အခန်း (၃၂) — အဘယ်သူသည်ငါ့ညီအစ်ကိုများဖြစ်သနည်း

 

အခန်း (၃၂)  တပ်မှူး

ဤအခန်းသည် မဿဲ ၈:၅-၁၃ နှင့် လုကာ ၇:၁-၁၇ ကို အခြေခံထားသည်။

ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်ကျန်းမာစေခဲ့သော မှူးမတ်၏သားနှင့် ပတ်သက်၍ “သင်တို့သည် နိမိတ်လက္ခဏာနှင့် အံ့ဘွယ်သောအမှုတို့ကို မမြင်လျှင် မယုံကြ” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့ဖူးသည်။ ယောဟန် ၄:၄၈။ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်လူမျိုးက ကိုယ်တော်၏ မေရှိယအဖြစ်ကို သက်သေပြရန် ထိုသို့သော အပြင်ပန်း နိမိတ်လက္ခဏာများကို တောင်းဆိုနေကြခြင်းအပေါ် ကိုယ်တော် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ မယုံကြည်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် အံ့ဩတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်ထံသို့ ရောက်လာသော တပ်မှူး၏ ယုံကြည်ခြင်းကိုမူ ကိုယ်တော် အံ့ဩချီးမွမ်းတော်မူခဲ့သည်။ တပ်မှူးသည် ကယ်တင်ရှင်၏ တန်ခိုးတော်ကို မေးခွန်းမထုတ်ခဲ့ပေ။ အံ့ဖွယ်အမှုကို ပြုရန် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြွလာရန်ပင် မတောင်းဆိုခဲ့ပါ။ “နှုတ်ကပတ်တော်တစ်ခွန်းသာ မိန့်တော်မူပါ၊ သို့ပြုလျှင် ကျွန်ုပ်၏အစေခံသည် ရောဂါငြိမ်းပါလိမ့်မည်” ဟု သူက ဆိုခဲ့သည်။

Chapter 32—The Centurion [315]
This chapter is based on Matthew 8:5-13; Luke 7:1-17.
Christ had said to the nobleman whose son He healed, “Except
ye see signs and wonders, ye will not believe.” John 4:48. He was
grieved that His own nation should require these outward signs of
His Messiahship. Again and again He had marveled at their unbelief.
But He marveled at the faith of the centurion who came to Him. The
centurion did not question the Saviour’s power. He did not even ask
Him to come in person to perform the miracle. “Speak the word
only,” he said, “and my servant shall be healed.”

တပ်မှူး၏ အစေခံသည် လေဖြတ်ဝေဒနာ ခံစားနေရပြီး သေလုဆဲဆဲ အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ ရောမလူမျိုးများကြားတွင် အစေခံများသည် ဈေးကွက်များ၌ အရောင်းအဝယ်ပြုခံရသော ကျွန်များဖြစ်ကြပြီး နှိပ်စက်ညှင်းပန်းခြင်းကို ခံရလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဤတပ်မှူးသည် သူ၏အစေခံအပေါ် အလွန်သံယောဇဉ်ရှိပြီး သူပြန်လည်ကျန်းမာလာစေရန် အလွန်ဆန္ဒရှိနေသည်။ ယေရှုသည် သူ့ကို ကျန်းမာစေနိုင်သည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူသည် ကယ်တင်ရှင်ကို မမြင်ဖူးသော်လည်း ကြားသိရသော သတင်းများက သူ့ကို ယုံကြည်ခြင်းရှိစေခဲ့သည်။ ယုဒလူတို့၏ အခမ်းအနားကိုသာ ဦးစားပေးသော ဝတ်ပြုမှုများရှိသော်လည်း၊ ဤရောမလူမျိုးသည် သူတို့၏ဘာသာတရားမှာ မိမိ၏ဘာသာတရားထက် ပိုမိုသာလွန်ကြောင်း ယုံကြည်လက်ခံခဲ့သည်။ သူသည် အောင်နိုင်သူနှင့် အောင်နိုင်ခြင်းခံရသူ လူမျိုးစုများအကြား ခွဲခြားထားသော အမျိုးသားရေး အစွဲအလမ်းနှင့် မုန်းတီးမှု အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ဝတ်ပြုမှုအပေါ် ရိုသေလေးစားမှုကို ပြသခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူများအဖြစ် ယုဒလူတို့အပေါ် ကြင်နာမှု ပြသခဲ့သည်။ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသော ခရစ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များထဲတွင် မိမိဝိညာဉ်၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည့်အရာကို သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူ၏အတွင်းစိတ် ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးသည် ကယ်တင်ရှင်၏ စကားတော်များကို တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ယေရှု၏ရှေ့မှောက်သို့ လာရောက်ရန် မထိုက်တန်ဟု ခံစားရသဖြင့် မိမိ၏အစေခံ ကျန်းမာစေရန် တောင်းဆိုပေးဖို့ ယုဒလူကြီးများကို အကူအညီတောင်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုဆရာကြီးနှင့် ရင်းနှီးကြသဖြင့်၊ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာသာရအောင် မည်သို့ချဉ်းကပ်ရမည်ကို သိကြလိမ့်မည်ဟု သူထင်မှတ်ခဲ့သည်။

