အခန်း (၇၉) — အမှုပြီးပြီ

 

အခန်း (၇၉) — “အမှုပြီးပြီ”

[758] Chapter 79—“It is Finished”

ခရစ်တော်သည် မိမိပြုရန်လာသော အမှုကို မပြီးစီးမချင်း အသက်တော်ကို စွန့်တော်မမူခဲ့ပါ။ နောက်ဆုံးထွက်သက်တွင် ကိုယ်တော်က “အမှုပြီးပြီ” ဟု ကြွေးကြော်တော်မူခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၉:၃၀)။ တိုက်ပွဲကို အောင်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ကိုယ်တော်၏ လက်ယာလက်နှင့် သန့်ရှင်းသော လက်ရုံးတော်သည် ကိုယ်တော်အတွက် အောင်ပွဲကို ရယူပေးခဲ့ပြီ။ အောင်နိုင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ထာဝရမြင့်မြတ်သော အရပ်၌ မိမိ၏အောင်လံတော်ကို စိုက်ထူခဲ့ပြီ။ ကောင်းကင်တမန်များကြား၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်း မရှိပေဘူးလော။ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးသည် ကယ်တင်ရှင်၏ အောင်ပွဲ၌ အောင်ပွဲခံခဲ့ကြသည်။ စာတန်သည် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီး မိမိ၏နိုင်ငံတော် ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။

Christ did not yield up His life till He had accomplished the work
which He came to do, and with His parting breath He exclaimed, “It
is fnished.” John 19:30. The battle had been won. His right hand
and His holy arm had gotten Him the victory. As a Conqueror He
planted His banner on the eternal heights. Was there not joy among
the angels? All heaven triumphed in the Saviour’s victory. Satan
was defeated, and knew that his kingdom was lost.

ကောင်းကင်တမန်များနှင့် မပြိုလဲသေးသော ကမ္ဘာများအတွက် “အမှုပြီးပြီ” ဟူသော ကြွေးကြော်သံသည် နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ကြီးမြတ်သော ရွေးနှုတ်ခြင်းအမှု ပြီးစီးခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်သာမက သူတို့အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ခရစ်တော်၏ အောင်ပွဲအသီးအပွင့်များကို ခံစားကြရသည်။

To the angels and the unfallen worlds the cry, “It is fnished,” had
a deep signifcance. It was for them as well as for us that the great
work of redemption had been accomplished. They with us share the
fruits of Christ’s victory.

ခရစ်တော် အသေခံတော်မူသည့် အချိန်အထိ စာတန်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ကောင်းကင်တမန်များ သို့မဟုတ် မပြိုလဲသော ကမ္ဘာများက ရှင်းလင်းစွာ မသိမြင်ခဲ့ကြသေးပါ။ ထိုအကြီးမားဆုံးသော အယူမှားသူသည် မိမိကိုယ်ကို လှည့်ဖြားမှုများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် သန့်ရှင်းသော သတ္တဝါများပင်လျှင် သူ၏အခြေခံမူများကို နားမလည်ခဲ့ကြချေ။ သူ၏ပုန်ကန်မှု သဘောသဘာဝကိုလည်း ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ခဲ့ကြပေ။

Not until the death of Christ was the character of Satan clearly
revealed to the angels or to the unfallen worlds. The archapostate
had so clothed himself with deception that even holy beings had not
understood his principles. They had not clearly seen the nature of
his rebellion.

ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သူမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းအသရေ ရှိသော သတ္တဝါတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လုစီဖာနှင့် ပတ်သက်၍ ထာဝရဘုရားက “သင်သည် တံဆိပ်ခတ်သောသူ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံသောသူ၊ အဆင်းလှခြင်း အထွတ်အမြတ်ဖြစ်သောသူ ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (ယေဇကျေလ ၂၈:၁၂)။ လုစီဖာသည် ဖြန့်မိုးထားသော ခေရုဗိမ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော် အလင်းထဲတွင် ရပ်တည်ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် ဖန်ဆင်းခံသတ္တဝါအားလုံးထဲတွင် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ခဲ့ပြီး စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသို့ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြသရာတွင် ရှေ့ဆောင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် အပြစ်ပြုပြီးနောက်တွင်၊ သူသည် ခမည်းတော်နှင့်အတူ ရရှိခဲ့သော မြင့်မြတ်သည့် ရာထူးကြောင့် သူ၏လှည့်ဖြားနိုင်သော စွမ်းအားမှာ ပို၍ပင် လှည့်ဖြားမှုရှိလာပြီး သူ၏စရိုက်ကို ဖော်ထုတ်ရန်မှာ ပို၍ခက်ခဲလာခဲ့သည်။

It was a being of wonderful power and glory that had set himself
against God. Of Lucifer the Lord says, “Thou sealest up the sum, full
of wisdom, and perfect in beauty.” Ezekiel 28:12. Lucifer had been
the covering cherub. He had stood in the light of God’s presence. He
had been the highest of all created beings, and had been foremost in
revealing God’s purposes to the universe. After he had sinned, his
[759] power to deceive was the more deceptive, and the unveiling of his
character was the more diffcult, because of the exalted position he
had held with the Father.

ဘုရားသခင်သည် စာတန်နှင့် ၎င်း၏ နောက်လိုက်များကို ကျောက်ခဲတစ်လုံး မြေပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ထိုသို့ မပြုခဲ့ပါ။ ပုန်ကန်မှုကို အတင်းအဓမ္မ အင်အားသုံး၍ မနှိမ်နင်းရပေ။ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေသော အာဏာကို စာတန်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်သာ တွေ့ရသည်။ ထာဝရဘုရား၏ အခြေခံမူများသည် ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်၏ အာဏာသည် ကောင်းမြတ်ခြင်း၊ ကရုဏာနှင့် မေတ္တာပေါ်တွင် အခြေခံသည်။ ဤအခြေခံမူများကို တင်ပြခြင်းသည် အသုံးပြုရမည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုသည် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အုပ်ချုပ်မှုဖြစ်ပြီး သမ္မာတရားနှင့် မေတ္တာသည်သာ လွှမ်းမိုးသော အင်အားဖြစ်ရမည်။

God could have destroyed Satan and his sympathizers as easily as
one can cast a pebble to the earth; but He did not do this. Rebellion
was not to be overcome by force. Compelling power is found only
under Satan’s government. The Lord’s principles are not of this
order. His authority rests upon goodness, mercy, and love; and
the presentation of these principles is the means to be used. God’s
664
“It is Finished” 665
government is moral, and truth and love are to be the prevailing
power.

