အခန်း (၃၁) — တောင်ပေါ်ဒေသနာ

 

အခန်း (၃၁) — တောင်ပေါ်ဒေသနာ [၂၉၈]

ဤအခန်းသည် မဿဲ ၅၊ မဿဲ ၆ နှင့် မဿဲ ၇ တို့အပေါ် အခြေခံထားပါသည်။

ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်များကို ခံယူရန် တပည့်တော်များကိုသာ သီးသန့်ခေါ်ယူလေ့ခဲလှပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် အသက်လမ်းကို သိရှိထားသူများကိုသာ ပရိသတ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်မဟုတ်ပါ။ အမှောင်ထုထဲတွင်လည်းကောင်း၊ အမှားထဲတွင်လည်းကောင်း ရှိနေကြသော လူအုပ်ကြီးထံသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ကိုယ်တော်၏အမှုတော် ဖြစ်ပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် အမှန်တရား၏သင်ခန်းစာများကို နားလည်မှုကွယ်ပျောက်နေသူများဆီသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့်နေရာများတွင် ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်တိုင်သည် အမှန်တရားဖြစ်တော်မူလျက်၊ ခါးပန်းကို စည်းလျက်၊ ကောင်းချီးပေးရန် အစဉ်အမြဲဆန့်တန်းထားသော လက်တော်များဖြင့် ရပ်တည်ကာ၊ သတိပေးခြင်း၊ တိုက်တွန်းခြင်းနှင့် အားပေးခြင်းစကားများဖြင့် ကိုယ်တော်ထံသို့လာသောသူ အပေါင်းတို့ကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးပမ်းတော်မူခဲ့သည်။

Chapter 31—The Sermon on the Mount [298]
This chapter is based on Matthew 5; Matthew 6; Matthew 7.
Christ seldom gathered His disciples alone to receive His words.
He did not choose for His audience those only who knew the way of
life. It was His work to reach the multitudes who were in ignorance
and error. He gave His lessons of truth where they could reach the
darkened understanding. He Himself was the Truth, standing with
girded loins and hands ever outstretched to bless, and in words of
warning, entreaty, and encouragement, seeking to uplift all who
would come unto Him.

တောင်ပေါ်ဒေသနာသည် တပည့်တော်များအတွက် အထူးရည်ရွယ်ပေးခဲ့သော်လည်း၊ လူအုပ်ကြီးကြားနိုင်သောနေရာတွင် ဟောကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တမန်တော်များကို ခန့်အပ်ပြီးနောက်၊ ယေရှုသည် သူတို့နှင့်အတူ ပင်လယ်ကမ်းခြေသို့ ကြွတော်မူ၏။ ထိုနေရာတွင် နံနက်စောစောကပင် လူစုလူဝေး စတင်ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။ ဂါလိလဲမြို့ရွာများမှ ပုံမှန်လာနေကျ လူအုပ်ကြီးအပြင်၊ ယုဒပြည်မှလည်းကောင်း၊ ယေရုရှလင်မြို့တော်မှပင် လည်းကောင်း၊ ပေရိပြည်၊ ဒေကပေါလိ၊ ယုဒပြည်တောင်ဘက်ရှိ ဣဒုမဲပြည်တို့မှလည်းကောင်း၊ မြေထဲပင်လယ်ကမ်းခြေရှိ ဖိုနီးရှားမြို့များဖြစ်သော တုရုနှင့် ဇိဒုန်မြို့တို့မှလည်းကောင်း လူများလာရောက်ကြသည်။ "ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသော အမှုကြီးတို့ကို ကြားသိသောအခါ"၊ သူတို့သည် "စကားတော်ကို နားထောင်ခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ရောဂါဝေဒနာကင်းငြိမ်းခြင်းငှာလည်းကောင်း လာကြသည်ဖြစ်၍... တန်ခိုးတော်သည် ကိုယ်တော်ထဲကထွက်၍ လူအပေါင်းတို့ကို ပျောက်စေတော်မူ၏။" မာကု ၃:၈၊ လုကာ ၆:၁၇-၁၉။

The Sermon on the Mount, though given especially to the disciples, was spoken in the hearing of the multitude. After the ordination
of the apostles, Jesus went with them to the seaside. Here in the
early morning the people had begun to assemble. Besides the usual
crowds from the Galilean towns, there were people from Judea,
and even from Jerusalem itself; from Perea, from Decapolis, from
Idumea, away to the south of Judea; and from Tyre and Sidon, the
Phoenician cities on the shore of the Mediterranean. “When they
had heard what great things He did,” they “came to hear Him, and
to be healed of their diseases: ... there went virtue out of Him, and
healed them all.” Mark 3:8; Luke 6:17-19.

ကျဉ်းမြောင်းသော ကမ်းခြေသည် ကိုယ်တော်၏စကားကို ကြားလိုသောသူအားလုံးအတွက် မတ်တပ်ရပ်စရာနေရာပင် မလုံလောက်သဖြင့်၊ ယေရှုသည် တောင်စောင်းသို့ ပြန်လည်ဦးဆောင်ကြွတော်မူသည်။ ကြီးမားသော လူစုလူဝေးကြီးအတွက် သာယာသော စုဝေးရာနေရာဖြစ်သည့် မြေညီပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် မြက်ခင်းပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူ၍၊ တပည့်တော်များနှင့် လူအုပ်ကြီးသည်လည်း ကိုယ်တော်၏စံနမူနာအတိုင်း လိုက်၍ထိုင်ကြသည်။

The narrow beach did not afford even standing room within reach
of His voice for all who desired to hear Him, and Jesus led the way
back to the mountainside. Reaching a level space that offered a
pleasant gathering place for the vast assembly, He seated Himself on
the grass, and the disciples and the multitude followed His example.

တပည့်တော်များ၏ နေရာသည် အစဉ်အမြဲ ယေရှု၏ဘေးနားတွင် ဖြစ်သည်။ [၂၉၉] လူအုပ်ကြီးသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ အမြဲတစေ တိုးဝှေ့နေကြသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်မှ သူတို့ကို ဖယ်ထုတ်မသွားစေရန် တပည့်တော်များက နားလည်ထားကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်တစ်လုံးတစ်ပါဒမျှ မလွတ်စေရန် ကိုယ်တော်၏အနီးတွင် ကပ်၍ထိုင်ကြသည်။ သူတို့သည် တိုင်းနိုင်ငံအားလုံးနှင့် ခေတ်အဆက်ဆက်သို့ အသိပေးရမည့် အမှန်တရားများကို နားလည်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ နားထောင်နေကြသော သူများဖြစ်သည်။

The disciples’ place was always next to Jesus. The people con- [299]
stantly pressed upon Him, yet the disciples understood that they
were not to be crowded away from His presence. They sat close
beside Him, that they might not lose a word of His instruction. They
were attentive listeners, eager to understand the truths they were to
make known to all lands and all ages.
251
252 The Desire of Ages

၂၅၁ ၂၅၂ ခေတ်အဆက်ဆက်၏ မျှော်လင့်ချက် (The Desire of Ages) ထူးခြားသောအရာတစ်ခုခုကို မျှော်လင့်နိုင်သည်ဟူသော ခံစားချက်ဖြင့်၊ ယခုအခါ သူတို့သည် ဆရာတော်၏ ပတ်လည်တွင် တိုးဝှေ့နေကြသည်။ နိုင်ငံတော်သည် မကြာမီ တည်ထောင်တော့မည်ဟု သူတို့ယုံကြည်နေကြပြီး၊ နံနက်ပိုင်းဖြစ်ရပ်များမှတစ်ဆင့် နိုင်ငံတော်နှင့်ပတ်သက်သော ကြေညာချက်တစ်ခုခု ထွက်ပေါ်လာတော့မည်ဟု စိတ်ချမှု ရရှိနေကြသည်။ လူအုပ်ကြီးကြားတွင်လည်း မျှော်လင့်စောင့်စားခြင်း ခံစားချက်များ လွှမ်းမိုးနေပြီး၊ စိတ်အားထက်သန်သော မျက်နှာများက သူတို့၏ နက်ရှိုင်းသော စိတ်ဝင်စားမှုကို သက်သေပြနေသည်။ လူစုသည် စိမ်းလန်းသော တောင်စောင်းပေါ်တွင် ထိုင်လျက်၊ မြင့်မြတ်သော ဆရာတော်၏ စကားတော်များကို စောင့်စားနေစဉ်၊ သူတို့၏နှလုံးသားများသည် အနာဂတ်ဘုန်းအသရေနှင့်ဆိုင်သော အတွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ မုန်းတီးဖွယ်ကောင်းသော ရောမလူမျိုးများကို အုပ်စိုးကာ ကမ္ဘာ့အင်ပါယာကြီး၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့် ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို ပိုင်ဆိုင်ရမည့်နေ့ကို မျှော်လင့်နေကြသော ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဖာရိရှဲများ ရှိနေကြသည်။ ဆင်းရဲသား လယ်သမားများနှင့် တံငါသည်များကမူ၊ သူတို့၏ စုတ်ပြတ်သတ်သော တဲကုပ်များ၊ နည်းပါးလှသော အစားအစာ၊ ပင်ပန်းဆင်းရဲသော ဘဝနှင့် ငတ်မွတ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့ရခြင်းများအစား၊ ပေါများကြွယ်ဝသော စံအိမ်ကြီးများနှင့် သက်သောင့်သက်သာရှိသော နေ့ရက်များဖြင့် လဲလှယ်ရတော့မည်ဟူသော ကတိစကားကို ကြားရရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။ နေ့ဘက်တွင် ဝတ်ဆင်ပြီး ညဘက်တွင် စောင်အဖြစ် သုံးရသည့် ကြမ်းတမ်းသော အဝတ်တစ်ထည်အစား၊ ခရစ်တော်သည် သူတို့အား အောင်နိုင်သူတို့၏ တန်ဖိုးကြီးပြီး ခမ်းနားသော ဝတ်ရုံများကို ပေးသနားမည်ဟု သူတို့မျှော်လင့်ကြသည်။ ဣသရေလလူမျိုးသည် ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးအဖြစ် လူမျိုးတကာတို့ရှေ့တွင် မကြာမီ ဂုဏ်ပြုခံရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ ယေရုရှလင်သည် တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ နိုင်ငံတော်၏ အထွတ်အထိပ်အဖြစ် ချီးမြှောက်ခံရတော့မည်ဟူသော ဂုဏ်ယူဖွယ် မျှော်လင့်ချက်ကြောင့် နှလုံးသားအားလုံး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေကြသည်။

With a feeling that something more than usual might be expected,
they now pressed about their Master. They believed that the kingdom
was soon to be established, and from the events of the morning they
gathered assurance that some announcement concerning it was about
to be made. A feeling of expectancy pervaded the multitude also,
and eager faces gave evidence of the deep interest. As the people sat
upon the green hillside, awaiting the words of the divine Teacher,
their hearts were flled with thoughts of future glory. There were
scribes and Pharisees who looked forward to the day when they
should have dominion over the hated Romans, and possess the riches
and splendor of the world’s great empire. The poor peasants and
fshermen hoped to hear the assurance that their wretched hovels, the
scanty food, the life of toil, and fear of want were to be exchanged
for mansions of plenty and days of ease. In place of the one coarse
garment which was their covering by day, and their blanket at night,
they hoped that Christ would give them the rich and costly robes of
their conquerors. All hearts thrilled with the proud hope that Israel
was soon to be honored before the nations as the chosen of the Lord,
and Jerusalem exalted as the head of a universal kingdom.

ခရစ်တော်သည် လောကီကြီးပွားချမ်းသာမှု မျှော်လင့်ချက်ကို ပျက်ပြားစေခဲ့သည်။ တောင်ပေါ်ဒေသနာတွင်၊ ကိုယ်တော်သည် မှားယွင်းသော ပညာပေးမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသောအရာများကို ဖျက်သိမ်းရန်နှင့်၊ နားထောင်သူများအား ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို မှန်ကန်စွာ နားလည်စေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း လူတို့၏ အမှားများကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ပါ။ အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော လောကကြီး၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို မြင်သော်လည်း၊ သူတို့၏ စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ် အခြေအနေကို သူတို့ရှေ့တွင် ထင်ရှားအောင် ပုံဖော်မပြခဲ့ပါ။ သူတို့ သိရှိထားသည်ထက် အဆမတန် သာလွန်ကောင်းမွန်သောအရာကို ကိုယ်တော် သွန်သင်ပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်နှင့်ပတ်သက်သော သူတို့၏အယူအဆများကို မဆန့်ကျင်ဘဲ၊ ထိုနိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အခြေအနေများကိုသာ ပြောပြခဲ့ပြီး၊ နိုင်ငံတော်၏ သဘောသဘာဝကိုမူ သူတို့ကိုယ်တိုင် ကောက်ချက်ချနိုင်ရန် ချန်ထားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော် သွန်သင်ခဲ့သော အမှန်တရားများသည် ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်ခဲ့ကြသော လူအုပ်ကြီးအတွက်ကဲ့သို့ပင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လည်း အရေးကြီးလှပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း သူတို့ကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်၏ အခြေခံမူများကို သင်ယူရန် လိုအပ်ပါသည်။

Christ disappointed the hope of worldly greatness. In the Sermon
on the Mount He sought to undo the work that had been wrought by
false education, and to give His hearers a right conception of His
kingdom and of His own character. Yet He did not make a direct
attack on the errors of the people. He saw the misery of the world on
account of sin, yet He did not present before them a vivid delineation
of their wretchedness. He taught them of something infnitely better
than they had known. Without combating their ideas of the kingdom
of God, He told them the conditions of entrance therein, leaving
them to draw their own conclusions as to its nature. The truths He
taught are no less important to us than to the multitude that followed
Him. We no less than they need to learn the foundation principles of
the kingdom of God.

တောင်ပေါ်ရှိ လူစုလူဝေးထံသို့ ခရစ်တော် ပထမဆုံး ပြောကြားခဲ့သော စကားမှာ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ စကားများ ဖြစ်သည်။ [၃၀၀] မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုကို အသိအမှတ်ပြု၍ ရွေးနှုတ်ခြင်းလိုအပ်ကြောင်း ခံစားရသူများသည် မင်္ဂလာရှိကြသည်ဟု ကိုယ်တော် မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ဧဝံဂေလိတရားကို ဆင်းရဲသားတို့အား ဟောပြောရမည် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ရေးရာတွင် ထောင်လွှားစော်ကားသူများ၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကြွယ်ဝသည်၊ ဘာမျှမလိုဟု ဆိုသူများထံသို့ ဖွင့်ပြခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ နှိမ့်ချသောစိတ်နှင့် နောင်တရသောစိတ် ရှိသူများထံသို့သာ ဖွင့်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ အပြစ်အတွက် စမ်းရေတွင်းတစ်တွင်းတည်းသာ ဖွင့်လှစ်ထားရှိပြီး၊ ၎င်းမှာ စိတ်နှလုံး နှိမ့်ချသူများအတွက် ဖြစ်သည်။

Christ’s frst words to the people on the mount were words of
blessing. Happy are they, He said, who recognize their spiritual
[300] poverty, and feel their need of redemption. The gospel is to be
preached to the poor. Not to the spiritually proud, those who claim
to be rich and in need of nothing, is it revealed, but to those who are
Sermon on the Mount 253
humble and contrite. One fountain only has been opened for sin, a
fountain for the poor in spirit.

