အခန်း (၂၇) — သခင်သည်ကျွန်ုပ်တို့ သန့်ရှင်းစေနိုင် တော်မူသည်

 

အခန်း (၂၇) — “ကိုယ်တော်အလိုရှိလျှင် ကျွန်ုပ်ကို သန့်ရှင်းစေနိုင်သော်ရှိ၏”

ဤအခန်းသည် မဿဲ ၈:၂-၄၊ မဿဲ ၉:၁-၈၊ မဿဲ ၉:၃၂-၃၄၊ မာကု ၁:၄၀-၄၅၊ မာကု ၂:၁-၁၂၊ လုကာ ၅:၁၂-၂၈ တို့အပေါ် အခြေခံထားပါသည်။

အရှေ့တိုင်းတွင် သိရှိသမျှသော ရောဂါဝေဒနာအားလုံးထဲ၌ နူနာရောဂါသည် အကြောက်ရဆုံးသော ရောဂါဖြစ်၏။ ကုသ၍မရနိုင်ခြင်း၊ ကူးစက်တတ်သော သဘောရှိခြင်းနှင့် လူနာအပေါ် ကျရောက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည့် ရလဒ်များကြောင့် ရဲရင့်သူများပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကြရသည်။ ယုဒလူမျိုးများကြားတွင် ၎င်းကို အပြစ်ကြောင့် ဒဏ်ခတ်ခြင်းဟု မှတ်ယူကြပြီး “ဘုရားသခင်၏ လက်ညှိုးတော်” သို့မဟုတ် “ဒဏ်ချက်” ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ အမြစ်တွယ်၍ ဖယ်ရှား၍မရဘဲ သေစေနိုင်သော ထိုရောဂါကို အပြစ်၏ အမှတ်လက္ခဏာအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။ ဘာသာရေးဥပဒေအရ နူနာစွဲသူကို မစင်ကြယ်သူဟု သတ်မှတ်သည်။ သေပြီးသားလူကဲ့သို့ပင် သူသည် လူတို့နေထိုင်ရာ အရပ်မှ နှင်ထုတ်ခြင်း ခံရသည်။ သူထိတွေ့သမျှအရာတိုင်းသည် မစင်ကြယ်ပေ။ သူ၏ ထွက်သက်လေသည်ပင် လေထုကို ညစ်ညမ်းစေသည်။ ထိုရောဂါရှိသည်ဟု သံသယရှိသူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များထံ အစစ်ဆေးခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ကသာ ဆုံးဖြတ်ရသည်။ နူနာစွဲသူဟု သတ်မှတ်ခံရလျှင် မိသားစုနှင့် ခွဲခွာရကာ ဣသရေလလူထုနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်သွားပြီး မိမိကဲ့သို့ ရောဂါဝေဒနာခံစားနေရသူများနှင့်သာ ပေါင်းသင်းရတော့သည်။ ဤပညတ်သည် တင်းကျပ်လွန်းလှသဖြင့် ရှင်ဘုရင်နှင့် အုပ်ချုပ်သူများပင် မလွတ်ကင်းနိုင်ပေ။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရောဂါ စွဲကပ်သော မင်းကြီးသည် ရာဇလှံတံကို စွန့်လွှတ်ကာ လူ့ဘောင်မှ ထွက်ခွာသွားရမည်ဖြစ်သည်။

[262] Chapter 27—“Thou Canst Make Me Clean”
This chapter is based on Matthew 8:2-4; Matthew 9:1-8; Matthew
9:32-34; Mark 1:40-45; Mark 2:1-12; Luke 5:12-28.
Of all diseases known in the East the leprosy was most dreaded.
Its incurable and contagious character, and its horrible effect upon its
victims, flled the bravest with fear. Among the Jews it was regarded
as a judgment on account of sin, and hence was called “the stroke,”
“the fnger of God.” Deep-rooted, ineradicable, deadly, it was looked
upon as a symbol of sin. By the ritual law, the leper was pronounced
unclean. Like one already dead, he was shut out from the habitations
of men. Whatever he touched was unclean. The air was polluted
by his breath. One who was suspected of having the disease must
present himself to the priests, who were to examine and decide his
case. If pronounced a leper, he was isolated from his family, cut off
from the congregation of Israel, and was doomed to associate with
those only who were similarly afflicted. The law was inflexible in
its requirement. Even kings and rulers were not exempt. A monarch
who was attacked by this terrible disease must yield up the scepter,
and flee from society.

မိမိ၏ မိတ်ဆွေများနှင့် ဆွေမျိုးများထံမှ ဝေးကွာလျက် နူနာသည်သည် မိမိရောဂါ၏ ကျိန်ခြင်းကို ခံရ၏။ သူသည် မိမိ၏ ကပ်ဘေးကို လူသိရှင်ကြား ကြေညာရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အဝတ်ကို ဆုတ်ဖြတ်ကာ အနားသို့ မလာကြရန် သတိပေးအချက်ပေးရသည်။ လူသူကင်းမဲ့ရာ အရပ်မှ “မစင်ကြယ်ပါ! မစင်ကြယ်ပါ!” ဟု မြည်တမ်းအော်ဟစ်သံသည် ကြားရသူတိုင်းအတွက် ကြောက်လန့်ဖွယ်နှင့် စက်ဆုပ်ဖွယ် အချက်ပေးသံဖြစ်ခဲ့သည်။

Away from his friends and his kindred, the leper must bear the
curse of his malady. He was obliged to publish his own calamity, to
rend his garments, and sound the alarm, warning all to flee from his
contaminating presence. The cry, “Unclean! unclean!” coming in
mournful tones from the lonely exile, was a signal heard with fear
and abhorrence.

ခရစ်တော် သာသနာပြုသည့် ဒေသတွင် ထိုဝေဒနာသည် အများအပြားရှိရာ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်သတင်းသည် သူတို့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မျှော်လင့်ချက်အရောင်အဝါလေးများ ပေါ်ပေါက်လာစေသည်။ သို့သော် ပရောဖက် ဧလိရှဲလက်ထက်ကတည်းက ဤရောဂါစွဲကပ်သူတစ်ဦး သန့်ရှင်းခြင်း (ရောဂါပျောက်ကင်းခြင်း) ရရှိသည်ဟူ၍ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ ကိုယ်တော်သည် မည်သူ့ကိုမျှ မလုပ်ပေးဖူးသေးသော အမှုကို မိမိတို့အတွက် လုပ်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူတို့မမျှော်လင့်ရဲကြချေ။ သို့သော် လူတစ်ဦး၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ယုံကြည်ခြင်း စတင်ပေါက်ဖွားလာသည်။ သို့သော် ထိုသူသည် ယေရှုထံသို့ မည်သို့သွားရမည်ကို မသိပေ။ လူသားချင်း ထိတွေ့ဆက်ဆံခွင့် ပိတ်ပင်ခံထားရသူဖြစ်ရာ အနာငြိမ်းစေသော အရှင်ထံသို့ မည်သို့ဝင်ပြမည်နည်း? ကိုယ်တော်က မိမိကို အနာငြိမ်းစေပါ့မလားဟုလည်း သူသံသယဖြစ်မိသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ခံနေရသည်ဟု ယူဆခြင်းခံရသူကို ကိုယ်တော်က ငုံ့ကြည့်ငဲ့ညှာပါ့မလား? ဖာရိရှဲများနှင့် ဆရာဝန်များကဲ့သို့ပင် မိမိကို ကျိန်ဆိုပြီး လူသူဝေးရာသို့ ထွက်သွားရန် သတိပေးမည်လော? သူသည် ယေရှုနှင့် ပတ်သက်၍ ကြားဖူးသမျှကို စဉ်းစားမိသည်။ ကိုယ်တော့်ထံ အကူအညီတောင်းသူ မည်သူမျှ ငြင်းပယ်ခံရသည်မရှိ။ ထိုသနားစရာကောင်းသော လူသည် ကယ်တင်ရှင်ကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မြို့ထဲသို့ ဝင်ခွင့်မရှိသော်လည်း တောင်ပေါ်လမ်းရှိ လမ်းကြားတစ်ခုခုတွင် သို့မဟုတ် မြို့ပြင်၌ ကိုယ်တော် သွန်သင်နေစဉ် တွေ့နိုင်ကောင်းပါရဲ့ဟု မျှော်လင့်မိသည်။ အခက်အခဲများက ကြီးမားလှသော်လည်း ဤသည်မှာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သည်။

In the region of Christ’s ministry, there were many of these
sufferers, and the news of His work reached them, kindling a gleam
of hope. But since the days of Elisha the prophet, such a thing had
[263] never been known as the cleansing of one upon whom this disease
had fastened. They dared not expect Jesus to do for them what He
had never done for any man. There was one, however, in whose heart
faith began to spring up. Yet the man knew not how to reach Jesus.
216
“Thou Canst Make Me Clean” 217
Debarred as he was from contact with his fellow men, how could he
present himself to the Healer? And he questioned if Christ would
heal him. Would He stoop to notice one believed to be suffering
under the judgment of God? Would He not, like the Pharisees, and
even the physicians, pronounce a curse upon him, and warn him to
flee from the haunts of men? He thought of all that had been told
him of Jesus. Not one who had sought His help had been turned
away. The wretched man determined to fnd the Saviour. Though
shut out from the cities, it might be that he could cross His path
in some byway along the mountain roads, or fnd Him as He was
teaching outside the towns. The diffculties were great, but this was
his only hope.

