အခန်း (၆၄) — အပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းခံရသောလူမျိုး

 

အခန်း (၆၄) — ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်နေသော လူမျိုး

[580] Chapter 64—A Doomed People

ဤအခန်းသည် မာကု ၁၁:၁၁-၁၄၊ ၂၀၊ ၂၁ နှင့် မဿဲ ၂၁:၁၇-၁၉ တို့အပေါ် အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on Mark 11:11-14, 20, 21; Matthew 21:17-19.

ခရစ်တော် ယေရုရှလင်သို့ အောင်ပွဲခံ စီးနင်းဝင်ရောက်ခြင်းသည်၊ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်တိမ်တိုက်များကို စီးလျက် တန်ခိုးတော်နှင့် ဘုန်းတော်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်တမန်များ၏ အောင်ပွဲခံခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသူတို့၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကြားတွင်လည်းကောင်း ကြွလာမည့်အမှု၏ မှေးမှိန်သော ပုံရိပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုအခါ၌ ခရစ်တော်က ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဖာရိရှဲများအား မိန့်ကြားခဲ့သော စကားများ ပြည့်စုံလိမ့်မည် - “ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်နှင့် ကြွလာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိစေသတည်းဟု သင်တို့မဆိုမီတိုင်အောင်၊ ယနေ့မှစ၍ ငါ့ကို မမြင်ရကြဟု သင်တို့အား ငါဆိုသည်”။ မဿဲ ၂၃:၃၉။ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ မြင်ကွင်းတွင် ဇာခရိသည် ထိုနောက်ဆုံး အောင်ပွဲခံမည့်နေ့ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ ပထမအကြိမ် ကြွလာစဉ်က ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သူတို့၏ ကံကြမ္မာကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ - “မိမိတို့ ထိုးဖောက်ခဲ့သော ငါ့ကို ၎င်းတို့သည် ကြည့်ရှုကြလိမ့်မည်။ တစ်ဦးတည်းသော သားအတွက် ဝမ်းနည်းသကဲ့သို့ ထိုသူအတွက် ဝမ်းနည်းကြလိမ့်မည်။ သားဦးအတွက် ပြင်းစွာ စိတ်မသာဖြစ်သကဲ့သို့ ထိုသူအတွက် ပြင်းစွာ စိတ်မသာဖြစ်ကြလိမ့်မည်”။ ဇာခရိ ၁၂:၁၀။ ခရစ်တော်သည် မြို့တော်ကို ကြည့်၍ ငိုကြွေးစဉ်က ဤမြင်ကွင်းကို ကြိုမြင်တော်မူခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့၏ ယာယီပျက်စီးခြင်းတွင်၊ ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ အသွေးကို တောင်းဆိုခဲ့သော ထိုလူမျိုးတို့၏ နောက်ဆုံး ပျက်စီးခြင်းကို ကိုယ်တော် မြင်တော်မူသည်။

The triumphal ride of Christ into Jerusalem was the dim foreshadowing of His coming in the clouds of heaven with power and
glory, amid the triumph of angels and the rejoicing of the saints.
Then will be fulflled the words of Christ to the priests and Pharisees:
“Ye shall not see Me henceforth, till ye shall say, Blessed is He that
cometh in the name of the Lord.” Matthew 23:39. In prophetic vision Zechariah was shown that day of fnal triumph; and he beheld
also the doom of those who at the frst advent had rejected Christ:
“They shall look upon Me whom they have pierced, and they shall
mourn for Him, as one mourneth for his only son, and shall be in
bitterness for Him, as one that is in bitterness for his frst-born.”
Zechariah 12:10. This scene Christ foresaw when He beheld the city
and wept over it. In the temporal ruin of Jerusalem He saw the fnal
destruction of that people who were guilty of the blood of the Son
of God.

တပည့်တော်များသည် ယေရှုအပေါ် ယုဒလူတို့၏ မုန်းတီးမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းသည် မည်သည့်အရာဆီသို့ ဦးတည်သွားမည်ကိုမူ မမြင်ခဲ့ကြသေးပါ။ ၎င်းတို့သည် ဣသရေလ၏ စစ်မှန်သော အခြေအနေကို နားမလည်ကြသေးသလို၊ ယေရုရှလင်အပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည့် အပြစ်ဒဏ်ကိုလည်း သဘောမပေါက်ကြသေးပါ။ ဤအရာကို ခရစ်တော်သည် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော သင်ခန်းစာတစ်ခုဖြင့် ၎င်းတို့အား ဖွင့်ပြတော်မူခဲ့သည်။

The disciples saw the hatred of the Jews to Christ, but they did
not yet see to what it would lead. They did not yet understand the
true condition of Israel, nor comprehend the retribution that was to
fall upon Jerusalem. This Christ opened to them by a signifcant
object lesson.

ယေရုရှလင်သို့ နောက်ဆုံး တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှုမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူတို့သည် “ဤသူသည် မည်သူနည်း” ဟူသော မေးခွန်းကို လူအုပ်ကြီးက တုံ့ပြန်ရာတွင် အတိတ်က ပရောဖက်ပြုသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်ကို ကြားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းကို ဗျာဒိတ်တော်၏ အသံအဖြစ် လက်မခံခဲ့ကြပါ။ ၎င်းတို့သည် အမျက်ထွက်ခြင်းနှင့် အံ့သြခြင်းတို့ဖြင့် လူတို့ကို တိတ်ဆိတ်အောင် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ လူအုပ်ထဲတွင် ရောမအရာရှိများ ရှိနေသဖြင့်၊ ကိုယ်တော်၏ ရန်သူတို့သည် ယေရှုအား ပုန်ကန်မှုကို ဦးဆောင်သူအဖြစ် စွပ်စွဲပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဗိမာန်တော်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ယေရုရှလင်တွင် ဘုရင်အဖြစ် စိုးစံတော့မည်ဟု ၎င်းတို့က တင်ပြခဲ့ကြသည်။

The last appeal to Jerusalem had been in vain. The priests and
rulers had heard the prophetic voice of the past echoed by the multitude, in answer to the question, “Who is this?” but they did not
[581] accept it as the voice of Inspiration. In anger and amazement they
tried to silence the people. There were Roman offcers in the throng,
and to them His enemies denounced Jesus as the leader of a rebellion. They represented that He was about to take possession of the
temple, and reign as king in Jerusalem.

