အခန်း (၆၀) — နိုင်ငံတော်သစ်၏ပညတ်တော်

အခန်း (၆၀) — နိုင်ငံတော်သစ်၏ ပညတ်တော်

Chapter 60—The Law of the New Kingdom

 

[543]
[544]

[545]
[546]
[547]
ဤအခန်းသည် မဿဲ ၂၀:၂၀-၂၈၊ မာကု ၁၀:၃၂-၄၅ နှင့် လုကာ ၁၈:၃၁-၃၄ တို့အပေါ် အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on Matthew 20:20-28; Mark 10:32-45; Luke
18:31-34.

ပသခါပွဲနီးလာသောအခါ ယေရှုသည် ယေရုရှလင်မြို့ဘက်သို့ တစ်ဖန်လှည့်ပြန်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏နှလုံးသားထဲတွင် ခမည်းတော်၏အလိုတော်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်ခြင်း၏ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိနေပြီး၊ ယဇ်ပူဇော်ရာနေရာသို့ စိတ်အားထက်သန်သောခြေလှမ်းများဖြင့် ကြွလှမ်းတော်မူ၏။ သို့သော် တပည့်တော်တို့အပေါ်၌မူ နားမလည်နိုင်သောခံစားချက်၊ သံသယနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် “သူတို့ရှေ့က ကြွတော်မူ၏။ သူတို့သည် အံ့သြမိကြသဖြင့်၊ နောက်တော်သို့လိုက်ကြစဉ် ကြောက်ရွံ့ကြ၏။”

The time of the Passover was drawing near, and again Jesus
turned toward Jerusalem. In His heart was the peace of perfect
oneness with the Father’s will, and with eager steps He pressed on
toward the place of sacrifce. But a sense of mystery, of doubt and
fear, fell upon the disciples. The Saviour “went before them: and
they were amazed; and as they followed, they were afraid.”

ခရစ်တော်သည် တပည့်တော် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးကို မိမိထံသို့ တစ်ဖန်ခေါ်တော်မူပြီးလျှင်၊ မိမိကို သစ္စာဖောက်မည့်အကြောင်းနှင့် ခံစားရမည့်ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ယခင်ကထက် ပိုမိုတိကျစွာ ဖွင့်ပြတော်မူ၏။ “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်သွားကြမည်။ လူသားနှင့်ပတ်သက်၍ ပရောဖက်တို့ ရေးထားသမျှသော အရာတို့သည် ပြည့်စုံရမည်။ အကြောင်းမူကား၊ လူသားကို တစ်ပါးအမျိုးသားတို့လက်သို့ အပ်နှံကြမည်။ သူတို့သည် ပြက်ရယ်ပြုခြင်း၊ ညှဉ်းဆဲခြင်း၊ တံတွေးနှင့်ထွေးခြင်းတို့ကို ပြုကြလိမ့်မည်။ ရိုက်နှက်ပြီးလျှင် အသေသတ်ကြလိမ့်မည်။ သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ ထမြောက်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သို့သော် တပည့်တော်တို့သည် ထိုအရာ တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ နားမလည်ကြချေ။ ထိုစကားသည် သူတို့အဖို့ ဝှက်ထားသောကြောင့် မိန့်တော်မူသောအရာတို့ကို မသိကြကုန်။

Again Christ called the twelve about Him, and with greater
defniteness than ever before, He opened to them His betrayal and
sufferings. “Behold,” He said, “we go up to Jerusalem, and all things
that are written by the prophets concerning the Son of man shall
be accomplished. For He shall be delivered unto the Gentiles, and
shall be mocked, and spitefully entreated, and spitted on: and they
shall scourge Him, and put Him to death: and the third day He
shall rise again. And they understood none of these things: and this
saying was hid from them, neither knew they the things which were
spoken.”