The centurion’s servant had been stricken with palsy, and lay at
the point of death. Among the Romans the servants were slaves,
bought and sold in the market places, and treated with abuse and
cruelty; but the centurion was tenderly attached to his servant, and
greatly desired his recovery. He believed that Jesus could heal him.
He had not seen the Saviour, but the reports he heard had inspired
him with faith. Notwithstanding the formalism of the Jews, this
Roman was convinced that their religion was superior to his own.
Already he had broken through the barriers of national prejudice
and hatred that separated the conquerors from the conquered people.
He had manifested respect for the service of God, and had shown
kindness to the Jews as His worshipers. In the teaching of Christ, as
it had been reported to him, he found that which met the need of the
soul. All that was spiritual within him responded to the Saviour’s
words. But he felt unworthy to come into the presence of Jesus,
and he appealed to the Jewish elders to make request for the healing
of his servant. They were acquainted with the Great Teacher, and [316]
would, he thought, know how to approach Him so as to win His
favor.

ယေရှုသည် ကပေရနောင်မြို့သို့ ဝင်တော်မူသောအခါ၊ တပ်မှူး၏ အလိုဆန္ဒကို လာရောက်ပြောကြားသော လူကြီးများအဖွဲ့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ “ထိုသူသည် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးကို ခံထိုက်သောသူ ဖြစ်ပါ၏။ အကြောင်းမူကား သူသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လူမျိုးကို ချစ်ပါ၏၊ ကျွန်ုပ်တို့အဖို့ ဝတ်ပြုကျောင်းကိုလည်း ဆောက်ပေးပါပြီ” ဟု သူတို့က တိုက်တွန်းပြောကြားခဲ့ကြသည်။

As Jesus entered Capernaum, He was met by a delegation of the
elders, who told Him of the centurion’s desire. They urged “that he
267
268 The Desire of Ages
was worthy for whom He should do this: for he loveth our nation,
and he hath built us a synagogue.”

ယေရှုသည် ထိုအရာရှိ၏ အိမ်သို့ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သို့သော် လူအစုအဝေးက ဝန်းရံထားသဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာသာ ကြွလှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော် ကြွလာမည့်သတင်းသည် ကိုယ်တော်မရောက်မီ ကြိုတင်ရောက်ရှိသွားသဖြင့်၊ တပ်မှူးသည် မိမိကိုယ်ကို မယုံကြည်စိတ်ဖြင့် “သခင်၊ ပင်ပန်းတော်မမူပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်၏ အိမ်မိုးအောက်သို့ ကြွဝင်တော်မူခြင်းကို ခံရအံ့သောငှါ ကျွန်ုပ်သည် မထိုက်တန်ပါ” ဟု သတင်းစကား ပါးလိုက်ပြန်သည်။ သို့သော် ကယ်တင်ရှင်သည် ဆက်လက်ကြွမြန်းခဲ့ရာ၊ တပ်မှူးသည် နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တော်ထံသို့ ကိုယ်တိုင်ချဉ်းကပ်ဝံ့ခဲ့ပြီး “ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်ထံသို့ လာခြင်းငှါပင် ကျွန်ုပ်သည် မထိုက်တန်ဟု မှတ်ယူပါ၏။ သို့သော်လည်း နှုတ်ကပတ်တော် တစ်ခွန်းသာ မိန့်တော်မူပါ၊ သို့ပြုလျှင် ကျွန်ုပ်၏အစေခံသည် ရောဂါငြိမ်းပါလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်သည် မင်းအာဏာအောက်၌ နေရသောသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်လက်အောက်၌ စစ်သူရဲများ ရှိကြပါ၏။ တစ်ဦးကို ‘သွား’ ဟုဆိုလျှင် သွားပါ၏။ အခြားတစ်ဦးကို ‘လာ’ ဟုဆိုလျှင် လာပါ၏။ ကျွန်ုပ်၏အစေခံကိုလည်း ‘ဤအမှုကိုလုပ်’ ဟုဆိုလျှင် လုပ်ပါ၏” ဟူသော စကားဖြင့် သူ၏သတင်းစကားကို အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ရောမနိုင်ငံ၏ အာဏာကို ကိုယ်စားပြုပြီး ကျွန်ုပ်၏ စစ်သားများက ကျွန်ုပ်၏အာဏာကို အမြင့်ဆုံးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်သည်လည်း အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ကိုယ်စားပြုသဖြင့် အရာခပ်သိမ်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ စကားတော်ကို နားထောင်ကြပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် ရောဂါကို ထွက်သွားရန် အမိန့်ပေးနိုင်ပြီး ၎င်းသည် ကိုယ်တော့်ကို နားထောင်ပါလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်တမန်များကို စေလွှတ်၍ ကုသခြင်းတန်ခိုးကို ပေးသနားစေနိုင်ပါသည်။ နှုတ်ကပတ်တော် တစ်ခွန်းသာ မိန့်တော်မူပါ၊ ကျွန်ုပ်၏အစေခံသည် ရောဂါငြိမ်းပါလိမ့်မည်။

