အခန်း (၅) — ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း

 

အခန်း (၅)—ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း

ဤအခန်းသည် လုကာ ၂:၂၁-၃၈ အပေါ် အခြေခံထားသည်။

ခရစ်တော်ဖွားမြင်တော်မူပြီးနောက် ရက်ပေါင်း (၄၀) ခန့်တွင် ယောသပ်နှင့်မာရိတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ထာဝရဘုရားထံ ဆက်သရန်နှင့် ယဇ်ပူဇော်ရန်အတွက် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ ယုဒပညတ်တရားနှင့်အညီ ဖြစ်ပြီး၊ လူသားတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော ခရစ်တော်သည် ပညတ်တရား၏ အသေးစိတ်အချက်တိုင်းကို လိုက်နာရမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ပညတ်တရားအပေါ် နာခံမှုရှိမည်ဟူသော ကတိကဝတ်အဖြစ် အရေဖျားလှီးခြင်းမင်္ဂလာကို ခံယူပြီးဖြစ်သည်။

[50] Chapter 5—The Dedication
This chapter is based on Luke 2:21-38.
About forty days after the birth of Christ, Joseph and Mary took
Him to Jerusalem, to present Him to the Lord, and to offer sacrifce.
This was according to the Jewish law, and as man’s substitute Christ
must conform to the law in every particular. He had already been
subjected to the rite of circumcision, as a pledge of His obedience
to the law.

မိခင်အတွက် ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ပညတ်တရားက တစ်နှစ်သားသိုးသငယ်ကို မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ချိုးကလေး သို့မဟုတ် ခိုကလေးတစ်ကောင်ကို အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ်လည်းကောင်း ပူဇော်ရန် တောင်းဆိုထားသည်။ သို့သော် မိဘများသည် ဆင်းရဲလွန်း၍ သိုးသငယ်ကို မယူဆောင်နိုင်ပါက၊ ချိုးတစ်စုံ သို့မဟုတ် ခိုကလေးနှစ်ကောင်ကို တစ်ကောင်အား မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ကျန်တစ်ကောင်အား အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ်လည်းကောင်း ပူဇော်လျှင် လက်ခံနိုင်ကြောင်း ပညတ်တရားက ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။

As an offering for the mother, the law required a lamb of the frst
year for a burnt offering, and a young pigeon or a turtledove for a
sin offering. But the law provided that if the parents were too poor
to bring a lamb, a pair of turtledoves or two young pigeons, one for
a burnt offering, the other for a sin offering, might be accepted.
The offerings presented to the Lord were to be without blemish.

ထာဝရဘုရားထံ ဆက်သသော ပူဇော်သက္ကာများသည် အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဤပူဇော်သက္ကာများသည် ခရစ်တော်ကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ယေရှုကိုယ်တိုင်သည်လည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်ကင်းကြောင်း ထင်ရှားပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် "အပြစ်အနာအဆာနှင့် ညစ်ညူးခြင်းကင်းသော သိုးသငယ်" ဖြစ်တော်မူ၏။ (၁ ပေတရု ၁:၁၉)။ ကိုယ်တော်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ဆောက်ပုံသည် မည်သည့်ချို့ယွင်းချက်မျှ မရှိဘဲ၊ ကိုယ်ခန္ဓာသည် သန်စွမ်းကျန်းမာတော်မူ၏။

These offerings represented Christ, and from this it is evident that
Jesus Himself was free from physical deformity. He was the “lamb
without blemish and without spot.” 1 Peter 1:19. His physical structure was not marred by any defect; His body was strong and healthy.

ထို့အပြင် ကိုယ်တော်သည် တစ်သက်တာပတ်လုံး သဘာဝတရား၏ နိယာမများနှင့်အညီ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရရော ဝိညာဉ်ရေးအရပါ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို နာခံခြင်းအားဖြင့် လူသားအားလုံး ဖြစ်လာစေရန် ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်ထားသည့် စံနမူနာရှင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

And throughout His lifetime He lived in conformity to nature’s laws.
[51] Physically as well as spiritually, He was an example of what God
designed all humanity to be through obedience to His laws.

သားဦးကို ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း အလေ့အထသည် ရှေးအကျဆုံးအချိန်များမှ စတင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်သားကို ကယ်တင်ရန် ကောင်းကင်ဘုံ၏ သားဦးကို ပေးသနားမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ ဤဆုကျေးဇူးကို အိမ်ထောင်တိုင်းက သားဦးကို ဆက်ကပ်ခြင်းဖြင့် အသိအမှတ်ပြုကြရသည်။ သူသည် လူတို့အကြား ခရစ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုအတွက် ရည်စူးခြင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။

The dedication of the frst-born had its origin in the earliest
times. God had promised to give the First-born of heaven to save
the sinner. This gift was to be acknowledged in every household by
the consecration of the frst-born son. He was to be devoted to the
priesthood, as a representative of Christ among men.

ဣသရေလလူမျိုးတို့အား အိဂျစ်ပြည်မှ ကယ်ထုတ်ရာတွင် သားဦးကို ဆက်ကပ်အပ်နှံရန် တစ်ဖန်ပြန်၍ မိန့်မှာခဲ့သည်။ ဣသရေလသားတို့သည် အိဂျစ်လူမျိုးတို့၏ ကျွန်ဖြစ်နေစဉ်အတွင်း၊ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား အိဂျစ်ဘုရင် ဖာရောမင်းထံသွား၍ "ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဣသရေလသည် ငါ၏သား၊ ငါ၏သားဦး ဖြစ်၏။ ငါ့ကို ဝတ်ပြုစေခြင်းငှာ ငါ့သားကို လွှတ်လော့ဟု ငါဆိုသော်လည်း၊ သင်သည် မလွှတ်ဘဲနေလျှင် သင့်သားဦးကို ငါသတ်မည်" ဟု ပြောရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၄:၂၂၊ ၂၃)။

In the deliverance of Israel from Egypt, the dedication of the frstborn was again commanded. While the children of Israel were in
bondage to the Egyptians, the Lord directed Moses to go to Pharaoh,
king of Egypt, and say, “Thus saith the Lord, Israel is My son, even
My frst-born: and I say unto thee, Let My son go, that he may serve
32
Dedication 33
Me: and if thou refuse to let him go, behold, I will slay thy son, even
thy frst-born.” Exodus 4:22, 23.

