အခန်း (၈၄) — သင်တို့၌ငြိမ်သက်ခြင်းရှိစေသတည်း

 

အခန်း (၈၄) — “သင်တို့အား ငြိမ်သက်ခြင်းဖြစ်စေသတည်း”

[802] Chapter 84—“Peace Be Unto You”

ဤအခန်းသည် လုကာ ၂၄:၃၃-၄၈ နှင့် ယောဟန် ၂၀:၁၉-၂၉ တို့အပေါ် အခြေခံထားပါသည်။

This chapter is based on Luke 24:33-48; John 20:19-29.

ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်သောအခါ တပည့်တော်နှစ်ဦးသည် ပွဲတော်ကျင်းပသည့် အချိန်အခါများ၌ ညဘက်တွင် ဖွင့်လှစ်ထားလေ့ရှိသော အရှေ့ဘက်တံခါးမှ ဝင်လာကြသည်။ အိမ်များသည် မှောင်မည်းပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း ခရီးသွားများသည် ထွက်ပြူလာသော လရောင်ဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းများတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ယေရှု မကွယ်လွန်မီ နောက်ဆုံးညနေခင်း အချိန်နာရီများကို ကုန်လွန်စေခဲ့သော အထက်ခန်းသို့ သွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် သူတို့၏ ညီအစ်ကိုများ ရှိနေမည်ကို သူတို့ သိကြသည်။ အချိန်နှောင်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ သခင်၏ ရုပ်ကလာပ် မည်သို့ဖြစ်သွားသည်ကို အတည်မပြုနိုင်သရွေ့ တပည့်တော်များသည် အိပ်ပျော်ကြမည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။ ထိုအခန်း၏ တံခါးကို လုံခြုံစွာ ပိတ်ထားသည်ကို သူတို့ တွေ့ရသည်။ သူတို့သည် တံခါးကို ခေါက်ကြသော်လည်း မည်သည့် အဖြေမျှ ပြန်မလာပေ။ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ အမည်များကို ပြောလိုက်သောအခါမှ တံခါးကို ဂရုတစိုက် ဖွင့်ပေးကြသည်။ သူတို့ ဝင်သွားချိန်တွင် မမြင်ရသော အခြားတစ်ဦးသည်လည်း သူတို့နှင့်အတူ ဝင်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူလျှိုများ မဝင်နိုင်ရန် တံခါးကို တစ်ဖန် ပြန်ပိတ်လိုက်ကြသည်။

On reaching Jerusalem the two disciples enter at the eastern gate,
which is open at night on festal occasions. The houses are dark and
silent, but the travelers make their way through the narrow streets by
the light of the rising moon. They go to the upper chamber where
Jesus spent the hours of the last evening before His death. Here they
know that their brethren are to be found. Late as it is, they know
that the disciples will not sleep till they learn for a certainty what
has become of the body of their Lord. They fnd the door of the
chamber securely barred. They knock for admission, but no answer
comes. All is still. Then they give their names. The door is carefully
unbarred, they enter, and Another, unseen, enters with them. Then
the door is again fastened, to keep out spies.

ခရီးသွားများသည် အံ့အားသင့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသူများကို တွေ့ရသည်။ အခန်းထဲရှိ သူတို့၏ အသံများမှာ “သခင်ဘုရားသည် အမှန်ပင် ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူပြီ၊ ရှိမုန်အား ထင်ရှားပြတော်မူပြီ” ဟု ဆိုကာ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ထောပနာပြုခြင်းတို့ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် အပြင်းအထန် ခရီးနှင်လာရသဖြင့် မောဟိုက်နေသော ခရီးသွားနှစ်ဦးက ယေရှုသည် သူတို့အား မည်သို့ ထင်ရှားပြခဲ့ကြောင်း အံ့ဖွယ်ပုံပြင်ကို ပြောပြကြသည်။ သူတို့ ပြောပြ၍ အဆုံးသတ်ကာမျှတွင် အချို့က ယင်းသည် ကောင်းလွန်း၍ မယုံနိုင်စရာဖြစ်နေသည်ဟု ပြောနေစဉ်မှာပင်၊ ကြည့်လော့၊ အခြားတစ်ဦးသည် သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေလေသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် ထိုသူစိမ်းထံသို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ မည်သူမျှ တံခါးခေါက်သံ မကြားရ၊ ခြေသံလည်း မကြားရပေ။ တပည့်တော်များသည် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ယင်းသည် ဘာကို ဆိုလိုသနည်းဟု အံ့ဩနေကြသည်။ ထိုအခါ သူတို့သည် သူတို့၏ သခင်၏ အသံမှတစ်ပါး အခြားမဟုတ်သော အသံကို ကြားရလေသည်။ “သင်တို့အား ငြိမ်သက်ခြင်းဖြစ်စေသတည်း” ဟူသော စကားလုံးများသည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ခမ်းတော်မှ ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

The travelers fnd all in surprised excitement. The voices of
those in the room break out into thanksgiving and praise, saying,
“The Lord is risen indeed, and hath appeared to Simon.” Then the
two travelers, panting with the haste with which they have made
their journey, tell the wondrous story of how Jesus has appeared to
them. They have just ended, and some are saying that they cannot
believe it, for it is too good to be true, when behold, another Person
stands before them. Every eye is fastened upon the stranger. No
[803] one has knocked for entrance. No footstep has been heard. The
disciples are startled, and wonder what it means. Then they hear a
voice which is no other than the voice of their Master. Clear and
distinct the words fall from His lips, “Peace be unto you.”

