အခန်း (၆) — သူ၏ကြယ်ကိုငါတို့မြင်ခဲ့ရပြီ

 

အခန်း (၆)—“ကိုယ်တော်၏ကြယ်ကို ငါတို့မြင်ရပြီ” [၅၉]

ဤအခန်းသည် မဿဲခရစ်ဝင် အခန်းကြီး ၂ အပေါ် အခြေခံထားသည်။

“ဟေရုဒ်မင်းကြီးလက်ထက်၊ ယုဒပြည် ဗက်လင်မြို့၌ ယေရှုသည် ဖွားမြင်ခြင်းကို ခံတော်မူပြီးမှ၊ အရှေ့ပြည်က ပညာရှိတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်လာကြလျှင်၊ ဖွားမြင်တော်မူသော ယုဒရှင်ဘုရင်သည် အဘယ်မှာရှိတော်မူသနည်း။ အရှေ့ပြည်၌ ကိုယ်တော်၏ကြယ်ကို ငါတို့မြင်ရပြီ။ ကိုယ်တော်ကို ဖူးမြော်ခြင်းငှာ လာကြပြီဟု မေးမြန်းပြောဆိုကြ၏။”

Chapter 6—“We Have Seen His Star” [59]
This chapter is based on Matthew 2.
“Now when Jesus was born in Bethlehem of Judea in the days
of Herod the king, behold, there came wise men from the East to
Jerusalem, saying, Where is He that is born King of the Jews? for
we have seen His star in the East, and are come to worship Him.”

အရှေ့ပြည်မှ ပညာရှိတို့သည် ဒဿနိကဗေဒပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးနွယ်ဖွားများ ပါဝင်ပြီး မိမိတို့လူမျိုး၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့် ပညာဗဟုသုတများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသော လူတန်းစားတွင် ပါဝင်ကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် လူတို့၏ ယုံကြည်လွယ်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လှည့်ဖြားသူ အများအပြား ရှိခဲ့သော်လည်း၊ အချို့မှာမူ သဘာဝတရားထဲမှ ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်ချက်များကို လေ့လာသူ၊ ဖြောင့်မတ်သူနှင့် မိမိတို့၏ သစ္စာရှိမှုနှင့် ပညာဉာဏ်ကြောင့် ဂုဏ်ပြုခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ယေရှုထံသို့ လာရောက်သော ပညာရှိတို့သည် ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။

The wise men from the East were philosophers. They belonged
to a large and influential class that included men of noble birth, and
comprised much of the wealth and learning of their nation. Among
these were many who imposed on the credulity of the people. Others
were upright men who studied the indications of Providence in
nature, and who were honored for their integrity and wisdom. Of
this character were the wise men who came to Jesus.

ဘုရားသခင်၏ အလင်းတော်သည် အယူမှားသူတို့၏ မှောင်မိုက်ထဲတွင် အစဉ်အမြဲ ထွန်းလင်းနေသည်။ ထိုပညာရှိ (magi) တို့သည် ကြယ်တာရာများ ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်ယံကို လေ့လာ၍ လင်းလက်သော လမ်းကြောင်းများတွင် ဝှက်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို နားလည်ရန် ကြိုးစားနေစဉ် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ဘုန်းတော်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ပိုမိုရှင်းလင်းသော အသိပညာကို ရှာဖွေရင်း သူတို့သည် ဟေဗြဲကျမ်းစာများကို လေ့လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ တိုင်းပြည်တွင် နတ်ဘုရား ဆရာတစ်ဦး ကြွလာမည်ဟု ဟောကိန်းထုတ်ထားသော ပရောဖက်ပြုချက်များကို တန်ဖိုးထား သိမ်းဆည်းထားကြသည်။ ဗာလမ်သည် တစ်ချိန်က ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း မှော်ဆရာများတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဣသရေလလူမျိုး၏ ကြီးပွားချမ်းသာမှုနှင့် မေရှိယပေါ်ထွန်းလာမည့်အကြောင်းကို ကြိုတင်ဟောကြားခဲ့ပြီး သူ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များကို ရာစုနှစ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု အစဉ်အလာအရ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ကြသည် [၆၀]။ သို့သော် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ကယ်တင်ရှင် ကြွလာမည့်အကြောင်းကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ထိုပညာရှိတို့သည် ကိုယ်တော် ကြွလာမည့်အချိန် နီးပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် တစ်လောကလုံးသည် ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော် အသိပညာနှင့် ပြည့်စုံတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။

The light of God is ever shining amid the darkness of heathenism.
As these magi studied the starry heavens, and sought to fathom the
mystery hidden in their bright paths, they beheld the glory of the
Creator. Seeking clearer knowledge, they turned to the Hebrew
Scriptures. In their own land were treasured prophetic writings that
predicted the coming of a divine teacher. Balaam belonged to the
magicians, though at one time a prophet of God; by the Holy Spirit
he had foretold the prosperity of Israel and the appearing of the
Messiah; and his prophecies had been handed down by tradition [60]
from century to century. But in the Old Testament the Saviour’s
advent was more clearly revealed. The magi learned with joy that
His coming was near, and that the whole world was to be flled with
a knowledge of the glory of the Lord.

ဗက်လင်မြို့ တောင်ကုန်းများပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော် လွှမ်းမိုးခဲ့သော ထိုည၌ ပညာရှိတို့သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတစ်ခုကို မြင်ခဲ့ကြသည်။ အလင်းမှိန်သွားသောအခါ တောက်ပသော ကြယ်တစ်လုံး ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်တွင် တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပုံသေတည်ရှိသော ကြယ် သို့မဟုတ် ဂြိုဟ်တစ်ခု မဟုတ်သောကြောင့် ထိုဖြစ်ရပ်သည် အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုကြယ်သည် အဝေးတွင်ရှိသော တောက်ပသည့် ကောင်းကင်တမန် အပေါင်းအသင်းများ ဖြစ်သော်လည်း ပညာရှိတို့သည် ဤအချက်ကို မသိခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ထိုကြယ်သည် သူတို့အတွက် အထူးအရေးကြီးကြောင်း စိတ်ထဲတွင် ခံစားခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဒဿနိကဗေဒပညာရှင်များကို တိုင်ပင်ပြီး ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်း လိပ်စာစောင်များကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

The wise men had seen a mysterious light in the heavens upon
that night when the glory of God flooded the hills of Bethlehem. As
the light faded, a luminous star appeared, and lingered in the sky. It
was not a fxed star nor a planet, and the phenomenon excited the
keenest interest. That star was a distant company of shining angels,
but of this the wise men were ignorant. Yet they were impressed
39
40 The Desire of Ages
that the star was of special import to them. They consulted priests
and philosophers, and searched the scrolls of the ancient records.