အရာခပ်သိမ်းကို ထာဝရလုံခြုံမှု အခြေခံပေါ်တွင် ထားရှိရန်မှာ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ စာတန်၏ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ် အခြေခံမူများ ဖွံ့ဖြိုးလာစေရန် အချိန်ပေးရမည်ဟု ကောင်းကင်ညီလာခံ၌ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ စာတန်က သူ၏မူများသည် ဘုရားသခင်၏ မူများထက် ပို၍သာလွန်သည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့သည်။ စာတန်၏ အခြေခံမူများ မည်သို့ အလုပ်လုပ်သည်ကို ကောင်းကင်စကြဝဠာက မြင်နိုင်စေရန် အချိန်ပေးခဲ့သည်။

It was God’s purpose to place things on an eternal basis of
security, and in the councils of heaven it was decided that time
must be given for Satan to develop the principles which were the
foundation of his system of government. He had claimed that these
were superior to God’s principles. Time was given for the working of
Satan’s principles, that they might be seen by the heavenly universe.

စာတန်သည် လူသားတို့ကို အပြစ်ထဲသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး ရွေးနှုတ်ခြင်း အစီအစဉ်ကို စတင်ခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်း (၄,၀၀၀) ပတ်လုံး ခရစ်တော်သည် လူသားတို့ကို မြှင့်တင်ရန် လုပ်ဆောင်နေချိန်တွင် စာတန်သည် လူသားတို့ ပျက်စီးကျဆင်းစေရန် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးသည် ထိုအရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

Satan led men into sin, and the plan of redemption was put in
operation. For four thousand years, Christ was working for man’s
uplifting, and Satan for his ruin and degradation. And the heavenly
universe beheld it all.

ယေရှု ဤလောကသို့ ကြွလာသောအခါ စာတန်၏ တန်ခိုးသည် ကိုယ်တော်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ဗက်လင်မြို့၌ သူငယ်တော်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာချိန်မှစ၍ ထိုလုယူသူသည် ကိုယ်တော်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ယေရှု၏ ပြည့်စုံသော ကလေးဘဝ၊ အပြစ်ကင်းသော လူလားမြောက်မှု၊ သန့်ရှင်းသော သာသနာပြုလုပ်ငန်းနှင့် အပြစ်ကင်းစင်သော ယဇ်ပူဇော်မှုတို့ကို မဖြစ်မြောက်စေရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် သူသည် ဟန့်တားခဲ့သည်။ သို့သော် သူရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ သူသည် ယေရှုကို အပြစ်ထဲသို့ မသွေးဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်ကို စိတ်ဓာတ်ကျအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့သလို၊ ဤလောကသို့ ဆောင်ရွက်ရန်လာသော အမှုတော်မှလည်း မောင်းထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ တောကန္တာရမှ ကာရာနီတောင်အထိ စာတန်၏ ဒေါသလှိုင်းတံပိုးသည် ကိုယ်တော်အပေါ် ရိုက်ခတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုဒေါသသည် ပို၍ပြင်းထန်လာလေလေ ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် ခမည်းတော်၏ လက်တော်ကို ပို၍မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် သွေးစွန်းသော လမ်းခရီးကို ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့လေလေ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ကို နှိပ်စက်ရန်နှင့် အောင်နိုင်ရန် စာတန်၏ ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ အညစ်အကြေးကင်းသော စရိုက်လက္ခဏာကို ပို၍သန့်ရှင်းသော အလင်းထဲတွင်သာ ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။

When Jesus came into the world, Satan’s power was turned
against Him. From the time when He appeared as a babe in Bethlehem, the usurper worked to bring about His destruction. In every
possible way he sought to prevent Jesus from developing a perfect
childhood, a faultless manhood, a holy ministry, and an unblemished
sacrifce. But he was defeated. He could not lead Jesus into sin. He
could not discourage Him, or drive Him from a work He had come
on earth to do. From the desert to Calvary, the storm of Satan’s wrath
beat upon Him, but the more mercilessly it fell, the more frmly did
the Son of God cling to the hand of His Father, and press on in the
bloodstained path. All the efforts of Satan to oppress and overcome
Him only brought out in a purer light His spotless character.

ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးနှင့် မပြိုလဲသော ကမ္ဘာများသည် ထိုပဋိပက္ခကို သက်သေအဖြစ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ ထိုတိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးမြင်ကွင်းများကို သူတို့သည် အလွန်တရာ စိတ်ဝင်တစားဖြင့် စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကယ်တင်ရှင် ဂေသရှေမန်ဥယျာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်ခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်မှာ ကြီးမားသော မှောင်မိုက်ခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကြောင့် ငုံ့လျှိုးနေခဲ့သည်။ “အိုအဘ၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် ဤခွက်ကို အကျွန်ုပ်ထံမှ လွှဲတော်မူပါ” ဟူသော ခါးသီးသော ဟစ်အော်သံကို သူတို့ ကြားခဲ့ကြရသည် (မဿဲ ၂၆:၃၉)။ ခမည်းတော်၏ မျက်မှောက်တော် ရုပ်သိမ်းသွားချိန်တွင် ကိုယ်တော်သည် နောက်ဆုံးသေခြင်းနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ရခြင်းထက် ပိုမိုခါးသီးသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဖြင့် ရှိနေသည်ကို သူတို့ မြင်ခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ ချွေးပေါက်များမှ သွေးများ ထွက်လာပြီး မြေပေါ်သို့ အစက်အစက် ကျခဲ့သည်။ လွတ်မြောက်ရန် ဆုတောင်းခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ခမ်းမှ (၃) ကြိမ်တိုင်တိုင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ဆက်၍မကြည့်ရက်တော့သဖြင့် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ထံသို့ နှစ်သိမ့်ပေးမည့် စေတမန်တစ်ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။

All heaven and the unfallen worlds had been witnesses to the
controversy. With what intense interest did they follow the closing
scenes of the conflict. They beheld the Saviour enter the garden
of Gethsemane, His soul bowed down with the horror of a great
darkness. They heard His bitter cry, “Father, if it be possible, let
this cup pass from Me.” Matthew 26:39. As the Father’s presence
was withdrawn, they saw Him sorrowful with a bitterness of sorrow
exceeding that of the last great struggle with death. The bloody
sweat was forced from His pores, and fell in drops upon the ground. [760]