“သူတို့သည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ခြင်းသို့ရောက်၍၊ နာမ်ဝိညာဉ်ကို မြင်သည်ဟု ထင်မှတ်ကြ၏။ ကိုယ်တော်ကလည်း၊ သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် တုန်လှုပ်ကြသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် စိတ်နှလုံးထဲ၌ သံသယဖြစ်ကြသနည်း။ ငါ့လက်ကိုကြည့်ကြလော့။ ငါ့ခြေကိုကြည့်ကြလော့။ ငါကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်ကို သိကြလော့။ ငါ့ကို ကိုင်ကြည့်ကြလော့။ နာမ်ဝိညာဉ်၌ ငါ့မှာရှိသကဲ့သို့ အသားနှင့် အရိုးမရှိဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့မိန့်တော်မူပြီးလျှင်၊ လက်တော်နှင့် ခြေတော်တို့ကို ပြတော်မူ၏။”

“But they were terrifed and affrighted, and supposed that they
had seen a spirit. And He said unto them, Why are ye troubled? and
why do thoughts arise in your hearts? Behold My hands and My
feet, that it is I Myself: handle Me, and see; for a spirit hath not flesh
and bones, as ye see Me have. And when He had thus spoken, He
showed them His hands and His feet.”
700
“Peace Be Unto You” 701

သူတို့သည် ရက်စက်သော သံမှိုများကြောင့် ပျက်စီးနေသော လက်တော်နှင့် ခြေတော်တို့ကို မြင်ကြရသည်။ အခြားမည်သူနှင့်မျှ မတူသော ကိုယ်တော်၏ အသံကို သူတို့ မှတ်မိကြသည်။ “သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်သောကြောင့် မယုံနိုင်ဘဲ အံ့ဩ၍ နေကြစဉ်၊ ကိုယ်တော်က၊ စားစရာ တစ်စုံတစ်ခု ဤမှာရှိသလောဟု မေးတော်မူလျှင်၊ ငါးကင်တစ်ဖဲ့နှင့် ပျားလပို့ တစ်ခုကို ဆက်ကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ယူ၍ သူတို့ရှေ့မှာ စားတော်မူ၏။”

They beheld the hands and feet marred by the cruel nails. They
recognized His voice, like no other they had ever heard. “And while
they yet believed not for joy, and wondered, He said unto them,
Have ye here any meat? And they gave Him a piece of a broiled fsh,
and of an honeycomb. And He took it, and did eat before them.”

“တပည့်တော်တို့သည် သခင်ဘုရားကို မြင်လျှင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။” မယုံကြည်မှုနေရာတွင် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့ အစားထိုးဝင်ရောက်လာပြီး၊ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍မရသော ခံစားချက်များဖြင့် သူတို့၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်ကို ဝန်ခံကြလေသည်။

“Then were the disciples glad, when they saw the Lord.” Faith and
joy took the place of unbelief, and with feelings which no words
could express they acknowledged their risen Saviour.

ယေရှု ဖွားမြင်တော်မူစဉ်က ကောင်းကင်တမန်သည် မြေကြီးပေါ်၌ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် လူတို့အား မေတ္တာကရုဏာတော်ရှိစေရန် ကြေညာခဲ့သည်။ ယခုတွင်လည်း ကိုယ်တော် ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက် တပည့်တော်များထံသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ၊ ကယ်တင်ရှင်သည် “သင်တို့အား ငြိမ်သက်ခြင်းဖြစ်စေသတည်း” ဟူသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာစကားဖြင့် သူတို့ကို နှုတ်ဆက်တော်မူသည်။ ယေရှုသည် သံသယနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ဖြင့် ဝန်လေးနေသော ဝိညာဉ်များအား ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပေးရန် အစဉ်အမြဲ အသင့်ရှိနေသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်နှလုံးတံခါးကို ဖွင့်ပေးပြီး “ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ နေတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ထားရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ကိုယ်တော်က “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် တံခါးရှေ့မှာရပ်၍ ခေါက်လျက်နေ၏။ မည်သူမဆို ငါ့အသံကိုကြား၍ တံခါးကိုဖွင့်လျှင်၊ ငါသည် သူရှိရာသို့ဝင်၍ သူနှင့်အတူ စားသောက်မည်၊ သူသည်လည်း ငါနှင့်အတူ စားသောက်ရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၃:၂၀။

At the birth of Jesus the angel announced, Peace on earth, and
good will to men. And now at His frst appearance to the disciples
after His resurrection, the Saviour addressed them with the blessed
words, “Peace be unto you.” Jesus is ever ready to speak peace to [804]
souls that are burdened with doubts and fears. He waits for us to
open the door of the heart to Him, and say, Abide with us. He says,
“Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear My voice,
and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and
he with Me.” Revelation 3:20.

