဟောင်သံများကို အတုယူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

Those who are brought in controversy with the enemies of truth
have to meet, not only men, but Satan and his agents. Let them
remember the Saviour’s words, “Behold, I send you forth as lambs
among wolves.” Luke 10:3. Let them rest in the love of God, and the
spirit will be kept calm, even under personal abuse. The Lord will
clothe them with a divine panoply. His Holy Spirit will influence
the mind and heart, so that their voices shall not catch the notes of
the baying of the wolves.

တပည့်တော်များအား ဆက်လက်၍ သွန်သင်ရာတွင် ယေရှုက "လူတို့ကို သတိပြုကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မသိသောသူတို့အပေါ် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ကိုးစားမှု မထားရှိရသလို၊ သူတို့၏ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုများကိုလည်း မဖွင့်ပြရပေ၊ အကြောင်းမှာ ဤသို့ပြုခြင်းသည် စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ်များကို အခွင့်အရေးပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ တီထွင်ကြံဆမှုများသည် ဘုရားသခင်၏ စီမံကိန်းများကို မကြာခဏ ဆန့်ကျင်တတ်သည်။ ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်သူများသည် တောင်ပေါ်၌ ပြသထားသော ပုံစံအတိုင်း၊ ဆိုလိုသည်မှာ နတ်ဘုရားဆန်သော ပုံပမာအတိုင်း တည်ဆောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အစေခံများသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် မရှိသော လူတို့၏ အကြံဉာဏ်အပေါ် မှီခိုနေသောအခါ ဘုရားသခင်သည် ဂုဏ်ပျက်ရပြီး ဧဝံဂေလိတရားသည်လည်း သစ္စာဖောက်ခံရသည်။ လောကီဉာဏ်ပညာသည် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ မိုက်မဲခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာအပေါ် မှီခိုသူများသည် ဧကန်အမှန် မှားယွင်းကြလိမ့်မည်။

Continuing His instruction to His disciples, Jesus said, “Beware [354]
of men.” They were not to put implicit confdence in those who
knew not God, and open to them their counsels; for this would give
Satan’s agents an advantage. Man’s inventions often counterwork
God’s plans. Those who build the temple of the Lord are to build
304 The Desire of Ages
according to the pattern shown in the mount,—the divine similitude.
God is dishonored and the gospel is betrayed when His servants
depend on the counsel of men who are not under the guidance of the
Holy Spirit. Worldly wisdom is foolishness with God. Those who
rely upon it will surely err.

"သူတို့သည် သင်တို့ကို လွှတ်တော်သို့ အပ်နှံကြလိမ့်မည် ... ငါ့ကြောင့် သင်တို့သည် မြို့ဝန်မင်းနှင့် ရှင်ဘုရင်တို့ ရှေ့သို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့နှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့အား သက်သေခံရန် အကြောင်းဖြစ်လိမ့်မည်" (မဿဲ ၁၀:၁၇၊ ၁၈)။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများသည် အလင်းကို ပြန့်နှံ့စေလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်၏ အစေခံများသည် လောက၏ ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့သာ မဟုတ်ပါက ထိုသူတို့သည် ဧဝံဂေလိတရားကို မည်သည့်အခါမျှ ကြားနာရမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသူတို့ထံတွင် အမှန်တရားသည် လွဲမှားစွာ တင်ပြခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ တပည့်တော်များ၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲချက်များကို နားထောင်ခဲ့ကြရသည်။ မကြာခဏဆိုသလို ဧဝံဂေလိတရား၏ စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝကို သိရှိနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် စစ်ဆေးမေးမြန်းခံရသူတို့၏ သက်သေခံချက်ပင် ဖြစ်သည်။ စစ်ဆေးမေးမြန်းခံရစဉ်တွင် သူတို့သည် ပြန်လည်ဖြေကြားရန် လိုအပ်ပြီး၊ တရားသူကြီးများသည်လည်း ထိုသက်သေခံချက်ကို နားထောင်ကြရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် အရေးပေါ်အခြေအနေများကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် ကိုယ်တော်၏ အစေခံများအား ပေးသနားတော်မူလိမ့်မည်။ "သင်တို့သည် အဘယ်သို့ ပြောဆိုရမည်ကို ထိုအချိန်တွင် သင်တို့အား ပေးသနားတော်မူလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ပြောဆိုသောသူမှာ သင်တို့ကိုယ်တိုင် မဟုတ်ဘဲ၊ သင်တို့အတွင်း၌ ပြောဆိုတော်မူသော သင်တို့အဘ၏ ဝိညာဉ်တော်ပင် ဖြစ်သည်" ဟု ယေရှု မိန့်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် အစေခံများ၏ စိတ်အာရုံကို လင်းစေသောအခါ အမှန်တရားသည် နတ်ဘုရားဆန်သော တန်ခိုးနှင့် အဖိုးတန်မှုတို့ဖြင့် ထင်ရှားလာလိမ့်မည်။ အမှန်တရားကို ငြင်းပယ်သူများသည် တပည့်တော်များကို စွပ်စွဲနှိပ်စက်ရန် ရပ်တည်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကြားတွင်၊ သေခြင်းသို့တိုင်အောင်ပင် ထာဝရဘုရား၏ သားသမီးများသည် သူတို့၏ နတ်ဘုရားဆန်သော စံနမူနာရှင်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုကို ထင်ရှားစေရမည်။ ဤသို့ဖြင့် စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ်များနှင့် ခရစ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်များအကြား ခြားနားချက်ကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် အုပ်ချုပ်သူများနှင့် လူအများရှေ့တွင် ချီးမြှောက်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။