ကောင်းကင်ဘုံသည် သားကောင်ဖြစ်သော ကိုယ်တော်ကို လူသတ်သမား လူအုပ်စုလက်ထဲသို့ အပ်နှံခြင်းခံရသည်ကိုလည်းကောင်း၊ လှောင်ပြောင်ခြင်းနှင့် အကြမ်းဖက်မှုများဖြင့် ရုံးတော်တစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကိုလည်းကောင်း မြင်ခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ နိမ့်ကျသော မွေးဖွားခြင်းအပေါ် ညှဉ်းပန်းသူများ၏ ကဲ့ရဲ့သံများကို ကြားခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော် အချစ်ရဆုံးသော တပည့်တော်တစ်ဦးက ကျိန်ဆဲလျက် ငြင်းပယ်သည်ကို ကြားခဲ့ရသည်။ စာတန်၏ ရူးသွပ်သော လုပ်ရပ်များနှင့် လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးအပေါ် သူ၏လွှမ်းမိုးမှုကို မြင်ခဲ့ရသည်။ အို၊ ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းပါတည်း! ကယ်တင်ရှင်သည် သန်းခေါင်ယံအချိန်၌ ဂေသရှေမန်တွင် အဖမ်းခံရပြီး၊ နန်းတော်မှ တရားစီရင်ရာ ခန်းမသို့ ဟိုဟိုဒီဒီ ဆွဲငင်သွားခြင်းခံရကာ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များရှေ့၌ (၂) ကြိမ်၊ လွှတ်တော်ရှေ့၌ (၂) ကြိမ်၊ ပိလတ်မင်းရှေ့၌ (၂) ကြိမ်နှင့် ဟေရုဒ်မင်းရှေ့၌ (၁) ကြိမ် တရားစွဲဆိုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်း၊ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်း ခံရကာ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံရန် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယေရုရှလင်မြို့သမီးပျိုများ၏ ငိုကြွေးသံနှင့် လူအုပ်ကြီး၏ ပြက်ရယ်ပြုသံများကြားတွင် လေးလံသော လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ကိုယ်တော် ထမ်းဆောင်ခဲ့ရသည်။

Thrice the prayer for deliverance was wrung from His lips. Heaven
could no longer endure the sight, and a messenger of comfort was
sent to the Son of God.
Heaven beheld the Victim betrayed into the hands of the murderous mob, and with mockery and violence hurried from one tribunal
666 The Desire of Ages
to another. It heard the sneers of His persecutors because of His
lowly birth. It heard the denial with cursing and swearing by one
of His best-loved disciples. It saw the frenzied work of Satan, and
his power over the hearts of men. Oh, fearful scene! the Saviour
seized at midnight in Gethsemane, dragged to and fro from palace
to judgment hall, arraigned twice before the priests, twice before
the Sanhedrin, twice before Pilate, and once before Herod, mocked,
scourged, condemned, and led out to be crucifed, bearing the heavy
burden of the cross, amid the wailing of the daughters of Jerusalem
and the jeering of the rabble.

ခရစ်တော်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲခံရကာ၊ ဒဏ်ရာရနေသော နားထင်တော်မှ သွေးများစီးကျနေပြီး၊ သွေးစွန်းနေသော ချွေးများ နဖူးပေါ်တွင် ရှိနေသည်ကို ကောင်းကင်ဘုံက ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များမှ သွေးများသည် လက်ဝါးကပ်တိုင် စိုက်ထူရန် တူးထားသော ကျောက်ခဲပေါ်သို့ တစ်စက်ချင်း ကျနေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်အလေးချိန်ကြောင့် လက်များပေါ်တွင် ဆွဲငင်နေသဖြင့် သံမှိုစွဲထားသော ဒဏ်ရာများသည် ဟက်တက်ကွဲနေခဲ့သည်။ လောကီသားတို့၏ အပြစ်ဝန်ကို ထမ်းထားရသဖြင့် ကိုယ်တော်၏ အသက်ရှူသံမှာ မြန်ဆန်ပြီး ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ပြင်းထန်သော ဆင်းရဲဒုက္ခများကြားမှ “အဖ၊ သူတို့၏အပြစ်ကို လွှတ်တော်မူပါ။ သူတို့သည် မိမိတို့ပြုသောအမှုကို မသိကြပါ” ဟု ဆုတောင်းတော်မူသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံး အံ့ဩခြင်းနှင့် ပြည့်သွားခဲ့သည် (လုကာ ၂၃:၃၄)။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း ဖန်ဆင်းထားသော လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ တစ်ပါးတည်းသော သားတော်၏ အသက်ကို ချေမှုန်းရန် ပူးပေါင်းနေကြသည်။ ကောင်းကင်စကြဝဠာအတွက် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းပါနည်း!

Heaven viewed with grief and amazement Christ hanging upon
the cross, blood flowing from His wounded temples, and sweat
tinged with blood standing upon His brow. From His hands and feet
the blood fell, drop by drop, upon the rock drilled for the foot of
the cross. The wounds made by the nails gaped as the weight of
His body dragged upon His hands. His labored breath grew quick
and deep, as His soul panted under the burden of the sins of the
world. All heaven was flled with wonder when the prayer of Christ
was offered in the midst of His terrible suffering,—“Father, forgive
them; for they know not what they do.” Luke 23:34. Yet there stood
men, formed in the image of God, joining to crush out the life of His
only-begotten Son. What a sight for the heavenly universe!

မှောင်မိုက်တန်ခိုးရှင်များနှင့် မင်းများတို့သည် လက်ဝါးကပ်တိုင် ဘေးပတ်လည်တွင် စုဝေးခဲ့ကြပြီး လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲသို့ မယုံကြည်ခြင်းတည်းဟူသော ငရဲအရိပ်ကို ချပစ်ခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ထိုသတ္တဝါများကို ပလ္လင်တော်ရှေ့တွင် ရပ်တည်ရန် ဖန်ဆင်းခဲ့စဉ်က၊ သူတို့သည် လှပပြီး ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ တင့်တယ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်းမှာ သူတို့၏ မြင့်မြတ်သော ရာထူးနှင့် လျော်ညီခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံကာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်နက်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ယေဟောဝါ၏ အစေခံများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ရုံးတော်တွင် တစ်ခါက အမှုတော်ထမ်းခဲ့သော ဘုန်းကြီးသော သရပ်ဖိမ် (Seraphim) များမှာ ဤကျရှုံးနေသော ကောင်းကင်တမန်များ ဖြစ်သည်ဟု မည်သူ သိနိုင်ပါတော့မည်နည်း။

The principalities and powers of darkness were assembled
around the cross, casting the hellish shadow of unbelief into the
hearts of men. When the Lord created these beings to stand before
His throne, they were beautiful and glorious. Their loveliness and
holiness were in accordance with their exalted station. They were
enriched with the wisdom of God, and girded with the panoply of
heaven. They were Jehovah’s ministers. But who could recognize in
the fallen angels the glorious seraphim that once ministered in the
heavenly courts?

