အခန်း (၂၉) — ကိုယ်တော်သည်တစ်ကျိပ်နှစ်ပါးသောတမန်တော်များအားခန့်ထားတော်မူခြင်း

 

အခန်း (၂၉) — ဥပုသ်နေ့ [၂၈၁]

ဥပုသ်နေ့ကို ဖန်ဆင်းခြင်းအစ၌ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။ လူသားတို့အတွက် ပြဌာန်းထားသည့်အတိုင်း၊ “နံနက်ကြယ်တို့သည် တညီတညွတ်တည်း သီချင်းဆို၍၊ ဘုရားသခင်၏ သားတော်အပေါင်းတို့သည် ဝမ်းမြောက်သဖြင့် ကြွေးကြော်ကြသောအခါ” ၎င်းသည် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယောဘ ၃၈:၇။ ကမ္ဘာမြေသည် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ငြိမ်သက်ခြင်းသည် လောကအပေါ် လွှမ်းခြုံလျက်ရှိ၏။ “ဘုရားသခင်သည် မိမိဖန်ဆင်းသမျှသော အရာတို့ကိုကြည့်ရှုလျှင်၊ အလွန်ကောင်းသည်ကို မြင်တော်မူ၏။” ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ လက်စသတ်ပြီးသော အမှုတော်၌ ဝမ်းမြောက်လျက် နားနေတော်မူ၏။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁:၃၁။

Chapter 29—The Sabbath [281]
The Sabbath was hallowed at the creation. As ordained for man,
it had its origin when “the morning stars sang together, and all the
sons of God shouted for joy.” Job 38:7. Peace brooded over the
world; for earth was in harmony with heaven. “God saw everything
that He had made, and, behold, it was very good;” and He rested in
the joy of His completed work. Genesis 1:31.

ဥပုသ်နေ့တွင် ကိုယ်တော် နားနေတော်မူသောကြောင့်၊ “ဘုရားသခင်သည် သတ္တမနေ့ကို ကောင်းကြီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏”—သန့်ရှင်းသော အသုံးပြုမှုအတွက် သီးသန့်ထားတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ထိုနေ့ကို အာဒံအား နားနေရာနေ့အဖြစ် ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအမှု၏ အထိမ်းအမှတ်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် မေတ္တာတော်၏ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်၏။ ကျမ်းစာက “ကိုယ်တော်သည် အံ့ဖွယ်သော အမှုတော်တို့ကို အောက်မေ့စရာဖို့ ပြုတော်မူပြီ” ဟု ဆိုထားသည်။ “ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရာများကို ထောက်ရှုသဖြင့်၊ ထာဝရတန်ခိုးတော်နှင့် ဘုရားဖြစ်တော်မူခြင်းတည်းဟူသော မျက်မြင်မရသော အရာတို့သည် လောကဓာတ် တည်သည်ကာလမှစ၍ ထင်ရှားလျက်ရှိကြ၏။” ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂:၃၊ ဆာလံ ၁၁၁:၄၊ ရောမ ၁:၂၀။

Because He had rested upon the Sabbath, “God blessed the
seventh day, and sanctifed it,”—set it apart to a holy use. He gave it
to Adam as a day of rest. It was a memorial of the work of creation,
and thus a sign of God’s power and His love. The Scripture says, “He
hath made His wonderful works to be remembered.” “The things that
are made,” declare “the invisible things of Him since the creation of
the world,” “even His everlasting power and divinity.” Genesis 2:3;
Psalm 111:4; Romans 1:20, R. V.

ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို ဘုရားသခင်၏ သားတော်က ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ “အစအဦး၌ နှုတ်ကပတ်တော်ရှိ၏။ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူရှိ၏... ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည် ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ကင်းလွတ်သော အရာတစ်ခုမျှမရှိ။” ယောဟန် ၁:၁-၃။ ဥပုသ်နေ့သည် ဖန်ဆင်းခြင်းအမှု၏ အထိမ်းအမှတ် ဖြစ်သောကြောင့်၊ ၎င်းသည် ခရစ်တော်၏ မေတ္တာတော်နှင့် တန်ခိုးတော်၏ အမှတ်အသားဖြစ်၏။

All things were created by the Son of God. “In the beginning
was the Word, and the Word was with God.... All things were made
by Him; and without Him was not anything made that was made.”
John 1:1-3. And since the Sabbath is a memorial of the work of
creation, it is a token of the love and power of Christ.

ဥပုသ်နေ့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အတွေးများကို သဘာဝတရားဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးပြီး ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့စေသည်။ ငှက်တို့၏ သီချင်းဆိုသံ၊ သစ်ပင်တို့၏ လေတိုးသံနှင့် ပင်လယ်လှိုင်းသံတို့တွင်၊ ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ နေ့အေးသောအချိန်တွင် အာဒံနှင့် စကားပြောတော်မူသော ကိုယ်တော်၏ အသံကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြားနိုင်သေးသည်။ သဘာဝတရား၌ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် သက်သာရာကို ရရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို ဖန်ဆင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဝိညာဉ်အသက်ကို ပေးသော နှုတ်ကပတ်တော်ပင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ “မှောင်မိုက်ထဲက အလင်းထွက်စေခြင်းငှာ အမိန့်တော်ရှိသော ဘုရားသခင်သည်၊ ယေရှုခရစ်၏ မျက်နှာတော်၌ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို သိသောဉာဏ်၏ အရောင်ကို ပေးခြင်းငှာ၊ ငါတို့စိတ်နှလုံးထဲ၌ အလင်းကို ထွန်းလင်းစေတော်မူပြီ။” ၂ ကောရိန္သု ၄:၆။

The Sabbath calls our thoughts to nature, and brings us into
communion with the Creator. In the song of the bird, the sighing of
the trees, and the music of the sea, we still may hear His voice who
talked with Adam in Eden in the cool of the day. And as we behold [282]
His power in nature we fnd comfort, for the word that created all
things is that which speaks life to the soul. He “who commanded
the light to shine out of darkness, hath shined in our hearts, to give
the light of the knowledge of the glory of God in the face of Jesus
Christ.” 2 Corinthians 4:6.

ဤအတွေးသည် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို နိုးထစေခဲ့သည်—

“အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသောအမှုကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိပါ၏။ ကိုယ်တော်၏ လက်တော်နှင့် ပြုတော်မူသောအမှုတို့၌ ကျွန်ုပ်သည် အောင်ပွဲခံပါမည်။ အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်တို့သည် အလွန်ကြီးမြတ်လှပါ၏။ ကိုယ်တော်၏ အကြံအစည်တော်တို့သည်လည်း အလွန်နက်နဲလှပါ၏။” ဆာလံ ၉၂:၄၊ ၅။

It was this thought that awoke the song,—
“Thou, Lord, hast made me glad through Thy work;
I will triumph in the works of Thy hands.
235
236 The Desire of Ages
O Lord, how great are Thy works!
And Thy thoughts are very deep.”
Psalm 92:4, 5.

သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ပရောဖက်ဟေရှာယမှတစ်ဆင့် ဤသို့ ကြေညာတော်မူ၏— “သင်တို့သည် ဘုရားသခင်ကို အဘယ်သူနှင့် ပုံခိုင်းကြမည်နည်း။ အဘယ်သို့သော ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြမည်နည်း။... သင်တို့သည် မသိကြသလော။ မကြားကြသလော။ ရှေးအစအဦးမှစ၍ သင်တို့အား မပြောသလော။ မြေကြီးအမြစ်ကို တည်သည်ကာလမှစ၍ သင်တို့သည် နားမလည်ကြသလော။ ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးအဝန်းပေါ်မှာ ထိုင်တော်မူ၍၊ မြေကြီးသားတို့သည် နှံကောင်နှင့်တူကြ၏။ မိုးကောင်းကင်ကို ကုလားကာကဲ့သို့ ဖြန့်တော်မူ၏။ နေစရာတဲကဲ့သို့ ကြက်တော်မူ၏။... သန့်ရှင်းတော်မူသော အရှင်ကလည်း၊ သင်တို့သည် ငါ့ကို အဘယ်သူနှင့် ပုံခိုင်းကြမည်နည်း။ ငါသည် အဘယ်သူနှင့် တူရမည်နည်းဟု မေးတော်မူ၏။ သင်တို့သည် မျက်စိကို အထက်သို့မြှောက်၍ ကြည့်ရှုကြလော့။ ထိုအရာတို့ကို အဘယ်သူ ဖန်ဆင်းတော်မူသနည်း။ ထိုအရှင်သည် ကြယ်အလုံးအရင်းတို့ကို အရေအတွက်အားဖြင့် ထုတ်ဆောင်တော်မူ၏။ ခပ်သိမ်းသော ကြယ်တို့ကို နာမည်အလိုက် ခေါ်တော်မူ၏။ ခွန်အားဗလတော် ကြီးမြတ်၍ တန်ခိုးတော်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသောကြောင့်၊ တစ်ခုမျှ မလွတ်ရ။ အိုယာကုပ်၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ပြောသနည်း။ အိုဣသရေလ၊ ငါ့လမ်းသည် ထာဝရဘုရားရှေ့မှာ ဝှက်လျက်ရှိ၏။ ငါ့အမှုသည် ငါ၏ဘုရားသခင်ထံသို့ မရောက်ဘဲ လွန်သွားသည်ဟု အဘယ်ကြောင့် ဆိုသနည်း။ သင်သည် မသိသလော။ မကြားသလော။ ထာဝရဘုရားသည် ထာဝရဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏။ မြေကြီးစွန်းတိုင်အောင် ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။ မပင်ပန်း၊ မနွမ်းနယ်တတ်။... အားနည်းသောသူတို့အား ခွန်အားကို ပေးတော်မူ၏။ တန်ခိုးမရှိသောသူတို့အား အားဖြည့်တော်မူ၏။” “မကြောက်နှင့်၊ ငါသည် သင်နှင့်အတူရှိ၏။ စိတ်မပျက်နှင့်၊ ငါသည် သင်၏ဘုရားသခင်ဖြစ်၏။ ငါသည် သင့်ကို ခိုင်ခံ့စေမည်။ သင့်ကို ကူညီမည်။ ငါ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း လက်ယာလက်နှင့် သင့်ကို ထောက်မမည်။” “မြေကြီးစွန်းသားအပေါင်းတို့၊ ငါ့ထံသို့ မျှော်ကြည့်၍ ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ကြလော့။ ငါသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်၏။ ငါမှတစ်ပါး အခြားသော ဘုရားမရှိ။” ဤသည်မှာ ဥပုသ်နေ့ကို အောက်မေ့ရန် ခန့်အပ်ထားသည့် သဘာဝတရား၌ ရေးသားထားသော သတင်းစကားဖြစ်၏။ ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလလူတို့အား ကိုယ်တော်၏ ဥပုသ်နေ့တို့ကို သန့်ရှင်းစေရန် မိန့်ကြားတော်မူသောအခါ၊ “ငါသည် သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို သင်တို့သည် သိစေခြင်းငှာ၊ ထိုနေ့တို့သည် ငါနှင့် သင်တို့စပ်ကြား၌ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်ရကြမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဟေရှာယ ၄၀:၁၈-၂၉၊ ၄၁:၁၀၊ ၄၅:၂၂၊ ယေဇကျေလ ၂၀:၂၀။

And the Holy Spirit through the prophet Isaiah declares: “To
whom then will ye liken God? or what likeness will ye compare
unto Him? ... Have ye not known? have ye not heard? hath it not
been told you from the beginning? have ye not understood from the
foundations of the earth? It is He that sitteth upon the circle of the
earth, and the inhabitants thereof are as grasshoppers; that stretcheth
out the heavens as a curtain, and spreadeth them out as a tent to
dwell in.... To whom then will ye liken Me, or shall I be equal?
saith the Holy One. Lift up your eyes on high, and behold who
hath created these things, that bringeth out their host by number: He
calleth them all by names by the greatness of His might, for that He
is strong in power; not one faileth. Why sayest thou, O Jacob, and
speakest, O Israel, My way is hid from the Lord, and my judgment
is passed over from my God? Hast thou not known? hast thou not
heard, that the everlasting God, the Lord, the Creator of the ends of
the earth, fainteth not, neither is weary? ... He giveth power to the
[283] faint; and to them that have no might He increaseth strength.” “Fear
thou not; for I am with thee: be not dismayed; for I am thy God: I
will strengthen thee; yea, I will help thee; yea, I will uphold thee
with the right hand of My righteousness.” “Look unto Me, and be
ye saved, all the ends of the earth: for I am God, and there is none
else.” This is the message written in nature, which the Sabbath is
appointed to keep in memory. When the Lord bade Israel hallow His
Sabbaths, He said, “They shall be a sign between Me and you, that
ye may know that I am Jehovah your God.” Isaiah 40:18-29; 41:10;
45:22; Ezekiel 20:20, R. V.

ဥပုသ်နေ့သည် သိနာတောင်၌ ပေးအပ်သော ပညတ်တော်၌ ထည့်သွင်းထားသော်လည်း၊ ၎င်းကို ထိုအချိန်မှ စတင်၍ နားနေရာနေ့အဖြစ် သိရှိခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ဣသရေလလူတို့သည် သိနာတောင်သို့ မရောက်မီကပင် ဥပုသ်နေ့ကို သိရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့သွားရာ လမ်းခရီး၌ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြ၏။ အချို့က ဥပုသ်နေ့ကို ရှုတ်ချသောအခါ၊ ထာဝရဘုရားက “သင်တို့သည် ငါ့ပညတ်၊ ငါ့တရားတို့ကို အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး မစောင့်ဘဲ နေကြမည်နည်း” ဟု ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်တော်မူ၏။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၆:၂၈။

The Sabbath was embodied in the law given from Sinai; but it
was not then frst made known as a day of rest. The people of Israel
had a knowledge of it before they came to Sinai. On the way thither
the Sabbath was kept. When some profaned it, the Lord reproved
them, saying, “How long refuse ye to keep My commandments and
My laws?” Exodus 16:28.