“They will deliver you up to councils, ... yea and before governors and kings shall ye be brought for My sake, for a testimony to
them and to the Gentiles.” Matthew 10:17, 18, R. V. Persecution
will spread the light. The servants of Christ will be brought before
the great men of the world, who, but for this, might never hear the
gospel. The truth has been misrepresented to these men. They have
listened to false charges concerning the faith of Christ’s disciples.
Often their only means of learning its real character is the testimony
of those who are brought to trial for their faith. Under examination
these are required to answer, and their judges to listen to the testimony borne. God’s grace will be dispensed to His servants to meet
the emergency. “It shall be given you,” says Jesus, “in that same
hour what ye shall speak. For it is not ye that speak, but the Spirit of
your Father which speaketh in you.” As the Spirit of God illuminates
the minds of His servants, the truth will be presented in its divine
power and preciousness. Those who reject the truth will stand to
accuse and oppress the disciples. But under loss and suffering, even
unto death, the Lord’s children are to reveal the meekness of their
divine Example. Thus will be seen the contrast between Satan’s
agents and the representatives of Christ. The Saviour will be lifted
up before the rulers and the people.

တပည့်တော်များသည် ထိုသို့သော ကျေးဇူးတော် လိုအပ်သည့်အချိန်အထိ အာဇာနည်များကဲ့သို့သော ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ဇွဲနပဲတို့ကို ရရှိထားခြင်း မရှိကြသေးပေ။ ထိုအချိန်ရောက်သောအခါမှသာ ကယ်တင်ရှင်၏ ကတိတော် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ပေတရုနှင့် ယောဟန်တို့သည် လွှတ်တော်ရှေ့တွင် သက်သေခံသောအခါ လူတို့သည် "အံ့သြကြ၏။ ထိုသူတို့သည် ယေရှုနှင့်အတူ ရှိခဲ့ဖူးကြောင်းကိုလည်း သိရှိနားလည်ကြ၏" (တမန် ၄:၁၃)။ သတေဖန်နှင့် ပတ်သက်၍လည်း "လွှတ်တော်၌ ထိုင်သမျှသောသူတို့သည် သတေဖန်ကို စေ့စေ့ကြည့်ရှုကြလျှင်၊ သူ၏မျက်နှာသည် ကောင်းကင်တမန်၏ မျက်နှာကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ကို မြင်ကြ၏" ဟု ရေးသားထားသည်။ လူတို့သည် "သူပြောဆိုသော ဉာဏ်ပညာနှင့် ဝိညာဉ်တော်ကို မဆီးတားနိုင်ကြ" (တမန် ၆:၁၅၊ ၁၀)။ ပေါလုကလည်း ကဲသာဘုရင်၏ တရားရုံး၌ မိမိ၏ အမှုစစ်ဆေးခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ရေးသားရာတွင် "ငါသည် ဦးစွာ အစစ်ဆေးခံရစဉ်တွင် မည်သူမျှ ငါ့ဘက်၌ မနေဘဲ အားလုံးက ငါ့ကို စွန့်ခွာသွားကြ၏ ... သို့သော်လည်း ထာဝရဘုရားသည် ငါ၏အနားတွင် ရပ်တည်၍ ငါ့ကို ခွန်အားပေးတော်မူသဖြင့်၊ ငါ့အားဖြင့် သတင်းစကားကို အပြည့်အစုံ ဟောပြောစေပြီး တစ်ပါးအမျိုးသား အပေါင်းတို့သည် ကြားနာရကြ၏။ ငါသည်လည်း ခြင်္သေ့နှုတ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ရ၏" ဟု ဆိုသည် (၂ တိမောသေ ၄:၁၆၊ ၁၇)။