ဗာလမ်၏ ပရောဖက်ပြုချက်တွင် “ယာကုပ်အမျိုး၌ ကြယ်တစ်လုံး ပေါ်ထွန်းလတ္တံ့။ ဣသရေလအမျိုး၌ ရာဇလှံတံ တစ်ချောင်း ပေါ်ထွန်းလတ္တံ့” ဟု ဖော်ပြထားသည် (တောလည်ရာကျမ်း ၂၄:၁၇)။ ဤထူးဆန်းသော ကြယ်သည် ကတိထားတော်မူသော အရှင်၏ ရှေ့တော်ပြေးအဖြစ် စေလွှတ်ခြင်း ခံရသလော။ ပညာရှိတို့သည် ကောင်းကင်က ပေးသနားသော အမှန်တရား၏ အလင်းကို ကြိုဆိုခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ ထိုအလင်းသည် သူတို့အပေါ် ပိုမိုတောက်ပစွာ ထွန်းလင်းလာခဲ့သည်။ အိပ်မက်များမှတစ်ဆင့် သူတို့သည် အသစ်ဖွားမြင်သော မင်းသားကို သွားရောက်ရှာဖွေရန် ညွှန်ကြားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

The prophecy of Balaam had declared, “There shall come a Star
out of Jacob, and a Scepter shall rise out of Israel.” Numbers 24:17.
Could this strange star have been sent as a harbinger of the Promised
One? The magi had welcomed the light of heaven-sent truth; now
it was shed upon them in brighter rays. Through dreams they were
instructed to go in search of the newborn Prince.

အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်၏ ခေါ်ယူတော်မူခြင်းကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် “အဘယ်အရပ်သို့ သွားသည်ကို မသိဘဲ” ထွက်သွားသကဲ့သို့ (ဟေဗြဲ ၁၁:၈)၊ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် တိမ်တိုင်ကို အမှီပြု၍ ကတိထားရာပြည်သို့ သွားခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ ဤတစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည်လည်း ကတိထားတော်မူသော ကယ်တင်ရှင်ကို ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ အရှေ့ပြည်တွင် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ ပေါများသဖြင့် ပညာရှိတို့သည် လက်ဗလာနှင့် မထွက်လာခဲ့ကြပေ။ မင်းသားများ သို့မဟုတ် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူများကို အရိုအသေပေးသည့်အနေဖြင့် လက်ဆောင်များ ဆက်သခြင်းသည် ဓလေ့ထုံးစံဖြစ်ရာ၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ မိသားစုအားလုံး ကောင်းချီးခံစားရမည့် အရှင်အတွက် ထိုပြည်မှ အဖိုးအထိုက်ဆုံး လက်ဆောင်များကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ကြယ်ကို မြင်နိုင်ရန်အတွက် ညအချိန်တွင် ခရီးသွားရန် လိုအပ်သော်လည်း ခရီးသည်တို့သည် သူတို့ရှာဖွေနေသော အရှင်နှင့်ပတ်သက်သည့် ရှေးဟောင်းစကားများနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်များကို ပြန်လည်ပြောဆိုရင်း အချိန်ကုန်လွန်စေခဲ့ကြသည်။ ခရီးတစ်ထောက် နားတိုင်း ပရောဖက်ပြုချက်များကို ရှာဖွေခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင် ကိုယ်တိုင် လမ်းပြနေသည်ဟူသော ယုံကြည်ချက် ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့သည်။ သူတို့ရှေ့တွင် အပြင်ပန်းလက္ခဏာအဖြစ် ကြယ်ကို မြင်နေရသကဲ့သို့၊ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ တိုက်တွန်းချက်နှင့် မျှော်လင့်ချက်များကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ခရီးသည် ရှည်လျားသော်လည်း သူတို့အတွက် ပျော်ရွှင်စရာ ခရီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

As by faith Abraham went forth at the call of God, “not knowing
whither he went” (Hebrews 11:8); as by faith Israel followed the
pillar of cloud to the Promised Land, so did these Gentiles go forth
to fnd the promised Saviour. The Eastern country abounded in
precious things, and the magi did not set out empty-handed. It was
the custom to offer presents as an act of homage to princes or other
personages of rank, and the richest gifts the land afforded were borne
as an offering to Him in whom all the families of the earth were to
be blessed. It was necessary to journey by night in order to keep
the star in view; but the travelers beguiled the hours by repeating
traditional sayings and prophetic utterances concerning the One they
sought. At every pause for rest they searched the prophecies; and the
conviction deepened that they were divinely guided. While they had
the star before them as an outward sign, they had also the inward
evidence of the Holy Spirit, which was impressing their hearts, and
inspiring them with hope. The journey, though long, was a happy
one to them.