ထောင်လွှားသော နှလုံးသားသည် ကယ်တင်ခြင်းကို မိမိအားထုတ်မှုဖြင့် ရယူရန် ကြိုးစားတတ်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်နိုင်ငံသို့ ဝင်စားခွင့်နှင့် ထိုသို့ဝင်စားရန် သင့်တော်မှု နှစ်ခုစလုံးကို ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား၌သာ တွေ့ရှိရသည်။ လူသည် မိမိ၏ အားနည်းချက်ကို သိမြင်ပြီး၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် အားကိုးလိုစိတ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားကာ၊ ဘုရားသခင်၏ အုပ်စိုးမှုအောက်သို့ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံခြင်း မရှိသရွေ့၊ ထိုသူအား နဂိုအတိုင်းပြန်ဖြစ်လာစေရန် ထာဝရဘုရားသည် ဘာမျှ လုပ်ဆောင်ပေး၍ မရနိုင်ပါ။ ထိုသို့ အပ်နှံမှသာလျှင် ဘုရားသခင် ပေးသနားရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော ဆုကျေးဇူးကို ခံယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မိမိလိုအပ်မှုကို ခံစားရသော ဝိညာဉ်ထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ ထိန်းချန်ထားခြင်း မရှိပါ။ အလုံးစုံသော ပြည့်စုံခြင်းတို့ ကိန်းဝပ်တော်မူသော အရှင်ထံသို့ ထိုသူသည် အကန့်အသတ်မရှိ ချဉ်းကပ်ခွင့် ရရှိသည်။ "အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရကာလကို ပိုင်တော်မူ၍ သန့်ရှင်းသည်ဟု နာမတော်ရှိသော အထွတ်အမြတ်တည်းဟူသော အရှင် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါသည် မြင့်မြတ်သန့်ရှင်းသော အရပ်၌ နေသည်ဖြစ်၍၊ နှိမ့်ချသောသူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုလည်းကောင်း၊ နောင်တရသောသူတို့၏ နှလုံးကိုလည်းကောင်း အသက်ရှင်စေခြင်းငှာ၊ နှိမ့်ချ၍ နောင်တရသော သူတို့နှင့်အတူ နေ၏။" ဟေရှာယ ၅၇:၁၅။

 

The proud heart strives to earn salvation; but both our title to
heaven and our ftness for it are found in the righteousness of Christ.
The Lord can do nothing toward the recovery of man until, convinced
of his own weakness, and stripped of all self-suffciency, he yields
himself to the control of God. Then he can receive the gift that God
is waiting to bestow. From the soul that feels his need, nothing is
withheld. He has unrestricted access to Him in whom all fullness
dwells. “For thus saith the high and lofty One that inhabiteth eternity,
whose name is Holy; I dwell in the high and holy place, with him
also that is of a contrite and humble spirit, to revive the spirit of the
humble, and to revive the heart of the contrite ones.” Isaiah 57:15.

"စိတ်မသာညည်းတွားသောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုသူတို့သည် သက်သာခြင်းသို့ ရောက်ကြလတ္တံ့။" ဤစကားများအားဖြင့် ခရစ်တော်သည် စိတ်မသာညည်းတွားခြင်း အလုပ်က သူ့အလိုလို အပြစ်၏အပြစ်ဒဏ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်ဟု သွန်သင်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ဟန်ဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိအလိုအလျောက် နှိမ့်ချခြင်းတို့ကို အသိအမှတ်မပြုပါ။ ကိုယ်တော် မိန့်ကြားသော စိတ်မသာညည်းတွားခြင်းမှာ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းနှင့် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်ကြောင့် ဝမ်းနည်းနေကြစဉ်မှာပင်၊ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများဖြစ်ရခြင်းဟူသော တန်ဖိုးရှိသည့် အခွင့်ထူးအတွက် ဝမ်းမြောက်နေရမည်ဖြစ်သည်။

“Blessed are they that mourn: for they shall be comforted.” By
these words Christ does not teach that mourning in itself has power
to remove the guilt of sin. He gives no sanction to pretense or to
voluntary humility. The mourning of which He speaks does not
consist in melancholy and lamentation. While we sorrow on account
of sin, we are to rejoice in the precious privilege of being children
of God.

ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆိုးယုတ်သော လုပ်ရပ်များက မိမိတို့အပေါ် မကောင်းသော နောက်ဆက်တွဲကျိုးများ သယ်ဆောင်လာသောကြောင့် မကြာခဏ ဝမ်းနည်းတတ်ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် နောင်တရခြင်း မဟုတ်ပါ။ အပြစ်အတွက် စစ်မှန်သော ဝမ်းနည်းခြင်းသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လုပ်ဆောင်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်းဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်တော်သည် ကယ်တင်ရှင်အား လျစ်လျူရှုကာ ဝမ်းနည်းစေခဲ့သော နှလုံးသား၏ ကျေးဇူးကန်းမှုကို ဖွင့်ပြတော်မူပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို နောင်တစိတ်ဖြင့် ကားတိုင်၏ခြေရင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာပါသည်။ အပြစ်တိုင်းကြောင့် ယေရှုသည် အသစ်တဖန် ဒဏ်ရာရရှိရပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ထိုးဖောက်ခဲ့သော အရှင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြည့်ရှုသောအခါ၊ ကိုယ်တော်ကို ဝေဒနာဖြစ်စေခဲ့သော အပြစ်များအတွက် စိတ်မသာညည်းတွားကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ညည်းတွားခြင်းသည် အပြစ်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသို့ ဦးတည်သွားစေလိမ့်မည်။

We often sorrow because our evil deeds bring unpleasant consequences to ourselves; but this is not repentance. Real sorrow for sin
is the result of the working of the Holy Spirit. The Spirit reveals the
ingratitude of the heart that has slighted and grieved the Saviour, and
brings us in contrition to the foot of the cross. By every sin Jesus is
wounded afresh; and as we look upon Him whom we have pierced,
we mourn for the sins that have brought anguish upon Him. Such
mourning will lead to the renunciation of sin.

လောကီသားများက ဤဝမ်းနည်းမှုကို အားနည်းချက်တစ်ခုဟု သတ်မှတ်ကောင်း သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် နောင်တရသောသူကို ဖျက်ဆီး၍မရသော သံယောဇဉ်ကြိုးများဖြင့် အနန္တတန်ခိုးရှင်နှင့် ချည်နှောင်ပေးသည့် ခွန်အားပင် ဖြစ်သည်။ နှလုံးသား မာကျောမှုနှင့် လွန်ကျူးမှုတို့ကြောင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော ကျေးဇူးတော်များကို ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များက ဝိညာဉ်ထံသို့ ပြန်လည်ယူဆောင်ပေးနေကြောင်း ၎င်းက ပြသနေသည်။ နောင်တရသောသူ၏ မျက်ရည်များသည် သန့်ရှင်းခြင်း၏ နေရောင်ခြည်မလာမီ ရွာသွန်းသော မိုးပေါက်များသာ ဖြစ်သည်။ ဤဝမ်းနည်းခြင်းသည် ဝိညာဉ်ထဲတွင် အသက်စမ်းရေတွင်းဖြစ်လာမည့် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ အစပျိုးမှုဖြစ်သည်။ "သင်သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှားကြောင်းတည်းဟူသော သင်၏ဒုစရိုက်ကို ဝန်ခံရုံမျှသာ ပြုလော့။ ... ငါသည် သင်တို့အပေါ်သို့ အမျက်မကျစေ။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် ကရုဏာစိတ်ရှိသောသူ ဖြစ်သည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။" ယေရမိ ၃:၁၃၊ ၁၂။ "ဇိအုန်တောင်၌ စိတ်မသာညည်းတွားသောသူတို့အား ပြာအစား ပန်းဦးရစ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းအစား ဝမ်းမြောက်ခြင်းဆီကိုလည်းကောင်း၊ ညှိုးငယ်သောစိတ်အစား ချီးမွမ်းခြင်းအဝတ်ကိုလည်းကောင်း ပေးတော်မူမည်။" ဟေရှာယ ၆၁:၃။

The worldling may pronounce this sorrow a weakness; but it is
the strength which binds the penitent to the Infnite One with links
that cannot be broken. It shows that the angels of God are bringing
back to the soul the graces that were lost through hardness of heart
and transgression. The tears of the penitent are only the raindrops
that precede the sunshine of holiness. This sorrow heralds a joy
which will be a living fountain in the soul. “Only acknowledge thine
iniquity, that thou hast transgressed against the Lord thy God;” “and
I will not cause Mine anger to fall upon you: for I am merciful, saith
the Lord.” Jeremiah 3:13, 12. “Unto them that mourn in Zion,” He
254 The Desire of Ages

[၃၀၁] စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကြားတွင် ညည်းတွားနေရသူများအတွက်လည်း သက်သာရာရှိပါသည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် နှိမ့်ချခံရမှု၏ ခါးသီးခြင်းသည် အပြစ်ထဲတွင် ပျော်မွေ့နေခြင်းထက် ပို၍ကောင်းပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဆင်းရဲခက်ခဲမှုများမှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ စရိုက်လက္ခဏာရှိ အနာအဆာများကို ဖွင့်ပြတော်မူပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်အနာအဆာများကို အောင်မြင်နိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်မိမိ မသိရှိခဲ့သော အခန်းကဏ္ဍများကို ကျွန်ုပ်တို့အား ဖွင့်ပြပေးလာပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ပြစ်တင်ဆုံးမမှုနှင့် အကြံပေးချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံမည်၊ မခံမည်ကို စမ်းသပ်မှု ရောက်ရှိလာသည်။ စမ်းသပ်မှုနှင့် ကြုံရသောအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် စိတ်တိုခြင်း၊ ညည်းညူခြင်း မပြုရပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပုန်ကန်ခြင်း သို့မဟုတ် ခရစ်တော်၏ လက်တော်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားသည်အထိ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိရပါ။ ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်တွင် မိမိဝိညာဉ်ကို နှိမ့်ချရမည်။ အရာရာကို မိမိစိတ်ကြိုက် အလင်းဖြင့်သာ မြင်လိုသောသူအတွက် ထာဝရဘုရား၏ လမ်းခရီးများသည် နားလည်ရခက်ခဲနေတတ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ လူသားသဘာဝအတွက် ထိုလမ်းများသည် မှောင်မိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်မှုမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရတတ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ လမ်းခရီးများသည် ကရုဏာလမ်းများဖြစ်ပြီး၊ အဆုံးသတ်မှာ ကယ်တင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဧလိယသည် တောကန္တာရထဲတွင် မိမိအသက်ရှင်ရသည်မှာ ဝလောက်ပြီဟုဆိုကာ သေပါရစေကြောင်း ဆုတောင်းခဲ့စဉ်က၊ မိမိဘာလုပ်နေသည်ကို မိမိမသိခဲ့ပါ။ ထာဝရဘုရားသည် ကရုဏာတော်ရှိသဖြင့် သူ၏စကားအတိုင်း မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါ။ ဧလိယ လုပ်ဆောင်ရန် ကြီးမားသော အမှုတော် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူ၏ အမှုတော်ပြီးဆုံးသောအခါ၊ သူသည် တောကန္တာရထဲတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာနှင့် တစ်ကိုယ်တည်း ပျက်စီးသွားရမည့်သူ မဟုတ်ပါ။ သူ၏အဆုံးသတ်သည် သေခြင်း၏ မြေမှုန့်ထဲသို့ ဆင်းသက်ရန် မဟုတ်ဘဲ၊ ကောင်းကင်ရထားများ ခြံရံလျက် အထက်ပလ္လင်တော်ရှိရာ ဘုန်းအသရေနှင့် တက်လှမ်းသွားရန် ဖြစ်သည်။

[301] has appointed to give “beauty for ashes, the oil of joy for mourning,
the garment of praise for the spirit of heaviness.” Isaiah 61:3.
And for those also who mourn in trial and sorrow there is comfort. The bitterness of grief and humiliation is better than the indulgences of sin. Through affliction God reveals to us the plague spots
in our characters, that by His grace we may overcome our faults.
Unknown chapters in regard to ourselves are opened to us, and the
test comes, whether we will accept the reproof and the counsel of
God. When brought into trial, we are not to fret and complain. We
should not rebel, or worry ourselves out of the hand of Christ. We
are to humble the soul before God. The ways of the Lord are obscure
to him who desires to see things in a light pleasing to himself. They
appear dark and joyless to our human nature. But God’s ways are
ways of mercy and the end is salvation. Elijah knew not what he was
doing when in the desert he said that he had had enough of life, and
prayed that he might die. The Lord in His mercy did not take him at
his word. There was yet a great work for Elijah to do; and when his
work was done, he was not to perish in discouragement and solitude
in the wilderness. Not for him the descent into the dust of death,
but the ascent in glory, with the convoy of celestial chariots, to the
throne on high.

ဝမ်းနည်းနေသူများအတွက် ဘုရားသခင်၏ စကားတော်မှာ "သူ၏လမ်းတို့ကို ငါမြင်ပြီ၊ သူ့ကို ငါကျန်းမာစေမည်။ သူ့ကို ငါလမ်းပြမည်။ သူနှင့် သူ၏ စိတ်မသာညည်းတွားသောသူတို့အား သက်သာခြင်းကျေးဇူးကို တဖန်ပေးမည်။" "ငါသည် သူတို့၏ ညည်းတွားခြင်းကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲစေမည်။ သူတို့ကို သက်သာစေမည်။ သူတို့သည် ဝမ်းနည်းခြင်းရှိခဲ့သည်ဖြစ်၍၊ ဝမ်းမြောက်စေခြင်းငှာ ငါပြုမည်။" ဟေရှာယ ၅၇:၁၈၊ ယေရမိ ၃၁:၁၃။

God’s word for the sorrowing is, “I have seen his ways, and
will heal him: I will lead him also, and restore comforts unto him
and to his mourners.” “I will turn their mourning into joy, and will
comfort them, and make them rejoice from their sorrow.” Isaiah
57:18; Jeremiah 31:13.