နူနာသည်သည် ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ လမ်းပြခြင်း ခံရသည်။ ယေရှုသည် အိုင်အနား၌ သွန်သင်နေပြီး လူအများက ဝန်းရံနေကြသည်။ ဝေးကွာသော အရပ်မှ ရပ်နေလျက် နူနာသည်သည် ကယ်တင်ရှင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် အချို့ကို ကြားလိုက်ရသည်။ ကိုယ်တော်က ဖျားနာသူများအပေါ် လက်တင်သည်ကို သူမြင်ရသည်။ ခြေမစွမ်းသူ၊ မျက်မမြင်၊ လေဖြတ်သူနှင့် အမျိုးမျိုးသော ရောဂါဖြင့် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသူများ ကျန်းမာစွာ ထရပ်ကြပြီး ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းနေကြသည်ကို သူမြင်တွေ့ရသည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ယုံကြည်ခြင်း အားကောင်းလာသည်။ သူသည် လူအုပ်ကြီးထံသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်သွားသည်။ မိမိအပေါ် ထားရှိသော ကန့်သတ်ချက်များ၊ လူတို့၏ ဘေးကင်းရေးနှင့် လူအပေါင်း၏ ကြောက်ရွံ့စက်ဆုပ်မှုများကို သူ မေ့လျော့သွားသည်။ သူသည် ကျန်းမာခြင်းတည်းဟူသော ကောင်းမြတ်သည့် မျှော်လင့်ချက်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။

The leper is guided to the Saviour. Jesus is teaching beside the
lake, and the people are gathered about Him. Standing afar off, the
leper catches a few words from the Saviour’s lips. He sees Him
laying His hands upon the sick. He sees the lame, the blind, the
paralytic, and those dying of various maladies rise up in health,
praising God for their deliverance. Faith strengthens in his heart. He
draws nearer and yet nearer to the gathered throng. The restrictions
laid upon him, the safety of the people, and the fear with which all
men regard him are forgotten. He thinks only of the blessed hope of
healing.

သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ စက်ဆုပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ရောဂါသည် အကြီးအကျယ် ပျံ့နှံ့နေပြီး ပုပ်စပ်နေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြည့်ရသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ သူ့ကို မြင်သည်နှင့် လူတို့သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ သူ့အား မထိမိစေရန် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုးဝှေ့လျက် ရှောင်ဖယ်ကြသည်။ အချို့က ယေရှုထံသို့ မချဉ်းကပ်နိုင်ရန် တားဆီးသော်လည်း မရပေ။ သူသည် သူတို့ကို မမြင်၊ မကြားတော့ပေ။ လူတို့၏ စက်ဆုပ်ရွံရှာသော အမူအရာများကို သူ ဂရုမစိုက်နိုင်ပါ။ သူမြင်သည်မှာ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကိုသာ ဖြစ်သည်။ သူကြားသည်မှာ သေလုသူတို့အား အသက်ပေးသော အသံတော်ကိုသာ ဖြစ်သည်။ ယေရှုထံသို့ တိုးဝင်လျက် သူသည် ခြေတော်ရင်း၌ ပြပ်ဝပ်ကာ “သခင်၊ ကိုယ်တော်အလိုရှိလျှင် ကျွန်ုပ်ကို သန့်ရှင်းစေနိုင်သော်ရှိ၏” ဟု အော်ဟစ်တောင်းပန်လေသည်။

He is a loathsome spectacle. The disease has made frightful
inroads, and his decaying body is horrible to look upon. At sight of
him the people fall back in terror. They crowd upon one another in
their eagerness to escape from contact with him. Some try to prevent
him from approaching Jesus, but in vain. He neither sees nor hears
them. Their expressions of loathing are lost upon him. He sees only
the Son of God. He hears only the voice that speaks life to the dying.
Pressing to Jesus, he casts himself at His feet with the cry, “Lord, if
Thou wilt, Thou canst make me clean.”

ယေရှုက “ငါအလိုရှိ၏၊ သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်စေ” ဟု မိန့်တော်မူလျက် သူ့အပေါ် လက်တော်ကို တင်တော်မူ၏။ (မဿဲ ၈:၃)

Jesus replied, “I will; be thou made clean,” and laid His hand
upon him. Matthew 8:3, R. V.

ချက်ချင်းပင် ထိုနူနာသည်၌ ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အသားသည် ကျန်းမာလာပြီး အကြောများ ပြန်လည်အလုပ်လုပ်ကာ ကြွက်သားများ ခိုင်မာလာသည်။ နူနာ၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော ကြမ်းတမ်းပြီး အကြေးခွံများ ဖုံးနေသည့် အသားအရေသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျန်းမာသော ကလေးငယ်၏ အသားအရေကဲ့သို့ နူးညံ့ဝင်းပလာသည်။

Immediately a change passed over the leper. His flesh became
healthy, the nerves sensitive, the muscles frm. The rough, scaly
surface peculiar to leprosy disappeared, and a soft glow, like that
upon the skin of a healthy child, took its place.

ယေရှုက ဤအမှုကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောရန် ထိုသူအား မှာကြားတော်မူပြီး ဗိမာန်တော်၌ ယဇ်ပူဇော်ရန် တိုက်ရိုက်သွားခိုင်းလေသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များက စစ်ဆေးပြီး ရောဂါလုံးဝ ကင်းစင်ကြောင်း မဆုံးဖြတ်မချင်း ထိုယဇ်ကို လက်မခံနိုင်ပေ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ဤအမှုကို မလုပ်ချင်သော်လည်း စစ်ဆေးရန်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန်ကိုမူ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။

Jesus charged the man not to make known the work that had been [264]
218 The Desire of Ages
wrought, but straightway to present himself with an offering at the
temple. Such an offering could not be accepted until the priests had
made examination and pronounced the man wholly free from the
disease. However unwilling they might be to perform this service,
they could not evade an examination and decision of the case.

ကျမ်းစာစကားများအရ ခရစ်တော်သည် ထိုသူအား တိတ်တိတ်နေရန်နှင့် ချက်ချင်းလုပ်ဆောင်ရန် မည်မျှ တင်းကျပ်စွာ မှာကြားခဲ့သည်ကို တွေ့ရသည်။ “ကိုယ်တော်သည် သူ့ကို ကျပ်တည်းစွာ မှာထား၍ ချက်ချင်းလွှတ်လိုက်တော်မူစဉ်၊ သင်သည် အဘယ်သူအားမျှ မပြောနှင့်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံသို့သွား၍ ကိုယ်ကိုပြလော့။ သူတို့၌ သက်သေဖြစ်စေခြင်းငှာ၊ သင်သည် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်သည်အတွက် မောရှေစီရင်မှာထားသော ပူဇော်သက္ကာကို ဆက်ကပ်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။” အကယ်၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်များက နူနာသည် အနာငြိမ်းသွားသည့် အမှန်တရားကို သိသွားပါက၊ ခရစ်တော်အပေါ် ထားရှိသော သူတို့၏ မုန်းတီးမှုကြောင့် မရိုးသားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပေးကောင်းပေးနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနိမိတ်လက္ခဏာ သတင်းမပျံ့မီ ဗိမာန်တော်သို့ သွားရန် ယေရှုအလိုရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ ဘက်လိုက်မှုကင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်းမာလာသူသည် သူ၏ မိသားစု၊ မိတ်ဆွေများနှင့် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခွင့် ရမည်ဖြစ်သည်။

The words of Scripture show with what urgency Christ enjoined
upon the man the necessity of silence and prompt action. “He
straitly charged him, and forthwith sent him away; and saith unto
him, See thou say nothing to any man: but go thy way, show thyself
to the priest, and offer for thy cleansing those things which Moses
commanded, for a testimony unto them.” Had the priests known the
facts concerning the healing of the leper, their hatred of Christ might
have led them to render a dishonest sentence. Jesus desired the
man to present himself at the temple before any rumors concerning
the miracle had reached them. Thus an impartial decision could be
secured, and the restored leper would be permitted to unite once
more with his family and friends.