မောရှေသည် ထိုသတင်းစကားကို ပေးပို့ခဲ့သော်လည်း မာနကြီးသော ဘုရင်က "ဣသရေလလူတို့ကို လွှတ်ရအောင် ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်သူနည်း။ ငါသည် ထာဝရဘုရားကို မသိ၊ ဣသရေလလူတို့ကိုလည်း မလွှတ်" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၅:၂)။ ထာဝရဘုရားသည် ဖာရောမင်းအပေါ် ကြောက်မက်ဖွယ် စီရင်ချက်များကို ပေးပို့ခြင်းဖြင့် နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုတော်မူ၏။ အဆုံးတွင် သေမင်းတမန်သည် အိဂျစ်လူမျိုးတို့၏ လူနှင့် တိရစ္ဆာန် သားဦးများကို သတ်ရန် စေခိုင်းခြင်းခံရသည်။ ဣသရေလလူတို့ ဘေးလွတ်စေရန်အတွက် သူတို့၏ တံခါးတိုင်များတွင် သတ်ထားသော သိုးသငယ်၏ အသွေးကို သုတ်ထားရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ သေမင်းတမန်သည် သေခြင်းအမှုကို ဆောင်ရွက်ရန် ရောက်လာသောအခါ ဣသရေလလူတို့၏ အိမ်များကို ကျော်သွားနိုင်ရန် အိမ်တိုင်း၌ မှတ်သားထားရသည်။

Moses delivered his message; but the proud king’s answer was,
“Who is the Lord, that I should obey His voice to let Israel go? I
know not the Lord, neither will I let Israel go.” Exodus 5:2. The
Lord worked for His people by signs and wonders, sending terrible
judgments upon Pharaoh. At length the destroying angel was bidden
to slay the frst-born of man and beast among the Egyptians. That
the Israelites might be spared, they were directed to place upon their
doorposts the blood of a slain lamb. Every house was to be marked,
that when the angel came on his mission of death, he might pass
over the homes of the Israelites.

အိဂျစ်ပြည်သို့ ဤစီရင်ချက်ကို ပေးပို့ပြီးနောက်၊ ထာဝရဘုရားက မောရှေအား "ဣသရေလအမျိုးသားတို့တွင် လူဖြစ်စေ၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်စေ၊ သားဦးအပေါင်းတို့ကို ငါ့အဖို့ သန့်ရှင်းစေလော့။ ထိုသားဦးတို့သည် ငါ့ဥစ္စာဖြစ်၏" ဟုလည်းကောင်း၊ "အိဂျစ်ပြည်၌ သားဦးအပေါင်းတို့ကို ငါသတ်သောနေ့တွင်၊ ဣသရေလအမျိုး၌ လူဖြစ်စေ၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်စေ၊ သားဦးအပေါင်းတို့ကို ငါ့အဖို့ သန့်ရှင်းစေပြီ။ ထိုသားဦးတို့သည် ငါ့ဥစ္စာဖြစ်ရကြမည်။ ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏" ဟုလည်းကောင်း မိန့်တော်မူ၏။ (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၃:၂၊ တောလည်ရာကျမ်း ၃:၁၃)။ တဲတော်ဝတ်ပြုခြင်း အစီအစဉ်ကို ထူထောင်ပြီးနောက်၊ ထာဝရဘုရားသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် အမှုတော်ဆောင်ရန် ဣသရေလသားဦးများ၏ ကိုယ်စား လေဝိနွယ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သားဦးများကို ထာဝရဘုရား၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် ဆက်လက်သတ်မှတ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ရွေးနှုတ်ဖိုးပေး၍ ပြန်လည်ဝယ်ယူရသည်။

After sending this judgment upon Egypt, the Lord said to Moses,
“Sanctify unto Me all the frst-born, ... both of man and of beast: it
is Mine;” “for on the day that I smote all the frst-born in the land of
Egypt I hallowed unto Me all the frst-born in Israel, both man and
beast: Mine shall they be: I am the Lord.” Exodus 13:2; Numbers
3:13. After the tabernacle service was established, the Lord chose
the tribe of Levi in the place of the frst-born of all Israel to minister
in the sanctuary. But the frst-born were still to be regarded as the
Lord’s, and were to be bought back by a ransom.

ထို့ကြောင့် သားဦးကို ဆက်သခြင်းဆိုင်ရာ ပညတ်သည် အထူးအရေးပါလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ထာဝရဘုရား၏ အံ့ဖွယ်ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အထိမ်းအမှတ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ တစ်ပါးတည်းသော သားတော်အားဖြင့် ရရှိမည့် ပိုမိုကြီးမြတ်သော ကယ်တင်ခြင်းကို ကြိုတင်ပုံဆောင်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ တံခါးတိုင်များတွင် သုတ်ထားသော အသွေးသည် ဣသရေလသားဦးများကို ကယ်တင်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်၏ အသွေးသည်လည်း လောကကြီးကို ကယ်တင်နိုင်သော တန်ခိုးရှိသည်။

Thus the law for the presentation of the frst-born was made
particularly signifcant. While it was a memorial of the Lord’s
wonderful deliverance of the children of Israel, it prefgured a greater
deliverance, to be wrought out by the only-begotten Son of God.
As the blood sprinkled on the doorposts had saved the frst-born of
Israel, so the blood of Christ has power to save the world.