"စိတ်နှိမ့်ချသောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။" ကျွန်ုပ်တို့ ရင်ဆိုင်ရမည့် အခက်အခဲများသည် ခရစ်တော်၌ ပုန်းကွယ်နေသော ထိုစိတ်နှိမ့်ချမှုအားဖြင့် များစွာ လျော့ပါးသွားနိုင်ပါသည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ဆရာတော်၏ နှိမ့်ချမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့ နေ့စဉ်ရင်ဆိုင်နေရသော လျစ်လျူရှုမှုများ၊ ငြင်းပယ်မှုများနှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာများကို ကျော်လွှားနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာများက ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို မှောင်မိုက်သွားစေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါ။ ခရစ်ယာန်တစ်ဦး၏ မြင့်မြတ်မှုအတွက် အမြင့်မားဆုံးသော သက်သေမှာ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း (self-control) ဖြစ်သည်။ နှိပ်စက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရက်စက်ခြင်းကို ခံရစဉ် တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိသော စိတ်ဓာတ်ကို မထိန်းသိမ်းနိုင်သူသည်၊ ဘုရားသခင်က မိမိ၌ ကိုယ်တော်တိုင်၏ ပြည့်စုံသော စရိုက်လက္ခဏာကို ဖွင့်ပြရန်ရှိသော အခွင့်အရေးကို လုယူဖျက်ဆီးရာ ရောက်သည်။ စိတ်နှလုံး နှိမ့်ချခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များကို အောင်ပွဲရစေသည့် ခွန်အားဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် အထက်ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ဆက်သွယ်ထားခြင်း၏ အထိမ်းအမှတ် ဖြစ်သည်။

“Blessed are the meek.” The diffculties we have to encounter
may be very much lessened by that meekness which hides itself
in Christ. If we possess the humility of our Master, we shall rise
above the slights, the rebuffs, the annoyances, to which we are daily
exposed, and they will cease to cast a gloom over the spirit. The
highest evidence of nobility in a Christian is self-control. He who
under abuse or cruelty fails to maintain a calm and trustful spirit robs
God of His right to reveal in him His own perfection of character.
Lowliness of heart is the strength that gives victory to the followers
of Christ; it is the token of their connection with the courts above.

"ထာဝရဘုရားသည် မြင့်မြတ်တော်မူသော်လည်း၊ နှိမ့်ချသောသူတို့ကို ကြည့်ရှုတော်မူ၏။" ဆာလံ ၁၃၈:၆။ ခရစ်တော်၏ နှိမ့်ချသိမ်မွေ့သော စိတ်သဘောကို ဖော်ပြသူများကို [၃၀၂] ဘုရားသခင်က ကြင်နာစွာ ကြည့်ရှုတော်မူသည်။ သူတို့သည် လောက၏ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကို ခံရနိုင်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်တွင် အလွန်တန်ဖိုးရှိကြသည်။ ပညာရှိသူများ၊ ကြီးမြတ်သူများ၊ ရက်ရောသူများသာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဝင်ခွင့်ရမည် မဟုတ်ပါ။ ဇွဲလုံ့လနှင့် မနားမနေ အလုပ်လုပ်နေသူများသာ ဖြစ်မည် မဟုတ်ပါ။ မဟုတ်ပါ၊ ခရစ်တော်၏ အမြဲတည်ရှိနေသော အထံတော်ကို တောင့်တသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆင်းရဲသူများ၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန်သာ အမြင့်မားဆုံးသော ရည်မှန်းချက်ထားရှိသည့် စိတ်နှလုံး နှိမ့်ချသူများ၊ ဤသူတို့သည် ကောင်းကင်နိုင်ငံသို့ ကြွယ်ဝစွာ ဝင်စားခွင့် ရရှိကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဝတ်ရုံများကို သိုးသငယ်၏ အသွေးတော်ဖြင့် ဖွေးဖြူအောင် လျှော်ဖွပ်ထားသော သူများထဲတွင် ပါဝင်ကြလိမ့်မည်။ "ထို့ကြောင့်၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်ရှေ့တွင်ရှိ၍၊ ဗိမာန်တော်၌ နေ့ညမပြတ် ဝတ်ပြုကြ၏။ ပလ္လင်တော်ပေါ်မှာ ထိုင်တော်မူသော အရှင်သည်လည်း သူတို့တွင် ကျိန်းဝပ်တော်မူမည်။" ဗျာဒိတ် ၇:၁၅။

“Though the Lord be high, yet hath He respect unto the lowly.”
Psalm 138:6. Those who reveal the meek and lowly spirit of Christ
Sermon on the Mount 255
are tenderly regarded by God. They may be looked upon with scorn
by the world, but they are of great value in His sight. Not only the
wise, the great, the benefcent, will gain a passport to the heavenly
courts; not only the busy worker, full of zeal and restless activity. No; [302]
the poor in spirit, who crave the presence of an abiding Christ, the
humble in heart, whose highest ambition is to do God’s will,—these
will gain an abundant entrance. They will be among that number
who have washed their robes and made them white in the blood of
the Lamb. “Therefore are they before the throne of God, and serve
Him day and night in His temple: and He that sitteth on the throne
shall dwell among them.” Revelation 7:15.

"ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ဆာငတ်မွတ်သိပ်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။" မိမိကိုယ်ကိုယ် မထိုက်တန်ဟု ခံစားရခြင်းသည် နှလုံးသားကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားအတွက် ဆာငတ်မွတ်သိပ်စေလိမ့်မည်၊ ထိုဆန္ဒသည်လည်း စိတ်ပျက်စရာ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပါ။ ယေရှုအတွက် မိမိတို့နှလုံးသားတွင် နေရာဖန်တီးပေးသူများသည် ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်ကို သိရှိခံစားကြရလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် တူလိုသော စိတ်ဆန္ဒရှိသူအားလုံးသည် တောင့်တခြင်း ပြည့်ဝကြလိမ့်မည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ယေရှုကို မျှော်ကြည့်နေသော ဝိညာဉ်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ဘယ်သောအခါမျှ ပစ်မထားပါ။ ဝိညာဉ်တော်သည် ခရစ်တော်၏ အရာများကို ယူ၍ ထိုသူအား ပြသတော်မူသည်။ အကယ်၍ မျက်စိကို ခရစ်တော်၌သာ စွဲမြဲစွာ စိုက်ထားပါက၊ ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့် တူညီသွားသည်အထိ ဝိညာဉ်တော်၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် မရပ်တန့်ပါ။ စစ်မှန်သော မေတ္တာဓာတ်သည် ဝိညာဉ်ကို ကျယ်ပြန့်စေပြီး၊ ပိုမိုမြင့်မားသော အောင်မြင်မှုများ၊ ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ အသိပညာများ တိုးပွားလာစေရန် စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပေးသနားသဖြင့်၊ ပြည့်စုံခြင်းသို့ မရောက်မချင်း ရပ်နားနေမည် မဟုတ်ပါ။ "ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ဆာငတ်မွတ်သိပ်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုသူတို့သည် ဝပြောခြင်းသို့ ရောက်ကြလတ္တံ့။"

“Blessed are they which do hunger and thirst after righteousness.”
The sense of unworthiness will lead the heart to hunger and thirst for
righteousness, and this desire will not be disappointed. Those who
make room in their hearts for Jesus will realize His love. All who
long to bear the likeness of the character of God shall be satisfed.
The Holy Spirit never leaves unassisted the soul who is looking unto
Jesus. He takes of the things of Christ and shows them unto him.
If the eye is kept fxed on Christ, the work of the Spirit ceases not
until the soul is conformed to His image. The pure element of love
will expand the soul, giving it a capacity for higher attainments, for
increased knowledge of heavenly things, so that it will not rest short
of the fullness. “Blessed are they which do hunger and thirst after
righteousness; for they shall be flled.”

ကရုဏာရှိသူတို့သည် ကရုဏာကို ခံရကြလတ္တံ့။ စိတ်နှလုံး ဖြူစင်သောသူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မြင်ရကြလတ္တံ့။ မစင်ကြယ်သော အတွေးတိုင်းသည် ဝိညာဉ်ကို ညစ်ညမ်းစေပြီး၊ ကိုယ်ကျင့်တရား အသိစိတ်ကို ပျက်ပြားစေကာ၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ထိတွေ့မှုများကို ပျောက်ကွယ်သွားစေတတ်သည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ အမြင်အာရုံကို မှုန်ဝါးစေသဖြင့် လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မမြင်နိုင်ကြတော့ပါ။ ထာဝရဘုရားသည် နောင်တရသော အပြစ်သားကို ခွင့်လွှတ်တော်မူသည်၊ သို့သော် ခွင့်လွှတ်ခြင်း ခံရသော်လည်း ဝိညာဉ်မှာမူ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရသွားတတ်သည်။ ဝိညာဉ်ရေးရာ အမှန်တရားကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားမြင်လိုသူတိုင်းသည် စကားပြောခြင်းနှင့် အတွေးအခေါ်၌ မစင်ကြယ်မှုအားလုံးကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

The merciful shall fnd mercy, and the pure in heart shall see
God. Every impure thought defles the soul, impairs the moral sense,
and tends to obliterate the impressions of the Holy Spirit. It dims
the spiritual vision, so that men cannot behold God. The Lord may
and does forgive the repenting sinner; but though forgiven, the soul
is marred. All impurity of speech or of thought must be shunned by
him who would have clear discernment of spiritual truth.

သို့သော် ခရစ်တော်၏ စကားတော်များသည် ကာမဂုဏ်ဆိုင်ရာ မစင်ကြယ်မှုမှ ကင်းဝေးရုံသာမက၊ ယုဒလူမျိုးများ အလွန်အမင်း ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သော ဘာသာရေးထုံးတမ်းစဉ်လာဆိုင်ရာ ညစ်ညူးမှုများမှ ကင်းဝေးရုံထက်မက ပို၍ ကျယ်ပြန့်ပါသည်။ အတ္တစိတ်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဘုရားသခင်ကို မမြင်နိုင်အောင် တားဆီးထားသည်။ မိမိအကျိုးကိုသာ ရှာသောစိတ်သည် ဘုရားသခင်ကိုလည်း မိမိကဲ့သို့သောသူအဖြစ်သာ ဆုံးဖြတ်တတ်သည်။ ဤအတ္တစိတ်ကို မစွန့်လွှတ်သရွေ့၊ မေတ္တာရှင်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ နားမလည်နိုင်ပါ။ အတ္တကင်းသော နှလုံးသား၊ နှိမ့်ချပြီး ယုံကြည်မှုရှိသော စိတ်သဘောထားရှိသူသာလျှင် ဘုရားသခင်ကို "ဂရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံ၍ ကျေးဇူးပြုတတ်သောဘုရား၊ စိတ်ရှည်၍ ကရုဏာနှင့် သစ္စာ၌ ကြွယ်ဝသောဘုရား" အဖြစ် မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။ ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၆။

But the words of Christ cover more than freedom from sensual
impurity, more than freedom from that ceremonial deflement which
the Jews so rigorously shunned. Selfshness prevents us from beholding God. The self-seeking spirit judges of God as altogether such a
one as itself. Until we have renounced this, we cannot understand
Him who is love. Only the unselfsh heart, the humble and trustful
256 The Desire of Ages
spirit, shall see God as “merciful and gracious, long-suffering, and
abundant in goodness and truth.” Exodus 34:6.

"ရန်ငြိမ်းစေသောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။" ခရစ်တော်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းသည် အမှန်တရားမှ မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် သဟဇာတဖြစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လောကကြီးသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့် ရန်ဘက်ဖြစ်နေသည်၊ အပြစ်သားများသည် မိမိတို့ကို ဖန်ဆင်းသော အရှင်နှင့် ရန်ဘက်ဖြစ်နေသည်၊ [၃၀၃] ရလဒ်အနေဖြင့် သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးလည်း ရန်ဘက်ဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော် ဆာလံဆရာက "ကိုယ်တော်၏တရားကို ချစ်သောသူတို့သည် ကြီးစွာသော ငြိမ်သက်ခြင်းရှိ၍၊ ခိုက်ရန်ပြုစရာ အကြောင်းမရှိပါ။" ဟု ဆိုထားသည်။ ဆာလံ ၁၁၉:၁၆၅။ လူတို့သည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို မိမိဘာသာ ဖန်တီး၍ မရနိုင်ပါ။ လူတစ်ဦးချင်း သို့မဟုတ် လူ့အဖွဲ့အစည်းကို သန့်စင်ရန်နှင့် မြှင့်တင်ရန် လူတို့၏ အစီအစဉ်များသည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို မပေးနိုင်ပါ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် နှလုံးသားအထိ မရောက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဖန်တီးနိုင်သော သို့မဟုတ် တည်တံ့စေနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော တန်ဖိုးမှာ ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်သာ ဖြစ်သည်။ ဤကျေးဇူးတော်သည် နှလုံးသားတွင် ကိန်းဝပ်သောအခါ၊ ရန်ပွဲနှင့် သဘောထားကွဲလွဲမှုများကို ဖြစ်စေသော ဆိုးယုတ်သော ကိလေသာများကို နှင်ထုတ်လိမ့်မည်။ "ဆူးပင်အစား ထင်ရှူးပင် ပေါက်လိမ့်မည်။ ဆူးပင်အစား မြတ်လေးပင် ပေါက်လိမ့်မည်။" ဘဝ၏ တောကန္တာရသည်လည်း "ဝမ်းမြောက်၍ နှင်းပန်းကဲ့သို့ ပွင့်လန်းလိမ့်မည်။" ဟေရှာယ ၅၅:၁၃၊ ၃၅:၁။

“Blessed are the peacemakers.” The peace of Christ is born of
truth. It is harmony with God. The world is at enmity with the law
[303] of God; sinners are at enmity with their Maker; and as a result they
[304]
[305]
are at enmity with one another. But the psalmist declares, “Great
peace have they which love Thy law: and nothing shall offend them.”
Psalm 119:165. Men cannot manufacture peace. Human plans for
the purifcation and uplifting of individuals or of society will fail
of producing peace, because they do not reach the heart. The only
power that can create or perpetuate true peace is the grace of Christ.
When this is implanted in the heart, it will cast out the evil passions
that cause strife and dissension. “Instead of the thorn shall come up
the fr tree, and instead of the brier shall come up the myrtle tree;”
and life’s desert “shall rejoice, and blossom as the rose.” Isaiah
55:13; 35:1.