သူတို့သည် ဣသရေလပြည်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ယေရုရှလင်မြို့ကို လှမ်းမြင်ရသော သံလွင်တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာကြစဉ်၊ ခရီးတစ်လျှောက်လုံး လမ်းပြခဲ့သော ကြယ်သည် ဗိမာန်တော်အထက်တွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ခေတ္တအကြာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ မေရှိယဖွားမြင်ခြင်း သတင်းသည် လူတိုင်း၏ နှုတ်ဖျားတွင် ဝမ်းမြောက်စရာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ကာ သူတို့သည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့ကြသည် [၆၁]။ သို့သော် သူတို့၏ မေးမြန်းမှုများမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသော မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်ကာ ဗိမာန်တော်သို့ သွားခဲ့ကြသည်။ အသစ်ဖွားမြင်သော ရှင်ဘုရင်၏အကြောင်းကို သိရှိသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူတို့ အံ့သြခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ မေးခွန်းများသည် ဝမ်းမြောက်စရာ စကားများထက် အံ့သြထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းများကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

They have reached the land of Israel, and are descending the
Mount of Olives, with Jerusalem in sight, when, lo, the star that has
guided them all the weary way rests above the temple, and after a
season fades from their view. With eager steps they press onward,
confdently expecting the Messiah’s birth to be the joyful burden of
[61] every tongue. But their inquiries are in vain. Entering the holy city,
they repair to the temple. To their amazement they fnd none who
seem to have a knowledge of the newborn king. Their questions
call forth no expressions of joy, but rather of surprise and fear, not
unmingled with contempt.

ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ရှေးရိုးစဉ်လာများကို ပြန်လည်ပြောဆိုနေကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဘာသာတရားနှင့် ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်မှုကို ချီးမွမ်းကြပြီး၊ ဂရိနှင့် ရောမလူမျိုးများကိုမူ အယူမှားသူများနှင့် အပြစ်သားများအဖြစ် ရှုတ်ချနေကြသည်။ ထိုပညာရှိတို့သည် ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်သူများ မဟုတ်ဘဲ [၄၁] ဘုရားသခင်၏ အမြင်တွင် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားဝတ်ပြုသူဟု ဆိုကြသော ထိုသူများထက် အဆင့်အတန်း ပိုမိုမြင့်မားကြသည်။ သို့သော် ယုဒလူတို့က ၎င်းတို့ကို အယူမှားသူများအဖြစ် ကြည့်ကြသည်။ သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာကို စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ရှိသူများကြားတွင်ပင် သူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်သော မေးခွန်းများသည် မည်သည့် စာနာမှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

The priests are rehearsing traditions. They extol their religion
and their own piety, while they denounce the Greeks and Romans as
heathen, and sinners above others. The wise men are not idolaters,
“We Have Seen His Star” 41
and in the sight of God they stand far higher than do these, His
professed worshipers; yet they are looked upon by the Jews as
heathen. Even among the appointed guardians of the Holy Oracles
their eager questionings touch no chord of sympathy.

ပညာရှိတို့ ရောက်ရှိလာသည့် သတင်းသည် ယေရုရှလင် တစ်မြို့လုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ သူတို့၏ ထူးဆန်းသော လာရင်းကိစ္စသည် လူထုကြားတွင် လှုပ်ခတ်သွားစေပြီး ဟေရုဒ်မင်းကြီး၏ နန်းတော်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ကောက်ကျစ်သော ဧဒုံအမျိုးသားသည် မိမိ၏ ရာဇပလ္လင်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူ ပေါ်လာမည်ဟူသော အငွေ့အသက်ကြောင့် စိုးရိမ်စိတ် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ သူသည် ရာဇပလ္လင်သို့ တက်လှမ်းရန် လူသတ်မှုများစွာကို ကျူးလွန်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ မျိုးခြားသွေး ပါဝင်သူ ဖြစ်သောကြောင့် သူအုပ်ချုပ်သော လူမျိုး၏ မုန်းတီးခြင်းကို ခံရသည်။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော လုံခြုံမှုမှာ ရောမ၏ ထောက်ခံမှုသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤမင်းသားအသစ်မှာမူ ပိုမိုမြင့်မားသော အခွင့်အရေးရှိသည်။ ကိုယ်တော်သည် နိုင်ငံတော်အတွက် မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သည်။

The arrival of the magi was quickly noised throughout Jerusalem.
Their strange errand created an excitement among the people, which
penetrated to the palace of King Herod. The wily Edomite was
aroused at the intimation of a possible rival. Countless murders had
stained his pathway to the throne. Being of alien blood, he was hated
by the people over whom he ruled. His only security was the favor
of Rome. But this new Prince had a higher claim. He was born to
the kingdom.

ပညာရှိတို့သည် လူထုအုံကြွမှု ဖြစ်စေရန်နှင့် မိမိကို ရာဇပလ္လင်ပေါ်မှ ဖယ်ရှားရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်နေသည်ဟု ဟေရုဒ်က သံသယဝင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏ သံသယကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ပိုမိုကောက်ကျစ်သော နည်းလမ်းဖြင့် သူတို့၏ အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းများနှင့် ကျမ်းပြုဆရာများကို ဆင့်ခေါ်၍ မေရှိယဖွားမြင်မည့် နေရာနှင့် ပတ်သက်၍ [၆၂] ကျမ်းစာများတွင် မည်သို့ဖော်ပြထားသည်ကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

Herod suspected the priests of plotting with the strangers to excite a popular tumult and unseat him from the throne. He concealed
his mistrust, however, determined to thwart their schemes by superior cunning. Summoning the chief priests and the scribes, he
questioned them as to the teaching of their sacred books in regard to [62]
the place of the Messiah’s birth.

ရာဇပလ္လင်ကို လုယူထားသူ၏ ဤမေးခွန်းနှင့် သူစိမ်းများ၏ တောင်းဆိုချက်သည် ယုဒဆရာများ၏ ဂုဏ်မာနကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ ပရောဖက်ပြုချက် လိပ်စာစောင်များကို လှန်လှောကြည့်ရာတွင် သူတို့၏ ဂရုမစိုက်မှုသည် မနာလိုသော အာဏာရှင်ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်သော အသိပညာကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။ သူတို့ကို မနာခံဝံ့သော အာဏာဖြင့် သေချာစွာ ရှာဖွေရန်နှင့် မျှော်လင့်ထားသော ရှင်ဘုရင်၏ ဖွားမြင်ရာအရပ်ကို ပြောပြရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ “သူတို့ကလည်း၊ ယုဒပြည် ဗက်လင်မြို့၌ ဖြစ်ပါ၏။ ပရောဖက် ရေးထားသည်ကား၊