Jesus immediately set out for the offcer’s home; but, pressed
by the multitude, He advanced slowly. The news of His coming
preceded Him, and the centurion, in his self-distrust, sent Him the
message, “Lord, trouble not Thyself: for I am not worthy that Thou
shouldest enter under my roof.” But the Saviour kept on His way,
and the centurion, venturing at last to approach Him, completed the
message, saying, “Neither thought I myself worthy to come unto
Thee;” “but speak the word only, and my servant shall be healed.
For I am a man under authority, having soldiers under me: and I
say to this man, Go, and he goeth; and to another, Come, and he
cometh; and to my servant, Do this, and he doeth it.” As I represent
the power of Rome, and my soldiers recognize my authority as
supreme, so dost Thou represent the power of the Infnite God, and
all created things obey Thy word. Thou canst command the disease
to depart, and it shall obey Thee. Thou canst summon Thy heavenly
messengers, and they shall impart healing virtue. Speak but the
word, and my servant shall be healed.

“ယေရှုသည် ထိုစကားကို ကြားလျှင် အံ့ဩခြင်းရှိ၍ လိုက်လာသောသူတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လျက်၊ ‘ငါဆိုသည်ကား၊ ဤမျှလောက်သော ယုံကြည်ခြင်းကို ဣသရေလ အမျိုးသားတို့တွင် ငါမတွေ့ဖူးသေး’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။” ထို့နောက် တပ်မှူးအား “သင်ယုံကြည်သည်အတိုင်း သင့်အား ဖြစ်စေသတည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ “ထိုခဏခြင်းတွင် အစေခံသည် ရောဂါငြိမ်းလေ၏။”

“When Jesus heard these things, He marveled at him, and turned
Him about, and said unto the people that followed Him, I say unto
you, I have not found so great faith, no, not in Israel.” And to the
centurion He said, “As thou hast believed, so be it done unto thee.
And his servant was healed in the selfsame hour.”

ယေရှုထံသို့ တပ်မှူးကို ထောက်ခံခဲ့သော ယုဒလူကြီးများသည် ဧဝံဂေလိတရား၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် မည်မျှဝေးကွာနေကြောင်း ပြသခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြီးမားသော လိုအပ်ချက်သည်သာ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို တောင်းဆိုနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သတိမထားမိကြပေ။ သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်သည်ဟု မှတ်ယူကာ တပ်မှူးသည် “ကျွန်ုပ်တို့၏ လူမျိုး” အပေါ် ကျေးဇူးပြုခဲ့ခြင်းကြောင့် ထိုက်တန်သူအဖြစ် ထောက်ခံခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် တပ်မှူးကမူ “ကျွန်ုပ်သည် မထိုက်တန်ပါ” ဟု မိမိကိုယ်ကို ပြောခဲ့သည်။ သူ၏နှလုံးသားသည် ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ မထိုက်တန်မှုကို မြင်ခဲ့သော်လည်း အကူအညီတောင်းရန် မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။ သူသည် မိမိ၏ ကောင်းမှုအပေါ် မယုံကြည်ဘဲ၊ မိမိ၏ ကြီးမားသော လိုအပ်ချက်ကိုသာ အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ စစ်မှန်သော ဂုဏ်အင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ်တော်ကို နိမိတ်လက္ခဏာ ပြုလုပ်သူတစ်ဦးအဖြစ်သာမက လူသားတို့၏ မိတ်ဆွေနှင့် ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ယုံကြည်ခဲ့သည်။

The Jewish elders who recommended the centurion to Christ had
[317] shown how far they were from possessing the spirit of the gospel.
They did not recognize that our great need is our only claim on God’s
mercy. In their self-righteousness they commended the centurion
because of the favor he had shown to “our nation.” But the centurion
said of himself, “I am not worthy.” His heart had been touched by
the grace of Christ. He saw his own unworthiness; yet he feared not
to ask help. He trusted not to his own goodness; his argument was
his great need. His faith took hold upon Christ in His true character.
He did not believe in Him merely as a worker of miracles, but as the
friend and Saviour of mankind.