သို့သော် ယေရှု၏ တည်ငြိမ်သော အသံတော်သည် ဆူညံနေသော လူအုပ်ကို ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိမှာ မြေကြီးပေါ်က အုပ်ချုပ်ရေးကို ထူထောင်ရန် ကြွလာခြင်းမဟုတ်ကြောင်း၊ မကြာမီ ခမည်းတော်ထံသို့ တက်ကြွသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော် ဘုန်းတော်နှင့် တစ်ဖန် ကြွမလာမချင်း ကိုယ်တော့်ကို စွပ်စွဲသူတို့သည် မြင်တွေ့ရတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ထပ်မံ မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ထိုအခါတွင်မှ၊ ၎င်းတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် နောက်ကျသွားသောအချိန်တွင်၊ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို အသိအမှတ်ပြုကြလိမ့်မည်။ ဤစကားများကို ယေရှုသည် ဝမ်းနည်းသောစိတ်နှင့် ထူးခြားသော တန်ခိုးဖြင့် မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ရောမအရာရှိများသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးမှာ ဘုရားသခင်၏ လွှမ်းမိုးမှုနှင့် သူစိမ်းဖြစ်သော်လည်း၊ ယခင်က တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော လှုံ့ဆော်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ယေရှု၏ တည်ငြိမ်၍ လေးနက်သော မျက်နှာတော်တွင် မေတ္တာ၊ ကရုဏာနှင့် အေးချမ်းသော ဂုဏ်သိက္ခာကို ၎င်းတို့ မြင်တွေ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် နားမလည်နိုင်သော ကိုယ်ချင်းစာစိတ်ဖြင့် လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ ယေရှုကို ဖမ်းဆီးမည့်အစား၊ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော့်ကို ပိုမို၍ ရိုသေပူဇော်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူတို့ဘက်သို့ လှည့်၍၊ ဤဆူညံမှုများကို ဖန်တီးသူများမှာ ၎င်းတို့ပင်ဖြစ်ကြောင်း စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ ထိုခေါင်းဆောင်များသည် အရှက်ရပြီး ရှုံးနိမ့်သွားကာ၊ လူတို့ထံသို့ ၎င်းတို့၏ တိုင်တန်းချက်များဖြင့် လှည့်သွားပြီး ၎င်းတို့အချင်းချင်း အမျက်ထွက်စွာ ငြင်းခုံကြသည်။

But the calm voice of Jesus hushed for a moment the clamorous
throng as He again declared that He had not come to establish a
502
Doomed People 503
temporal rule; He should soon ascend to His Father, and His accusers
would see Him no more until He should come again in glory. Then,
too late for their salvation, they would acknowledge Him. These
words Jesus spoke with sadness and with singular power. The Roman
offcers were silenced and subdued. Their hearts, though strangers to
divine influence, were moved as they had never been moved before.
In the calm, solemn face of Jesus they read love, benevolence, and
quiet dignity. They were stirred by a sympathy they could not
understand. Instead of arresting Jesus, they were more inclined to
pay Him homage. Turning upon the priests and rulers, they charged
them with creating the disturbance. These leaders, chagrined and
defeated, turned to the people with their complaints, and disputed
angrily among themselves.

ထိုအတောအတွင်း ယေရှုသည် လူမသိသူမသိဘဲ ဗိမာန်တော်သို့ ကြွသွားခဲ့သည်။ သံလွင်တောင်ပေါ်ရှိ အဖြစ်အပျက်ကြောင့် လူတို့ ထွက်သွားကြသဖြင့် ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ခေတ္တမျှ ယေရှုသည် ဗိမာန်တော်တွင် ရှိနေပြီး ဝမ်းနည်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ၎င်းကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ဗေသနိရွာသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ လူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ပလ္လင်ပေါ်တင်ရန် ရှာဖွေသောအခါ၊ ကိုယ်တော့်ကို မတွေ့ရှိခဲ့ကြပါ။

Meanwhile Jesus passed unnoticed to the temple. All was quiet
there, for the scene upon Olivet had called away the people. For
a short time Jesus remained at the temple, looking upon it with
sorrowful eyes. Then He withdrew with His disciples, and returned
to Bethany. When the people sought for Him to place Him on the
throne, He was not to be found.

တစ်ညလုံးကို ယေရှုသည် ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ကုန်လွန်စေခဲ့ပြီး၊ နံနက်တွင် ဗိမာန်တော်သို့ တစ်ဖန် ကြွလာခဲ့သည်။ လမ်းတွင် သင်္ဘောသဖန်းခြံတစ်ခုကို ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဆာလောင်နေသဖြင့် “အဝေးက အရွက်ရှိသော သင်္ဘောသဖန်းပင်ကို မြင်၍၊ အသီးတစ်စုံတစ်ခုကို တွေ့ကောင်းတွေ့မည်ဟု ကြွတော်မူ၏။ ကြွလာ၍ ကြည့်ရှုသော်၊ အသီးစားရသော အချိန်မဟုတ်သေးသောကြောင့် အရွက်မှတစ်ပါး အဘယ်အရာကိုမျှ မတွေ့။”

The entire night Jesus spent in prayer, and in the morning He
came again to the temple. On the way He passed a fg orchard. He
was hungry, “and seeing a fg tree afar off having leaves, He came,
if haply He might fnd anything thereon: and when He came to it,
He found nothing but leaves; for the time of fgs was not yet.”

