အခန်း (၈၇) — ခမည်းတော်ဘုရားထံသို့တက်ကြွတော်မူခြင်း

 

အခန်း (၈၇) — “ငါ့ခမည်းတော်နှင့် သင်တို့၏ခမည်းတော်ထံသို့” [၈၂၉]

ဤအခန်းသည် လုကာ ၂၄:၅၀-၅၃ နှင့် တမန်တော်ဝတ္ထု ၁:၉-၁၂ ကို အခြေခံထားသည်။

ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ခမည်းတော် ပလ္လင်တော်ပေါ်သို့ တက်ကြွရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

Chapter 87—“To My Father, and Your Father” [829]
This chapter is based on Luke 24:50-53; Acts 1:9-12.

ဘုရားသခင်၏ အောင်နိုင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကိုယ်တော်သည် အောင်ပွဲခံရရှိလာသော ဆုလာဘ်များနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်တော့မည်ဖြစ်သည်။ အသေမခံမီကပင် “ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၌ အပ်ပေးတော်မူသော အမှုတော်ကို အကျွန်ုပ်သည် အကုန်အစင် ဆောင်ရွက်ပါပြီ” ဟု ခမည်းတော်ထံသို့ လျှောက်ထားခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၇:၄)။ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူပြီးနောက် တပည့်တော်များအနေဖြင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီး ဘုန်းတော်ထင်ရှားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာစေရန် ကိုယ်တော်သည် ဤလောက၌ အတန်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ယခုမူ ခွဲခွာရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် အသက်ရှင်သော ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း အမှန်တကယ် သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်ကို သင်္ချိုင်းဂူနှင့် ဆက်စပ်တွေးတောနေရန် မလိုတော့ပေ။ ကောင်းကင်စကြာဝဠာ ရှေ့မှောက်၌ ဘုန်းတော်ထင်ရှားသော အရှင်အဖြစ် သူတို့ စဉ်းစားနိုင်ကြပြီဖြစ်သည်။

The time had come for Christ to ascend to His Father’s throne.
As a divine conqueror He was about to return with the trophies of
victory to the heavenly courts. Before His death He had declared to
His Father, “I have fnished the work which Thou gavest Me to do.”
John 17:4. After His resurrection He tarried on earth for a season,
that His disciples might become familiar with Him in His risen and
glorifed body. Now He was ready for the leave-taking. He had
authenticated the fact that He was a living Saviour. His disciples
need no longer associate Him with the tomb. They could think of
Him as glorifed before the heavenly universe.

ယေရှုသည် လူသားများကြားတွင် နေထိုင်စဉ်က ကိုယ်တော်ရှိနေခြင်းဖြင့် မကြာခဏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စေခဲ့သော နေရာကိုပင် ကိုယ်တော်၏ တက်ကြွရာနေရာအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်၏မြို့တော်ရှိရာ ဇိအုန်တောင် သို့မဟုတ် ဗိမာန်တော်ရှိရာ မောရိတောင်ကို ဤသို့ ဂုဏ်မပြုခဲ့ပါ။ ထိုနေရာများတွင် ခရစ်တော်သည် ပြက်ရယ်ပြုခြင်းနှင့် ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ထိုနေရာတွင် ပိုမိုပြင်းထန်သော မေတ္တာဒီရေများဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ကရုဏာလှိုင်းများသည် ကျောက်ဆောင်ကဲ့သို့ မာကျောသော နှလုံးသားများ၏ တွန်းလှန်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် မောပန်းနွမ်းနယ်ကာ စိတ်နှလုံး လေးလံသော ယေရှုသည် သံလွင်တောင်သို့ အနားယူရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ပထမဗိမာန်တော်မှ ထွက်ခွာသွားသော သန့်ရှင်းသော ရှိခိနာ (Shekinah) သည် ရွေးချယ်ထားသောမြို့ကို စွန့်ခွာရန် ဝန်လေးနေသကဲ့သို့ အရှေ့ဘက်တောင်ပေါ်၌ ရပ်နေခဲ့သည်။ ထို့အတူ ခရစ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို တသသကြည့်ရင်း သံလွင်တောင်ပေါ်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ [၈၃၀]

As the place of His ascension, Jesus chose the spot so often hallowed by His presence while He dwelt among men. Not Mount Zion,
the place of David’s city, not Mount Moriah, the temple site, was to
be thus honored. There Christ had been mocked and rejected. There
the waves of mercy, still returning in a stronger tide of love, had
been beaten back by hearts as hard as rock. Thence Jesus, weary and
heart-burdened, had gone forth to fnd rest in the Mount of Olives.