The disciples were not endowed with the courage and fortitude
of the martyrs until such grace was needed. Then the Saviour’s
promise was fulflled. When Peter and John testifed before the
Sanhedrin council, men “marveled; and they took knowledge of
them, that they had been with Jesus.” Acts 4:13. Of Stephen it is
written that “all that sat in the council, looking steadfastly on him,
saw his face as it had been the face of an angel.” Men “were not able
to resist the wisdom and the spirit by which he spake.” Acts 6:15,
10. And Paul, writing of his own trial at the court of the Caesars,
[355] says, “At my frst defense no one took my part, but all forsook me....
But the Lord stood by me, and strengthened me; that through me the
message might be fully proclaimed, and that all the Gentiles might
First Evangelists 305
hear: and I was delivered out of the mouth of the lion.” 2 Timothy
4:16, 17, R. V.

ခရစ်တော်၏ အစေခံများသည် အမှုစစ်ဆေးခံရချိန်တွင် တင်ပြရန်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော စကားများကို မပြင်ဆင်ရပေ။ သူတို့၏ ပြင်ဆင်မှုမှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှ အဖိုးတန်အမှန်တရားများကို သိုမှီးသိမ်းဆည်းထားခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မာစေခြင်းတို့ဖြင့်သာ ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့ စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း ခံရသောအခါ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် လိုအပ်သောအမှန်တရားများကို သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲသို့ ပြန်လည်ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မည်။

The servants of Christ were to prepare no set speech to present
when brought to trial. Their preparation was to be made day by
day in treasuring up the precious truths of God’s word, and through
prayer strengthening their faith. When they were brought into trial,
the Holy Spirit would bring to their remembrance the very truths
that would be needed.

ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်စေလွှတ်တော်မူသော ယေရှုခရစ်ကို သိကျွမ်းရန် နေ့စဉ် အားထုတ်ကြိုးပမ်းခြင်းသည် ဝိညာဉ်အတွက် တန်ခိုးနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်ကို ယူဆောင်လာလိမ့်မည်။ ကျမ်းစာကို လုံ့လစိုက်ထုတ် ရှာဖွေခြင်းဖြင့် ရရှိသော အသိပညာသည် လိုအပ်သောအချိန်တွင် မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ လင်းလက်လာလိမ့်မည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ စကားများကို လေ့လာဆည်းပူးရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သူ သို့မဟုတ် စမ်းသပ်မှုများကြားတွင် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်တန်ခိုးကို မစမ်းသပ်ခဲ့ဖူးသူ မည်သူမဆို၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်က ကိုယ်တော်၏ စကားများကို သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲသို့ ပြန်လည်ယူဆောင်လာပေးမည်ဟု မမျှော်လင့်နိုင်ပေ။ သူတို့သည် နေ့စဉ် ဘုရားသခင်အား မခွဲမခွာသော မေတ္တာဖြင့် အမှုဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားရမည်ဖြစ်သည်။

A daily, earnest striving to know God, and Jesus Christ whom
He has sent, would bring power and effciency to the soul. The
knowledge obtained by diligent searching of the Scriptures would be
flashed into the memory at the right time. But if any had neglected
to acquaint themselves with the words of Christ, if they had never
tested the power of His grace in trial, they could not expect that the
Holy Spirit would bring His words to their remembrance. They were
to serve God daily with undivided affection, and then trust Him.

ဧဝံဂေလိတရားအပေါ် ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုသည် အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် အနီးကပ်ဆုံးသော လောကီနှောင်ကြိုးများကိုပင် လျစ်လျူရှုလာကြလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်၏ တပည့်တော်များသည် မိမိတို့၏ မိသားစုဝင်များ၏ သစ္စာဖောက်ခြင်းဖြင့် သေခြင်းသို့ အပ်နှံခြင်း ခံကြရလိမ့်မည်။ "ငါ၏နာမကြောင့် သင်တို့သည် လူအပေါင်းတို့၏ မုန်းတီးခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။ သို့သော် အဆုံးတိုင်အောင် တည်ကြည်သောသူသည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်" ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူ၏ (မာကု ၁၃:၁၃)။ သို့သော် မလိုအပ်ဘဲ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု ခံရမည့်နေရာသို့ မိမိကိုယ်ကိုယ် မပို့ဆောင်ရန် ကိုယ်တော် တားမြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မိမိ၏ အသက်ကို ရှာဖွေနေသူများထံမှ လွတ်မြောက်ရန် အမှုဆောင်နယ်ပယ်တစ်ခုမှ အခြားတစ်ခုသို့ မကြာခဏ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ နာဇရက်မြို့တွင် ကိုယ်တော်ကို ငြင်းပယ်ကြပြီး မြို့သားများက ကိုယ်တော်ကို သတ်ရန် ကြိုးစားသောအခါ ကပေရနောင်မြို့သို့ ကြွသွားတော်မူ၏။ ထိုနေရာတွင် လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်ကို အံ့သြကြ၏၊ အကြောင်းမှာ "ကိုယ်တော်၏ စကားသည် တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံသောကြောင့် ဖြစ်သည်" (လုကာ ၄:၃၂)။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်၏ အစေခံများသည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကြောင့် စိတ်ဓာတ်မကျရဘဲ၊ ဝိညာဉ်များကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဆက်လက်အမှုဆောင်နိုင်မည့် နေရာကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