စာတန်၏ အစေခံများသည် မကောင်းသော သူများနှင့် ပူးပေါင်းကာ ခရစ်တော်ကို အပြစ်သားတို့၏ အကြီးအကဲအဖြစ် လူတို့ ယုံကြည်လာအောင်နှင့် ရွံရှာဖွယ်ရာ အရာအဖြစ် သတ်မှတ်လာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲခံရစဉ် လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသူများသည် ပထမဆုံးသော ပုန်ကန်သူ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ပြည့်နှက်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုသူများကို ယုတ်ညံ့ပြီး ရွံရှာဖွယ် စကားလုံးများဖြင့် ပြည့်စေခဲ့သည်။ သူတို့၏ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်မှုများကို သူကပင် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအရာအားလုံးမှ သူ ဘာမျှ မရရှိခဲ့ပါ။

Satanic agencies confederated with evil men in leading the people to believe Christ the chief of sinners, and to make Him the object
of detestation. Those who mocked Christ as He hung upon the cross
were imbued with the spirit of the frst great rebel. He flled them
[761] with vile and loathsome speeches. He inspired their taunts. But by
all this he gained nothing.
“It is Finished” 667

အကယ်၍ ခရစ်တော်၌ အပြစ်တစ်ခုခုကိုသာ တွေ့ခဲ့လျှင်၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် စာတန်ထံသို့ တစ်ချက်ကလေးမျှ အလျှော့ပေးခဲ့လျှင်၊ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားတို့၏ ရန်သူသည် အောင်ပွဲခံသွားမည် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ခေါင်းတော်ကို ညွှတ်၍ အသေခံတော်မူခဲ့သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံမှုကို အမြဲမြဲ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ “ထိုအခါ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ကြီးသော အသံကား၊ ယခုမှာ ငါတို့ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်း၊ တန်ခိုးတော်၊ နိုင်ငံတော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ခရစ်တော်၏ အာဏာတော်သည် ရောက်လေပြီ။ ငါတို့ ညီအစ်ကိုများကို ငါတို့ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ နေ့ညမပြတ် အပြစ်တင်သော ရန်သူကို အောက်သို့ ချလေပြီ” ဟု ဆိုသည်ကို ငါကြား၏ (ဗျာဒိတ် ၁၂:၁၀)။

Could one sin have been found in Christ, had He in one particular
yielded to Satan to escape the terrible torture, the enemy of God and
man would have triumphed. Christ bowed His head and died, but
He held fast His faith and His submission to God. “And I heard a
loud voice saying in heaven, Now is come salvation, and strength,
and the kingdom of our God, and the power of His Christ: for the
accuser of our brethren is cast down, which accused them before our
God day and night.” Revelation 12:10.

စာတန်သည် မိမိ၏ အရေခြုံမှုများ ကွာကျသွားသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။ သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုသည် မပြိုလဲသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ကောင်းကင်စကြဝဠာရှေ့တွင် အထင်အရှား ပေါ်လွင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို လူသတ်သမားတစ်ဦးအဖြစ် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ သွေးကို လောင်းစေခြင်းဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်သတ္တဝါများ၏ စာနာမှုမှ မိမိကိုယ်ကို အမြစ်ပြတ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏လုပ်ငန်းမှာ ကန့်သတ်ခြင်း ခံရသည်။ သူသည် မည်သည့် ပုံစံမျိုးကိုပင် ဆောင်စေကာမူ၊ ကောင်းကင်ရုံးတော်မှ လာသော ကောင်းကင်တမန်များကို စောင့်ကြိုပြီး ခရစ်တော်၏ ညီအစ်ကိုများသည် အပြစ်၏ ညစ်ညမ်းသော အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်ဟု သူတို့ရှေ့၌ အပြစ်တင်ခြင်းကို နောက်နောင် မပြုနိုင်တော့ပါ။ စာတန်နှင့် ကောင်းကင်လောကကြားရှိ နောက်ဆုံးသော စာနာမှု အဆက်အသွယ်မှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ။

Satan saw that his disguise was torn away. His administration
was laid open before the unfallen angels and before the heavenly universe. He had revealed himself as a murderer. By shedding the blood
of the Son of God, he had uprooted himself from the sympathies of
the heavenly beings. Henceforth his work was restricted. Whatever
attitude he might assume, he could no longer await the angels as
they came from the heavenly courts, and before them accuse Christ’s
brethren of being clothed with the garments of blackness and the
deflement of sin. The last link of sympathy between Satan and the
heavenly world was broken.

သို့သော် စာတန်သည် ထိုအချိန်တွင် ဖျက်ဆီးခြင်း မခံရသေးပါ။ ကြီးမားသော ပဋိပက္ခတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည့် အရာအားလုံးကို ကောင်းကင်တမန်များပင်လျှင် ထိုအချိန်၌ အပြည့်အစုံ နားမလည်ခဲ့ကြသေးပါ။ အရေးကြီးသော အခြေခံမူများကို ပို၍ ပြည့်စုံစွာ ထုတ်ဖော်ပြသရန် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ လူသားတို့အတွက် စာတန်၏ တည်ရှိမှုကို ဆက်လက် ခွင့်ပြုထားရမည်။ လူသားများကော ကောင်းကင်တမန်များပါ အလင်းမင်းသားနှင့် မှောင်မိုက်မင်းသားတို့၏ ကွာခြားချက်ကို မြင်တွေ့ရမည်။ မည်သူ့ကို အစေခံမည်နည်းဆိုသည်ကို လူတိုင်း ရွေးချယ်ရမည်။

Yet Satan was not then destroyed. The angels did not even
then understand all that was involved in the great controversy. The
principles at stake were to be more fully revealed. And for the sake
of man, Satan’s existence must be continued. Man as well as angels
must see the contrast between the Prince of light and the prince of
darkness. He must choose whom he will serve.

