အခန်း (၇) — သူ့ငယ်တော်ယေရှု

 

အခန်း (၇)—ကလေးဘဝအရွယ် [၄၆]

ဤအခန်းသည် လုကာ ၂:၃၉၊ ၄၀ အပေါ် အခြေခံထားသည်။

ယေရှု၏ ကလေးဘဝနှင့် လူပျိုဘဝကို တောင်ပေါ်ရွာလေး တစ်ရွာတွင် ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော် ရှိနေခြင်းအားဖြင့် ဂုဏ်မယူနိုင်သော နေရာမျိုး မြေကြီးပေါ်တွင် မရှိပေ။ ရှင်ဘုရင်တို့၏ နန်းတော်များသည် ကိုယ်တော်ကို ဧည့်သည်အဖြစ် လက်ခံရရှိပါက အခွင့်ထူးခံရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ချမ်းသာသော အိမ်များ၊ တော်ဝင်နန်းတွင်းများနှင့် ကျော်ကြားသော ပညာသင်ကြားရာ နေရာများကို ကျော်ဖြတ်ကာ၊ မထင်မရှားသော၊ အနှိမ်ခံရသော နာဇရက်မြို့တွင် မိမိ၏ အိမ်ကို တည်ခဲ့သည်။

[68] Chapter 7—As a Child
This chapter is based on Luke 2:39, 40.
The childhood and youth of Jesus were spent in a little mountain
village. There was no place on earth that would not have been
honored by His presence. The palaces of kings would have been
privileged in receiving Him as a guest. But He passed by the homes
of wealth, the courts of royalty, and the renowned seats of learning,
to make His home in obscure and despised Nazareth.

ကိုယ်တော်၏ အစောပိုင်း ဘဝမှတ်တမ်းမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလေးနက်လှသည်– “ထိုသူငယ်သည် ကြီးပွား၍၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံလျက်၊ ဝိညာဉ်ခွန်အားနှင့် ပြည့်စုံလေ၏။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည်လည်း ထိုသူငယ်အပေါ်၌ ရှိတော်မူ၏။” ခမည်းတော်၏ မျက်နှာတော် အလင်းအောက်တွင် ယေရှုသည် “ပညာအတတ်၊ အရပ်အမောင်း၌ ကြီးပွား၍၊ ဘုရားသခင်ရှေ့၊ လူတို့ရှေ့၌ မျက်နှာရတော်မူ၏။” (လုကာ ၂:၅၂) ကိုယ်တော်၏ စိတ်သည် တက်ကြွပြီး ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိကာ၊ မိမိ၏ အသက်အရွယ်ထက် ကျော်လွန်သော ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် ပညာဉာဏ် ရှိသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် ဟန်ချက်ညီစွာ လှပနေသည်။ စိတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းပကားများသည် ကလေးဘဝ၏ နိယာမများနှင့်အညီ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။

Wonderful in its signifcance is the brief record of His early life:
“The child grew, and waxed strong in spirit, flled with wisdom: and
the grace of God was upon Him.” In the sunlight of His Father’s
countenance, Jesus “increased in wisdom and stature, and in favor
with God and man.” Luke 2:52. His mind was active and penetrating, with a thoughtfulness and wisdom beyond His years. Yet His
character was beautiful in its symmetry. The powers of mind and
body developed gradually, in keeping with the laws of childhood.

ကလေးဘဝတွင် ယေရှုသည် ထူးခြားသော နှစ်လိုဖွယ် စိတ်နေသဘောထားကို ပြသခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ လိုလားသော လက်များသည် အခြားသူများကို ကူညီရန် အမြဲအသင့် ရှိသည်။ ကိုယ်တော်သည် [၆၉] မည်သည့်အရာကမျှ မဖျက်ဆီးနိုင်သော သည်းခံခြင်းနှင့်၊ သစ္စာတရားကို မည်သည့်အခါမျှ အနစ်နာမခံသော မှန်ကန်မှုကို ပြသခဲ့သည်။ မူအားဖြင့် ကျောက်ဆောင်ကဲ့သို့ ခိုင်မာသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ ဘဝသည် တစ်ကိုယ်ကောင်းမဆန်သော ယဉ်ကျေးပျူငှာမှု၏ ကျေးဇူးတော်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

As a child, Jesus manifested a peculiar loveliness of disposition.
His willing hands were ever ready to serve others. He manifested
[69] a patience that nothing could disturb, and a truthfulness that would
never sacrifce integrity. In principle frm as a rock, His life revealed
the grace of unselfsh courtesy.

ယေရှု၏ မယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ စွမ်းပကားများ ပွင့်လန်းလာပုံကို အလွန်အလေးအနက် စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာပေါ်တွင် ပြည့်စုံခြင်း၏ အမှတ်အသားကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုတောက်ပပြီး ခံယူလွယ်သော စိတ်ကို အားပေးရန် သူမသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကိုသာ ခမည်းတော်အဖြစ် ခေါ်ဆိုနိုင်သော ဤကလေးအား ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် ကောင်းကင်မှ အစီအစဉ်များနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် သူမသည် ပညာဉာဏ်ကို ရရှိခဲ့သည်။

With deep earnestness the mother of Jesus watched the unfolding
of His powers, and beheld the impress of perfection upon His character. With delight she sought to encourage that bright, receptive
mind. Through the Holy Spirit she received wisdom to co-operate
with the heavenly agencies in the development of this child, who
could claim only God as His Father.