ထိုသူအား တိတ်တိတ်နေရန် မှာကြားရာတွင် ခရစ်တော်၌ အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်များလည်း ရှိပါသေးသည်။ ရန်သူများသည် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို ဟန့်တားရန်နှင့် လူအများကို ကိုယ်တော့်ထံမှ လွှဲဖယ်ရန် အမြဲကြိုးစားနေကြသည်ကို ကယ်တင်ရှင် သိတော်မူသည်။ နူနာသည် အနာငြိမ်းသည့် သတင်းသာ ပျံ့နှံ့သွားပါက၊ အခြားသော နူနာသည်များစွာသည် ကိုယ်တော့်ထံသို့ တိုးဝှေ့လာကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအခါ လူတို့သည် သူတို့နှင့် ထိတွေ့မိ၍ ညစ်ညမ်းကုန်တော့မည်ဟု လူအများက အော်ဟစ်ကန့်ကွက်ကြပေလိမ့်မည်။ နူနာသည် အများစုမှာလည်း ရရှိသော ကျန်းမာခြင်းကို မိမိတို့အတွက် သို့မဟုတ် အခြားသူများအတွက် ကောင်းချီးဖြစ်စေရန် အသုံးချကြမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် နူနာသည်များကို ဝန်းရံစေခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ဘာသာရေးဥပဒေများကို ချိုးဖောက်နေသည်ဟု စွပ်စွဲရန် အခွင့်အရေးပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောခြင်းလုပ်ငန်းကို နှောင့်နှေးစေနိုင်ပါသည်။

There were other objects which Christ had in view in enjoining
silence on the man. The Saviour knew that His enemies were ever
seeking to limit His work, and to turn the people from Him. He knew
that if the healing of the leper were noised abroad, other sufferers
from this terrible disease would crowd about Him, and the cry would
be raised that the people would be contaminated by contact with
them. Many of the lepers would not so use the gift of health as to
make it a blessing to themselves or to others. And by drawing the
lepers about Him, He would give occasion for the charge that He
was breaking down the restrictions of the ritual law. Thus His work
in preaching the gospel would be hindered.

ဖြစ်ရပ်များက ခရစ်တော်၏ သတိပေးချက် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ လူအုပ်ကြီးသည် နူနာသည် အနာငြိမ်းသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သိလိုစိတ်ပြင်းပြနေကြသည်။ ထိုသူသည် မိမိ၏ မိတ်ဆွေများထံ ပြန်ရောက်သောအခါ အကြီးအကျယ် လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်သွားသည်။ ယေရှု၏ သတိပေးချက် ရှိသော်လည်း ထိုသူသည် မိမိ၏ အနာငြိမ်းခြင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားတော့ပေ။ အမှန်တကယ်ပင် ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ထိုနူနာသည်သည် ဤအကြောင်းကို အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့အောင် ပြောဆိုလေသည်။ ယေရှုက သူ့ကို တိတ်တိတ်နေရန် မှာကြားခြင်းမှာ ကိုယ်တော်၏ နှိမ့်ချမှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု သူထင်မှတ်ကာ ဤကြီးမြတ်သော အနာငြိမ်းစေသူ၏ တန်ခိုးတော်ကို လိုက်လံဟောပြောလေသည်။ ထိုသို့ ထင်ရှားစေခြင်းတိုင်းက ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လူကြီးများကို ယေရှုအား သတ်ရန် ပို၍ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာစေသည်ကို သူနားမလည်ခဲ့ပေ။ ကျန်းမာခြင်း လက်ဆောင်သည် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်ဟု သူခံစားရသည်။ သူသည် လူ့စွမ်းအားပြည့်ဝလာခြင်းနှင့် မိမိ၏ မိသားစု၊ လူ့ဘောင်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခွင့် ရခြင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်နေပြီး မိမိကို ကျန်းမာစေသော ဆရာဝန်ကြီးကို ဂုဏ်မတင်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ကယ်တင်ရှင်၏ အမှုတော်ကို နှောင့်နှေးစေခဲ့သည်။ လူအုပ်ကြီးသည် ကိုယ်တော့်ထံသို့ အလွန်အမင်း တိုးဝှေ့လာကြသဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ခဏတာမျှ အမှုတော်ကို ရပ်နားထားရလေသည်။

The event justifed Christ’s warning. A multitude of people had
witnessed the healing of the leper, and they were eager to learn of
the priests’ decision. When the man returned to his friends, there
[265] was great excitement. Notwithstanding the caution of Jesus, the
man made no further effort to conceal the fact of his cure. It would
indeed have been impossible to conceal it, but the leper published
the matter abroad. Conceiving that it was only the modesty of Jesus
which laid this restriction upon him, he went about proclaiming
the power of this Great Healer. He did not understand that every
such manifestation made the priests and elders more determined to
“Thou Canst Make Me Clean” 219
destroy Jesus. The restored man felt that the boon of health was very
precious. He rejoiced in the vigor of manhood, and in his restoration
to his family and society, and felt it impossible to refrain from giving
glory to the Physician who had made him whole. But his act in
blazing abroad the matter resulted in hindering the Saviour’s work.
It caused the people to flock to Him in such multitudes that He was
forced for a time to cease His labors.

ခရစ်တော်၏ အမှုတော်တိုင်းတွင် ကျယ်ပြန့်သော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်။ ထိုအမှုတော်သည် မြင်တွေ့ရသော အခြင်းအရာထက် ပိုမိုနက်ရှဲသည်။ နူနာသည်၏ အဖြစ်၌လည်း ထို့အတူပင်။ ယေရှုသည် မိမိထံသို့ လာသူတိုင်းကို ပြုစုပေးသော်လည်း၊ မလာနိုင်သူများကိုလည်း ကောင်းချီးပေးရန် တောင့်တတော်မူသည်။ အကောက်ခံသူများ၊ တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့် ရှမာရိလူများကို ဆွဲဆောင်နေစဉ်မှာပင်၊ အယူသီးမှုနှင့် မိရိုးဖလာ အစဉ်အလာများထဲ၌ ပိတ်မိနေသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဆရာများကိုလည်း ကိုယ်တော် ရောက်ရှိလိုခဲ့သည်။ သူတို့ထံသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့် နည်းလမ်းမှန်သမျှကို ကိုယ်တော် မစမ်းသပ်ဘဲ မနေခဲ့ပေ။ အနာငြိမ်းသွားသော နူနာသည်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်များထံသို့ လွှတ်ခြင်းဖြင့် သူတို့၏ အယူသီးမှုများကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်မည့် သက်သေတစ်ခုကို ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Every act of Christ’s ministry was far-reaching in its purpose. It
comprehended more than appeared in the act itself. So in the case
of the leper. While Jesus ministered to all who came unto Him, He
yearned to bless those who came not. While He drew the publicans,
the heathen, and the Samaritans, He longed to reach the priests and
teachers who were shut in by prejudice and tradition. He left untried
no means by which they might be reached. In sending the healed
leper to the priests, He gave them a testimony calculated to disarm
their prejudices.

ခရစ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များသည် ဘုရားသခင်က မောရှေမှတစ်ဆင့် ပေးထားသော ပညတ်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်သည်ဟု ဖာရိရှဲများက အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်သော နူနာသည်အား ပညတ်တော်အတိုင်း ယဇ်ပူဇော်ရန် ညွှန်ကြားခြင်းဖြင့် ဤစွပ်စွဲချက်မှာ မမှန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လက်ခံယုံကြည်လိုသူတိုင်းအတွက် လုံလောက်သော သက်သေဖြစ်သည်။

The Pharisees had asserted that Christ’s teaching was opposed to
the law which God had given through Moses; but His direction to the
cleansed leper to present an offering according to the law disproved
this charge. It was suffcient testimony for all who were willing to
be convinced.

ယေရှုအား သတ်ရန် အကြောင်းပြချက် ရှာဖွေရန် ယေရုရှလင်မြို့မှ ခေါင်းဆောင်များသည် သူလျှိုများကို စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်က လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာ၊ ပညတ်တော်အပေါ် ထားရှိသော ရိုသေမှုနှင့် အပြစ်နှင့် သေခြင်းမှ ကယ်တင်နိုင်သော တန်ခိုးတော်တို့ကို သက်သေပြခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်က “သူတို့သည် ငါပြုသော ကျေးဇူးကို အပြစ်ဖြင့် ဆပ်ကြ၏။ ငါ၏ မေတ္တာကို အငြိုးဖြင့် ဆပ်ကြ၏” (ဆာလံ ၁၀၉:၅) ဟု သက်သေခံခဲ့သည်။ တောင်ပေါ်ဒေသနာ၌ “သင်၏ ရန်သူကို ချစ်လော့” ဟူသော ပညတ်ကို ပေးခဲ့သူ ကိုယ်တော်တိုင်သည် “အဆိုးကို အဆိုးဖြင့် မတုံ့ပြန်ဘဲ၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ကဲ့ရဲ့ခြင်းဖြင့် မတုံ့ပြန်ဘဲ၊ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ကောင်းချီးပေးခြင်း” ဟူသော မူကို စံနမူနာပြခဲ့သည်။ (မဿဲ ၅:၄၄၊ ၁ ပေတရု ၃:၉)

The leaders at Jerusalem had sent out spies to fnd some pretext
for putting Christ to death. He responded by giving them an evidence
of His love for humanity, His respect for the law, and His power to
deliver from sin and death. Thus He bore witness of them: “They
have rewarded Me evil for good, and hatred for My love.” Psalm
109:5. He who on the mount gave the precept, “Love your enemies,”
Himself exemplifed the principle, not rendering “evil for evil, or
railing for railing: but contrariwise blessing.” Matthew 5:44; 1 Peter
3:9.