သူတို့သည် မကြာသေးမီကပင် “ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် နီးပြီ” ဟု နေရာတိုင်းတွင် ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည်မဟုတ်လော။ ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အာဗြဟံ၊ ဣဇာတ်၊ ယာကုပ်တို့နှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်တွင် လူများစွာတို့သည် ထိုင်ကြလိမ့်မည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်မဟုတ်လော။ ကိုယ်တော့်အတွက်ကြောင့် အရာရာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သူအားလုံးကို ယခုဘဝတွင် အဆတစ်ရာနှင့် နိုင်ငံတော်တွင် အစုအဝေရမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်မဟုတ်လော။ ထို့ပြင် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသော တပည့်တော်တို့အား ဣသရေလ တစ်ဆယ့်နှစ်နွယ်ကို စီရင်ရသော ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရမည်ဟူသော အထူးဂုဏ်ထူးဆောင်ရာထူးများကို ကတိပေးခဲ့သည်မဟုတ်လော။ ယခုပင် ပရောဖက်တို့ ရေးထားသမျှသည် ပြည့်စုံရမည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့ပြန်သည်။ ပရောဖက်တို့သည် မေရှိယစိုးစံမည့် ဘုန်းအာနုဘော်အကြောင်းကို ဟောပြောခဲ့ကြသည်မဟုတ်လော။ ဤအတွေးများ၏အလင်းတွင် သစ္စာဖောက်ခံရခြင်း၊ ညှဉ်းဆဲခံရခြင်းနှင့် အသေခံခြင်းဟူသော ကိုယ်တော်၏စကားများသည် ဝေဝါးသောအရာများကဲ့သို့ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ မည်သည့်အခက်အခဲများ ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်သည်ဖြစ်စေ၊ နိုင်ငံတော်သည် မကြာမီတည်ထောင်တော့မည်ဟု သူတို့ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

Had they not just before proclaimed everywhere, “The kingdom
of heaven is at hand”? Had not Christ Himself promised that many
should sit down with Abraham and Isaac and Jacob in the kingdom
of God? Had He not promised to all who had left aught for His
sake a hundredfold in this life, and a part in His kingdom? And
had He not given to the twelve the special promise of positions of
high honor in His kingdom,—to sit on thrones judging the twelve
[548] tribes of Israel? Even now He had said that all things written in
the prophets concerning Him should be fulflled. And had not the
prophets foretold the glory of the Messiah’s reign? In the light
of these thoughts, His words in regard to betrayal, persecution,
and death seemed vague and shadowy. Whatever diffculties might
intervene, they believed that the kingdom was soon to be established.
472
Law of the New Kingdom 473

ဇေဗေဒဲ၏သား ယောဟန်သည် ယေရှုနောက်သို့ အစောဆုံးလိုက်ခဲ့သော တပည့်နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူနှင့် သူ၏ညီ ယာကုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏အမှုတော်အတွက် အရာခပ်သိမ်းကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သော ပထမဆုံးအဖွဲ့ဝင်များတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်နှင့်အတူရှိနိုင်ရန် အိမ်နှင့်မိတ်ဆွေများကို ဝမ်းမြောက်စွာ စွန့်ခွာခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လမ်းလျှောက်၍ စကားပြောခဲ့ကြ၏။ အိမ်တွင်းကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စများတွင်လည်းကောင်း၊ လူထုအစည်းအဝေးများတွင်လည်းကောင်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရှိခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ကြောက်ရွံ့မှုကို ငြိမ်သက်စေပြီး ဘေးအန္တရာယ်မှ ကယ်လွှတ်တော်မူ၏။ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို သက်သာစေကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများကို နှစ်သိမ့်ပေးတော်မူ၏။ သူတို့၏နှလုံးသားများ ကိုယ်တော်နှင့် ချိတ်ဆက်မိသည်အထိ စိတ်ရှည်သည်းခံစွာ သွန်သင်ပေးခဲ့သဖြင့်၊ သူတို့သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ပြင်းပြမှုကြောင့် နိုင်ငံတော်တွင် ကိုယ်တော်နှင့် အနီးဆုံးနေရာ၌ ရှိလိုကြသည်။ အခွင့်အရေးရတိုင်း ယောဟန်သည် ကယ်တင်ရှင်၏အနီးတွင် နေရာယူလေ့ရှိပြီး၊ ယာကုပ်သည်လည်း ကိုယ်တော်နှင့် အနီးကပ်ဆုံး ဆက်နွှယ်မှုကို ရရှိရန် တောင့်တခဲ့သည်။

John, the son of Zebedee, had been one of the frst two disciples
who had followed Jesus. He and his brother James had been among
the frst group who had left all for His service. Gladly they had
forsaken home and friends that they might be with Him; they had
walked and talked with Him; they had been with Him in the privacy
of the home, and in the public assemblies. He had quieted their fears,
delivered them from danger, relieved their sufferings, comforted their
grief, and with patience and tenderness had taught them, till their
hearts seemed linked with His, and in the ardor of their love they
longed to be nearest to Him in His kingdom. At every possible
opportunity, John took his place next the Saviour, and James longed
to be honored with as close connection with Him.