ဥပုသ်နေ့သည် ဣသရေလလူတို့အတွက်သာ မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်လောကလုံးအတွက် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ လူသားတို့အား သိစေခဲ့ပြီး၊ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ အခြားသော ပညတ်များကဲ့သို့ပင် ပျက်စီးခြင်းမရှိသော တာဝန်ဝတ္တရားဖြစ်၏။ စတုတ္ထမြောက်ပညတ်ပါဝင်သော ထိုပညတ်တရားနှင့် ပတ်သက်၍ ခရစ်တော်က၊ “မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမပျက်စီးမီတိုင်အောင်၊ ပညတ်တရား၏ အငယ်ဆုံးသော စာလုံးတစ်လုံး၊ အစက်တစ်စက်မျှ မပျက်စီးရာ” ဟု ကြေညာတော်မူ၏။ မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တည်ရှိသရွေ့ကာလပတ်လုံး၊ ဥပုသ်နေ့သည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ တန်ခိုးတော်၏ နိမိတ်လက္ခဏာအဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ဧဒင်ဥယျာဉ်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် တစ်ဖန် ပြန်လည်ပွင့်လန်းလာသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော နားနေရာနေ့ကို နေအောက်ရှိ လူခပ်သိမ်းတို့က ဂုဏ်ပြုကြလိမ့်မည်။ “တစ်ဥပုသ်နေ့မှ တစ်ဥပုသ်နေ့တိုင်အောင်” ဘုန်းပွင့်သော ကမ္ဘာသစ်၏ မြေကြီးသားတို့သည် “ငါ့ရှေ့၌ ကိုးကွယ်ခြင်းငှာ လာကြလိမ့်မည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” မဿဲ ၅:၁၈၊ ဟေရှာယ ၆၆:၂၃။

The Sabbath was not for Israel merely, but for the world. It had
been made known to man in Eden, and, like the other precepts of
Sabbath 237
the Decalogue, it is of imperishable obligation. Of that law of which
the fourth commandment forms a part, Christ declares, “Till heaven
and earth pass, one jot or one tittle shall in nowise pass from the
law.” So long as the heavens and the earth endure, the Sabbath will
continue as a sign of the Creator’s power. And when Eden shall
bloom on earth again, God’s holy rest day will be honored by all
beneath the sun. “From one Sabbath to another” the inhabitants of
the glorifed new earth shall go up “to worship before Me, saith the
Lord.” Matthew 5:18; Isaiah 66:23.

ယုဒလူတို့အား အပ်နှင်းထားသော အခြားမည်သည့် အဖွဲ့အစည်းကမျှ ၎င်းတို့ကို ပတ်ဝန်းကျင် တိုင်းနိုင်ငံများမှ ဥပုသ်နေ့ကဲ့သို့ အပြည့်အဝ ခွဲခြားခြင်းမပြုနိုင်ခဲ့ပါ။ ၎င်းကို စောင့်ရှောက်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့အား ကိုယ်တော်၏ ကိုးကွယ်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် ဘုရားသခင် ဒီဇိုင်းဆွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ ၎င်းတို့၏ ခွဲထွက်ခြင်းနှင့် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း၏ အမှတ်အသားဖြစ်ရမည်။ သို့သော် ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ရှောက်ရန်အတွက်၊ လူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် သန့်ရှင်းနေရမည်ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဆက်ဆံသောသူများ ဖြစ်လာရမည်။ “ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းငှာ သတိရလော့” ဟူသော ပညတ်တော်ကို ဣသရေလတို့အား ပေးသောအခါ၊ “သင်တို့သည် ငါ့အဖို့ သန့်ရှင်းသောသူ ဖြစ်ရကြမည်” ဟုလည်း မိန့်တော်မူ၏။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀:၈၊ ၂၂:၃၁။ ဤသို့ဖြင့်သာ ဥပုသ်နေ့သည် ဣသရေလတို့အား ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူများအဖြစ် ခွဲခြားပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

No other institution which was committed to the Jews tended
so fully to distinguish them from surrounding nations as did the
Sabbath. God designed that its observance should designate them
as His worshipers. It was to be a token of their separation from
idolatry, and their connection with the true God. But in order to
keep the Sabbath holy, men must themselves be holy. Through faith
they must become partakers of the righteousness of Christ. When
the command was given to Israel, “Remember the Sabbath day, to
keep it holy,” the Lord said also to them, “Ye shall be holy men unto
Me.” Exodus 20:8; 22:31. Only thus could the Sabbath distinguish
Israel as the worshipers of God.

ယုဒလူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ဝေးကွာသွားပြီး ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့ပိုင်အဖြစ် မပြုနိုင်သောအခါ၊ ဥပုသ်နေ့သည် ၎င်းတို့အတွက် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားခဲ့သည်။ စာတန်သည် မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ရန်နှင့် လူတို့ကို ခရစ်တော်ထံမှ ဖယ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားနေပြီး၊ ဥပုသ်နေ့သည် ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးတော်၏ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းကို ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ယုဒခေါင်းဆောင်များသည် ဘုရားသခင်၏ နားနေရာနေ့ကို ဝန်လေးသော လိုအပ်ချက်များဖြင့် ဝန်းရံခြင်းအားဖြင့် စာတန်၏ အလိုကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ လက်ထက်တွင် ဥပုသ်နေ့သည် အလွန်ဖောက်ပြန်နေသဖြင့် ၎င်းကို စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ပြည့်စုံသော ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဖ၏ လက္ခဏာထက် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး အာဏာရှင်ဆန်သော လူတို့၏ လက္ခဏာကိုသာ ထင်ဟပ်စေခဲ့သည်။ ရဗ္ဗိများသည် လူတို့ လိုက်နာရန် မဖြစ်နိုင်သော ဥပဒေများကို ဘုရားသခင်က ပေးထားသကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လူတို့ကို ဘုရားသခင်အား အာဏာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ရှုမြင်စေပြီး၊ ဥပုသ်နေ့ကို ကိုယ်တော်လိုအပ်သည့်အတိုင်း စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် လူတို့ကို စိတ်နှလုံးမာကျောစေကာ ရက်စက်စေသည်ဟု ထင်မြင်စေခဲ့ကြသည်။ ဤမှားယွင်းသော အယူအဆများကို ရှင်းလင်းပေးရန်မှာ ခရစ်တော်၏ အမှုဖြစ်၏။ ရဗ္ဗိများသည် ကိုယ်တော်အား ကရုဏာကင်းမဲ့စွာ ရန်မူခဲ့ကြသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို လိုက်လျောရန် မကြိုးစားဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အတိုင်း ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ရှောက်လျက် တည့်တည့် ရှေ့ဆက်သွားတော်မူ၏။

As the Jews departed from God, and failed to make the righteousness of Christ their own by faith, the Sabbath lost its signifcance to
them. Satan was seeking to exalt himself and to draw men away from
Christ, and he worked to pervert the Sabbath, because it is the sign
of the power of Christ. The Jewish leaders accomplished the will of [284]
Satan by surrounding God’s rest day with burdensome requirements.
In the days of Christ the Sabbath had become so perverted that its
observance reflected the character of selfsh and arbitrary men rather
than the character of the loving heavenly Father. The rabbis virtually
represented God as giving laws which it was impossible for men to
obey. They led the people to look upon God as a tyrant, and to think
that the observance of the Sabbath, as He required it, made men
hard-hearted and cruel. It was the work of Christ to clear away these
misconceptions. Although the rabbis followed Him with merciless
hostility, He did not even appear to conform to their requirements,
but went straight forward, keeping the Sabbath according to the law
of God.
238 The Desire of Ages

ဥပုသ်နေ့တစ်နေ့တွင်၊ ကယ်တင်ရှင်နှင့် တပည့်တော်တို့သည် ဝတ်ပြုရာနေရာမှ ပြန်လာစဉ် မှည့်ဝင်းနေသော ဂျုံလယ်ကွင်းကို ဖြတ်သွားကြ၏။ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို အချိန်နှောင်းသည်အထိ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ လယ်ကွင်းကို ဖြတ်သွားစဉ် တပည့်တော်တို့သည် ဂျုံနှံများကို ဆွတ်ယူ၍ လက်ဝါးနှင့်ပွတ်ပြီး အစေ့များကို စားကြ၏။ အခြားမည်သည့်နေ့၌မဆို ဤလုပ်ရပ်သည် မည်သည့်ဝေဖန်မှုကိုမျှ ဖြစ်စေလိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမှာ ဂျုံလယ်၊ သစ်သီးခြံ သို့မဟုတ် စပျစ်ခြံကို ဖြတ်သွားသူသည် မိမိစားလိုသမျှကို ဆွတ်ယူခွင့်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၂၃:၂၄၊ ၂၅ ကို ကြည့်ပါ။ သို့သော် ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် ဥပုသ်နေ့တွင် ဖြစ်သောကြောင့် သန့်ရှင်းခြင်းကို ဖျက်ဆီးခြင်းဟု မှတ်ယူကြ၏။ ဂျုံနှံကို ဆွတ်ယူခြင်းသည် ရိတ်သိမ်းခြင်းတစ်မျိုး ဖြစ်ရုံသာမက၊ လက်ဖြင့် ပွတ်တိုက်ခြင်းသည်လည်း နယ်လှေ့ခြင်းတစ်မျိုး ဖြစ်နေ၏။ ထို့ကြောင့် ရဗ္ဗိများ၏ အမြင်အရ၊ ၎င်းသည် နှစ်ထပ်ကွမ်း ပြစ်မှုဖြစ်နေသည်။