ယေရှု၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်၌ အိပ်ပျော်နေသူအားလုံး၏ နောက်ဆုံးသော ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအတွက် ပုံသက်သေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်၏ မျက်နှာတော်၊ အမူအရာနှင့် စကားပြောဆိုပုံတို့မှာ တပည့်တော်များအတွက် ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် သေခြင်းမှ ထမြောက်တော်မူသကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်၌ အိပ်ပျော်နေသူများသည်လည်း တစ်ဖန် ပြန်လည်ထမြောက်ကြလိမ့်မည်။ တပည့်တော်များက ယေရှုကို မှတ်မိသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ သူငယ်ချင်းများကို မှတ်မိကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဤလောကတွင် ကိုယ်အင်္ဂါ မသန်မစွမ်းခြင်း၊ ရောဂါဝေဒနာ ခံစားရခြင်း သို့မဟုတ် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေခြင်းများ ရှိခဲ့နိုင်သော်လည်း၊ သူတို့သည် ပြီးပြည့်စုံသော ကျန်းမာရေးနှင့် အချိုးအစားဖြင့် ပြန်လည်ထမြောက်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ဘုန်းတော်နှင့်ပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်တွင် သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း (identity) ကိုမူ အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းထားလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် သိထားခြင်းခံရသကဲ့သို့ သိရကြလိမ့်မည်။ ၁ ကောရိန္သု ၁၃:၁၂။ ယေရှု၏ မျက်နှာတော်မှ ထွန်းလင်းသော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသော မျက်နှာများတွင် ကျွန်ုပ်တို့ ချစ်မြတ်နိုးရသူများ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို မှတ်မိကြလိမ့်မည်။

The resurrection of Jesus was a type of the fnal resurrection of
all who sleep in Him. The countenance of the risen Saviour, His
manner, His speech, were all familiar to His disciples. As Jesus
arose from the dead, so those who sleep in Him are to rise again.
We shall know our friends, even as the disciples knew Jesus. They
may have been deformed, diseased, or disfgured, in this mortal life,
and they rise in perfect health and symmetry; yet in the glorifed
body their identity will be perfectly preserved. Then shall we know
even as also we are known. 1 Corinthians 13:12. In the face radiant
with the light shining from the face of Jesus, we shall recognize the
lineaments of those we love.

ယေရှုသည် တပည့်တော်များနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ၊ မောရှေ၏ ပညတ်ကျမ်း၊ ပရောဖက်ကျမ်းနှင့် ဆာလံကျမ်းတို့တွင် ကိုယ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ ရေးသားထားသမျှ အရာအားလုံးသည် ပြည့်စုံရမည်ဟု ကိုယ်တော် မကွယ်လွန်မီ ပြောကြားခဲ့သော စကားများကို ပြန်လည်သတိပေးတော်မူသည်။ “ထိုအခါ ကျမ်းစာကို နားလည်စေခြင်းငှာ သူတို့၏ ဉာဏ်ကို ဖွင့်တော်မူပြီးလျှင်၊ ခရစ်တော်သည် ဤသို့ဆင်းရဲဒုက္ခခံရမည်၊ သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ သေခြင်းမှ ထမြောက်မည်ဟု ကျမ်းစာ၌ လာသတည်း။ နောင်တရခြင်းနှင့် အပြစ်လွှတ်ခြင်း တရားကို ယေရုရှလင်မြို့မှစ၍ လူမျိုးတကာတို့အား ကိုယ်တော်၏နာမ၌ ဟောပြောရမည်။ သင်တို့သည်လည်း ဤအမှုအရာတို့၏ သက်သေဖြစ်ကြ၏။”

When Jesus met with His disciples, He reminded them of the
words He had spoken to them before His death, that all things must
be fulflled which were written in the law of Moses, and in the
prophets, and in the Psalm concerning Him. “Then opened He their
understanding, that they might understand the Scriptures, and said
unto them, Thus it is written, and thus it behooved Christ to suffer, [805]
and to rise from the dead the third day: and that repentance and
remission of sins should be preached in His name among all nations,
beginning at Jerusalem. And ye are witnesses of these things.”
702 The Desire of Ages

တပည့်တော်များသည် သူတို့လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်၏ သဘောသဘာဝနှင့် အတိုင်းအတာကို စတင်သဘောပေါက်လာကြသည်။ ခရစ်တော်က သူတို့အား အပ်နှံထားသော အံ့ဖွယ်သမ္မာတရားများကို ကမ္ဘာလောကသို့ ကြေညာရမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဘဝဖြစ်ရပ်များ၊ အသေခံခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၊ ဤဖြစ်ရပ်များကို ညွှန်ပြသော ပရောဖက်ပြုချက်များ၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှု၊ ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်၏ နက်နဲမှုများ၊ အပြစ်လွှတ်ခြင်းအတွက် ယေရှု၏ တန်ခိုးတော် — ဤအရာအားလုံးအတွက် သူတို့သည် သက်သေများဖြစ်ကြပြီး၊ ကမ္ဘာလောကသို့ ထင်ရှားစေရမည် ဖြစ်သည်။ နောင်တရခြင်းနှင့် ကယ်တင်ရှင်၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့် ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ ဧဝံဂေလိတရားကို ကြေညာရမည် ဖြစ်သည်။

The disciples began to realize the nature and extent of their work.
They were to proclaim to the world the wonderful truths which
Christ had entrusted to them. The events of His life, His death
and resurrection, the prophecies that pointed to these events, the
sacredness of the law of God, the mysteries of the plan of salvation,
the power of Jesus for the remission of sins,—to all these things they
were witnesses, and they were to make them known to the world.
They were to proclaim the gospel of peace and salvation through
repentance and the power of the Saviour.

