အခန်း (၈၅) — အိုင်နားတွင်နောက်ထပ်တစ်ကြိမ်တွေ့ဆုံခြင်း

 

အခန်း (၈၅) — ဂါလိလဲအိုင်နားတွင် တစ်ဖန် 

ဤအခန်းသည် ယောဟန် ၂၁:၁-၂၂ အပေါ် အခြေခံထားပါသည်။

[809] Chapter 85—By the Sea Once More
This chapter is based on John 21:1-22.

ယေရှုသည် ဂါလိလဲပြည်၌ တပည့်တော်များနှင့် တွေ့ဆုံရန် ချိန်းဆိုထားခဲ့သည်။ ပသခါပွဲတော် အပတ်ကုန်ဆုံးပြီးနောက် မကြာမီတွင် သူတို့သည် ထိုနေရာသို့ ခြေဦးလှည့်ခဲ့ကြသည်။ ပွဲတော်ကျင်းပစဉ်အတွင်း ယေရုရှလင်မြို့၌ သူတို့ မရှိခြင်းကို မကြည်ဖြူခြင်းနှင့် မိစ္ဆာအယူဝါဒအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူနိုင်သဖြင့် ပွဲတော်ကုန်ဆုံးသည်အထိ သူတို့ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ပွဲတော်ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူတို့သည် ကယ်တင်ရှင် ညွှန်ကြားထားသည့်အတိုင်း တွေ့ဆုံရန် အိမ်သို့ ဝမ်းမြောက်စွာ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

Jesus had appointed to meet His disciples in Galilee; and soon
after the Passover week was ended, they bent their steps thither.
Their absence from Jerusalem during the feast would have been
interpreted as disaffection and heresy, therefore they remained till
its close; but this over, they gladly turned homeward to meet the
Saviour as He had directed.

တပည့်တော် ခုနစ်ဦး အတူတကွ ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် တံငါသည်များ၏ နိမ့်ကျသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် လောကီစည်းစိမ်တွင် ဆင်းရဲကြသော်လည်း၊ သမ္မာတရားကို သိရှိနားလည်ပြီး ကျင့်သုံးခြင်း၌ ကြွယ်ဝကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမြင်တွင် ယင်းသည် သူတို့အား ဆရာများအဖြစ် အမြင့်ဆုံးအဆင့်အတန်းကို ပေးထားသည်။ သူတို့သည် ပရောဖက်ကျောင်းများတွင် ကျောင်းသားများ မဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ သုံးနှစ်ပတ်လုံး ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးမြတ်ဆုံးသော ဆရာကြီးထံမှ သွန်သင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် သူတို့သည် မြင့်မြတ်သော၊ အသိဉာဏ်ရှိသော၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော သူများဖြစ်လာကြပြီး၊ လူသားများကို သမ္မာတရား၏ အသိပညာသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သော ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်လာကြသည်။

Seven of the disciples were in company. They were clad in the
humble garb of fshermen; they were poor in worldly goods, but
rich in the knowledge and practice of the truth, which in the sight
of Heaven gave them the highest rank as teachers. They had not
been students in the schools of the prophets, but for three years they
had been taught by the greatest Educator the world has ever known.
Under His instruction they had become elevated, intelligent, and
refned, agents through whom men might be led to a knowledge of
the truth.

ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း အချိန်အများစုမှာ ဂါလိလဲအိုင်အနီးတွင် ကုန်လွန်ခဲ့သည်။ တပည့်တော်များသည် နှောင့်ယှက်ခြင်းမခံရနိုင်သော နေရာတစ်ခုတွင် စုဝေးနေကြစဉ်၊ ယေရှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော လုပ်ဆောင်ချက်များကို သတိရစေသည့် အရာများဖြင့် ဝန်းရံနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဤအိုင်ပေါ်တွင် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများ ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းက သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် နီးကပ်နေစဉ်၊ ယေရှုသည် သူတို့အား ကယ်ဆယ်ရန် လှိုင်းတံပိုးများပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် မုန်တိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏ စကားတစ်ခွန်းဖြင့် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ငါးနှင့် မုန့်အနည်းငယ်ဖြင့် လူပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ကို ကျွေးမွေးခဲ့သော ကမ်းခြေမှာလည်း မြင်ကွင်းအတွင်းတွင် ရှိနေသည်။ အံ့ဖွယ်အမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရာ ကပေရနောင်မြို့သည်လည်း မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိသည်။ တပည့်တော်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေစဉ်၊ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ကယ်တင်ရှင်၏ စကားများနှင့် လုပ်ရပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

Much of the time of Christ’s ministry had been passed near the
Sea of Galilee. As the disciples gathered in a place where they were
not likely to be disturbed, they found themselves surrounded by
reminders of Jesus and His mighty works. On this sea, when their
hearts were flled with terror, and the ferce storm was hurrying them
to destruction, Jesus had walked upon the billows to their rescue.
Here the tempest had been hushed by His word. Within sight was
the beach where above ten thousand persons had been fed from a
few small loaves and fshes. Not far distant was Capernaum, the
[810] scene of so many miracles. As the disciples looked upon the scene,
their minds were full of the words and deeds of their Saviour.

ညနေခင်းသည် သာယာနေပြီး၊ လှေနှင့် ငါးဖမ်းခြင်းကို ဟောင်းနွမ်းသော ဝါသနာပါမြဲဖြစ်သည့် ပေတရုက ပင်လယ်ထဲသို့ သွား၍ ပိုက်ကွန်ချရန် အကြံပြုသည်။ ဤအစီအစဉ်တွင် အားလုံးက ပါဝင်ရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် စားဝတ်နေရေးအတွက် လိုအပ်နေပြီး၊ တစ်ညတာ ငါးဖမ်း၍ ရရှိလာသော ဝင်ငွေက ထိုလိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လှေဖြင့် ထွက်သွားကြသော်လည်း ဘာမျှ မမိခဲ့ပေ။ တစ်ညလုံး ပင်ပန်းကြီးစွာ လုပ်ဆောင်သော်လည်း အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့ပေ။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော အချိန်နာရီများအတွင်း သူတို့သည် မရှိတော့သော သူတို့၏ သခင်အကြောင်းကို ပြောဆိုကြပြီး၊ ပင်လယ်နားရှိ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်စဉ်က တွေ့မြင်ခဲ့ရသော အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်သတိရနေကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အနာဂတ်အတွက် သံသယဖြစ်လာကြပြီး၊ ရှေ့တွင်ရှိနေသော အလားအလာများကို တွေးကာ ဝမ်းနည်းလာကြသည်။

The evening was pleasant, and Peter, who still had much of his
old love for boats and fshing, proposed that they should go out upon
the sea and cast their nets. In this plan all were ready to join; they
were in need of food and clothing, which the proceeds of a successful
706
By the Sea Once More 707
night’s fshing would supply. So they went out in their boat, but
they caught nothing. All night they toiled, without success. Through
the weary hours they talked of their absent Lord, and recalled the
wonderful events they had witnessed in His ministry beside the sea.
They questioned as to their own future, and grew sad at the prospect
before them.