Upon one Sabbath day, as the Saviour and His disciples returned
from the place of worship, they passed through a feld of ripening
grain. Jesus had continued His work to a late hour, and while passing
through the felds, the disciples began to gather the heads of grain,
and to eat the kernels after rubbing them in their hands. On any
other day this act would have excited no comment, for one passing
through a feld of grain, an orchard, or a vineyard, was at liberty to
gather what he desired to eat. See Deuteronomy 23:24, 25. But to
do this on the Sabbath was held to be an act of desecration. Not only
was the gathering of the grain a kind of reaping, but the rubbing of
it in the hands was a kind of threshing. Thus, in the opinion of the
rabbis, there was a double offense.

သူလျှိုများသည် ယေရှုထံသို့ ချက်ချင်းတိုင်တန်းလျက်၊ “ကြည့်ရှုလော့၊ ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်တို့သည် ဥပုသ်နေ့၌ မပြုအပ်သောအမှုကို ပြုကြပါသည်တကား” ဟု ဆိုကြ၏။ ဗေသေသဒအရပ်၌ ဥပုသ်ဖျက်သည်ဟု စွပ်စွဲခံရသောအခါ၊ ယေရှုသည် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ သားတော်အဖြစ် အတည်ပြုပြီး၊ အဖခမည်းတော်နှင့်အတူ အမှုတော်ကို လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ခုခံကာကွယ်ခဲ့သည်။ ယခုတွင် တပည့်တော်တို့ တိုက်ခိုက်ခံရသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်နေသူတို့က ဥပုသ်နေ့တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ဓမ္မဟောင်းကျမ်းမှ ဥပမာများကို ကိုးကားပြတော်မူ၏။

The spies at once complained to Jesus, saying, “Behold, Thy
disciples do that which is not lawful to do upon the Sabbath day.”
When accused of Sabbathbreaking at Bethesda, Jesus defended
Himself by affrming His Sonship to God, and declaring that He
worked in harmony with the Father. Now that the disciples are
[285] attacked, He cites His accusers to examples from the Old Testament,
acts performed on the Sabbath by those who were in the service of
God.

ယုဒဆရာတို့သည် ကျမ်းစာကို သိကျွမ်းခြင်း၌ ဂုဏ်ယူကြသော်လည်း၊ ကယ်တင်ရှင်၏ အဖြေတွင် ၎င်းတို့၏ ကျမ်းစာအသိ မရှိခြင်းအတွက် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်မှု ပါဝင်နေ၏။ “ဒါဝိဒ်သည် မိမိနှင့် မိမိ၌ ပါသောသူတို့သည် ဆာမွတ်သောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်သို့ဝင်၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သာ စားရသော ရှေ့တော်မုန့်ကို ယူ၍စားသည်ကို သင်တို့သည် မဖတ်ဖူးသလော” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ “တစ်ဖန်တုံ၊ ဥပုသ်နေ့သည် လူအတွက် ဖြစ်၏။ လူသည် ဥပုသ်နေ့အတွက် မဖြစ်။” “ဥပုသ်နေ့၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ဗိမာန်တော်၌ ဥပုသ်ဖျက်သော်လည်း၊ အပြစ်မရှိကြောင်းကို ပညတ်တရား၌ မဖတ်ဖူးသလော။ ငါဆိုသည်ကား၊ ဗိမာန်တော်ထက် ကြီးမြတ်သောသူသည် ဤအရပ်၌ ရှိ၏။” “လူသားသည် ဥပုသ်နေ့ကို အစိုးရသောသခင် ဖြစ်၏။” လုကာ ၆:၃၊ ၄၊ မာကု ၂:၂၇၊ ၂၈၊ မဿဲ ၁၂:၅၊ ၆။

The Jewish teachers prided themselves on their knowledge of
the Scriptures, and in the Saviour’s answer there was an implied
rebuke for their ignorance of the Sacred Writings. “Have ye not
read so much as this,” He said, “what David did, when himself was
an hungered, and they which were with him; how he went into the
house of God, and did take and eat the shewbread,... which it is not
lawful to eat but for the priests alone?” “And He said unto them, The
Sabbath was made for man, and not man for the Sabbath.” “Have ye
not read in the law, how that on the Sabbath days the priests in the
temple profane the Sabbath, and are blameless? But I say unto you,
That in this place is one greater than the temple.” “The Son of man
is Lord also of the Sabbath.” Luke 6:3, 4; Mark 2:27, 28; Matthew
12:5, 6.

ဒါဝိဒ်သည် သန့်ရှင်းသော အသုံးပြုမှုအတွက် သီးသန့်ထားသော မုန့်ကို စားခြင်းဖြင့် မိမိ၏ ဆာလောင်မှုကို ဖြေဖျောက်ခြင်းသည် မှန်ကန်ပါက၊ တပည့်တော်တို့သည် ဥပုသ်နေ့၏ သန့်ရှင်းသော နာရီများတွင် ဂျုံနှံများကို ဆွတ်ယူစားသုံးခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းခြင်းသည်လည်း မှန်ကန်ပေသည်။ တစ်ဖန်၊ ဗိမာန်တော်ရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် အခြားနေ့များထက် ဥပုသ်နေ့တွင် ပိုမိုပင်ပန်းစွာ အလုပ်လုပ်ကြသည်။ ထိုသို့သော အလုပ်မျိုးကို လောကီစီးပွားရေးလုပ်ငန်း၌ လုပ်ကိုင်ခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ အလုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်းတန်ခိုးတော်ကို ညွှန်ပြသော စနစ်များကို ဆောင်ရွက်နေကြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် ဥပုသ်နေ့၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ သို့သော် ယခုတွင် ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင် ကြွလာတော်မူပြီ။ တပည့်တော်တို့သည် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ကို လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်၌ ပါဝင်နေကြပြီး၊ ဤအမှုတော် ပြီးမြောက်ရန်အတွက် လိုအပ်သောအရာကို ဥပုသ်နေ့တွင် ပြုလုပ်ခြင်းသည် မှန်ကန်ပေသည်။

If it was right for David to satisfy his hunger by eating of the
bread that had been set apart to a holy use, then it was right for the
disciples to supply their need by plucking the grain upon the sacred
hours of the Sabbath. Again, the priests in the temple performed
greater labor on the Sabbath than upon other days. The same labor
Sabbath 239
in secular business would be sinful; but the work of the priests was
in the service of God. They were performing those rites that pointed
to the redeeming power of Christ, and their labor was in harmony
with the object of the Sabbath. But now Christ Himself had come.
The disciples, in doing the work of Christ, were engaged in God’s
service, and that which was necessary for the accomplishment of
this work it was right to do on the Sabbath day.

ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် အရာခပ်သိမ်းထက် ဦးထိပ်၌ရှိကြောင်းကို ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များနှင့် ရန်သူတို့အား သင်ကြားပေးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလောက၌ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူသားတို့အား ကယ်တင်ရန် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဤအမှုကို ပြီးမြောက်စေရန် ဥပုသ်နေ့၌ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သောအရာသည် ဥပုသ်ပညတ်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ထို့နောက် ယေရှုသည် မိမိကိုယ်ကို “ဥပုသ်နေ့ကို အစိုးရသောသခင်” အဖြစ် ကြေညာခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်၏ အငြင်းအခုံကို အဆုံးသတ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘဲ ပညတ်တရားအားလုံးထက် မြင့်မြတ်သောအရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ဤအတိုင်းအဆမဲ့သော တရားသူကြီးသည် စွပ်စွဲခံထားရသော ထိုဥပဒေများကိုပင် ကိုးကား၍ တပည့်တော်တို့အား အပြစ်မှ လွှတ်တော်မူ၏။

Christ would teach His disciples and His enemies that the service
of God is frst of all. The object of God’s work in this world is the
redemption of man; therefore that which is necessary to be done on
the Sabbath in the accomplishment of this work is in accord with the
Sabbath law. Jesus then crowned His argument by declaring Himself
the “Lord of the Sabbath,”—One above all question and above all
law. This infnite Judge acquits the disciples of blame, appealing to
the very statutes they are accused of violating.

ယေရှုသည် မိမိ၏ ရန်သူများကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်း မပြုဘဲ ထိုကိစ္စကို မကျော်သွားခဲ့ပါ။ ၎င်းတို့သည် မျက်စိကန်းလျက် ဥပုသ်နေ့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မှားယွင်းစွာ ယူဆထားကြကြောင်း ကြေညာတော်မူ၏။ “ငါသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းထက် ကရုဏာတရားကို အလိုရှိ၏ဟူသော ကျမ်းစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သင်တို့သိလျှင်၊ အပြစ်မရှိသောသူတို့ကို အပြစ်မစီရင်ကြပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မဿဲ ၁၂:၇။ ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးကင်းမဲ့သော ဘာသာရေးထုံးတမ်းစဉ်လာ အများအပြားသည် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူတို့၏ လက္ခဏာဖြစ်သော စစ်မှန်သော ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုနှင့် နူးညံ့သော မေတ္တာတရားတို့ကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့ပါ။

Jesus did not let the matter pass without administering a rebuke to
His enemies. He declared that in their blindness they had mistaken
the object of the Sabbath. He said, “If ye had known what this
meaneth, I will have mercy, and not sacrifce, ye would not have
condemned the guiltless.” Matthew 12:7. Their many heartless rites
could not supply the lack of that truthful integrity and tender love [286]
which will ever characterize the true worshiper of God.

တစ်ဖန် ခရစ်တော်က ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများသည် ၎င်းတို့ဘာသာ အဖိုးမတန်ကြောင်း ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် နည်းလမ်းများသာ ဖြစ်ပြီး ရည်မှန်းချက်မဟုတ်ပါ။ ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူတို့ကို ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ ညွှန်ပြရန်နှင့် ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်စေရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင် အဖိုးထားသောအရာမှာ မေတ္တာဖြင့် အမှုတော်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤအရာ ကင်းမဲ့နေပါက၊ ဘာသာရေး ထုံးတမ်းစဉ်လာသက်သက်သည် ကိုယ်တော်အတွက် ငြိုငြင်ဖွယ်ရာ ဖြစ်၏။ ဥပုသ်နေ့သည်လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူတို့အား ဘုရားသခင်နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့စေရန် ဒီဇိုင်းဆွဲထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ စိတ်နှလုံးသည် မောပန်းဖွယ်ရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများ၌သာ နစ်မွန်းနေပါက ဥပုသ်နေ့၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ပျက်စီးသွားရသည်။ ၎င်းကို အပေါ်ယံမျှသာ စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် လှောင်ပြောင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

Again Christ reiterated the truth that the sacrifces were in themselves of no value. They were a means, and not an end. Their object
was to direct men to the Saviour, and thus to bring them into harmony with God. It is the service of love that God values. When this
is lacking, the mere round of ceremony is an offense to Him. So
with the Sabbath. It was designed to bring men into communion
with God; but when the mind was absorbed with wearisome rites,
the object of the Sabbath was thwarted. Its mere outward observance
was a mockery.

အခြားဥပုသ်နေ့တစ်နေ့တွင်၊ ယေရှုသည် တရားစရပ်သို့ ဝင်တော်မူသောအခါ လက်တစ်ဖက် သေနေသောသူတစ်ဦးကို မြင်တော်မူ၏။ ဖာရိရှဲတို့သည် ကိုယ်တော် အဘယ်သို့ ပြုမည်ကို သိလို၍ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ယေရှုသည် ဥပုသ်နေ့၌ ကုသခြင်းပြုလျှင် ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်ကို ကောင်းစွာ သိသော်လည်း၊ ဥပုသ်နေ့ကို ဝန်းရံထားသော ရိုးရာလိုအပ်ချက်များ၏ တံတိုင်းကို ဖြိုချရန် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ ယေရှုသည် ထိုဝေဒနာသည်အား ရှေ့သို့ထွက်ရပ်ရန် ခိုင်းပြီးနောက်၊ “ဥပုသ်နေ့၌ ကျေးဇူးပြုအပ်သလော၊ သို့မဟုတ် ဘေးပြုအပ်သလော။ အသက်ကို ကယ်ဆယ်အပ်သလော၊ သို့မဟုတ် သတ်အပ်သလော” ဟု မေးတော်မူ၏။ အခွင့်အရေးရှိပါလျက် ကောင်းမှုမပြုခြင်းသည် မကောင်းမှုကို ပြုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အသက်ကို မကယ်တင်ဘဲ လျစ်လျူရှုခြင်းသည် သတ်ခြင်းဖြစ်သည်ဟူသော အယူအဆမှာ ယုဒလူတို့ကြားတွင် ရှိပြီးသားဖြစ်၏။ ဤသို့ဖြင့် ယေရှုသည် ရဗ္ဗိများကို ၎င်းတို့၏ နည်းလမ်းဖြင့်ပင် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ “ထိုသူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် စိတ်နှလုံးမာကျောသောကြောင့် ဝမ်းနည်းခြင်းရှိလျက်၊ အမျက်တော်ထွက်၍ ထိုသူတို့ကို ပတ်လည်ကြည့်ရှုပြီးလျှင်၊ လက်ကိုဆန့်လော့ဟု ထိုသူအား မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူသည် လက်ကိုဆန့်လျှင် ထိုလက်သည် အခြားသောလက်ကဲ့သို့ ပကတိဖြစ်လေ၏။” မာကု ၃:၄၊ ၅။

Upon another Sabbath, as Jesus entered a synagogue, He saw
there a man who had a withered hand. The Pharisees watched Him,
eager to see what He would do. The Saviour well knew that in
healing on the Sabbath He would be regarded as a transgressor, but
He did not hesitate to break down the wall of traditional requirements
that barricaded the Sabbath. Jesus bade the afflicted man stand forth,
and then asked, “Is it lawful to do good on the Sabbath days, or to
240 The Desire of Ages
do evil? to save life, or to kill?” It was a maxim among the Jews that
a failure to do good, when one had opportunity, was to do evil; to
neglect to save life was to kill. Thus Jesus met the rabbis on their
own ground. “But they held their peace. And when He had looked
round about on them with anger, being grieved for the hardness of
their hearts, He saith unto the man, Stretch forth thine hand. And
he stretched it out: and his hand was restored whole as the other.”
Mark 3:4, 5.