သူတို့၏မိခင်သည်လည်း ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိမိ၏ပစ္စည်းဥစ္စာများဖြင့် ကိုယ်တော့်ကို လွတ်လပ်စွာ လုပ်ကျွေးပြုစုခဲ့သည်။ သားများအပေါ်ထားသော မိခင်မေတ္တာနှင့် ရည်မှန်းချက်တို့ဖြင့်၊ နိုင်ငံတော်သစ်တွင် သူမ၏သားများအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးနေရာကို ရစေချင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤတောင်းဆိုချက်ကို ပြုလုပ်ရန် သူမ၏သားများကို အားပေးခဲ့သည်။

Their mother was a follower of Christ, and had ministered to
Him freely of her substance. With a mother’s love and ambition for
her sons, she coveted for them the most honored place in the new
kingdom. For this she encouraged them to make request.

မိခင်နှင့် သားနှစ်ဦးတို့သည် ယေရှုထံသို့အတူတကွ လာရောက်ကြပြီး သူတို့အလွန်တောင့်တသော အရာတစ်ခုကို ပေးသနားရန် တောင်းဆိုကြ၏။

Together the mother and her sons came to Jesus, asking that He
would grant a petition on which their hearts were set.

“သင်တို့အတွက် ငါဘာလုပ်ပေးစေချင်သနည်း” ဟု ကိုယ်တော်က မေးမြန်းတော်မူ၏။

“What would ye that I should do for you?” He questioned.

မိခင်ဖြစ်သူက “ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်တွင် ကျွန်မ၏သားနှစ်ဦးကို တစ်ဦးကို လက်ယာဘက်၊ တစ်ဦးကို လက်ဝဲဘက်၌ ထိုင်ရသောအခွင့်ကို ပေးသနားတော်မူပါ” ဟု လျှောက်လေ၏။

The mother answered, “Grant that these my two sons may sit, the
one on Thy right hand, and the other on the left, in Thy kingdom.”

ယေရှုသည် မိမိတို့ညီအစ်ကိုများထက် သာလွန်လိုသော သူတို့၏အတ္တစိတ်ကို ပြစ်တင်ဝေဖန်ခြင်းမပြုဘဲ သူတို့ကို ကြင်နာစွာ သည်းခံတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏နှလုံးသားကို သိမြင်တော်မူပြီး၊ သူတို့၏မိမိအပေါ်ထားသော သံယောဇဉ်အတိမ်အနက်ကိုလည်း သိတော်မူ၏။ သူတို့၏ချစ်ခြင်းသည် သာမန်လူသားတို့၏ ချစ်ခြင်းမျိုးမျှသာ မဟုတ်ပေ။ လူသားဆန်သော လမ်းကြောင်းကြောင့် အညစ်အကြေးစွန်းထင်နေသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ကိုယ်တော်၏ ရွေးနှုတ်သောမေတ္တာစမ်းရေတွင်းမှ စီးထွက်လာသောအရာ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ပြစ်တင်မည့်အစား ပိုမိုနက်ရှိုင်းစင်ကြယ်စေမည် ဖြစ်သည်။ “ငါသောက်ရသောခွက်ကို သင်တို့သောက်နိုင်သလော။ ငါခံရသော ဗတ္တိဇံကို သင်တို့ခံနိုင်သလော” ဟု မေးတော်မူ၏။ သူတို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် စမ်းသပ်မှုများကို ညွှန်းဆိုသော ကိုယ်တော်၏နားမလည်နိုင်သောစကားများကို ပြန်လည်သတိရကြသော်လည်း “သောက်နိုင်ပါသည်၊ ခံနိုင်ပါသည်” ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဖြေကြားကြ၏။ မိမိတို့သခင် ခံစားရသမျှကို ဝေမျှခံစားခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏သစ္စာရှိမှုကို သက်သေပြရခြင်းအား အမြင့်ဆုံးသောဂုဏ်အဖြစ် သူတို့မှတ်ယူကြလိမ့်မည်။

Jesus bears tenderly with them, not rebuking their selfshness
in seeking preference above their brethren. He reads their hearts,
He knows the depth of their attachment to Him. Their love is not a
mere human affection; though defled by the earthliness of its human
channel, it is an outflowing from the fountain of His own redeeming
love. He will not rebuke, but deepen and purify. He said, “Are ye
able to drink of the cup that I shall drink of, and to be baptized with
the baptism that I am baptized with?” They recall His mysterious
words, pointing to trial and suffering, yet answer confdently, “We
are able.” They would count it highest honor to prove their loyalty
by sharing all that is to befall their Lord.