လူအုပ်ကြီးသည် ဖာရိရှဲတို့၏ သွန်သင်ချက်၊ စံနမူနာများနှင့် များစွာကွာခြားနေသော ဤသွန်သင်ချက်ကို အံ့သြခဲ့ကြသည်။ လူတို့သည် ပျော်ရွှင်မှုဆိုသည်မှာ ဤလောကီပစ္စည်းဥစ္စာများကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကျော်စောမှုနှင့် လူတို့၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို အလွန်တောင့်တစရာအဖြစ် ထင်မှတ်လာခဲ့ကြသည်။ "ရဗ္ဗိ" ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရခြင်း၊ ပညာရှိပြီး ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းသူအဖြစ် ချီးမွမ်းခံရခြင်း၊ မိမိတို့၏ ကောင်းကွက်များကို လူအများရှေ့တွင် ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းတို့သည် အလွန်နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းခဲ့သည်။ ၎င်းကို ပျော်ရွှင်မှု၏ အထွတ်အထိပ်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုကြီးမားသော လူစုလူဝေးကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင်၊ ယေရှုက လောကီအကျိုးအမြတ်နှင့် ဂုဏ်သရေတို့သည် ထိုကဲ့သို့သောသူများ ရရှိမည့် တစ်ခုတည်းသော ဆုလာဘ်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ခိုင်မာစွာ မိန့်ကြားခဲ့ပြီး၊ စကားတော်များသည် နားဝင်ယုံကြည်စေသော တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံနေသည်။ လူတို့သည် ဆိတ်ဆိတ်နေကြပြီး၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း ခံစားချက်တစ်ခု သူတို့အပေါ် လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သံသယဖြင့် ကြည့်ကြသည်။ အကယ်၍ ဤသူ၏ သွန်သင်ချက်သာ မှန်ကန်ပါက၊ သူတို့ထဲမှ မည်သူသည် ကယ်တင်ခြင်း ခံရမည်နည်း။ လူအများစုသည် ဤထူးခြားသော ဆရာတော်သည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော် မိန့်ကြားသော စိတ်ကူးများသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်လာကြသည်။

The multitudes were amazed at this teaching, which was so at
variance with the precepts and example of the Pharisees. The people
had come to think that happiness consisted in the possession of the
things of this world, and that fame and the honor of men were much
to be coveted. It was very pleasing to be called “Rabbi,” and to be
extolled as wise and religious, having their virtues paraded before
the public. This was regarded as the crown of happiness. But in
the presence of that vast throng, Jesus declared that earthly gain
and honor were all the reward such persons would ever receive. He
spoke with certainty, and a convincing power attended His words.
The people were silenced, and a feeling of fear crept over them.
They looked at one another doubtfully. Who of them would be saved
if this Man’s teachings were true? Many were convicted that this
remarkable Teacher was actuated by the Spirit of God, and that the
sentiments He uttered were divine.

စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း၊ ၎င်းကို မည်သို့ရယူနိုင်သနည်းဟူသည်ကို ရှင်းပြပြီးနောက်၊ ယေရှုသည် အခြားသူများကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းနှင့် ထာဝရအသက်လမ်းသို့ ပို့ဆောင်ရန် ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသော ဆရာများအဖြစ် ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များ၏ တာဝန်ကို ပိုမိုတိကျစွာ ညွှန်ပြခဲ့သည်။ သူတို့သည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို မကြာခဏ ခံစားရမည်၊ ပြင်းထန်သော ကန့်ကွက်မှုများနှင့် တွေ့ကြုံရမည်၊ စော်ကားခြင်း ခံရမည်၊ သူတို့၏ သက်သေခံချက်များ ငြင်းပယ်ခံရမည်ကို ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ စကားများကို အလေးအနက် နားထောင်နေကြသော ဤနှိမ့်ချသော လူသားများသည် သူတို့၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၊ ထောင်ကျခြင်းနှင့် သေခြင်းတို့ကို ခံကြရမည်ကို ကိုယ်တော် ကောင်းစွာသိသဖြင့် ဆက်လက် မိန့်ကြားတော်မူသည်မှာ -

After explaining what constitutes true happiness, and how it
may be obtained, Jesus more defnitely pointed out the duty of His
disciples, as teachers chosen of God to lead others into the path of
righteousness and eternal life. He knew that they would often suffer
from disappointment and discouragement, that they would meet with
decided opposition, that they would be insulted, and their testimony
rejected. Well He knew that in the fulfllment of their mission, the
Sermon on the Mount 257
humble men who listened so attentively to His words were to bear
calumny, torture, imprisonment, and death, and He continued:

"ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကြောင့် နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရသောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် ထိုသူတို့၏ နိုင်ငံတော်ဖြစ်၏။ ငါ့ကြောင့် သင်တို့ကို ကဲ့ရဲ့နှိပ်စက်၍ မမှန်ဘဲလျက် အပြစ်တကာ တင်ကြသောအခါ၊ သင်တို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ အလွန်ရွှင်လန်းခြင်း ရှိကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ သင်တို့၏ အကျိုးသည် ကြီးလှပေ၏။ သင်တို့ရှေ့က ပေါ်ထွန်းသော ပရောဖက်တို့ကိုလည်း ထိုနည်းတူ နှိပ်စက်ကြပြီ။" [၃၀၆]

“Blessed are they which are persecuted for righteousness’ sake:
for theirs is the kingdom of heaven. Blessed are ye, when men shall
revile you, and persecute you, and shall say all manner of evil against
you falsely, for My sake. Rejoice, and be exceeding glad: for great
is your reward in heaven: for so persecuted they the prophets which [306]
were before you.”

လောကကြီးသည် အပြစ်ကို ချစ်၍ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို မုန်းတီးသည်၊ ၎င်းသည် ယေရှုအပေါ် ရန်လိုရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ အနန္တမေတ္တာကို ငြင်းပယ်သူအားလုံးအတွက် ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ တစ်ခုဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်၏ အလင်းသည် သူတို့၏ အပြစ်များကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အမှောင်ထုကို ဖယ်ရှားပစ်ပြီး၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံယူသူများသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်စစ်တိုက်ကြစဉ်၊ အပြစ်ကို ဖက်တွယ်ထားသူများသည် အမှန်တရားနှင့် ၎င်း၏ ကိုယ်စားလှယ်များကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။

The world loves sin, and hates righteousness, and this was the
cause of its hostility to Jesus. All who refuse His infnite love will
fnd Christianity a disturbing element. The light of Christ sweeps
away the darkness that covers their sins, and the need of reform is
made manifest. While those who yield to the influence of the Holy
Spirit begin war with themselves, those who cling to sin war against
the truth and its representatives.

ဤသို့ဖြင့် အငြင်းပွားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် လူတို့ကို ဒုက္ခပေးသူများအဖြစ် စွပ်စွဲခံရကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် လောက၏ ရန်ကို ခံရခြင်းမှာ ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံနေကြရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်များ လျှောက်လှမ်းခဲ့သော လမ်းကို သူတို့ လျှောက်လှမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ရင်ဆိုင်သင့်သည်။ ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုတိုင်းသည် သူတို့ကို သန့်စင်ပေးရန် ဘုရားသခင် အသုံးပြုသော အရာများ ဖြစ်သည်။ တစ်ခုချင်းစီသည် သူတို့အား ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လုပ်ဆောင်သူများအဖြစ် အသင့်ဖြစ်စေသည်။ တိုက်ပွဲတိုင်းသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားအတွက် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတွင် နေရာတစ်ခုစီ ရှိနေပြီး၊ တစ်ခုချင်းစီသည် သူတို့၏ နောက်ဆုံးအောင်ပွဲ၏ ဝမ်းမြောက်မှုကို တိုးပွားစေမည် ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို ရှုမြင်လျက်၊ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သည်းခံခြင်းကို စမ်းသပ်မှုကို ကြောက်ရွံ့ရှောင်ရှားခြင်းထက် ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံကြလိမ့်မည်။ လောကအပေါ် ထားရှိသော သူတို့၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်ရန် စိတ်အားထက်သန်လျက်၊ ဘုရားသခင်၏ နှစ်သက်လက်ခံမှုကိုသာ အာရုံစိုက်ကာ၊ ကိုယ်တော်၏ အစေခံများသည် လူတို့၏ ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် မျက်နှာသာပေးခြင်းကို မငဲ့ကွက်ဘဲ တာဝန်တိုင်းကို ထမ်းဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

Thus strife is created, and Christ’s followers are accused as
troublers of the people. But it is fellowship with God that brings
them the world’s enmity. They are bearing the reproach of Christ.
They are treading the path that has been trodden by the noblest of
the earth. Not with sorrow, but with rejoicing, should they meet
persecution. Each fery trial is God’s agent for their refning. Each
is ftting them for their work as colaborers with Him. Each conflict
has its place in the great battle for righteousness, and each will add
to the joy of their fnal triumph. Having this in view, the test of their
faith and patience will be cheerfully accepted rather than dreaded
and avoided. Anxious to fulfll their obligation to the world, fxing
their desire upon the approval of God, His servants are to fulfll
every duty, irrespective of the fear or the favor of men.

"သင်တို့သည် လောက၏ ဆားဖြစ်ကြ၏" ဟု ယေရှု မိန့်တော်မူသည်။ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် လောကကြီးမှ ဖယ်ခွာမသွားကြပါနှင့်။ မြင့်မြတ်သော မေတ္တာတော်၏ အရသာသည် လောကကြီး ပုပ်သိုးပျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးသော ဆားကဲ့သို့ ဖြစ်စေရန် သင်တို့သည် လူတို့အလယ်တွင် နေထိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

“Ye are the salt of the earth,” Jesus said. Do not withdraw
yourselves from the world in order to escape persecution. You are
to abide among men, that the savor of the divine love may be as salt
to preserve the world from corruption.

သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို တုံ့ပြန်သော နှလုံးသားများသည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ စီးဆင်းရာ မြောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုသူများကို ကမ္ဘာမြေပေါ်မှ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို လူတို့အလယ်မှ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပါက၊ ဤလောကကြီးသည် စာတန်၏ အုပ်စိုးမှု၏ အသီးအပွင့်ဖြစ်သော ပျက်စီးခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းတို့တွင်သာ ကျန်ရစ်လိမ့်မည်။ လူဆိုးများသည် မသိကြသော်လည်း၊ သူတို့ မထီမဲ့မြင်ပြုကာ နှိပ်စက်နေသော ဘုရားသခင်၏ လူများ လောကတွင် ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ ယခုဘဝ၏ ကောင်းချီးများကိုပင် ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခရစ်ယာန်များသည် အမည်ခံသာ ဖြစ်နေပါက၊ သူတို့သည် အရသာပျက်သော ဆားနှင့် တူလှသည်။ သူတို့သည် လောကအတွက် ကောင်းသော သြဇာသက်ရောက်မှု မရှိပါ။ ဘုရားသခင်ကို မှားယွင်းစွာ ပုံဖော်ပြခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် မယုံကြည်သူများထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားကြသည်။

Hearts that respond to the influence of the Holy Spirit are the
channels through which God’s blessing flows. Were those who serve
God removed from the earth, and His Spirit withdrawn from among
men, this world would be left to desolation and destruction, the fruit
of Satan’s dominion. Though the wicked know it not, they owe
even the blessings of this life to the presence, in the world, of God’s
258 The Desire of Ages
people whom they despise and oppress. But if Christians are such in
name only, they are like the salt that has lost its savor. They have no
influence for good in the world. Through their misrepresentation of
God they are worse than unbelievers.

"သင်တို့သည် လောက၏ အလင်းဖြစ်ကြ၏။" ယုဒလူမျိုးများသည် ကယ်တင်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လူမျိုးအတွက်သာ ကန့်သတ်ထားရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်၊ သို့သော် ကယ်တင်ခြင်းသည် နေရောင်ခြည်နှင့် တူကြောင်း ခရစ်တော်က ပြသခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးနှင့် ဆိုင်သည်။ ကျမ်းစာ၏ ဘာသာတရားသည် စာအုပ်၏ မျက်နှာဖုံးများကြားတွင်ဖြစ်စေ၊ ဘုရားကျောင်း၏ နံရံများအတွင်းတွင်ဖြစ်စေ ကန့်သတ်ထားရမည့်အရာ မဟုတ်ပါ။ ၎င်းကို မိမိတို့အကျိုးအတွက် တစ်ခါတစ်ရံမှသာ ထုတ်သုံးပြီး နောက်မှ ပြန်သိမ်းထားရမည့်အရာ မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် နေ့စဉ်ဘဝကို သန့်ရှင်းစေရမည်၊ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတိုင်းနှင့် လူမှုဆက်ဆံရေး အားလုံးတွင် ထင်ရှားစေရမည် ဖြစ်သည်။

“Ye are the light of the world.” The Jews thought to confne the
benefts of salvation to their own nation; but Christ showed them
[307] that salvation is like the sunshine. It belongs to the whole world.
The religion of the Bible is not to be confned between the covers
of a book, nor within the walls of a church. It is not to be brought
out occasionally for our own beneft, and then to be carefully laid
aside again. It is to sanctify the daily life, to manifest itself in every
business transaction and in all our social relations.

စစ်မှန်သော စရိုက်လက္ခဏာသည် အပြင်ပန်းမှ ပုံဖော်ပြီး ဝတ်ဆင်ရသောအရာ မဟုတ်ပါ၊ ၎င်းသည် အတွင်းသဏ္ဌာန်မှ ဖြာထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူများကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းသို့ ပို့ဆောင်လိုပါက၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အခြေခံမူများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားတွင် ကိန်းဝပ်နေရမည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်း ဝန်ခံချက်သည် ဘာသာတရား၏ သီအိုရီကို ကြေညာကောင်း ကြေညာနိုင်သော်လည်း၊ အမှန်တရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကိုင်စွဲထားသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်တွေ့ကျသော ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းမှု (practical piety) သာ ဖြစ်သည်။ တည်ကြည်သော ဘဝ၊ သန့်ရှင်းသော ပြောဆိုဆက်ဆံမှု၊ မယိမ်းယိုင်သော ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှု၊ တက်ကြွပြီး ရက်ရောသော စိတ်ဓာတ်၊ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော စံနမူနာ — ဤအရာများသည် လောကသို့ အလင်းကို သယ်ဆောင်ပေးသည့် ကြားခံများ ဖြစ်ကြသည်။

True character is not shaped from without, and put on; it radiates
from within. If we wish to direct others in the path of righteousness,
the principles of righteousness must be enshrined in our own hearts.
Our profession of faith may proclaim the theory of religion, but
it is our practical piety that holds forth the word of truth. The
consistent life, the holy conversation, the unswerving integrity, the
active, benevolent spirit, the godly example,—these are the mediums
through which light is conveyed to the world.