အစောဆုံး အချိန်များမှစ၍ ဣသရေလလူမျိုးတို့တွင် သစ္စာရှိသူများသည် လူငယ်များ၏ ပညာရေးကို များစွာ ဂရုစိုက်ခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ကလေးများကို နို့စို့အရွယ်မှစ၍ ကိုယ်တော်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် ကြီးမြတ်ခြင်းအကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်းနှင့် ဣသရေလတို့၏ သမိုင်းတွင် ပြသထားသည့်အတိုင်း သွန်သင်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ [၄၇] သီချင်းဆိုခြင်း၊ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ကျမ်းစာမှ သင်ခန်းစာများကို ပွင့်လန်းစပြုနေသော စိတ်နှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြုလုပ်ပေးရသည်။ ဖခင်နှင့် မိခင်များသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ ၎င်းတို့သည် ပညတ်တော်၏ မူများကို နှလုံးသားထဲတွင် ခံယူသောအခါ ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်တွင် ပေါ်ထွန်းလာကြောင်း မိမိတို့၏ ကလေးများကို သွန်သင်ပေးရသည်။ သွန်သင်ချက်အများစုမှာ နှုတ်ဖြင့် ဖြစ်သော်လည်း၊ လူငယ်များသည် ဟေဗြဲစာများကို ဖတ်ရှုတတ်အောင်လည်း သင်ယူခဲ့ကြပြီး၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း လိပ်စာစောင်များသည် သူတို့ လေ့လာရန်အတွက် ပွင့်လင်းလျက် ရှိသည်။

From the earliest times the faithful in Israel had given much care
to the education of the youth. The Lord had directed that even from
babyhood the children should be taught of His goodness and His
greatness, especially as revealed in His law, and shown in the history
of Israel. Song and prayer and lessons from the Scriptures were to be
46
As a Child 47
adapted to the opening mind. Fathers and mothers were to instruct
their children that the law of God is an expression of His character,
and that as they received the principles of the law into the heart, the
image of God was traced on mind and soul. Much of the teaching
was oral; but the youth also learned to read the Hebrew writings;
and the parchment rolls of the Old Testament Scriptures were open
to their study.

ခရစ်တော်၏ လက်ထက်တွင် လူငယ်များအတွက် ဘာသာရေး သွန်သင်မှုကို စီစဉ်မပေးသော မြို့ သို့မဟုတ် ရွာကို ဘုရားသခင်၏ ကျိန်ခြင်းခံရသော နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ သို့သော် ထိုသွန်သင်မှုများသည် ပုံစံခွက်ထဲမှ အခမ်းအနားများသာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရှေးရိုးစဉ်လာများသည် ကျမ်းစာ၏ နေရာတွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ စစ်မှန်သော ပညာရေးသည် လူငယ်များကို “ဘုရားသခင်ကို စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေ၍ တွေ့ကြလိမ့်မည်” ဟူသော လမ်းကြောင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးရမည် (တမန်တော် ၁၇:၂၇)။ သို့သော် ယုဒဆရာများသည် အခမ်းအနား ကိစ္စရပ်များအပေါ်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။ ကျောင်းသား၏ စိတ်ထဲတွင် သင်ယူသူအတွက် အသုံးမဝင်သော၊ ကောင်းကင်ဘုံရှိ အဆင့်မြင့်ကျောင်းတော်များတွင် အသိအမှတ်မပြုမည့် အချက်အလက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကိုယ်တိုင် လက်ခံခြင်းအားဖြင့် ရရှိသော အတွေ့အကြုံသည် ထိုပညာရေးစနစ်တွင် နေရာမရှိခဲ့ပေ။ အပြင်ပန်း လုပ်ဆောင်ချက်များတွင် နစ်မွန်းနေသဖြင့် ကျောင်းသားများသည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ အချိန်ဖြုန်းရန် ငြိမ်သက်သော နာရီများကို မရရှိခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် နှလုံးသားကို စကားပြောနေသော ကိုယ်တော်၏ အသံကို မကြားခဲ့ကြပေ။ အသိပညာ ရှာဖွေရာတွင် သူတို့သည် ပညာဉာဏ်၏ မြစ်ဖျားခံရာထံမှ လွှဲဖက်သွားခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း၏ အခြေခံအချက်များကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။ ပညတ်တော်၏ မူများကို ဝေဝါးစေခဲ့သည်။ အဆင့်မြင့် ပညာရေးဟု သတ်မှတ်ထားသော အရာသည် စစ်မှန်သော တိုးတက်မှုအတွက် အကြီးမားဆုံးသော အဟန့်အတား ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရဗ္ဗိတို့၏ လေ့ကျင့်မှုအောက်တွင် လူငယ်တို့၏ စွမ်းပကားများသည် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ စိတ်သည် ကျဉ်းမြောင်းလာခဲ့သည်။

In the days of Christ the town or city that did not provide for the
religious instruction of the young was regarded as under the curse
of God. Yet the teaching had become formal. Tradition had in a
great degree supplanted the Scriptures. True education would lead
the youth to “seek the Lord, if haply they might feel after Him, and
fnd Him.” Acts 17:27. But the Jewish teachers gave their attention
to matters of ceremony. The mind was crowded with material that
was worthless to the learner, and that would not be recognized in the
higher school of the courts above. The experience which is obtained
through a personal acceptance of God’s word had no place in the
educational system. Absorbed in the round of externals, the students
found no quiet hours to spend with God. They did not hear His
voice speaking to the heart. In their search after knowledge, they
turned away from the Source of wisdom. The great essentials of
the service of God were neglected. The principles of the law were
obscured. That which was regarded as superior education was the
greatest hindrance to real development. Under the training of the
rabbis the powers of the youth were repressed. Their minds became
cramped and narrow.