ထိုအချိန်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ကမ်းခြေရှိ တစ်ဦးတည်းသော စောင့်ကြည့်သူသည် သူတို့ကို မျက်စိမပြတ် ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်တိုင်မှာမူ မမြင်ရပေ။ နောက်ဆုံးတွင် မိုးသောက်လေပြီ။ လှေသည် ကမ်းခြေနှင့် သိပ်မဝေးသော နေရာတွင် ရှိနေပြီး၊ တပည့်တော်များသည် ကမ်းခြေတွင် ရပ်နေသော သူစိမ်းတစ်ဦးကို တွေ့ရသည်။ ထိုသူက “ကလေးတို့၊ စားစရာ တစ်စုံတစ်ခု ရှိသလော” ဟု မေးသည်။ သူတို့က “မရှိပါ” ဟု ဖြေသောအခါ၊ “လှေ၏ လက်ယာဘက်၌ ပိုက်ကွန်ကို ချလော့၊ ထိုသို့ချလျှင် ရလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သူတို့သည် ချကြ၍၊ ငါးအများရှိသောကြောင့် ပိုက်ကွန်ကို မဆွဲနိုင်ဘဲ နေကြ၏။”

All the while a lone watcher upon the shore followed them with
His eye, while He Himself was unseen. At length the morning
dawned. The boat was but a little way from the shore, and the
disciples saw a stranger standing upon the beach, who accosted
them with the question, “Children, have ye any meat?” When they
answered, “No,” “He said unto them, Cast the net on the right side
of the ship, and ye shall fnd. They cast therefore, and now they
were not able to draw it for the multitude of fshes.”

ယောဟန်သည် ထိုသူစိမ်းကို မှတ်မိသွားပြီး “သခင်ဘုရား ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ပေတရုအား အော်ပြောလိုက်သည်။ ပေတရုသည် အလွန်ဝမ်းမြောက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသဖြင့် သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် ရေထဲသို့ ခုန်ချလိုက်ပြီး မကြာမီမှာပင် သူ၏သခင်ဘေးတွင် ရပ်နေလေသည်။ အခြားတပည့်တော်များသည် ငါးများပါသော ပိုက်ကွန်ကို ဆွဲလျက် လှေဖြင့် လာခဲ့ကြသည်။ “ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်ကြလျှင်၊ မီးခဲပုံရှိသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ထိုအပေါ်၌ ငါးတင်ထားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ မုန့်ရှိသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်ကြ၏။”

John recognized the stranger, and exclaimed to Peter, “It is the
Lord.” Peter was so elated and so glad that in his eagerness he cast
himself into the water and was soon standing by the side of his
Master. The other disciples came in their boat, dragging the net with
fshes. “As soon then as they were come to land, they saw a fre of
coals there, and fsh laid thereon, and bread.”

မီးနှင့် စားစရာများ မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာသနည်းဟု မေးမြန်းရန် သူတို့ အလွန်အံ့အားသင့်နေကြသည်။ “ယေရှုကလည်း၊ ယခုမိသော ငါးအချို့ကို ယူခဲ့ကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။” ပေတရုသည် သူချထားခဲ့သော ပိုက်ကွန်ဆီသို့ အပြေးသွားပြီး သူ၏ ညီအစ်ကိုများအား ကမ်းပေါ်သို့ ဆွဲတင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ အလုပ်ပြီး၍ ပြင်ဆင်မှုများ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်၊ ယေရှုက တပည့်တော်များအား လာ၍ စားကြရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် အစားအစာကို ဖဲ့၍ သူတို့အား ဝေပေးတော်မူရာ၊ ထိုသူသည် သခင်ဘုရားဖြစ်ကြောင်း ခုနစ်ဦးစလုံးက သိရှိပြီး ဝန်ခံကြသည်။ တောင်ပေါ်တွင် လူငါးထောင်ကို ကျွေးမွေးခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုသည် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သို့သော် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုသည် သူတို့အပေါ်တွင် ရှိနေပြီး၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

They were too much amazed to question whence came the fre
and the food. “Jesus saith unto them, Bring of the fsh which ye
have now caught.” Peter rushed for the net, which he had dropped,
and helped his brethren drag it to the shore. After the work was
done, and the preparation made, Jesus bade the disciples come and
dine. He broke the food, and divided it among them, and was known
and acknowledged by all the seven. The miracle of feeding the fve
thousand on the mountainside was now brought to their minds; but
a mysterious awe was upon them, and in silence they gazed upon
the risen Saviour.

ယေရှုက သူတို့အား နောက်လိုက်ရန် ခေါ်ယူခဲ့သည့် ပင်လယ်နားမှ မြင်ကွင်းကို သူတို့ အထင်အရှား သတိရလာကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ အမိန့်တော်ကြောင့် သူတို့သည် ရေနက်ရာသို့ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ပိုက်ကွန်ကို ချခဲ့ရာ၊ ပိုက်ကွန်ပြတ်လုနီးပါး ငါးများစွာ မိခဲ့သည်ကို သူတို့ မှတ်မိကြသည်။ ထိုအခါ ယေရှုသည် သူတို့အား ငါးဖမ်းလှေများကို စွန့်ခွာရန် ခေါ်ယူခဲ့ပြီး လူကိုဖမ်းသော တံငါဖြစ်စေမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်သတိရစေရန်နှင့် ၎င်း၏ စွဲမှတ်မှုကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေရန်အတွက် ကိုယ်တော်သည် ဤအံ့ဖွယ်အမှုကို တစ်ဖန် ပြန်လည်လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ လုပ်ရပ်သည် တပည့်တော်များအတွက် ပေးအပ်ထားသော တာဝန်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ဆန်းသစ်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏သခင် ကွယ်လွန်သွားခြင်းသည် ကိုယ်တော် ပေးအပ်ထားသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ရန် သူတို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို လျော့နည်းသွားစေခြင်း မရှိကြောင်း ၎င်းက ပြသနေသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အပေါင်းအဖော်ဖြစ်ခွင့်နှင့် ယခင်အလုပ်မှ ရရှိသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း နည်းလမ်းများ ဆုံးရှုံးသွားရသော်လည်း၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်သည် သူတို့ကို ဆက်လက်ဂရုစိုက်နေမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယေရှုသည် လှေ၏ လက်ယာဘက်၌ ပိုက်ကွန်ချရန် ခိုင်းစေခြင်းတွင် ရည်ရွယ်ချက် ရှိပါသည်။ ထိုဘက်ခြမ်းတွင် ကိုယ်တော်သည် ကမ်းခြေပေါ်၌ ရပ်နေသည်။ ယင်းသည် ယုံကြည်ခြင်း၏ ဘက်ခြမ်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် ဆက်သွယ်၍ လုပ်ဆောင်ပါက — ကိုယ်တော်၏ နတ်ဘုရားတန်ခိုးတော်နှင့် သူတို့၏ လူသားကြိုးပမ်းမှုတို့ ပေါင်းစပ်ပါက — သူတို့သည် မလွဲမသွေ အောင်မြင်ကြလိမ့်မည်။