နူနာသည်ကို နှင်ထုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ကိုယ်တိုင်ကပင် သူ၏ အနာငြိမ်းခြင်းကို အတည်ပြုပေးခဲ့ရသည်။ လူသိရှင်ကြား ကြေညာ၍ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဤဆုံးဖြတ်ချက်သည် ခရစ်တော်အတွက် တည်မြဲသော သက်သေတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ကိုယ်တိုင်ကပင် ထိုသူ၌ ရောဂါအစက်အပြောက်မျှ မရှိတော့ကြောင်း အာမခံချက်ပေးသဖြင့် ဣသရေလလူထုအတွင်း ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခွင့် ရသောအခါ၊ သူကိုယ်တိုင်သည် မိမိ၏ ကျေးဇူးရှင်အတွက် အသက်ရှင်သော သက်သေတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ သူသည် ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ပြီး ယေရှု၏ နာမတော်ကို ချီးမြှောက်လေသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ကယ်တင်ရှင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ယုံကြည်သွားကြသည်။ သူတို့အတွက် အမှန်တရားကို သိရှိရန်နှင့် ထိုအလင်းအားဖြင့် အကျိုးရှိရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့သည်။ ငြင်းပယ်လိုက်လျှင်မူ ထိုအလင်းသည် ကွယ်ပျောက်သွားပြီး နောက်တစ်ဖန် ပြန်မလာတော့ပေ။ အများစုက ထိုအလင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းသည် အလဟဿ ဖြစ်မသွားခဲ့ပါ။ လူအများ၏ စိတ်နှလုံးသည် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး ခဏတာမျှ မည်သည့်အမှတ်အသားမျှ မပြခဲ့ကြသော်လည်း၊ ကယ်တင်ရှင် အသက်ရှင်စဉ်အတွင်း၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဆရာများထံမှ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် တုံ့ပြန်မှုကို အနည်းငယ်သာ တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ ကိုယ်တော် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွတော်မူပြီးနောက် “ယဇ်ပုရောဟိတ် အများတို့သည်လည်း ထိုဘာသာဝင် ဖြစ်ကြ၏။” (တမန်တော် ၆:၇)

The same priests who condemned the leper to banishment certifed his cure. This sentence, publicly pronounced and registered,
was a standing testimony for Christ. And as the healed man was reinstated in the congregation of Israel, upon the priests’ own assurance
that there was not a taint of the disease upon him, he himself was a [266]
living witness for his Benefactor. Joyfully he presented his offering,
and magnifed the name of Jesus. The priests were convinced of
the divine power of the Saviour. Opportunity was granted them to
220 The Desire of Ages
know the truth and to be profted by the light. Rejected, it would
pass away, never to return. By many the light was rejected; yet it
was not given in vain. Many hearts were moved that for a time made
no sign. During the Saviour’s life, His mission seemed to call forth
little response of love from the priests and teachers; but after His
ascension “a great company of the priests were obedient to the faith.”
Acts 6:7.

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နူနာရောဂါမှ ခရစ်တော်က သန့်ရှင်းစေခြင်းသည် အပြစ်မှ ဝိညာဉ်ကို သန့်ရှင်းစေခြင်း၏ ပုံဆောင်ချက် ဖြစ်သည်။ ယေရှုထံသို့ လာသော ထိုသူသည် “နူနာနှင့် ပြည့်လျက်” ရှိ၏။ သေစေနိုင်သော အဆိပ်သည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေသည်။ တပည့်တော်များသည် သူတို့၏ ဆရာအား ထိုသူကို မထိရန် တားဆီးကြသည်၊ အကြောင်းမှာ နူနာသည်ကို ထိမိသူသည် မစင်ကြယ်သူ ဖြစ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယေရှုသည် နူနာသည်အပေါ် လက်တော်ကို တင်လိုက်သော်လည်း ညစ်ညမ်းခြင်းကို မခံရပါ။ ကိုယ်တော်၏ ထိတွေ့မှုသည် အသက်ပေးစွမ်းနိုင်သော တန်ခိုးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ နူနာသည် သန့်ရှင်းသွားသည်။ အပြစ်ဟူသော နူနာသည်လည်း ထို့အတူပင်၊ အမြစ်တွယ်၍ သေစေနိုင်ပြီး လူ့စွမ်းအားဖြင့် သန့်ရှင်းအောင် မလုပ်နိုင်ပေ။ “ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး နာ၏။ စိတ်နှလုံးတစ်ခုလုံးလည်း မောလှ၏။ ခြေဖဝါးမှစ၍ ဦးခေါင်းတိုင်အောင် ကျန်းမာခြင်းမရှိ။ အနာဟောင်း၊ အနာသစ်၊ ပုပ်စပ်သောအနာများသာ ရှိ၏။” (ဟေရှာယ ၁:၅၊ ၆)။ သို့သော် ယေရှုသည် လူ့ဇာတိကို ခံယူကာ နေထိုင်သောအခါ ညစ်ညမ်းခြင်းကို မခံရပါ။ ကိုယ်တော်၏ တည်ရှိမှုသည် အပြစ်သားအတွက် ကုသပေးနိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိရှိသည်။ “သခင်၊ ကိုယ်တော်အလိုရှိလျှင် ကျွန်ုပ်ကို သန့်ရှင်းစေနိုင်သော်ရှိ၏” ဟု ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ခြေတော်ရင်း၌ ပြပ်ဝပ်သူတိုင်းသည် “ငါအလိုရှိ၏၊ သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်စေ” ဟူသော အဖြေကို ကြားရမည်ဖြစ်သည်။ (မဿဲ ၈:၂၊ ၃)

The work of Christ in cleansing the leper from his terrible disease is an illustration of His work in cleansing the soul from sin. The
man who came to Jesus was “full of leprosy.” Its deadly poison permeated his whole body. The disciples sought to prevent their Master
from touching him; for he who touched a leper became himself
unclean. But in laying His hand upon the leper, Jesus received no
deflement. His touch imparted life-giving power. The leprosy was
cleansed. Thus it is with the leprosy of sin,—deep-rooted, deadly,
and impossible to be cleansed by human power. “The whole head
is sick, and the whole heart faint. From the sole of the foot even
unto the head there is no soundness in it; but wounds, and bruises,
and putrefying sores.” Isaiah 1:5, 6. But Jesus, coming to dwell in
humanity, receives no pollution. His presence has healing virtue
for the sinner. Whoever will fall at His feet, saying in faith, “Lord,
if Thou wilt, Thou canst make me clean,” shall hear the answer, “I
will; be thou made clean.” Matthew 8:2, 3, R. V.

အချို့သော အနာငြိမ်းစေခြင်း ဖြစ်ရပ်များတွင် ယေရှုသည် တောင်းဆိုသော ကောင်းချီးကို ချက်ချင်း မပေးသော်လည်း၊ နူနာရောဂါ ကိစ္စတွင်မူ တောင်းဆိုသည်နှင့် ချက်ချင်း ပေးသနားခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် လောကီကောင်းချီးများအတွက် ဆုတောင်းသောအခါ အဖြေရရန် နှောင့်နှေးနိုင်သည် သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့ တောင်းသည်ထက် အခြားအရာကို ပေးနိုင်သည်၊ သို့သော် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ရန် တောင်းခံခြင်း၌မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့ကို အပြစ်မှ သန့်ရှင်းစေရန်၊ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများ ဖြစ်စေရန်နှင့် သန့်ရှင်းသော အသက်တာဖြင့် နေထိုင်နိုင်စေရန်မှာ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် “ငါတို့အပြစ်ကြောင့် ကိုယ်ကိုကိုယ် ပေးတော်မူပြီ။ သို့ပြုခြင်းမှာ ငါတို့၏ဘုရားသခင် ခမည်းတော်၏ အလိုတော်အတိုင်း၊ ယခုဆိုးညစ်သော လောကတိုက်ထဲက ငါတို့ကို ကယ်နှုတ်ခြင်းအလို့ငှာ ဖြစ်သတည်း။” (ဂလာတိ ၁:၄)။ ထို့ပြင် “ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ ငါတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုသော အရာကို တောင်းလျှင်၊ နားထောင်တော်မူသည်ဟု ငါတို့သည် ဘုရားသခင်၌ ရဲရင့်ခြင်းအခွင့် ရှိ၏။ ငါတို့တောင်းသမျှကို နားထောင်တော်မူသည်ဟု သိလျှင်၊ တောင်းသောဆုကို ရမည်ဟု သိကြ၏။” (၁ ယောဟန် ၅:၁၄၊ ၁၅)။ “ငါတို့သည် မိမိအပြစ်တို့ကို ဖော်ပြတောင်းပန်လျှင်၊ ငါတို့အပြစ်များကို လွှတ်၍ ဒုစရိုက်ရှိသမျှနှင့် ကင်းစင်စေခြင်းငှာ ဘုရားသခင်သည် သစ္စာတရားနှင့်လည်းကောင်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားနှင့်လည်းကောင်း ပြည့်စုံတော်မူ၏။” (၁ ယောဟန် ၁:၉)