ကြီးမားသော ပဋိပက္ခ၏ အစပိုင်းတွင် စာတန်က ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို မလိုက်နာနိုင်ကြောင်း၊ တရားမျှတမှုသည် ကရုဏာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကြောင်း၊ အကယ်၍ ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့လျှင် အပြစ်သားကို ခွင့်လွှတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ အပြစ်တိုင်းသည် ပြစ်ဒဏ်ခံရမည်ဟု စာတန်က အတင်းအကျပ် ပြောဆိုခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်၏ ပြစ်ဒဏ်ကို လွတ်ငြိမ်းခွင့်ပေးခဲ့လျှင် ကိုယ်တော်သည် သမ္မာတရားနှင့် တရားမျှတသော ဘုရား မဟုတ်တော့ဟု ဆိုခဲ့သည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ပြီး အလိုတော်ကို ဖီဆန်သောအခါ စာတန်သည် ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ ပညတ်တော်ကို မလိုက်နာနိုင်ကြောင်းနှင့် လူကို ခွင့်မလွှတ်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ပြီဟု သူ ကြေညာခဲ့သည်။ သူသည် ပုန်ကန်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံမှ နှင်ထုတ်ခံရသောကြောင့်၊ လူသားမျိုးနွယ်သည်လည်း ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာတော်မှ ထာဝရ ဖယ်ထုတ်ခံရမည်ဟု စာတန်က တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် တရားမျှတနေပြီး အပြစ်သားအပေါ် ကရုဏာ မပြနိုင်ဟု သူက အကြောင်းပြခဲ့သည်။

In the opening of the great controversy, Satan had declared that
the law of God could not be obeyed, that justice was inconsistent with
mercy, and that, should the law be broken, it would be impossible for
the sinner to be pardoned. Every sin must meet its punishment, urged
Satan; and if God should remit the punishment of sin, He would not
be a God of truth and justice. When men broke the law of God, and
defed His will, Satan exulted. It was proved, he declared, that the
law could not be obeyed; man could not be forgiven. Because he,
after his rebellion, had been banished from heaven, Satan claimed
that the human race must be forever shut out from God’s favor. God
could not be just, he urged, and yet show mercy to the sinner.

သို့သော် အပြစ်သားဖြစ်သည့်တိုင်အောင် လူသားသည် စာတန်နှင့် မတူသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ လုစီဖာသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေ အလင်းထဲတွင် အပြစ်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားသော ဖန်ဆင်းခံ သတ္တဝါများထက် သူ့အား ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်ကို ပို၍ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို နားလည်ပြီး ကိုယ်တော်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို သိလျက်နှင့် စာတန်သည် မိမိ၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော၊ လွတ်လပ်သော အလိုဆန္ဒအတိုင်း လိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤရွေးချယ်မှုသည် အပြီးသတ်ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၌ လုပ်ဆောင်စရာ မရှိတော့ပါ။ သို့သော် လူသားမှာမူ လှည့်ဖြားခံရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် စာတန်၏ လှည့်ဖျားမှုကြောင့် မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်၏ အမြင့်နှင့် အနက်ကို သူ မသိခဲ့ပါ။ သူ့အတွက်မူ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်ကို သိရှိခြင်းအားဖြင့် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်။ ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို မြင်တွေ့ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လည် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံရနိုင်သည်။

But even as a sinner, man was in a different position from that
of Satan. Lucifer in heaven had sinned in the light of God’s glory.
To him as to no other created being was given a revelation of God’s
668 The Desire of Ages
[762] love. Understanding the character of God, knowing His goodness,
Satan chose to follow his own selfsh, independent will. This choice
was fnal. There was no more that God could do to save him. But
man was deceived; his mind was darkened by Satan’s sophistry. The
height and depth of the love of God he did not know. For him there
was hope in a knowledge of God’s love. By beholding His character
he might be drawn back to God.

ယေရှုအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာကို လူသားတို့အား ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော်လည်း၊ ကရုဏာသည် တရားမျှတမှုကို ဘေးဖယ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါ။ ပညတ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာတော်များကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီး၊ ကျရှုံးနေသော လူသားနှင့် ကိုက်ညီစေရန် ထိုပညတ်တော်၏ အစက်အပြောက် တစ်ခုမျှပင် ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ပညတ်တော်ကို မပြောင်းလဲခဲ့ဘဲ၊ လူသားတို့၏ ရွေးနှုတ်ခြင်းအတွက် ခရစ်တော်၌ မိမိကိုယ်ကို ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည်။ “ဘုရားသခင်သည် ခရစ်တော်၌ ရှိနေလျက် လောကီသားတို့ကို မိမိနှင့် မိမိတ်ိုင် စေ့စပ်တော်မူ၏” (၂ ကောရိန္သု ၅:၁၉)။

Through Jesus, God’s mercy was manifested to men; but mercy
does not set aside justice. The law reveals the attributes of God’s
character, and not a jot or tittle of it could be changed to meet man in
his fallen condition. God did not change His law, but He sacrifced
Himself, in Christ, for man’s redemption. “God was in Christ,
reconciling the world unto Himself.” 2 Corinthians 5:19.

ပညတ်တော်သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်း—ဖြောင့်မတ်သော အသက်တာနှင့် ပြည့်စုံသော စရိုက်လက္ခဏာကို လိုအပ်သည်။ ဤအရာကို လူသားသည် မပေးနိုင်ပါ။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်များကို မပြည့်မီနိုင်ပါ။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် လူသားအဖြစ် ဤလောကသို့ ကြွလာပြီး သန့်ရှင်းသော အသက်တာကို နေထိုင်ကာ ပြည့်စုံသော စရိုက်လက္ခဏာကို ဖွံ့ဖြိုးစေခဲ့သည်။ ဤအရာများကို လက်ခံသူတိုင်းအား ကိုယ်တော်က အခမဲ့ ဆုကျေးဇူးအဖြစ် ပေးသနားတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ အသက်တာသည် လူသားတို့၏ အသက်တာအတွက် ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုသို့ဖြင့် လူသားတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သည်းခံတော်မူခြင်းအားဖြင့် အတိတ်က ကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်များအတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ရရှိကြသည်။ ဤမျှမက ခရစ်တော်သည် လူသားတို့အား ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာတော်များကို ပေးအပ်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် လူသား၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ အင်အားနှင့် အဆင်းလှခြင်းတို့ဖြင့် တည်ဆောက်ပေးတော်မူသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ပညတ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်သူ၌ ပြည့်စုံလာသည်။ ဘုရားသခင်သည် “ဖြောင့်မတ်တော်မူသည် ဖြစ်၍၊ ယေရှုကို ယုံကြည်သောသူကိုလည်း ဖြောင့်မတ်ရာ၌ တည်စေတော်မူ၏” (ရောမ ၃:၂၆)။

The law requires righteousness,—a righteous life, a perfect character; and this man has not to give. He cannot meet the claims of
God’s holy law. But Christ, coming to the earth as man, lived a holy
life, and developed a perfect character. These He offers as a free gift
to all who will receive them. His life stands for the life of men. Thus
they have remission of sins that are past, through the forbearance of
God. More than this, Christ imbues men with the attributes of God.
He builds up the human character after the similitude of the divine
character, a goodly fabric of spiritual strength and beauty. Thus the
very righteousness of the law is fulflled in the believer in Christ.
God can “be just, and the justifer of him which believeth in Jesus.”
Romans 3:26.

ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်သည် ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတွင်သာမက တရားမျှတမှုတွင်လည်း ပေါ်လွင်နေပါသည်။ တရားမျှတမှုသည် ကိုယ်တော်၏ ပလ္လင်တော် အခြေခံဖြစ်ပြီး မေတ္တာတော်၏ အသီးအပွင့်လည်း ဖြစ်သည်။ ကရုဏာကို သမ္မာတရားနှင့် တရားမျှတမှုတို့မှ ခွဲထုတ်ရန်မှာ စာတန်၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် ငြိမ်သက်ခြင်း၏ ရန်သူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် သူ ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်က ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်တော်တွင် ၎င်းတို့သည် ခွဲခြား၍မရအောင် ပေါင်းစည်းနေကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ တစ်ခုမရှိဘဲ အခြားတစ်ခု မတည်ရှိနိုင်ပါ။ “ကရုဏာနှင့် သစ္စာသည် ဆုံမိကြပြီ။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းသည် တစ်ခုကိုတစ်ခု နမ်းကြပြီ” (ဆာလံ ၈၅:၁၀)။

God’s love has been expressed in His justice no less than in His
mercy. Justice is the foundation of His throne, and the fruit of His
love. It had been Satan’s purpose to divorce mercy from truth and
justice. He sought to prove that the righteousness of God’s law is
an enemy to peace. But Christ shows that in God’s plan they are
indissolubly joined together; the one cannot exist without the other.
“Mercy and truth are met together; righteousness and peace have
kissed each other.” Psalm 85:10.

ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ အသက်တာနှင့် အသေခံခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုသည် ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာကို မဖျက်ဆီးကြောင်း၊ အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်နိုင်ကြောင်း၊ ပညတ်တော်သည် ဖြောင့်မတ်ပြီး ပြည့်စုံစွာ လိုက်နာနိုင်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ စာတန်၏ စွပ်စွဲချက်များမှာ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ မေတ္တာတော်အတွက် လူသားတို့အား မှားယွင်းနိုင်ခြင်းမရှိသော သက်သေအထောက်အထားကို ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

By His life and His death, Christ proved that God’s justice did
not destroy His mercy, but that sin could be forgiven, and that the
law is righteous, and can be perfectly obeyed. Satan’s charges were
refuted. God had given man unmistakable evidence of His love.
“It is Finished” 669

နောက်ထပ် လှည့်ဖြားမှုတစ်ခုကို ယခု ထုတ်ဖော်ပြသတော့မည် ဖြစ်သည်။ ကရုဏာသည် တရားမျှတမှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်ဟုလည်းကောင်း၊ ခရစ်တော် အသေခံခြင်းက ခမည်းတော်၏ ပညတ်တော်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည်ဟုလည်းကောင်း စာတန်က ကြေညာခဲ့သည်။ အကယ်၍ ပညတ်တော်ကို ပြောင်းလဲနိုင်လျှင် သို့မဟုတ် ပယ်ဖျက်နိုင်လျှင် ခရစ်တော် အသေခံရန် မလိုပါ။ သို့သော် ပညတ်တော်ကို ပယ်ဖျက်ခြင်းသည် အပြစ်ကျူးလွန်မှုကို ထာဝရဖြစ်စေပြီး ဤလောကကို စာတန်၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိစေမည် ဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်သည် မပြောင်းလဲနိုင်သောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ပညတ်တော်ကို လိုက်နာခြင်းအားဖြင့်သာ လူသားသည် ကယ်တင်ခြင်း ရနိုင်သောကြောင့်လည်းကောင်း ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် အသေခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်က ပညတ်တော်ကို ခိုင်မြဲစေခဲ့သော နည်းလမ်းကိုပင် စာတန်က ပညတ်တော်ကို ဖျက်ဆီးသော နည်းလမ်းအဖြစ် မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ခရစ်တော်နှင့် စာတန်ကြားရှိ ကြီးမားသော ပဋိပက္ခ၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Another deception was now to be brought forward. Satan declared that mercy destroyed justice, that the death of Christ abrogated
the Father’s law. Had it been possible for the law to be changed or
abrogated, then Christ need not have died. But to abrogate the law
would be to immortalize transgression, and place the world under [763]
Satan’s control. It was because the law was changeless, because
man could be saved only through obedience to its precepts, that
Jesus was lifted up on the cross. Yet the very means by which Christ
established the law Satan represented as destroying it. Here will
come the last conflict of the great controversy between Christ and
Satan.