သူငယ်တော် ယေရှုသည် တရားစရပ် ကျောင်းများတွင် [၇၀] သွန်သင်မှုကို မခံယူခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်၏ မယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ ပထမဆုံးသော လူသားဆရာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နှုတ်ဖျားမှလည်းကောင်း၊ ပရောဖက်တို့၏ လိပ်စာစောင်များမှလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်အမှုအရာများကို သင်ယူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် မောရှေမှတစ်ဆင့် ဣသရေလလူမျိုးတို့အတွက် မိန့်ကြားခဲ့သော စကားလုံးများကိုပင် ယခုအခါ မယ်တော်၏ ဒူးပေါ်တွင် ပြန်လည် သင်ယူနေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကလေးဘဝမှ လူပျိုဘဝသို့ ရောက်လာသောအခါ ရဗ္ဗိတို့၏ ကျောင်းများကို မရှာဖွေခဲ့ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော နေရာများမှ ပညာသင်ယူရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ဆရာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

The child Jesus did not receive instruction in the synagogue [70]
schools. His mother was His frst human teacher. From her lips
and from the scrolls of the prophets, He learned of heavenly things.
The very words which He Himself had spoken to Moses for Israel
He was now taught at His mother’s knee. As He advanced from
childhood to youth, He did not seek the schools of the rabbis. He
needed not the education to be obtained from such sources; for God
was His instructor.

ကယ်တင်ရှင်၏ အမှုတော်ဆောင်စဉ်အတွင်း “ဤသူသည် စာကို မသင်ဘဲလျက် အဘယ်သို့ တတ်သနည်း” ဟု မေးမြန်းသော မေးခွန်းသည် ယေရှု စာမဖတ်တတ်ကြောင်း ညွှန်ပြခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ရဗ္ဗိတို့၏ ပညာရေးကို မခံယူခဲ့ကြောင်းသာ ညွှန်ပြခြင်း ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၇:၁၅)။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ပင် အသိပညာကို ဆည်းပူးခဲ့သဖြင့်၊ [၄၈] ကိုယ်တော်၏ ကျမ်းစာနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုသည် ကိုယ်တော်၏ အစောပိုင်း နှစ်များကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် လေ့လာရာတွင် မည်မျှ ကြိုးစား အားထုတ်ခဲ့သည်ကို ဖော်ပြနေသည်။ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းထားသော အမှုအရာများ ဟူသည့် ကြီးမားသော စာကြည့်တိုက်ကြီး ဖြန့်ခင်းထားသည်။ ခပ်သိမ်းသော အရာတို့ကို ဖန်ဆင်းခဲ့သော အရှင်သည် မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ကောင်းကင်ယံတွင် ကိုယ်တော်တိုင် ရေးသားထားသော သင်ခန်းစာများကို လေ့လာခဲ့သည်။ လောက၏ မသန့်ရှင်းသော နည်းလမ်းများနှင့် ဝေးရာတွင် ကိုယ်တော်သည် သဘာဝတရားထံမှ သိပ္ပံနည်းကျ အသိပညာများကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် အပင်နှင့် သတ္တဝါတို့၏ အသက်တာကိုလည်းကောင်း၊ လူသားတို့၏ အသက်တာကိုလည်းကောင်း လေ့လာခဲ့သည်။ အစောဆုံး နှစ်များမှစ၍ ကိုယ်တော်သည် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်၊ ကိုယ်တော်သည် အခြားသူများကို ကောင်းချီးပေးရန် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဤအတွက် သဘာဝတရားတွင် အရင်းအမြစ်များကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အပင်နှင့် သတ္တဝါတို့၏ အသက်တာကို လေ့လာစဉ်တွင် နည်းလမ်းအသစ်များနှင့် စိတ်ကူးသစ်များ ကိုယ်တော်၏ စိတ်ထဲသို့ လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အသက်ရှင်သော နှုတ်ကပတ်တော်များကို တင်ပြရန်အတွက် မြင်တွေ့ရသော အရာများမှတစ်ဆင့် ပုံဥပမာများကို ဆွဲထုတ်ရန် အမြဲတမ်း ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်စဉ်အတွင်း အမှန်တရား သင်ခန်းစာများကို သင်ကြားရန် နှစ်သက်ခဲ့သော ပုံဥပမာများသည် ကိုယ်တော်၏ စိတ်ဓာတ်သည် သဘာဝတရား၏ လွှမ်းမိုးမှုကို မည်မျှ လက်ခံခဲ့ကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ နေ့စဉ်ဘဝ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်ရေးရာ သွန်သင်ချက်များကို မည်သို့ စုဆောင်းခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

The question asked during the Saviour’s ministry, “How knoweth
this man letters, having never learned?” does not indicate that Jesus
was unable to read, but merely that He had not received a rabbinical
education. John 7:15. Since He gained knowledge as we may do,
48 The Desire of Ages
His intimate acquaintance with the Scriptures shows how diligently
His early years were given to the study of God’s word. And spread
out before Him was the great library of God’s created works. He
who had made all things studied the lessons which His own hand had
written in earth and sea and sky. Apart from the unholy ways of the
world, He gathered stores of scientifc knowledge from nature. He
studied the life of plants and animals, and the life of man. From His
earliest years He was possessed of one purpose; He lived to bless
others. For this He found resources in nature; new ideas of ways and
means flashed into His mind as He studied plant life and animal life.
Continually He was seeking to draw from things seen illustrations by
which to present the living oracles of God. The parables by which,
during His ministry, He loved to teach His lessons of truth show
how open His spirit was to the influences of nature, and how He had
gathered the spiritual teaching from the surroundings of His daily
life.

ဤသို့ဖြင့် အရာရာ၏ အကြောင်းရင်းကို နားလည်ရန် ကြိုးစားနေစဉ် ယေရှုအတွက် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် အမှုတော်များ၏ လေးနက်မှုသည် ပွင့်လင်းလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်သားများသည် ကိုယ်တော်၏ အဖော်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ သန့်ရှင်းသော အတွေးအခေါ်များနှင့် မိဿဟာယဖွဲ့ခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ ယဉ်ကျေးမှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဉာဏ်စတင် ပွင့်လင်းလာချိန်မှစ၍ ကိုယ်တော်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကျေးဇူးတော်နှင့် အမှန်တရား အသိပညာတို့တွင် အစဉ်မပြတ် တိုးတက်နေခဲ့သည်။

Thus to Jesus the signifcance of the word and the works of
God was unfolded, as He was trying to understand the reason of
things. Heavenly beings were His attendants, and the culture of
holy thoughts and communings was His. From the frst dawning
of intelligence He was constantly growing in spiritual grace and
knowledge of truth.