“ဥပုသ်နေ့၌ ရောဂါငြိမ်းစေအပ်သလော” ဟု မေးမြန်းခြင်း ခံရသောအခါ၊ ယေရှုက “သင်တို့တွင် အဘယ်သူသည် မိမိ၌ရှိသော သိုးတစ်ကောင်သည် ဥပုသ်နေ့၌ မြေတွင်းထဲသို့ ကျလျှင် မဆွဲမတင်ဘဲ နေမည်နည်း။ လူသည် သိုးထက် အလွန်မြတ်သည်မဟုတ်လော။ ထို့ကြောင့် ဥပုသ်နေ့၌ ကျေးဇူးပြုအပ်သည်” ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။ မဿဲ ၁၂:၁၀-၁၂။

When questioned, “Is it lawful to heal on the Sabbath days?”
Jesus answered, “What man shall there be among you, that shall
have one sheep, and if it fall into a pit on the Sabbath day, will he
not lay hold on it, and lift it out? How much then is a man better
than a sheep? Wherefore it is lawful to do well on the Sabbath days.”
Matthew 12:10-12.

သူလျှိုများသည် လူအစုအဝေးရှေ့တွင် ခရစ်တော်ကို အဖြေမပေးရဲကြပါ။ အကြောင်းမှာ ဒုက္ခရောက်မည်ကို ကြောက်သောကြောင့်ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်သည် အမှန်တရားကို ပြောနေကြောင်း ၎င်းတို့ သိကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ရိုးရာထုံးတမ်းများကို ချိုးဖောက်ခြင်းထက် လူတစ်ဦးကို ဝေဒနာခံစားနေရန်သာ ထားခဲ့ကြမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင် လျစ်လျူရှုခံရ၍ ပိုင်ရှင် ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ထိုတိရစ္ဆာန်ကိုမူ ကယ်တင်ကြလိမ့်မည်။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းထားသော လူသားထက် စကားမပြောနိုင်သော တိရစ္ဆာန်ကို ပို၍ ဂရုစိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ မှားယွင်းသော ဘာသာတရားအားလုံး၏ လုပ်ဆောင်ပုံကို သရုပ်ဖော်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထက် မြင့်မြတ်အောင် ပြုလိုသော လူသားတို့၏ အလိုဆန္ဒမှ မြစ်ဖျားခံသော်လည်း၊ ရလဒ်အနေဖြင့် လူသားတို့အား တိရစ္ဆာန်ထက်ပင် နိမ့်ကျသွားစေသည်။ ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို ဆန့်ကျင်သော ဘာသာတရားတိုင်းသည် လူသားအား ဖန်ဆင်းခြင်းအစ၌ ရရှိခဲ့သော ဘုန်းအသရေမှ လိမ်လည်လှည့်ဖြား၍ ဖယ်ထုတ်ကြပြီး၊ ထိုဘုန်းအသရေကို ခရစ်တော်၌သာ ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မှားယွင်းသော ဘာသာတရားတိုင်းသည် ၎င်းကို ကိုးကွယ်သူတို့အား လူသားတို့၏ လိုအပ်ချက်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် အခွင့်အရေးများကို လျစ်လျူရှုရန် သင်ကြားပေးသည်။ ဧဝံဂေလိတရားသည် လူသားတို့အား ခရစ်တော်၏ အသွေးတော်နှင့် ဝယ်ယူထားသောအရာအဖြစ် မြင့်မားသော တန်ဖိုးကို ပေးထားပြီး၊ လူတို့၏ လိုအပ်ချက်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများအပေါ် နူးညံ့စွာ ဂရုစိုက်ရန် သင်ကြားပေးသည်။ ထာဝရဘုရားက “ငါသည် လူကို စင်ကြယ်သော ရွှေထက်လည်းကောင်း၊ သာ၍ အဖိုးတန်စေမည်။ သြဖိရရွှေထက်ပင် သာ၍ အဖိုးတန်စေမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဟေရှာယ ၁၃:၁၂။

The spies dared not answer Christ in the presence of the multitude, for fear of involving themselves in diffculty. They knew
that He had spoken the truth. Rather than violate their traditions,
they would leave a man to suffer, while they would relieve a brute
because of the loss to the owner if it were neglected. Thus greater
care was shown for a dumb animal than for man, who is made in
the image of God. This illustrates the working of all false religions.
They originate in man’s desire to exalt himself above God, but they
[287] result in degrading man below the brute. Every religion that wars
against the sovereignty of God defrauds man of the glory which
was his at the creation, and which is to be restored to him in Christ.
Every false religion teaches its adherents to be careless of human
needs, sufferings, and rights. The gospel places a high value upon
humanity as the purchase of the blood of Christ, and it teaches a
tender regard for the wants and woes of man. The Lord says, “I
will make a man more precious than fne gold; even a man than the
golden wedge of Ophir.” Isaiah 13:12.

ယေရှုသည် ဖာရိရှဲတို့အား ဥပုသ်နေ့၌ ကောင်းမှုကို ပြုအပ်သလော၊ မကောင်းမှုကို ပြုအပ်သလော၊ အသက်ကို ကယ်ဆယ်အပ်သလော၊ သတ်အပ်သလောဟု မေးမြန်းလိုက်သောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ ဆိုးသွမ်းသော ရည်ရွယ်ချက်များကို ရင်ဆိုင်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အသက်ကို သတ်ရန် ခါးသီးသော မုန်းတီးမှုဖြင့် ချောင်းမြောင်းနေကြသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်မူကား လူအများအား အသက်ကယ်တင်၍ ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးနေတော်မူသည်။ ကိုယ်တော် ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဝေဒနာသည်တို့အား ကုသပေးခြင်းထက်၊ ၎င်းတို့ စီစဉ်နေသကဲ့သို့ ဥပုသ်နေ့တွင် လူသတ်ရန် ကြံစည်နေခြင်းက ပို၍ ကောင်းသလော။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၌ လူသားအားလုံးအပေါ် မေတ္တာထားကာ ကရုဏာအမှုများကို လုပ်ဆောင်ခြင်းထက်၊ စိတ်နှလုံးထဲ၌ လူသတ်လိုသော ဆန္ဒရှိခြင်းက ပို၍ ဖြောင့်မတ်သလော။

When Jesus turned upon the Pharisees with the question whether
it was lawful on the Sabbath day to do good or to do evil, to save
life or to kill, He confronted them with their own wicked purposes.
They were hunting His life with bitter hatred, while He was saving
life and bringing happiness to multitudes. Was it better to slay upon
the Sabbath, as they were planning to do, than to heal the afflicted,
as He had done? Was it more righteous to have murder in the heart
Sabbath 241
upon God’s holy day than love to all men, which fnds expression in
deeds of mercy?

သေနေသောလက်ကို ကုသပေးခြင်းအားဖြင့်၊ ယေရှုသည် ယုဒလူတို့၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာကို ရှုတ်ချခဲ့ပြီး၊ စတုတ္ထမြောက်ပညတ်တော်ကို ဘုရားသခင် ပေးထားသည့်အတိုင်း ဆက်လက် တည်ရှိစေခဲ့သည်။ “ဥပုသ်နေ့၌ ကျေးဇူးပြုအပ်သည်” ဟု ကိုယ်တော် ကြေညာတော်မူ၏။ ယုဒလူတို့၏ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော ကန့်သတ်ချက်များကို ဖယ်ရှားပေးခြင်းအားဖြင့်၊ ခရစ်တော်သည် ဥပုသ်နေ့ကို ဂုဏ်ပြုခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်အား ကဲ့ရဲ့တိုင်တန်းသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောနေ့ကို ရှုတ်ချနေကြခြင်းဖြစ်၏။

In the healing of the withered hand, Jesus condemned the custom
of the Jews, and left the fourth commandment standing as God had
given it. “It is lawful to do well on the Sabbath days,” He declared.
By sweeping away the senseless restrictions of the Jews, Christ
honored the Sabbath, while those who complained of Him were
dishonoring God’s holy day.