သို့ဖြစ်လျှင် ခရစ်တော်ကို ဆက်သခြင်း၌ မည်မျှ အဓိပ္ပာယ်နက်ရှိုင်းပါသနည်း။ သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ကုလားကာနောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ကလေးငယ်များကို ဆက်သခြင်းသည် သာမန်မြင်ကွင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ကလေးငယ်များကို ထာဝရဘုရားထံ ဆက်သရာတွင် ရွေးနှုတ်ဖိုးငွေများကို လက်ခံနေကျဖြစ်သည်။ မိဘများ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု သို့မဟုတ် အဆင့်အတန်း မြင့်မားမှုကို မတွေ့ရလျှင် မိဘများ သို့မဟုတ် ကလေးများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ အလုပ်ဝတ္တရားများကိုသာ နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်နေသူ ဖြစ်သည်။ ယောသပ်နှင့် မာရိတို့သည် ဆင်းရဲကြသဖြင့် သူတို့ကလေးနှင့်အတူ ရောက်လာသောအခါ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အနိမ့်ကျဆုံးသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဂါလိလဲလူ နှစ်ဦးကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သူတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်တွင် အာရုံစိုက်စရာ ဘာမျှမရှိဘဲ၊ ဆင်းရဲသားများ ပူဇော်လေ့ရှိသော ပူဇော်သက္ကာကိုသာ သူတို့ ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

What meaning then was attached to Christ’s presentation! But [52]
the priest did not see through the veil; he did not read the mystery
beyond. The presentation of infants was a common scene. Day after
day the priest received the redemption money as the babes were
presented to the Lord. Day after day he went through the routine
of his work, giving little heed to the parents or children, unless
he saw some indication of the wealth or high rank of the parents.
Joseph and Mary were poor; and when they came with their child,
the priests saw only a man and woman dressed as Galileans, and in
the humblest garments. There was nothing in their appearance to
34 The Desire of Ages
attract attention, and they presented only the offering made by the
poorer classes.

ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ၏ တရားဝင် ဝတ္တရားအတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကလေးကို ပွေ့ချီ၍ ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့တွင် မြှောက်၍ ဆက်သခဲ့သည်။ ထို့နောက် မိခင်ထံသို့ ပြန်ပေးပြီးလျှင် "ယေရှု" ဟူသော နာမတော်ကို သားဦးစာရင်းတွင် ရေးသွင်းလိုက်သည်။ ထိုကလေးငယ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင်သခင်၊ ဘုန်းကြီးသော ဘုရင်ဖြစ်ကြောင်းကို ထိုကလေးကို ပွေ့ချီထားစဉ် သူ လုံးဝ မစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။ ထိုကလေးငယ်သည် မောရှေ ရေးသားခဲ့သော "သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့၏ ညီအစ်ကိုများထဲမှ ငါနှင့်တူသော ပရောဖက်တစ်ပါးကို သင်တို့အဖို့ ပေါ်ထွန်းစေတော်မူမည်။ ထိုပရောဖက် ပြောသမျှသော စကားတို့ကို သင်တို့သည် နားထောင်ရကြမည်" ဟူသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း ယဇ်ပုရောဟိတ် မသိခဲ့ပေ။ (တမန်တော် ၃:၂၂)။ ထိုကလေးငယ်သည် မောရှေ မြင်တွေ့ခွင့်တောင်းခဲ့သော ဘုန်းတော်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း သူ မစဉ်းစားမိခဲ့ပါ။ သို့သော် မောရှေထက် ကြီးမြတ်သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ လက်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ သူသည် ကလေး၏ အမည်ကို စာရင်းသွင်းသောအခါ၊ ယုဒဘာသာရေး စနစ်တစ်ခုလုံး၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သူ၏ အမည်ကို ရေးသွင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနာမတော်သည် ထိုစနစ်အတွက် သေမိန့်ပင် ဖြစ်တော့မည်။ အကြောင်းမူကား ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ပူဇော်သက္ကာပြုခြင်း စနစ်သည် အိုဟောင်းလာပြီး၊ ပုံဆောင်ချက် (Type) သည် ၎င်း၏ အစစ်အမှန် (Antitype) ထံသို့လည်းကောင်း၊ အရိပ်သည် ၎င်း၏ အကောင်အထည်ထံသို့လည်းကောင်း ရောက်ရှိလုနီးပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

The priest went through the ceremony of his offcial work. He
took the child in his arms, and held it up before the altar. After
handing it back to its mother, he inscribed the name “Jesus” on the
roll of the frst-born. Little did he think, as the babe lay in his arms,
that it was the Majesty of heaven, the King of glory. The priest did
not think that this babe was the One of whom Moses had written, “A
Prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren,
like unto me; Him shall ye hear in all things whatsoever He shall
say unto you.” Acts 3:22. He did not think that this babe was He
whose glory Moses had asked to see. But One greater than Moses
lay in the priest’s arms; and when he enrolled the child’s name,
he was enrolling the name of One who was the foundation of the
whole Jewish economy. That name was to be its death warrant; for
the system of sacrifces and offerings was waxing old; the type had
almost reached its antitype, the shadow its substance.

ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော် (Shekinah) သည် သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဗက်လင်မြို့မှ ကလေးငယ်အတွင်း၌ ကောင်းကင်တမန်များ ဦးညွှတ်ရသော ဘုန်းတော်သည် ကိန်းဝပ်နေခဲ့သည်။ ဤမသိနားမလည်သေးသော ကလေးငယ်သည် ဧဒင်ဥယျာဉ်တံခါးဝရှိ ပထမဆုံး ယဇ်ပလ္လင်က ညွှန်ပြခဲ့သည့် ကတိတော်လာ အမျိုးအနွယ် ဖြစ်သည်။ ဤသူသည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပေးသော အရှင် ရှီလော (Shiloh) ဖြစ်သည်။ မောရှေထံ၌ "ငါသည်ဖြစ်သည် (I AM)" ဟု မိန့်မြွက်ခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။ မိုးတိမ်တိုင်နှင့် မီးတိုင်ဖြင့် ဣသရေလလူတို့ကို လမ်းပြခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။ ဤသူသည် ပရောဖက်များစွာ ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူမျိုးတကာတို့ တောင့်တအပ်သော အရှင်၊ ဒါဝိဒ်၏ အမြစ်နှင့် အမျိုးအနွယ်၊ ထွန်းတောက်သော မိုးသောက်ကြယ် ဖြစ်သည်။ ဣသရေလစာရင်းတွင် ရေးသွင်းထားသော ထိုကိုးကိုးရာမဲ့ ကလေးငယ်၏ အမည်သည် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ညီအစ်ကိုဖြစ်ကြောင်း ကြေညာနေပြီး၊ ကျဆုံးနေသော လူသားတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သည်။ ရွေးနှုတ်ဖိုး ပေးဆောင်ထားရသော ထိုကလေးငယ်သည် တစ်လောကလုံး၏ အပြစ်အတွက် ရွေးနှုတ်ဖိုးကို ပေးဆောင်မည့်သူ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် "ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်ကို အုပ်စိုးသော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း"၊ "ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသော ယဇ်ပုရောဟိတ်အရာ" ကို ဆောင်သူ၊ "ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးတော်မူသော အရှင်၏ လက်ယာဘက်၌" တောင်းပန်ပေးနေသူ ဖြစ်သည်။ (ဟေဗြဲ ၁၀:၂၁၊ ၇:၂၄၊ ၁:၃)။