“ငါသောက်သောခွက်ကို သင်တို့သည် အမှန်သောက်ကြလိမ့်မည်။ ငါခံသောဗတ္တိဇံကိုလည်း ခံကြလိမ့်မည်” ဟု ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော့်ရှေ့တွင် ပလ္လင်တော်အစား လက်ဝါးကပ်တိုင်ရှိနေပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ လက်ယာဘက်နှင့် လက်ဝဲဘက်တွင် ရာဇဝတ်ကောင်နှစ်ဦး ရှိနေလိမ့်မည်။ ယောဟန်နှင့် ယာကုပ်တို့သည် သူတို့၏သခင်နှင့်အတူ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဝေမျှခံစားကြရမည်။ တစ်ဦးမှာ ညီအစ်ကိုများထဲတွင် ပထမဆုံး ဓားဖြင့်အသတ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တစ်ဦးမှာ ပင်ပန်းစွာအမှုဆောင်ခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခံရခြင်းနှင့် ညှဉ်းဆဲခြင်းတို့ကို အကြာရှည်ဆုံး သည်းခံရမည့်သူ ဖြစ်သည်။

“Ye shall drink indeed of My cup, and be baptized with the
baptism that I am baptized with,” He said; before Him a cross
instead of a throne, two malefactors His companions at His right [549]
hand and His left. John and James were to share with their Master in
suffering; the one, frst of the brethren to perish with the sword; the
other, longest of all to endure toil, and reproach, and persecution.
474 The Desire of Ages

“ငါ့လက်ယာဘက်နှင့် ငါ့လက်ဝဲဘက်၌ ထိုင်ရသောအခွင့်ကိုမူ ငါမပေးနိုင်။ ငါ့ခမည်းတော် ပြင်ဆင်တော်မူသော သူတို့သည်သာ ရကြလိမ့်မည်” ဟု ဆက်လက်မိန့်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်တွင် ရာထူးနေရာဆိုသည်မှာ မျက်နှာလိုက်ခြင်းအားဖြင့် ရရှိသောအရာမဟုတ်။ ၎င်းကို ဝယ်ယူ၍မရသကဲ့သို့ တစ်ဖက်သတ်ပေးသနားခြင်းမျိုးလည်း မဟုတ်ချေ။ ၎င်းသည် စရိုက်လက္ခဏာ၏ ရလဒ်သာဖြစ်သည်။ သရဖူနှင့် ပလ္လင်တော်သည် ရရှိလာသော အခြေအနေတစ်ခု၏ အမှတ်အသားများဖြစ်ကြပြီး၊ ငါတို့၏သခင်ယေရှုခရစ်အားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အောင်နိုင်ခြင်း၏ အမှတ်အသားများ ဖြစ်ကြသည်။

“But to sit on My right hand, and on My left,” He continued,
“is not Mine to give, but it shall be given to them for whom it is
prepared of My Father.” In the kingdom of God, position is not
gained through favoritism. It is not earned, nor is it received through
an arbitrary bestowal. It is the result of character. The crown and
the throne are the tokens of a condition attained; they are the tokens
of self-conquest through our Lord Jesus Christ.

နောင်ကာလကြာသောအခါ၊ တပည့်တော်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို အတူတကွခံစားခြင်းဖြင့် ခရစ်တော်နှင့် စာနာနားလည်မှုရှိလာသည့်အခါ၊ ကိုယ်တော်သည် နိုင်ငံတော်တွင် အနီးကပ်ဆုံးရှိရမည့် အခြေအနေကို ယောဟန်အား ဖွင့်ပြတော်မူခဲ့သည်။ “ငါသည် အောင်မြင်၍ ငါ့ခမည်းတော်၏ ပလ္လင်တော်ပေါ်၌ ခမည်းတော်နှင့်အတူ ထိုင်သကဲ့သို့၊ အောင်မြင်သောသူကို ငါ၏ပလ္လင်ပေါ်၌ ငါနှင့်အတူ ထိုင်ရသောအခွင့်ကို ငါပေးမည်” ဟု ခရစ်တော်မိန့်တော်မူ၏။ “အောင်မြင်သောသူကို ငါ၏ဘုရားသခင် ဗိမာန်တော်၌ တိုင်ဖြစ်စေမည်။ သူသည် နောက်တစ်ဖန် အပြင်သို့မထွက်ရ။ ငါ၏ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကိုလည်းကောင်း၊ ... ငါ၏နာမသစ်ကိုလည်းကောင်း ထိုသူအပေါ်၌ ငါရေးမည်။” ဗျာဒိတ် ၃:၂၁၊ ၁၂။ ထို့အတူ တမန်တော်ပေါလုကလည်း “ငါသည် အသေခံရန် အသင့်ရှိနေပြီ၊ ငါထွက်သွားရမည့်အချိန်သည် နီးပြီ။ ငါသည် ကောင်းစွာတိုက်လှန်ခဲ့ပြီ၊ ငါ၏ပြိုင်ပွဲလမ်းကို ဆုံးခန်းတိုင်အောင် ပြေးခဲ့ပြီ၊ ငါ၏ယုံကြည်ခြင်းကို စောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီ။ ယခုမှစ၍ ဖြောင့်မတ်သောတရားသူကြီးဖြစ်တော်မူသော သခင်ဘုရားသည် ထိုနေ့၌ ငါ့အားပေးသနားတော်မူမည့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသရဖူသည် ငါ့အတွက် အဆင်သင့်ရှိ၏” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ ၂ တိမောသေ ၄:၆-၈။