“ထိုသို့မိန့်တော်မူပြီးလျှင်၊ သူတို့အပေါ်၌ မှုတ်တော်မူ၍၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ခံကြလော့။ သင်တို့သည် အကြင်သူ၏အပြစ်ကို လွှတ်လျှင် ထိုသူ၏အပြစ်လွှတ်လိမ့်မည်။ အကြင်သူ၏အပြစ်ကို မလွှတ်ဘဲထားလျှင် ထိုသူ၏အပြစ်ရှိမြဲရှိလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။” ခရစ်တော်သည် ဘုန်းတော် မထင်ရှားသေးသောကြောင့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် အပြည့်အဝ ပေါ်ထွန်းခြင်း မရှိသေးပေ။ ဝိညာဉ်တော်ကို ပိုမိုပေါများစွာ ပေးသနားခြင်းသည် ခရစ်တော် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွပြီးမှသာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဤအရာကို မရရှိမီအထိ တပည့်တော်များသည် ဧဝံဂေလိတရားကို ကမ္ဘာလောကသို့ ဟောပြောရန် တာဝန်ကို မထမ်းဆောင်နိုင်ကြသေးပေ။ သို့သော် ဝိညာဉ်တော်ကို ယခုအခါ အထူးရည်ရွယ်ချက်အတွက် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တပည့်တော်များသည် အသင်းတော်နှင့် ဆက်စပ်သော သူတို့၏ တရားဝင် တာဝန်များကို မထမ်းဆောင်မီ၊ ခရစ်တော်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်တော်ကို သူတို့အပေါ် မှုတ်တော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား အသန့်ရှင်းဆုံးသော ယုံကြည်အပ်နှံမှုကို ပေးအပ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် မပါဘဲ ဤအလုပ်ကို မပြီးမြောက်နိုင်ကြောင်း သူတို့ကို စွဲထင်စေလိုသည်။

“And when He had said this, He breathed on them, and saith unto
them, Receive ye the Holy Ghost: Whosesoever sins ye remit, they
are remitted unto them; and whosesoever sins ye retain, they are
retained.” The Holy Spirit was not yet fully manifested; for Christ
had not yet been glorifed. The more abundant impartation of the
Spirit did not take place till after Christ’s ascension. Not until this
was received could the disciples fulfll the commission to preach
the gospel to the world. But the Spirit was now given for a special
purpose. Before the disciples could fulfll their offcial duties in
connection with the church, Christ breathed His Spirit upon them.
He was committing to them a most sacred trust, and He desired to
impress them with the fact that without the Holy Spirit this work
could not be accomplished.

သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ဝိညာဉ်၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အသက်ရှူခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်တော်ကို ပေးသနားခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ အသက်ကို ပေးသနားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် လက်ခံရရှိသူအား ခရစ်တော်၏ ဂုဏ်အင်္ဂါရပ်များဖြင့် ပြည့်စုံစေသည်။ ဘုရားသခင်၏ သွန်သင်ခြင်းကို ခံရသူများ၊ ဝိညာဉ်တော်၏ အတွင်းပိုင်းလုပ်ဆောင်မှုကို ပိုင်ဆိုင်သူများနှင့် ခရစ်တော်၏ အသက်ရှင်မှုသည် သူတို့၏ဘဝတွင် ထင်ရှားနေသူများသာလျှင် အသင်းတော်အတွက် အမှုဆောင်ရန် ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် ရပ်တည်ရမည်ဖြစ်သည်။

The Holy Spirit is the breath of spiritual life in the soul. The
impartation of the Spirit is the impartation of the life of Christ. It
imbues the receiver with the attributes of Christ. Only those who are
thus taught of God, those who possess the inward working of the
Spirit, and in whose life the Christ-life is manifested, are to stand as
representative men, to minister in behalf of the church.

“သင်တို့သည် အကြင်သူ၏အပြစ်ကို လွှတ်လျှင် ထိုသူ၏အပြစ်လွှတ်လိမ့်မည်၊ အကြင်သူ၏အပြစ်ကို မလွှတ်ဘဲထားလျှင် ထိုသူ၏အပြစ်ရှိမြဲရှိလိမ့်မည်” ဟု ခရစ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် ဤနေရာတွင် မည်သည့်လူသားကိုမျှ အခြားသူများအပေါ် စီရင်ဆုံးဖြတ်ရန် အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။ တောင်ပေါ်ဒေသနာတော်တွင် ကိုယ်တော်သည် ဤအရာကို တားမြစ်ခဲ့သည်။ ယင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာဏာသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖွဲ့စည်းထားသော အသင်းတော်အပေါ်တွင်မူ တစ်ဦးချင်းစီဖြစ်သော အသင်းသားများအတွက် တာဝန်ကို ပေးအပ်ထားသည်။ အပြစ်ထဲသို့ ကျရောက်သူများအပေါ်တွင် အသင်းတော်၌ သတိပေးရန်၊ သွန်သင်ရန်နှင့် ဖြစ်နိုင်လျှင် ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် တာဝန်ရှိသည်။ “ဆုံးမခြင်း၊ စိတ်ပျက်စေခြင်း၊ တိုက်တွန်းသွေးဆောင်ခြင်းတို့ကို ခပ်သိမ်းသော သည်းခံခြင်း၊ သွန်သင်ခြင်းနှင့်တကွ ပြုကြလော့” ဟု သခင်ဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ၂ တိမောသေ ၄:၂။ မှားယွင်းမှုများကို သစ္စာရှိစွာ ကိုင်တွယ်ပါ။ ဘေးအန္တရာယ်ရှိနေသော ဝိညာဉ်တိုင်းကို သတိပေးပါ။ မည်သူ့ကိုမျှ မိမိကိုယ်ကို လှည့်ဖြားခြင်းသို့ မရောက်ပါစေနှင့်။