ကလေးတိုင်းသည် ယေရှုကဲ့သို့ အသိပညာကို ဆည်းပူးနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကင်ခမည်းတော်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ရန် ကြိုးစားသောအခါ၊ ကောင်းကင်တမန်များသည် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာမည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်သည် ခွန်အားရရှိမည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် မြင့်မြတ်ပြီး သန့်စင်လာမည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်နှင့် ပိုမိုတူညီလာကြလိမ့်မည်။ သဘာဝတရား၏ လှပပြီး ခမ်းနားသော အရာများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ စီးဆင်းသွားသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်သည် အံ့သြကြည်ညိုနေစဉ်တွင်၊ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်များမှတစ်ဆင့် အနန္တတန်ခိုးရှင်နှင့် ထိတွေ့ခြင်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်သည် ခွန်အားသစ် ရရှိသည်။ [၇၁] ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့ခြင်းသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်များကို တိုးတက်စေပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ အမှုအရာများအပေါ် အတွေးအခေါ်များကို ပျိုးထောင်သောအခါ ဝိညာဉ်ရေး စွမ်းအားများ ခိုင်မာလာသည်။

Every child may gain knowledge as Jesus did. As we try to
become acquainted with our heavenly Father through His word,
angels will draw near, our minds will be strengthened, our characters
will be elevated and refned. We shall become more like our Saviour.
And as we behold the beautiful and grand in nature, our affections
go out after God. While the spirit is awed, the soul is invigorated by
coming in contact with the Infnite through His works. Communion
[71] with God through prayer develops the mental and moral faculties,
and the spiritual powers strengthen as we cultivate thoughts upon
spiritual things.

ယေရှု၏ ဘဝသည် ဘုရားသခင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သော ဘဝဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကလေးဘဝတွင် ကလေးကဲ့သို့ တွေးတောပြောဆိုခဲ့သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏အတွင်းရှိ ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို မည်သည့်အပြစ် အမှတ်အသားကမျှ မဖျက်ဆီးခဲ့ပေ။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် သွေးဆောင်ခြင်းနှင့် မကင်းခဲ့ပေ။ နာဇရက်မြို့သားများသည် သူတို့၏ ဆိုးသွမ်းမှုကြောင့် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသည်။ သူတို့ကို ယေဘုယျအားဖြင့် အထင်သေးကြပုံကို နာသနေလ၏ “နာဇရက်မြို့ထဲက ကောင်းသောအရာတစ်စုံတစ်ခု ထွက်နိုင်သလော” ဟူသော မေးခွန်းက ဖော်ပြနေသည် (ယောဟန် ၁:၄၆)။ [၄၉] ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို စမ်းသပ်မည့် နေရာတွင် ထားရှိခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အမြဲမပြတ် သတိရှိနေရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကလေးဘဝ၊ လူပျိုဘဝနှင့် လူကြီးဘဝတွင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် စံနမူနာ ဖြစ်စေရန်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့ ကြုံတွေ့ရသော ပဋိပက္ခအားလုံးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

The life of Jesus was a life in harmony with God. While He
was a child, He thought and spoke as a child; but no trace of sin
marred the image of God within Him. Yet He was not exempt
from temptation. The inhabitants of Nazareth were proverbial for
their wickedness. The low estimate in which they were generally
held is shown by Nathanael’s question, “Can there any good thing
As a Child 49
come out of Nazareth?” John 1:46. Jesus was placed where His
character would be tested. It was necessary for Him to be constantly
on guard in order to preserve His purity. He was subject to all the
conflicts which we have to meet, that He might be an example to us
in childhood, youth, and manhood.

စာတန်သည် နာဇရက်မြို့မှ သူငယ်တော်ကို အောင်နိုင်ရန် သူ၏ ကြိုးစားမှုများတွင် မနားမနေ အားထုတ်ခဲ့သည်။ ယေရှုသည် အစောဆုံး နှစ်များမှစ၍ ကောင်းကင်တမန်များ၏ စောင့်ရှောက်မှုကို ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ ဘဝသည် မှောင်မိုက်သော စွမ်းအားများကို ရင်ဆိုင်ရသည့် ရှည်လျားသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် မကောင်းမှု၏ ညစ်ညူးခြင်းမှ ကင်းစင်သော ဘဝတစ်ခု ရှိနေခြင်းသည် မှောင်မိုက်မင်းအတွက် အမျက်ဒေါသ ဖြစ်စေပြီး နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ယေရှုကို ကျော့ကွင်းဖြင့် ဖမ်းရန် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမျှ မချန်ဘဲ ကြိုးစားခဲ့သည်။ လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှ မည်သည့်ကလေးမျှ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော သွေးဆောင်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရင်း သန့်ရှင်းသော ဘဝဖြင့် နေထိုင်ရန် တောင်းဆိုခြင်း ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

Satan was unwearied in his efforts to overcome the Child of
Nazareth. From His earliest years Jesus was guarded by heavenly
angels, yet His life was one long struggle against the powers of
darkness. That there should be upon the earth one life free from
the deflement of evil was an offense and a perplexity to the prince
of darkness. He left no means untried to ensnare Jesus. No child
of humanity will ever be called to live a holy life amid so ferce a
conflict with temptation as was our Saviour.