အချို့သော နေရာများမှလွဲ၍ ရင့်မှည့်သော သင်္ဘောသဖန်းသီး ရနိုင်သော အချိန်မဟုတ်သေးပါ။ ယေရုရှလင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကုန်းမြင့်များတွင် “သင်္ဘောသဖန်းသီး အချိန်မဟုတ်သေး” ဟု အမှန်ပင် ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် ယေရှု ကြွလာသော ခြံထဲတွင်မူ သစ်ပင်တစ်ပင်သည် အခြားအပင်များထက် ဦးဦးဖျားဖျား ဖြစ်နေပုံရသည်။ ၎င်းတွင် အရွက်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ သင်္ဘောသဖန်းပင်၏ သဘောမှာ အရွက်များ မပွင့်မီတွင် အသီးများ စတင်ထွက်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အရွက်များ ဝေဆာနေသော ဤအပင်သည် အသီးများ ကောင်းစွာ ဖြစ်ထွန်းနေပြီဟု ကတိပေးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ အသွင်အပြင်မှာ လှည့်စားခြင်းဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် အနိမ့်ဆုံး အကိုင်းမှ အမြင့်ဆုံး အကိုင်းအထိ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း “အရွက်မှတစ်ပါး အဘယ်အရာကိုမျှ မတွေ့” ခဲ့ပါ။ ၎င်းသည် ဟန်ပြ အရွက်များသာ ဖြစ်ပြီး ဘာမျှ မရှိပါ။

It was not the season for ripe fgs, except in certain localities;
and on the highlands about Jerusalem it might truly be said, “The
time of fgs was not yet.” But in the orchard to which Jesus came,
one tree appeared to be in advance of all the others. It was already
covered with leaves. It is the nature of the fg tree that before the
leaves open, the growing fruit appears. Therefore this tree in full
leaf gave promise of well-developed fruit. But its appearance was
deceptive. Upon searching its branches, from the lowest bough to
the topmost twig, Jesus found “nothing but leaves.” It was a mass of
pretentious foliage, nothing more.

ခရစ်တော်သည် ထိုအပင်အပေါ်တွင် ညှိုးနွမ်းစေသော ကျိန်ခြင်းကို မိန့်တော်မူ၏။ “ယနေ့မှစ၍ သင်၏အသီးကို အဘယ်သူမျှ မစားစေနှင့်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကယ်တင်ရှင်နှင့် တပည့်တော်များသည် မြို့သို့ တစ်ဖန် သွားနေကြစဉ်၊ ပျက်စီးသွားသော အကိုင်းအခက်များနှင့် ညှိုးနွမ်းနေသော အရွက်များက ၎င်းတို့၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ပေတရုက “အရှင်၊ ကိုယ်တော် ကျိန်တော်မူသော သင်္ဘောသဖန်းပင်သည် ညှိုးနွမ်းသွေ့ခြောက်လျက် ရှိသည်ကို ကြည့်တော်မူပါ” ဟု လျှောက်လေ၏။

Christ uttered against it a withering curse. “No man eat fruit of [582]
thee hereafter forever,” He said. The next morning, as the Saviour
and His disciples were again on their way to the city, the blasted
branches and drooping leaves attracted their attention. “Master,”
504 The Desire of Ages
said Peter, “behold, the fg tree which Thou cursedst is withered
away.”

သင်္ဘောသဖန်းပင်ကို ကျိန်ဆိုသော ခရစ်တော်၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် တပည့်တော်များ အံ့သြခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်တော်၏ လမ်းစဉ်နှင့် လုပ်ငန်းများနှင့် မတူသကဲ့သို့ ၎င်းတို့ ထင်မြင်ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် လောကကို အပြစ်စီရင်ရန် ကြွလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ လောကသားတို့သည် ကိုယ်တော်အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်စေရန် ကြွလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း မိန့်ကြားသည်ကို ၎င်းတို့ အကြိမ်ကြိမ် ကြားဖူးကြသည်။ “လူသားသည် လူတို့၏ အသက်ကို ဖျက်ဆီးအံ့သောငှာ ကြွလာသည်မဟုတ်၊ ကယ်တင်အံ့သောငှာ ကြွလာသတည်း” ဟူသော ကိုယ်တော်၏ စကားများကို ၎င်းတို့ မှတ်မိနေကြသည်။ လုကာ ၉:၅၆။ ကိုယ်တော်၏ ထူးခြားသော တန်ခိုးတော်များသည် ပြန်လည်ကျန်းမာစေရန်အတွက်သာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ဖျက်ဆီးရန် တစ်ခါမျှ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော့်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေသူ၊ ကုသပေးသူ အဖြစ်သာ သိထားကြသည်။ ဤလုပ်ရပ်မှာမူ တစ်ခုတည်းသော ခြွင်းချက် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်းဟု ၎င်းတို့ မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။

Christ’s act in cursing the fg tree had astonished the disciples. It
seemed to them unlike His ways and works. Often they had heard
Him declare that He came not to condemn the world, but that the
world through Him might be saved. They remembered His words,
“The Son of man is not come to destroy men’s lives, but to save
them.” Luke 9:56. His wonderful works had been done to restore,
never to destroy. The disciples had known Him only as the Restorer,
the Healer. This act stood alone. What was its purpose? they
questioned.

ဘုရားသခင်သည် “ကရုဏာတော်၌ မွေ့လျော်တော်မူ၏”။ “အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါအသက်ရှင်သည်အတိုင်း၊ မတရားသောသူ သေခြင်း၌ ငါသည် ပျော်မွေ့ခြင်းမရှိ”။ မိက္ခာ ၇:၁၈၊ ယေဇကျေလ ၃၃:၁၁။ ကိုယ်တော့်အတွက်မူ ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းမှာ “ထူးဆန်းသော အမှု” ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ ၂၈:၂၁။ သို့သော် လူသားတို့အား အပြစ်လမ်းစဉ်၏ ရလဒ်များကို ဖော်ပြရန် အနာဂတ်၏ ကုလားကာကို ဖယ်ရှားပေးခြင်းမှာလည်း ကရုဏာနှင့် မေတ္တာကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

God “delighteth in mercy.” “As I live, saith the Lord God, I have
no pleasure in the death of the wicked.” Micah 7:18; Ezekiel 33:11.
To Him the work of destruction and the denunciation of judgment
is a “strange work.” Isaiah 28:21. But it is in mercy and love that
He lifts the veil from the future, and reveals to men the results of a
course of sin.