So bitter would be the enmity to the gospel that even the tenderest
earthly ties would be disregarded. The disciples of Christ would be
betrayed to death by the members of their own households. “Ye shall
be hated of all men for My name’s sake,” He added; “but he that
shall endure unto the end, the same shall be saved.” Mark 13:13. But
He bade them not to expose themselves unnecessarily to persecution.
He Himself often left one feld of labor for another, in order to escape
from those who were seeking His life. When He was rejected at
Nazareth, and His own townsmen tried to kill Him, He went down
to Capernaum, and there the people were astonished at His teaching;
“for His word was with power.” Luke 4:32. So His servants were
not to be discouraged by persecution, but to seek a place where they
could still labor for the salvation of souls.

အစေခံသည် မိမိ၏ အရှင်ထက် မသာမြတ်ပေ။ ကောင်းကင်မင်းသားကို ဗေလဇေဗုဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြလျှင်၊ ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များသည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်း လွဲမှားစွာ စွပ်စွဲခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အန္တရာယ် မည်မျှပင် ရှိစေကာမူ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် မိမိတို့၏ အခြေခံမူများကို ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းကို စက်ဆုပ်ရမည်။ အမှန်တရားကို ဝန်ခံရန် ဘေးကင်းသည်ဟု အာမခံချက်မရမချင်း သူတို့သည် ဘက်မလိုက်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။ သူတို့သည် လူတို့၏ ဘေးအန္တရာယ်ကို သတိပေးရန် ကင်းစောင့်များအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသူများ ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ထံမှ ရရှိသော အမှန်တရားကို လူအားလုံးအား လွတ်လပ်စွာနှင့် ပွင့်လင်းစွာ ဝေမျှရမည်ဖြစ်သည်။ ယေရှုက "မှောင်မိုက်၌ ငါပြောသောအရာကို အလင်း၌ ပြောကြလော့။ နားထဲ၌ ကြားသောအရာကို အိမ်မိုးပေါ်မှ ဟောပြောကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

The servant is not above his master. The Prince of heaven was
called Beelzebub, and His disciples will be misrepresented in like
manner. But whatever the danger, Christ’s followers must avow their
principles. They should scorn concealment. They cannot remain
uncommitted until assured of safety in confessing the truth. They
are set as watchmen, to warn men of their peril. The truth received
from Christ must be imparted to all, freely and openly. Jesus said,
“What I tell you in darkness, that speak ye in light: and what ye hear
in the ear, that preach ye upon the housetops.”
306 The Desire of Ages

ယေရှုကိုယ်တိုင်သည်လည်း မည်သည့်အခါမျှ အပေးအယူလုပ်ခြင်းဖြင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို မဝယ်ယူခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်၏ စိတ်နှလုံးသည် လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးအတွက် မေတ္တာဖြင့် ပြည့်လျှံနေသော်လည်း၊ သူတို့၏ အပြစ်များကိုမူ မည်သည့်အခါမျှ လိုက်လျောခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို မိမိ၏ အသွေးတော်ဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့သူဖြစ်ရာ၊ ထိုဝိညာဉ်များကို ပျက်စီးစေမည့် လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနေကြစဉ် ကိုယ်တော်သည် နှုတ်ဆိတ်နေရန်မှာ သူတို့အတွက် အလွန်စစ်မှန်သော မိတ်ဆွေတစ်ဦး ဖြစ်လွန်းနေသောကြောင့်ပင်။ ကိုယ်တော်သည် လူသားတို့အနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ်အပေါ် သစ္စာရှိရန်နှင့် မိမိတို့၏ မြင့်မြတ်သော၊ ထာဝရအကျိုးစီးပွားအပေါ် သစ္စာရှိရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ အစေခံများသည်လည်း ထိုအလုပ်ကိုပင် လုပ်ဆောင်ရန် ခေါ်ယူခြင်း ခံရကြပြီး၊ သဘောထားကွဲလွဲမှုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားရာ၌ အမှန်တရားကို အရှုံးမပေးမိစေရန် သတိပြုသင့်သည်။ သူတို့သည် "ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဖြစ်စေသောအရာတို့ကို လိုက်ရှာရမည်" (ရောမ ၁၄:၁၉)။ သို့သော် စစ်မှန်သော ငြိမ်သက်ခြင်းကို အခြေခံမူများကို အပေးအယူလုပ်ခြင်းဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ မရရှိနိုင်ပေ။ အခြေခံမူအပေါ် သစ္စာရှိသော မည်သူမဆို ကန့်ကွက်မှုများကို မနှိုးဆွဘဲ မနေနိုင်ပေ။