“Whosesoever sins ye remit,” said Christ, “they are remitted; ...
and whosesoever sins ye retain, they are retained.” Christ here gives
no liberty for any man to pass judgment upon others. In the Sermon
on the Mount He forbade this. It is the prerogative of God. But
on the church in its organized capacity He places a responsibility
for the individual members. Toward those who fall into sin, the
church has a duty, to warn, to instruct, and if possible to restore.
“Reprove, rebuke, exhort,” the Lord says, “with all long-suffering
[806] and doctrine.” 2 Timothy 4:2. Deal faithfully with wrongdoing.
Warn every soul that is in danger. Leave none to deceive themselves.
“Peace Be Unto You” 703

အပြစ်ကို ၎င်း၏ မှန်ကန်သောအမည်ဖြင့် ခေါ်ဆိုပါ။ မုသာပြောခြင်း၊ ဥပုသ်နေ့ကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ခိုးယူခြင်း၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် အခြားသော မကောင်းမှုမှန်သမျှနှင့် ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်ကို ကြေညာပါ။ “ထိုသို့သော အမှုတို့ကို ပြုသောသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ကို အမွေမခံရကြ။” ဂလာတိ ၅:၂၁။ အကယ်၍ သူတို့သည် အပြစ်ထဲ၌ ဆက်လက်တည်နေပါက၊ သင်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှ ကြေညာခဲ့သော တရားစီရင်ချက်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ အတည်ဖြစ်လိမ့်မည်။ အပြစ်ပြုရန် ရွေးချယ်ခြင်းဖြင့် သူတို့သည် ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်ကြသည်။ အသင်းတော်သည် သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို လက်မခံကြောင်း ပြသရမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူမကိုယ်တိုင်ပင် သခင်ဘုရားအား ရှုတ်ချရာ ရောက်လိမ့်မည်။ အပြစ်နှင့်ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း သူမ (အသင်းတော်) သည် ပြောရမည်။ ဘုရားသခင် ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း ကိုင်တွယ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ အတည်ပြုမည်ဖြစ်သည်။ အသင်းတော်၏ အခွင့်အာဏာကို မထီမဲ့မြင်ပြုသောသူသည် ခရစ်တော်၏ အခွင့်အာဏာကိုပင် မထီမဲ့မြင်ပြုရာ ရောက်သည်။

Call sin by its right name. Declare what God has said in regard
to lying, Sabbathbreaking, stealing, idolatry, and every other evil.
“They which do such things shall not inherit the kingdom of God.”
Galatians 5:21. If they persist in sin, the judgment you have declared
from God’s word is pronounced upon them in heaven. In choosing
to sin, they disown Christ; the church must show that she does not
sanction their deeds, or she herself dishonors her Lord. She must
say about sin what God says about it. She must deal with it as God
directs, and her action is ratifed in heaven. He who despises the
authority of the church despises the authority of Christ Himself.

သို့သော် ပုံရိပ်တွင် ပိုမိုတောက်ပသော ဘက်ခြမ်းလည်း ရှိသေးသည်။ “သင်တို့သည် အကြင်သူ၏အပြစ်ကို လွှတ်လျှင် ထိုသူ၏အပြစ်လွှတ်လိမ့်မည်။” ဤအတွေးကို ထိပ်ဆုံးတွင် ထားရှိပါစေ။ မှားယွင်းနေသူများအတွက် လုပ်ဆောင်ရာတွင် မျက်စိအားလုံးကို ခရစ်တော်ထံသို့သာ လှည့်ထားပါစေ။ သိုးထိန်းများသည် သခင်ဘုရား၏ စားကျက်ရှိ သိုးအုပ်ကို ကြင်နာစွာ ဂရုစိုက်ပါစေ။ မှားယွင်းနေသူများအား ကယ်တင်ရှင်၏ ခွင့်လွှတ်သော ကရုဏာတော်အကြောင်း ပြောပြပါ။ အပြစ်သားကို နောင်တရရန်နှင့် ခွင့်လွှတ်နိုင်သော အရှင်ကို ယုံကြည်ရန် တိုက်တွန်းပါ။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် အခွင့်အာဏာဖြင့် “ငါတို့သည် မိမိတို့အပြစ်ကို ဖော်ပြတောင်းပန်လျှင်၊ ငါတို့အပြစ်များကို လွှတ်၍ ဒုစရိုက်ရှိသမျှနှင့် ကင်းစင်စေခြင်းငှာ ဘုရားသခင်သည် သစ္စာတရားနှင့်လည်းကောင်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားနှင့်လည်းကောင်း ပြည့်စုံတော်မူ၏” ဟု ကြေညာပါ။ ၁ ယောဟန် ၁:၉။ နောင်တရသူ အားလုံးသည် “တစ်ဖန် ငါတို့ကို သနားတော်မူဦးမည်။ ငါတို့ပြုသော ဒုစရိုက်တို့ကို နှိပ်စက်တော်မူမည်။ သူတို့အပြစ်ရှိသမျှတို့ကိုလည်း ပင်လယ်နက်ရာထဲသို့ ချပစ်တော်မူမည်” ဟူသော ကတိကို ရရှိကြသည်။ မိက္ခာ ၇:၁၉။

But there is a brighter side to the picture. “Whosesoever sins
ye remit, they are remitted.” Let this thought be kept uppermost.
In labor for the erring, let every eye be directed to Christ. Let the
shepherds have a tender care for the flock of the Lord’s pasture. Let
them speak to the erring of the forgiving mercy of the Saviour. Let
them encourage the sinner to repent, and believe in Him who can
pardon. Let them declare, on the authority of God’s word, “If we
confess our sins, He is faithful and just to forgive us our sins, and
to cleanse us from all unrighteousness.” 1 John 1:9. All who repent
have the assurance, “He will have compassion upon us; He will
subdue our iniquities; and Thou wilt cast all their sins into the depths
of the sea.” Micah 7:19.