သင်္ဘောသဖန်းပင်ကို ကျိန်ခြင်းမှာ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ပြသော ပုံပမာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ မျက်မှောက်တွင် ဟန်ပြ အရွက်များကို ဝေဆာစွာ ပြသနေသော ထိုအသီးမဲ့သည့် အပင်မှာ ယုဒလူမျိုး၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် ဣသရေလ ပျက်စီးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းနှင့် သေချာမှုတို့ကို တပည့်တော်များအား ရှင်းလင်းစွာ သိစေလိုသည်။ ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် ကိုယ်တော်သည် ထိုအပင်အား ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အရည်အသွေးများ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ အမှန်တရားကို ရှင်းလင်းပြသသူအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ယုဒလူတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိသည်ဟု ဝန်ခံလျက် အခြားလူမျိုးအားလုံးနှင့် ကွဲပြားစွာ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အထူးမျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိခဲ့ကြပြီး၊ အခြားမည်သည့် လူမျိုးထက်မဆို ပိုမိုဖြောင့်မတ်သည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် လောက၏မေတ္တာနှင့် အကျိုးအမြတ်အပေါ် လောဘစိတ်တို့ဖြင့် ပုပ်စပ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အသိပညာကို ဂုဏ်ယူကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များကိုမူ မသိနားမလည်ကြဘဲ ဟန်ဆောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ အသီးမဲ့သော အပင်ကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ ဟန်ပြအကိုင်းအခက်များကို အပေါ်သို့ ဖြန့်ကျက်ထားကြပြီး အသွင်အပြင်မှာ ဝေဆာလှပနေသော်လည်း “အရွက်မှတစ်ပါး အဘယ်အရာကိုမျှ” မသီးကြပါ။ ခမ်းနားသော ဗိမာန်တော်၊ သန့်ရှင်းသော ယဇ်ပလ္လင်များ၊ ဦးရစ်ပေါင်းထားသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အခမ်းအနားများ ပါဝင်သည့် ယုဒဘာသာသည် အပြင်ပန်းတွင် အမှန်ပင် လှပနေသော်လည်း၊ နှိမ့်ချမှု၊ မေတ္တာနှင့် ကရုဏာတို့မှာမူ ကင်းမဲ့နေသည်။

The cursing of the fg tree was an acted parable. That barren
tree, flaunting its pretentious foliage in the very face of Christ, was
a symbol of the Jewish nation. The Saviour desired to make plain
to His disciples the cause and the certainty of Israel’s doom. For
this purpose He invested the tree with moral qualities, and made it
the expositor of divine truth. The Jews stood forth distinct from all
[583] other nations, professing allegiance to God. They had been specially
favored by Him, and they laid claim to righteousness above every
other people. But they were corrupted by the love of the world and
the greed of gain. They boasted of their knowledge, but they were
ignorant of the requirements of God, and were full of hypocrisy. Like
the barren tree, they spread their pretentious branches aloft, luxuriant
in appearance, and beautiful to the eye, but they yielded “nothing but
leaves.” The Jewish religion, with its magnifcent temple, its sacred
altars, its mitered priests and impressive ceremonies, was indeed fair
in outward appearance, but humility, love, and benevolence were
lacking.

သင်္ဘောသဖန်းခြံရှိ အပင်အားလုံးတွင် အသီးမရှိကြသော်လည်း၊ အရွက်မရှိသော အပင်များသည် မျှော်လင့်ချက် မပေးသကဲ့သို့ စိတ်ပျက်စရာလည်း မဖြစ်စေပါ။ ထိုအပင်များဖြင့် တစ်ပါးအမျိုးသားများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းတို့သည် ယုဒလူများကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သည်ဟု ဝန်ခံထားခြင်း မရှိကြပါ။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းမြတ်လှသည်ဟု ကြွားဝါပြောဆိုခြင်း မရှိကြပါ။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းနှင့် လမ်းစဉ်များကို မသိမမြင်ကြပါ။ ၎င်းတို့အတွက်မူ သင်္ဘောသဖန်းသီး အချိန်မှာ မရောက်သေးပါ။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့အား အလင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက် ပေးမည့်နေ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ ကြီးမားသော ကောင်းချီးများကို ခံယူထားသော ယုဒလူတို့မူကား၊ ထိုဆုကျေးဇူးများကို လွဲမှားစွာ အသုံးပြုမှုအတွက် တာဝန်ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့ ဂုဏ်ယူနေသော အထူးအခွင့်အရေးများသည် ၎င်းတို့၏ အပြစ်ကိုသာ တိုးပွားစေသည်။

All the trees in the fg orchard were destitute of fruit; but the
leafless trees raised no expectation, and caused no disappointment.
By these trees the Gentiles were represented. They were as destitute
as were the Jews of godliness; but they had not professed to serve
Doomed People 505
God. They made no boastful pretensions to goodness. They were
blind to the works and ways of God. With them the time of fgs
was not yet. They were still waiting for a day which would bring
them light and hope. The Jews, who had received greater blessings
from God, were held accountable for their abuse of these gifts. The
privileges of which they boasted only increased their guilt.

ယေရှုသည် အစားအစာ ရှာဖွေရန် ဆာလောင်စွာဖြင့် သင်္ဘောသဖန်းပင်သို့ ကြွလာခဲ့သည်။ ထို့အတူ ကိုယ်တော်သည် ဣသရေလလူမျိုးထံသို့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအသီးများကို တွေ့ရှိရန် ဆာလောင်စွာဖြင့် ကြွလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် လောကအတွက် ကောင်းချီးဖြစ်စေမည့် အသီးများကို သီးနိုင်ရန် ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ဆုကျေးဇူးများစွာကို သွန်းလောင်းပေးခဲ့သည်။ အခွင့်အလမ်းနှင့် အထူးအခွင့်အရေးတိုင်းကို ၎င်းတို့အား ပေးသနားခဲ့ပြီး၊ အပြန်အလှန်အားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော် လုပ်ငန်းတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ကိုယ်တော် ရှာဖွေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အတွင်း၌ မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်မှု၊ သနားကြင်နာမှု၊ ဘုရားသခင်အတွက် စိတ်ထက်သန်မှုနှင့် လူသားချင်း ကယ်တင်ခြင်းရရှိရန်အတွက် ပြင်းပြသော စိတ်ဆန္ဒတို့ကို မြင်တွေ့လိုလှသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့ပါက၊ ခရစ်တော် ပြုမူခဲ့သကဲ့သို့ပင် အတ္တကင်းသော အမှုများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားအပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာမှာ မာနနှင့် မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးစိတ်တို့အောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အခြားသူများကို အကျိုးပြုရန် ငြင်းဆန်ခြင်းဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင် အပ်နှံထားသော အမှန်တရား ရတနာများကို ၎င်းတို့သည် လောကသို့ မပေးဝေခဲ့ကြပါ။ အသီးမဲ့သော အပင်တွင် ၎င်းတို့၏ အပြစ်နှင့် အပြစ်ဒဏ် နှစ်ခုစလုံးကို ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ ကျိန်ခြင်းအောက်တွင် ညှိုးနွမ်းသွားပြီး၊ ခြောက်သွေ့ပျက်စီးကာ အမြစ်မှစ၍ သွေ့ခြောက်သွားသော ထိုသင်္ဘောသဖန်းပင်သည်၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ ယုဒလူမျိုးများ မည်သို့ ဖြစ်သွားမည်ကို ပြသနေသည်။ ကောင်းချီးပေးရန် ငြင်းဆန်သောကြောင့် ၎င်းတို့သည်လည်း ကောင်းချီးကို ဆက်လက် ရရှိတော့မည် မဟုတ်ပါ။