ဤနည်းအတိုင်းပင် အပြစ်သားတိုင်းသည် ခရစ်တော်ထံသို့ လာနိုင်ကြသည်။ “ငါတို့ ကျင့်ခဲ့သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းအမှုတို့ကြောင့် မဟုတ်၊ မိမိကရုဏာတော်နှင့်အညီ ငါတို့ကို ကယ်တင်တော်မူ၏။” တိတု ၃:၅။ စာတန်က သင်သည် အပြစ်သားဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်ထံမှ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိဟု ပြောသောအခါ၊ ခရစ်တော်သည် အပြစ်သားများကို ကယ်တင်ရန် ဤလောကသို့ ကြွလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူ့ကို ပြန်ပြောလိုက်ပါ။ ဘုရားသခင်ထံတွင် မိမိကိုယ်မိမိ ထောက်ခံစရာ ဘာတစ်ခုမျှ မရှိပါ။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ ယခုနှင့် ထာဝစဉ် တောင်းပန်နိုင်သောအချက်မှာ ကိုယ်တော်၏ ရွေးနုတ်ခြင်းတန်ခိုးကို မရှိမဖြစ် လိုအပ်နေသော ကျွန်ုပ်တို့၏ အလွန်အားကိုးရာမဲ့သည့် အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကို အားကိုးခြင်းအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး၊ ကာလဝါရိတောင်ပေါ်ရှိ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ကြည့်၍ ဤသို့ပြောနိုင်ပါသည်—

It is thus that every sinner may come to Christ. “Not by works
of righteousness which we have done, but according to His mercy
He saved us.” Titus 3:5. When Satan tells you that you are a sinner,
Centurion 269
and cannot hope to receive blessing from God, tell him that Christ
came into the world to save sinners. We have nothing to recommend
us to God; but the plea that we may urge now and ever is our utterly
helpless condition that makes His redeeming power a necessity.
Renouncing all self-dependence, we may look to the cross of Calvary
and say,—

“အကျွန်ုပ်၏လက်တွင် မည်သည့်တန်ဖိုးမျှ ယူမလာပါ၊ ကိုယ်တော်၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကိုသာ ဖက်တွယ်ပါ၏။”

“In my hand no price I bring;
Simply to Thy cross I cling.”

ယုဒလူတို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မေရှိယ၏ အမှုတော်နှင့် ပတ်သက်၍ သွန်သင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ၏ ဗျာဒိတ်တော်များ၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ဝန်ဆောင်မှု၏ ပုံဆောင်သွန်သင်ချက်များသည် သူတို့ပိုင်ဆိုင်သောအရာများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ထိုအလင်းကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြပြီး၊ ယခုအခါ ယေရှု၌ အလိုရှိအပ်သော အရာတစ်ခုမျှ မတွေ့ကြတော့ပေ။ သို့သော် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ အယူအဆတွင် မွေးဖွားလာပြီး၊ ရောမအင်ပါယာ၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ကာ၊ စစ်သားတစ်ဦးအဖြစ် လေ့ကျင့်ခံခဲ့ရသော ဤတပ်မှူးသည်—သူ၏ ပညာရေးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် ကင်းကွာနေပုံရသော်လည်း၊ ယုဒလူတို့၏ ကျဉ်းမြောင်းသောအစွဲများနှင့် မိမိ၏နိုင်ငံသားများက ဣသရေလလူတို့အပေါ် မထီမဲ့မြင် ပြုမှုများကြားမှပင်—အာဗြဟံ၏ သားမြေးများ မျက်ကွယ်ပြုခဲ့သော သမ္မာတရားကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်မိမိ မေရှိယဟု ဆိုလာသူကို ယုဒလူတို့ ကိုယ်တိုင် လက်ခံမည်၊ မခံမည်ကို သူစောင့်မကြည့်ခဲ့ပေ။ “ဤလောကသို့ ကြွလာသော လူအပေါင်းတို့အား အလင်းကိုပေးသော စစ်မှန်သော အလင်းတော်” (ယောဟန် ၁:၉) သည် သူ့အပေါ်သို့ ထွန်းလင်းလာခဲ့သဖြင့်၊ သူသည် အလှမ်းကွာဝေးနေသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ ဘုန်းအသရေကို သိမြင်ခဲ့သည်။

The Jews had been instructed from childhood concerning the
work of the Messiah. The inspired utterances of patriarchs and
prophets and the symbolic teaching of the sacrifcial service had
been theirs. But they had disregarded the light; and now they saw in
Jesus nothing to be desired. But the centurion, born in heathenism,
educated in the idolatry of imperial Rome, trained as a soldier, seemingly cut off from spiritual life by his education and surroundings,
and still further shut out by the bigotry of the Jews, and by the contempt of his own countrymen for the people of Israel,—this man
perceived the truth to which the children of Abraham were blinded.
He did not wait to see whether the Jews themselves would receive
the One who claimed to be their Messiah. As the “light, which
lighteth every man that cometh into the world” (John 1:9) had shone
upon him, he had, though afar off, discerned the glory of the Son of
God.