The Shekinah had departed from the sanctuary, but in the Child
of Bethlehem was veiled the glory before which angels bow. This
unconscious babe was the promised seed, to whom the frst altar at
the gate of Eden pointed. This was Shiloh, the peace giver. It was
He who declared Himself to Moses as the I AM. It was He who in
the pillar of cloud and of fre had been the guide of Israel. This was
He whom seers had long foretold. He was the Desire of all nations,
the Root and the Offspring of David, and the Bright and Morning
Star. The name of that helpless little babe, inscribed in the roll of
Israel, declaring Him our brother, was the hope of fallen humanity.
The child for whom the redemption money had been paid was He
who was to pay the ransom for the sins of the whole world. He
was the true “high priest over the house of God,” the head of “an
[53] unchangeable priesthood,” the intercessor at “the right hand of the
[54]
[55]
Majesty on high.” Hebrews 10:21; 7:24; 1:3.

ဝိညာဉ်ရေးရာများကို ဝိညာဉ်မျက်စိဖြင့်သာ မြင်နိုင်ပါသည်။ ဗိမာန်တော်၌ ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် မိမိပြုရန်လာသော အမှုတော်အတွက် ဆက်ကပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ကိုယ်တော့်ကို အခြားကလေးများကဲ့သို့သာ ကြည့်မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် ထူးခြားမှုကို မမြင်နိုင်၊ မခံစားနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်က မိမိသားတော်ကို လောကသို့ ပေးသနားခြင်း အမှုကိုမူ အသိအမှတ်ပြုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဤအခါသမယသည် ခရစ်တော်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း မရှိဘဲ မကုန်လွန်သွားခဲ့ပါ။ "ယေရုရှလင်မြို့၌ ရှိမုန်အမည်ရှိသော သူတစ်ယောက်ရှိ၏။ ထိုသူသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း ရှိသူဖြစ်၍၊ ဣသရေလအမျိုး၏ သက်သာခြင်းကို မျှော်လင့်လျက် နေ၏။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည်လည်း ထိုသူအပေါ်၌ ရှိတော်မူ၏။ ထိုသူသည် ထာဝရဘုရား၏ ခရစ်တော်ကို မမြင်မီ သေခြင်းသို့ မရောက်ရဟု သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူပြီ။"

Spiritual things are spiritually discerned. In the temple the Son
of God was dedicated to the work He had come to do. The priest
looked upon Him as he would upon any other child. But though he
neither saw nor felt anything unusual, God’s act in giving His Son
to the world was acknowledged. This occasion did not pass without
some recognition of Christ. “There was a man in Jerusalem, whose
Dedication 35
name was Simeon; and the same man was just and devout, waiting
for the Consolation of Israel: and the Holy Ghost was upon him.
And it was revealed unto him by the Holy Ghost, that he should not
see death, before he had seen the Lord’s Christ.”

ရှိမုန်သည် ဗိမာန်တော်သို့ ဝင်လာသောအခါ၊ မိသားစုတစ်စုက သူတို့၏ သားဦးကို ယဇ်ပုရောဟိတ်ရှေ့တွင် ဆက်သနေသည်ကို မြင်ရသည်။ သူတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်က ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုကို ပြသနေသော်လည်း၊ ရှိမုန်သည် ဝိညာဉ်တော်၏ သတိပေးချက်ကို နားလည်သဖြင့်၊ ဆက်သခြင်းခံနေရသော ကလေးငယ်သည် သူမျှော်လင့်တောင့်တနေသော ဣသရေလအမျိုး၏ သက်သာခြင်းဖြစ်ကြောင်း အလွန်တရာ စွဲမှတ်သွားခဲ့သည်။ အံ့အားသင့်နေသော ယဇ်ပုရောဟိတ်အတွက်မူ ရှိမုန်သည် ပီတိဖြစ်နေသောသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ကလေးကို မာရိထံ ပြန်ပေးသောအခါ၊ ရှိမုန်သည် ကလေးကို ပွေ့ချီ၍ ဘုရားသခင်ထံ ဆက်သလျက်၊ မိမိတစ်သက်တွင် မခံစားဖူးသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကလေးသူငယ်ဖြစ်သော ကယ်တင်ရှင်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်၍ "အရှင်ဘုရား၊ ကတိတော်ရှိသည်အတိုင်း ယခုတွင် ကိုယ်တော်၏ ကျွန်ကို ငြိမ်ဝပ်စွာ သွားခွင့်ပြုတော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား၊ လူမျိုးအပေါင်းတို့ရှေ့၌ ပြင်ဆင်တော်မူသော ကယ်တင်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်၏မျက်စိသည် မြင်ရပါပြီ။ ထိုကယ်တင်ခြင်းသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့အား အလင်းပေးသော အလင်းဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးဖြစ်သော ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုန်းဖြစ်ပါ၏" ဟု လျှောက်ထားလေသည်။

As Simeon enters the temple, he sees a family presenting their
frst-born son before the priest. Their appearance bespeaks poverty;
but Simeon understands the warnings of the Spirit, and he is deeply
impressed that the infant being presented to the Lord is the Consolation of Israel, the One he has longed to see. To the astonished priest,
Simeon appears like a man enraptured. The child has been returned
to Mary, and he takes it in his arms and presents it to God, while
a joy that he has never before felt enters his soul. As he lifts the
infant Saviour toward heaven, he says, “Lord, now lettest Thou Thy
servant depart in peace, according to Thy word: for mine eyes have
seen Thy salvation, which Thou hast prepared before the face of all
people; a light to lighten the Gentiles, and the glory of Thy people
Israel.”