ထိုတောင်ပေါ်ရှိ သစ်တောများနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများသည် ကိုယ်တော်၏ ဆုတောင်းသံများနှင့် မျက်ရည်များဖြင့် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ခဲ့သည်။ ထိုတောင်စောင်းများသည် ကိုယ်တော်ကို ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ကြွေးကြော်ခဲ့သော လူအစုအဝေး၏ အောင်ပွဲခံအော်ဟစ်သံများဖြင့် ဟိန်းနေခဲ့သည်။ တောင်၏လျှောဆင်းရာတွင်ရှိသော ဗေသနိရွာ၌ လာဇရုနှင့်အတူ ကိုယ်တော် အိမ်ဂေဟာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ တောင်ခြေရင်းရှိ ဂေသရှေမန်ဥယျာဉ်တွင် ကိုယ်တော် တစ်ပါးတည်း ဆုတောင်းကာ ဝေဒနာခံစားခဲ့သည်။ ဤတောင်ပေါ်မှပင် ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော် တစ်ဖန်ပြန်ကြွလာသောအခါ ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်သည် ဤတောင်ထိပ်ပေါ်၌ နင်းတော်မူလိမ့်မည်။ ဝေဒနာခံစားရသော လူသားအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ ဘုန်းကြီးပြီး အောင်ပွဲခံသော ရှင်ဘုရင်အဖြစ် သံလွင်တောင်ပေါ်တွင် ရပ်တော်မူမည်ဖြစ်ပြီး ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ဟာလေလုယသံများနှင့် လူမျိုးခြားတို့၏ ဟောရှဏ္ဏသံများ ရောယှက်ကာ ရွေးနှုတ်ခြင်းခံရသူများ၏ အသံများသည် အားလုံး၏ အရှင်အဖြစ် ဘိသိက်တော်မူပါဟူသော ကြွေးကြော်သံများဖြင့် ဟိန်းထွက်လာလိမ့်မည်။

The holy Shekinah, in departing from the frst temple, had stood
upon the eastern mountain, as if loath to forsake the chosen city; so
Christ stood upon Olivet, with yearning heart overlooking Jerusalem.
The groves and glens of the mountain had been consecrated by His [830]
prayers and tears. Its steeps had echoed the triumphant shouts of
the multitude that proclaimed Him king. On its sloping descent
He had found a home with Lazarus at Bethany. In the garden of
Gethsemane at its foot He had prayed and agonized alone. From
this mountain He was to ascend to heaven. Upon its summit His feet
will rest when He shall come again. Not as a man of sorrows, but
as a glorious and triumphant king He will stand upon Olivet, while
Hebrew hallelujahs mingle with Gentile hosannas, and the voices of
725
726 The Desire of Ages
the redeemed as a mighty host shall swell the acclamation, Crown
Him Lord of all!