ဘုရားသခင် ကိုယ်တိုင် မိန့်မြွက်တော်မူသော ပညတ်တော်မှာ ချို့ယွင်းချက် ရှိသည်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ အချို့သော အချက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီဟူ၍လည်းကောင်း စာတန်က ယခုအခါ အခိုင်အမာ ပြောဆိုနေသည်။ ဤအရာသည် သူ ဤလောကသို့ ယူဆောင်လာမည့် နောက်ဆုံးသော ကြီးမားသည့် လှည့်ဖြားမှုဖြစ်သည်။ သူသည် ပညတ်တော် တစ်ခုလုံးကို တိုက်ခိုက်ရန် မလိုပါ။ လူတို့အား ပညတ်တော် တစ်ချက်ကိုပင် လျစ်လျူရှုအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လျှင် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အောင်မြင်ပြီ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ “အကြင်သူသည် ပညတ်တရား အလုံးစုံကို စောင့်သော်လည်း၊ တစ်ချက်၌ မှားမိလျှင် ပညတ်တရား အလုံးစုံကို လွန်ကျူးသောသူ ဖြစ်၏” (ယာကုပ် ၂:၁၀)။ ပညတ်တော် တစ်ချက်ကို ချိုးဖောက်ရန် သဘောတူခြင်းဖြင့် လူတို့သည် စာတန်၏ တန်ခိုးအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အစား လူသားတို့၏ ပညတ်များကို အစားထိုးခြင်းဖြင့် စာတန်သည် ဤလောကကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်။ ဤလုပ်ငန်းကို ပရောဖက်ပြုချက်များတွင် ဟောပြောထားသည်။ စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော ကြီးမားသော အယူမှား တန်ခိုးနှင့် ပတ်သက်၍ “ထိုမင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြု၍ ကြီးစွာသော စကားကို ပြောလိမ့်မည်။ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရား၏ သန့်ရှင်းသူတို့ကို ညှဉ်းဆဲလိမ့်မည်။ အချိန်ကာလနှင့် ပညတ်တရားတို့ကို ပြောင်းလဲစေခြင်းငှာ ကြံစည်လိမ့်မည်။ ထိုသူတို့သည် သူ၏လက်သို့ အပ်နှံခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်” ဟု ဖော်ပြထားသည် (ဒံယေလ ၇:၂၅)။

That the law which was spoken by God’s own voice is faulty,
that some specifcation has been set aside, is the claim which Satan
now puts forward. It is the last great deception that he will bring
upon the world. He needs not to assail the whole law; if he can lead
men to disregard one precept, his purpose is gained. For “whosoever
shall keep the whole law, and yet offend in one point, he is guilty
of all.” James 2:10. By consenting to break one precept, men are
brought under Satan’s power. By substituting human law for God’s
law, Satan will seek to control the world. This work is foretold in
prophecy. Of the great apostate power which is the representative of
Satan, it is declared, “He shall speak great words against the Most
High, and shall wear out the saints of the Most High, and think to
change times and laws: and they shall be given into his hand.” Daniel
7:25.

လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို ဆန့်ကျင်ရန် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဥပဒေများကို သေချာပေါက် ချမှတ်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် အခြားသူများ၏ အမှားအမှန် သိစိတ်ကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။ ထိုဥပဒေများကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် သူတို့၏ ထက်သန်မှုတွင် လူသားချင်းကို နှိပ်စက်ကြလိမ့်မည်။

Men will surely set up their laws to counterwork the laws of God.
They will seek to compel the consciences of others, and in their zeal
to enforce these laws they will oppress their fellow men.

ကောင်းကင်ဘုံ၌ စတင်ခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဆန့်ကျင်သည့် စစ်ပွဲသည် ကမ္ဘာကုန်သည်အထိ ဆက်လက် ရှိနေလိမ့်မည်။ လူတိုင်းသည် အစမ်းသပ်ခံရမည်။ နာခံခြင်း သို့မဟုတ် မနာခံခြင်းသည် တစ်လောကလုံး ဆုံးဖြတ်ရမည့် မေးခွန်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့် လူတို့၏ ဥပဒေကြားတွင် လူတိုင်း ရွေးချယ်ရလိမ့်မည်။ ဤနေရာတွင် ကွဲပြားခြားနားသော မျဉ်းကို ဆွဲလိမ့်မည်။ အတန်းအစား (၂) မျိုးသာ ရှိလိမ့်မည်။ လူတိုင်း၏ စရိုက်လက္ခဏာမှာ အပြည့်အဝ ဖွံ့ဖြိုးလာလိမ့်မည်။ လူတိုင်းသည် သစ္စာရှိသောဘက်တွင် ရှိသလား သို့မဟုတ် ပုန်ကန်သောဘက်တွင် ရှိသလားဆိုသည်ကို ပြသကြလိမ့်မည်။

The warfare against God’s law, which was begun in heaven,
will be continued until the end of time. Every man will be tested.
Obedience or disobedience is the question to be decided by the
whole world. All will be called to choose between the law of God
and the laws of men. Here the dividing line will be drawn. There
will be but two classes. Every character will be fully developed; and
all will show whether they have chosen the side of loyalty or that of
rebellion.

ထိုအခါ အဆုံးသတ်သည် ရောက်လာလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ပညတ်တော်ကို တရားမျှတကြောင်း သက်သေပြပြီး မိမိ၏ လူမျိုးတော်ကို ကယ်တင်လိမ့်မည်။ စာတန်နှင့် ပုန်ကန်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သူ အားလုံးသည် ပယ်ဖြတ်ခြင်း ခံရကြလိမ့်မည်။ အပြစ်နှင့် အပြစ်သားများသည် အမြစ်ကော အကိုင်းပါ ပျက်စီးသွားကြလိမ့်မည် (မာလခိ ၄:၁)။ စာတန်သည် အမြစ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ နောက်လိုက်များသည် အကိုင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ မကောင်းမှု၏ မင်းသားအတွက် “သင်သည် ဘုရားသခင်၏ စိတ်နှလုံးကဲ့သို့ မိမိစိတ်နှလုံးကို ထားသောကြောင့် ... အို ဖြန့်မိုးသော ခေရုဗိမ်၊ မီးခဲတို့ အလယ်မှ သင့်ကို ငါဖျက်ဆီးမည်။ ... သင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်ရလိမ့်မည်။ နောက်တစ်ဖန် ဘယ်တော့မျှ ရှိတော့မည်မဟုတ်” ဟူသော စကားတော်သည် ပြည့်စုံလာလိမ့်မည်။ ထိုအခါ “မတရားသောသူသည် မရှိရာ။ သူ၏နေရာကို စေ့စေ့ကြည့်သော်လည်း မတွေ့ရ။” “သူတို့သည် တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်” (ယေဇကျေလ ၂၈:၆-၁၉၊ ဆာလံ ၃၇:၁၀၊ ဩဗဒိ ၁:၁၆)။

Then the end will come. God will vindicate His law and deliver
His people. Satan and all who have joined him in rebellion will
670 The Desire of Ages
be cut off. Sin and sinners will perish, root and branch, (Malachi
4:1),—Satan the root, and his followers the branches. The word will
be fulflled to the prince of evil, “Because thou hast set thine heart as
the heart of God; ... I will destroy thee, O covering cherub, from the
midst of the stones of fre.... Thou shalt be a terror, and never shalt
thou be any more.” Then “the wicked shall not be: yea, thou shalt
diligently consider his place, and it shall not be;” “they shall be as
though they had not been.” Ezekiel 28:6-19; Psalm 37:10; Obadiah
1:16.