ပရောဖက်ပြုခြင်း ဝိညာဉ်တော်သည် ထိုဘုရားသခင်၏ လူအပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသဖြင့်၊ ယောသပ်နှင့် မာရိတို့သည် သူ၏စကားများကို အံ့သြလျက် ရပ်နေစဉ်၊ သူသည် သူတို့ကို ကောင်းချီးပေးပြီး မာရိအား "ကြည့်ရှုလော့၊ ဤသူငယ်သည် ဣသရေလလူအများတို့ လဲခြင်းနှင့် ထခြင်းအကြောင်းအလို့ငှာလည်းကောင်း၊ ငြင်းခုံခြင်းကို ခံရသော နိမိတ်လက္ခဏာအလို့ငှာလည်းကောင်း ခန့်ထားလျက်ရှိ၏။ ထိုသို့အားဖြင့် လူအများတို့၏ စိတ်ကြံစည်ခြင်း ထင်ရှားလိမ့်မည်။ သင့်နှလုံးကိုလည်း သန်လျက်ချင်း ဖောက်ထွင်းလိမ့်မည်" ဟု ဆိုလေသည်။

The spirit of prophecy was upon this man of God, and while
Joseph and Mary stood by, wondering at his words, he blessed
them, and said unto Mary, “Behold, this child is set for the fall and
rising again of many in Israel; and for a sign which shall be spoken
against; (yea, a sword shall pierce through thy own soul also,) that
the thoughts of many hearts may be revealed.”

ပရောဖက်မ အန္နသည်လည်း ဝင်လာပြီး ခရစ်တော်နှင့် ပတ်သက်၍ ရှိမုန်၏ သက်သေခံချက်ကို အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။ ရှိမုန် စကားပြောနေစဉ် သူမ၏ မျက်နှာသည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး၊ ခရစ်တော်မြတ်ကို မြင်တွေ့ခွင့်ရသည့်အတွက် စိတ်နှလုံးထဲမှ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းခဲ့သည်။

Anna also, a prophetess, came in and confrmed Simeon’s testimony concerning Christ. As Simeon spoke, her face lighted up with
the glory of God, and she poured out her heartfelt thanks that she
had been permitted to behold Christ the Lord.

ဤနှိမ့်ချသော ဝတ်ပြုသူများသည် ပရောဖက်ပြုချက်များကို အချည်းနှီး လေ့လာခဲ့ကြသည်မဟုတ်။ သို့သော် ဣသရေလနိုင်ငံ၏ အုပ်စိုးသူများနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ အနေအထားတွင် ရှိနေသူများသည် အဖိုးတန်သော ပရောဖက်ပြုချက်များကို လက်ဝယ်ရှိသော်လည်း၊ ထာဝရဘုရား၏ လမ်းစဉ်တွင် လျှောက်လှမ်းခြင်း မရှိသောကြောင့် အသက်၏ အလင်းကို မြင်နိုင်ရန် သူတို့၏ မျက်စိများ ပွင့်မလာခဲ့ကြပါ။

These humble worshipers had not studied the prophecies in vain.
But those who held positions as rulers and priests in Israel, though
they too had before them the precious utterances of prophecy, were
not walking in the way of the Lord, and their eyes were not open to
behold the Light of life.

ယနေ့တိုင် ထိုသို့ပင် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးက အာရုံစိုက်နေသော ဖြစ်ရပ်များကို ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များနှင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူများက သတိမမူမိဘဲ၊ အသိအမှတ်မပြုဘဲ ရှိနေတတ်ကြသည်။ လူတို့သည် သမိုင်းထဲမှ ခရစ်တော်ကို အသိအမှတ်ပြုကြသော်လည်း၊ ယနေ့ အသက်ရှင်နေသော ခရစ်တော်ကိုမူ ကျောခိုင်းထားကြသည်။ ကိုယ်ကျိုးစွန့်ရန် ခေါ်ယူနေသော ကိုယ်တော့် နှုတ်ကပတ်တော်ထဲမှ ခရစ်တော်၊ ကူညီရန် တောင်းခံနေသော ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သူများထဲမှ ခရစ်တော်၊ ဆင်းရဲမှု၊ ပင်ပန်းမှုနှင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်းများ ပါဝင်သော ဖြောင့်မတ်သော အမှုကိစ္စများထဲမှ ခရစ်တော်ကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း (၁၈၀၀) ကကဲ့သို့ပင် ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း အလွယ်တကူ လက်မခံကြပေ။

So it is still. Events upon which the attention of all heaven [56]
is centered are undiscerned, their very occurrence is unnoticed,
by religious leaders, and worshipers in the house of God. Men
acknowledge Christ in history, while they turn away from the living
Christ. Christ in His word calling to self-sacrifce, in the poor and
suffering who plead for relief, in the righteous cause that involves
36 The Desire of Ages
poverty and toil and reproach, is no more readily received today than
He was eighteen hundred years ago.