ယခုတွင် ယေရှုသည် တပည့်တော် တစ်ဆယ့်တစ်ပါးနှင့်အတူ တောင်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့တံခါးကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် လွန်ခဲ့သော ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်က အုပ်စိုးသူများ၏ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ တင်သတ်ခြင်းခံခဲ့ရသူ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသော ထိုလူစုငယ်လေးကို အံ့ဩသောမျက်လုံးများစွာဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ အရှင်နှင့် နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်သည်ကို တပည့်တော်များ မသိခဲ့ကြပါ။ ယေရှုသည် သူတို့နှင့် စကားပြောဆိုရင်း အချိန်ဖြုန်းကာ ယခင်က ပေးခဲ့သော သွန်သင်ချက်များကို ထပ်မံမိန့်ကြားခဲ့သည်။ ဂေသရှေမန်သို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ကိုယ်တော် အလွန်အမင်း ဝေဒနာခံစားခဲ့ရသော ထိုည၌ ကိုယ်တော်ပေးခဲ့သော သင်ခန်းစာများကို သူတို့ သတိရစေရန် ခေတ္တရပ်တန့်ခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ကိုယ်တော်၏ အသင်းတော်သည် ကိုယ်တော်နှင့်လည်းကောင်း၊ ခမည်းတော်နှင့်လည်းကောင်း တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်ခြင်းကို ပုံဆောင်ပြခဲ့သော စပျစ်နွယ်ပင်ကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်ကာ ထိုစဉ်က ဖွင့်ပြခဲ့သော သမ္မာတရားများကို ထပ်မံမိန့်ကြားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော့်ပတ်လည်တွင် မတုံ့ပြန်သောမေတ္တာ၏ အမှတ်အသားများ ရှိနေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ စိတ်နှလုံးတွင် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရသော တပည့်တော်များပင်လျှင် ကိုယ်တော် နှိမ့်ချခြင်းခံရသောအချိန်တွင် ကိုယ်တော်ကို အပြစ်တင်ကာ စွန့်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

Now with the eleven disciples Jesus made His way toward the
mountain. As they passed through the gate of Jerusalem, many
wondering eyes looked upon the little company, led by One whom
a few weeks before the rulers had condemned and crucifed. The
disciples knew not that this was to be their last interview with their
Master. Jesus spent the time in conversation with them, repeating
His former instruction. As they approached Gethsemane, He paused,
that they might call to mind the lessons He had given them on the
night of His great agony. Again He looked upon the vine by which
He had then represented the union of His church with Himself and
His Father; again He repeated the truths He had then unfolded.
All around Him were reminders of His unrequited love. Even the
disciples who were so dear to His heart, had, in the hour of His
humiliation, reproached and forsaken Him.

ခရစ်တော်သည် ဤလောကတွင် ၃၃ (သုံးဆယ့်သုံး) နှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ စော်ကားခြင်းနှင့် ပြက်ရယ်ပြုခြင်းများကို သည်းခံခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ငြင်းပယ်ခြင်းခံရကာ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ တင်သတ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ယခုတွင် ကိုယ်တော်သည် ဘုန်းတော်ပလ္လင်သို့ တက်ကြွတော့မည့်အချိန်၌—ကိုယ်တော် ကယ်တင်ရန် ကြွလာခဲ့သော လူမျိုးတို့၏ ကျေးဇူးကန်းမှုကို ပြန်လည်သုံးသပ်သောအခါ—ကိုယ်တော်သည် သူတို့အပေါ်ထားရှိသော ကိုယ်ချင်းစာနာမှုနှင့် မေတ္တာကို ရုပ်သိမ်းလိုက်မည်လော။ ကိုယ်တော်ကို တန်ဖိုးထားသော၊ အပြစ်မရှိသော ကောင်းကင်တမန်များက အမိန့်ကို နာခံရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော ထိုနေရာသို့သာ ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခင်တွယ်တာမှုကို အာရုံစိုက်မည်လော။ မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော် စွန့်ခွာသွားမည့် ချစ်ရသူများအား ပေးခဲ့သော ကတိမှာ “ငါသည် လောကကုန်သည်တိုင်အောင် သင်တို့နှင့်အတူ အစဉ်မပြတ်ရှိသည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည် (မဿဲ ၂၈:၂၀)။

Christ had sojourned in the world for thirty-three years; He had
endured its scorn, insult, and mockery; He had been rejected and
crucifed. Now, when about to ascend to His throne of glory,—as
He reviews the ingratitude of the people He came to save,—will
He not withdraw from them His sympathy and love? Will not His
affections be centered upon that realm where He is appreciated, and
where sinless angels wait to do His bidding? No; His promise to
those loved ones whom He leaves on earth is, “I am with you alway,
even unto the end of the world.” Matthew 28:20.