Vividly they recalled the scene beside the sea when Jesus had
bidden them follow Him. They remembered how, at His command,
they had launched out into the deep, and had let down their net, and
the catch had been so abundant as to fll the net, even to breaking.
Then Jesus had called them to leave their fshing boats, and had
promised to make them fishers of men. It was to bring this scene [811]
to their minds, and to deepen its impression, that He had again
performed the miracle. His act was a renewal of the commission
708 The Desire of Ages
to the disciples. It showed them that the death of their Master had
not lessened their obligation to do the work He had assigned them.
Though they were to be deprived of His personal companionship,
and of the means of support by their former employment, the risen
Saviour would still have a care for them. While they were doing His
work, He would provide for their needs. And Jesus had a purpose in
bidding them cast their net on the right side of the ship. On that side
He stood upon the shore. That was the side of faith. If they labored
in connection with Him,—His divine power combining with their
human effort,—they could not fail of success.

ခရစ်တော်တွင် ပေးစရာ နောက်ထပ် သင်ခန်းစာတစ်ခု ရှိသေးပြီး ယင်းသည် ပေတရုနှင့် အထူးသက်ဆိုင်သည်။ ပေတရု၏ သခင်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် သူ၏ ယခင်က သစ္စာရှိကြောင်း ဝန်ခံချက်များနှင့် ရှက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ခရစ်တော်ကို အရှက်ရစေခဲ့ပြီး သူ၏ ညီအစ်ကိုများ၏ ယုံကြည်မှုကို ပျက်ပြားစေခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့အကြားတွင် ယခင်က ရာထူးကို ပြန်လည်ရရှိရန် ခွင့်ပြုလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူတို့က ထင်မှတ်ကြပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း သူ၏ ယုံကြည်မှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူ၏ တမန်တော်အလုပ်ကို ပြန်လည်မထမ်းဆောင်မီ၊ သူသည် သူတို့အားလုံး၏ရှေ့တွင် သူ၏ နောင်တရမှုကို သက်သေပြရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ မလုပ်ဆောင်ပါက သူ၏ အပြစ်သည် နောင်တရပြီးဖြစ်သော်လည်း ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် သူ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ပျက်စီးစေနိုင်ပါသည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် သူ့အား သူ၏ ညီအစ်ကိုများ၏ ယုံကြည်မှုကို ပြန်လည်ရရှိရန်နှင့် ဧဝံဂေလိတရားအပေါ် သူယူဆောင်လာခဲ့သော အရှက်ရမှုကို တတ်နိုင်သမျှ ဖယ်ရှားရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့သည်။

Another lesson Christ had to give, relating especially to Peter.
Peter’s denial of his Lord had been in shameful contrast to his former
professions of loyalty. He had dishonored Christ, and had incurred
the distrust of his brethren. They thought he would not be allowed
to take his former position among them, and he himself felt that
he had forfeited his trust. Before being called to take up again
his apostolic work, he must before them all give evidence of his
repentance. Without this, his sin, though repented of, might have
destroyed his influence as a minister of Christ. The Saviour gave
him opportunity to regain the confdence of his brethren, and, so far
as possible, to remove the reproach he had brought upon the gospel.

ဤနေရာတွင် ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်အားလုံးအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးထားသည်။ ဧဝံဂေလိတရားသည် မကောင်းမှုနှင့် မည်သည့်အခါမျှ အလျှော့မပေးပေ။ ယင်းသည် အပြစ်ကို ဆင်ခြေမပေးနိုင်ပေ။ လျှို့ဝှက်သောအပြစ်များကို ဘုရားသခင်ထံ လျှို့ဝှက်စွာ ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထင်ရှားသောအပြစ်များအတွက်မူ ထင်ရှားစွာ ဝန်ခံရန် လိုအပ်သည်။ တပည့်တော်၏ အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အရှက်ရမှုသည် ခရစ်တော်အပေါ်သို့ ကျရောက်သည်။ ယင်းသည် စာတန်ကို အောင်ပွဲခံစေပြီး တုန်လှုပ်နေသော ဝိညာဉ်များကို မှားယွင်းစေသည်။ နောင်တရခြင်း၏ သက်သေကို ပြသခြင်းဖြင့် တပည့်တော်သည် သူ၏ တတ်စွမ်းသမျှ ဤအရှက်ရမှုကို ဖယ်ရှားရမည်ဖြစ်သည်။

Here is given a lesson for all Christ’s followers. The gospel
makes no compromise with evil. It cannot excuse sin. Secret sins are
to be confessed in secret to God; but, for open sin, open confession
is required. The reproach of the disciple’s sin is cast upon Christ. It
causes Satan to triumph, and wavering souls to stumble. By giving
proof of repentance, the disciple, so far as lies in his power, is to
remove this reproach.