ယေရှုသည် ပညတ်တော်၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို အကျယ်တဝင့် မရှင်းပြခဲ့သော်လည်း၊ နားထောင်သူများအနေဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ပညတ်တော်၏ လိုအပ်ချက်များကို ပယ်ဖျက်ရန် လာသည်ဟု ကောက်ချက်မချစေခဲ့ပါ။ သူလျှိုများသည် ကိုယ်တော်၏စကားကို လိမ်လည်အသုံးချရန် အသင့်စောင့်နေကြသည်ကို ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏။ နားထောင်သူ အများအပြား၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော အစွဲအလမ်းများကို ကိုယ်တော်သိသဖြင့်၊ မောရှေမှတစ်ဆင့် သူတို့ထံ အပ်နှံထားသော ဘာသာတရားနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများအပေါ် ယုံကြည်မှု ပျက်ပြားစေမည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြောခဲ့ပါ။ ခရစ်တော် ကိုယ်တော်တိုင်သည် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပညတ်တော်နှင့် ဘာသာရေးထုံးတမ်းဆိုင်ရာ ပညတ်တော် နှစ်ခုစလုံးကို ပေးသနားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်တိုင်၏ သွန်သင်ချက်အပေါ် ယုံကြည်မှုကို ဖျက်ဆီးရန် လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ပညတ်တော်နှင့် ပရောဖက်ကျမ်းများကို များစွာ ရိုသေလေးစားသောကြောင့်သာ ယုဒလူမျိုးများကို ပိတ်လှောင်ထားသော ရိုးရာထုံးတမ်းစဉ်လာ လိုအပ်ချက်များ၏ နံရံကို ဖြိုဖျက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်အပေါ် သူတို့၏ မှားယွင်းသော အနက်ဖွင့်ဆိုချက်များကို ဖယ်ရှားခဲ့သော်လည်း၊ ဟေဗြဲလူမျိုးများထံ အပ်နှံထားသော အသက်နှင့်ဆိုင်သည့် အမှန်တရားများကို စွန့်လွှတ်ခြင်း မရှိစေရန် တပည့်တော်များကို ဂရုတစိုက် ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

Jesus had not dwelt on the specifcations of the law, but He did
not leave His hearers to conclude that He had come to set aside its
requirements. He knew that spies stood ready to seize upon every
word that might be wrested to serve their purpose. He knew the
prejudice that existed in the minds of many of His hearers, and He
said nothing to unsettle their faith in the religion and institutions that
had been committed to them through Moses. Christ Himself had
given both the moral and the ceremonial law. He did not come to
destroy confdence in His own instruction. It was because of His
great reverence for the law and the prophets that He sought to break
through the wall of traditional requirements which hemmed in the
Jews. While He set aside their false interpretations of the law, He
carefully guarded His disciples against yielding up the vital truths
committed to the Hebrews.

ဖာရိရှဲများသည် ပညတ်တော်ကို နာခံခြင်းအတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူခဲ့ကြသည်၊ သို့သော် နေ့စဉ်လက်တွေ့ ဘဝတွင် ပညတ်တော်၏ အခြေခံမူများကို အလွန်နည်းပါးစွာသာ သိရှိကြသဖြင့် ကယ်တင်ရှင်၏ စကားများသည် သူတို့အတွက် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ စကားများကဲ့သို့ ကြားခဲ့ရသည်။ အမှန်တရားကို ဖုံးအုပ်ထားသော အမှိုက်သရိုက်များကို ကိုယ်တော် ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ၊ အမှန်တရားကိုယ်တိုင်ကို ကိုယ်တော် ဖျက်ဆီးနေသည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ပညတ်တော်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားနေသည်ဟု သူတို့ အချင်းချင်း တိုးတိုးပြောကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ အတွေးကို သိမြင်သဖြင့် ဤသို့ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည် -

The Pharisees prided themselves on their obedience to the law;
yet they knew so little of its principles through everyday practice that
to them the Saviour’s words sounded like heresy. As He swept away
the rubbish under which the truth had been buried, they thought He
Sermon on the Mount 259
was sweeping away the truth itself. They whispered to one another
that He was making light of the law. He read their thoughts, and
answered them, saying,—

"ပညတ်တရားကိုဖြစ်စေ၊ ပရောဖက်ကျမ်းကိုဖြစ်စေ ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ ငါလာသည်ဟု မထင်ကြနှင့်။ ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ ငါလာသည်မဟုတ်၊ ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ ငါလာသတည်း။" ဤနေရာတွင် ယေရှုသည် ဖာရိရှဲတို့၏ စွပ်စွဲချက်ကို တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ လောကသို့ ကိုယ်တော် ကြွလာရခြင်း အမှုမှာ သူတို့က ချိုးဖောက်သည်ဟု စွပ်စွဲနေသော ထိုပညတ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော တောင်းဆိုချက်များကို ထောက်ခံအတည်ပြုရန် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သည် သို့မဟုတ် ပယ်ဖျက်နိုင်သည်ဆိုပါက၊ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လွန်ကျူးမှုအတွက် နောက်ဆက်တွဲကျိုးများကို ခံစားရန် မလိုအပ်တော့ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ပညတ်တော်နှင့် လူသားတို့၏ ဆက်နွယ်မှုကို ရှင်းပြရန်နှင့်၊ ကိုယ်တော်တိုင်၏ နာခံမှုရှိသော ဘဝဖြင့် ပညတ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များကို ပုံဖော်ပြရန် ကြွလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ [၃၀၈]

“Think not that I am come to destroy the law, or the prophets: I
am not come to destroy, but to fulfll.” Here Jesus refutes the charge
of the Pharisees. His mission to the world is to vindicate the sacred
claims of that law which they charge Him with breaking. If the law
of God could have been changed or abrogated, then Christ need not [308]
have suffered the consequences of our transgression. He came to
explain the relation of the law to man, and to illustrate its precepts
by His own life of obedience.

ဘုရားသခင်သည် လူသားကို ချစ်တော်မူသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အား ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော ပညတ်ချက်များကို ပေးသနားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လွန်ကျူးခြင်း၏ ရလဒ်များမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ရန် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အခြေခံမူများကို ကိုယ်တော် ဖွင့်ပြတော်မူသည်။ ပညတ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ စိတ်ကူးကို ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်၊ ခရစ်တော်၌ လက်ခံသောအခါ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ကူးဖြစ်လာသည်။ ၎င်းသည် သဘာဝဆန္ဒများနှင့် လိုလားချက်များ၏ အင်အားထက်၊ အပြစ်သို့ ပို့ဆောင်သော စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများထက် ကျွန်ုပ်တို့ကို မြင့်တင်ပေးသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပျော်ရွှင်စေလိုသည်၊ ထို့ကြောင့် ထိုပညတ်တော်များကို နာခံခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ ဝမ်းမြောက်နိုင်ရန် ပညတ်ချက်များကို ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယေရှု ဖွားမြင်တော်မူစဉ် ကောင်းကင်တမန်များ သီဆိုခဲ့ကြသော -

God has given us His holy precepts, because He loves mankind.
To shield us from the results of transgression, He reveals the principles of righteousness. The law is an expression of the thought of
God; when received in Christ, it becomes our thought. It lifts us
above the power of natural desires and tendencies, above temptations
that lead to sin. God desires us to be happy, and He gave us the
precepts of the law that in obeying them we might have joy. When
at Jesus’ birth the angels sang,—

"အထက်အရပ်၌ ဘုရားသခင်သည် ဘုန်းကြီးတော်မူစေသတည်း။ မြေကြီးပေါ်၌လည်း ငြိမ်သက်ခြင်း ရှိစေသတည်း။ လူတို့အား မေတ္တာကရုဏာ ရှိစေသတည်း။" (လုကာ ၂:၁၄) ဟူသော စကားမှာ ကိုယ်တော် ချီးမြှောက်၍ ဂုဏ်ပြုရန် ကြွလာခဲ့သော ပညတ်တော်၏ အခြေခံမူများကို ကြေညာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

 

“Glory to God in the highest,
And on earth peace, good will toward men” (Luke 2:14),
they were declaring the principles of the law which He had come to
magnify and make honorable.

သိနာတောင်မှ ပညတ်တော်ကို ကြေညာသောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော စရိုက်လက္ခဏာကို လူတို့အား သိစေတော်မူခဲ့သည်၊ သို့မှသာ လူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်ရှိမှုကို နှိုင်းယှဉ်မြင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်ကို ပေးရခြင်းမှာ လူတို့ကို အပြစ်ရှိကြောင်း သိစေရန်နှင့် ကယ်တင်ရှင် လိုအပ်ကြောင်း ဖွင့်ပြရန် ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်က ပညတ်တော်၏ အခြေခံမူများကို နှလုံးသားတွင် အသုံးချသောအခါ ဤအမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤအမှုကို ယခုတိုင် လုပ်ဆောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ ဘဝတွင် ပညတ်တော်၏ အခြေခံမူများသည် ရှင်းလင်းထင်ရှားလာသည်၊ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် နှလုံးသားကို ထိတွေ့သောအခါ၊ ခရစ်တော်၏ အလင်းသည် လူတို့အား ကိုယ်တော်၏ ဆေးကြောပေးသော အသွေးတော်နှင့် ဖြောင့်မတ်စေသော တရားကို လိုအပ်ကြောင်း ဖွင့်ပြသောအခါ၊ ပညတ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ခရစ်တော်ထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးသည့် ကြားခံတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်ကြရသည်။ "ထာဝရဘုရား၏ တရားတော်သည် ပြည့်စုံလျက်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြုပြင်တတ်၏။" ဆာလံ ၁၉:၇။

When the law was proclaimed from Sinai, God made known
to men the holiness of His character, that by contrast they might
see the sinfulness of their own. The law was given to convict them
of sin, and reveal their need of a Saviour. It would do this as its
principles were applied to the heart by the Holy Spirit. This work it
is still to do. In the life of Christ the principles of the law are made
plain; and as the Holy Spirit of God touches the heart, as the light
of Christ reveals to men their need of His cleansing blood and His
justifying righteousness, the law is still an agent in bringing us to
Christ, that we may be justifed by faith. “The law of the Lord is
perfect, converting the soul.” Psalm 19:7.

"ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မတည်သရွေ့ကာလပတ်လုံး၊ ပညတ်တရား၌ အလုံးစုံတို့သည် မပြည့်စုံမီ၊ အငယ်ဆုံးသော စာလုံးတစ်လုံး၊ အစက်တစ်စက်မျှ ပယ်ဖျက်ခြင်းသို့ မရောက်ရ" ဟု ယေရှု မိန့်တော်မူသည်။ ကောင်းကင်တွင် ထွန်းလင်းနေသော နေမင်းနှင့် သင်တို့ နေထိုင်ရာ ခိုင်ခံ့သော မြေကြီးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် မပြောင်းလဲနိုင်သော ထာဝရတရားဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင်၏ သက်သေများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအရာများ ကွယ်ပျောက်သွားနိုင်သော်လည်း၊ မြင့်မြတ်သော ပညတ်ချက်များသည် တည်တံ့နေလိမ့်မည်။ "ပညတ်တရား၌ အစက်တစ်စက် ပျက်ခြင်းထက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပျက်ခြင်းသည် သာ၍ လွယ်၏။" လုကာ ၁၆:၁၇။ ယေရှုကို ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်အဖြစ် ညွှန်ပြသော ပုံဆောင်စနစ်များသည် ကိုယ်တော် အသေခံတော်မူသောအခါ ရပ်စဲသွားမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ပညတ်တော် (Decalogue) ၏ ပညတ်ချက်များသည် ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်ကဲ့သို့ပင် မပြောင်းလဲနိုင်ပါ။

“Till heaven and earth pass,” said Jesus, “one jot or one tittle shall
in nowise pass from the law, till all be fulflled.” The sun shining
260 The Desire of Ages
in the heavens, the solid earth upon which you dwell, are God’s
witnesses that His law is changeless and eternal. Though they may
pass away, the divine precepts shall endure. “It is easier for heaven
and earth to pass, than one tittle of the law to fail.” Luke 16:17. The
system of types that pointed to Jesus as the Lamb of God was to
be abolished at His death; but the precepts of the Decalogue are as
immutable as the throne of God.

"ထာဝရဘုရား၏ တရားတော်သည် ပြည့်စုံသောကြောင့်"၊ ၎င်းမှ သွေဖည်မှုတိုင်းသည် ဆိုးယုတ်သောအရာ ဖြစ်ရမည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို မနာခံဘဲ၊ အခြားသူများကိုလည်း ထိုသို့ပြုရန် သွန်သင်သူများကို ခရစ်တော်က ပြစ်တင်ရှုတ်ချသည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ နာခံမှုရှိသော ဘဝသည် ပညတ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်များကို ထောက်ခံခဲ့သည်၊ ၎င်းသည် လူသားသဘာဝဖြင့် ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းနိုင်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီး၊ နာခံခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် စရိုက်လက္ခဏာ၏ မြင့်မြတ်မှုကို ပြသခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်ကဲ့သို့ နာခံသူအားလုံးသည်လည်း ပညတ်တော်သည် "သန့်ရှင်းသည်၊ ဖြောင့်မတ်သည်၊ ကောင်းမြတ်သည်" ဟု ကြေညာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရောမ ၇:၁၂။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်များကို ချိုးဖောက်သူအားလုံးသည် ပညတ်တော်သည် မတရားပါ၊ နာခံ၍မရပါဟူသော စာတန်၏ စွပ်စွဲချက်ကို ထောက်ခံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် ကြီးမားသော ရန်သူ၏ လှည့်ဖျားမှုများကို ကူညီရာရောက်ပြီး ဘုရားသခင်ကို ရှုတ်ချရာ ရောက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ပထမဆုံး ပုန်ကန်ခဲ့သူဖြစ်သော ဆိုးယုတ်သောသူ၏ သားသမီးများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကို ကောင်းကင်နိုင်ငံသို့ ပေးဝင်ခြင်းသည် သဟဇာတမဖြစ်မှုနှင့် ပုန်ကန်မှုများကို တစ်ဖန်ပြန်လည် သယ်ဆောင်လာရာ ရောက်ပြီး စကြဝဠာ၏ ကောင်းကျိုးကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ပညတ်တော်၏ အခြေခံမူတစ်ခုကိုမျှ တမင်တကာ လျစ်လျူရှုသော မည်သူမဆို ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သို့ မဝင်ရပါ။

Since “the law of the Lord is perfect,” every variation from it
must be evil. Those who disobey the commandments of God, and
[309] teach others to do so, are condemned by Christ. The Saviour’s life
of obedience maintained the claims of the law; it proved that the law
could be kept in humanity, and showed the excellence of character
that obedience would develop. All who obey as He did are likewise
declaring that the law is “holy, and just, and good.” Romans 7:12. On
the other hand, all who break God’s commandments are sustaining
Satan’s claim that the law is unjust, and cannot be obeyed. Thus they
second the deceptions of the great adversary, and cast dishonor upon
God. They are the children of the wicked one, who was the frst rebel
against God’s law. To admit them into heaven would again bring in
the elements of discord and rebellion, and imperil the well-being of
the universe. No man who willfully disregards one principle of the
law shall enter the kingdom of heaven.