မာရိသည် ရှိမုန်၏ ကျယ်ပြန့်နက်ရှိုင်းသော ပရောဖက်ပြုချက်ကို ဆင်ခြင်တွေးတောနေခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်ထဲမှ ကလေးငယ်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ဗက်လင်မြို့မှ သိုးထိန်းများ ပြောခဲ့သော စကားများကို ပြန်လည်အမှတ်ရကာ၊ ကျေးဇူးတင်သော ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် တောက်ပသော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ရှိမုန်၏ စကားများသည် ဟေရှာယ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များကို သူမအား အမှတ်ရစေခဲ့သည်- "ယေရှဲ၏ အပင်ငုတ်မှ အညွန့်ထွက်လိမ့်မည်။ သူ၏ အမြစ်ထဲမှ အခက်အလက် ပေါက်လိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်တည်းဟူသော ဉာဏ်ပညာနှင့် နားလည်ခြင်းဝိညာဉ်၊ တိုင်ပင်ခြင်းနှင့် ခွန်အားဝိညာဉ်၊ ထာဝရဘုရားကို သိခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဝိညာဉ်သည် ထိုသူအပေါ်၌ ကိန်းဝပ်တော်မူလိမ့်မည်။... ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် သူ၏ ခါးပန်းဖြစ်လိမ့်မည်။ သစ္စာရှိခြင်းသည် သူ၏ မြှောင်းပန်းဖြစ်လိမ့်မည်။" "မှောင်မိုက်ထဲမှာ သွားလာသော လူတို့သည် ကြီးစွာသော အလင်းကို မြင်ရကြပြီ။ သေမင်း၏ အရိပ်လွှမ်းမိုးသော ပြည်၌ နေသောသူတို့အပေါ်မှာ အလင်းပေါ်ထွန်းပြီ။... အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့အဖို့ သူငယ်ကို ဖွားမြင်ပြီ။ ငါတို့အား သားကို ပေးသနားပြီ။ ထိုသူသည် အုပ်စိုးခြင်းအာဏာ စက်ရှိလိမ့်မည်။ နာမတော်ကား အံ့ဖွယ်သောတိုင်ပင်ဘက်၊ တန်ခိုးကြီးသော ဘုရားသခင်၊ ထာဝရအဘ၊ ငြိမ်သက်ခြင်းမင်းဟု ခေါ်ဝေါ်သမုတ်ခြင်းကို ခံတော်မူလိမ့်မည်။" (ဟေရှာယ ၁၁:၁-၅၊ ၉:၂-၆)။

Mary pondered the broad and far-reaching prophecy of Simeon.
As she looked upon the child in her arms, and recalled the words
spoken by the shepherds of Bethlehem, she was full of grateful joy
and bright hope. Simeon’s words called to her mind the prophetic
utterances of Isaiah: “There shall come forth a rod out of the stem of
Jesse, and a Branch shall grow out of his roots: and the Spirit of the
Lord shall rest upon Him, the spirit of wisdom and understanding,
the spirit of counsel and might, the spirit of knowledge and of the
fear of the Lord.... And righteousness shall be the girdle of His loins,
and faithfulness the girdle of His reins.” “The people that walked
in darkness have seen a great light: they that dwell in the land of
the shadow of death, upon them hath the light shined.... For unto
us a child is born, unto us a son is given: and the government shall
be upon His shoulder: and His name shall be called Wonderful,
Counselor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of
Peace.” Isaiah 11:1-5; 9:2-6.

သို့သော် မာရိသည် ခရစ်တော်၏ မစ်ရှင် (လုပ်ငန်းစဉ်) ကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးပါ။ ရှိမုန်က ကိုယ်တော်သည် တစ်ပါးအမျိုးသားများအတွက် အလင်းဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဣသရေလအတွက် ဘုန်းတော်ဖြစ်ကြောင်း ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။ ထိုသို့ပင် ကောင်းကင်တမန်များသည် ကယ်တင်ရှင် ဖွားမြင်ခြင်းကို လူမျိုးတကာတို့အတွက် ဝမ်းမြောက်စရာ သတင်းအဖြစ် ကြေညာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မေရှိယ၏ လုပ်ငန်းအပေါ် ယုဒလူတို့၏ ကျဉ်းမြောင်းသော အယူအဆကို ပြုပြင်ပေးရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။ လူတို့သည် ကိုယ်တော့်ကို ဣသရေလ၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ်သာမက၊ တစ်လောကလုံး၏ ရွေးနှုတ်ရှင်အဖြစ် မြင်စေလိုခဲ့သည်။ သို့သော် ယေရှု၏ မိခင်ကိုယ်တိုင် ကိုယ်တော့်လုပ်ငန်းကို နားလည်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

Yet Mary did not understand Christ’s mission. Simeon had
prophesied of Him as a light to lighten the Gentiles, as well as a
glory to Israel. Thus the angels had announced the Saviour’s birth as
tidings of joy to all peoples. God was seeking to correct the narrow,
Jewish conception of the Messiah’s work. He desired men to behold
Him, not merely as the deliverer of Israel, but as the Redeemer of the
world. But many years must pass before even the mother of Jesus
would understand His mission.

မာရိသည် ဒါဝိဒ်၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် မေရှိယ အုပ်စိုးမည့်အချိန်ကို မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအောင်မြင်မှုကို ရရှိရန် ခံယူရမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခတည်းဟူသော ဗတ္တိဇံကိုမူ မမြင်ခဲ့ပါ။ ရှိမုန်အားဖြင့် မေရှိယသည် ဤလောကတွင် အနှောင့်အယှက်ကင်းကင်းနှင့် သွားလာရမည်မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ "သင့်နှလုံးကိုလည်း သန်လျက်ချင်း ဖောက်ထွင်းလိမ့်မည်" ဟူသော မာရိအား ပြောကြားသည့် စကားများထဲတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကရုဏာတော်အားဖြင့်၊ ယေရှု၏ မိခင်အနေဖြင့် ကိုယ်တော့်အတွက် ခံစားရတော့မည့် ပြင်းစွာသော ဝေဒနာကို ကြိုတင် အရိပ်အမြွက် ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

Mary looked forward to the Messiah’s reign on David’s throne,
but she saw not the baptism of suffering by which it must be won.
Through Simeon it is revealed that the Messiah is to have no unobstructed passage through the world. In the words to Mary, “A sword
shall pierce through thy own soul also,” God in His tender mercy
gives to the mother of Jesus an intimation of the anguish that already
for His sake she had begun to bear.