Jesus had come to the fg tree hungry, to fnd food. So He had
come to Israel, hungering to fnd in them the fruits of righteousness.
He had lavished on them His gifts, that they might bear fruit for
the blessing of the world. Every opportunity and privilege had
been granted them, and in return He sought their sympathy and
co-operation in His work of grace. He longed to see in them selfsacrifce and compassion, zeal for God, and a deep yearning of soul
for the salvation of their fellow men. Had they kept the law of God,
they would have done the same unselfsh work that Christ did. But
love to God and man was eclipsed by pride and self-suffciency. They
brought ruin upon themselves by refusing to minister to others. The
treasures of truth which God had committed to them, they did not
give to the world. In the barren tree they might read both their sin and
its punishment. Withered beneath the Saviour’s curse, standing forth
sere and blasted, dried up by the roots, the fg tree showed what the
Jewish people would be when the grace of God was removed from
them. Refusing to impart blessing, they would no longer receive it.

“အို ဣသရေလ၊ သင်သည် ကိုယ်ကိုကိုယ် ဖျက်ဆီးလေပြီ” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ဟောရှေ ၁၃:၉။

“O Israel,” the Lord says, “thou hast destroyed thyself.” Hosea 13:9.

ဤသတိပေးချက်မှာ ခေတ်အဆက်ဆက်အတွက် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ဖန်ဆင်းထားသော တန်ခိုးတော်ဖြင့် ရှိနေသည့် အပင်ကို ကျိန်ဆိုသော ခရစ်တော်၏ လုပ်ရပ်မှာ၊ အသင်းတော်အားလုံးနှင့် ခရစ်ယာန်အားလုံးအတွက် သတိပေးချက်အဖြစ် တည်ရှိနေသည်။ အခြားသူများကို အကျိုးပြုခြင်း မရှိဘဲ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို မည်သူမျှ မလိုက်နာနိုင်ပါ။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ ကရုဏာရှိပြီး အတ္တကင်းသော ဘဝအတိုင်း မရှင်သန်ကြသူများစွာ ရှိနေသည်။ အချို့မှာ မိမိကိုယ်ကို ထူးချွန်သော ခရစ်ယာန်များဟု ထင်မြင်ကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်အတွက် အမှုဆောင်ခြင်းမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို နားမလည်ကြပါ။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပျော်ရွှင်စေရန်သာ စီစဉ်ကြပြီး လေ့လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့အတွက်သာ ရည်ရွယ်၍ ပြုမူကြသည်။ ၎င်းတို့အတွက် အချိန်၏ တန်ဖိုးမှာ မိမိတို့အတွက် စုဆောင်းနိုင်ခြင်းအပေါ်မှာသာ ရှိသည်။ ဘဝ၏ အရေးကိစ္စအားလုံးတွင် ဤအရာမှာ ၎င်းတို့၏ ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သည်။ အခြားသူများအတွက် မဟုတ်ဘဲ မိမိတို့အတွက်သာ လုပ်ဆောင်ကြသည်။ အတ္တကင်းသော အမှုဆောင်ခြင်းများကို လုပ်ဆောင်ရမည့် လောကတွင် ရှင်သန်ရန် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အား ဖန်ဆင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူသားချင်းကို ဖြစ်နိုင်သမျှသော နည်းလမ်းတိုင်းဖြင့် ကူညီရန် ကိုယ်တော် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အတ္တစိတ်မှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ၎င်းတို့ မမြင်နိုင်ကြပါ။ ၎င်းတို့သည် လူသားထုနှင့် ဆက်သွယ်မှု မရှိကြပါ။ ဤသို့ မိမိအတွက်သာ ရှင်သန်သူများသည် အသွင်အပြင် အားလုံးရှိသော်လည်း အသီးမရှိသော သင်္ဘောသဖန်းပင်နှင့် တူကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု ပုံစံများကို လိုက်နာကြသော်လည်း၊ နောင်တရခြင်း သို့မဟုတ် ယုံကြည်ခြင်း မရှိကြပါ။ နှုတ်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ရိုသေကြသော်လည်း နာခံမှု မရှိကြပါ။ ၎င်းတို့သည် ပြောရုံသာ ပြောကြပြီး မလုပ်ဆောင်ကြပါ။ သင်္ဘောသဖန်းပင်အပေါ် ချမှတ်သော စီရင်ချက်တွင်၊ ဤကဲ့သို့သော အချည်းနှီး ဟန်ဆောင်မှုများကို ကိုယ်တော် မည်မျှ မုန်းတီးကြောင်း ခရစ်တော်က သက်သေပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုသည်ဟု ဆိုသော်လည်း ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်အတွက် အသီးမသီးသောသူထက်၊ ဗြောင်ကျကျ အပြစ်ပြုသူမှာ အပြစ်ပိုနည်းကြောင်း ကိုယ်တော် ကြေညာတော်မူသည်။

The warning is for all time. Christ’s act in cursing the tree which [584]
His own power had created stands as a warning to all churches and
to all Christians. No one can live the law of God without ministering
to others. But there are many who do not live out Christ’s merciful,
unselfsh life. Some who think themselves excellent Christians do
not understand what constitutes service for God. They plan and
study to please themselves. They act only in reference to self. Time
is of value to them only as they can gather for themselves. In all the
affairs of life this is their object. Not for others but for themselves do
they minister. God created them to live in a world where unselfsh
service must be performed. He designed them to help their fellow
men in every possible way. But self is so large that they cannot see
anything else. They are not in touch with humanity. Those who thus
live for self are like the fg tree, which made every pretension but was
506 The Desire of Ages
fruitless. They observe the forms of worship, but without repentance
or faith. In profession they honor the law of God, but obedience
is lacking. They say, but do not. In the sentence pronounced on
the fg tree Christ demonstrates how hateful in His eyes is this vain
pretense. He declares that the open sinner is less guilty than is he
who professes to serve God, but who bears no fruit to His glory.