[356] Jesus Himself never purchased peace by compromise. His heart
overflowed with love for the whole human race, but He was never
indulgent to their sins. He was too much their friend to remain silent
while they were pursuing a course that would ruin their souls,—the
souls He had purchased with His own blood. He labored that man
should be true to himself, true to his higher and eternal interest.
The servants of Christ are called to the same work, and they should
beware lest, in seeking to prevent discord, they surrender the truth.
They are to “follow after the things which make for peace” (Romans
14:19); but real peace can never be secured by compromising principle. And no man can be true to principle without exciting opposition.

ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် ပြည့်စုံသော ခရစ်ယာန်ဘာသာကို မနာခံသော သားသမီးများက ဆန့်ကျင်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ယေရှုက တပည့်တော်များအား "ကိုယ်ခန္ဓာကိုသာ သတ်နိုင်၍ ဝိညာဉ်ကို မသတ်နိုင်သောသူတို့ကို မကြောက်ကြနှင့်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိသူတို့သည် လူတို့၏ တန်ခိုး သို့မဟုတ် စာတန်၏ ရန်ငြိုးကို ကြောက်စရာမလိုပေ။ ခရစ်တော်၌ သူတို့၏ ထာဝရအသက်သည် လုံခြုံမှုရှိသည်။ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ကြောက်ရွံ့မှုမှာ အမှန်တရားကို စွန့်လွှတ်မိကာ ဘုရားသခင်က သူတို့ကို ဂုဏ်ပြုအပ်နှံထားသော ယုံကြည်မှုကို သစ္စာဖောက်မိမည်ကိုသာ ဖြစ်သင့်သည်။

A Christianity that is spiritual will be opposed by the children of
disobedience. But Jesus bade His disciples, “Fear not them which
kill the body, but are not able to kill the soul.” Those who are true
to God need not fear the power of men nor the enmity of Satan. In
Christ their eternal life is secure. Their only fear should be lest they
surrender the truth, and thus betray the trust with which God has
honored them.

လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို သံသယဖြင့် ပြည့်စေခြင်းမှာ စာတန်၏ အလုပ်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ကို ပြင်းထန်သော တရားသူကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ရှုမြင်လာအောင် လမ်းပြသည်။ သူသည် လူတို့ကို အပြစ်ကျူးလွန်ရန် သွေးဆောင်ပြီးနောက်၊ မိမိတို့ကိုယ်ကို ကောင်းကင်ဘုံရှိ အဖဘုရားသခင်ထံ ချဉ်းကပ်ရန် သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်၏ သနားခြင်းကို ခံရရန် အလွန်ပင် ယုတ်ညံ့လွန်းသည်ဟု ထင်မြင်လာအောင် ပြုလုပ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဤအရာအားလုံးကို နားလည်တော်မူ၏။ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များအား သူတို့၏ လိုအပ်ချက်နှင့် အားနည်းချက်များတွင် ဘုရားသခင်က ကိုယ်ချင်းစာနာကြောင်း အာမခံတော်မူ၏။ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချခြင်း၊ နာကျင်မှုတစ်ခု ခံစားရခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်သော ဝမ်းနည်းမှု တစ်ခုခုသည် အဖဘုရားသခင်၏ စိတ်နှလုံးကို မတုန်ခါစေဘဲ မရှိပေ။

It is Satan’s work to fll men’s hearts with doubt. He leads them
to look upon God as a stern judge. He tempts them to sin, and then
to regard themselves as too vile to approach their heavenly Father or
to excite His pity. The Lord understands all this. Jesus assures His
disciples of God’s sympathy for them in their needs and weaknesses.
Not a sigh is breathed, not a pain felt, not a grief pierces the soul,
but the throb vibrates to the Father’s heart.

ကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်ကို ကိုယ်တော်၏ မြင့်မြတ်သော နေရာ၌ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ၊ တိတ်ဆိတ်စွာ သီးခြားနေထိုင်သူအဖြစ် မပြသဘဲ၊ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော သောင်းပေါင်းများစွာသော သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ပညာရှင်များ ဝိုင်းရံနေသူအဖြစ် ပြသထားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ မမြင်နိုင်သော လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ ပိုင်နက်နယ်ပယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းနှင့် တက်ကြွစွာ ဆက်သွယ်နေတော်မူ၏။ သို့သော် ဤသေးငယ်လှသော ကမ္ဘာကြီးတွင်၊ ကိုယ်တော်၏ တစ်ပါးတည်းသော သားတော်ကို ပေးအပ်၍ ကယ်တင်ခဲ့ရသော ဝိညာဉ်များတွင်သာ ကိုယ်တော်၏ စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံး၏ စိတ်ဝင်စားမှုတို့သည် စုစည်းနေပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် အဖိနှိပ်ခံရသူတို့၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားရန် ပလ္လင်တော်ပေါ်မှ ကိုင်းညွတ်ကြည့်ရှုတော်မူ၏။ စစ်မှန်သော ဆုတောင်းချက်တိုင်းကို "ငါဤမှာရှိသည်" ဟု ကိုယ်တော် ပြန်လည်ဖြေကြားတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် စိတ်ဆင်းရဲသူများနှင့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခံရသူများကို ထူမပေးတော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခအားလုံးတွင် ကိုယ်တော်သည်လည်း ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားတော်မူ၏။ သွေးဆောင်မှုတိုင်းနှင့် စမ်းသပ်မှုတိုင်းတွင် ကိုယ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်မှ ကောင်းကင်တမန်သည် ကယ်လွှတ်ရန် အနားမှာ ရှိနေပါသည်။

The Bible shows us God in His high and holy place, not in a
state of inactivity, not in silence and solitude, but surrounded by ten
thousand times ten thousand and thousands of thousands of holy
intelligences, all waiting to do His will. Through channels which
we cannot discern He is in active communication with every part of
His dominion. But it is in this speck of a world, in the souls that He
gave His only-begotten Son to save, that His interest and the interest
of all heaven is centered. God is bending from His throne to hear the
cry of the oppressed. To every sincere prayer He answers, “Here am
I.” He uplifts the distressed and downtrodden. In all our afflictions
He is afflicted. In every temptation and every trial the angel of His
presence is near to deliver.
First Evangelists 307

စာကလေးတစ်ကောင် မြေပေါ်သို့ ကျခြင်းပင် အဖဘုရားသခင် မသိဘဲ မဖြစ်ပေ။ စာတန်သည် ဘုရားသခင်ကို မုန်းတီးသဖြင့် ကယ်တင်ရှင် ဂရုစိုက်သောအရာ မှန်သမျှကိုလည်း မုန်းတီးသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ လက်ရာများကို ဖျက်ဆီးရန် ရှာဖွေပြီး စကားမပြောနိုင်သော သတ္တဝါများကိုပင် ဖျက်ဆီးရခြင်း၌ ပျော်မွေ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုကြောင့်သာလျှင် ငှက်ကလေးများသည် သူတို့၏ ဝမ်းမြောက်ဖွယ် သီချင်းသံများဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပျော်ရွှင်စေရန် တည်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် စာကလေးများကိုပင် မေ့လျော့တော်မမူပေ။ "ထို့ကြောင့် မကြောက်ကြနှင့်။ သင်တို့သည် စာကလေး အများတို့ထက် သာ၍ မြတ်ကြ၏။"

Not even a sparrow falls to the ground without the Father’s
notice. Satan’s hatred against God leads him to hate every object of
the Saviour’s care. He seeks to mar the handiwork of God, and he
delights in destroying even the dumb creatures. It is only through [357]
God’s protecting care that the birds are preserved to gladden us with
their songs of joy. But He does not forget even the sparrows. “Fear

ယေရှု ဆက်လက်မိန့်တော်မူသည်မှာ - သင်တို့သည် လူတို့ရှေ့မှာ ငါ့ကို ဝန်ခံသကဲ့သို့၊ ငါသည်လည်း ဘုရားသခင်နှင့် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များရှေ့မှာ သင်တို့ကို ဝန်ခံမည်။ သင်တို့သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ငါ၏သက်သေများဖြစ်ကြရမည်၊ ကမ္ဘာလောကကြီးကို ကုသရန်အတွက် ငါ၏ကျေးဇူးတော် စီးဆင်းရာ လမ်းကြောင်းများ ဖြစ်ကြရမည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ၌ သင်တို့၏ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လိမ့်မည်။ အဖဘုရားသခင်သည် သင်တို့၏ ချို့ယွင်းချက်ရှိသော စရိုက်ကို ကြည့်ရှုမည်မဟုတ်ဘဲ၊ ငါ၏ ပြည့်စုံခြင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော သင်တို့ကို မြင်တော်မူလိမ့်မည်။ ငါသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ သင်တို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာမည့် ကြားခံနယ် ဖြစ်သည်။ ပျောက်ဆုံးနေသူများအတွက် ငါ၏ ပေးဆပ်ခြင်း၌ ပါဝင်ခြင်းအားဖြင့် ငါ့ကို ဝန်ခံသူတိုင်းသည် ရွေးနှုတ်ခြင်းခံရသူတို့၏ ဘုန်းအသရေနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို မျှဝေခံစားသူများအဖြစ် ဝန်ခံခြင်း ခံရကြလိမ့်မည်။