ခရစ်တော်နှင့် တပည့်တော်များသည် ပင်လယ်နားတွင် အတူတကွ စားသောက်နေကြစဉ်၊ ကယ်တင်ရှင်က ပေတရုအား “ယောန၏သား ရှိမုန်၊ သင်သည် ဤသူတို့ထက် ငါ့ကို သာ၍ချစ်သလော” ဟု သူ၏ ညီအစ်ကိုများကို ရည်ညွှန်း၍ မေးတော်မူသည်။ ပေတရုသည် တစ်ခါက “လူအပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကြောင့် စိတ်ပျက်သော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်သည် ဘယ်တော့မျှ စိတ်မပျက်ပါ” ဟု ကြေညာခဲ့ဖူးသည်။ မဿဲ ၂၆:၃၃။ သို့သော် ယခုအခါ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုမှန်ကန်စွာ အကဲဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ “ဟုတ်ကဲ့ သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်ကို ကျွန်ုပ်ချစ်သည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူ၏” ဟု သူက ပြောသည်။ သူ၏မေတ္တာသည် သူ၏ ညီအစ်ကိုများထက် သာလွန်သည်ဟု ပြင်းပြင်းထန်ထန် အာမခံခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူ၏ ဆည်းကပ်မှုအပေါ်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမြင်ကိုလည်း ထုတ်ဖော်မပြောတော့ပေ။ စိတ်နှလုံး၏ စေ့ဆော်မှုအားလုံးကို ဖတ်ရှုနိုင်သော အရှင်အား သူ၏ စိတ်ရင်းမှန်မှုကို စီရင်ဆုံးဖြတ်ပေးရန် လျှောက်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည် — “ကိုယ်တော်ကို ကျွန်ုပ်ချစ်သည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူ၏။” ထိုအခါ ယေရှုက သူ့အား “ငါ့သိုးသငယ်တို့ကို ကျွေးမွေးလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

While Christ and the disciples were eating together by the seaside, the Saviour said to Peter, “Simon, son of Jonas, lovest thou Me
more than these?” referring to his brethren. Peter had once declared,
“Though all men shall be offended because of Thee, yet will I never
be offended.” Matthew 26:33. But he now put a truer estimate upon
himself. “Yea, Lord,” he said, “Thou knowest that I love Thee.”
There is no vehement assurance that his love is greater than that of
his brethren. He does not express his own opinion of his devotion.
To Him who can read all the motives of the heart he appeals to judge
By the Sea Once More 709
as to his sincerity,—“Thou knowest that I love Thee.” And Jesus
bids him, “Feed My lambs.”

ယေရှုသည် ပေတရုအား စမ်းသပ်မှုကို ဒုတိယအကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ယခင်စကားများကို ထပ်မံပြောကြားသည်မှာ၊ “ယောန၏သား ရှိမုန်၊ သင်သည် ငါ့ကိုချစ်သလော” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကိုယ်တော်က ပေတရုအား သူ၏ ညီအစ်ကိုများထက် သာ၍ချစ်သလားဟု မမေးတော့ပေ။ ဒုတိယအကြိမ် တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း ပထမအကြိမ်ကဲ့သို့ပင် ပိုမိုသော အာမခံချက်များ ကင်းမဲ့နေသည်မှာ၊ “ဟုတ်ကဲ့ သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်ကို ကျွန်ုပ်ချစ်သည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူ၏။” ယေရှုက သူ့အား “ငါ့သိုးတို့ကို ထိန်းလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ကယ်တင်ရှင်သည် ခက်ခဲသော မေးခွန်းကို တတိယအကြိမ် ထပ်မံမေးမြန်းပြန်သည်မှာ၊ “ယောန၏သား ရှိမုန်၊ သင်သည် ငါ့ကိုချစ်သလော” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ပေတရုသည် ဝမ်းနည်းသွားသည်၊ ယေရှုက သူ၏မေတ္တာကို သံသယရှိနေသည်ဟု သူ ထင်မှတ်သည်။ သူ၏သခင်တွင် သူ့အား ယုံကြည်မှုမရှိရန် အကြောင်းရင်းရှိကြောင်း သူသိသဖြင့်၊ နာကျင်သော နှလုံးသားဖြင့် “သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို သိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကို ကျွန်ုပ်ချစ်သည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူ၏” ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။ ယေရှုက သူ့အား “ငါ့သိုးတို့ကို ကျွေးမွေးလော့” ဟု တစ်ဖန် မိန့်တော်မူပြန်သည်။

Again Jesus applied the test to Peter, repeating His former words: [812]
“Simon, son of Jonas, lovest thou Me?” This time He did not ask
Peter whether he loved Him better than did his brethren. The second
response was like the frst, free from extravagant assurance: “Yea,
Lord; Thou knowest that I love Thee.” Jesus said to him, “Feed My
sheep.” Once more the Saviour put the trying question: “Simon,
son of Jonas, lovest thou Me?” Peter was grieved; he thought that
Jesus doubted his love. He knew that his Lord had cause to distrust
him, and with an aching heart he answered, “Lord, Thou knowest
all things; Thou knowest that I love Thee.” Again Jesus said to him,
“Feed My sheep.”

ပေတရုသည် သူ၏သခင်ကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ထင်ရှားစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး၊ ယေရှုသည်လည်း သူ့ထံမှ သူ၏ မေတ္တာနှင့် သစ္စာရှိမှုကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အတည်ပြုချက် ရယူခဲ့သည်။ ထိုစူးရှသော မေးခွန်းကို သူ၏ နာကျင်နေသော နှလုံးသားဆီသို့ မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုးနှက်ခဲ့သည်။ စုဝေးနေသော တပည့်တော်များရှေ့တွင် ယေရှုသည် ပေတရု၏ နောင်တရမှု မည်မျှနက်ရှိုင်းကြောင်းကို ထင်ရှားစေခဲ့ပြီး၊ တစ်ချိန်က ကြွားဝါခဲ့သော တပည့်တော်သည် မည်မျှအထိ နှိမ့်ချသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။

Three times Peter had openly denied his Lord, and three times
Jesus drew from him the assurance of his love and loyalty, pressing
home that pointed question, like a barbed arrow to his wounded
heart. Before the assembled disciples Jesus revealed the depth of
Peter’s repentance, and showed how thoroughly humbled was the
once boasting disciple.

ပေတရုသည် သဘာဝအရ ရှေ့တန်းရောက်လိုပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်သူဖြစ်ရာ၊ စာတန်သည် သူ့ကို ဖြိုလဲရန် ဤဂုဏ်အင်္ဂါရပ်များကို အခွင့်ကောင်းယူခဲ့သည်။ ပေတရု မကျရှုံးမီလေးတွင် ယေရှုက သူ့အား “ရှိမုန်၊ ရှိမုန်၊ ကြည့်လော့။ ဂျုံဆန်ကို စကာနှင့်ချသကဲ့သို့ စာတန်သည် သင်တို့ကို ချစစ်ခြင်းငှာ အခွင့်ရပြီ။ သို့သော်လည်း သင်၏ ယုံကြည်ခြင်း မပျက်စေခြင်းငှာ ငါသည် သင့်အတွက် ဆုတောင်းပေးပြီ။ သင်သည် နောင်တရ၍ ပြန်လာသောအခါ၊ သင်၏ ညီအစ်ကိုတို့ကို မြဲမြံစေလော့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ လုကာ ၂၂:၃၁၊ ၃၂။ ထိုအချိန်သည် ယခု ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ပြီး ပေတရု၌ ပြောင်းလဲမှုမှာ ထင်ရှားနေသည်။ သခင်ဘုရား၏ အနီးကပ် စမ်းသပ်သော မေးခွန်းများသည် ရှေ့တန်းထွက်သော၊ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်လွန်းသော အဖြေတစ်ခုမျှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။ သူ၏ နှိမ့်ချမှုနှင့် နောင်တရမှုကြောင့် ပေတရုသည် သိုးအုပ်အတွက် သိုးထိန်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရန် ယခင်ကထက် ပိုမိုအသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