Long afterward, when the disciple had been brought into sympathy with Christ through the fellowship of His sufferings, the Lord
revealed to John what is the condition of nearness in His kingdom.
“To him that overcometh,” Christ said, “will I grant to sit with Me
in My throne, even as I also overcame, and am set down with My
Father in His throne.” “Him that overcometh will I make a pillar in
the temple of My God, and he shall go no more out: and I will write
upon him the name of My God, ... and I will write upon him My
new name.” Revelation 3:21, 12. So Paul the apostle wrote, “I am
now ready to be offered, and the time of my departure is at hand. I
have fought a good fght, I have fnished my course, I have kept the
faith: henceforth there is laid up for me a crown of righteousness,
which the Lord, the righteous Judge, shall give me at that day.” 2
Timothy 4:6-8.

ခရစ်တော်နှင့် အနီးဆုံးရပ်တည်မည့်သူမှာ၊ လောက၌ရှိစဉ် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့်မေတ္တာ၏ ဝိညာဉ်တော်ကို အနက်ရှိုင်းဆုံး သောက်သုံးခဲ့သူဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုမေတ္တာသည် “ဝါကြွားခြင်းမရှိ၊ ပူဖောင်းခြင်းမရှိ၊ ... မိမိအကျိုးကို မရှာ၊ စိတ်တိုခြင်းမရှိ၊ အကုသိုလ်အကြံကို မကြံတတ်” (၁ ကောရိန္သု ၁၃:၄၊ ၅) သော မေတ္တာဖြစ်သည်။ ထိုမေတ္တာသည် ကယ်တင်ရှင်၌ ရှိသကဲ့သို့ တပည့်တော်ကိုလည်း အရာခပ်သိမ်းကို ပေးလှူရန်၊ အသက်ရှင်ရန်၊ အလုပ်လုပ်ရန်နှင့် လူသားတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် သေခြင်းတိုင်အောင် စွန့်လွှတ်ရန် လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ ဤဝိညာဉ်သည် ပေါလု၏အသက်တာတွင် ထင်ရှားခဲ့သည်။ “ငါ့အဖို့ အသက်ရှင်ခြင်းသည် ခရစ်တော်ဖြစ်၏” ဟု သူဆိုခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏အသက်တာသည် လူတို့အား ခရစ်တော်ကို ထင်ရှားစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ “သေခြင်းသည်လည်း အကျိုးရှိ၏” ဟု ဆိုရာတွင် ခရစ်တော်အတွက် အကျိုးရှိခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ သေခြင်းတိုင်အောင်ပင် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်တန်ခိုးကို ထင်ရှားစေပြီး ဝိညာဉ်များကို ကိုယ်တော့်ထံသို့ စုသိမ်းစေမည်ဖြစ်သည်။ “ငါသည် အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေသည်ဖြစ်စေ ခရစ်တော်သည် ငါ၏ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ဘုန်းပွင့်တော်မူစေမည်” ဟု သူဆိုခဲ့သည်။ ဖိလိပ္ပိ ၁:၂၁၊ ၂၀။

The one who stands nearest to Christ will be he who on earth has
drunk most deeply of the spirit of His self-sacrifcing love,—love
that “vaunteth not itself, is not puffed up, ... seeketh not her own, is
not easily provoked, thinketh no evil” (1 Corinthians 13:4, 5),—love
that moves the disciple, as it moved our Lord, to give all, to live and
labor and sacrifce, even unto death, for the saving of humanity. This
spirit was made manifest in the life of Paul. He said, “For to me
to live is Christ;” for his life revealed Christ to men; “and to die is
gain,”—gain to Christ; death itself would make manifest the power
of His grace, and gather souls to Him. “Christ shall be magnifed in
my body,” he said, “whether it be by life or by death.” Philippians
1:21, 20.

ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်တို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို အခြားသော တပည့်တော် ဆယ်ပါးတို့ ကြားသောအခါ များစွာမကျေမနပ် ဖြစ်ကြကုန်၏။ နိုင်ငံတော်တွင် အမြင့်ဆုံးနေရာကို သူတို့ကိုယ်စီ လိုချင်နေကြသောကြောင့်၊ ထိုတပည့်နှစ်ဦးက သူတို့ထက် အသာရသွားပုံရသည်ကို စိတ်ဆိုးကြခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သူသည် သာ၍ကြီးမြတ်သနည်းဟူသော အငြင်းပွားမှု တစ်ဖန်ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့်အချိန်တွင်၊ ယေရှုသည် အမျက်ထွက်နေသော တပည့်တော်များကို မိမိထံသို့ ခေါ်တော်မူပြီးလျှင် “တစ်ပါးအမျိုးသားတို့တွင် အုပ်စိုးသောမင်းတို့သည် အာဏာစက်ကို သုံးတတ်ကြသည်ကိုလည်းကောင်း၊ အကြီးအကဲတို့သည် အစိုးတရပြုတတ်ကြသည်ကိုလည်းကောင်း သင်တို့သိကြ၏။ သင်တို့မူကား ထိုသို့မပြုကြနှင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

When the ten heard of the request of James and John, they were
much displeased. The highest place in the kingdom was just what
every one of them was seeking for himself, and they were angry that
the two disciples had gained a seeming advantage over them.
[550] Again the strife as to which should be greatest seemed about to
Law of the New Kingdom 475
be renewed, when Jesus, calling them to Him, said to the indignant
disciples, “Ye know that they which are accounted to rule over the
Gentiles exercise lordship over them; and their great ones exercise
authority upon them. But so shall it not be among you.”

လောကနိုင်ငံများတွင် ရာထူးနေရာဟူသည် မိမိကိုယ်မိမိ မြှင့်တင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ပြည်သူလူထုသည် အုပ်ချုပ်သူလူတန်းစား၏ အကျိုးအတွက် တည်ရှိရမည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဩဇာအာဏာ၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် ပညာအရည်အချင်းတို့သည် ခေါင်းဆောင်များ၏ အကျိုးအတွက် လူထုကို ထိန်းချုပ်ရန် နည်းလမ်းများ ဖြစ်ကြသည်။ အထက်တန်းစားများသည် စဉ်းစားရန်၊ ဆုံးဖြတ်ရန်၊ ပျော်ပါးရန်နှင့် အုပ်ချုပ်ရန် ဖြစ်ပြီး၊ အောက်ခြေလူတန်းစားများသည် နာခံရန်နှင့် အစေခံရန် ဖြစ်သည်။ ဘာသာရေးသည်လည်း အခြားအရာများကဲ့သို့ပင် အာဏာအာဏာစက်အောက်၌ ရှိခဲ့သည်။ လူတို့သည် သူတို့၏ အထက်လူကြီးများ ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း ယုံကြည်ကျင့်သုံးကြရန် မျှော်လင့်ခံရသည်။ လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ကိုယ်တိုင်စဉ်းစား၍ ကိုယ်တိုင်ဆောင်ရွက်ပိုင်ခွင့်ကို လုံးဝအသိအမှတ်မပြုခဲ့ကြချေ။

In the kingdoms of the world, position meant self-aggrandizement. The people were supposed to exist for the beneft of the ruling
classes. Influence, wealth, education, were so many means of gaining control of the masses for the use of the leaders. The higher
classes were to think, decide, enjoy, and rule; the lower were to obey
and serve. Religion, like all things else, was a matter of authority.
The people were expected to believe and practice as their superiors
directed. The right of man as man, to think and act for himself, was
wholly unrecognized.

ခရစ်တော်သည် ခြားနားသော အခြေခံမူများဖြင့် နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူတို့ကို အာဏာစက်ကို သုံးရန်မဟုတ်ဘဲ အစေခံရန်၊ အားကြီးသောသူတို့သည် အားနည်းသောသူတို့၏ မစွမ်းဆောင်နိုင်မှုများကို ထမ်းဆောင်ပေးရန် ခေါ်တော်မူ၏။ တန်ခိုးအာဏာ၊ ရာထူး၊ ပါရမီနှင့် ပညာရှိခြင်းတို့သည် ပိုင်ဆိုင်သူအား အခြားသူများကို အစေခံရန် ပိုမိုတာဝန်ကြီးလေးစေသည်။ ခရစ်တော်၏ အနိမ့်ကျဆုံးသော တပည့်တော်အားပင်လျှင် “ခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် သင်တို့၏အကျိုးအတွက် ဖြစ်ကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူထားသည်။ ၂ ကောရိန္သု ၄:၁၅။

Christ was establishing a kingdom on different principles. He
called men, not to authority, but to service, the strong to bear the
infrmities of the weak. Power, position, talent, education, placed
their possessor under the greater obligation to serve his fellows. To
even the lowliest of Christ’s disciples it is said, “All things are for
your sakes.” 2 Corinthians 4:15.