ယေရှု၏ မိဘများသည် ဆင်းရဲကြပြီး သူတို့၏ နေ့စဉ် လုပ်အားအပေါ် မှီခိုနေကြရသည် [၇၂]။ ကိုယ်တော်သည် ဆင်းရဲခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် ချို့တဲ့ခြင်းများကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သည်။ ဤအတွေ့အကြုံသည် ကိုယ်တော်အတွက် အကာအကွယ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ကြိုးစားအားထုတ်သော ဘဝတွင် သွေးဆောင်မှုကို ဖိတ်ခေါ်မည့် အပျင်းကြီးသော အချိန်များ မရှိခဲ့ပေ။ ဦးတည်ချက် မရှိသော နာရီများကလည်း ပျက်စီးစေသော အသင်းအပင်းများအတွက် လမ်းမဖွင့်ပေးခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် တတ်နိုင်သမျှ သွေးဆောင်သူအတွက် တံခါးကို ပိတ်ထားခဲ့သည်။ အကျိုးအမြတ်ဖြစ်စေ၊ ပျော်ရွှင်မှုဖြစ်စေ၊ ချီးမွမ်းခြင်းဖြစ်စေ၊ ပြစ်တင်ခြင်းဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အရာကမျှ ကိုယ်တော်ကို မှားယွင်းသော လုပ်ရပ်တစ်ခု လုပ်ဆောင်ရန် မတိုက်တွန်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် မကောင်းမှုကို ခွဲခြားသိမြင်ရာတွင် ပညာရှိပြီး၊ ၎င်းကို တွန်းလှန်ရာတွင် ခိုင်မာသည်။

The parents of Jesus were poor, and dependent upon their daily [72]
toil. He was familiar with poverty, self-denial, and privation. This
experience was a safeguard to Him. In His industrious life there
were no idle moments to invite temptation. No aimless hours opened
the way for corrupting associations. So far as possible, He closed the
door to the tempter. Neither gain nor pleasure, applause nor censure,
could induce Him to consent to a wrong act. He was wise to discern
evil, and strong to resist it.

ခရစ်တော်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်ခဲ့သမျှထဲတွင် တစ်ဦးတည်းသော အပြစ်ကင်းစင်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် နာဇရက်မြို့၏ ဆိုးသွမ်းသော မြို့သားများကြားတွင် နှစ်ပေါင်း (၃၀) နီးပါး နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဤအချက်သည် အပြစ်ကင်းစင်သော ဘဝဖြင့် နေထိုင်နိုင်ရန် နေရာ၊ ကံတရား သို့မဟုတ် ကြီးပွားချမ်းသာမှုအပေါ် မှီခိုနေရသည်ဟု ထင်နေသူများအတွက် ဆုံးမစကား တစ်ခုဖြစ်သည်။ သွေးဆောင်မှု၊ ဆင်းရဲမှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခတို့သည် သန့်ရှင်းမှုနှင့် ခိုင်မာမှုကို တိုးတက်စေရန် လိုအပ်သော လေ့ကျင့်မှုများသာ ဖြစ်ကြသည်။

Christ was the only sinless one who ever dwelt on earth; yet
for nearly thirty years He lived among the wicked inhabitants of
Nazareth. This fact is a rebuke to those who think themselves dependent upon place, fortune, or prosperity, in order to live a blameless
life. Temptation, poverty, adversity, is the very discipline needed to
develop purity and frmness.

ယေရှုသည် လယ်သမားတစ်ဦး၏ အိမ်တွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး အိမ်ထောင်စု၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို သစ္စာရှိစွာနှင့် ဝမ်းမြောက်စွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ တပ်မှူး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်တမန်များသည် ကိုယ်တော်၏ စကားကို နာခံရန် ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။ ယခုမူ ကိုယ်တော်သည် လိုလားသော အစေခံ၊ ချစ်ခင်တတ်ပြီး နာခံတတ်သော သားတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ ကိုယ်တော်သည် အတတ်ပညာ တစ်ခုကို သင်ယူခဲ့ပြီး၊ မိမိ၏ လက်များဖြင့် ယောသပ်နှင့်အတူ လက်သမားအလုပ်ရုံတွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ သာမန် အလုပ်သမားတစ်ဦး၏ ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ကာ ရွာငယ်လေး၏ လမ်းမများပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းလျက် မိမိ၏ နိမ့်ကျသော အလုပ်ခွင်သို့ သွားလိုက်၊ ပြန်လိုက် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို လျော့ပါးစေရန် သို့မဟုတ် မိမိ၏ ပင်ပန်းမှုကို သက်သာစေရန် မိမိ၏ ဘုရားသန်ခိုးကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

Jesus lived in a peasant’s home, and faithfully and cheerfully
acted His part in bearing the burdens of the household. He had been
the Commander of heaven, and angels had delighted to fulfll His
word; now He was a willing servant, a loving, obedient son. He
learned a trade, and with His own hands worked in the carpenter’s
shop with Joseph. In the simple garb of a common laborer He walked
the streets of the little town, going to and returning from His humble
work. He did not employ His divine power to lessen His burdens or
to lighten His toil.