Peter was naturally forward and impulsive, and Satan had taken
advantage of these characteristics to overthrow him. Just before the
fall of Peter, Jesus had said to him, “Satan hath desired to have you,
that he may sift you as wheat: but I have prayed for thee, that thy
faith fail not: and when thou art converted, strengthen thy brethren.”
Luke 22:31, 32. That time had now come, and the transformation
in Peter was evident. The close, testing questions of the Lord had
not called out one forward, self-suffcient reply; and because of
his humiliation and repentance, Peter was better prepared than ever
before to act as shepherd to the flock.

ပေတရုအား အမှုတော်ဆောင်အဖြစ် ပြန်လည်ခန့်အပ်ရာတွင် ခရစ်တော် အပ်နှံခဲ့သော ပထမဦးဆုံး အလုပ်မှာ သိုးသငယ်များကို ကျွေးမွေးရန် ဖြစ်သည်။ ဤအလုပ်သည် ပေတရုအတွက် အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ်သာရှိသော အလုပ်ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် ကြီးမားသော ဂရုစိုက်မှုနှင့် ကြင်နာမှု၊ သည်းခံခြင်းနှင့် ဇွဲလုံ့လတို့ကို လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ ယင်းက သူ့အား ယုံကြည်ခြင်း၌ နုနယ်သူများကို အမှုဆောင်ရန်၊ မသိနားမလည်သူများကို သွန်သင်ရန်၊ ကျမ်းစာကို ဖွင့်ပြပေးရန်နှင့် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းတွင် အသုံးဝင်လာစေရန် ပညာပေးရန် ခေါ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က ပေတရုသည် ဤအရာကို လုပ်ဆောင်ရန် သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အရေးကြီးပုံကို နားလည်ရန်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤအရာသည် ယခုအခါ ယေရှုက သူ့အား လုပ်ဆောင်ရန် ခေါ်ယူသောအလုပ် ဖြစ်သည်။ ဤအလုပ်အတွက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် နောင်တရမှု အတွေ့အကြုံများက သူ့ကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

The frst work that Christ entrusted to Peter on restoring him to
the ministry was to feed the lambs. This was a work in which Peter
had little experience. It would require great care and tenderness,
much patience and perseverance. It called him to minister to those
who were young in the faith, to teach the ignorant, to open the
Scriptures to them, and to educate them for usefulness in Christ’s
service. Heretofore Peter had not been ftted to do this, or even to
understand its importance. But this was the work which Jesus now
710 The Desire of Ages
called upon him to do. For this work his own experience of suffering
and repentance had prepared him.

သူ မကျရှုံးမီက ပေတရုသည် ခဏတာ စိတ်လိုက်မာန်ပါဖြင့် အမြဲတမ်း မစဉ်းစားမဆင်ခြင်ဘဲ ပြောဆိုတတ်သည်။ သူသည် အခြားသူများကို ပြုပြင်ပေးရန်နှင့် မိမိကိုယ်မိမိ သို့မဟုတ် မိမိပြောမည့်အရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားမလည်မီမှာပင် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် အမြဲအသင့်ရှိနေတတ်သည်။ သို့သော် ပြောင်းလဲသွားသော ပေတရုမှာမူ အလွန်ကွာခြားသွားသည်။ သူသည် သူ၏ ယခင်က စိတ်အားထက်သန်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်က သူ၏ ဇွဲလုံ့လကို ထိန်းညှိပေးခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်သူ၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်လွန်းသူနှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ချီးမြှောက်သူ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ တည်ငြိမ်သူ၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်သူနှင့် သွန်သင်မှုကို ခံယူနိုင်သူ ဖြစ်လာသည်။ ထိုအခါမှသာ သူသည် ခရစ်တော်၏ သိုးအုပ်ရှိ သိုးသငယ်များနှင့် သိုးများကို ကျွေးမွေးနိုင်ခဲ့သည်။

Before his fall, Peter was always speaking unadvisedly, from the
impulse of the moment. He was always ready to correct others, and
to express his mind, before he had a clear comprehension of himself
or of what he had to say. But the converted Peter was very different.
He retained his former fervor, but the grace of Christ regulated his
zeal. He was no longer impetuous, self-confdent, and self-exalted,
[813] but calm, self-possessed, and teachable. He could then feed the
[814]
[815]
lambs as well as the sheep of Christ’s flock.

ယေရှုက ပေတရုအား ဆက်ဆံပုံတွင် သူနှင့် သူ၏ ညီအစ်ကိုများအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခု ပါဝင်သည်။ ယင်းက သူတို့အား အမှားပြုသူကို သည်းခံခြင်း၊ စာနာခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်သော မေတ္တာဖြင့် ဆက်ဆံရန် သွန်သင်ပေးသည်။ ပေတရုသည် သူ၏သခင်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယေရှု ထားရှိသော မေတ္တာမှာ မည်သည့်အခါမျှ မယိုင်လဲခဲ့ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော မေတ္တာမျိုးကိုပင် လက်အောက်ခံ သိုးထိန်းသည် မိမိအား အပ်နှံထားသော သိုးများနှင့် သိုးသငယ်များအပေါ်တွင် ထားရှိသင့်သည်။ ပေတရုသည် မိမိ၏ အားနည်းချက်နှင့် ကျရှုံးမှုများကို သတိရလျက်၊ ခရစ်တော်သည် မိမိအား ကြင်နာစွာ ဆက်ဆံခဲ့သကဲ့သို့ သူ၏ သိုးအုပ်ကိုလည်း ကြင်နာစွာ ဆက်ဆံရမည် ဖြစ်သည်။

The Saviour’s manner of dealing with Peter had a lesson for
him and for his brethren. It taught them to meet the transgressor
with patience, sympathy, and forgiving love. Although Peter had
denied his Lord, the love which Jesus bore him never faltered. Just
such love should the undershepherd feel for the sheep and lambs
committed to his care. Remembering his own weakness and failure,
Peter was to deal with his flock as tenderly as Christ had dealt with
him.