အပြစ်သား၏ နောင်တကို အသင်းတော်က ကျေးဇူးတင်သော စိတ်နှလုံးဖြင့် လက်ခံပါစေ။ နောင်တရသူကို မယုံကြည်ခြင်း၏ မှောင်မိုက်ထဲမှ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အလင်းထဲသို့ ပို့ဆောင်ပါစေ။ သူ၏ တုန်လှုပ်နေသော လက်ကို ယေရှု၏ မေတ္တာရှင် လက်တော်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပါ။ ထိုသို့သော အပြစ်လွှတ်ခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ အတည်ဖြစ်လိမ့်မည်။

Let the repentance of the sinner be accepted by the church with
grateful hearts. Let the repenting one be led out from the darkness of
unbelief into the light of faith and righteousness. Let his trembling
hand be placed in the loving hand of Jesus. Such a remission is
ratifed in heaven.

ဤသဘောအရသာလျှင် အသင်းတော်၌ အပြစ်သားကို လွှတ်ပိုင်သော အခွင့်ရှိသည်။ အပြစ်လွှတ်ခြင်းကို ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည်။ မည်သည့်လူသား၊ မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းကိုမျှ ဝိညာဉ်ကို အပြစ်မှ လွတ်မြောက်စေရန် အခွင့်မပေးထားပေ။ ခရစ်တော်သည် တပည့်တော်များအား လူမျိုးတကာတို့၌ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ဖြင့် အပြစ်လွှတ်ခြင်းတရားကို ဟောပြောရန် တာဝန်ပေးခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်မှာမူ အပြစ်အစွန်းအထင်းတစ်ခုကိုမျှ ဖယ်ရှားပိုင်ခွင့် မရှိပေ။ ယေရှု၏ နာမတော်သည် “ငါတို့ကို ကယ်တင်နိုင်သော နာမတော်သည် ကောင်းကင်အောက် လူတို့တွင် ထိုနာမတော်မှတစ်ပါး အခြားသော နာမတော်မရှိ” သော နာမတော် ဖြစ်သည်။ တမန်တော် ၄:၁၂။

Only in this sense has the church power to absolve the sinner.
Remission of sins can be obtained only through the merits of Christ.
To no man, to no body of men, is given power to free the soul
from guilt. Christ charged His disciples to preach the remission of
sins in His name among all nations; but they themselves were not
empowered to remove one stain of sin. The name of Jesus is the
only “name under heaven given among men, whereby we must be
saved.” Acts 4:12.

ယေရှုသည် အထက်ခန်းတွင် တပည့်တော်များနှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံသောအခါ၊ သောမသည် သူတို့နှင့်အတူ မရှိပေ။ သူသည် အခြားသူများ၏ သတင်းစကားကို ကြားရပြီး ယေရှု ရှင်ပြန်ထမြောက်ကြောင်း ခိုင်လုံသော အထောက်အထားများကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် မယုံကြည်ခြင်းတို့ ပြည့်နှက်နေသည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်၏ အံ့ဖွယ်ထင်ရှားခြင်းများအကြောင်း တပည့်တော်များ ပြောပြသည်ကို ကြားသောအခါ၊ ယင်းသည် သူ့ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော စိတ်ပျက်ခြင်းထဲသို့သာ တွန်းပို့ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ယေရှုသည် သေခြင်းမှ အမှန်တကယ် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့လျှင်၊ မြေကြီးပေါ်တွင် တကယ်တမ်းတည်ထောင်မည့် နိုင်ငံတော်အတွက် နောက်ထပ် မျှော်လင့်ချက် ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် သူ၏သခင်သည် သူ့ကို ချန်လှပ်၍ အခြားတပည့်တော်အားလုံးအား ကိုယ်တော်တိုင် ထင်ရှားပြခဲ့သည်ဟု တွေးမိသောအခါ သူ၏ မာနကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ သူသည် မယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး၊ တစ်ပတ်လုံးလုံး သူ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများအပေါ်တွင် စဉ်းစားငေးမောနေခဲ့သည်။ ယင်းသည် သူ၏ ညီအစ်ကိုများ၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပို၍ပင် မှောင်မိုက်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

When Jesus frst met the disciples in the upper chamber, Thomas
was not with them. He heard the reports of the others, and received
abundant proof that Jesus had risen; but gloom and unbelief flled his
704 The Desire of Ages
heart. As he heard the disciples tell of the wonderful manifestations
of the risen Saviour, it only plunged him in deeper despair. If Jesus
[807] had really risen from the dead, there could be no further hope of a
literal earthly kingdom. And it wounded his vanity to think that his
Master should reveal Himself to all the disciples except him. He was
determined not to believe, and for a whole week he brooded over his
wretchedness, which seemed all the darker in contrast with the hope
and faith of his brethren.