ဤအရာသည် ဘုရားသခင်ဘက်မှ အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာကို ငြင်းပယ်သူများသည် သူတို့ကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးခဲ့သော အရာကို ပြန်လည် ရိတ်သိမ်းကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အသက်၏ စမ်းရေတွင်း ဖြစ်သည်။ အပြစ်၏ အစေကို ခံရန် ရွေးချယ်သောအခါ ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာသွားပြီး အသက်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် “ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော အသက်နှင့် ကင်းကွာ၏။” ခရစ်တော်က “ငါ့ကို မုန်းသောသူ အပေါင်းတို့သည် သေခြင်းကို ချစ်ကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (ဧဖက် ၄:၁၈၊ သုတ္တံ ၈:၃၆)။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖွံ့ဖြိုးစေရန်နှင့် သူတို့၏ အခြေခံမူများကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ရန် သူတို့ကို အချိန်အတန်ကြာ အသက်ရှင်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။ ဤအရာ ပြီးစီးသောအခါ သူတို့သည် မိမိတို့ ရွေးချယ်မှု၏ ရလဒ်များကို ခံစားကြရသည်။ ပုန်ကန်သော အသက်တာအားဖြင့် စာတန်နှင့် သူ့နောက်လိုက်များသည် ဘုရားသခင်နှင့် လုံးဝ သဟဇာတ မဖြစ်တော့သဖြင့် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်သည်ပင်လျှင် သူတို့အတွက် လောင်ကျွမ်းစေသော မီး ဖြစ်လာသည်။ မေတ္တာတော်ရှင် ဖြစ်တော်မူသော ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေသည် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်။

[764] This is not an act of arbitrary power on the part of God. The
rejecters of His mercy reap that which they have sown. God is the
fountain of life; and when one chooses the service of sin, he separates
from God, and thus cuts himself off from life. He is “alienated from
the life of God.” Christ says, “All they that hate Me love death.”
Ephesians 4:18; Proverbs 8:36. God gives them existence for a time
that they may develop their character and reveal their principles.
This accomplished, they receive the results of their own choice. By a
life of rebellion, Satan and all who unite with him place themselves
so out of harmony with God that His very presence is to them a
consuming fre. The glory of Him who is love will destroy them.

ကြီးမားသော ပဋိပက္ခ၏ အစပိုင်းတွင် ကောင်းကင်တမန်များသည် ဤအရာကို နားမလည်ခဲ့ကြပါ။ အကယ်၍ ထိုစဉ်က စာတန်နှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များကို သူတို့၏ အပြစ်ရလဒ်အတိုင်းသာ ပျက်စီးခွင့် ပေးလိုက်မည်ဆိုလျှင်၊ ဤအရာသည် အပြစ်၏ မရှောင်လွှဲနိုင်သော ရလဒ်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကင်သတ္တဝါများအတွက် ထင်ရှားမည်မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းအပေါ် သံသယရှိမှုသည် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဆိုးညစ်သော မျိုးစေ့အဖြစ် ကျန်ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ အပြစ်နှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတည်းဟူသော သေစေနိုင်သည့် အသီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

At the beginning of the great controversy, the angels did not
understand this. Had Satan and his host then been left to reap the
full result of their sin, they would have perished; but it would not
have been apparent to heavenly beings that this was the inevitable
result of sin. A doubt of God’s goodness would have remained in
their minds as evil seed, to produce its deadly fruit of sin and woe.

သို့သော် ကြီးမားသော ပဋိပက္ခ ပြီးဆုံးသောအခါ ထိုသို့ ဖြစ်မည်မဟုတ်ပါ။ ထိုအခါ ရွေးနှုတ်ခြင်း အစီအစဉ် ပြီးစီးသွားသဖြင့် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖန်ဆင်းခံ သတ္တဝါအားလုံး သိမြင်ကြရမည်။ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော် အခြေခံမူများသည် ပြည့်စုံပြီး မပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း တွေ့မြင်ကြရမည်။ ထိုအခါ အပြစ်သည် မိမိ၏ သဘောသဘာဝကို ထင်ရှားစေပြီး၊ စာတန်သည်လည်း မိမိ၏ စရိုက်ကို ထင်ရှားစေခဲ့ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအခါ အပြစ်ကို အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်ကို တရားမျှတကြောင်း သက်သေပြပြီး၊ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ဝမ်းမြောက်ကြကာ စိတ်နှလုံးထဲ၌ ပညတ်တော်ရှိသော စကြဝဠာ သတ္တဝါအားလုံး၏ ရှေ့တွင် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ခိုင်မြဲစေလိမ့်မည်။

But not so when the great controversy shall be ended. Then, the
plan of redemption having been completed, the character of God is
revealed to all created intelligences. The precepts of His law are seen
to be perfect and immutable. Then sin has made manifest its nature,
Satan his character. Then the extermination of sin will vindicate
God’s love and establish His honor before a universe of beings who
delight to do His will, and in whose heart is His law.

သို့ဖြစ်၍ ကောင်းကင်တမန်များသည် ကယ်တင်ရှင်၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ကြည့်ရှုစဉ် ဝမ်းမြောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုစဉ်က အားလုံးကို နားမလည်ခဲ့ကြသေးသော်လည်း၊ အပြစ်နှင့် စာတန်၏ ပျက်စီးခြင်းမှာ ထာဝရ သေချာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း၊ လူသားတို့၏ ရွေးနှုတ်ခြင်းကို အာမခံချက် ရရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် စကြဝဠာတစ်ခုလုံး ထာဝရ လုံခြုံသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော် ကိုယ်တိုင်သည် ကာရာနီတောင်ပေါ်တွင် ပြုခဲ့သော ယဇ်ပူဇော်မှု၏ ရလဒ်များကို အပြည့်အဝ နားလည်ခဲ့သည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် “အမှုပြီးပြီ” ဟု ကိုယ်တော် ကြွေးကြော်တော်မူစဉ် ထိုရလဒ်အားလုံးကို ကိုယ်တော် မျှော်ကြည့်တော်မူခဲ့သည်။

Well, then, might the angels rejoice as they looked upon the
Saviour’s cross; for though they did not then understand all, they
knew that the destruction of sin and Satan was forever made certain, that the redemption of man was assured, and that the universe
was made eternally secure. Christ Himself fully comprehended the
“It is Finished” 671
results of the sacrifce made upon Calvary. To all these He looked
forward when upon the cross He cried out, “It is fnished.”