In some instances of healing, Jesus did not at once grant the
blessing sought. But in the case of leprosy, no sooner was the appeal
made than it was granted. When we pray for earthly blessings, the
answer to our prayer may be delayed, or God may give us something
other than we ask, but not so when we ask for deliverance from
sin. It is His will to cleanse us from sin, to make us His children,
and to enable us to live a holy life. Christ “gave Himself for our
sins, that He might deliver us from this present evil world, according
to the will of God and our Father.” Galatians 1:4. And “this is the
confdence that we have in Him, that, if we ask anything according to
His will, He heareth us: and if we know that He hear us, whatsoever
we ask, we know that we have the petitions that we desired of Him.”
1 John 5:14, 15. “If we confess our sins, He is faithful and just to
forgive us our sins, and to cleanse us from all unrighteousness.” 1
John 1:9.
“Thou Canst Make Me Clean” 221

ကပေရနောင်မြို့တွင် လေဖြတ်နေသူအား အနာငြိမ်းစေခြင်း၌ ခရစ်တော်သည် ဤအမှန်တရားကိုပင် ထပ်မံသွန်သင်ခဲ့သည်။ အပြစ်လွှတ်နိုင်သော တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစေရန် ဤနိမိတ်လက္ခဏာကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လေဖြတ်သူ အနာငြိမ်းခြင်းသည်လည်း အခြားသော တန်ဖိုးရှိသည့် အမှန်တရားများကို ပုံဖော်ပေးသည်။ ၎င်းသည် မျှော်လင့်ချက်နှင့် အားပေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အပြစ်ရှာတတ်သော ဖာရိရှဲများနှင့် ဆက်စပ်နေသဖြင့် သတိပေးချက် သင်ခန်းစာလည်း ပါရှိသည်။

In the healing of the paralytic at Capernaum, Christ again taught [267]
the same truth. It was to manifest His power to forgive sins that
the miracle was performed. And the healing of the paralytic also
illustrates other precious truths. It is full of hope and encouragement,
and from its connection with the caviling Pharisees it has a lesson
of warning as well.

နူနာသည်ကဲ့သို့ပင်၊ ဤလေဖြတ်သူသည်လည်း ကျန်းမာလာရန် မျှော်လင့်ချက်အားလုံး ဆုံးရှုံးနေခဲ့သည်။ သူ၏ ရောဂါသည် အပြစ်ရှိသော အသက်တာ၏ ရလဒ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝေဒနာကို နောင်တရခြင်းက ပို၍ ဆိုးရွားစေခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်ဆင်းရဲမှုနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝေဒနာမှ သက်သာရာရရန် ဖာရိရှဲများနှင့် ဆရာဝန်များထံ အကူအညီတောင်းခဲ့သည်မှာ ကြာခဲ့ပြီ။ သို့သော် သူတို့က ကုသ၍ မရနိုင်ဟု အေးစက်စွာ ဆုံးဖြတ်ပြီး သူ့ကို ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်သို့ စွန့်ပစ်ထားခဲ့ကြသည်။ ဖာရိရှဲများသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဘုရားသခင်၏ မနှစ်သက်မှု သက်သေအဖြစ် မှတ်ယူကြပြီး ဖျားနာသူနှင့် လိုအပ်နေသူများကို ရှောင်ဖယ်နေကြသည်။ သို့သော် မိမိကိုယ်ကိုယ် သန့်ရှင်းသူများအဖြစ် ချီးမြှောက်နေသော ထိုသူများသည် သူတို့ ပြစ်တင်ရှုံ့ချနေသော ဝေဒနာသည်များထက်ပင် ပို၍ အပြစ်ကြီးသူများ ဖြစ်တတ်ကြသည်။

Like the leper, this paralytic had lost all hope of recovery. His
disease was the result of a life of sin, and his sufferings were embittered by remorse. He had long before appealed to the Pharisees and
doctors, hoping for relief from mental suffering and physical pain.
But they coldly pronounced him incurable, and abandoned him to
the wrath of God. The Pharisees regarded affliction as an evidence
of divine displeasure, and they held themselves aloof from the sick
and the needy. Yet often these very ones who exalted themselves as
holy were more guilty than the sufferers they condemned.

လေဖြတ်နေသူသည် လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ မည်သည့်ဘက်မှ အကူအညီရရန် အလားအလာ မရှိသဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယေရှု၏ အံ့ဖွယ်အမှုများအကြောင်း သူကြားလိုက်ရသည်။ မိမိကဲ့သို့ အပြစ်ရှိပြီး မတတ်နိုင်သူများပင် အနာငြိမ်းသွားကြောင်း၊ နူနာသည်များပင် သန့်ရှင်းခြင်း ရရှိကြောင်း သူ့ကို ပြောပြကြသည်။ ဤသတင်းများကို ပြောပြသော မိတ်ဆွေများက သူ့ကို ယေရှုထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်လျှင် သူလည်း အနာငြိမ်းနိုင်ကြောင်း ယုံကြည်ရန် အားပေးကြသည်။ သို့သော် သူ၏ ရောဂါမှာ မည်သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်ကို သတိရသောအခါ သူ၏ မျှော်လင့်ချက် ပျက်ပြားသွားသည်။ စင်ကြယ်သော ဆရာဝန်ကြီးသည် သူ့အား ရှေ့တော်၌ ရှိနေခြင်းကို သည်းခံပါ့မလားဟု သူစိုးရိမ်မိသည်။

The palsied man was entirely helpless, and, seeing no prospect
of aid from any quarter, he had sunk into despair. Then he heard of
the wonderful works of Jesus. He was told that others as sinful and
helpless as he had been healed; even lepers had been cleansed. And
the friends who reported these things encouraged him to believe that
he too might be cured if he could be carried to Jesus. But his hope
fell when he remembered how the disease had been brought upon
him. He feared that the pure Physician would not tolerate him in His
presence.

သို့သော် သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာခြင်းထက် အပြစ်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ပို၍ တောင့်တခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် ယေရှုကို မြင်တွေ့ရပြီး အပြစ်လွှတ်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မိမိ ငြိမ်သက်ခြင်း ရရှိပြီဟူသော အာမခံချက်ကို ရရှိလျှင်၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်အတိုင်း အသက်ရှင်ရသည်ဖြစ်စေ၊ သေရသည်ဖြစ်စေ သူကျေနပ်ပေလိမ့်မည်။ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော ထိုသူ၏ အော်ဟစ်သံမှာ “အော်၊ ကိုယ်တော်၏ ရှေ့တော်သို့ ငါရောက်နိုင်ပါစေသား!” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အချိန်ဆိုင်းနေ၍ မရတော့ပါ၊ ပိန်လှီနေသော သူ၏ အသားသည်ပင် ပုပ်စပ်လာသည့် လက္ခဏာများ ပြနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ခုတင်ကို ယေရှုထံသို့ ထမ်းသွားရန် မိတ်ဆွေများကို တောင်းပန်ရာ၊ သူတို့က ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ကူညီကြသည်။ သို့သော် ကယ်တင်ရှင် ရှိနေသည့် အိမ်တွင်းအိမ်ပြင်တွင် လူအုပ်ကြီးက အလွန်သိပ်သည်းလှသဖြင့် ဝေဒနာသည်နှင့် သူ၏ မိတ်ဆွေများသည် ကိုယ်တော့်ထံ မရောက်နိုင်သကဲ့သို့ အသံတော်ကိုပင် မကြားနိုင်ကြပေ။

Yet it was not physical restoration he desired so much as relief
from the burden of sin. If he could see Jesus, and receive the assurance of forgiveness and peace with Heaven, he would be content to
live or die, according to God’s will. The cry of the dying man was,
Oh that I might come into His presence! There was no time to lose;
already his wasted flesh was showing signs of decay. He besought
his friends to carry him on his bed to Jesus, and this they gladly
undertook to do. But so dense was the crowd that had assembled in
and about the house where the Saviour was, that it was impossible
for the sick man and his friends to reach Him, or even to come within
hearing of His voice.