ရှိမုန်က "ကြည့်ရှုလော့၊ ဤသူငယ်သည် ဣသရေလလူအများတို့ လဲခြင်းနှင့် ထခြင်းအကြောင်းအလို့ငှာ ခန့်ထားလျက်ရှိ၏" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ပြန်လည်ထမြောက်လိုသူများသည် အရင်လဲကျရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်၌ မြှောက်တင်ခြင်း မခံရမီ၊ ကျောက်ဆောင်ပေါ်သို့ လဲကျ၍ ကြေမွရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝိညာဉ်ရေးနိုင်ငံတော်၏ ဘုန်းတော်ကို သိလိုပါက၊ မိမိကိုယ်ကိုယ်ဗဟိုပြုမှုကို နန်းချရမည်၊ မာနကို နှိမ့်ချရမည်ဖြစ်သည်။ ယုဒလူတို့သည် နှိမ့်ချခြင်းမှတစ်ဆင့် ရရှိသော ဂုဏ်သရေကို လက်မခံလိုခဲ့ကြပါ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူတို့၏ ရွေးနှုတ်ရှင်ကို လက်မခံခဲ့ကြပါ။ ကိုယ်တော်သည် ငြင်းခုံခြင်းကို ခံရသော နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

“Behold,” Simeon had said, “this child is set for the fall and
rising again of many in Israel; and for a sign which shall be spoken
[57] against.” They must fall who would rise again. We must fall upon the
Rock and be broken before we can be uplifted in Christ. Self must
be dethroned, pride must be humbled, if we would know the glory
Dedication 37
of the spiritual kingdom. The Jews would not accept the honor that
is reached through humiliation. Therefore they would not receive
their Redeemer. He was a sign that was spoken against.

"လူအများတို့၏ စိတ်ကြံစည်ခြင်း ထင်ရှားလိမ့်မည်။" ကယ်တင်ရှင်၏ အသက်တာဟူသော အလင်းထဲတွင်၊ ဖန်ဆင်းရှင်မှစ၍ မှောင်မိုက်မင်းအထိ လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးများကို ထင်ရှားစေသည်။ စာတန်သည် ဘုရားသခင်ကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သူ၊ နှိပ်စက်သူ၊ အရာအားလုံးကို တောင်းယူပြီး ဘာမျှပြန်မပေးသူ၊ မိမိဘုန်းတော်အတွက် ဖန်ဆင်းခံတို့၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းကို တောင်းဆိုပြီး သူတို့ကောင်းကျိုးအတွက် မည်သည့်စွန့်လွှတ်မှုမျှ မလုပ်သူအဖြစ် ပုံဖော်ခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်ကို ပေးသနားခြင်းသည် ခမည်းတော်၏ စိတ်နှလုံးကို ထင်ရှားစေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ထားရှိသော ဘုရားသခင်၏ အကြံအစည်များသည် "ဘေးဥပဒ်ကို ပေးအံ့သော အကြံမဟုတ်၊ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပေးအံ့သော အကြံ" ဖြစ်ကြောင်း သက်သေထူသည်။ (ယေရမိ ၂၉:၁၁)။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ကို သေခြင်းကဲ့သို့ပင် မုန်းတီးသော်လည်း၊ အပြစ်သားအပေါ် ထားရှိသော ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာသည် သေခြင်းထက်ပင် ပိုမိုခိုင်မာကြောင်း ကြေညာလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ရွေးနှုတ်ရန် တာဝန်ယူပြီးနောက်၊ ထိုလုပ်ငန်း ပြီးမြောက်ရန် လိုအပ်သောအရာ မှန်သမျှကို မည်မျှပင် အဖိုးတန်ပါစေ နှမြောခြင်းမရှိဘဲ ပေးတော်မူမည်။

“That the thoughts of many hearts may be revealed.” In the light
of the Saviour’s life, the hearts of all, even from the Creator to the
prince of darkness, are revealed. Satan has represented God as selfsh
and oppressive, as claiming all, and giving nothing, as requiring the
service of His creatures for His own glory, and making no sacrifce
for their good. But the gift of Christ reveals the Father’s heart. It
testifes that the thoughts of God toward us are “thoughts of peace,
and not of evil.” Jeremiah 29:11. It declares that while God’s hatred
of sin is as strong as death, His love for the sinner is stronger than
death. Having undertaken our redemption, He will spare nothing,
however dear, which is necessary to the completion of His work.

ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်မထားပါ၊ ကရုဏာ၏ နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခုကိုမျှ လျစ်လျူမရှုပါ၊ မည်သည့် နတ်ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ အကူအညီကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ မချန်ထားပါ။ ကောင်းချီးအပေါ် ကောင်းချီး၊ ဆုကျေးဇူးအပေါ် ဆုကျေးဇူးများကို ဆင့်ကဲပေးသနားတော်မူ၏။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်တစ်ခုလုံးသည် ကိုယ်တော် ကယ်တင်လိုသူများအတွက် ပွင့်နေသည်။ စကြဝဠာ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများကို စုစည်းပြီး၊ အနန္တတန်ခိုးတော်၏ အရင်းအမြစ်များကို ဖွင့်လှစ်ပေးပြီးနောက်၊ ကိုယ်တော်သည် ထိုအရာအားလုံးကို ခရစ်တော်၏လက်သို့ အပ်နှံလျက် "ဤအရာအားလုံးသည် လူသားအတွက် ဖြစ်သည်။ မြေကြီးပေါ်တွင်ဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ဖြစ်စေ ငါ၏မေတ္တာထက် ကြီးမြတ်သောမေတ္တာ မရှိကြောင်း သူနားလည်စေရန် ဤဆုကျေးဇူးများကို အသုံးပြုလော့။ သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုသည် ငါ့ကို ချစ်ခြင်း၌သာ ရှိလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

No truth essential to our salvation is withheld, no miracle of mercy
is neglected, no divine agency is left unemployed. Favor is heaped
upon favor, gift upon gift. The whole treasury of heaven is open to
those He seeks to save. Having collected the riches of the universe,
and laid open the resources of infnite power, He gives them all into
the hands of Christ, and says, All these are for man. Use these gifts
to convince him that there is no love greater than Mine in earth or
heaven. His greatest happiness will be found in loving Me.