သံလွင်တောင်သို့ ရောက်သောအခါ ယေရှုသည် တောင်ထိပ်ကို ဖြတ်၍ ဗေသနိရွာ အနီးအနားသို့ ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ကိုယ်တော် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော့်ပတ်လည်တွင် စုဝေးခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မေတ္တာဖြင့် ကြည့်ရှုသောအခါ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်မှ အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ အမှားများနှင့် ကျရှုံးမှုများအတွက် အပြစ်မတင်ခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ခမ်းတော်မှ သူတို့၏ နားထဲသို့ နောက်ဆုံးကျရောက်လာသော စကားလုံးများသည် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စကားလုံးများသာ ဖြစ်သည်။ [၈၃၁] ကိုယ်တော်သည် ကောင်းချီးပေးရန် လက်တော်ကို ဆန့်တန်းလျက်၊ ကိုယ်တော်၏ စောင့်ရှောက်မှုကို အာမခံသကဲ့သို့ ကမ္ဘာမြေ၏ ဆွဲငင်အားထက် ပိုမိုအားကောင်းသော တန်ခိုးဖြင့် သူတို့ကြားမှ ကောင်းကင်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တက်ကြွသွားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် အထက်သို့ တက်သွားစဉ် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသော တပည့်တော်များသည် တက်ကြွသွားသော အရှင်၏ နောက်ဆုံးအရိပ်အယောင်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ ဘုန်းတော်တိမ်တိုက်တစ်ခုက ကိုယ်တော်ကို သူတို့မျက်စိရှေ့မှ ကွယ်ဝှက်သွားစေခဲ့ပြီး ကောင်းကင်တမန်များ၏ တိမ်တိုက်ရထားက ကိုယ်တော်ကို လက်ခံယူစဉ်တွင် “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် လောကကုန်သည်တိုင်အောင် သင်တို့နှင့်အတူ အစဉ်မပြတ်ရှိသည်” ဟူသော စကားလုံးများ ပြန်လည်ကြားခဲ့ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်တမန် အဖွဲ့အစည်းထံမှ အချိုမြိန်ဆုံးနှင့် အပျော်ရွှင်ဆုံး တေးဂီတသံများ သူတို့ထံသို့ လွင့်ပျံကျဆင်းလာခဲ့သည်။

Upon reaching the Mount of Olives, Jesus led the way across
the summit, to the vicinity of Bethany. Here He paused, and the
disciples gathered about Him. Beams of light seemed to radiate
from His countenance as He looked lovingly upon them. He upbraided them not for their faults and failures; words of the deepest
tenderness were the last that fell upon their ears from the lips of their
[831] Lord. With hands outstretched in blessing, and as if in assurance of
His protecting care, He slowly ascended from among them, drawn
heavenward by a power stronger than any earthly attraction. As He
passed upward, the awe-stricken disciples looked with straining eyes
for the last glimpse of their ascending Lord. A cloud of glory hid
Him from their sight; and the words came back to them as the cloudy
chariot of angels received Him, “Lo, I am with you alway, even unto
“To My Father, and Your Father” 727
the end of the world.” At the same time there floated down to them
the sweetest and most joyous music from the angel choir.

တပည့်တော်များ အထက်သို့ စိုက်ကြည့်နေဆဲတွင် အလွန်သာယာသော တေးဂီတသံကဲ့သို့သော အသံများက သူတို့ကို ခေါ်ခဲ့သည်။ သူတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လူ၏ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ကောင်းကင်တမန် ၂ (နှစ်) ပါးကို တွေ့ရပြီး ထိုသူတို့က “ဂါလိလဲလူတို့၊ အဘယ်ကြောင့် ကောင်းကင်သို့ စေ့စေ့ကြည့်မျှော်လျက် ရပ်နေကြသနည်း။ သင်တို့နှင့်ခွာ၍ ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူခြင်းကို ခံတော်မူသော ဤယေရှုသည် သင်တို့မျက်မှောက်၌ ကောင်းကင်သို့ ကြွသွားတော်မူသည်နည်းတူ တစ်ဖန်ကြွလာတော်မူလတ္တံ့” ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြသည် [၈၃၂]။

While the disciples were still gazing upward, voices addressed
them which sounded like richest music. They turned, and saw two
angels in the form of men, who spoke to them, saying, “Ye men of
Galilee, why stand ye gazing up into heaven? this same Jesus, which
is taken up from you into heaven, shall so come in like manner as ye [832]
have seen Him go into heaven.”