ခရစ်တော်သည် ပညတ်တရားကို ပယ်ဖျက်ခဲ့သည်ဟု ယူဆသူတို့က ကိုယ်တော်သည် ဥပုသ်ဖျက်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များကိုလည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် အားပေးခဲ့သည်ဟု သင်ကြားပေးကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခဲ့သော ယုဒလူတို့နှင့် တစ်သဘောတည်း ဖြစ်နေကြသည်။ ဤအချက်တွင် ၎င်းတို့သည် “ငါသည် ငါ့အဖ၏ ပညတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်၍၊ အဖ၏ မေတ္တာတော်၌ တည်နေ၏” ဟု ကြေညာတော်မူသော ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်၏ သက်သေခံချက်ကို ဆန့်ကျင်နေကြသည်။ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များဖြစ်စေ ဥပုသ်ပညတ်ကို မချိုးဖောက်ခဲ့ကြပါ။ ခရစ်တော်သည် ပညတ်တရား၏ ရှင်သန်နေသော ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်၏ အသက်တာ၌ သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်း တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်အား အပြစ်တင်ရန် အခွင့်အရေး ရှာနေကြသော သက်သေများစွာကို ကြည့်လျက်၊ “သင်တို့တွင် အဘယ်သူသည် ငါ့၌ အပြစ်ရှိသည်ဟု သက်သေပြနိုင်သနည်း” ဟု စိန်ခေါ်၍ မိန့်တော်မူနိုင်ခဲ့သည်။ ယောဟန် ၈:၄၆။

Those who hold that Christ abolished the law teach that He broke
the Sabbath and justifed His disciples in doing the same. Thus they
are really taking the same ground as did the caviling Jews. In this
they contradict the testimony of Christ Himself, who declared, “I
have kept My Father’s commandments, and abide in His love.” John
15:10. Neither the Saviour nor His followers broke the law of the
Sabbath. Christ was a living representative of the law. No violation
of its holy precepts was found in His life. Looking upon a nation of
witnesses who were seeking occasion to condemn Him, He could
say unchallenged, “Which of you convicteth Me of sin?” John 8:46,
R. V.

ကယ်တင်ရှင်သည် ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ ပြောကြားခဲ့သောအရာများကို ဖယ်ရှားရန် ကြွလာခြင်း မဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ထိုကိုယ်စားလှယ်များမှတစ်ဆင့် စကားပြောခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ရှိ အမှန်တရားအားလုံးသည် ကိုယ်တော်ထံမှ လာခြင်းဖြစ်၏။ သို့သော် ဤအဖိုးတန် ရတနာများကို မှားယွင်းသော နေရာများ၌ ထားရှိခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အဖိုးတန်သော အလင်းကို အမှားများအတွက် အသုံးချခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို မှားယွင်းသော နေရာများမှ ဖယ်ရှားစေပြီး အမှန်တရား၏ မူဘောင်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းစေလိုခဲ့သည်။ ဤအမှုကို ဘုရားသခင်၏ လက်တော်ကသာ ပြီးမြောက်စေနိုင်၏။ အမှားနှင့် ဆက်နွှယ်နေခြင်းအားဖြင့်၊ အမှန်တရားသည် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားတို့၏ ရန်သူ၏ အကျိုးအတွက် အသုံးတော်ခံ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် အမှန်တရားကို ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ထင်ရှားစေရန်နှင့် လူသားတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် လုပ်ဆောင်ရန် မှန်ကန်သော နေရာသို့ ပြန်လည် ထားရှိရန် ကြွလာခြင်းဖြစ်သည်။

The Saviour had not come to set aside what patriarchs and
prophets had spoken; for He Himself had spoken through these
representative men. All the truths of God’s word came from Him.
But these priceless gems had been placed in false settings. Their
precious light had been made to minister to error. God desired them
to be removed from their settings of error and replaced in the frame- [288]
work of truth. This work only a divine hand could accomplish. By
its connection with error, the truth had been serving the cause of the
enemy of God and man. Christ had come to place it where it would
glorify God, and work the salvation of humanity.

“ဥပုသ်နေ့သည် လူအတွက် ဖြစ်၏။ လူသည် ဥပုသ်နေ့အတွက် မဖြစ်” ဟု ယေရှု မိန့်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင် တည်ထောင်ထားသော အဖွဲ့အစည်းများသည် လူသားတို့၏ အကျိုးအတွက် ဖြစ်သည်။ “အရာခပ်သိမ်းတို့သည် သင်တို့အတွက် ဖြစ်ကြ၏။” “ပေါလုဖြစ်စေ၊ အာပေါလုဖြစ်စေ၊ ကေဖဖြစ်စေ၊ ဤလောကဖြစ်စေ၊ အသက်ဖြစ်စေ၊ သေခြင်းဖြစ်စေ၊ မျက်မှောက်အရာဖြစ်စေ၊ နောင်လာလတ္တံ့သောအရာဖြစ်စေ၊ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် သင်တို့အပိုင်ဖြစ်ကြ၏။ သင်တို့သည်လည်း ခရစ်တော်အပိုင် ဖြစ်ကြ၏။ ခရစ်တော်သည်လည်း ဘုရားသခင်အပိုင် ဖြစ်တော်မူ၏။” ၂ ကောရိန္သု ၄:၁၅၊ ၁ ကောရိန္သု ၃:၂၂၊ ၂၃။ ဥပုသ်နေ့ ပါဝင်သော ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်အား ကောင်းကြီးအဖြစ် ပေးသနားခဲ့သည်။ “ငါတို့သည် ငါတို့ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့၍၊ ငါတို့သည် ယနေ့ကဲ့သို့ အစဉ်မပြတ် အသက်ချမ်းသာ ရစေခြင်းငှာ၊ ဤစီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်အလုံးစုံတို့ကို စောင့်ရှောက်စေခြင်းငှာ ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့အား မိန့်တော်မူပြီ” ဟု မောရှေ ဆိုခဲ့သည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၆:၂၄။ ဆာလံဆရာမှတစ်ဆင့် ဣသရေလတို့အား ပေးသော သတင်းစကားမှာ၊ “ဝမ်းမြောက်သောစိတ်နှင့် ထာဝရဘုရားကို ဝတ်ပြုကြလော့။ သီချင်းဆိုလျက် ရှေ့တော်သို့ လာကြလော့။ ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူသည်ဟု သိမှတ်ကြလော့။ ကိုယ်တော်သည် ငါတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ငါတို့သည် ကိုယ်ကို ဖန်ဆင်းကြသည်မဟုတ်။ ငါတို့သည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုး၊ ကိုယ်တော် ကျကျွေးတော်မူသော သိုးစုဖြစ်ကြ၏။ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းလျက် တံခါးတော်သို့ ဝင်ကြလော့။ ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းလျက် တန်တိုင်းတော်သို့ ဝင်ကြလော့” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဆာလံ ၁၀၀:၂-၄။ “ဥပုသ်နေ့ကို မရှုတ်ချဘဲ စောင့်ရှောက်သောသူ” အပေါင်းတို့ကို ထာဝရဘုရားက၊ “ငါ၏ သန့်ရှင်းသော တောင်သို့ ငါဆောင်ခဲ့မည်။ ငါ၏ ပဌနာအိမ်တော်၌ သူတို့ကို ဝမ်းမြောက်စေမည်” ဟု ကြေညာတော်မူ၏။ ဟေရှာယ ၅၆:၆၊ ၇။