ယေရုရှလင်သို့ မကြွမီက မိန့်ကြားခဲ့သော သင်္ဘောသဖန်းပင် ပုံပမာသည်၊ အသီးမရှိသော အပင်ကို ကျိန်ဆိုရာတွင် ကိုယ်တော်ပေးခဲ့သော သင်ခန်းစာနှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေသည်။ ပုံပမာထဲက အသီးမရှိသော အပင်အတွက် ဥယျာဉ်စောင့်က ဤသို့ တောင်းပန်ခဲ့သည် - “ဤနှစ်တွင် လွှတ်ထားပါဦး၊ အပင်ပတ်လည်၌ တူးဆွ၍ မြေဩဇာ ကျွေးပါဦးမည်။ အသီးသီးလျှင် ကောင်းလေစွ၊ မသီးလျှင် နောင်မှ ခုတ်ပစ်တော်မူပါ”။ အသီးမသီးသော အပင်အတွက် ပိုမို ဂရုစိုက်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းအား အခွင့်အရေး မှန်သမျှကို ပေးရမည်။ သို့သော် အကယ်၍ ၎င်းသည် အသီးမသီးဘဲ ကျန်ရှိနေပါက၊ မည်သည့်အရာကမျှ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှ မကယ်တင်နိုင်ပါ။ ပုံပမာတွင် ဥယျာဉ်စောင့်၏ အလုပ်ကြောင့် ရရှိလာမည့် ရလဒ်ကို ကြိုတင်မပြောပြခဲ့ပါ။ ၎င်းသည် ခရစ်တော်၏ စကားများကို ကြားနေရသော ထိုလူမျိုးများအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။ ၎င်းတို့ကို အသီးမရှိသော အပင်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ရန်မှာ ၎င်းတို့အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။ ကောင်းကင်မှ ပေးသနားနိုင်သော အခွင့်အရေး မှန်သမျှကို ၎င်းတို့အား ပေးခဲ့သော်လည်း၊ တိုးပွားလာသော ကောင်းချီးများမှ ၎င်းတို့ အကျိုးမခံစားခဲ့ကြပါ။ အသီးမရှိသော သင်္ဘောသဖန်းပင်ကို ကျိန်ဆိုသော ခရစ်တော်၏ လုပ်ရပ်အားဖြင့် ရလဒ်ကို ပြသခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ပျက်စီးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

The parable of the fg tree, spoken before Christ’s visit to
Jerusalem, had a direct connection with the lesson He taught in
cursing the fruitless tree. For the barren tree of the parable the
gardener pleaded, Let it alone this year, until I shall dig about it
and dress it; and if it bear fruit, well; but if not, then after that thou
shalt cut it down. Increased care was to be given the unfruitful tree.
It was to have every advantage. But if it remained fruitless, nothing could save it from destruction. In the parable the result of the
gardener’s work was not foretold. It depended upon that people to
whom Christ’s words were spoken. They were represented by the
fruitless tree, and it rested with them to decide their own destiny.
Every advantage that Heaven could bestow was given them, but they
did not proft by their increased blessings. By Christ’s act in cursing
the barren fg tree, the result was shown. They had determined their
own destruction.

နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်တိုင်အောင် ဂျူးလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ကရုဏာတော်ကို တလွဲအသုံးချခဲ့ကြပြီး ကိုယ်တော်၏တရားစီရင်ခြင်းများကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏သတိပေးချက်များကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး ကိုယ်တော်၏ပရောဖက်များကို ကွပ်မျက်ခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏လက်ထက်၌ရှိသောသူတို့သည်လည်း ထိုနည်းတူစွာပင် လိုက်လျှောက်ကြခြင်းအားဖြင့် ထိုအပြစ်များအတွက် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် တာဝန်ရှိစေခဲ့ကြသည်။ ထိုမျိုးဆက်၏ အပြစ်ရှိမှုမှာ လက်ရှိရရှိနေသော ကရုဏာတော်နှင့် သတိပေးချက်များကို ငြင်းပယ်ခြင်း၌ တည်ရှိသည်။ လူမျိုးအဆက်ဆက်က ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သွန်းလုပ်ခဲ့သော သံခြေကျင်းများကို ခရစ်တော်၏လက်ထက်၌ရှိသောသူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ခတ်နှိပ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

For more than a thousand years the Jewish nation had abused
God’s mercy and invited His judgments. They had rejected His
warnings and slain His prophets. For these sins the people of Christ’s
day made themselves responsible by following the same course. In
[585] the rejection of their present mercies and warnings lay the guilt of
[586]
[587]
that generation. The fetters which the nation had for centuries been
forging, the people of Christ’s day were fastening upon themselves.

ခေတ်ကာလတိုင်းတွင် လူတို့အား ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်နိုင်ရန်အတွက် သူတို့၏အလင်းနှင့် အခွင့်ထူးခံရသောနေ့ရက်၊ စမ်းသပ်ကာလတစ်ခုကို ပေးထားတော်မူသည်။ သို့သော် ဤကျေးဇူးတော်၌ အကန့်အသတ်ရှိသည်။ ကရုဏာတော်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် တောင်းပန်နေနိုင်ပြီး အရေးမထားခြင်းနှင့် ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံရနိုင်သော်လည်း၊ ကရုဏာတော်က နောက်ဆုံးအကြိမ် တောင်းပန်ရမည့်အချိန် ရောက်ရှိလာတတ်သည်။ နှလုံးသားသည် အလွန်မာကျောလာသဖြင့် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်အား တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိတော့ပေ။ ထိုအခါ ချိုသာ၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံတော်သည် အပြစ်သားကို ထပ်မံ၍ မတောင်းပန်တော့ဘဲ ဆုံးမခြင်းနှင့် သတိပေးချက်များလည်း ရပ်စဲသွားတော့သည်။

In every age there is given to men their day of light and privilege,
a probationary time in which they may become reconciled to God.
But there is a limit to this grace. Mercy may plead for years and be
slighted and rejected; but there comes a time when mercy makes her
last plea. The heart becomes so hardened that it ceases to respond to
the Spirit of God. Then the sweet, winning voice entreats the sinner
no longer, and reproofs and warnings cease.