ဤကောင်းကင်တမန်များသည် ယေရှုကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပို့ဆောင်ရန် တောက်ပသော တိမ်တိုက်ထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော အဖွဲ့ထဲမှ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်တမန်အုပ်စုတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသူများဖြစ်ပြီး ခရစ်တော် ရှင်ပြန်ထမြောက်သောအခါ သင်္ချိုင်းဂူသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော ၂ (နှစ်) ပါးဖြစ်ကာ ကိုယ်တော်၏ လောကအသက်တာတစ်လျှောက်လုံးတွင် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရှိခဲ့သူများဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်စကြာဝဠာ တစ်ခုလုံးသည် အပြစ်ကျိန်ခြင်းဒဏ်သင့်နေသော ဤလောကတွင် ကိုယ်တော်၏ နေထိုင်မှု ပြီးဆုံးမည့်အချိန်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။ ကောင်းကင်စကြာဝဠာမှ ၎င်းတို့၏ ဘုရင်ကို လက်ခံရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။ ထိုကောင်းကင်တမန် ၂ (နှစ်) ပါးသည် ယေရှုကို ကြိုဆိုသည့် လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ပါဝင်ချင်စိတ် မရှိခဲ့ကြပေဘူးလား။ သို့သော် ကိုယ်တော် ချန်ထားခဲ့သော သူများအပေါ် ထားရှိသည့် ကိုယ်ချင်းစာနာမှုနှင့် မေတ္တာကြောင့် သူတို့သည် သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။ “ထိုသူအပေါင်းတို့သည် ကယ်တင်ခြင်း အမွေကို ခံအံ့သောသူတို့အား လုပ်ကျွေးစေခြင်းငှာ စေလွှတ်တော်မူသော အစေခံနာမ်ဝိညာဉ်ဖြစ်ကြသည်မဟုတ်လော” (ဟေဗြဲ ၁:၁၄)။

These angels were of the company that had been waiting in a
shining cloud to escort Jesus to His heavenly home. The most exalted
of the angel throng, they were the two who had come to the tomb at
Christ’s resurrection, and they had been with Him throughout His
life on earth. With eager desire all heaven had waited for the end
of His tarrying in a world marred by the curse of sin. The time had
now come for the heavenly universe to receive their King. Did not
the two angels long to join the throng that welcomed Jesus? But
in sympathy and love for those whom He had left, they waited to
give them comfort. “Are they not all ministering spirits, sent forth to
minister for them who shall be heirs of salvation?” Hebrews 1:14.