ယေရှုအတွက်မူ၊ ဤအရာသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့အကြား ဧဝံဂေလိတရားက ဆောင်ရွက်မည့် အမှုတော်၏ ရှေ့ပြေးနိမိတ် ဖြစ်သည်။ လူမျိုးတကာမှ ဝိညာဉ်များကို ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်သို့ စုသိမ်းရမည့်အကြောင်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ မျှော်လင့်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ ယုဒလူတို့က ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ငြင်းပယ်ခြင်း၏ ရလဒ်ကိုမူ အလွန်ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ဤသို့ ပုံဖော်ခဲ့သည်— “ငါဆိုသည်ကား၊ လူများတို့သည် အရှေ့အရပ်၊ အနောက်အရပ်တို့မှ လာ၍၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၌ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်တို့နှင့်အတူ စားပွဲ၌ ထိုင်ကြလတံ့။ နိုင်ငံတော်သားတို့မူကား၊ ပြင်ပ၌ မှောင်မိုက်ထဲသို့ နှင်ထုတ်ခြင်းကို ခံရ၍၊ ထိုအရပ်၌ ငိုကြွေးခြင်း၊ အံသွားခဲကြိတ်ခြင်း ရှိလိမ့်မည်။” အို၊ လူအများအပြားသည် ထိုကဲ့သို့သော ဆိုးရွားလှသည့် စိတ်ပျက်စရာကြီးအတွက် ပြင်ဆင်နေကြဆဲ ဖြစ်ပါသည်တကား။ မှောင်မိုက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်များသည် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို လက်ခံနေကြချိန်တွင်၊ ခရစ်ယာန်နိုင်ငံများ၌ အလင်းတော် ထွန်းလင်းလျက်ရှိသော်လည်း ၎င်းကို လျစ်လျူရှုနေကြသူ မည်မျှပင် များပြားပါသနည်း။

To Jesus this was an earnest of the work which the gospel was
to accomplish among the Gentiles. With joy He looked forward to
the gathering of souls from all nations to His kingdom. With deep
sadness He pictured to the Jews the result of their rejection of His
grace: “I say unto you, That many shall come from the east and [318]
west, and shall sit down with Abraham, and Isaac, and Jacob, in
the kingdom of heaven. But the children of the kingdom shall be
cast out into outer darkness: there shall be weeping and gnashing
of teeth.” Alas, how many are still preparing for the same fatal
disappointment! While souls in heathen darkness accept His grace,
how many there are in Christian lands upon whom the light shines
only to be disregarded.
270 The Desire of Ages

ကပေရနောင်မြို့မှ အနည်းဆုံး မိလ် ၂၀ (၂၀ မိုင်) ကျော် ကွာဝေးသော၊ လှပကျယ်ပြောသော ဧသရေလုံလွင်ပြင်ကို စီးမိုးမြင်ရသည့် ကုန်းမြင့်ပေါ်တွင် နာဣနမြို့ တည်ရှိပြီး၊ ယေရှုသည် ထိုနေရာသို့ နောက်တစ်ဆင့် ကြွလှမ်းခဲ့သည်။ တပည့်တော်များနှင့် အခြားလူအများအပြား ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လိုက်ပါခဲ့ကြပြီး၊ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် လူအပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခြင်းနှင့် သနားခြင်း ကရုဏာစကားများကို တောင့်တလျက်၊ မိမိတို့၏ ဖျားနာသူများကို ကုသပေးရန် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြကာ၊ ထိုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် တန်ခိုးတော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူသည် မိမိကိုယ်ကို ဣသရေလရှင်ဘုရင်အဖြစ် ထင်ရှားစေလိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် လိုက်ပါလာကြသည်။ လူအစုအဝေးကြီးသည် ကိုယ်တော်၏ ခြေလှမ်းတိုင်းကို ဝန်းရံထားခဲ့ကြပြီး၊ တောင်ပေါ်ရွာ၏ မြို့တံခါးသို့ ဦးတည်သည့် ကျောက်စရစ်လမ်းအတိုင်း ဝမ်းမြောက်စွာ မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် လိုက်ပါခဲ့ကြသည်။

More than twenty miles from Capernaum, on a tableland overlooking the wide, beautiful plain of Esdraelon, lay the village of
Nain, and thither Jesus next bent His steps. Many of His disciples
and others were with Him, and all along the way the people came,
longing for His words of love and pity, bringing their sick for His
healing, and ever with the hope that He who wielded such wondrous
power would make Himself known as the King of Israel. A multitude thronged His steps, and it was a glad, expectant company that
followed Him up the rocky path toward the gate of the mountain
village.

သူတို့ မြို့တံခါးအနီးသို့ ရောက်သောအခါ၊ မြို့တံခါးဝမှ ထွက်လာသော သင်္ဂြိုဟ်မည့်သူများ၏ အစီအစဉ်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ သူတို့သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်မည့်နေရာသို့ ဦးတည်နေကြသည်။ ရှေ့ဆုံးတွင် ထမ်းလာသော အခေါင်းပေါ်၌ သေဆုံးသူ၏ ရုပ်အလောင်းရှိနေပြီး၊ ၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေသူများ၏ အသံများ လေထုထဲ၌ ပြည့်နှက်နေသည်။ မြို့ပေါ်ရှိ လူအားလုံးနီးပါးသည် သေဆုံးသူကို ဂုဏ်ပြုရန်နှင့် ကျန်ရစ်သူကို စာနာမှုပြရန် စုရုံးရောက်ရှိနေကြပုံရသည်။

As they draw near, a funeral train is seen coming from the gates.
With slow, sad steps it is proceeding to the place of burial. On an
open bier carried in front is the body of the dead, and about it are
the mourners, flling the air with their wailing cries. All the people
of the town seem to have gathered to show their respect for the dead
and their sympathy with the bereaved.