ခရစ်တော်က ပေတရုအား မေးခဲ့သော မေးခွန်းမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။ ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်ဖြစ်ခြင်းနှင့် အမှုဆောင်ခြင်းအတွက် အခြေအနေ တစ်ခုတည်းကိုသာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ “သင်သည် ငါ့ကိုချစ်သလော” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူ၏။ ဤအရာသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အရည်အချင်းဖြစ်သည်။ ပေတရုသည် အခြားသော အရည်အချင်းအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံနေပါစေဦး၊ ခရစ်တော်၏ မေတ္တာ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မရှိပါက သူသည် သခင်ဘုရား၏ သိုးအုပ်အပေါ်တွင် သစ္စာရှိသော သိုးထိန်းတစ်ဦး မဖြစ်နိုင်ပေ။ အသိပညာ၊ စေတနာ၊ စကားပြောကောင်းခြင်း၊ ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်းနှင့် ဇွဲလုံ့လတို့သည် ကောင်းသောအမှုအတွက် အထောက်အကူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ယေရှု၏ မေတ္တာမရှိပါက ခရစ်ယာန် အမှုတော်ဆောင်တစ်ဦး၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ရှုံးနိမ့်မှုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

The question that Christ had put to Peter was signifcant. He
mentioned only one condition of discipleship and service. “Lovest
thou Me?” He said. This is the essential qualifcation. Though
Peter might possess every other, yet without the love of Christ he
could not be a faithful shepherd over the Lord’s flock. Knowledge,
benevolence, eloquence, gratitude, and zeal are all aids in the good
work; but without the love of Jesus in the heart, the work of the
Christian minister is a failure.

ယေရှုသည် ပေတရု တစ်ဦးတည်းနှင့်သာ လမ်းလျှောက်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် သူ့အားသာ ပြောပြလိုသော အရာတစ်ခု ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော် မကွယ်လွန်မီက ယေရှုသည် သူ့အား “ငါသွားရာအရပ်သို့ သင်သည် ယခုမလိုက်နိုင်။ နောက်မှ လိုက်ရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယင်းကို ပေတရုက “သခင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်သည် ယခု အဘယ်ကြောင့် မလိုက်နိုင်သနည်း။ ကိုယ်တော်အတွက် ကျွန်ုပ်၏အသက်ကို စွန့်ပါမည်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ ယောဟန် ၁၃:၃၆၊ ၃၇။ သူ ဤသို့ ပြောစဉ်က ခရစ်တော်၏ ခြေတော်သည် မည်မျှ မြင့်မားသော နေရာနှင့် နက်ရှိုင်းသော နေရာများသို့ လမ်းပြမည်ကို သူ အနည်းငယ်မျှ မသိရှိခဲ့ပေ။ စမ်းသပ်မှု ရောက်လာသောအခါ ပေတရုသည် ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း၊ ခရစ်တော်အပေါ်ထားရှိသော သူ၏မေတ္တာကို သက်သေပြရန် အခွင့်အရေး တစ်ဖန် ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းအတွက် နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုတွင် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စေရန်၊ ကယ်တင်ရှင်သည် သူ၏ အနာဂတ်ကို ဖွင့်ပြခဲ့သည်။ အသုံးဝင်သော ဘဝတစ်ခုကို နေထိုင်ပြီးနောက်၊ အသက်ကြီး၍ ခွန်အားနည်းလာသောအခါ သူသည် အမှန်ပင် သူ၏သခင်နောက်သို့ လိုက်ရလိမ့်မည်ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူ၏။ ယေရှုက “သင်သည် ငယ်စဉ်အခါ မိမိခါးကို မိမိစည်း၍ အလိုရှိရာအရပ်သို့ သွားတတ်၏။ အသက်ကြီးသောအခါ လက်တို့ကို ဆန့်ရလိမ့်မည်။ အခြားသောသူသည် သင့်ခါးကိုစည်း၍ သင်အလိုမရှိရာအရပ်သို့ ပို့ဆောင်လိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့မိန့်တော်မူသော်၊ ပေတရုသည် အဘယ်သို့သော သေခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေမည်ဟု ဆိုလိုတော်မူ၏။”

Jesus walked alone with Peter, for there was something which
He wished to communicate to him only. Before His death, Jesus had
said to him, “Whither I go, thou canst not follow Me now; but thou
shalt follow Me afterwards.” To this Peter had replied, “Lord, why
cannot I follow Thee now? I will lay down my life for Thy sake.”
John 13:36, 37. When he said this, he little knew to what heights and
depths Christ’s feet would lead the way. Peter had failed when the
test came, but again he was to have opportunity to prove his love for
Christ. That he might be strengthened for the fnal test of his faith,
the Saviour opened to him his future. He told him that after living a
life of usefulness, when age was telling upon his strength, he would
indeed follow his Lord. Jesus said, “When thou wast young, thou
By the Sea Once More 711
girdedst thyself, and walkedst whither thou wouldest: but when thou
shalt be old, thou shalt stretch forth thy hands, and another shall
gird thee, and carry thee whither thou wouldest not. This spake He,
signifying by what death he should glorify God.”

ယေရှုသည် ပေတရု သေဆုံးမည့် ပုံစံကိုပင် ထိုသို့ အသိပေးခဲ့သည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် သူ၏ လက်များကို ဆန့်ထုတ်ရမည့်အကြောင်းကိုပင် ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူ၏ တပည့်တော်အား “ငါ့နောက်သို့ လိုက်လော့” ဟု တစ်ဖန် မိန့်တော်မူပြန်သည်။ ပေတရုသည် ထိုဗျာဒိတ်စကားကြောင့် စိတ်ဓာတ်မကျခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏သခင်အတွက် မည်သို့သော သေခြင်းမျိုးကိုမဆို ခံယူရန် အသင့်ရှိနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ယခင်က ပေတရုသည် ယခုခေတ် လူများစွာ သိကြသကဲ့သို့ ခရစ်တော်ကို လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့်သာ သိခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင်မူ ထိုသို့ ကန့်သတ်မထားတော့ပေ။ ကိုယ်တော်နှင့် လူသားချင်း ဆက်ဆံခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ ကိုယ်တော်ကို မသိတော့ပေ။ သူသည် ကိုယ်တော်ကို လူသားတစ်ဦးအဖြစ်၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ စေလွှတ်သော ဆရာတစ်ဦးအဖြစ် ချစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ကိုယ်တော်ကို ဘုရားသခင်အဖြစ် ချစ်လေပြီ။ သူသည် မိမိအတွက် ခရစ်တော်သည် အရာအားလုံးတွင် အရာအားလုံး ဖြစ်ကြောင်း သင်ခန်းစာကို သင်ယူခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခုတွင်မူ သူသည် သူ၏သခင်၏ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံသော သာသနာလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်သို့ ပို့ဆောင်ခြင်းခံရသောအခါ၊ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တောင်းဆိုချက်အရ ခေါင်းကို အောက်သို့စိုက်လျက် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံခဲ့သည်။ သူ၏သခင် ခံစားခဲ့ရသော ပုံစံအတိုင်း ဆင်းရဲဒုက္ခခံရခြင်းမှာ သူ၏အတွက် အလွန်ပင် ကြီးမားသော ဂုဏ်ပြုမှုဖြစ်သည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