“လူသားသည် သူတစ်ပါးကို အစေခံခိုင်းခြင်းငှာ မလာ၊ သူတစ်ပါးကို အစေခံခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ မိမိအသက်ကို လူများတို့အတွက် ရွေးရန်အလို့ငှာ ပေးခြင်းငှာလည်းကောင်း လာသတည်း။” တပည့်တော်တို့၏ အလယ်တွင် ခရစ်တော်သည် ကဏ္ဍတိုင်း၌ ဂရုစိုက်စောင့်ရှောက်သူ၊ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းဆောင်ပေးသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ ဆင်းရဲခြင်းကို ဝေမျှခံစားခဲ့ပြီး သူတို့အတွက်ကြောင့် ကိုယ်ကိုကိုယ်ငြင်းပယ်ခြင်းကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ ခက်ခဲသောနေရာများကို ချောမွေ့အောင် ကိုယ်တော်သည် သူတို့ရှေ့က ကြွတော်မူခဲ့ပြီး၊ မကြာမီတွင် မိမိအသက်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြင့် လောကရှိ အမှုတော်ကို အဆုံးသတ်တော်မူတော့မည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ဆောင်ရွက်ခဲ့သော ထိုအခြေခံမူသည် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်သော အသင်းတော်ဝင်တိုင်း၏ ဆောင်ရွက်ချက် ဖြစ်ရမည်။ ကယ်တင်ခြင်း၏ အစီအစဉ်နှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ မေတ္တာဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ နိုင်ငံတော်တွင် ကိုယ်တော်ပြသခဲ့သော ပုံသက်သေကို လိုက်နာ၍ မိမိတို့၏ သိုးစုကို ထိန်းကျောင်းသော သိုးထိန်းများကဲ့သို့ ပြုမူသူတို့သည် အကြီးမြတ်ဆုံးသောသူများ ဖြစ်ကြသည်။

“The Son of man came not to be ministered unto, but to minister, and to give His life a ransom for many.” Among His disciples
Christ was in every sense a caretaker, a burden bearer. He shared
their poverty, He practiced self-denial on their account, He went
before them to smooth the more diffcult places, and soon He would
consummate His work on earth by laying down His life. The principle on which Christ acted is to actuate the members of the church
which is His body. The plan and ground of salvation is love. In the
kingdom of Christ those are greatest who follow the example He has
given, and act as shepherds of His flock.

ပေါလု၏ စကားများသည် ခရစ်ယာန်အသက်တာ၏ စစ်မှန်သော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ဂုဏ်အသရေကို ဖွင့်ပြနေသည် - “ငါသည် လူအပေါင်းတို့၏ လက်အောက်မှ လွတ်သော်လည်း၊ လူများစွာတို့ကို ရနိုင်မည်အကြောင်း လူအပေါင်းတို့၏ အစေခံကျွန် ဖြစ်လာပြီ။” “ငါသည် ကိုယ်အကျိုးကိုမရှာ၊ လူများစွာတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်စေခြင်းငှာ သူတို့၏အကျိုးကို ရှာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။” ၁ ကောရိန္သု ၉:၁၉၊ ၁၀:၃၃။

The words of Paul reveal the true dignity and honor of the Christian life: “Though I be free from all men, yet have I made myself
servant unto all,” “not seeking mine own proft, but the proft of
many, that they may be saved.” 1 Corinthians 9:19; 10:33.