ye not therefore, ye are of more value than many sparrows.”
Jesus continues: As you confess Me before men, so I will confess
you before God and the holy angels. You are to be My witnesses
upon earth, channels through which My grace can flow for the
healing of the world. So I will be your representative in heaven.
The Father beholds not your faulty character, but He sees you as
clothed in My perfection. I am the medium through which Heaven’s
blessings shall come to you. And everyone who confesses Me by
sharing My sacrifce for the lost shall be confessed as a sharer in the
glory and joy of the redeemed.

ခရစ်တော်ကို ဝန်ခံလိုသူသည် မိမိအတွင်း၌ ခရစ်တော် ကိန်းဝပ်နေရန် လိုအပ်သည်။ မိမိမရရှိထားသောအရာကို အခြားသူထံသို့ မဝေမျှနိုင်ပေ။ တပည့်တော်များသည် အယူဝါဒများအကြောင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောဆိုနိုင်ကောင်း ပြောဆိုနိုင်မည်၊ ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်၏ စကားများကိုလည်း ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုနိုင်ကောင်း ပြောဆိုနိုင်မည်၊ သို့သော် သူတို့၌ ခရစ်တော်ကဲ့သို့သော နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် မေတ္တာမရှိလျှင် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ဝန်ခံနေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ ခရစ်တော်၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ဆန့်ကျင်သော စိတ်ဓာတ်သည် မည်မျှပင် ဝန်ခံပြောဆိုနေပါစေ ကိုယ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ လူတို့သည် အတင်းအဖျင်းပြောခြင်း၊ မိုက်မဲစွာ စကားပြောခြင်း၊ မမှန်ကန်သော သို့မဟုတ် မကြင်နာသော စကားလုံးများဖြင့် ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်နိုင်ကြသည်။ ဘဝ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ရှောင်လွှဲခြင်း၊ အပြစ်ရှိသော ပျော်ရွှင်မှုများကို လိုက်စားခြင်းတို့ဖြင့်လည်း ကိုယ်တော်ကို ငြင်းပယ်နိုင်ကြသည်။ လောကနှင့် အလိုက်သင့်နေထိုင်ခြင်း၊ ရိုင်းစိုင်းသော အမူအရာများ၊ မိမိ၏ အယူအဆကိုသာ ချစ်မြတ်နိုးခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် အမှန်လုပ်ခြင်း၊ သံသယကို မွေးမြူခြင်း၊ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းနှင့် မှောင်မိုက်ထဲတွင် နေထိုင်ခြင်းတို့ဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ငြင်းပယ်နိုင်ကြသည်။ ဤနည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် သူတို့အတွင်း၌ ခရစ်တော်မရှိကြောင်းကို ထင်ရှားစေကြသည်။ "လူတို့ရှေ့မှာ ငါ့ကို ငြင်းပယ်သောသူ မည်သူကိုမဆို၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသော ငါ့အဘရှေ့မှာ ငါလည်း ငြင်းပယ်မည်" ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူ၏။

He who would confess Christ must have Christ abiding in him.
He cannot communicate that which he has not received. The disciples might speak fluently on doctrines, they might repeat the words
of Christ Himself; but unless they possessed Christlike meekness
and love, they were not confessing Him. A spirit contrary to the
spirit of Christ would deny Him, whatever the profession. Men
may deny Christ by evilspeaking, by foolish talking, by words that
are untruthful or unkind. They may deny Him by shunning life’s
burdens, by the pursuit of sinful pleasure. They may deny Him by
conforming to the world, by uncourteous behavior, by the love of
their own opinions, by justifying self, by cherishing doubt, borrowing trouble, and dwelling in darkness. In all these ways they declare
that Christ is not in them. And “whosoever shall deny Me before
men,” He says, “him will I also deny before My Father which is in
heaven.”