ထိုနေ့ရက်သည် ယေရုရှလင်မြို့ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ပျက်စီးတော့မည့် မြို့အတွက် ပြင်းစွာသောဝေဒနာဖြင့် ငိုကြွေးတော်မူခဲ့သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် ထိုမြို့ကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော် သတိပေးချက်များကို ငြင်းပယ်ခြင်းအားဖြင့် ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် တစ်ခုတည်းသော အကူအညီရနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့အား ကယ်တင်နိုင်မည့် အခြားတန်ခိုး မရှိတော့ပေ။

That day had come to Jerusalem. Jesus wept in anguish over
the doomed city, but He could not deliver her. He had exhausted
every resource. In rejecting the warnings of God’s Spirit, Israel had
Doomed People 507
rejected the only means of help. There was no other power by which
they could be delivered.

ဂျူးလူမျိုးတို့သည် အတိုင်းအဆမရှိသော မေတ္တာတော်၏ တောင်းပန်မှုများကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြသည့် ခေတ်အဆက်ဆက်ရှိ လူတို့၏ ပုံဆောင်ချက်ဖြစ်သည်။ ယေရုရှလင်မြို့အတွက် ခရစ်တော် ငိုကြွေးတော်မူသော မျက်ရည်များသည် ခေတ်ကာလအားလုံး၏ အပြစ်များအတွက်ဖြစ်သည်။ ဣသရေလလူမျိုးတို့အပေါ်၌ စီရင်ခဲ့သော တရားစီရင်ချက်များတွင် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ဆုံးမခြင်းနှင့် သတိပေးချက်များကို ငြင်းပယ်သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်တိုင်စီရင်ချက်ကို ဖတ်ရှုနိုင်ကြသည်။

The Jewish nation was a symbol of the people of all ages who
scorn the pleadings of Infnite Love. The tears of Christ when He
wept over Jerusalem were for the sins of all time. In the judgments
pronounced upon Israel, those who reject the reproofs and warnings
of God’s Holy Spirit, may read their own condemnation.

ယခုမျိုးဆက်တွင်လည်း မယုံကြည်သော ဂျူးလူမျိုးများ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည့် လမ်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းနေသူ အများအပြားရှိသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် ထင်ရှားမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည်လည်း သူတို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ စကားပြောခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် မိမိတို့၏ မယုံကြည်မှုနှင့် ခုခံတွန်းလှန်မှုများကိုသာ ဖက်တွယ်ထားကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ထံသို့ သတိပေးချက်များနှင့် ဆုံးမစကားများကို စေလွှတ်သော်လည်း၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အမှားများကို ဝန်ခံရန် အလိုမရှိကြဘဲ ကိုယ်တော်၏ သတင်းစကားနှင့် စေတမန်ကို ငြင်းပယ်ကြသည်။ သူတို့ နာလန်ထူနိုင်ရန်အတွက် ကိုယ်တော်အသုံးပြုသော နည်းလမ်းသည်ပင်လျှင် သူတို့အတွက် တိုက်မိ၍ လဲစရာကျောက် ဖြစ်လာသည်။

In this generation there are many who are treading on the same
ground as were the unbelieving Jews. They have witnessed the
manifestation of the power of God; the Holy Spirit has spoken to
their hearts; but they cling to their unbelief and resistance. God
sends them warnings and reproof, but they are not willing to confess
their errors, and they reject His message and His messenger. The
very means He uses for their recovery becomes to them a stone of
stumbling.

အယူဖောက်ပြန်သော ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်များကို မုန်းတီးကြသည်မှာ ထိုပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် သူတို့၏ ဝှက်ထားသော အပြစ်များကို ဖော်ထုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အာဟပ်မင်းသည် ဧလိယကို သူ၏ရန်သူကဲ့သို့ မှတ်ယူခဲ့သည်မှာ ပရောဖက်သည် ရှင်ဘုရင်၏ လျှို့ဝှက်သော ဒုစရိုက်များကို သစ္စာရှိစွာ ဆုံးမခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင်လည်း အပြစ်ကို ဆုံးမသော ခရစ်တော်၏ အစေခံသည် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းနှင့် ငြင်းပယ်ခြင်းများကို ကြုံတွေ့ရသည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ သမ္မာတရားနှင့် ခရစ်တော်၏ ဘာသာတရားသည် အကျင့်စာရိတ္တ ညစ်ညမ်းမှုဟူသော ပြင်းထန်သည့် ရေစီးကြောင်းကို ဆန့်ကျင်တိုက်လှန်နေရသည်။ ယနေ့ခေတ် လူတို့၏ နှလုံးသားထဲရှိ စွဲလမ်းနေသော အယူသီးမှုများသည် ခရစ်တော်၏ လက်ထက်ကထက်ပင် ပို၍ ပြင်းထန်နေသေးသည်။

The prophets of God were hated by apostate Israel because
through them their hidden sins were brought to light. Ahab regarded
Elijah as his enemy because the prophet was faithful to rebuke the
king’s secret iniquities. So today the servant of Christ, the reprover
of sin, meets with scorn and rebuffs. Bible truth, the religion of
Christ, struggles against a strong current of moral impurity. Prejudice is even stronger in the hearts of men now than in Christ’s day.