Jesus thus made known to Peter the very manner of his death; He
even foretold the stretching forth of his hands upon the cross. Again
He bade His disciple, “Follow Me.” Peter was not disheartened by
the revelation. He felt willing to suffer any death for his Lord.
Heretofore Peter had known Christ after the flesh, as many know
Him now; but he was no more to be thus limited. He knew Him no
more as he had known Him in his association with Him in humanity.
He had loved Him as a man, as a heaven-sent teacher; he now loved [816]
Him as God. He had been learning the lesson that to him Christ
was all in all. Now he was prepared to share in his Lord’s mission
of sacrifce. When at last brought to the cross, he was, at his own
request, crucifed with his head downward. He thought it too great
an honor to suffer in the same way as his Master did.

ပေတရုအတွက် “ငါ့နောက်သို့ လိုက်လော့” ဟူသော စကားလုံးများသည် သွန်သင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ သေဆုံးခြင်းအတွက်သာမက သူ၏ ဘဝခြေလှမ်းတိုင်းအတွက်ပါ ဤသင်ခန်းစာကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က ပေတရုသည် မိမိဘာသာ လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်လိုသော အလေ့အထ ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ကို စောင့်ဆိုင်းလုပ်ဆောင်မည့်အစား၊ ဘုရားသခင်၏ အလုပ်အတွက် မိမိဘာသာ အစီအစဉ်များ ချမှတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် သခင်ဘုရား၏ ရှေ့သို့ အပြေးတက်ခြင်းဖြင့် သူ ဘာမျှ မရရှိနိုင်ပေ။ ယေရှုက သူ့အား “ငါ့နောက်သို့ လိုက်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ငါ့ရှေ့သို့ ကျော်မတက်ပါနှင့်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သင်သည် စာတန်၏ ဗိုလ်ခြေများကို တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်ရမည်မဟုတ်ပေ။ ငါ့ကို သင့်ရှေ့က သွားခွင့်ပြုပါ၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် သင်သည် ရန်သူ၏ အောင်နိုင်ခြင်းကို ခံရမည်မဟုတ်ပေ။

To Peter the words “Follow Me” were full of instruction. Not
only for his death, but for every step of his life, was the lesson given.
Hitherto Peter had been inclined to act independently. He had tried
to plan for the work of God, instead of waiting to follow out God’s
plan. But he could gain nothing by rushing on before the Lord. Jesus
bids him, “Follow Me.” Do not run ahead of Me. Then you will not
have the hosts of Satan to meet alone. Let Me go before you, and
you will not be overcome by the enemy.

ပေတရုသည် ယေရှုနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်နေစဉ် ယောဟန် လိုက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူ၏ အနာဂတ်ကို သိလိုသော ဆန္ဒတစ်ခု သူ၏အပေါ်သို့ ရောက်လာပြီး “သခင်ဘုရား၊ ဤသူသည် အဘယ်သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်နည်းဟု မေးလျှောက်သော်၊ ယေရှုက၊ ငါပြန်လာသည်တိုင်အောင် ထိုသူကို နေစေခြင်းငှာ ငါအလိုရှိလျှင်၊ ထိုအမှုသည် သင်နှင့် အဘယ်သို့ ဆိုင်သနည်း။ သင်သည် ငါ့နောက်သို့ လိုက်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။” ပေတရုအနေဖြင့် မိမိ၏သခင်သည် မိမိသိရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သောအရာ အားလုံးကို ဖော်ပြပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ဆင်ခြင်သင့်သည်။ အခြားသူများအား ပေးအပ်ထားသော အလုပ်အတွက် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိဘဲ ခရစ်တော်နောက်သို့ လိုက်ရန်မှာ လူတိုင်း၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။ ယောဟန်နှင့် ပတ်သက်၍ “ငါပြန်လာသည်တိုင်အောင် ထိုသူကို နေစေခြင်းငှာ ငါအလိုရှိလျှင်” ဟု ပြောကြားရာတွင်၊ ဤတပည့်တော်သည် သခင်ဘုရား ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာသည်အထိ အသက်ရှင်မည်ဟု အာမခံချက် ပေးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ မြင့်မြတ်သော တန်ခိုးတော်ကိုသာ အတည်ပြုနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ကိုယ်တော်သည် ဤသို့ ဖြစ်စေလိုလျှင်ပင် ယင်းသည် ပေတရု၏ အလုပ်အပေါ် မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ပေ။ ယောဟန်နှင့် ပေတရု နှစ်ဦးစလုံး၏ အနာဂတ်မှာ သူတို့၏ သခင်၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိသည်။ ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်ရာတွင် နာခံမှုရှိရန်မှာ တစ်ဦးစီအတွက် လိုအပ်သော တာဝန်ဖြစ်သည်။

As Peter walked beside Jesus, he saw that John was following.
A desire came over him to know his future, and he “saith to Jesus,
Lord, and what shall this man do? Jesus saith unto him, If I will
that he tarry till I come, what is that to thee? follow thou Me.” Peter
should have considered that his Lord would reveal to him all that it
was best for him to know. It is the duty of everyone to follow Christ,
without undue anxiety as to the work assigned to others. In saying
of John, “If I will that he tarry till I come,” Jesus gave no assurance
that this disciple should live until the Lord’s second coming. He
merely asserted His own supreme power, and that even if He should
will this to be so, it would in no way affect Peter’s work. The future
of both John and Peter was in the hands of their Lord. Obedience in
following Him was the duty required of each.
712 The Desire of Ages

ယနေ့ခေတ်တွင် ပေတရုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသူ မည်မျှပင် များပြားပါသနည်း။ သူတို့သည် အခြားသူများ၏ ကိစ္စရပ်များတွင် စိတ်ဝင်စားနေကြပြီး သူတို့၏ တာဝန်ကို သိရှိရန် စိုးရိမ်နေကြစဉ်မှာပင်၊ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တာဝန်များကို လစ်ဟင်းရန် အန္တရာယ်ရှိနေကြသည်။ ခရစ်တော်ကို ကြည့်ရှုရန်နှင့် ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်ရန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အလုပ်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူများ၏ ဘဝတွင် အမှားများကို မြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာတွင် ချို့ယွင်းချက်များကို တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ လူသားဟူသည် အားနည်းချက်များဖြင့် ဝန်းရံထားခြင်း ခံရသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၌မူ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြီးပြည့်စုံမှုကို တွေ့ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ကို ကြည့်ရှုခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြောင်းလဲလာကြလိမ့်မည်။

How many today are like Peter! They are interested in the affairs
of others, and anxious to know their duty, while they are in danger
of neglecting their own. It is our work to look to Christ and follow
Him. We shall see mistakes in the lives of others, and defects in
their character. Humanity is encompassed with infrmity. But in
Christ we shall fnd perfection. Beholding Him, we shall become
transformed.