This inquiry from the usurper of the throne, and made at the
request of strangers, stung the pride of the Jewish teachers. The
indifference with which they turned to the rolls of prophecy enraged
the jealous tyrant. He thought them trying to conceal their knowledge of the matter. With an authority they dared not disregard, he
commanded them to make close search, and to declare the birthplace
of their expected King. “And they said unto him, In Bethlehem of
Judea: for thus it is written by the prophet,

‘ယုဒပြည် ဗက်လင်မြို့၊ သင်သည် ယုဒမင်းတို့တွင် အငယ်ဆုံးသောမြို့ မဟုတ်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါ၏လူ ဣသရေလအမျိုးကို အုပ်စိုးရသော မင်းသည် သင်၏အထဲက ထွက်လတ္တံ့’ ဟု ပြန်ပြောကြ၏။”

“And thou Bethlehem, land of Judah,
Art in nowise least among the princes of Judah:
For out of thee shall come forth a governor,
Which shall be shepherd of My people Israel.”
R. V.

ယခုအခါ ဟေရုဒ်သည် ပညာရှိတို့ကို သီးသန့်တွေ့ဆုံရန် ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ လှိုင်းထန်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ပြီး ဧည့်သည်များကို ယဉ်ကျေးစွာ ကြိုဆိုခဲ့သည်။ ကြယ်သည် အဘယ်အချိန်တွင် ပေါ်လာသနည်းဟု သူက မေးမြန်းပြီး ခရစ်တော် ဖွားမြင်ခြင်း သတင်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုသယောင် ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ “သင်တို့သွား၍ ထိုသူငယ်ကို သေချာစွာ ရှာကြလော့။ တွေ့လျှင် ငါသည်လည်း သွား၍ ဖူးမြော်ရအောင် ငါ့ထံသို့ ပြန်လာ၍ ပြောကြလော့” ဟု ဧည့်သည်များကို မှာကြားခဲ့သည်။ ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ဗက်လင်မြို့သို့ သွားရန် လွှတ်လိုက်လေသည်။ [၄၂]

Herod now invited the magi to a private interview. A tempest
of wrath and fear was raging in his heart, but he preserved a calm
exterior, and received the strangers courteously. He inquired at
what time the star had appeared, and professed to hail with joy
the intimation of the birth of Christ. He bade his visitors, “Search
42 The Desire of Ages
diligently for the young child; and when ye have found Him, bring
me word again, that I may come and worship Him also.” So saying,
he dismissed them to go on their way to Bethlehem.

ယေရုရှလင်မြို့မှ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လူကြီးများသည် ခရစ်တော် ဖွားမြင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ ဟန်ဆောင်သကဲ့သို့ အသိပညာ မကင်းမဲ့ကြပေ။ ကောင်းကင်တမန်များ သိုးထိန်းများထံသို့ လာရောက်သည့် သတင်းသည် ယေရုရှလင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း ရဗ္ဗိ (Rabbi) တို့က ဂရုမစိုက်ထိုက်သော သတင်းအဖြစ် သဘောထားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ယေရှုကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီး ပညာရှိတို့ကိုလည်း ဖွားမြင်ရာအရပ်သို့ လမ်းပြနိုင်ခဲ့ကြမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမူ ပညာရှိတို့က သူတို့ကို မေရှိယဖွားမြင်ခြင်းအကြောင်း သတိပေးရန် ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ “ယုဒရှင်ဘုရင်သည် အဘယ်မှာရှိတော်မူသနည်း။ အရှေ့ပြည်၌ ကိုယ်တော်၏ကြယ်ကို ငါတို့မြင်ရပြီ။ ကိုယ်တော်ကို ဖူးမြော်ခြင်းငှာ လာကြပြီ” ဟု သူတို့က ဆိုကြသည်။

The priests and elders of Jerusalem were not as ignorant concerning the birth of Christ as they pretended. The report of the angels’
visit to the shepherds had been brought to Jerusalem, but the rabbis
had treated it as unworthy of their notice. They themselves might
have found Jesus, and might have been ready to lead the magi to
His birthplace; but instead of this, the wise men came to call their
attention to the birth of the Messiah. “Where is He that is born King
of the Jews?” they said; “for we have seen His star in the East, and
are come to worship Him.”

ယခုအခါ မာနနှင့် မနာလိုမှုတို့က အလင်းတော်၏ တံခါးကို ပိတ်ထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သိုးထိန်းများနှင့် ပညာရှိတို့ ယူဆောင်လာသော သတင်းများကို ယုံကြည်လိုက်ပါက၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ရဗ္ဗိတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှန်တရားကို ဖော်ဆောင်သူများ ဖြစ်သည်ဟူသော သူတို့၏ အခိုင်အမာ ပြောဆိုချက်များမှာ မှားယွင်းကြောင်း သက်သေပြရာ ရောက်သွားပြီး သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း အလွန်ပင် မျက်နှာပျက်စရာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုပညာတတ် ဆရာကြီးများသည် သူတို့က “အယူမှားသူများ” ဟု ခေါ်ဆိုကြသော သူများ၏ သွန်သင်မှုကို ခံယူရန် နှိမ့်ချလိုစိတ် မရှိကြပေ။ ဘုရားသခင်သည် အသိပညာ မရှိသော သိုးထိန်းများ သို့မဟုတ် အရေဖျားဖြတ်ခြင်း မခံသော [၆၃] တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့် ဆက်သွယ်ရန်အတွက် မိမိတို့ကို ကျော်သွားသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟု သူတို့က ဆိုကြသည်။ ဟေရုဒ်မင်းကြီးနှင့် ယေရုရှလင် တစ်မြို့လုံးကို လှုပ်ခတ်စေသော သတင်းများကို သူတို့က မထီမဲ့မြင် ပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ဤအမှုအရာများ မှန်၊ မမှန် ကြည့်ရှုရန် ဗက်လင်မြို့သို့ပင် သွားရောက်ခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။ ထို့ပြင် ယေရှုအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုကို ရူးသွပ်သော လှုံ့ဆော်မှုအဖြစ် လူတို့ကို ထင်မြင်စေခဲ့သည်။

Now pride and envy closed the door against the light. If the
reports brought by the shepherds and the wise men were credited,
they would place the priests and rabbis in a most unenviable position,
disproving their claim to be the exponents of the truth of God. These
learned teachers would not stoop to be instructed by those whom
they termed heathen. It could not be, they said, that God had passed
[63] them by, to communicate with ignorant shepherds or uncircumcised
Gentiles. They determined to show their contempt for the reports
that were exciting King Herod and all Jerusalem. They would not
even go to Bethlehem to see whether these things were so. And they
led the people to regard the interest in Jesus as a fanatical excitement.

ဤနေရာတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ရဗ္ဗိတို့က ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခြင်း စတင်ခဲ့သည်။ ဤအချိန်မှစ၍ သူတို့၏ မာနနှင့် ခေါင်းမာမှုများသည် ကယ်တင်ရှင်အပေါ် အမြစ်တွယ်နေသော မုန်းတီးမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့အတွက် တံခါးကို ဖွင့်ပေးနေစဉ်တွင် ယုဒခေါင်းဆောင်များသည် မိမိတို့အတွက် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ကြသည်။

Here began the rejection of Christ by the priests and rabbis. From
this point their pride and stubbornness grew into a settled hatred of
the Saviour. While God was opening the door to the Gentiles, the
Jewish leaders were closing the door to themselves.

ပညာရှိတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့မှ တစ်ဦးတည်း ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ မြို့တံခါးမှ ထွက်လာစဉ် ညမှောင်ရီ ပျိုးစပြုနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် ကြယ်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် မြင်တွေ့ရသဖြင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြပြီး ဗက်လင်မြို့သို့ လမ်းညွှန်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် သိုးထိန်းများကဲ့သို့ ယေရှု၏ နိမ့်ကျသော အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ ကြိုတင် အသိပေးချက် မရရှိခဲ့ကြပေ။ ရှည်လျားသော ခရီးကို နှင်လာခဲ့ပြီးနောက် ယုဒခေါင်းဆောင်များ၏ ဂရုမစိုက်မှုကို တွေ့ရသဖြင့် စိတ်ပျက်ခဲ့ကြရပြီး မြို့ထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်ကထက် ယုံကြည်ချက် လျော့နည်းလျက် ယေရုရှလင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ ဗက်လင်မြို့တွင် အသစ်ဖွားမြင်သော ရှင်ဘုရင်ကို ကာကွယ်ရန် တပ်စွဲထားသော နန်းတွင်းအစောင့်များကို မတွေ့ရပေ။ လောက၏ ဂုဏ်သရေရှိ လူကြီးလူကောင်းများလည်း ရောက်ရှိမနေကြပေ။ ယေရှုသည် နွားစားခွက်ထဲတွင် အိပ်စက်နေသည်။ ပညာမတတ်သော လယ်သမား မိဘနှစ်ပါးသာလျှင် ကိုယ်တော်၏ တစ်ဦးတည်းသော အုပ်ထိန်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။ “ယာကုပ်အမျိုးတို့ကို ထမြောက်စေ၍၊ ဣသရေလအမျိုးတွင် ကျန်ကြွင်းသောသူတို့ကို တဖန်ဖြစ်စေခြင်းငှာ”၊ “တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ လင်းစရာဖို့ အလင်း” ဖြစ်စေ၍ “မြေကြီးစွန်းတိုင်အောင် ကယ်တင်ခြင်းတရားကို ပေးစေခြင်းငှာ” ဟု ရေးသားထားသော အရှင်သည် ဤသူပင် ဖြစ်နိုင်ပါမည်လော (ဟေရှာယ ၄၉:၆)။ [၄၃]

The wise men departed alone from Jerusalem. The shadows
of night were falling as they left the gates, but to their great joy
they again saw the star, and were directed to Bethlehem. They had
received no such intimation of the lowly estate of Jesus as was given
to the shepherds. After the long journey they had been disappointed
by the indifference of the Jewish leaders, and had left Jerusalem less
confdent than when they entered the city. At Bethlehem they found
no royal guard stationed to protect the newborn King. None of the
world’s honored men were in attendance. Jesus was cradled in a
manger. His parents, uneducated peasants, were His only guardians.
Could this be He of whom it was written, that He should “raise up
“We Have Seen His Star” 43
the tribes of Jacob,” and “restore the preserved of Israel;” that He
should be “a light to the Gentiles,” and for “salvation unto the end
of the earth”? Isaiah 49:6.

“အိမ်သို့ဝင်ကြလျှင်၊ မယ်တော်မာရိနှင့်တကွ ထိုသူငယ်ကိုမြင်၍ ပြပ်ဝပ်ကိုးကွယ်ကြ၏။” ယေရှု၏ နိမ့်ကျသော အသွင်အပြင်အောက်တွင် ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှုကို သူတို့ အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို သူတို့၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် နှလုံးသားကို ဆက်သခဲ့ကြပြီး၊ ထို့နောက် “ရွှေ၊ လောဗန်၊ မုရန်” ဟူသော သူတို့၏ လက်ဆောင်များကို သွန်းလောင်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းမှာ မည်မျှ ကြီးမြတ်ပါသနည်း။ “ဣသရေလအမျိုး၌ ငါရှာသော်လည်း၊ ဤမျှလောက်သော ယုံကြည်ခြင်းကို မတွေ့ဖူးသေး” ဟု နောက်ပိုင်းတွင် ရောမတပ်မှူးနှင့် ပတ်သက်၍ မိန့်ကြားသကဲ့သို့၊ [၆၄] အရှေ့ပြည်မှ ပညာရှိတို့နှင့် ပတ်သက်၍လည်း ဆိုနိုင်ပေသည် (မဿဲ ၈:၁၀)။

“When they were come into the house, they saw the young child
with Mary His mother, and fell down, and worshiped Him.” Beneath
the lowly guise of Jesus, they recognized the presence of Divinity.
They gave their hearts to Him as their Saviour, and then poured out
their gifts,—“gold, and frankincense, and myrrh.” What a faith was
theirs! It might have been said of the wise men from the East, as [64]
afterward of the Roman centurion, “I have not found so great faith,
no, not in Israel.” Matthew 8:10.