ရဗ္ဗိ (Rabbi) များက သူတို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ကောင်းကင်နိုင်ငံသို့ ဝင်ခွင့်ရမည့် လက်မှတ်ဟု မှတ်ယူခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယေရှုက ၎င်းသည် မလုံလောက်ပါ၊ မထိုက်တန်ပါဟု ကြေညာခဲ့သည်။ အပြင်ပန်းဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် အမှန်တရားကို သီအိုရီအရ သိရှိခြင်းတို့သည် ဖာရိရှဲတို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရဗ္ဗိများသည် ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းရန် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အားထုတ်မှုဖြင့် သန့်ရှင်းသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ဘာသာတရားမှ ကွဲကွာစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဘာသာရေး ထုံးတမ်းများကို အသေးစိတ် လိုက်နာကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ ဘဝများသည် ကိုယ်ကျင့်တရား ပျက်ပြားပြီး နိမ့်ကျနေသည်။ သူတို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်နိုင်ငံသို့ ဘယ်သောအခါမျှ မဝင်နိုင်ပါ။

The rabbis counted their righteousness a passport to heaven; but
Jesus declared it to be insuffcient and unworthy. External ceremonies and a theoretical knowledge of truth constituted Pharisaical
righteousness. The rabbis claimed to be holy through their own efforts in keeping the law; but their works had divorced righteousness
from religion. While they were punctilious in ritual observances,
their lives were immoral and debased. Their so-called righteousness
could never enter the kingdom of heaven.

ခရစ်တော်၏ လက်ထက်တွင် လူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ အကြီးမားဆုံးသော လှည့်ဖျားမှုမှာ အမှန်တရားကို လက်ခံရုံမျှဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ အတွေ့အကြုံအားလုံးတွင် အမှန်တရားကို သီအိုရီအရ သိရှိခြင်းသည် ဝိညာဉ်ကို ကယ်တင်ရန် မလုံလောက်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အသီးအပွင့်များကို မဖြစ်ထွန်းစေပါ။ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အမှန်တရားဟု ခေါ်သော အရာအပေါ် ငြူစူစွာ စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ဘဝတွင် ထင်ရှားသော စစ်မှန်သော အမှန်တရားကို မုန်းတီးခြင်းနှင့်အတူ မကြာခဏ ပူးတွဲပါလာတတ်သည်။ သမိုင်း၏ အမှောင်ဆုံးသော အခန်းကဏ္ဍများသည် အယူသည်းသော ဘာသာရေးသမားများ ကျူးလွန်ခဲ့သော ရာဇဝတ်မှုမှတ်တမ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဖာရိရှဲများသည် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ အာဗြဟံ၏ သားသမီးများဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူခဲ့ကြသည်၊ သို့သော် ဤအားသာချက်များသည် သူတို့အား အတ္တစိတ်၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှု၊ လောဘဇောနှင့် အနိမ့်ကျဆုံးသော ဟန်ဆောင်မှုများမှ မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပါ။ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဘာသာတရား အကိုင်းရှိုင်းဆုံးသူများဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ အယူအဆမှန်ကန်သည်ဟု ဆိုသောအရာက သူတို့အား ဘုန်းကြီးသော အရှင်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်သတ်ရန် လမ်းပြခဲ့သည်။

The greatest deception of the human mind in Christ’s day was
that a mere assent to the truth constitutes righteousness. In all human
experience a theoretical knowledge of the truth has been proved to be
insuffcient for the saving of the soul. It does not bring forth the fruits
of righteousness. A jealous regard for what is termed theological
truth often accompanies a hatred of genuine truth as made manifest
in life. The darkest chapters of history are burdened with the record
of crimes committed by bigoted religionists. The Pharisees claimed
Sermon on the Mount 261
to be children of Abraham, and boasted of their possession of the
oracles of God; yet these advantages did not preserve them from
selfshness, malignity, greed for gain, and the basest hypocrisy. They
thought themselves the greatest religionists of the world, but their
so-called orthodoxy led them to crucify the Lord of glory.

ထိုအန္တရာယ်သည် ယခုတိုင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ လူအများစုသည် အချို့သော ဘာသာရေး အယူအဆများကို လက်ခံထားရုံမျှဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ ခရစ်ယာန်ဖြစ်သည်ဟု အလွယ်တကူ မှတ်ယူထားကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် အမှန်တရားကို လက်တွေ့ဘဝထဲသို့ ယူဆောင်မလာကြပါ။ သူတို့သည် အမှန်တရားကို မယုံကြည်၊ မချစ်ကြသောကြောင့် အမှန်တရားအားဖြင့် သန့်ရှင်းခြင်းမှ ရရှိသော တန်ခိုးနှင့် ကျေးဇူးတော်ကို မခံယူရကြပါ။ [၃၁၀] လူတို့သည် အမှန်တရားကို ယုံကြည်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ အကယ်၍ ၎င်းသည် သူတို့အား စစ်မှန်သူ၊ ကြင်နာသူ၊ စိတ်ရှည်သူ၊ သည်းခံသူ၊ ကောင်းကင်စိတ်ရှိသူ ဖြစ်မလာစေပါက၊ ၎င်းသည် ပိုင်ဆိုင်သူအတွက် ကျိန်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ သြဇာကြောင့် လောကကြီးအတွက်လည်း ကျိန်ခြင်း ဖြစ်သည်။

The same danger still exists. Many take it for granted that they
are Christians, simply because they subscribe to certain theological
tenets. But they have not brought the truth into practical life. They
have not believed and loved it, therefore they have not received
the power and grace that come through sanctifcation of the truth. [310]
Men may profess faith in the truth; but if it does not make them
sincere, kind, patient, forbearing, heavenly-minded, it is a curse to
its possessors, and through their influence it is a curse to the world.

ခရစ်တော် သွန်သင်ခဲ့သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းမှာ ဘုရားသခင် ဖွင့်ပြထားသော အလိုတော်နှင့်အညီ နှလုံးသားနှင့် ဘဝကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ အပြစ်ရှိသော လူသားများသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ပြီး ကိုယ်တော်နှင့် အသက်ဝင်သော ဆက်သွယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းမှသာလျှင် ဖြောင့်မတ်သောသူ ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။ ထိုအခါမှသာ စစ်မှန်သော ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်းသည် အတွေးအခေါ်များကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ဘဝကို မြင့်မြတ်စေမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ ဘာသာတရား၏ အပြင်ပန်း ပုံစံများသည် ခရစ်ယာန်၏ အတွင်းစိတ် ဖြူစင်မှုနှင့် ကိုက်ညီလိမ့်မည်။ ထိုအခါမှသာ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်တွင် လိုအပ်သော ထုံးတမ်းစဉ်လာများသည် ဟန်ဆောင်သော ဖာရိရှဲများကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော ထုံးစံများ မဟုတ်တော့ပါ။

The righteousness which Christ taught is conformity of heart and
life to the revealed will of God. Sinful men can become righteous
only as they have faith in God and maintain a vital connection with
Him. Then true godliness will elevate the thoughts and ennoble the
life. Then the external forms of religion accord with the Christian’s
internal purity. Then the ceremonies required in the service of God
are not meaningless rites, like those of the hypocritical Pharisees.

ယေရှုသည် ပညတ်တော်များကို တစ်ခုချင်းစီ ထုတ်ယူကာ၊ ၎င်းတို့၏ တောင်းဆိုချက် မည်မျှ နက်ရှိုင်းကျယ်ပြန့်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ အစွမ်းအစမှ အစက်တစ်စက်မျှ မဖယ်ရှားဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ အခြေခံမူများသည် မည်မျှအထိ လွှမ်းမိုးမှုရှိကြောင်း ပြသခဲ့ပြီး၊ အပြင်ပန်း နာခံမှုပြရုံဖြင့် ကျေနပ်နေသော ယုဒလူမျိုးတို့၏ သေစေနိုင်သော အမှားကို ဖွင့်ထုတ်ခဲ့သည်။ ဆိုးယုတ်သော အတွေး သို့မဟုတ် ကာမရာဂစိတ်ဖြင့် ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်ပင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို လွန်ကျူးခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကိုယ်တော် ကြေညာခဲ့သည်။ အနည်းငယ်သော မတရားမှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်သူသည် ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး မိမိ၏ ကိုယ်ကျင့်တရား သဘာဝကို နှိမ့်ချနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လူသတ်မှုသည် စိတ်ထဲတွင် အရင်ဆုံး ရှိနှင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မိမိနှလုံးသားတွင် မုန်းတီးမှုကို နေရာပေးသူသည် လူသတ်သမား၏ လမ်းတွင် ခြေချနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ပူဇော်သက္ကာများသည် ဘုရားသခင် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ဖြစ်သည်။

Jesus takes up the commandments separately, and explains the
depth and breadth of their requirement. Instead of removing one
jot of their force, He shows how far-reaching their principles are,
and exposes the fatal mistake of the Jews in their outward show of
obedience. He declares that by the evil thought or the lustful look
the law of God is transgressed. One who becomes a party to the least
injustice is breaking the law and degrading his own moral nature.
Murder frst exists in the mind. He who gives hatred a place in his
heart is setting his feet in the path of the murderer, and his offerings
are abhorrent to God.

ယုဒလူမျိုးများသည် လက်စားချေလိုသော စိတ်ဓာတ်ကို မွေးမြူခဲ့ကြသည်။ ရောမလူမျိုးများကို မုန်းတီးသောကြောင့် သူတို့သည် ပြင်းထန်သော ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုများကို ပြောဆိုခဲ့ကြပြီး၊ စာတန်၏ စရိုက်လက္ခဏာများကို ပြသခြင်းဖြင့် ဆိုးယုတ်သောသူကို စိတ်ကျေနပ်စေခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် စာတန်လမ်းပြရာ ကြောက်မက်ဖွယ် လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ လေ့ကျင့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖာရိရှဲတို့၏ ဘာသာရေးဘဝတွင် တစ်ပါးအမျိုးသားများအတွက် ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်းကို အားကျစရာ တစ်ခုမျှ မရှိခဲ့ပါ။ မိမိတို့အား နှိပ်စက်သူများကို စိတ်ထဲတွင် ပုန်ကန်နိုင်သည်၊ နာကျည်းမှုကို လက်စားချေလိုသော ဆန္ဒကို မွေးမြူနိုင်သည်ဟူသော အတွေးဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် မလှည့်ဖျားကြရန် ယေရှုက သူတို့ကို သတိပေးခဲ့သည်။

The Jews cultivated a spirit of retaliation. In their hatred of the
Romans they gave utterance to hard denunciations, and pleased the
wicked one by manifesting his attributes. Thus they were training
themselves to do the terrible deeds to which he led them on. In the
religious life of the Pharisees there was nothing to recommend piety
to the Gentiles. Jesus bade them not to deceive themselves with the
thought that they could in heart rise up against their oppressors, and
cherish the longing to avenge their wrongs.
262 The Desire of Ages

ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များတွင်ပင်လျှင် တရားသဖြင့် စိတ်ဆိုးခြင်း (justifiable indignation) ရှိနိုင်သည်မှာ မှန်ပါသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်တော်ကို ရှုတ်ချနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်မှာ အသရေဖျက်ခံရသည်ကို မြင်သောအခါ၊ အပြစ်မဲ့သူများ နှိပ်စက်ခံရသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဖြောင့်မတ်သော စိတ်ဆိုးခြင်းသည် ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ရှားစေသည်။ ကိုယ်ကျင့်တရား အသိစိတ်မှ မွေးဖွားလာသော ထိုကဲ့သို့သော အမျက်ဒေါသသည် အပြစ်မဟုတ်ပါ။ သို့သော် စော်ကားခံရသည်ဟု ထင်ရုံမျှဖြင့် အမျက်ဒေါသ သို့မဟုတ် ရန်ငြိုးကို ခွင့်ပြုသူများသည် စာတန်အတွက် နှလုံးသားကို ဖွင့်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် သဟဇာတဖြစ်လိုပါက၊ ဝိညာဉ်ထဲမှ ခါးသီးမှုနှင့် အငြိုးအတေးများကို နှင်ထုတ်ရမည်။

It is true there is an indignation that is justifable, even in the
followers of Christ. When they see that God is dishonored, and His
service brought into disrepute, when they see the innocent oppressed,
a righteous indignation stirs the soul. Such anger, born of sensitive
morals, is not a sin. But those who at any supposed provocation feel
at liberty to indulge anger or resentment are opening the heart to
Satan. Bitterness and animosity must be banished from the soul if
we would be in harmony with heaven.

ကယ်တင်ရှင်သည် ဤထက်ပင် ပို၍ မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်က "သင်သည် ပူဇော်သက္ကာကို ယဇ်ပလ္လင်သို့ ဆောင်ခဲ့စဉ်တွင်၊ ညီအစ်ကိုသည် သင်၌ အပြစ်တင်စရာ အကြောင်းရှိသည်ဟု အောက်မေ့မိလျှင်၊ ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့၌ ပူဇော်သက္ကာကို ထား၍ သွားလော့။ [၃၁၁] ရှေးဦးစွာ ညီအစ်ကိုနှင့် မိတ္တဟာယဖွဲ့လော့။ နောက်မှပြန်လာ၍ ပူဇော်သက္ကာကို တင်လော့" ဟု ဆိုခဲ့သည်။

The Saviour goes farther than this. He says, “If thou bring thy
gift to the altar, and there rememberest that thy brother hath aught
against thee; leave there thy gift before the altar, and go thy way;
[311] frst be reconciled to thy brother, and then come and offer thy gift.”

လူအများစုသည် ဘာသာရေး ဝတ်ပြုမှုများတွင် စိတ်အားထက်သန်ကြသော်လည်း၊ သူတို့နှင့် သူတို့၏ ညီအစ်ကိုများကြားတွင်မူ သူတို့ ပြန်လည်စေ့စပ်နိုင်သော မပျော်ရွှင်ဖွယ် သဘောထားကွဲလွဲမှုများ ရှိနေတတ်သည်။ သဟဇာတဖြစ်မှုကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် သူတို့၏ အစွမ်းရှိသမျှ လုပ်ဆောင်ရန် ဘုရားသခင် တောင်းဆိုထားသည်။ ဤသို့ မလုပ်ဆောင်မချင်း၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ ဝတ်ပြုမှုများကို လက်မခံနိုင်ပါ။ ဤကိစ္စတွင် ခရစ်ယာန်တစ်ဦး၏ တာဝန်ကို ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြထားပါသည်။

Many are zealous in religious services, while between them and
their brethren are unhappy differences which they might reconcile.
God requires them to do all in their power to restore harmony. Until
they do this, He cannot accept their services. The Christian’s duty
in this matter is clearly pointed out.