၎င်းသည် သနားစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သေဆုံးသူသည် သူ၏မိခင်အတွက် တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်ပြီး၊ ထိုမိခင်မှာလည်း မုဆိုးမတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုအထီးကျန် ပူဆွေးနေသူသည် သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော လောကီအားကိုးရာနှင့် နှစ်သိမ့်ရာကို သင်္ချိုင်းသို့ ပို့ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ “သခင်ဘုရားသည် ထိုမိန်းမကို မြင်လျှင် သနားခြင်းစိတ်ရှိ၍”၊ သူမသည် မျက်ရည်များဖြင့် ဘာကိုမျှ သတိမထားမိဘဲ လျှောက်လှမ်းနေစဉ်၊ ကိုယ်တော်သည် သူမ၏အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ “မငိုနှင့်” ဟု ညင်သာစွာ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယေရှုသည် သူမ၏ ဝမ်းနည်းခြင်းကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲပေးတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤသို့သော ကြင်နာသည့် သနားကရုဏာ ပြသမှုကို မပြုဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

It was a sight to awaken sympathy. The deceased was the only
son of his mother, and she a widow. The lonely mourner was following to the grave her sole earthly support and comfort. “When the
Lord saw her, He had compassion on her.” As she moved on blindly,
weeping, noting not His presence, He came close beside her, and
gently said, “Weep not.” Jesus was about to change her grief to joy,
yet He could not forbear this expression of tender sympathy.

“ကိုယ်တော်သည် ချဉ်းကပ်၍ အခေါင်းကို တို့တော်မူ၏။” ကိုယ်တော်အတွက်မူ သေခြင်းတရားနှင့် ထိတွေ့ခြင်းသည်ပင် ညစ်ညူးခြင်းကို မဖြစ်စေနိုင်ပါ။ ထမ်းလာသူများသည် ရပ်တန့်သွားကြပြီး မြည်တမ်းသူတို့၏ ငိုသံများလည်း စဲသွားသည်။ လူစုနှစ်စုလုံးသည် အခေါင်းကို ဝန်းရံလျက် မျှော်လင့်ချက်မရှိသော အခြေအနေကြားမှ မျှော်လင့်ခြင်းဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ရောဂါဝေဒနာများကို ဖယ်ရှားပေးပြီး နတ်ဆိုးများကို အောင်နိုင်ခဲ့သူတစ်ဦးသည် ဤနေရာတွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သေခြင်းတရားသည်လည်း ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးအောက်တွင် ရှိသလော။

“He came and touched the bier;” to Him even contact with death
could impart no deflement. The bearers stood still, and the lamentations of the mourners ceased. The two companies gathered about the
bier, hoping against hope. One was present who had banished disease and vanquished demons; was death also subject to His power?

ပြတ်သားပြီး အာဏာရှိသောအသံဖြင့် “လုလင်၊ ထလော့၊ ငါဆိုသည်” ဟု မိန့်တော်မူလိုက်သည်။ ထိုအသံသည် သေဆုံးသူ၏ နားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ လုလင်သည် မျက်စိဖွင့်လာသည်။ ယေရှုသည် သူ့လက်ကို ကိုင်၍ ထူမလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်သည် သူ၏အနားတွင် ငိုကြွေးနေခဲ့သော မိခင်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး၊ မိခင်နှင့်သားတို့သည် ကြာရှည်စွာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖက်လဲတကင်း ရှိနေကြသည်။ လူအစုအဝေးသည် မှော်ဝင်နေသကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ “လူအပေါင်းတို့သည် ကြောက်လန့်ခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။” သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ ခဏမျှ ငြိမ်သက်ရိုသေစွာ ရပ်နေကြသည်။ ထို့နောက် “ကြီးစွာသော ပရောဖက်တစ်ဦးသည် ငါတို့တွင် ပေါ်ထွန်းတော်မူပြီ၊ ဘုရားသခင်သည်လည်း မိမိလူမျိုးကို အကြည့်အရှု ကြွလာတော်မူပြီ” ဟု ဆိုလျက် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းကြသည်။

In clear, authoritative voice the words are spoken, “Young man,
I say unto thee, Arise.” That voice pierces the ears of the dead. The
young man opens his eyes. Jesus takes him by the hand, and lifts
him up. His gaze falls upon her who has been weeping beside him,
and mother and son unite in a long, clinging, joyous embrace. The
[319] multitude look on in silence, as if spellbound. “There came a fear on
all.” Hushed and reverent they stood for a little time, as if in the very
presence of God. Then they “glorifed God, saying, That a great
prophet is risen up among us; and, That God hath visited His people.”