ဤအချိန်အတွင်း သူသည် အဖန်ဖန် ကြေညာခဲ့သည်မှာ၊ “လက်တော်၌ သံမှိုရိုက်ရာကို ငါကိုယ်တိုင်မမြင်၊ သံမှိုရိုက်ရာထဲသို့ ငါ့လက်ညှိုးကိုမသွင်း၊ နံဘေးတော်ထဲသို့ ငါ့လက်ကိုမသွင်းလျှင် မယုံ” ဟု ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ ညီအစ်ကိုများ၏ မျက်လုံးဖြင့် မမြင်လိုသကဲ့သို့၊ သူတို့၏ သက်သေခံချက်အပေါ်တွင် အခြေခံသော ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်း မကျင့်သုံးလိုပေ။ သူသည် သူ၏သခင်ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော်လည်း၊ မနာလိုခြင်းနှင့် မယုံကြည်ခြင်းတို့ကို သူ၏စိတ်နှင့် နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။

During this time he repeatedly declared, “Except I shall see in
His hands the print of the nails, and put my fnger into the print
of the nails, and thrust my hand into His side, I will not believe.”
He would not see through the eyes of his brethren, or exercise faith
which was dependent upon their testimony. He ardently loved his
Lord, but he had allowed jealousy and unbelief to take possession of
his mind and heart.

ယခုအခါ တပည့်တော် အများအပြားသည် ရင်းနှီးသော အထက်ခန်းကို သူတို့၏ ယာယီနေအိမ်အဖြစ် ပြုလုပ်ထားကြပြီး၊ ညနေခင်းတွင် သောမမှအပါအဝင် အားလုံးသည် ဤနေရာတွင် စုဝေးကြသည်။ တစ်ညနေတွင် သောမသည် အခြားသူများနှင့်အတူ တွေ့ဆုံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ မယုံကြည်မှုများ ရှိနေလင့်ကစား၊ သတင်းကောင်းသည် မှန်ကန်နိုင်သည်ဟူသော သဲ့သဲ့မျှသော မျှော်လင့်ချက်ရှိနေသည်။ တပည့်တော်များသည် ညစာ စားနေကြစဉ်၊ ပရောဖက်ပြုချက်များတွင် ခရစ်တော် ပေးခဲ့သော အထောက်အထားများအကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။ “တံခါးတို့ကို ပိတ်ထားကြစဉ် ယေရှုသည် ကြွလာ၍ အလယ်၌ရပ်တော်မူလျက်၊ သင်တို့အား ငြိမ်သက်ခြင်းဖြစ်စေသတည်းဟု မိန့်တော်မူ၏။”

A number of the disciples now made the familiar upper chamber
their temporary home, and at evening all except Thomas gathered
here. One evening Thomas determined to meet with the others.
Notwithstanding his unbelief, he had a faint hope that the good
news was true. While the disciples were taking their evening meal,
they talked of the evidences which Christ had given them in the
prophecies. “Then came Jesus, the doors being shut, and stood in
the midst, and said, Peace be unto you.”

သောမဘက်သို့ လှည့်၍ “သင့်လက်ညှိုးကို ဤမှာသွင်း၍ ငါ့လက်ကို ကြည့်လော့။ သင့်လက်ကိုလည်း ယူ၍ ငါ့နံဘေးထဲသို့ သွင်းလော့။ ယုံကြည်ခြင်းမရှိသောသူမဖြစ်နှင့်။ ယုံကြည်သောသူဖြစ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဤစကားများသည် ကိုယ်တော်သည် သောမ၏ အတွေးများနှင့် စကားများကို သိရှိနေကြောင်း ပြသနေသည်။ သံသယရှိသော တပည့်တော်သည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအနက် မည်သူမျှ ယေရှုကို တစ်ပတ်လုံး မတွေ့ခဲ့ရကြောင်း သိသည်။ သူတို့သည် သူ၏ မယုံကြည်မှုကို သခင်အား ပြောပြနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် မိမိရှေ့မှ အရှင်ကို သူ၏သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ သူသည် နောက်ထပ် အထောက်အထား မလိုအပ်တော့ပေ။ သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ခုန်ပေါက်သွားပြီး၊ ယေရှု၏ ခြေတော်ရင်း၌ ပြပ်ဝပ်ကာ “ကျွန်ုပ်၏သခင်၊ ကျွန်ုပ်၏ဘုရားသခင်” ဟု အော်ဟစ်လေတော့သည်။

Turning to Thomas He said, “Reach hither thy fnger, and behold
My hands; and reach hither thy hand, and thrust it into My side: and
be not faithless, but believing.” These words showed that He was
acquainted with the thoughts and words of Thomas. The doubting
disciple knew that none of his companions had seen Jesus for a week.
They could not have told the Master of his unbelief. He recognized
the One before him as his Lord. He had no desire for further proof.
His heart leaped for joy, and he cast himself at the feet of Jesus
crying, “My Lord and my God.”