ကိုယ်ချင်းစာတရားနှင့် ပတ်သက်သောအရာများတွင် ဝိညာဉ်ကို လွတ်လပ်ခွင့်ပေးရမည်။ မည်သူမျှ တစ်ပါးသူ၏ စိတ်ကို မထိန်းချုပ်ရ၊ တစ်ပါးသူကို မစီရင်ရ၊ သို့မဟုတ် တစ်ပါးသူ၏ တာဝန်ကို အမိန့်မပေးရ။ ဘုရားသခင်သည် လူတိုင်းအား ကိုယ်တိုင်စဉ်းစားရန်နှင့် မိမိ၏ ယုံကြည်ချက်အတိုင်း လိုက်နာရန် လွတ်လပ်ခွင့်ကို ပေးတော်မူသည်။ “ငါတို့ရှိသမျှသည် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ကိုယ်တိုင်စာရင်းစစ်ခြင်းကို ခံရကြမည်။” မည်သူမျှ မိမိ၏ ပင်ကိုယ်လက္ခဏာကို အခြားသူတစ်ဦး၏ လက်အောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားအောင် ပြုပိုင်ခွင့်မရှိ။ အခြေခံမူများနှင့် သက်ဆိုင်သောအရာတိုင်းတွင် “လူတိုင်း မိမိစိတ်ထဲ၌ အတပ်သိပါစေ။” ရောမ ၁၄:၁၂၊ ၅။ ခရစ်တော်၏ နိုင်ငံတော်တွင် အာဏာရှင်ဆန်သော ဖိနှိပ်မှုမရှိ၊ မူရာများကို အတင်းအကျပ်ပြုခိုင်းခြင်း မရှိ။ ကောင်းကင်တမန်များသည် လောကသို့ အုပ်ချုပ်ရန်နှင့် အမြတ်တနိုး ဆက်သခြင်းကို ခံယူရန် လာကြသည်မဟုတ်ဘဲ၊ ကရုဏာတော်၏ တမန်များအဖြစ် လူသားတို့ကို မြှင့်တင်ရာတွင် လူတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

In matters of conscience the soul must be left untrammeled. No
one is to control another’s mind, to judge for another, or to prescribe
his duty. God gives to every soul freedom to think, and to follow his
own convictions. “Every one of us shall give account of himself to
God.” No one has a right to merge his own individuality in that of
476 The Desire of Ages
another. In all matters where principle is involved, “let every man
be fully persuaded in his own mind.” Romans 14:12, 5. In Christ’s
[551] kingdom there is no lordly oppression, no compulsion of manner.
The angels of heaven do not come to the earth to rule, and to exact
homage, but as messengers of mercy, to co-operate with men in
uplifting humanity.

ကယ်တင်ရှင်၏ သွန်သင်ချက်များမှ အခြေခံမူများနှင့် နှုတ်ကပတ်တော်များသည် ၎င်းတို့၏ မြတ်သော အလှတရားများဖြင့် ချစ်လှစွာသော တပည့်တော်၏ မှတ်ဉာဏ်တွင် စွဲထင်နေခဲ့သည်။ ယောဟန်၏ နောက်ဆုံးကာလအထိ အသင်းတော်များသို့ ပေးခဲ့သော သက်သေခံချက်၏ အဓိကအချက်မှာ “ငါတို့သည် အချင်းချင်း ချစ်ရမည်ဟူသော အစအဦးကပင် သင်တို့ကြားရသော သိတင်းစကား ဖြစ်၏။” “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့အတွက် အသက်ကို စွန့်တော်မူသောကြောင့် မေတ္တာတော်ကို ငါတို့သိကြ၏။ ငါတို့သည်လည်း ညီအစ်ကိုတို့အတွက် အသက်ကို စွန့်ရကြမည်။” ၁ ယောဟန် ၃:၁၁၊ ၁၆။

The principles and the very words of the Saviour’s teaching, in
their divine beauty, dwelt in the memory of the beloved disciple.
To his latest days the burden of John’s testimony to the churches
was, “This is the message that ye heard from the beginning, that
we should love one another.” “Hereby perceive we the love of God,
because He laid down His life for us: and we ought to lay down our
lives for the brethren.” 1 John 3:11, 16.

ဤသည်မှာ အစောပိုင်း အသင်းတော်တွင် ပျံ့နှံ့ခဲ့သော စိတ်ဓာတ်ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် ဆင်းသက်လာပြီးနောက် “ယုံကြည်သောသူအပေါင်းတို့သည် တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း ရှိကြ၏။ မိမိပိုင်ဆိုင်သမျှကို မိမိပိုင်သည်ဟု မည်သူမျှ မဆိုကြ။” “သူတို့တွင် ဆင်းရဲသောသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိ။” “တမန်တော်တို့သည်လည်း သခင်ယေရှု ထမြောက်တော်မူခြင်းအကြောင်းကို ကြီးသော တန်ခိုးနှင့် သက်သေခံကြ၍၊ ထိုသူအပေါင်းတို့သည် ကြီးစွာသော ကျေးဇူးတော်ကို ခံရကြ၏။” တမန်တော် ၄:၃၂၊ ၃၄၊ ၃၃။

This was the spirit that pervaded the early church. After the
outpouring of the Holy Spirit, “the multitude of them that believed
were of one heart and of one soul: neither said any of them that
aught of the things which he possessed was his own.” “Neither was
there any among them that lacked.” “And with great power gave
the apostles witness of the resurrection of the Lord Jesus: and great
grace was upon them all.” Acts 4:32, 34, 33.