ကယ်တင်ရှင်သည် တပည့်တော်များအား ကမ္ဘာလောကကြီး၏ ဧဝံဂေလိတရားအပေါ် ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည် သို့မဟုတ် အချိန်အတန်ကြာလျှင် ကန့်ကွက်မှုများ ရပ်တန့်သွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခြင်းမပြုရန် သတိပေးတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်က "ငါသည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပေးအံ့သောငှာ လာသည်မဟုတ်၊ ဓားကို ပေးအံ့သောငှာ လာသတည်း" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဤသို့ ရန်ပွဲများ ဖြစ်ပွားခြင်းသည် ဧဝံဂေလိတရား၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုတရားကို ဆန့်ကျင်ခြင်း၏ ရလဒ်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုအားလုံးထဲတွင် ခံရအခက်ဆုံးမှာ မိသားစုအတွင်း သဘောထားကွဲလွဲခြင်းနှင့် အချစ်ဆုံးသော လောကီမိတ်ဆွေများ စိမ်းကားသွားခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယေရှုက "ငါ့ထက် မိဘကို သာ၍ချစ်သောသူသည် ငါနှင့် မထိုက်တန်" ဟု ကြေညာတော်မူ၏။

The Saviour bade His disciples not to hope that the world’s
enmity to the gospel would be overcome, and that after a time its
opposition would cease. He said, “I came not to send peace, but a
sword.” This creating of strife is not the effect of the gospel, but the
result of opposition to it. Of all persecution the hardest to bear is
variance in the home, the estrangement of dearest earthly friends.
But Jesus declares, “He that loveth father or mother more than Me is
308 The Desire of Ages
not worthy of Me: and he that loveth son or daughter more than Me
is not worthy of Me. And he that taketh not his cross, and followeth
after Me, is not worthy of Me.”

ခရစ်တော်၏ အစေခံများ၏ တာဝန်မှာ မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်ဒြပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းသော ယုံကြည်အပ်နှံမှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်က “သင်တို့ကို လက်ခံသောသူသည် ငါ့ကိုလက်ခံ၏။ ငါ့ကိုလက်ခံသောသူသည်လည်း ငါ့ကိုစေလွှတ်တော်မူသော အရှင်ကို လက်ခံ၏” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော့်နာမ၌ သူတို့အပေါ် ပြုသမျှသော ကြင်နာမှုအပြုအမူတိုင်းသည် အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် ဆုလာဘ်ပေးခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အတူပင် ဘုရားသခင်၏ မိသားစုတွင် အားအနည်းဆုံးနှင့် အနိမ့်ကျဆုံးသောသူများကိုလည်း နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ အသိအမှတ်ပြုလျက် “ဤငယ်သောသူတို့တွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်အား—ခရစ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သိနားလည်ခြင်း၌ ကလေးငယ်ကဲ့သို့သောသူများအား—တပည့်တော်၏နာမ၌ ရေအေးတစ်ခွက်မျှကိုပင် တိုက်သောသူသည် မိမိဆုလာဘ်ကို အမှန်ပင်မဆုံးရှုံးစေရဟု ငါအမှန်ဆိုသည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

The mission of Christ’s servants is a high honor, and a sacred
trust. “He that receiveth you,” He says, “receiveth Me, and he that
[358] receiveth Me receiveth Him that sent Me.” No act of kindness shown
to them in His name will fail to be recognized and rewarded. And
in the same tender recognition He includes the feeblest and lowliest
of the family of God: “Whosoever shall give to drink unto one of
these little ones”—those who are as children in their faith and their
knowledge of Christ—“a cup of cold water only in the name of a
disciple, verily I say unto you, he shall in nowise lose his reward.”

ဤသို့ဖြင့် ကယ်တင်ရှင်သည် ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်ကို အဆုံးသတ်တော်မူ၏။ ရွေးချယ်ထားသော တပည့်တော် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးတို့သည် ခရစ်တော်၏နာမ၌ ကိုယ်တော်သွားတော်မူသကဲ့သို့ “ဆင်းရဲသားတို့အား ဧဝံဂေလိတရားဟောပြောခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ နှလုံးကြေကွဲသူတို့ကို ကုသပေးခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခံရသူတို့အား လွတ်မြောက်ခြင်းအကြောင်းနှင့် မျက်စိကန်းသောသူတို့အား မျက်စိမြင်ရခြင်းအကြောင်းကို ဟောပြောခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ညှဉ်းဆဲခံရသူတို့ကို လွှတ်ခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ထာဝရဘုရား၏ မင်္ဂလာနှစ်ကို ဟောပြောခြင်းငှာလည်းကောင်း” ထွက်ခွာသွားကြသည်။ လုကာ ၄:၁၈၊ ၁၉။

Thus the Saviour ended His instruction. In the name of Christ
the chosen twelve went out, as He had gone, “to preach the gospel to
the poor, ... to heal the brokenhearted, to preach deliverance to the
captives, and recovering of sight to the blind, to set at liberty them
that are bruised, to preach the acceptable year of the Lord.” Luke
4:18, 19.