ယေရှုသည် ပေတရု၏ အိမ်၌ သွန်သင်နေသည်။ ထုံးစံအတိုင်း တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော့်အနီးတွင် ထိုင်နေကြပြီး “ဂါလိလဲပြည်၊ ယုဒပြည်၊ ယေရုရှလင်မြို့ အရပ်ရပ်က လာသော ဖာရိရှဲနှင့် ကျမ်းတတ်အချို့တို့သည် အနားမှာ ထိုင်နေကြ၏။” သူတို့သည် ယေရှုကို စွပ်စွဲရန် အကြောင်းရှာရန် သူလျှိုများအဖြစ် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာရှိများ၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ စိတ်အားထက်သန်သူများ၊ ရိုသေသူများ၊ စပ်စုသူများနှင့် မယုံကြည်သူများ စသည့် လူအမျိုးမျိုး တိုးဝှေ့နေကြသည်။ “ထိုအခါ အနာရောဂါ ငြိမ်းစေခြင်းငှာ ထာဝရဘုရား၏ တန်ခိုးတော်သည် ထင်ရှားလျက်ရှိ၏။” အသက်ဝိညာဉ်တော်သည် လူအုပ်ကြီးအပေါ် လွှမ်းမိုးနေသော်လည်း ဖာရိရှဲများနှင့် ဆရာများမှာ ထိုတည်ရှိမှုကို မသိရှိကြပေ။ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို လိုအပ်သည်ဟု မခံစားရသဖြင့် အနာငြိမ်းခြင်းသည် သူတို့အတွက် မဟုတ်ပေ။ “ဆာမွတ်သောသူတို့ကို ကောင်းသောအရာနှင့် ဝပြောစေတော်မူပြီ။ ကြွယ်ဝသောသူတို့ကိုမူကား လက်ချည်းလွှတ်လိုက်တော်မူပြီ။” (လုကာ ၁:၅၃)

Jesus was teaching in the house of Peter. According to their
custom, His disciples sat close about Him, and “there were Pharisees
and doctors of the law sitting by, which were come out of every
222 The Desire of Ages
town of Galilee, and Judea, and Jerusalem.” These had come as
spies, seeking an accusation against Jesus. Outside of these offcials
thronged the promiscuous multitude, the eager, the reverent, the
[268] curious, and the unbelieving. Different nationalities and all grades
of society were represented. “And the power of the Lord was present
to heal.” The Spirit of life brooded over the assembly, but Pharisees
and doctors did not discern its presence. They felt no sense of need,
and the healing was not for them. “He hath flled the hungry with
good things; and the rich He hath sent empty away.” Luke 1:53.

လေဖြတ်သူကို ထမ်းလာသူများသည် လူအုပ်ထဲသို့ အကြိမ်ကြိမ် တိုးဝင်သော်လည်း မရခဲ့ပေ။ ဝေဒနာသည်သည် ဖော်ပြမရနိုင်သော စိတ်ဆင်းရဲမှုဖြင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အလွန်တောင့်တရသော အကူအညီသည် ဤမျှ နီးကပ်နေပါလျက်နှင့် မျှော်လင့်ချက်ကို မည်သို့ စွန့်လွှတ်နိုင်မည်နည်း? သူ၏ အကြံပြုချက်အရ မိတ်ဆွေများသည် သူ့ကို အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ထမ်းတင်သွားကြပြီး၊ အမိုးကို ဖွင့်ကာ ယေရှု၏ ခြေတော်ရင်းသို့ သူ့ကို ချပေးလိုက်ကြသည်။ တရားဟောပြောခြင်းမှာ ပြတ်တောက်သွားသည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသော မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပြီး မိမိကို စိုက်ကြည့်နေသော တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေသည့် မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်သည်။ ကိုယ်တော်သည် အဖြစ်အပျက်ကို နားလည်သည်။ ထိုရှုပ်ထွေးပြီး သံသယဖြစ်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကိုယ်တော့်ထံသို့ ကိုယ်တော်တိုင် ဆွဲဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လေဖြတ်သူသည် အိမ်၌ ရှိနေစဉ်ကတည်းက ကယ်တင်ရှင်သည် သူ၏ အမှားကို သိမြင်စေခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ အပြစ်များကို နောင်တရပြီး ယေရှု၏ အနာငြိမ်းစေနိုင်သော တန်ခိုးကို ယုံကြည်သောအခါ၊ ကယ်တင်ရှင်၏ အသက်ပေးသော ကရုဏာတော်သည် သူ၏ တောင့်တနေသော စိတ်နှလုံးကို ဦးစွာ ကောင်းချီးပေးခဲ့သည်။ ယေရှုသည် အစောပိုင်းက သေးငယ်သော ယုံကြည်ခြင်းလေးမှသည် ကိုယ်တော်သည်သာ အပြစ်သား၏ တစ်ဦးတည်းသော အထောက်အမဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ခြင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာပုံကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော့်ရှေ့သို့ လာရန် ကြိုးစားမှုတိုင်းတွင် ထိုယုံကြည်ခြင်း ပိုမိုခိုင်မာလာသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

Again and again the bearers of the paralytic tried to push their
way through the crowd, but in vain. The sick man looked about
him in unutterable anguish. When the longed-for help was so near,
how could he relinquish hope? At his suggestion his friends bore
him to the top of the house and, breaking up the roof, let him down
at the feet of Jesus. The discourse was interrupted. The Saviour
looked upon the mournful countenance, and saw the pleading eyes
fxed upon Him. He understood the case; He had drawn to Himself
that perplexed and doubting spirit. While the paralytic was yet at
home, the Saviour had brought conviction to his conscience. When
he repented of his sins, and believed in the power of Jesus to make
him whole, the life-giving mercies of the Saviour had frst blessed
his longing heart. Jesus had watched the frst glimmer of faith grow
into a belief that He was the sinner’s only helper, and had seen it
grow stronger with every effort to come into His presence.

ယခုတွင်မူ ဝေဒနာသည်၏ နားထဲ၌ တေးဂီတကဲ့သို့ သာယာလှသော စကားများဖြင့် ကယ်တင်ရှင်က “သား၊ အားယူလော့။ သင်၏ အပြစ်ကို လွှတ်ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

Now, in words that fell like music on the sufferer’s ear, the
Saviour said, “Son, be of good cheer; thy sins be forgiven thee.”

မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း ဝန်ထုပ်ကြီးသည် ဝေဒနာသည်၏ ဝိညာဉ်မှ လိမ့်ဆင်းသွားသည်။ အပြစ်လွှတ်ခြင်း ငြိမ်သက်မှုသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အပေါ် တည်ရှိလာပြီး သူ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ တောက်ပလာသည်။ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝေဒနာများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ မစွမ်းဆောင်နိုင်သော လေဖြတ်သူသည် ကျန်းမာသွားပြီ! အပြစ်ရှိသော အပြစ်သားသည် လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ရပြီ!

The burden of despair rolls from the sick man’s soul; the peace
of forgiveness rests upon his spirit, and shines out upon his countenance. His physical pain is gone, and his whole being is transformed.

သူသည် ရိုးရှင်းသော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ယေရှု၏ စကားများကို အသက်သစ်၏ လက်ဆောင်အဖြစ် လက်ခံလိုက်သည်။ သူသည် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ထပ်မတောင်းတော့ဘဲ ပျော်ရွှင်လွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝင်းပနေပြီး လူတို့သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ရိုသေထိတ်လန့်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

The helpless paralytic is healed! the guilty sinner is pardoned!
In simple faith he accepted the words of Jesus as the boon of
new life. He urged no further request, but lay in blissful silence, too
happy for words. The light of heaven irradiated his countenance,
and the people looked with awe upon the scene.

ရဗ္ဗိ (ဆရာ) များသည် ခရစ်တော်က ဤကိစ္စကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ထိုလူသည် အကူအညီတောင်းစဉ်က သူတို့ မည်သို့ ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး မျှော်လင့်ချက်နှင့် ဂရုဏာ မပေးခဲ့သည်ကို သူတို့ ပြန်သတိရကြသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ရုံတင်မကဘဲ သူသည် အပြစ်ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ကျိန်ခြင်းကို ခံရသူဖြစ်သည်ဟုပါ သူတို့ ကြေညာခဲ့ကြသည်။ ထိုသူကို ရှေ့မှောက်၌ မြင်တွေ့ရသောအခါ ဤအကြောင်းအရာများသည် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ လူအပေါင်းတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ၊ လူထုအပေါ် သူတို့၏ ဩဇာအာဏာ ဆုံးရှုံးသွားမည်ကို အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်လာကြသည်။

The rabbis had waited anxiously to see what disposition Christ
would make of this case. They recollected how the man had appealed
to them for help, and they had refused him hope or sympathy. Not
satisfed with this, they had declared that he was suffering the curse
“Thou Canst Make Me Clean” 223
of God for his sins. These things came fresh to their minds when
they saw the sick man before them. They marked the interest with
which all were watching the scene, and they felt a terrible fear of
losing their own influence over the people.

ထိုအရာရှိကြီးများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စကားမပြောကြသော်လည်း မျက်နှာချင်းကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လူတို့၏ ခံစားချက် လှိုင်းလုံးများကို ဟန့်တားရန် တစ်ခုခု လုပ်ရမည်ဟူသော တူညီသည့် အတွေးကို သိရှိလိုက်ကြသည်။ ယေရှုက လေဖြတ်သူ၏ အပြစ်ကို လွှတ်ပြီဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ဖာရိရှဲများသည် ဤစကားများကို ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားသော စကား (နိန္ဒာစကား) အဖြစ် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ကြပြီး ၎င်းသည် သေထိုက်သောအပြစ်အဖြစ် တင်ပြနိုင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ သူတို့က “ဤသူသည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့သော နိန္ဒာစကားကို ပြောသနည်း။ ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းမှတစ်ပါး အဘယ်သူသည် အပြစ်ကို လွှတ်နိုင်သနည်း” ဟု စိတ်ထဲ၌ ကြံစည်ကြသည်။ (မာကု ၂:၇)

These dignitaries did not exchange words together, but looking [269]
into one another’s faces they read the same thought in each, that
something must be done to arrest the tide of feeling. Jesus had
declared that the sins of the paralytic were forgiven. The Pharisees
caught at these words as blasphemy, and conceived that they could
present this as a sin worthy of death. They said in their hearts, “He
blasphemeth: who can forgive sins but One, even God?” Mark 2:7,
R. V.