ခရစ်တော်သည် လူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ ကိုယ်တော်၏ အသက်တာသည် သူတို့၏ အပြစ်များအတွက် ဆုံးမခြင်းဖြစ်ခဲ့သဖြင့် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနည်းတူစွာ ယခုအခါ၌လည်း ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် သမ္မာတရားသည် လူတို့၏ ကျင့်ထုံးများ၊ သူတို့၏ ပင်ကိုယ်အလိုဆန္ဒများနှင့် ကိုက်ညီမှုမရှိသောကြောင့် လူထောင်ပေါင်းများစွာသည် ထိုအလင်းကို ငြင်းပယ်ကြသည်။ စာတန်၏ လှုံ့ဆော်မှုကို ခံရသော လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ် သံသယများ ချထားကြပြီး၊ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုသာ အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်ကြသည်။ သူတို့သည် အလင်းထက် မှောင်မိုက်ကို ပို၍ ရွေးချယ်ကြသော်လည်း၊ ၎င်းကို မိမိတို့ ဝိညာဉ်၏ ဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်စေလျက် ပြုကြခြင်းဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ စကားတော်များကို အပြစ်ရှာဝေဖန်သူများသည် သမ္မာတရားနှင့် အသက်တို့ထံမှ လွှဲဖယ်မသွားမချင်း အပြစ်ရှာရန် အကြောင်းရင်းများကို ပို၍ ပို၍ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ယခုလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကာမဂုဏ်ခံစားတတ်သော နှလုံးသားက ကိုယ်တော်၏ သမ္မာတရားအပေါ် တင်ပြလာမည့် ကန့်ကွက်ချက်တိုင်းကို ဖယ်ရှားပေးရန် အကြံအစည်မရှိပေ။ မှောင်မိုက်ကို လင်းစေမည့် အဖိုးတန်သော အလင်းတန်းများကို ငြင်းပယ်သူတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ နက်နဲသောအရာများသည် ထာဝစဉ် နက်နဲရာများအဖြစ်သာ ကျန်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့ထံမှ သမ္မာတရားသည် ကွယ်ဝှက်ခြင်းခံရသည်။ သူတို့သည် မျက်စိကန်းလျက် လျှောက်လှမ်းနေကြပြီး မိမိတို့ရှေ့မှ ပျက်စီးခြင်းကို မသိကြပေ။

Christ did not fulfll men’s expectations; His life was a rebuke to
their sins, and they rejected Him. So now the truth of God’s word
does not harmonize with men’s practices and their natural inclination, and thousands reject its light. Men prompted by Satan cast
doubt upon God’s word, and choose to exercise their independent [588]
judgment. They choose darkness rather than light, but they do it at
the peril of their souls. Those who caviled at the words of Christ,
found ever-increased cause for cavil, until they turned from the Truth
and the Life. So it is now. God does not propose to remove every
objection which the carnal heart may bring against His truth. To
those who refuse the precious rays of light which would illuminate
the darkness, the mysteries of God’s word remain such forever. From
them the truth is hidden. They walk blindly, and know not the ruin
before them.

ခရစ်တော်သည် အိုလစ်တောင်ကုန်းထက်မှနေ၍ လောကနှင့် ခေတ်ကာလအားလုံးကို မျှော်ကြည့်တော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ စကားတော်များသည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော် တောင်းပန်မှုများကို အရေးမထားသော ဝိညာဉ်တိုင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူ၊ ကိုယ်တော်သည် သင့်အား ယနေ့ မိန့်တော်မူနေသည်။ သင်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အရာများကို သိသင့်သိထိုက်သူမှာ "သင်၊ သင်ပင်လျှင်" ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် ငိုကြွေးရန် မျက်ရည်မရှိသော သင့်အတွက် ခရစ်တော်သည် ခါးသီးစွာ မျက်ရည်ကျနေတော်မူသည်။ ဖာရိရှဲတို့ကို ပျက်စီးစေခဲ့သော ဘေးဥပဒ်သင့်ဖွယ် နှလုံးသားမာကျောမှုသည် သင့်အထဲ၌ ထင်ရှားနေပြီဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော် သက်သေတိုင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းတန်းတိုင်းသည် ဝိညာဉ်ကို နူးညံ့ပျော့ပျောင်းစေခြင်း သို့မဟုတ် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာ နောင်တမရနိုင်အောင် ခိုင်မာစေခြင်း တစ်ခုခုကို ပြုလုပ်တတ်သည်။

Christ overlooked the world and all ages from the height of
Olivet; and His words are applicable to every soul who slights
508 The Desire of Ages
the pleadings of divine mercy. Scorner of His love, He addresses
you today. It is “thou, even thou,” who shouldest know the things
that belong to thy peace. Christ is shedding bitter tears for you,
who have no tears to shed for yourself. Already that fatal hardness
of heart which destroyed the Pharisees is manifest in you. And
every evidence of the grace of God, every ray of divine light, is
either melting and subduing the soul, or confrming it in hopeless
impenitence.

ယေရုရှလင်မြို့သည် ခေါင်းမာပြီး နောင်တရမည်မဟုတ်ကြောင်းကို ခရစ်တော် ကြိုတင်မြင်တော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ငြင်းပယ်ခဲ့သော ကရုဏာတော်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အပြစ်အားလုံးနှင့် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်အားလုံးမှာ ထိုမြို့၏ တာဝန်သာဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူစွာ လိုက်လျှောက်သော ဝိညာဉ်တိုင်းသည်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားက "အိုဣသရေလ၊ သင်သည် ကိုယ်ကိုကိုယ် ဖျက်ဆီးပြီ" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ "အိုမြေကြီး၊ နားထောင်လော့။ ကြည့်ရှုလော့၊ ဤလူမျိုးတို့သည် ငါ့စကားကို နားမထောင်၊ ငါ့တရားကိုလည်း ပယ်ကြသောကြောင့်၊ သူတို့အကြံအစည်၏ အကျိုးတည်းဟူသော ဘေးဥပဒ်ကို သူတို့အပေါ်သို့ ငါရောက်စေမည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဟောရှေ ၁၃:၉၊ ယေရမိ ၆:၁၉။

Christ foresaw that Jerusalem would remain obdurate and impenitent; yet all the guilt, all the consequences of rejected mercy, lay
at her own door. Thus it will be with every soul who is following
the same course. The Lord declares, “O Israel, thou hast destroyed
thyself.” “Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people,
even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened
unto My words, nor to My law, but rejected it.” Hosea 13:9; Jeremiah
6:19.