ယေရှုသည် ကလေးဘဝနှင့် လူပျိုဘဝတွင် အလုပ်လုပ်နေစဉ် စိတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအင်များကို မဆင်မခြင် အသုံးမပြုဘဲ၊ [၅၀] ကဏ္ဍတိုင်းတွင် အကောင်းဆုံး အလုပ်လုပ်နိုင်ရန်အတွက် ကျန်းမာအောင် ထိန်းသိမ်းသော နည်းလမ်းဖြင့် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကိရိယာများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင်ပင် ချို့ယွင်းချက် ရှိရန် အလိုမရှိခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် စရိုက်လက္ခဏာတွင် ပြည့်စုံသကဲ့သို့ အလုပ်သမားတစ်ဦးအဖြစ်လည်း ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ စံနမူနာအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့တွင် ကြိုးစားအားထုတ်ရန် တာဝန်ရှိကြောင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အလုပ်ကို တိကျသေချာစွာနှင့် စေ့စပ်စွာ လုပ်ဆောင်သင့်ကြောင်းနှင့် ထိုသို့သော လုပ်အားသည် ဂုဏ်ရှိကြောင်း သွန်သင်ခဲ့သည်။ လက်များကို အသုံးဝင်စေရန် သွန်သင်ပေးပြီး ဘဝ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ခွဲဝေထမ်းဆောင်တတ်အောင် လူငယ်များကို လေ့ကျင့်ပေးသော လေ့ကျင့်ခန်းသည် ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားကို ပေးစွမ်းပြီး စွမ်းရည်တိုင်းကို တိုးတက်စေသည်။ လူတိုင်းသည် မိမိတို့အတွက် အကျိုးရှိပြီး အခြားသူများအတွက် အထောက်အကူဖြစ်မည့် အလုပ်တစ်ခုခုကို ရှာဖွေလုပ်ဆောင်သင့်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အလုပ်ကို ကောင်းချီးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး၊ ကြိုးစားအားထုတ်သော အလုပ်သမားသာလျှင် ဘဝ၏ စစ်မှန်သော ဂုဏ်ယူမှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုကို တွေ့ရှိရသည်။ မိဘများ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ခွဲဝေထမ်းဆောင်ရင်း အိမ်ထောင်စု တာဝန်များကို ဝမ်းမြောက်စွာ လုပ်ဆောင်သော ကလေးများနှင့် လူငယ်များအပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏ နှစ်သက်လက်ခံမှုသည် မေတ္တာဖြင့် တည်ရှိနေသည်။ ထိုသို့သော ကလေးများသည် အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားသောအခါ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် အသုံးဝင်သော အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ [၇၃]

As Jesus worked in childhood and youth, mind and body were
developed. He did not use His physical powers recklessly, but in
50 The Desire of Ages
such a way as to keep them in health, that He might do the best
work in every line. He was not willing to be defective, even in the
handling of tools. He was perfect as a workman, as He was perfect
in character. By His own example He taught that it is our duty to
be industrious, that our work should be performed with exactness
and thoroughness, and that such labor is honorable. The exercise
that teaches the hands to be useful and trains the young to bear their
share of life’s burdens gives physical strength, and develops every
faculty. All should fnd something to do that will be benefcial to
themselves and helpful to others. God appointed work as a blessing,
and only the diligent worker fnds the true glory and joy of life. The
approval of God rests with loving assurance upon children and youth
who cheerfully take their part in the duties of the household, sharing
the burdens of father and mother. Such children will go out from the
home to be useful members of society.

မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်ခဲ့စဉ် တစ်လျှောက်လုံး ယေရှုသည် စိတ်အားထက်သန်ပြီး အစဉ်မပြတ် အလုပ်လုပ်သူ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် များစွာ မျှော်လင့်ထားသဖြင့် များစွာ ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်မြတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ “နေ့အချိန်ရှိစဉ်တွင် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသော အရှင်၏ အမှုတော်ကို ငါပြုရမည်။ အဘယ်သူမျှ အလုပ်မလုပ်နိုင်သော ညအချိန်သည် လာတော့မည်” ဟု မိန့်ကြားခဲ့သည် (ယောဟန် ၉:၄)။ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်ဟု ဆိုကြသူ အများအပြားကဲ့သို့ ဂရုစိုက်မှုနှင့် တာဝန်ယူမှုများကို ရှောင်လွှဲခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ လူအများအပြားသည် အားနည်းပြီး ထိရောက်မှု မရှိကြခြင်းမှာ ဤလေ့ကျင့်မှုကို ရှောင်လွှဲရန် ကြိုးစားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တန်ဖိုးရှိပြီး ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော စရိုက်များ ရှိနိုင်သော်လည်း၊ အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သို့မဟုတ် အတားအဆီးများကို ကျော်လွှားရသောအခါတွင် စိတ်ဓာတ်မခိုင်မာဘဲ အသုံးမဝင်သလောက် ဖြစ်သွားတတ်ကြသည်။ ခရစ်တော်တွင် တွေ့ရသော တိကျပြတ်သားမှုနှင့် စွမ်းအင်၊ စရိုက်လက္ခဏာ၏ ခိုင်မာမှုနှင့် ခွန်အားများကို ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော် ခံယူခဲ့သော လေ့ကျင့်မှုမျိုးအားဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ တိုးတက်စေရမည်။ ကိုယ်တော် ရရှိခဲ့သော ကျေးဇူးတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဖြစ်သည်။

[73] Throughout His life on earth, Jesus was an earnest and constant
worker. He expected much; therefore He attempted much. After
He had entered on His ministry, He said, “I must work the works of
Him that sent Me, while it is day: the night cometh, when no man
can work.” John 9:4. Jesus did not shirk care and responsibility, as
do many who profess to be His followers. It is because they seek to
evade this discipline that so many are weak and ineffcient. They may
possess precious and amiable traits, but they are nerveless and almost
useless when diffculties are to be met or obstacles surmounted.
The positiveness and energy, the solidity and strength of character,
manifested in Christ are to be developed in us, through the same
discipline that He endured. And the grace that He received is for us.