ယေရှုသည် သူတို့အား စိုက်ကြည့်တော်မူသဖြင့် သူတို့သည် ထိတ်လန့်ကာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ ယေရှုက “သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် စိတ်ထဲမှာ မကောင်းသော ကြံစည်ခြင်းကို ပြုကြသနည်း။ သင်၏ အပြစ်ကို လွှတ်ပြီဟု ပြောခြင်းနှင့် ထ၍ လမ်းလျှောက်လော့ဟု ပြောခြင်း၊ အဘယ်အရာသည် သာ၍ လွယ်သနည်း။ လူသားသည် မြေကြီးပေါ်မှာ အပြစ်လွှတ်ပိုင်သော အခွင့်ရှိသည်ကို သင်တို့သိစေခြင်းငှာ” ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက် လေဖြတ်သူဘက်သို့ လှည့်ကာ “ထလော့၊ သင်၏ အိပ်ရာကို ထမ်း၍ ကိုယ့်အိမ်သို့ သွားလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Fixing His glance upon them, beneath which they cowered, and
drew back, Jesus said, “Wherefore think ye evil in your hearts? For
whether is easier, to say, Thy sins be forgiven thee; or to say, Arise,
and walk? But that ye may know that the Son of man hath power on
earth to forgive sins,” He said, turning to the paralytic, “Arise, take
up thy bed, and go unto thine house.”

ထိုအခါ လူနာတင်ခုတင်ဖြင့် ယေရှုထံသို့ ထမ်းလာခြင်းခံရသူသည် လူငယ်တစ်ဦး၏ သန်စွမ်းဖျတ်လတ်မှုဖြင့် ထရပ်လိုက်သည်။ အသက်ပေးသော သွေးများသည် သူ၏ သွေးကြောများထဲ၌ လှည့်ပတ်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်းသည် ချက်ချင်း ပြန်လည်အလုပ်လုပ်လာသည်။ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော ဖြူဖျော့မှုအစား ကျန်းမာသော အရောင်အဝါက အစားထိုးလာသည်။ “ထိုသူသည် ချက်ချင်းထ၍ မိမိအိပ်ရာကို ထမ်းလျက် လူအပေါင်းတို့ရှေ့မှာ ထွက်သွားလေ၏။ လူအပေါင်းတို့သည် အံ့ဩမိန်းမော၍ ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းလျက်၊ ဤကဲ့သို့သောအမှုကို ငါတို့သည် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးဟု ပြောဆိုကြ၏။”

Then he who had been borne on a litter to Jesus rises to his
feet with the elasticity and strength of youth. The life-giving blood
bounds through his veins. Every organ of his body springs into sudden activity. The glow of health succeeds the pallor of approaching
death. “And immediately he arose, took up the bed, and went forth
before them all; insomuch that they were all amazed, and glorifed
God, saying, We never saw it on this fashion.”

အပြစ်ရှိသူနှင့် ဝေဒနာသည်တို့ကို အနာငြိမ်းစေရန် ငုံ့ကြည့်ငဲ့ညှာသော ခရစ်တော်၏ အံ့ဖွယ်မေတ္တာတော်ပါတကား! လူသားတို့၏ ဒုက္ခဝေဒနာများအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ သက်သာရာရစေသော ဘုရားဇာတိတော်ပါတကား! လူသားတို့အား ပြသခဲ့သော ဤအံ့ဖွယ်တန်ခိုးတော်ပါတကား! ကယ်တင်ခြင်း သတင်းစကားကို မည်သူ သံသယရှိနိုင်မည်နည်း? ကရုဏာတော်ရှင် ကယ်တင်ရှင်၏ ကျေးဇူးတော်များကို မည်သူက အလေးမထားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း?

Oh, wondrous love of Christ, stooping to heal the guilty and the
afflicted! Divinity sorrowing over and soothing the ills of suffering
humanity! Oh, marvelous power thus displayed to the children of
men! Who can doubt the message of salvation? Who can slight the
mercies of a compassionate Redeemer?

ပုပ်စပ်နေသော ထိုခန္ဓာကိုယ်ကို ကျန်းမာစေရန် ဖန်ဆင်းရှင်၏ တန်ခိုးထက် မနည်းသော တန်ခိုး လိုအပ်ပါသည်။ မြေမှုန့်မှ ဖန်ဆင်းထားသော လူအား အသက်ကို ပေးခဲ့သည့် အသံတော်သည်ပင် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော လေဖြတ်သူအား အသက်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသက်ပေးသော ထိုတန်ခိုးတော်သည်ပင် နှလုံးသားကို အသစ်ပြုပြင်ခဲ့သည်။ ဖန်ဆင်းစက “မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း ဖြစ်လာ၏။” “စီရင်တော်မူသည်အတိုင်း တည်၏” (ဆာလံ ၃၃:၉) ဟု ဆိုသော ကိုယ်တော်သည်၊ အပြစ်နှင့် ဒုစရိုက်ထဲ၌ သေနေသော ဝိညာဉ်ကို အသက်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် အနာငြိမ်းခြင်းသည် နှလုံးသားကို အသစ်ပြုပြင်ပေးသော တန်ခိုးတော်၏ သက်သေဖြစ်သည်။ “လူသားသည် မြေကြီးပေါ်မှာ အပြစ်လွှတ်ပိုင်သော အခွင့်ရှိသည်ကို သင်တို့သိစေခြင်းငှာ” ဟု မိန့်တော်မူလျက် လေဖြတ်သူကို ထ၍ လမ်းလျှောက်ရန် မိန့်တော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

It required nothing less than creative power to restore health to
that decaying body. The same voice that spoke life to man created
from the dust of the earth had spoken life to the dying paralytic. [270]
And the same power that gave life to the body had renewed the
heart. He who at the creation “spake, and it was,” who “commanded,
and it stood fast,” (Psalm 33:9), had spoken life to the soul dead in
trespasses and sins. The healing of the body was an evidence of the
power that had renewed the heart. Christ bade the paralytic arise and
224 The Desire of Ages
walk, “that ye may know,” He said, “that the Son of man hath power
on earth to forgive sins.”

လေဖြတ်သူသည် ခရစ်တော်ထံ၌ ဝိညာဉ်ရော ခန္ဓာပါ အနာငြိမ်းခြင်းကို ရရှိခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနာငြိမ်းခြင်း၏ နောက်တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာခြင်း လိုက်ပါလာသည်။ ဤသင်ခန်းစာကို လျစ်လျူမရှုသင့်ပေ။ ယနေ့တွင်လည်း ထိုလေဖြတ်သူကဲ့သို့ပင် “သင်၏ အပြစ်ကို လွှတ်ပြီ” ဟူသော သတင်းစကားကို တောင့်တနေကြသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝေဒနာခံစားနေရသူ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပါသည်။ အပြစ်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး၊ မငြိမ်သက်မှုနှင့် မပြည့်စုံသော တောင့်တမှုများသည် သူတို့၏ ရောဂါဝေဒနာများ၏ အခြေခံအကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်ကို အနာငြိမ်းစေသော အရှင်ထံသို့ မလာမချင်း သက်သာရာရမည်မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ ပေးနိုင်သော ငြိမ်သက်ခြင်းသည် စိတ်ကို ခွန်အားဖြစ်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျန်းမာစေပါလိမ့်မည်။

The paralytic found in Christ healing for both the soul and the
body. The spiritual healing was followed by physical restoration.
This lesson should not be overlooked. There are today thousands
suffering from physical disease, who, like the paralytic, are longing
for the message, “Thy sins are forgiven.” The burden of sin, with its
unrest and unsatisfed desires, is the foundation of their maladies.
They can fnd no relief until they come to the Healer of the soul. The
peace which He alone can give, would impart vigor to the mind, and
health to the body.