ခရစ်တော်သည် လူသားပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွသွားခဲ့သည်။ တိမ်တိုက်က ကိုယ်တော်ကို လက်ခံယူသည်ကို တပည့်တော်များ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှင့်အတူ သွားလာ စကားပြောကာ ဆုတောင်းပေးခဲ့သော၊ သူတို့နှင့်အတူ မုန့်ကို ဖဲ့ခဲ့သော၊ အိုင်ထဲတွင် သူတို့နှင့်အတူ လှေပေါ်၌ ရှိခဲ့သော၊ ထိုနေ့၌ပင် သူတို့နှင့်အတူ သံလွင်တောင်ပေါ်သို့ ပင်ပန်းကြီးစွာ တက်ခဲ့သော ထိုယေရှုသည်ပင်လျှင် ယခုအခါ ခမည်းတော်၏ ပလ္လင်တော်ကို မျှဝေခံစားရန် ကြွသွားပြီဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွသွားသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်ပင်လျှင် ထိုနည်းတူစွာ တစ်ဖန်ပြန်ကြွလာမည်ဟု ကောင်းကင်တမန်များက အာမခံခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် “တိမ်တိုက်နှင့်တကွ ကြွလာတော်မူမည်။ လူတိုင်းမျက်စိတို့သည် ကိုယ်တော်ကို မြင်ရကြလိမ့်မည်။” “သခင်ဘုရားသည် ကြွေးကြော်ခြင်း၊ ကောင်းကင်တမန်မင်း၏ အသံပေးခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ တံပိုးတော်မှုတ်ခြင်းနှင့်တကွ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်တော်မူ၍ ခရစ်တော်၌ သေလွန်သောသူတို့သည် အရင်ထမြောက်ကြလိမ့်မည်။” “လူသားသည် မိမိဘုန်းအာနုဘော်ကို ဆောင်လျက် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်အပေါင်းတို့နှင့်အတူ ကြွလာတော်မူသောအခါ ဘုန်းတော်ရှိသော ပလ္လင်တော်ပေါ်မှာ ထိုင်တော်မူမည်။” (ဗျာဒိတ် ၁:၇၊ ၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၆၊ မဿဲ ၂၅:၃၁)။ ဤသို့ဖြင့် တပည့်တော်များအား ပေးခဲ့သော သခင်ဘုရား၏ ကတိတော် ပြည့်စုံလိမ့်မည်— “ငါသည်သွား၍ သင်တို့နေစရာအရပ်ကို ပြင်ဆင်ပြီးလျှင် တစ်ဖန်လာပြန်၍ ငါရှိရာအရပ်၌ သင်တို့ရှိစေခြင်းငှာ သင်တို့ကို ငါ့ထံသို့ သိမ်းဆည်းမည်” (ယောဟန် ၁၄:၃)။ တပည့်တော်များသည် သူတို့၏ အရှင် ပြန်လည်ကြွလာမည့် မျှော်လင့်ချက်ကြောင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်နိုင်ကြသည်။

Christ had ascended to heaven in the form of humanity. The
disciples had beheld the cloud receive Him. The same Jesus who
had walked and talked and prayed with them; who had broken bread
with them; who had been with them in their boats on the lake; and
who had that very day toiled with them up the ascent of Olivet,—the
same Jesus had now gone to share His Father’s throne. And the
angels had assured them that the very One whom they had seen go
up into heaven, would come again even as He had ascended. He
will come “with clouds; and every eye shall see Him.” “The Lord
Himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of
the Archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ
shall rise.” “The Son of man shall come in His glory, and all the holy
angels with Him, then shall He sit upon the throne of His glory.”
Revelation 1:7; 1 Thessalonians 4:16; Matthew 25:31. Thus will
be fulflled the Lord’s own promise to His disciples: “If I go and
prepare a place for you, I will come again, and receive you unto
Myself; that where I am, there ye may be also.” John 14:3. Well
might the disciples rejoice in the hope of their Lord’s return.
728 The Desire of Ages