လူသားတို့ကြားတွင် နေထိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်သည် ဆင်းရဲသူတို့၏ ဘဝကို ခွဲဝေခံယူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဆင်းရဲခက်ခဲမှုများကို အတွေ့အကြုံအရ သိရှိသဖြင့် နိမ့်ကျသော အလုပ်သမားအားလုံးကို နှစ်သိမ့်အားပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်အပေါ် စစ်မှန်သော နားလည်မှု ရှိသူများသည် လူတန်းစား ခွဲခြားမှု ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်ဟုလည်းကောင်း၊ ချမ်းသာသူများကို ထိုက်တန်သော ဆင်းရဲသားများထက် ပိုမိုဂုဏ်ပြုသင့်သည်ဟုလည်းကောင်း မည်သည့်အခါမျှ ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။

So long as He lived among men, our Saviour shared the lot of
the poor. He knew by experience their cares and hardships, and He
could comfort and encourage all humble workers. Those who have
a true conception of the teaching of His life will never feel that a
distinction must be made between classes, that the rich are to be
honored above the worthy poor.

ယေရှုသည် မိမိ၏ အလုပ်ခွင်ထဲသို့ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ကျမ်းစာ၏ ဘာသာတရားကို အိမ်ထောင်စုဘဝနှင့် အလုပ်ရုံထဲသို့ ယူဆောင်လာရန်၊ လောကီစီးပွားရေး၏ ဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေရန်အတွက် များစွာသော သည်းခံခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ခိုင်မာမှု လိုအပ်သည်။ ဤနေရာတွင် ခရစ်တော်သည် ကူညီသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လောကီကိစ္စများတွင် မည်မျှပင် နစ်မွန်းနေပါစေ၊ ကောင်းကင်အမှုအရာများအတွက် အချိန် သို့မဟုတ် အတွေး မရှိသည်အထိ [၅၁] မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် ဆာလံသီချင်းများနှင့် ကောင်းကင်သီချင်းများကို သီဆိုခြင်းဖြင့် မိမိနှလုံးသား၏ ဝမ်းမြောက်မှုကို မကြာခဏ ဖော်ပြခဲ့သည်။ နာဇရက်မြို့သားများသည် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း ပြုသော ကိုယ်တော်၏ အသံကို မကြာခဏ ကြားခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်သည် သီချင်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မိဿဟာယဖွဲ့ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ အပေါင်းအသင်းများက အလုပ်ပင်ပန်းသည်ဟု ညည်းတွားကြသောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ချိုသာသော တေးသံကြောင့် သူတို့ စိတ်လက်ပေါ့ပါးခဲ့ကြရသည်။ ကိုယ်တော်၏ ချီးမွမ်းခြင်းသည် ဆိုးညစ်သော ကောင်းကင်တမန်များကို နှင်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ နံ့သာပေါင်းကဲ့သို့ ထိုနေရာကို မွှေးရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်စေသည်။ နားထောင်သူတို့၏ စိတ်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံ ဘဝမှ ကောင်းကင်အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။

Jesus carried into His labor cheerfulness and tact. It requires
much patience and spirituality to bring Bible religion into the home
life and into the workshop, to bear the strain of worldly business, and
yet keep the eye single to the glory of God. This is where Christ was
a helper. He was never so full of worldly care as to have no time or
As a Child 51
thought for heavenly things. Often He expressed the gladness of His
heart by singing psalms and heavenly songs. Often the dwellers in
Nazareth heard His voice raised in praise and thanksgiving to God.

ယေရှုသည် လောကအတွက် ကုသခြင်း ကရုဏာတော်၏ စမ်းရေတွင်း ဖြစ်သည်။ [၇၄] နာဇရက်မြို့တွင် ဆိတ်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ခဲ့သော ထိုနှစ်များတစ်လျှောက်လုံးတွင် ကိုယ်တော်၏ ဘဝသည် စာနာမှုနှင့် ကြင်နာမှု စီးကြောင်းများအဖြစ် စီးဆင်းနေခဲ့သည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ ဝမ်းနည်းနေသူများနှင့် အပြစ်ဝန်ပိနေသူများ၊ အပြစ်ကင်းစင်သော ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် ကစားနေသော ကလေးများ၊ တောအုပ်ထဲမှ သတ္တဝါလေးများ၊ သည်းခံတတ်သော ဝန်တင်တိရစ္ဆာန်များ—အားလုံးသည် ကိုယ်တော် ရှိနေခြင်းကြောင့် ပိုမိုပျော်ရွှင်ခဲ့ကြရသည်။ တန်ခိုးတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြင့် လောကဓာတ်များကို ထိန်းမတ်ထားသော အရှင်သည် ဒဏ်ရာရသော ငှက်ကလေးတစ်ကောင်ကို ကူညီရန် ငုံ့ကြည့်ပေလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏ သတိမပြုမိသော အရာဟူ၍ မရှိသကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော် အမှုမဆောင်လိုသော အရာဟူ၍လည်း မရှိပေ။

He held communion with heaven in song; and as His companions
complained of weariness from labor, they were cheered by the sweet
melody from His lips. His praise seemed to banish the evil angels,
and, like incense, fll the place with fragrance. The minds of His
hearers were carried away from their earthly exile, to the heavenly
home.
Jesus was the fountain of healing mercy for the world; and [74]
through all those secluded years at Nazareth, His life flowed out
in currents of sympathy and tenderness. The aged, the sorrowing,
and the sin-burdened, the children at play in their innocent joy, the
little creatures of the groves, the patient beasts of burden,—all were
happier for His presence. He whose word of power upheld the worlds
would stoop to relieve a wounded bird. There was nothing beneath
His notice, nothing to which He disdained to minister.