ပညာရှိတို့သည် ယေရှုအပေါ်ထားရှိသော ဟေရုဒ်၏ အကြံအစည်ကို မရိပ်မိခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏ ခရီးရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သောအခါ၊ ဟေရုဒ်ကို အောင်မြင်မှု သတင်းပေးရန် ယေရုရှလင်သို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အိပ်မက်ထဲတွင် ဟေရုဒ်နှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း မပြုရန် ဘုရားသခင်ထံမှ သတင်းစကားကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယေရုရှလင်ကို ရှောင်ကွင်းကာ အခြားလမ်းမှတစ်ဆင့် မိမိတို့ တိုင်းပြည်သို့ ပြန်ခဲ့ကြသည်။

The wise men had not penetrated Herod’s design toward Jesus.
When the object of their journey was accomplished, they prepared
to return to Jerusalem, intending to acquaint him with their success.
But in a dream they received a divine message to hold no further
communication with him. Avoiding Jerusalem, they set out for their
own country by another route.

ထိုနည်းတူစွာ ယောသပ်သည်လည်း မာရိနှင့် သူငယ်တော်ကို ခေါ်ဆောင်၍ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ပြေးရန် သတိပေးချက် ရရှိခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်ကလည်း “ဟေရုဒ်မင်းသည် ထိုသူငယ်ကို သတ်အံ့သောငှာ ရှာလိမ့်မည်။ ငါပြောသည်တိုင်အောင် ထိုပြည်၌ နေလော့” ဟု ဆိုသည်။ ယောသပ်သည် မဆိုင်းမတွ နာခံခဲ့ပြီး ပိုမိုလုံခြုံစေရန် ညအချိန်တွင် ခရီးစတင် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

In like manner Joseph received warning to flee into Egypt with
Mary and the child. And the angel said, “Be thou there until I bring
thee word: for Herod will seek the young child to destroy Him.”
Joseph obeyed without delay, setting out on the journey by night for
greater security.

ဘုရားသခင်သည် ပညာရှိတို့မှတစ်ဆင့် ယုဒလူမျိုးတို့၏ အာရုံကို သားတော်ဖွားမြင်ခြင်းအပေါ်သို့ ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်တွင် သူတို့၏ မေးမြန်းမှုများ၊ လူထု၏ စိတ်ဝင်စားမှု၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ရဗ္ဗိတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို အတင်းအကျပ် ဖြစ်စေခဲ့သော ဟေရုဒ်၏ မနာလိုမှုတို့သည် လူတို့၏ စိတ်ကို မေရှိယနှင့် ပတ်သက်သော ပရောဖက်ပြုချက်များဆီသို့လည်းကောင်း၊ ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကြီးကျယ်သော ဖြစ်ရပ်ဆီသို့လည်းကောင်း လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည်။

Through the wise men, God had called the attention of the Jewish
nation to the birth of His Son. Their inquiries in Jerusalem, the
popular interest excited, and even the jealousy of Herod, which
compelled the attention of the priests and rabbis, directed minds to
the prophecies concerning the Messiah, and to the great event that
had just taken place.

စာတန်သည် လောကသို့ ဘုရားသခင်၏ အလင်းတော် မရောက်ရှိစေရန် ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး [၆၅] ကယ်တင်ရှင်ကို ဖျက်ဆီးရန် သူ၏ အစွမ်းကုန် ကောက်ကျစ်မှုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော် အိပ်ပျော်ခြင်း၊ ငိုက်မြည်းခြင်း မရှိသော အရှင်သည် ကိုယ်တော်၏ ချစ်သားတော်ကို စောင့်ရှောက်နေခဲ့သည်။ ဣသရေလလူမျိုးအတွက် ကောင်းကင်မှ မန်နမုန့်ကို ရွာစေခဲ့ပြီး အစာခေါင်းပါးသော အချိန်တွင် ဧလိယကို ကျွေးမွေးခဲ့သော အရှင်သည် အယူမှားသူတို့၏ ပြည်တွင် မာရိနှင့် သူငယ်တော် ယေရှုအတွက် ခိုလှုံရာကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အယူမှားသော တိုင်းပြည်မှ ပညာရှိတို့၏ လက်ဆောင်များမှတစ်ဆင့်၊ ထာဝရဘုရားသည် အဲဂုတ္တုသို့ သွားမည့် ခရီးစရိတ်နှင့် သူစိမ်းပြည်တွင် နေထိုင်ရန် လိုအပ်သည်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။

Satan was bent on shutting out the divine light from the world, [65]
and he used his utmost cunning to destroy the Saviour. But He who
never slumbers nor sleeps was watching over His beloved Son. He
who had rained manna from heaven for Israel and had fed Elijah in
the time of famine provided in a heathen land a refuge for Mary and
the child Jesus. And through the gifts of the magi from a heathen
country, the Lord supplied the means for the journey into Egypt and
the sojourn in a land of strangers.

ပညာရှိတို့သည် ရွေးနှုတ်ရှင်ကို ပထမဦးဆုံး ကြိုဆိုခဲ့သူများထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ လက်ဆောင်သည် ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်ရင်းသို့ ပထမဦးဆုံး ချမှတ်သော လက်ဆောင် ဖြစ်သည်။ ထိုလက်ဆောင်မှတစ်ဆင့် သူတို့အတွက် မည်မျှ မြင့်မြတ်သော အမှုတော်ဆောင်ခွင့် ရရှိခဲ့ကြသနည်း။ ချစ်မြတ်နိုးသော နှလုံးသားမှ ပေးကမ်းသော ပူဇော်သက္ကာကို ဘုရားသခင်သည် ဂုဏ်ပြုရန် နှစ်သက်တော်မူပြီး၊ ကိုယ်တော်အတွက် အမှုဆောင်ရာတွင် အမြင့်မားဆုံးသော ထိရောက်မှုကို ပေးသနားတော်မူသည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားကို ယေရှုအား ပေးအပ်ပြီးပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ဆောင်များကိုလည်း ကိုယ်တော့်ထံ ယူဆောင်လာမည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရွှေနှင့် ငွေ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အဖိုးတန်ဆုံးသော လောကီပိုင်ဆိုင်မှုများ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင့်မားဆုံးသော ဉာဏ်ရည်နှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အစွမ်းအစများကို ကျွန်ုပ်တို့ကို ချစ်၍ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မိမိကိုယ်ကို ပေးဆပ်ခဲ့သော အရှင်အတွက် လွတ်လပ်စွာ ဆက်ကပ်အပ်နှံကြလိမ့်မည်။ [၄၄]