တပည့်တော်များ ယေရုရှလင်သို့ ပြန်လာသောအခါ လူတို့သည် သူတို့ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်ရှုကြသည်။ ခရစ်တော်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းကာ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ တင်သတ်ပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် စိတ်ပျက်အားငယ်ကာ ရှက်ရွံ့နေကြလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ရန်သူများသည် သူတို့၏မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ရှုံးနိမ့်မှု အရိပ်အယောင်များကို မြင်ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ယင်းအစား ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် အောင်ပွဲခံခြင်းတို့သာ ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ဤလောကမှ မဟုတ်သော ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပျက်ပြယ်သွားသော မျှော်လင့်ချက်များအတွက် ဝမ်းမနည်းကြဘဲ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွခြင်းဆိုင်ရာ အံ့ဖွယ်ဇာတ်လမ်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောပြခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ သက်သေခံချက်ကို လူများစွာက လက်ခံခဲ့ကြသည်။ [၈၃၃] တပည့်တော်များသည် အနာဂတ်အတွက် မည်သည့်သံသယမျှ မရှိတော့ပေ။ ယေရှုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိနေကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ချင်းစာနာမှုသည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်တွင် သူတို့၌ မိတ်ဆွေတစ်ဦး ရှိကြောင်း သူတို့ သိကြပြီး ယေရှု၏ နာမတော်အားဖြင့် ခမည်းတော်ထံသို့ တောင်းလျှောက်ရန် သူတို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ရိုသေစွာဖြင့် ဝတ်ပြုဆုတောင်းကြပြီး “သင်တို့သည် ငါ့နာမကို အမှီပြု၍ ခမည်းတော်ထံ၌ ဆုတောင်းသမျှတို့ကို ခမည်းတော်သည် ပေးသနားတော်မူမည်။ ယခုတိုင်အောင် သင်တို့သည် ငါ့နာမကို အမှီပြု၍ တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ မတောင်းကြသေး။ သင်တို့သည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ တောင်းကြလော့၊ တောင်းလျှင် ရကြလိမ့်မည်” ဟူသော ကတိကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုကြသည် (ယောဟန် ၁၆:၂၃၊ ၂၄)။ သူတို့သည် “အပြစ်စီရင်သောသူကား အဘယ်သူနည်း။ ခရစ်တော်သည် အသေခံတော်မူပြီ။ ထိုမျှမက ထမြောက်တော်မူပြီ။ ဘုရားသခင်၏ လက်ယာတော်ဘက်၌လည်း ရှိတော်မူ၏။ ငါတို့အဖို့ ဆုတောင်းပေးတော်မူ၏” (ရောမ ၈:၃၄) ဟူသော ခိုင်မာသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းလက်ကို ပိုမိုမြင့်မားစွာ ဆန့်တန်းခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော် ကတိပေးခဲ့သည့်အတိုင်း ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့သည် သူတို့အား နှစ်သိမ့်သောရှင် (Comforter) ရှေ့မှောက်တွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းအပြည့်အဝကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်။

When the disciples went back to Jerusalem, the people looked
upon them with amazement. After the trial and crucifxion of Christ,
it had been thought that they would appear downcast and ashamed.
Their enemies expected to see upon their faces an expression of
sorrow and defeat. Instead of this there was only gladness and
triumph. Their faces were aglow with a happiness not born of earth.

ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးသည် ကယ်တင်ရှင်ကို ကောင်းကင်နန်းတော်သို့ ကြိုဆိုရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော် တက်ကြွသွားစဉ် ကိုယ်တော်သည် ရှေ့မှ ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တော် ရှင်ပြန်ထမြောက်စဉ်က လွတ်မြောက်လာခဲ့သော ဖမ်းဆီးခံရသူ အစုအဝေးက နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့သည် ချီးမွမ်းခြင်း၊ ကြွေးကြော်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်တေးသီချင်းများဖြင့် ထိုဝမ်းမြောက်ဖွယ် စီတန်းလှည့်လည်မှုကို လိုက်ပါပို့ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

They did not mourn over disappointed hopes, but were full of praise
and thanksgiving to God. With rejoicing they told the wonderful
story of Christ’s resurrection and His ascension to heaven, and their
testimony was received by many.