ယောဟန်သည် အလွန်အသက်ကြီးသည်အထိ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ သူသည် ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ခန့်ညားထည်ဝါသော ဗိမာန်တော်ကြီး ပြိုလဲခြင်းကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည် — ယင်းသည် ကမ္ဘာလောကကြီး၏ နောက်ဆုံး ပျက်စီးခြင်းအတွက် ပြယုဂ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်ဆုံးသော နေ့ရက်များအထိ ယောဟန်သည် သူ၏သခင်နောက်သို့ အနီးကပ် လိုက်လျှောက်ခဲ့သည်။ အသင်းတော်များသို့ သူပေးခဲ့သော သက်သေခံချက်၏ အဓိကအချက်မှာ “ချစ်သူတို့၊ ငါတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်ကြကုန်အံ့။” “မေတ္တာ၌ တည်သောသူသည် ဘုရားသခင်၌ တည်၏။ ဘုရားသခင်သည်လည်း ထိုသူ၌ တည်တော်မူ၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ၁ ယောဟန် ၄:၇၊ ၁၆။

John lived to be very aged. He witnessed the destruction of
Jerusalem, and the ruin of the stately temple,—a symbol of the fnal
ruin of the world. To his latest days John closely followed his Lord.
The burden of his testimony to the churches was, “Beloved, let us
love one another;” “he that dwelleth in love, dwelleth in God, and
God in him.” 1 John 4:7, 16.

ပေတရုသည် သူ၏ တမန်တော်အရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ခရစ်တော်ထံမှ သူရရှိသော ဂုဏ်ဒြပ်နှင့် အခွင့်အာဏာသည် သူ၏ ညီအစ်ကိုများအပေါ်တွင် လွှမ်းမိုးခွင့်ကို မပေးခဲ့ပေ။ ဤအရာကို ခရစ်တော်က ပေတရု၏ မေးခွန်းဖြစ်သော “ဤသူသည် အဘယ်သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်နည်း” ကို “ထိုအမှုသည် သင်နှင့် အဘယ်သို့ ဆိုင်သနည်း။ သင်သည် ငါ့နောက်သို့ လိုက်လော့” ဟု ဖြေကြားခြင်းဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ပေတရုသည် အသင်းတော်၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဂုဏ်ပြုခြင်း မခံခဲ့ရပေ။ ခရစ်တော်သည် သူ၏ ဖောက်ပြန်မှုကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် သိုးအုပ်ကို ကျွေးမွေးရန် ယုံကြည်အပ်နှံခြင်းတို့ဖြင့် သူ့အား ပြသခဲ့သော မျက်နှာသာပေးမှု၊ ပေတရု၏ ကိုယ်ပိုင် ခရစ်တော်နောက်သို့ သစ္စာရှိစွာ လိုက်လျှောက်မှုတို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ ညီအစ်ကိုများ၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် အသင်းတော်တွင် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုများစွာ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်က ဂါလိလဲအိုင်နားတွင် သူ့အား သွန်သင်ခဲ့သော သင်ခန်းစာကို ပေတရုသည် သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် အသင်းတော်များသို့ ရေးသားရာတွင် သူက ဤသို့ ဆိုသည် —

[817] Peter had been restored to his apostleship, but the honor and
authority he received from Christ had not given him supremacy over
his brethren. This Christ had made plain when in answer to Peter’s
question, “What shall this man do?” He had said, “What is that
to thee? follow thou Me.” Peter was not honored as the head of
the church. The favor which Christ had shown him in forgiving his
apostasy, and entrusting him with the feeding of the flock, and Peter’s
own faithfulness in following Christ, won for him the confdence of
his brethren. He had much influence in the church. But the lesson
which Christ had taught him by the Sea of Galilee Peter carried with
him throughout his life. Writing by the Holy Spirit to the churches,
he said:

“သင်တို့တွင်ရှိသော အသက်ကြီးသူတို့ကို ငါနှိုးဆော်ပါ၏။ ငါသည်လည်း အသက်ကြီးသူဖြစ်၏။ ခရစ်တော်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို သက်သေခံသောသူ၊ နောင်တွင် ထင်ရှားလတ္တံ့သော ဘုန်းတော်ကို ဆက်ဆံရသောသူလည်း ဖြစ်၏။ သင်တို့တွင်ရှိသော ဘုရားသခင်၏ သိုးအုပ်ကို ထိန်းကြလော့။ စောင့်ရှောက်သောအခါ မတတ်သာ၍ မဟုတ်ဘဲ အလိုအလျောက် စောင့်ရှောက်ကြလော့။ မစင်ကြယ်သော စီးပွားကို တပ်မက်၍ မဟုတ်ဘဲ စေတနာစိတ်နှင့် စောင့်ရှောက်ကြလော့။ ဘုရားသခင်၏ အမွေတော်ကို အစိုးရသောသူကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ၊ သိုးအုပ်ရှေ့မှာ ပုံသက်သေပြသောသူ ဖြစ်ကြလော့။ ထိုသို့ပြုလျှင် သိုးထိန်းအကြီး ပေါ်ထွန်းတော်မူသောအခါ၊ မညှိုးနွမ်းတတ်သော ဘုန်းကြီးသော သရဖူကို သင်တို့သည် ခံရကြလတ္တံ့။” ၁ ပေတရု ၅:၁-၄။

“The elders which are among you I exhort, who am also an elder,
and a witness of the sufferings of Christ, and also a partaker of the
glory that shall be revealed: Feed the flock of God which is among
you, taking the oversight thereof, not by constraint, but willingly;
not for flthy lucre, but of a ready mind; neither as being lords over
God’s heritage, but being ensamples to the flock. And when the
Chief Shepherd shall appear, ye shall receive a crown of glory that
fadeth not away.” 1 Peter 5:1-4.