ကရာနီကုန်းပေါ်ရှိ လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် မေတ္တာနှင့် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုတို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ အထွတ်အထိပ် ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် သက်သာစေခြင်းနှင့် ကောင်းချီးပေးခြင်းအတွက်သာ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော့်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအားဖြင့် စာတန်သည် ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ မုန်းတီးမှုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူ၏ ပုန်ကန်မှု၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရားသခင်ကို နန်းချရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာကို ပြသသော ကိုယ်တော့်ကို ဖျက်ဆီးရန်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေခဲ့သည်။

At the cross of Calvary, love and selfshness stood face to face.
Here was their crowning manifestation. Christ had lived only to
comfort and bless, and in putting Him to death, Satan manifested
the malignity of his hatred against God. He made it evident that the
real purpose of his rebellion was to dethrone God, and to destroy
Him through whom the love of God was shown.

ခရစ်တော်၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းအားဖြင့် လူတို့၏ စိတ်ကူးကြံစည်မှုများကိုလည်း မြင်တွေ့စေသည်။ နွားစားခွက်မှ လက်ဝါးကပ်တိုင်အထိ၊ ယေရှု၏ အသက်တာသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဆက်ကပ်ရန်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများတွင် ပါဝင်ရန် ခေါ်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖွင့်ထုတ်ပေးခဲ့သည်။ ယေရှုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမှန်တရားနှင့်အတူ ကြွလာခဲ့ရာ၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အသံကို နားထောင်သူအားလုံးသည် ကိုယ်တော့်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကိုးကွယ်သူများသည် စာတန်၏ နိုင်ငံတော်နှင့် ဆိုင်ကြသည်။ ခရစ်တော်အပေါ် ထားရှိသော သူတို့၏ သဘောထားတွင်၊ လူတိုင်းသည် မည်သည့်ဘက်၌ ရပ်တည်နေကြောင်း ပြသကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြင့် လူတိုင်းသည် မိမိကိုယ်ကို စီရင်ချက်ချကြသည်။

By the life and the death of Christ, the thoughts of men also are
brought to view. From the manger to the cross, the life of Jesus was
a call to self-surrender, and to fellowship in suffering. It unveiled
the purposes of men. Jesus came with the truth of heaven, and all
who were listening to the voice of the Holy Spirit were drawn to
Him. The worshipers of self belonged to Satan’s kingdom. In their
attitude toward Christ, all would show on which side they stood.
And thus everyone passes judgment on himself.

နောက်ဆုံးတရားစီရင်ရာနေ့တွင်၊ ပျောက်ဆုံးသော ဝိညာဉ်တိုင်းသည် မိမိတို့ အမှန်တရားကို ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်း၏ သဘောသဘာဝကို နားလည်ကြလိမ့်မည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ဖော်ပြမည်ဖြစ်ပြီး၊ လွန်ကျူးခြင်းကြောင့် မျက်စိကွယ်နေသော စိတ်နှလုံးတိုင်းသည် ၎င်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။ ကရာနီကုန်း၏ မြင်ကွင်းနှင့် နက်နဲသော အနစ်နာခံသူ (Victim) ရှေ့တွင် အပြစ်သားတို့သည် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်မမှန်သော ဆင်ခြေမှန်သမျှ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။ လူသားတို့၏ ဖောက်ပြန်မှုသည် ၎င်း၏ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံဖြင့် ပေါ်လာလိမ့်မည်။ လူတို့သည် မိမိတို့ မည်သည့်အရာကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြောင်း မြင်ကြရလိမ့်မည်။ ကာလရှည်ကြာစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အမှန်နှင့် အမှားကြား အငြင်းပွားမှုဆိုင်ရာ မေးခွန်းတိုင်းသည် ထိုအခါ၌ ရှင်းလင်းသွားလိမ့်မည်။ စကြဝဠာ၏ တရားစီရင်မှုတွင် ဘုရားသခင်သည် မကောင်းမှု ဖြစ်တည်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆက်လက်ရှိနေခြင်းအတွက် အပြစ်ကင်းကြောင်း ထင်ရှားလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်များသည် အပြစ်ဖြစ်စေရန် အားပေးခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုတွင် မည်သည့်ချို့ယွင်းချက်မျှ မရှိခဲ့ပါ၊ မကျေနပ်စရာ အကြောင်းရင်းလည်း မရှိခဲ့ပါ။ စိတ်နှလုံးအပေါင်းတို့၏ အတွေးများကို ထင်ရှားစေသောအခါ၊ သစ္စာရှိသူရော ပုန်ကန်သူပါ နှစ်ဖက်စလုံးက "သန့်ရှင်းသူတို့၏ ဘုရင်၊ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်တို့သည် ကြီးမြတ်၍ အံ့သြဖွယ်ဖြစ်ကြပါ၏။ ကိုယ်တော်၏ လမ်းစဉ်တို့သည် ဖြောင့်မတ်၍ ဟုတ်မှန်ကြပါ၏။ အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်ကို မကြောက်ဘဲ၊ နာမတော်ကို မချီးမွမ်းဘဲ အဘယ်သူနေပါမည်နည်း။... အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်တော်မူချက်တို့သည် ထင်ရှားကြပါပြီ" ဟု တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ကြေညာကြလိမ့်မည်။ (ဗျာဒိတ် ၁၅:၃၊ ၄)။

In the day of fnal judgment, every lost soul will understand the [58]
nature of his own rejection of truth. The cross will be presented, and
38 The Desire of Ages
its real bearing will be seen by every mind that has been blinded
by transgression. Before the vision of Calvary with its mysterious
Victim, sinners will stand condemned. Every lying excuse will be
swept away. Human apostasy will appear in its heinous character.
Men will see what their choice has been. Every question of truth
and error in the long-standing controversy will then have been made
plain. In the judgment of the universe, God will stand clear of blame
for the existence or continuance of evil. It will be demonstrated that
the divine decrees are not accessory to sin. There was no defect in
God’s government, no cause for disaffection. When the thoughts
of all hearts shall be revealed, both the loyal and the rebellious will
unite in declaring, “Just and true are Thy ways, Thou King of saints.
Who shall not fear Thee, O Lord, and glorify Thy name? ... for Thy
judgments are made manifest.” Revelation 15:3, 4.