The magi had been among the frst to welcome the Redeemer.
Their gift was the frst that was laid at His feet. And through that
44 The Desire of Ages
gift, what privilege of ministry was theirs! The offering from the
heart that loves, God delights to honor, giving it highest effciency
in service for Him. If we have given our hearts to Jesus, we also
shall bring our gifts to Him. Our gold and silver, our most precious
earthly possessions, our highest mental and spiritual endowments,
will be freely devoted to Him who loved us, and gave Himself for
us.

ယေရုရှလင်ရှိ ဟေရုဒ်သည် ပညာရှိတို့ ပြန်အလာကို စိတ်မရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ အချိန်ကုန်လွန်သွားသော်လည်း သူတို့ ပေါ်မလာသောအခါ သူ၏ သံသယများ နိုးကြားလာခဲ့သည်။ ရဗ္ဗိတို့က မေရှိယ၏ ဖွားမြင်ရာအရပ်ကို ပြောပြရန် ဝန်လေးနေခြင်းသည် သူ၏ အကြံအစည်ကို သူတို့ ရိပ်မိသွားပြီး ပညာရှိတို့ကလည်း တမင်တကာ သူ့ကို ရှောင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ညွှန်ပြနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ထိုအတွေးကြောင့် သူသည် ရူးသွပ်လုမတတ် ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ လှည့်ဖြားမှုမှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း အင်အားသုံးရန် နည်းလမ်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူသည် ဤသူငယ်-ရှင်ဘုရင်ကို စံနမူနာအဖြစ် ပြုလုပ်ပေဦးမည်။ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ဘုရင်တစ်ပါး တင်မြှောက်ရန် ကြိုးစားပါက မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို ထိုမာနကြီးသော ယုဒလူမျိုးတို့ သိစေရမည်။

Herod in Jerusalem impatiently awaited the return of the wise
men. As time passed, and they did not appear, his suspicions were
roused. The unwillingness of the rabbis to point out the Messiah’s
birthplace seemed to indicate that they had penetrated his design,
and that the magi had purposely avoided him. He was maddened
at the thought. Craft had failed, but there was left the resort to
force. He would make an example of this child-king. Those haughty
Jews should see what they might expect in their attempts to place a
monarch on the throne.

စစ်သားများကို ဗက်လင်မြို့သို့ ချက်ချင်း စေလွှတ်ခဲ့ပြီး နှစ်နှစ်နှင့် အောက်ရှိသော ကလေးငယ်အားလုံးကို သတ်ပတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သော ငြိမ်သက်သည့် အိမ်ထောင်စုများသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ခြောက်ရာခန့်က ပရောဖက်ထံတွင် ဖော်ပြခဲ့သော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းများကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။ “ရာမအရပ်၌ ညည်းတွားခြင်း၊ ငိုကြွေးခြင်း၊ ပြင်းစွာသော မြည်တမ်းခြင်း အသံကို ကြားရ၏။ ရာခေလသည် မိမိသားတို့ မရှိသောကြောင့် မသက်သာနိုင်ဘဲ ငိုကြွေးလေ၏။”

Soldiers were at once sent to Bethlehem, with orders to put to
death all the children of two years and under. The quiet homes of
the city of David witnessed those scenes of horror that, six hundred
years before, had been opened to the prophet. “In Ramah was there a
voice heard, lamentation, and weeping, and great mourning, Rachel
weeping for her children, and would not be comforted, because they
are not.”

ဤဘေးဒုက္ခကို ယုဒလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့အပေါ် မိမိတို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် သစ္စာရှိစွာနှင့် နှိမ့်ချစွာ လျှောက်လှမ်းနေခဲ့ကြပါက၊ ကိုယ်တော်သည် ရှင်ဘုရင်၏ ဒေါသကို သူတို့အပေါ် အကျိုးမသက်ရောက်စေရန် ထူးခြားသော နည်းလမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ပေးခဲ့မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်များကြောင့် ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ဒိုင်းလွှားဖြစ်သော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ နေထိုင်ရန် ဆန္ဒဖြင့် ကျမ်းစာကို မလေ့လာခဲ့ကြပေ။ မိမိတို့ကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်က အခြားလူမျိုးအားလုံးကို မည်သို့ မထီမဲ့မြင် ပြုသည်ကို ဖော်ပြရန် အနက်ဖွင့်နိုင်သည့် ပရောဖက်ပြုချက်များကိုသာ ရှာဖွေခဲ့ကြသည် [၆၆]။ မေရှိယသည် ဘုရင်တစ်ပါးအဖြစ် ကြွလာမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ရန်သူများကို အောင်နိုင်ကာ အယူမှားသူများကို ဒေါသဖြင့် နင်းခြေပစ်မည်ဟု သူတို့က ဂုဏ်ယူစွာ ကြွားဝါခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် အုပ်ချုပ်သူများ၏ မုန်းတီးမှုကို နှိုးဆော်ခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ တာဝန်ကို သူတို့က လွဲမှားစွာ ဖော်ပြခြင်းအားဖြင့်၊ စာတန်သည် ကယ်တင်ရှင်ကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယင်းအစား ထိုဘေးဒုက္ခသည် သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်သို့သာ ပြန်လည် ကျရောက်ခဲ့သည်။