ဘုရားသခင်သည် အလုံးစုံသောသူတို့အပေါ်သို့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို သွန်းလောင်းတော်မူသည်။ "ကိုယ်တော်သည် လူဆိုးလူကောင်းတို့အပေါ်၌ မိမိနေကို ထွက်စေတော်မူ၏။ ဖြောင့်မတ်သောသူ၊ မဖြောင့်မတ်သောသူတို့အပေါ်၌ မိုးကိုရွာစေတော်မူ၏။" ကိုယ်တော်သည် "ကျေးဇူးမသိသောသူ၊ ဆိုးယုတ်သောသူတို့အားလည်း ကျေးဇူးပြုတော်မူ၏။" လုကာ ၆:၃၅။ ကျွန်ုပ်တို့ကိုလည်း ကိုယ်တော်နှင့် တူစေရန် ကိုယ်တော် မိန့်ကြားတော်မူသည်။ "သင်တို့ကို ကျိန်ဆဲသောသူတို့အား ကောင်းချီးပေးကြလော့" ဟု ယေရှု မိန့်တော်မူ၏။ "သင်တို့ကို မုန်းသောသူတို့အား ကျေးဇူးပြုကြလော့။ ... သို့ပြုလျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘ၏ သားဖြစ်ကြလိမ့်မည်။" ဤအရာများသည် ပညတ်တော်၏ အခြေခံမူများ ဖြစ်ကြပြီး အသက်၏ စမ်းရေတွင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

God pours His blessings upon all. “He maketh His sun to rise
on the evil and on the good, and sendeth rain on the just and on the
unjust.” He is “kind unto the unthankful and to the evil.” Luke 6:35.
He bids us to be like Him. “Bless them that curse you,” said Jesus;
“do good to them that hate you, ... that ye may be the children of
your Father which is in heaven.” These are the principles of the law,
and they are the wellsprings of life.

ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများအတွက် ထားရှိသော ဘုရားသခင်၏ စံနှုန်းသည် အမြင့်ဆုံးသော လူသားတို့၏ အတွေးပင် မမီနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားလှသည်။ "ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘသည် စုံလင်တော်မူသည်နည်းတူ၊ သင်တို့သည်လည်း စုံလင်ခြင်းရှိကြလော့။" ဤပညတ်တော်သည် ကတိတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရွေးနှုတ်ခြင်း အစီအစဉ်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား စာတန်၏ တန်ခိုးမှ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကယ်တင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် နောင်တရသော ဝိညာဉ်ကို အပြစ်မှ အမြဲတစေ ခွဲထုတ်ပေးတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် မာရ်နတ်၏ အမှုတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြွလာခဲ့ပြီး၊ နောင်တရသော ဝိညာဉ်တိုင်းကို အပြစ်မကျူးလွန်စေရန် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် ပေးသနားဖို့ ပြင်ဆင်ထားပေးပြီး ဖြစ်သည်။

God’s ideal for His children is higher than the highest human
thought can reach. “Be ye therefore perfect, even as your Father
which is in heaven is perfect.” This command is a promise. The plan
of redemption contemplates our complete recovery from the power
of Satan. Christ always separates the contrite soul from sin. He
came to destroy the works of the devil, and He has made provision
that the Holy Spirit shall be imparted to every repentant soul, to keep
him from sinning.

စုံစမ်းနှောင့်ယှက်သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို မှားယွင်းသော လုပ်ရပ်တစ်ခုအတွက် ဆင်ခြေအဖြစ် မသတ်မှတ်သင့်ပါ။ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်ဟု ဆိုသူများက မိမိတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာ အနာအဆာများအတွက် ဆင်ခြေပေးနေကြသည်ကို ကြားသောအခါ စာတန်သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်တတ်သည်။ ဤဆင်ခြေများကပင် အပြစ်ဆီသို့ ပို့ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အပြစ်ကျူးလွန်ခြင်းအတွက် မည်သည့်ဆင်ခြေမျှ မရှိပါ။ သန့်ရှင်းသော စိတ်သဘောထား၊ ခရစ်တော်ကဲ့သို့သော ဘဝကို နောင်တရ၍ ယုံကြည်သော ဘုရားသခင်၏ သားသမီးတိုင်း ရရှိနိုင်ပါသည်။

The tempter’s agency is not to be accounted an excuse for one
wrong act. Satan is jubilant when he hears the professed followers
of Christ making excuses for their deformity of character. It is these
excuses that lead to sin. There is no excuse for sinning. A holy
temper, a Christlike life, is accessible to every repenting, believing
child of God.
Sermon on the Mount 263

ခရစ်ယာန် စရိုက်လက္ခဏာ၏ စံနှုန်းမှာ ခရစ်တော်နှင့် တူညီခြင်း ဖြစ်သည်။ လူသား၏သားတော်သည် ကိုယ်တော်၏ဘဝတွင် စုံလင်တော်မူသကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည်လည်း သူတို့၏ ဘဝတွင် စုံလင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် အရာခပ်သိမ်းတွင် ကိုယ်တော်၏ ညီအစ်ကိုများနှင့် တူညီအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ပင် လူဇာတိကို ခံယူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဆာလောင်ခဲ့သည်၊ ရေငတ်ခဲ့သည်၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် အစားအစာဖြင့် အသက်ဆက်ခဲ့ပြီး အိပ်စက်ခြင်းဖြင့် အပန်းဖြေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ဝေမျှခံစားခဲ့သော်လည်း၊ အပြစ်ကင်းသော ဘုရားသခင်၏ သားတော် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူဇာတိကို ခံယူသော ဘုရားသခင် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စရိုက်လက္ခဏာ ဖြစ်လာရမည်။ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သောသူတို့အား ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်မှာ "ငါသည် သူတို့တွင် ကျိန်းဝပ်မည်၊ သူတို့တွင် လှည့်လည်မည်၊ ငါသည် သူတို့၏ ဘုရားဖြစ်မည်၊ သူတို့သည်လည်း ငါ၏လူ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။" ၂ ကောရိန္သု ၆:၁၆။

The ideal of Christian character is Christlikeness. As the Son
of man was perfect in His life, so His followers are to be perfect in
their life. Jesus was in all things made like unto His brethren. He
became flesh, even as we are. He was hungry and thirsty and weary.
He was sustained by food and refreshed by sleep. He shared the
lot of man; yet He was the blameless Son of God. He was God in
the flesh. His character is to be ours. The Lord says of those who
believe in Him, “I will dwell in them, and walk in them; and I will
be their God, and they shall be My people.” 2 Corinthians 6:16.

ခရစ်တော်သည် ယာကုပ် မြင်ခဲ့သော လှေကားနှင့် တူလှသည်၊ ၎င်း၏ အခြေသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ရှိပြီး၊ အထိပ်မှာ ကောင်းကင်တံခါး၊ ဘုန်းအသရေ၏ အစွန်းအထိ ရောက်ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ထိုလှေကားသည် မြေကြီးသို့ရောက်ရန် တစ်ထပ်မျှ လိုနေခဲ့လျှင် ကျွန်ုပ်တို့ ပျောက်ဆုံးသွားကြမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ ရှိနေသော နေရာအထိ ရောက်ရှိလာသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သဘာဝကို ယူ၍ အောင်မြင်ခဲ့သည်၊ သို့မှသာ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ကိုယ်တော်၏ သဘာဝကို ခံယူခြင်းဖြင့် အောင်မြင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ "အပြစ်ရှိသော ဇာတိပကတိ၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်ကို" ယူဆောင်လျက် (ရောမ ၈:၃)၊ ကိုယ်တော်သည် အပြစ်ကင်းသော ဘဝဖြင့် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ ယခုတွင် ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တော် (divinity) အားဖြင့် ကောင်းကင်ပလ္လင်တော်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်၏ လူသားသဘာဝ (humanity) အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ လှမ်းကမ်းထားပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာ၏ ဘုန်းအသရေသို့ ရောက်ရှိရန် ဖိတ်ခေါ်နေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ "ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော အဘသည် စုံလင်တော်မူသည်နည်းတူ စုံလင်ခြင်းရှိကြလော့။" [၃၁၂]

Christ is the ladder that Jacob saw, the base resting on the earth,
and the topmost round reaching to the gate of heaven, to the very
threshold of glory. If that ladder had failed by a single step of
reaching the earth, we should have been lost. But Christ reaches us
where we are. He took our nature and overcame, that we through
taking His nature might overcome. Made “in the likeness of sinful [312]
flesh” (Romans 8:3), He lived a sinless life. Now by His divinity
He lays hold upon the throne of heaven, while by His humanity He
reaches us. He bids us by faith in Him attain to the glory of the
character of God. Therefore are we to be perfect, even as our “Father
which is in heaven is perfect.”

ယေရှုသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်းကို ပြသခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ထိုတရား၏ ရင်းမြစ်ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြခဲ့သည်။ ယခုတွင် ကိုယ်တော်သည် လက်တွေ့ကျသော တာဝန်များဘက်သို့ လှည့်ခဲ့သည်။ အလှူအတန်း ပေးကမ်းခြင်း၊ ဆုတောင်းခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်းတို့တွင် လူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရရန် သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကိုယ် ချီးမွမ်းခြင်းခံရရန် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ကြရန် ကိုယ်တော် မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူများ၏ အကျိုးအတွက် စစ်မှန်သော စိတ်ရင်းဖြင့် ပေးကမ်းကြလော့။ ဆုတောင်းသောအခါတွင် ဝိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်ပါစေ။ အစာရှောင်သောအခါတွင် ဦးခေါင်းကို ငိုက်စိုက်ချ၍၊ နှလုံးသားထဲတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ အာရုံစိုက်နေသော အတွေးများဖြင့် မသွားပါနှင့်။ ဖာရိရှဲတို့၏ နှလုံးသားသည် မြုံနေပြီး အကျိုးမရှိသော မြေကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၊ ထိုမြေတွင် မြင့်မြတ်သော အသက်မျိုးစေ့များ မရှင်သန်နိုင်ပါ။ ဘုရားသခင်ထံသို့ မိမိကိုယ်မိမိ အကြွင်းမဲ့ အပ်နှံသူသာလျှင် ကိုယ်တော် လက်ခံနိုင်ဆုံးသော ဝတ်ပြုမှုကို ပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းအားဖြင့် လူတို့သည် လူသားတို့အကြားတွင် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြရန် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လုပ်ဆောင်သူများ ဖြစ်လာကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Jesus had shown in what righteousness consists, and had pointed
to God as its source. Now He turned to practical duties. In almsgiving, in prayer, in fasting, He said, let nothing be done to attract
attention or win praise to self. Give in sincerity, for the beneft of
the suffering poor. In prayer, let the soul commune with God. In
fasting, go not with the head bowed down, and heart flled with
thoughts of self. The heart of the Pharisee is a barren and proftless
soil, in which no seeds of divine life can flourish. It is he who yields
himself most unreservedly to God that will render Him the most
acceptable service. For through fellowship with God men become
workers together with Him in presenting His character in humanity.

နှလုံးသား၏ စစ်မှန်သော စိတ်ရင်းဖြင့် ပြုသော ဝတ်ပြုမှုသည် ကြီးမားသော ဆုလာဘ် ရှိသည်။ "မထင်ရှားသော အရပ်၌ ကြည့်ရှုတော်မူသော သင်၏အဘသည် အကျိုးကို ထင်ရှားစွာ ပေးတော်မူလတ္တံ့။" ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ အသက်ရှင်သော ဘဝအားဖြင့် စရိုက်လက္ခဏာကို ပုံဖော်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မူလကရှိခဲ့သော ချစ်စရာကောင်းမှုသည် ဝိညာဉ်ထဲတွင် ပြန်လည်စတင် တည်ဆောက်လာပါသည်။ ခရစ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာ အရည်အသွေးများကို ပေးသနားတော်မူပြီး၊ မြင့်မြတ်သော ပုံသဏ္ဌာန်တော်သည် စတင်တောက်ပလာပါသည်။ ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းပြီး လုပ်ဆောင်သော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများ၏ မျက်နှာများသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဖော်ပြနေကြသည်။ သူတို့သည် ...

The service rendered in sincerity of heart has great recompense.
“Thy Father which seeth in secret Himself shall reward thee openly.”
By the life we live through the grace of Christ the character is
formed. The original loveliness begins to be restored to the soul.
The attributes of the character of Christ are imparted, and the image
of the Divine begins to shine forth. The faces of men and women
who walk and work with God express the peace of heaven. They
264 The Desire of Ages
are surrounded with the atmosphere of heaven. For these souls the
kingdom of God has begun. They have Christ’s joy, the joy of being
a blessing to humanity. They have the honor of being accepted for
the Master’s use; they are trusted to do His work in His name.

“မည်သူမျှ သခင်နှစ်ဦး၏အစေကို မခံနိုင်။” ကျွန်ုပ်တို့သည် ထာဝရဘုရား၏အစေကို စိတ်နှစ်ခွဖြင့် မခံနိုင်ကြပါ။ ကျမ်းစာလာဘာသာတရားသည် အခြားသောလွှမ်းမိုးမှုများကြားမှ လွှမ်းမိုးမှုတစ်ခုမျှသာမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်း၏လွှမ်းမိုးမှုသည် အခြားအရာအားလုံးထက် သာလွန်မြင့်မြတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အရာခပ်သိမ်းကို ပျံ့နှံ့လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပန်းချီကားချပ်ပေါ်တွင် ဟိုတစ်ကွက် ဒီတစ်ကွက် ဆေးရောင်ခြယ်ထားသကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ၊ ပန်းချီကားချပ်ကို ဆေးရောင်ထဲသို့ နှစ်စိမ်လိုက်သကဲ့သို့ ဘဝတစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားစေကာ အထည်သား၏ချည်မျှင်တိုင်းတွင် နက်ရှိုင်း၍ မမှေးမှိန်သော အရောင်အသွေးများ စွဲထင်သွားစေရမည်ဖြစ်သည်။

“No man can serve two masters.” We cannot serve God with
a divided heart. Bible religion is not one influence among many
others; its influence is to be supreme, pervading and controlling
every other. It is not to be like a dash of color brushed here and there
upon the canvas, but it is to pervade the whole life, as if the canvas
were dipped into the color, until every thread of the fabric were dyed
a deep, unfading hue.

“ထိုကြောင့် သင်၏မျက်စိသည် ကြည်လင်လျှင် တစ်ကိုယ်လုံး လင်းလိမ့်မည်။ သင်၏မျက်စိသည် ပျက်စီးလျှင်မူကား တစ်ကိုယ်လုံး မှောင်မိုက်လိမ့်မည်။” စိတ်နှလုံးသန့်ရှင်းခြင်းနှင့် တည်ကြည်သောရည်မှန်းချက်ရှိခြင်းတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ အလင်းကိုရရှိရန် အခြေခံအချက်များဖြစ်သည်။ သမ္မာတရားကို သိလိုသောသူသည် ထိုတရားက ဖော်ပြသမျှအားလုံးကို လက်ခံရန် အသင့်ရှိရမည်။ သူသည် အမှားနှင့် မည်သို့မျှ အလျှော့အတင်း မလုပ်နိုင်ပါ။ သမ္မာတရားအပေါ် သစ္စာစောင့်သိရာတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်ခြင်းနှင့် စိတ်မပါတပါဖြစ်ခြင်းသည် အမှား၏မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် စာတန်၏လှည့်ဖြားခြင်းကို ရွေးချယ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

“If therefore thine eye be single, thy whole body shall be full
of light. But if thine eye be evil, thy whole body shall be full of
darkness.” Purity and steadfastness of purpose are the conditions of
receiving light from God. He who desires to know the truth must
be willing to accept all that it reveals. He can make no compromise
[313] with error. To be wavering and halfhearted in allegiance to truth is
to choose the darkness of error and satanic delusion.