ယေရှုသည် သူ၏ ဝန်ခံမှုကို လက်ခံခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ မယုံကြည်မှုကို ညင်သာစွာ ပြစ်တင်ဆုံးမခဲ့သည်မှာ၊ “သောမ၊ သင်သည် ငါ့ကိုမြင်သောကြောင့် ယုံကြည်ခြင်းရှိ၏။ ငါ့ကိုမမြင်ဘဲ ယုံကြည်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သောမသည် သူ၏ ညီအစ်ကိုများ၏ သက်သေခံချက်အပေါ်တွင် ယုံကြည်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ပါက၊ သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ခရစ်တော်အတွက် ပိုမိုနှစ်သက်ဖွယ် ဖြစ်လိမ့်မည်။ အကယ်၍ ယခုအခါ ကမ္ဘာလောကကြီးသည် သောမ၏ ပုံစံအတိုင်း လိုက်နာမည်ဆိုပါက၊ မည်သူမျှ ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ရန် ယုံကြည်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ခရစ်တော်ကို လက်ခံရရှိသူ အားလုံးသည် အခြားသူများ၏ သက်သေခံချက်အားဖြင့်သာ လက်ခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Jesus accepted his acknowledgment, but gently reproved his
unbelief: “Thomas, because thou hast seen Me, thou hast believed:
blessed are they that have not seen, and yet have believed.” The faith
of Thomas would have been more pleasing to Christ if he had been
willing to believe upon the testimony of his brethren. Should the
world now follow the example of Thomas, no one would believe
“Peace Be Unto You” 705
unto salvation; for all who receive Christ must do so through the
testimony of others.

သံသယဖြစ်တတ်သူ အများအပြားသည် သောမကဲ့သို့ အပေါင်းအဖော်များထံမှ အထောက်အထားမျိုး ရရှိခဲ့လျှင် သူတို့ ယုံကြည်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုကာ ဆင်ခြေပေးတတ်ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုအထောက်အထားများသာမက၊ ထိုထက်မကသော အရာများကိုပါ ရရှိထားကြောင်းကို မသိရှိကြပေ။ သောမကဲ့သို့ သံသယဖြစ်ရမည့် အကြောင်းရင်းအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေသူ အများအပြားသည် သူတို့၏ အလိုဆန္ဒကို မည်သည့်အခါမျှ ရရှိကြမည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် မယုံကြည်မှုထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း အမြစ်တွယ်လာကြသည်။ မှောင်မိုက်သောဘက်ကိုသာ ကြည့်ရန်၊ ညည်းညူရန်နှင့် ပြစ်တင်ပြောဆိုရန် မိမိကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ပေးထားသူများသည် မိမိတို့ ဘာလုပ်နေသည်ကို မသိကြပေ။ သူတို့သည် သံသယမျိုးစေ့များကို ကြဲနေကြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သံသယရိတ်သိမ်းခြင်းကိုသာ ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချမှုသည် အလိုအပ်ဆုံးဖြစ်သည့် အချိန်တွင်၊ အများအပြားမှာ မျှော်လင့်ရန်နှင့် ယုံကြည်ရန် တန်ခိုးကင်းမဲ့နေသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။

Many who are given to doubt excuse themselves by saying that
if they had the evidence which Thomas had from his companions,
they would believe. They do not realize that they have not only
that evidence, but much more. Many who, like Thomas, wait for [808]
all cause of doubt to be removed, will never realize their desire.
They gradually become confrmed in unbelief. Those who educate
themselves to look on the dark side, and murmur and complain,
know not what they do. They are sowing the seeds of doubt, and
they will have a harvest of doubt to reap. At a time when faith
and confdence are most essential, many will thus fnd themselves
powerless to hope and believe.

ယေရှုသည် သောမကို ဆက်ဆံပုံတွင် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးထားသည်။ ကိုယ်တော်၏ ပုံသက်သေသည် ယုံကြည်ခြင်း အားနည်းသူများနှင့် သူတို့၏ သံသယများကို အလေးပေးဖော်ပြသူများကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ ဆက်ဆံသင့်ကြောင်း ပြသနေသည်။ ယေရှုသည် သောမအား ပြင်းထန်စွာ ပြစ်တင်ခြင်း မပြုခဲ့သကဲ့သို့၊ သူနှင့် ငြင်းခုံခြင်းလည်း မပြုခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် သံသယရှိသူအား ကိုယ်တော်တိုင် ထင်ရှားပြခဲ့သည်။ သောမသည် သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းအတွက် အခြေအနေများကို သတ်မှတ်ရာတွင် အလွန်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု မရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ ရက်ရောသော မေတ္တာနှင့် ထောက်ထားညှာတာမှုဖြင့် အတားအဆီးအားလုံးကို ဖြိုဖျက်ခဲ့သည်။ မယုံကြည်မှုသည် ငြင်းခုံခြင်းဖြင့် အနိုင်ရခဲလှသည်။ ယင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားရင်း အထောက်အထားသစ်နှင့် ဆင်ခြေသစ်များကိုသာ ရှာဖွေတတ်သည်။ သို့သော် ယေရှုကို လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ အသေခံတော်မူသော ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာနှင့် ကရုဏာတော်တွင် ထင်ရှားစေပါက၊ တစ်ချိန်က ငြင်းဆန်ခဲ့သော နှုတ်ခမ်းများစွာမှ “ကျွန်ုပ်၏သခင်၊ ကျွန်ုပ်၏ဘုရားသခင်” ဟူသော သောမ၏ ဝန်ခံချက်ကို ကြားရလိမ့်မည်။

In His treatment of Thomas, Jesus gave a lesson for His followers.
His example shows how we should treat those whose faith is weak,
and who make their doubts prominent. Jesus did not overwhelm
Thomas with reproach, nor did He enter into controversy with him.
He revealed Himself to the doubting one. Thomas had been most
unreasonable in dictating the conditions of his faith, but Jesus, by
His generous love and consideration, broke down all the barriers.
Unbelief is seldom overcome by controversy. It is rather put upon
self-defense, and fnds new support and excuse. But let Jesus, in His
love and mercy, be revealed as the crucifed Saviour, and from many
once unwilling lips will be heard the acknowledgment of Thomas,
“My Lord and my God.”