This calamity the Jews had brought upon themselves. If they had
been walking in faithfulness and humility before God, He would
in a signal manner have made the wrath of the king harmless to
them. But they had separated themselves from God by their sins,
and had rejected the Holy Spirit, which was their only shield. They
had not studied the Scriptures with a desire to conform to the will of
God. They had searched for prophecies which could be interpreted
to exalt themselves, and to show how God despised all other nations.
[66] It was their proud boast that the Messiah was to come as a king,
conquering His enemies, and treading down the heathen in His
wrath. Thus they had excited the hatred of their rulers. Through
their misrepresentation of Christ’s mission, Satan had purposed to
compass the destruction of the Saviour; but instead of this, it returned
upon their own heads.
“We Have Seen His Star” 45

ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လုပ်ရပ်သည် ဟေရုဒ်မင်း၏ အုပ်ချုပ်မှုကို မှောင်မိုက်စေခဲ့သော နောက်ဆုံးလုပ်ရပ်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကလေးငယ်များကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် မကြာမီမှာပင်၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း မည်သူမျှ မရှောင်လွှဲနိုင်သော သေခြင်းတရားကို လက်ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သေခြင်းတရားဖြင့် သေဆုံးခဲ့သည်။ [၄၅]

This act of cruelty was one of the last that darkened the reign
of Herod. Soon after the slaughter of the innocents, he was himself
compelled to yield to that doom which none can turn aside. He died
a fearful death.

အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော ယောသပ်ကို ယခုအခါ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်က ဣသရေလပြည်သို့ ပြန်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ယေရှုကို ဒါဝိဒ်၏ ပလ္လင်ကို ဆက်ခံမည့်သူအဖြစ် သဘောထားသဖြင့် ယောသပ်သည် ဗက်လင်မြို့တွင် အိမ်ထောင်ပြု နေထိုင်လိုခဲ့သည်။ သို့သော် အာခေလသည် သူ၏ ဖခင်ဟေရုဒ်၏ ကိုယ်စား ယုဒပြည်တွင် အုပ်စိုးနေကြောင်း သိရသောအခါ၊ ခရစ်တော်အပေါ်ထားရှိသော ဖခင်၏ အကြံအစည်များကို သားဖြစ်သူက ဆက်လက် လုပ်ဆောင်မည်ကို သူ စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ဟေရုဒ်၏ သားအားလုံးထဲတွင် အာခေလသည် စရိုက်လက္ခဏာအရ သူနှင့် အတူဆုံး ဖြစ်သည်။ သူ အာဏာရရှိပြီးနောက် ယေရုရှလင်တွင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ရောမစစ်သားများက ယုဒလူ ထောင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

Joseph, who was still in Egypt, was now bidden by an angel of
God to return to the land of Israel. Regarding Jesus as the heir of
David’s throne, Joseph desired to make his home in Bethlehem; but
learning that Archelaus reigned in Judea in his father’s stead, he
feared that the father’s designs against Christ might be carried out
by the son. Of all the sons of Herod, Archelaus most resembled him
in character. Already his succession to the government had been
marked by a tumult in Jerusalem, and the slaughter of thousands of
Jews by the Roman guards.

ယောသပ်သည် လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုသို့ ထပ်မံ လမ်းညွှန်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် သူ၏ နေရင်းအရပ်ဖြစ်သော နာဇရက်မြို့သို့ ပြန်ခဲ့ပြီး ဤနေရာတွင် ယေရှုသည် “နာဇရက်လူဟု ခေါ်ဝေါ်လတ္တံ့” ဟူသော ပရောဖက်များ၏ စကား ပြည့်စုံစေရန် နှစ်ပေါင်း (၃၀) နီးပါး နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဂါလိလဲပြည်သည် ဟေရုဒ်၏ သားတစ်ဦး၏ လက်အောက်တွင် ရှိသော်လည်း၊ ယုဒပြည်ထက် နိုင်ငံခြားသားများ ပိုမိုရောနှော နေထိုင်ကြသည် [၆၇]။ ထို့ကြောင့် ယုဒလူတို့နှင့် အထူးသက်ဆိုင်သော ကိစ္စရပ်များအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု နည်းပါးသဖြင့် ယေရှုနှင့် ပတ်သက်သော ပြောဆိုချက်များသည် အာဏာရှိသူများ၏ မနာလိုမှုကို နှိုးဆော်ရန် အခွင့်အလမ်း နည်းပါးခဲ့သည်။

Again Joseph was directed to a place of safety. He returned to
Nazareth, his former home, and here for nearly thirty years Jesus
dwelt, “that it might be fulflled which was spoken by the prophets,
He shall be called a Nazarene.” Galilee was under the control of a son
of Herod, but it had a much larger admixture of foreign inhabitants
than Judea. Thus there was less interest in matters relating especially [67]
to the Jews, and the claims of Jesus would be less likely to excite
the jealousy of those in power.

ကယ်တင်ရှင် လောကသို့ ကြွလာသောအခါ ရရှိခဲ့သော ကြိုဆိုမှုမှာ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ငယ်ရွယ်သော ရွေးနှုတ်ရှင်အတွက် ငြိမ်သက်ခြင်း သို့မဟုတ် လုံခြုံခြင်းရှိသော နေရာ မရှိသယောင် ထင်ရသည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အမှုတော်ကို လုပ်ဆောင်နေစဉ်တွင်ပင် ကိုယ်တော်၏ ချစ်သားတော်ကို လူတို့နှင့် မယုံကြည်စိတ်ချနိုင်ခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် ယေရှုကို စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ကိုယ်တော်၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်စေကာ မိမိကယ်တင်ရန် လာသောသူတို့၏ လက်ဖြင့် အသေမခံရမချင်း ကာကွယ်ရန် ကောင်းကင်တမန်များကို တာဝန်ပေးခဲ့သည်။ [၆၈]

Such was the Saviour’s reception when He came to the earth.
There seemed to be no place of rest or safety for the infant Redeemer.
God could not trust His beloved Son with men, even while carrying
forward His work for their salvation. He commissioned angels to
attend Jesus and protect Him till He should accomplish His mission
on earth, and die by the hands of those whom He came to save.