“The Sabbath was made for man, and not man for the Sabbath,”
Jesus said. The institutions that God has established are for the
beneft of mankind. “All things are for your sakes.” “Whether Paul,
or Apollos, or Cephas, or the world, or life, or death, or things
present, or things to come; all are yours; and ye are Christ’s; and
Christ is God’s.” 2 Corinthians 4:15; 1 Corinthians 3:22, 23. The
law of Ten Commandments, of which the Sabbath forms a part, God
gave to His people as a blessing. “The Lord commanded us,” said
Moses, “to do all these statutes, to fear the Lord our God, for our
242 The Desire of Ages
good always, that He might preserve us alive.” Deuteronomy 6:24.
And through the psalmist the message was given to Israel, “Serve the
Lord with gladness: come before His presence with singing. Know
ye that the Lord He is God: it is He that hath made us, and not we
ourselves; we are His people, and the sheep of His pasture. Enter
into His gates with thanksgiving, and into His courts with praise.”
Psalm 100:2-4. And of all who keep “the Sabbath from polluting
it,” the Lord declares, “Even them will I bring to My holy mountain,
and make them joyful in My house of prayer.” Isaiah 56:6, 7.

“သို့ဖြစ်၍ လူသားသည် ဥပုသ်နေ့ကိုပင် အစိုးရသောသခင် ဖြစ်၏။” ဤစကားများသည် သွန်သင်ချက်နှင့် သက်သာခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဥပုသ်နေ့သည် လူသားအတွက် ပြုလုပ်ထားသောကြောင့်၊ ၎င်းသည် သခင်ဘုရား၏ နေ့ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ခရစ်တော်နှင့် ဆိုင်သည်။ အကြောင်းမူကား “ခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် ကိုယ်တော်အားဖြင့် ဖန်ဆင်းခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ကင်းလွတ်သော အရာတစ်ခုမျှ မရှိ” သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ယောဟန် ၁:၃။ ကိုယ်တော်သည် ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို ဖန်ဆင်းသောကြောင့်၊ ဥပုသ်နေ့ကိုလည်း ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းကို ဖန်ဆင်းခြင်းအမှု၏ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် သီးသန့်ထားတော်မူ၏။ ၎င်းသည် ကိုယ်တော်အား ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းစေသောအရှင်အဖြစ်လည်းကောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီး၊ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို တည်တံ့စေတော်မူသောအရှင်သည် အသင်းတော်၏ ဦးခေါင်းဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းသို့ ရောက်ရကြောင်း ၎င်းက ကြေညာနေသည်။ ဣသရေလတို့နှင့် ပတ်သက်၍ ပြောကြားရာတွင် ကိုယ်တော်က၊ “ငါသည် သူတို့ကို သန့်ရှင်းစေသော ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့သိစေခြင်းငှာ၊ ငါနှင့် သူတို့စပ်ကြား၌ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်ရသော ငါ၏ ဥပုသ်နေ့တို့ကို သူတို့အား ငါပေးခဲ့ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ယေဇကျေလ ၂၀:၁၂။ သို့ဖြစ်လျှင် ဥပုသ်နေ့သည် ကျွန်ုပ်တို့အား သန့်ရှင်းစေနိုင်သော ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးတော်၏ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်၏။ ၎င်းကို ခရစ်တော် သန့်ရှင်းစေသော သူအားလုံးအား ပေးအပ်ထားသည်။ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းစေသော တန်ခိုး၏ နိမိတ်လက္ခဏာအဖြစ်၊ ဥပုသ်နေ့ကို ခရစ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ဣသရေလအမျိုးသားများ ဖြစ်လာသူ အားလုံးအား ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။

“Wherefore the Son of man is Lord also of the Sabbath.” These
words are full of instruction and comfort. Because the Sabbath was
made for man, it is the Lord’s day. It belongs to Christ. For “all
things were made by Him; and without Him was not anything made
that was made.” John 1:3. Since He made all things, He made the
Sabbath. By Him it was set apart as a memorial of the work of
creation. It points to Him as both the Creator and the Sanctifer. It
declares that He who created all things in heaven and in earth, and
by whom all things hold together, is the head of the church, and that
by His power we are reconciled to God. For, speaking of Israel, He
said, “I gave them My Sabbaths, to be a sign between Me and them,
that they might know that I am the Lord that sanctify them,”—make
them holy. Ezekiel 20:12. Then the Sabbath is a sign of Christ’s
power to make us holy. And it is given to all whom Christ makes
holy. As a sign of His sanctifying power, the Sabbath is given to all
who through Christ become a part of the Israel of God.

ထာဝရဘုရားကလည်း၊ “သင်သည် ဥပုသ်နေ့ကို မရှုတ်ချ၊ ငါ၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၌ သင်၏ အလိုသို့မလိုက်၊ ဥပုသ်နေ့ကို မွေ့လျော်ရာနေ့ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ထာဝရဘုရား၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၊ ဂုဏ်အသရေရှိသောနေ့ဟူ၍လည်းကောင်း ခေါ်ဝေါ်လျှင်... ထိုအခါ သင်သည် ထာဝရဘုရား၌ မွေ့လျော်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဟေရှာယ ၅၈:၁၃၊ ၁၄။ ဥပုသ်နေ့ကို ခရစ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်း တန်ခိုးတော်၏ နိမိတ်လက္ခဏာအဖြစ် လက်ခံသူ အားလုံးအတွက်၊ ၎င်းသည် မွေ့လျော်စရာနေ့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဥပုသ်နေ့၌ ခရစ်တော်ကို တွေ့မြင်ရသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၌ မွေ့လျော်ကြ၏။ ဥပုသ်နေ့သည် ကယ်တင်ခြင်း၌ ပါဝင်သော ကိုယ်တော်၏ ကြီးမားသော တန်ခိုးတော်၏ သက်သေအဖြစ် ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုတော်များကို ၎င်းတို့အား ညွှန်ပြသည်။ ၎င်းသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ ဆုံးရှုံးခဲ့သော ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပြန်လည် အောက်မေ့စေသကဲ့သို့၊ ကယ်တင်ရှင်အားဖြင့် ပြန်လည် ရရှိသော ငြိမ်သက်ခြင်းအကြောင်းကိုလည်း ပြောပြနေသည်။ သဘာဝတရားရှိ အရာဝတ္ထုတိုင်းကလည်း ကိုယ်တော်၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုနေကြသည်— “ဝန်လေး၍ ပင်ပန်းသောသူအပေါင်းတို့၊ ငါ့ထံသို့ လာကြလော့။ ငါသည် သင်တို့ကို ချမ်းသာပေးမည်။” မဿဲ ၁၁:၂၈။

[289] And the Lord says, “If thou turn away thy foot from the Sabbath,
from doing thy pleasure on My holy day; and call the Sabbath a
delight, the holy of the Lord, honorable; ... then shalt thou delight
thyself in the Lord.” Isaiah 58:13, 14. To all who receive the Sabbath
as a sign of Christ’s creative and redeeming power, it will be a
delight. Seeing Christ in it, they delight themselves in Him. The
Sabbath points them to the works of creation as an evidence of His
mighty power in redemption. While it calls to mind the lost peace
of Eden, it tells of peace restored through the Saviour. And every
object in nature repeats His invitation, “Come unto Me, all ye that
labor and are heavy-laden, and I will give you rest.” Matthew 11:28.