ဤသို့ဖြင့် ပညာအတတ်နှင့် အရပ်အမောင်း၌ ကြီးပွားလာသည်နှင့်အမျှ၊ ယေရှုသည် ဘုရားသခင်ရှေ့၊ လူတို့ရှေ့၌ မျက်နှာရတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် အားလုံးအပေါ် စာနာနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း ပြသခြင်းဖြင့် နှလုံးသားအားလုံး၏ စာနာမှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိသော မျှော်လင့်ချက်နှင့် သတ္တိရှိသော အငွေ့အသက်များသည် အိမ်တိုင်းအတွက် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဥပုသ်နေ့တွင် တရားစရပ်၌ ပရောဖက်ကျမ်းစာများကို ဖတ်ရန် ကိုယ်တော်ကို မကြာခဏ တောင်းဆိုကြပြီး၊ ရင်းနှီးပြီးသား သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစကားများမှ အလင်းသစ်များ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ နားထောင်သူတို့၏ နှလုံးသားသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားခဲ့ရသည်။

Thus as He grew in wisdom and stature, Jesus increased in favor
with God and man. He drew the sympathy of all hearts by showing
Himself capable of sympathizing with all. The atmosphere of hope
and courage that surrounded Him made Him a blessing in every
home. And often in the synagogue on the Sabbath day He was called
upon to read the lesson from the prophets, and the hearts of the
hearers thrilled as a new light shone out from the familiar words of
the sacred text.

သို့သော် ယေရှုသည် လူမြင်သူမြင် ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်။ နာဇရက်မြို့တွင် နေထိုင်ခဲ့သော နှစ်များတစ်လျှောက်လုံးတွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ တန်ခိုးတော်ကို ထုတ်မပြခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် မြင့်မြတ်သော ရာထူးကို မရှာဖွေခဲ့သလို မည်သည့်ဘွဲ့ထူးကိုမျှလည်း မခံယူခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်၏ တိတ်ဆိတ်ပြီး ရိုးရှင်းသော ဘဝနှင့် ကိုယ်တော်၏ အစောပိုင်း နှစ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ကျမ်းစာ၏ တိတ်ဆိတ်နေမှုတို့သည် အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာတစ်ခုကို သင်ကြားပေးနေသည်။ ကလေးတစ်ဦး၏ ဘဝသည် ပိုမိုတိတ်ဆိတ်ပြီး ရိုးရှင်းလေ၊ အတုအယောင် လှုံ့ဆော်မှုများမှ ကင်းဝေးပြီး သဘာဝတရားနှင့် ပိုမိုကိုက်ညီလေ၊ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန်စွမ်းမှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ခွန်အားအတွက် ပိုမိုကောင်းမွန်လေ ဖြစ်သည်။

Yet Jesus shunned display. During all the years of His stay in
Nazareth, He made no exhibition of His miraculous power. He
sought no high position and assumed no titles. His quiet and simple
life, and even the silence of the Scriptures concerning His early
years, teach an important lesson. The more quiet and simple the life
of the child,—the more free from artifcial excitement, and the more
in harmony with nature,—the more favorable is it to physical and
mental vigor and to spiritual strength.

ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စံနမူနာ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ အများပြည်သူဆိုင်ရာ အမှုတော်ဆောင်ချိန်ကို စိတ်ဝင်တစား လေ့လာကြသူ အများအပြား ရှိသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ အစောပိုင်း နှစ်များမှ သွန်သင်ချက်များကိုမူ သတိမထားမိဘဲ ကျော်သွားတတ်ကြသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ အိမ်ထောင်စုဘဝသည် ကလေးများနှင့် လူငယ်အားလုံးအတွက် စံပြပုံစံ ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် နိမ့်ကျသော ဘဝတွင် ဘုရားသခင်နှင့် မည်မျှ နီးကပ်စွာ လျှောက်လှမ်းနိုင်ကြောင်း သွန်သင်ရန်အတွက် ဆင်းရဲခြင်းသို့ နှိမ့်ချဆင်းသက်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဘဝ၏ သာမန်အမှုအရာများတွင် ခမည်းတော်အား စိတ်ကျေနပ်စေရန်၊ ဂုဏ်တင်ရန်နှင့် ဘုန်းထင်ရှားစေရန် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်သည် နေ့စဉ်စားဝတ်နေရေးအတွက် ကြိုးစားအားထုတ်နေကြသော လက်မှုပညာသည်တို့၏ နိမ့်ကျသော အလုပ်ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူအစုအဝေးအတွက် တန်ခိုးပြနေစဉ်ကကဲ့သို့ပင် လက်သမားခုံတွင် အလုပ်လုပ်နေစဉ်တွင်လည်း ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ထပ်တူထပ်မျှ လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မိမိ၏ နိမ့်ကျသော အိမ်တွင် သစ္စာရှိမှုနှင့် နာခံမှု၌ ခရစ်တော်၏ စံနမူနာကို လိုက်လျှောက်သော လူငယ်တိုင်းသည်၊ ခမည်းတော်က သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ကိုယ်တော်နှင့် ပတ်သက်၍ မိန့်ကြားခဲ့သော စကားများကို မိမိတို့အတွက် ရယူနိုင်ပါသည်– “ငါမစသော ငါ့ကျွန်၊ ငါ့ဝိညာဉ်နှစ်သက်သော ငါရွေးကောက်သောသူကို ကြည့်ရှုလော့။” (ဟေရှာယ ၄၂:၁) [၅၂]

Jesus is our example. There are many who dwell with interest
upon the period of His public ministry, while they pass unnoticed
the teaching of His early years. But it is in His home life that He is
the pattern for all children and youth. The Saviour condescended to
poverty, that He might teach how closely we in a humble lot may
52 The Desire of Ages
walk with God. He lived to please, honor, and glorify His Father
in the common things of life. His work began in consecrating the
lowly trade of the craftsmen who toil for their daily bread. He was
doing God’s service just as much when laboring at the carpenter’s
bench as when working miracles for the multitude. And every youth
who follows Christ’s example of faithfulness and obedience in His
lowly home may claim those words spoken of Him by the Father
through the Holy Spirit, “Behold My Servant, whom I uphold; Mine
Elect, in whom My soul delighteth.” Isaiah 42:1.