ထိုသင်္ဂြိုဟ်မည့်အဖွဲ့သည် အောင်ပွဲခံ စီတန်းလှည့်လည်မှုအဖြစ် နာဣနမြို့သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ “ထိုသတင်းတော်သည် ယုဒပြည်တစ်လျှောက်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်တို့၌ ပြန့်နှက်လေ၏။”

The funeral train returned to Nain as a triumphal procession. “And
Centurion 271
this rumor of Him went forth throughout all Judea, and throughout
all the region round about.”

နာဣနမြို့တံခါးဝတွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော မိခင်၏အနား၌ ရပ်နေခဲ့သူသည်၊ အခေါင်းအနားတွင် ပူဆွေးနေရသူ တိုင်းကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝမ်းနည်းခြင်းအပေါ် စာနာမှုရှိပါသည်။ ချစ်ခြင်းနှင့် သနားခြင်းရှိသော ကိုယ်တော်၏ နှလုံးသားသည် မပြောင်းလဲသော ကြင်နာမှုနှလုံးသား ဖြစ်သည်။ သေဆုံးသူကို အသက်ပြန်ရှင်စေခဲ့သော ကိုယ်တော်၏ စကားတော်သည် နာဣနမြို့မှ လုလင်အား မိန့်တော်မူခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ယခုတိုင် အစွမ်းထက်မြက်လျက်ရှိသည်။ ကိုယ်တော်က “ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပေါ်မှာ ရှိသမျှသော တန်ခိုးအာဏာတို့ကို ငါခံရပြီ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ မဿဲ ၂၈:၁၈။ ထိုတန်ခိုးတော်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာညောင်းသွားသော်လည်း လျော့ပါးမသွားသကဲ့သို့၊ အစဉ်အမြဲ စီးဆင်းနေသော ကျေးဇူးတော်ကြောင့်လည်း ကုန်ခမ်းမသွားပေ။ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သူအားလုံးအတွက် ကိုယ်တော်သည် ယခုတိုင် အသက်ရှင်သော ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်သည်။

He who stood beside the sorrowing mother at the gate of Nain,
watches with every mourning one beside the bier. He is touched
with sympathy for our grief. His heart, that loved and pitied, is a
heart of unchangeable tenderness. His word, that called the dead
to life, is no less effcacious now than when spoken to the young
man of Nain. He says, “All power is given unto Me in heaven and in
earth.” Matthew 28:18. That power is not diminished by the lapse
of years, nor exhausted by the ceaseless activity of His overflowing
grace. To all who believe on Him He is still a living Saviour.

ယေရှုသည် မိခင်အား သားကို ပြန်ပေးခြင်းဖြင့် သူမ၏ ဝမ်းနည်းခြင်းကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုလုလင်မှာမူ ဤလောကီအသက်တာသို့ ပြန်လည်ခေါ်ယူခြင်း ခံရခြင်းသာဖြစ်ပြီး၊ လောက၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု၊ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုနှင့် ဘေးအန္တရာယ်များကို ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ရကာ သေခြင်းတရားအောက်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိရဦးမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယေရှုသည် သေဆုံးသူများအတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝမ်းနည်းမှုကို အနန္တမျှော်လင့်ချက် သတင်းစကားဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးပါသည်— “ငါသည် အသက်ရှင်သောသူ ဖြစ်၏။ သေဖူးပြီ။ ယခုမှာ ထာဝရအသက်ရှင်လျက် ရှိ၏။ ... မရဏနိုင်ငံ၏ သော့ကိုလည်း ငါကိုင်၏။” “ထိုသူငယ်တို့သည် အသွေးအသားနှင့် စပ်ဆိုင်ကြသောကြောင့်၊ ကိုယ်တော်သည်လည်း ထိုနည်းတူ အသွေးအသားနှင့် စပ်ဆိုင်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ သေခြင်းတရားကို အစိုးရသောသူတည်းဟူသော မာရ်နတ်ကို မိမိသေခြင်းအားဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းငှါ၎င်း၊ သေရမည်ကို ကြောက်၍ တစ်သက်လုံး ကျွန်ခံရသောသူတို့ကို လွှတ်ခြင်းငှါ၎င်း ဖြစ်သတည်း။” ဗျာဒိတ် ၁:၁၈၊ ဟေဗြဲ ၂:၁၄၊ ၁၅။

Jesus changed the mother’s grief to joy when He gave back her [320]
son; yet the youth was but called forth to this earthly life, to endure
its sorrows, its toils, and its perils, and to pass again under the power
of death. But Jesus comforts our sorrow for the dead with a message
of infnite hope: “I am He that liveth, and was dead; and, behold,
I am alive forevermore, ... and have the keys of hell and of death.”
“Forasmuch then as the children are partakers of flesh and blood,
He also Himself likewise took part of the same; that through death
He might destroy him that had the power of death, that is, the devil;
and deliver them who through fear of death were all their lifetime
subject to bondage.” Revelation 1:18; Hebrews 2:14, 15.