ယေရှုသည် “မာရ်နတ်၏ အမှုတို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ” ကြွလာတော်မူ၏။ “ထိုအရှင်၌ အသက်ရှိ၏။” ကိုယ်တော်ကလည်း “ငါမူကား၊ သိုးတို့သည် အသက်ကိုရစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် အသက်နှင့် ပြည့်စုံစေခြင်းငှာလည်းကောင်း ကြွလာသတည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် “အသက်ပေးသော ဝိညာဉ်” ဖြစ်တော်မူ၏။ (၁ ယောဟန် ၃:၈၊ ယောဟန် ၁:၄၊ ၁၀:၁၀၊ ၁ ကောရိန္သု ၁၅:၄၅)။ ကိုယ်တော်သည် ကမ္ဘာပေါ်၌ ရှိစဉ်အခါက ဖျားနာသူများကို အနာငြိမ်းစေပြီး အပြစ်သားများအား အပြစ်လွှတ်ခြင်း ပေးခဲ့သကဲ့သို့ပင် ယခုတိုင် အသက်ပေးနိုင်သော တန်ခိုးရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် “သင်၏ အပြစ်ရှိသမျှတို့ကို လွှတ်တော်မူ၏။ သင်၏ အနာရောဂါ ရှိသမျှတို့ကို ငြိမ်းစေတော်မူ၏။” (ဆာလံ ၁၀၃:၃)

Jesus came to “destroy the works of the devil.” “In Him was
life,” and He says, “I am come that they might have life, and that
they might have it more abundantly.” He is “a quickening spirit.” 1
John 3:8; John 1:4; 10:10; 1 Corinthians 15:45. And He still has
the same life-giving power as when on earth He healed the sick, and
spoke forgiveness to the sinner. He “forgiveth all thine iniquities,”
He “healeth all thy diseases.” Psalm 103:3.

လေဖြတ်သူ အနာငြိမ်းသွားခြင်းကြောင့် လူတို့အပေါ် သက်ရောက်မှုမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ပွင့်သွားပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကမ္ဘာကြီး၏ ဘုန်းတန်ခိုးများကို ထင်ရှားစေသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အနာငြိမ်းသွားသောသူသည် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းလျက်၊ မိမိ၏ အိပ်ရာဝန်ထုပ်ကို ငှက်မွှေးတစ်ခုကဲ့သို့ ပေါ့ပါးစွာ ထမ်းလျက် လူအုပ်ထဲမှ ဖြတ်သွားသောအခါ၊ လူတို့သည် သူ့အား လမ်းဖယ်ပေးကြပြီး ရိုသေထိတ်လန့်သော မျက်နှာများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လျက် “ယနေ့တွင် ထူးဆန်းသောအရာများကို ငါတို့ မြင်ရပြီ” ဟု အချင်းချင်း တိုးတိုးလေး ပြောဆိုကြလေသည်။

The effect produced upon the people by the healing of the paralytic was as if heaven had opened, and revealed the glories of the
better world. As the man who had been cured passed through the
multitude, blessing God at every step, and bearing his burden as if it
were a feather’s weight, the people fell back to give him room, and
with awe-stricken faces gazed upon him, whispering softly among
themselves, “We have seen strange things today.”

ဖာရိရှဲများသည် အံ့ဩလွန်းသဖြင့် ဆွံ့အသွားကြပြီး ရှုံးနိမ့်မှုကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြသည်။ သူတို့၏ မနာလိုစိတ်ဖြင့် လူအုပ်ကြီးကို လှုံ့ဆော်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့သည်ကို သူတို့ သိမြင်လိုက်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်သို့ စွန့်ပစ်ခြင်းခံရသည်ဟု သူတို့ ယူဆထားသော လူအပေါ်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ဤအံ့ဖွယ်အမှုကြောင့် လူတို့သည် များစွာ စိတ်အာရုံ ထိခိုက်သွားကြသဖြင့် ထိုအချိန်တွင် ရဗ္ဗိများကို မေ့လျော့နေကြသည်။ ခရစ်တော်၌ ဘုရားသခင် တစ်ပါးတည်းသာ ရှိသည်ဟု သူတို့ ယူဆထားသော တန်ခိုးမျိုး ရှိနေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့ရသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အမူအရာသည် သူတို့၏ ထောင်လွှားသော အမူအရာနှင့် အလွန်ပင် ခြားနားလှသည်။ သူတို့သည် အထက်တန်းကျသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိနေခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုကြသော်လည်း ဝန်မခံလိုကြသဖြင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်နေကြသည်။ ယေရှု၌ မြေကြီးပေါ်တွင် အပြစ်လွှတ်နိုင်သော တန်ခိုးရှိကြောင်း သက်သေများလေလေ၊ သူတို့သည် မယုံကြည်မှုထဲ၌ ပို၍ ခိုင်မာအောင် ခံတပ်တည်ဆောက်လေလေ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ စကားတော်ဖြင့် လေဖြတ်သူ ကျန်းမာသွားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ပေတရု၏ အိမ်မှ သူတို့ ထွက်ခွာသွားသောအခါ ဘုရားသခင်၏ သားတော်အား နှုတ်ပိတ်ရန် အစီအစဉ်သစ်များကို ကြံစည်ကြလေတော့သည်။

The Pharisees were dumb with amazement and overwhelmed
with defeat. They saw that here was no opportunity for their jealousy
to inflame the multitude. The wonderful work wrought upon the man
whom they had given over to the wrath of God had so impressed the
people that the rabbis were for the time forgotten. They saw that
Christ possessed a power which they had ascribed to God alone; yet
the gentle dignity of His manner was in marked contrast to their own
haughty bearing. They were disconcerted and abashed, recognizing,
but not confessing, the presence of a superior being. The stronger
the evidence that Jesus had power on earth to forgive sins, the more
[271] frmly they entrenched themselves in unbelief. From the home of
Peter, where they had seen the paralytic restored by His word, they
went away to invent new schemes for silencing the Son of God.
“Thou Canst Make Me Clean” 225

မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပြီး အမြစ်တွယ်နေသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရောဂါဖြစ်စေ ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် အနာငြိမ်းနိုင်သော်လည်း၊ အလင်းကို မျက်ကွယ်ပြုထားသူများ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ရောဂါမှာမူ ပို၍ပင် အမြစ်တွယ်နေခဲ့သည်။ နူနာနှင့် လေဖြတ်ရောဂါတို့မှာ အယူသီးမှုနှင့် မယုံကြည်မှုတို့လောက် မကြောက်မက်ဖွယ် မကောင်းလှပေ။

Physical disease, however malignant and deep-seated, was
healed by the power of Christ; but the disease of the soul took
a frmer hold upon those who closed their eyes against the light.

အနာငြိမ်းသွားသော လေဖြတ်သူသည် မကြာသေးမီက မိမိအား ဖြည်းညှင်းစွာ ထမ်းထုတ်သွားသော အိပ်ရာခုတင်ကို လွယ်ကူစွာ ထမ်းလျက် မိသားစုထံ ပြန်ရောက်လာသောအခါ၊ ထိုအိမ်တွင် ကြီးစွာသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လေသည်။ သူတို့သည် ဝမ်းသာမျက်ရည်များဖြင့် ဝန်းရံလာကြပြီး မိမိတို့ မျက်စိကိုပင် မယုံရဲဘဲ ရှိကြသည်။ သူသည် လူ့စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ အသက်မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော လက်မောင်းများသည် ယခုတွင် သူ၏ အလိုအတိုင်း ချက်ချင်း လှုပ်ရှားနေပြီ။ ပိန်လှီပြီး ပြာနှမ်းနေသော အသားအရေသည် ယခုတွင် လန်းဆန်းပြီး နီမြန်းလာသည်။ သူသည် ခိုင်မာဖျတ်လတ်သော ခြေလှမ်းဖြင့် လမ်းလျှောက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေပြီး၊ အပြစ်နှင့် ဝေဒနာ၏ အမှတ်အသားများအစား စင်ကြယ်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့က အစားထိုးနေရာယူထားသည်။ ထိုအိမ်မှ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းသံများ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သူအား မျှော်လင့်ချက် ပြန်ပေးခဲ့သည့်၊ ဒုက္ခသည်အား ခွန်အား ပြန်ပေးခဲ့သည့် သားတော်မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်သည် ဘုန်းကြီးတော်မူ၏။ ဤလူနှင့် သူ၏ မိသားစုသည် ယေရှုအတွက် အသက်ပေးရန် အသင့်ရှိကြသည်။ မည်သည့် သံသယကမျှ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို မမှိန်စေနိုင်သလို၊ မည်သည့် မယုံကြည်မှုကမျှ သူတို့၏ မှောင်မိုက်နေသော အိမ်ထဲသို့ အလင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သော အရှင်အပေါ် ထားရှိသော သစ္စာတရားကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

Leprosy and palsy were not so terrible as bigotry and unbelief.
In the home of the healed paralytic there was great rejoicing
when he returned to his family, carrying with ease the couch upon
which he had been slowly borne from their presence but a short
time before. They gathered round with tears of joy, scarcely daring
to believe their eyes. He stood before them in the full vigor of
manhood. Those arms that they had seen lifeless were quick to obey
his will. The flesh that had been shrunken and leaden-hued was
now fresh and ruddy. He walked with a frm, free step. Joy and
hope were written in every lineament of his countenance; and an
expression of purity and peace had taken the place of the marks of
sin and suffering. Glad thanksgiving went up from that home, and
God was glorifed through His Son, who had restored hope to the
hopeless, and strength to the stricken one. This man and his family
were ready to lay down their lives for Jesus. No doubt dimmed their
faith, no unbelief marred their fealty to Him who had brought light
into their darkened home.