လောကီမူဝါဒနှင့် တိမ်းစောင်ခြင်းမရှိသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းအခြေခံမူတို့သည် သက်တန့်ရောင်စဉ်များကဲ့သို့ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မသိမသာ ရောယှက်နေကြသည်မဟုတ်ပါ။ ထိုနှစ်ခုကြားတွင် ထာဝရဘုရားသခင်သည် ကျယ်ပြန့်၍ ရှင်းလင်းသောမျဉ်းကို ဆွဲထားတော်မူ၏။ ခရစ်တော်၏ပုံသဏ္ဌာန်သည် စာတန်၏ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် မွန်းတည့်အချိန်နှင့် သန်းခေါင်ယံအချိန်ကဲ့သို့ သိသာစွာ ကွဲပြားခြားနားလျက်ရှိသည်။ ခရစ်တော်၏အသက်တာအတိုင်း အသက်ရှင်သူများသာလျှင် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လုပ်ဆောင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ စိတ်ဝိညာဉ်၌ အပြစ်တစ်ခုကို မြတ်နိုးနေလျှင် သို့မဟုတ် ဘဝတွင် မှားယွင်းသောအကျင့်တစ်ခုကို ဆွဲကိုင်ထားလျှင် တစ်ကိုယ်လုံးသည် ညစ်ညမ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် မတရားမှု၏လက်နက် ဖြစ်လာသည်။

Worldly policy and the undeviating principles of righteousness
do not blend into each other imperceptibly, like the colors of the
rainbow. Between the two a broad, clear line is drawn by the eternal
God. The likeness of Christ stands out as distinct from that of Satan
as midday in contrast with midnight. And only those who live the
life of Christ are His co-workers. If one sin is cherished in the
soul, or one wrong practice retained in the life, the whole being is
contaminated. The man becomes an instrument of unrighteousness.

ဘုရားသခင်၏အမှုတော်ကို ရွေးချယ်သူအားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏စောင့်ရှောက်မှု၌ ခိုလှုံကြရမည်။ ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနေသော ငှက်များနှင့် တော၌ပွင့်သော ပန်းများကို ညွှန်ပြကာ ဘုရားသခင်၏ဖန်ဆင်းခြင်းခံရသော ထိုအရာများကို ဆင်ခြင်ရန် နားထောင်သူတို့ကို မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ “သင်တို့သည် ထိုအရာများထက် များစွာသာ၍ မြတ်သည်မဟုတ်လော” ဟု မဿဲ ၆:၂၆ (R. V.) ၌ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ အရာဝတ္ထုတစ်ခုအပေါ် ဘုရားသခင်၏ဂရုပြုမှုပမာဏသည် ၎င်း၏ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်အတန်းနှင့် အချိုးကျသည်။ သေးငယ်သော စာကလေးညိုတစ်ကောင်ကိုပင် ဘုရားသခင်က စောင့်ကြည့်တော်မူသည်။ တော၌ပွင့်သောပန်းများ၊ မြေပြင်ကို ကော်ဇောသဖွယ် ခင်းထားသော မြက်ပင်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင်အဖ၏ သတိပြုခြင်းနှင့် ဂရုစိုက်ခြင်းကို ရရှိကြသည်။ မဟာအနုပညာရှင်ကြီးသည် နှင်းပန်းများကို အမှတ်ရတော်မူပြီး ရှောလမုန်မင်းကြီး၏ ဘုန်းစည်းစိမ်ထက် သာလွန်လှပစေရန် ဖန်တီးပေးထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့် ဘုန်းတော်ကို ဆောင်သော လူသားကို ကိုယ်တော်သည် သာ၍ပင် မည်မျှ ဂရုစိုက်တော်မူမည်နည်း။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏သားသမီးများတွင် ကိုယ်တော်နှင့်တူသော စရိုက်လက္ခဏာများ ပေါ်လွင်လာသည်ကို မြင်လိုတော်မူသည်။ နေရောင်ခြည်သည် ပန်းများအား အမျိုးမျိုးသော နုနယ်လှပသည့် အရောင်အသွေးများကို ပေးသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်သည်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်အား ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ကျင့်တရားအလှကို ပေးသနားတော်မူသည်။

All who have chosen God’s service are to rest in His care. Christ
pointed to the birds flying in the heavens, to the flowers of the feld,
and bade His hearers consider these objects of God’s creation. “Are
not ye of much more value than they?” He said. Matthew 6:26,
R. V. The measure of divine attention bestowed on any object is
proportionate to its rank in the scale of being. The little brown
sparrow is watched over by Providence. The flowers of the feld, the
grass that carpets the earth, share the notice and care of our heavenly
Father. The great Master Artist has taken thought for the lilies,
making them so beautiful that they outshine the glory of Solomon.
How much more does He care for man, who is the image and glory
of God. He longs to see His children reveal a character after His
Sermon on the Mount 265
similitude. As the sunbeam imparts to the flowers their varied and
delicate tints, so does God impart to the soul the beauty of His own
character.

ခရစ်တော်၏ မေတ္တာ၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းနိုင်ငံတော်ကို ရွေးချယ်ပြီး ထိုနိုင်ငံတော်၏အကျိုးကို အခြားအရာအားလုံးထက် ဦးစားပေးသူတိုင်းသည် ကောင်းကင်လောကနှင့် ဆက်နွှယ်နေကြပြီး၊ ဤဘဝအတွက် လိုအပ်သော ကောင်းချီးမင်္ဂလာတိုင်းကို ရရှိကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုစာအုပ်ဖြစ်သော အသက်စာစောင်တွင် ကျွန်ုပ်တို့တစ်ဦးစီအတွက် စာမျက်နှာတစ်ခုစီ ပေးထားသည်။ ထိုစာမျက်နှာတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ သမိုင်းကြောင်းအသေးစိတ်တိုင်း ပါရှိသည်၊ ဦးခေါင်း၌ရှိသော ဆံပင်ပင်လျှင် ရေတွက်လျက်ရှိသည်။ ဘုရားသခင်၏သားသမီးများသည် ကိုယ်တော်၏စိတ်တော်မှ မည်သည့်အခါမျှ ကွယ်ပျောက်ခြင်းမရှိပါ။

All who choose Christ’s kingdom of love and righteousness and
peace, making its interest paramount to all other, are linked to the
world above, and every blessing needed for this life is theirs. In the
book of God’s providence, the volume of life, we are each given a
page. That page contains every particular of our history; even the
hairs of the head are numbered. God’s children are never absent
from His mind.

“ထိုကြောင့် နက်ဖြန်အရေးအတွက် မစိုးရိမ်ကြနှင့်။” မဿဲ ၆:၃၄ (R. V.) ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်နောက်သို့ တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ လိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် နက်ဖြန်အတွက် အကူအညီကို ယနေ့မပေးပါ။ ကိုယ်တော်သည် သားသမီးများ ဇဝေဇဝါမဖြစ်စေရန်အတွက် ဘဝခရီးစဉ်တစ်ခုလုံး၏ လမ်းညွှန်ချက်အားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်း မပေးတော်မူပါ။ သူတို့မှတ်မိနိုင်သမျှနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သမျှကိုသာ ကိုယ်တော်မိန့်ကြားတော်မူသည်။ ပေးသနားသော ခွန်အားနှင့် ဉာဏ်ပညာသည် လက်ရှိကြုံတွေ့နေရသော အရေးကိစ္စအတွက်သာဖြစ်သည်။ “သင်တို့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူသည် ဉာဏ်ပညာ လိုလျှင်” — ယနေ့အတွက် — “ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်းမရှိဘဲ ခပ်သိမ်းသောသူတို့အား ရက်ရောစွာ ပေးသနားတော်မူသော ဘုရားသခင်ကို တောင်းစေ၊ ထိုသို့တောင်းလျှင် ပေးသနားတော်မူလတ္တံ့။” ယာကုပ် ၁:၅။

“Be not therefore anxious for the morrow.” Matthew 6:34, R.
V. We are to follow Christ day by day. God does not bestow help
for tomorrow. He does not give His children all the directions for
their life journey at once, lest they should become confused. He tells
them just as much as they can remember and perform. The strength
and wisdom imparted are for the present emergency. “If any of you
lack wisdom,”—for today,—“let him ask of God, that giveth to all
men liberally, and upbraideth not; and it shall be given him.” James
1:5.

“သင်တို့သည် စီရင်ခြင်းမခံရစေရန် သူတစ်ပါးကို မစီရင်ကြနှင့်။” မိမိကိုယ်ကို အခြားသူများထက် သာသည်ဟု မထင်ပါနှင့်၊ သူတစ်ပါး၏ တရားသူကြီးအဖြစ် မရပ်တည်ပါနှင့်။ သင်သည် စေတနာဆန္ဒကို ခွဲခြားမသိနိုင်သောကြောင့် သူတစ်ပါးကို စီရင်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပါ။ သူတစ်ပါးကို ဝေဖန်ခြင်းအားဖြင့် သင်သည် မိမိကိုယ်ကို ပြစ်ဒဏ်စီရင်နေခြင်းဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သင်သည် ညီအစ်ကိုတို့ကို အပြစ်တင်သောသူ စာတန်နှင့်အတူ ပါဝင်နေကြောင်း ပြသနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ “သင်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်း၌ တည်သလော၊ မတည်သလောဟု ကိုယ်ကိုကိုယ် စစ်ဆေးကြလော့။ ကိုယ်ကိုကိုယ် စုံစမ်းကြလော့” ဟု သခင်ဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏အလုပ်ဖြစ်သည်။ “ငါတို့သည် ကိုယ်ကိုကိုယ် စီရင်လျှင် စီရင်ခြင်းကို မခံရကြ။” ၂ ကောရိန္သု ၁၃:၅၊ ၁ ကောရိန္သု ၁၁:၃၁။

“Judge not, that ye be not judged.” Do not think yourself better [314]
than other men, and set yourself up as their judge. Since you cannot
discern motive, you are incapable of judging another. In criticizing
him, you are passing sentence upon yourself; for you show that you
are a participant with Satan, the accuser of the brethren. The Lord
says, “Examine yourselves, whether ye be in the faith; prove your
own selves.” This is our work. “If we would judge ourselves, we
should not be judged.” 2 Corinthians 13:5; 1 Corinthians 11:31.

ကောင်းသောအပင်သည် ကောင်းသောအသီးကို သီးလိမ့်မည်။ အသီးသည် စား၍မကောင်းဘဲ အသုံးမကျလျှင် ထိုအပင်သည် မကောင်းသောအပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘဝတွင် သီးသောအသီးသည် စိတ်နှလုံး၏အခြေအနေနှင့် စရိုက်လက္ခဏာ၏ မွန်မြတ်မှုကို သက်သေခံသည်။ ကောင်းသောလုပ်ရပ်များသည် ကယ်တင်ခြင်းကို မည်သည့်အခါမျှ ဝယ်ယူ၍မရနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် မေတ္တာဖြင့် လုပ်ဆောင်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်စေသော ယုံကြည်ခြင်း၏ သက်သေအထောက်အထားများဖြစ်သည်။ ထာဝရဆုကျေးဇူးသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကုသိုလ်ကြောင့် ရရှိခြင်းမဟုတ်သော်လည်း၊ ခရစ်တော်၏ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အမှုများနှင့်အညီ အချိုးကျ ရရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

The good tree will produce good fruit. If the fruit is unpalatable
and worthless, the tree is evil. So the fruit borne in the life testifes
as to the condition of the heart and the excellence of the character.
Good works can never purchase salvation, but they are an evidence
of the faith that acts by love and purifes the soul. And though the
eternal reward is not bestowed because of our merit, yet it will be
in proportion to the work that has been done through the grace of
Christ.

ဤသို့ဖြင့် ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော် အခြေခံမူများကို ချမှတ်ပေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဘဝ၏ ကြီးမြတ်သော စည်းမျဉ်းများဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ သင်ခန်းစာကို စွဲထင်စေရန် ပုံဥပမာတစ်ခုကို ထပ်မံပေးတော်မူသည်။ ငါ့စကားကို နားထောင်ရုံနှင့် မလုံလောက်ဟု ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူ၏။ နာခံခြင်းအားဖြင့် ထိုစကားများကို သင်တို့၏ စရိုက်လက္ခဏာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည်။ အတ္တသည် ရွေ့လျားနေသော သဲသောင်နှင့်တူ၏။ သင်သည် လူသားတို့၏ သီအိုရီများနှင့် တီထွင်မှုများအပေါ်တွင် တည်ဆောက်လျှင် သင်၏အိမ်သည် ပြိုလဲလိမ့်မည်။ သွေးဆောင်ခြင်းလေပြင်းများ၊ စမ်းသပ်ခြင်းမုန်တိုင်းများက ၎င်းကို တိုက်ခတ်ဖျက်ဆီးသွားလိမ့်မည်။ သို့သော် ငါပေးခဲ့သော ဤအခြေခံမူများသည် တည်တံ့လိမ့်မည်။ ငါ့ကို လက်ခံလော့၊ ငါ၏စကားများအပေါ်တွင် တည်ဆောက်လော့။

Thus Christ set forth the principles of His kingdom, and showed
them to be the great rule of life. To impress the lesson He adds an
illustration. It is not enough, He says, for you to hear My words. By
266 The Desire of Ages
obedience you must make them the foundation of your character.
Self is but shifting sand. If you build upon human theories and
inventions, your house will fall. By the winds of temptation, the
tempests of trial, it will be swept away. But these principles that I
have given will endure. Receive Me; build on My words.

“ထိုကြောင့် ငါ့စကားကိုကြား၍ နားထောင်သောသူမည်သည်ကား၊ ကျောက်ပေါ်မှာ အိမ်ဆောက်သော ပညာရှိနှင့်တူကြောင်းကို ငါဆိုသော်၊ မိုးရွာ၍ ရေစီးခြင်း၊ လေတိုက်၍ ထိုအိမ်ကို ပုတ်ခတ်ခြင်းရှိသော်လည်း၊ ကျောက်ပေါ်မှာ တည်သောကြောင့် မပြိုလဲ။” မဿဲ ၇:၂၄၊ ၂၅ (R.V.)။

“Everyone therefore which heareth these words of Mine, and
doeth them, shall be likened unto a wise man, which built his house
upon the rock: and the rain descended, and the floods came, and
the winds blew, and beat upon that house; and it fell not: for it was
founded upon the rock.” Matthew 7:24, 25, R.V.