ဘုရားသခင်၏ သားတော်က အသက်ရှင်ရန် မိန့်တော်မူသောအခါ စာတန်သည် သေဆုံးသူကို သူ၏လက်ခုပ်ထဲတွင် မထားနိုင်တော့ပေ။ ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ရှိသော စကားတော်ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လက်ခံသော ဝိညာဉ်ကိုလည်း သူသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ သေခြင်းတရားထဲ၌ ဆွဲထားနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ထဲတွင် သေဆုံးနေသူ အားလုံးအား “အိပ်ပျော်သောသူ၊ နိုးလော့။ သေခြင်းမှ ထလော့” ဟု မိန့်တော်မူလျက်ရှိသည်။ ဧဖက် ၅:၁၄။ ထိုစကားတော်သည် ထာဝရအသက်ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးလူသားကို အသက်ရှင်စေရန် မိန့်တော်မူခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ စကားတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ယခုတိုင် အသက်ပေးနေသကဲ့သို့၊ နာဣနမြို့မှ လုလင်အား အသက်ပေးခဲ့သော ခရစ်တော်၏ “လုလင်၊ ထလော့၊ ငါဆိုသည်” ဟူသော စကားတော်ကဲ့သို့ပင်၊ “သေခြင်းမှ ထလော့” ဟူသော ထိုစကားတော်သည် ၎င်းကို လက်ခံသော ဝိညာဉ်အတွက် အသက်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် “ငါတို့ကို မှောင်မိုက်တန်ခိုးမှ ကယ်နှုတ်၍၊ မိမိချစ်တော်မူသော သားတော်၏ နိုင်ငံထဲသို့ သွင်းတော်မူပြီ။” ကောလောသဲ ၁:၁၃။ ဤအရာအားလုံးကို ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ထဲတွင် ပေးထားပါသည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် နှုတ်ကပတ်တော်ကို လက်ခံလျှင်၊ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ “ယေရှုကို သေခြင်းမှ ထမြောက်စေတော်မူသော အရှင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သင်တို့အထဲ၌ ကျိန်းဝပ်တော်မူလျှင်၊ ခရစ်တော်ကို သေခြင်းမှ ထမြောက်စေတော်မူသော အရှင်သည် သင်တို့အထဲ၌ ကျိန်းဝပ်သော မိမိဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် သင်တို့၏ သေတတ်သော ကိုယ်ခန္ဓာကိုလည်း ရှင်စေတော်မူလိမ့်မည်။” “အကြောင်းမူကား၊ သခင်ဘုရားသည် ကြွေးကြော်ခြင်း၊ ကောင်းကင်တမန်မင်း အသံပေးခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ တံပိုးတော်မှုတ်ခြင်းနှင့်တကွ ကောင်းကင်ဘုံမှ ကိုယ်တိုင်ဆင်းသက်တော်မူ၍၊ ခရစ်တော်၌ သေလွန်သောသူတို့သည် အရင်ထမြောက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုနောက်မှ အသက်ရှင်၍ ကျန်ကြွင်းသော ငါတို့သည် သခင်ဘုရားနှင့် လေထဲမှာ တွေ့ဆုံခြင်းငှါ၊ ထိုသူတို့နှင့်တကွ မိုဃ်းတိမ်ပေါ်သို့ ချီဆောင်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့နှင့်အညီ ငါတို့သည် သခင်ဘုရားနှင့်အတူ အစဉ်မပြတ် နေရကြလိမ့်မည်။” ရောမ ၈:၁၁၊ ၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၆၊ ၁၇။ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နှစ်သိမ့်ရန် ကိုယ်တော်ပေးထားသော နှစ်သိမ့်ခြင်း စကားတော် ဖြစ်သည်။

Satan cannot hold the dead in his grasp when the Son of God
bids them live. He cannot hold in spiritual death one soul who in
faith receives Christ’s word of power. God is saying to all who are
dead in sin, “Awake thou that sleepest, and arise from the dead.”
Ephesians 5:14. That word is eternal life. As the word of God which
bade the frst man live, still gives us life; as Christ’s word, “Young
man, I say unto thee, Arise,” gave life to the youth of Nain, so that
word, “Arise from the dead,” is life to the soul that receives it. God
“hath delivered us from the power of darkness, and hath translated us
into the kingdom of His dear Son.” Colossians 1:13. It is all offered
us in His word. If we receive the word, we have the deliverance.
And “if the Spirit of Him that raised up Jesus from the dead dwell
in you, He that raised up Christ from the dead shall also quicken
your mortal bodies by His Spirit that dwelleth in you.” “For the Lord
Himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of
the Archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ
272 The Desire of Ages
shall rise frst: then we which are alive and remain shall be caught
up together with them in the clouds, to meet the Lord in the air: and
so shall we ever be with the Lord.” Romans 8:11; 1 Thessalonians
4:16, 17. This is the word of comfort wherewith He bids us comfort
one another.