တပည့်တော်များ ယေရုရှလင်သို့ ပြန်လာသောအခါ လူတို့သည် သူတို့ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်ရှုကြသည်။ ခရစ်တော်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းကာ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ တင်သတ်ပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် စိတ်ပျက်အားငယ်ကာ ရှက်ရွံ့နေကြလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ရန်သူများသည် သူတို့၏မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ရှုံးနိမ့်မှု အရိပ်အယောင်များကို မြင်ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ယင်းအစား ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် အောင်ပွဲခံခြင်းတို့သာ ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ဤလောကမှ မဟုတ်သော ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပျက်ပြယ်သွားသော မျှော်လင့်ချက်များအတွက် ဝမ်းမနည်းကြဘဲ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွခြင်းဆိုင်ရာ အံ့ဖွယ်ဇာတ်လမ်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောပြခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ သက်သေခံချက်ကို လူများစွာက လက်ခံခဲ့ကြသည်။ [၈၃၃] တပည့်တော်များသည် အနာဂတ်အတွက် မည်သည့်သံသယမျှ မရှိတော့ပေ။ ယေရှုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိနေကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ချင်းစာနာမှုသည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်တွင် သူတို့၌ မိတ်ဆွေတစ်ဦး ရှိကြောင်း သူတို့ သိကြပြီး ယေရှု၏ နာမတော်အားဖြင့် ခမည်းတော်ထံသို့ တောင်းလျှောက်ရန် သူတို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ရိုသေစွာဖြင့် ဝတ်ပြုဆုတောင်းကြပြီး “သင်တို့သည် ငါ့နာမကို အမှီပြု၍ ခမည်းတော်ထံ၌ ဆုတောင်းသမျှတို့ကို ခမည်းတော်သည် ပေးသနားတော်မူမည်။ ယခုတိုင်အောင် သင်တို့သည် ငါ့နာမကို အမှီပြု၍ တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ မတောင်းကြသေး။ သင်တို့သည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ တောင်းကြလော့၊ တောင်းလျှင် ရကြလိမ့်မည်” ဟူသော ကတိကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုကြသည် (ယောဟန် ၁၆:၂၃၊ ၂၄)။ သူတို့သည် “အပြစ်စီရင်သောသူကား အဘယ်သူနည်း။ ခရစ်တော်သည် အသေခံတော်မူပြီ။ ထိုမျှမက ထမြောက်တော်မူပြီ။ ဘုရားသခင်၏ လက်ယာတော်ဘက်၌လည်း ရှိတော်မူ၏။ ငါတို့အဖို့ ဆုတောင်းပေးတော်မူ၏” (ရောမ ၈:၃၄) ဟူသော ခိုင်မာသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းလက်ကို ပိုမိုမြင့်မားစွာ ဆန့်တန်းခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော် ကတိပေးခဲ့သည့်အတိုင်း ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့သည် သူတို့အား နှစ်သိမ့်သောရှင် (Comforter) ရှေ့မှောက်တွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းအပြည့်အဝကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်။

[833] The disciples no longer had any distrust of the future. They knew
that Jesus was in heaven, and that His sympathies were with them
still. They knew that they had a friend at the throne of God, and
they were eager to present their requests to the Father in the name of
Jesus. In solemn awe they bowed in prayer, repeating the assurance,
“Whatsoever ye shall ask the Father in My name, He will give it
you. Hitherto have ye asked nothing in My name: ask, and ye shall
receive, that your joy may be full.” John 16:23, 24. They extended
the hand of faith higher and higher, with the mighty argument, “It
is Christ that died, yea rather, that is risen again, who is even at the
right hand of God, who also maketh intercession for us.” Romans
8:34. And Pentecost brought them fullness of joy in the presence of
the Comforter, even as Christ had promised.

ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးသည် ကယ်တင်ရှင်ကို ကောင်းကင်နန်းတော်သို့ ကြိုဆိုရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော် တက်ကြွသွားစဉ် ကိုယ်တော်သည် ရှေ့မှ ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တော် ရှင်ပြန်ထမြောက်စဉ်က လွတ်မြောက်လာခဲ့သော ဖမ်းဆီးခံရသူ အစုအဝေးက နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့သည် ချီးမွမ်းခြင်း၊ ကြွေးကြော်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်တေးသီချင်းများဖြင့် ထိုဝမ်းမြောက်ဖွယ် စီတန်းလှည့်လည်မှုကို လိုက်ပါပို့ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

All heaven was waiting to welcome the Saviour to the celestial
courts. As He ascended, He led the way, and the multitude of
captives set free at His resurrection followed. The heavenly host,
with shouts and acclamations of praise and celestial song, attended
the joyous train.

သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ မြို့တော်သို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ လိုက်ပါပို့ဆောင်သော ကောင်းကင်တမန်များက ဤသို့ စိန်ခေါ်လိုက်သည်—

As they drew near to the city of God, the challenge is given by
the escorting angels,—

“အို တံခါးတို့၊ ခေါင်းမြှောက်ကြလော့။ ထာဝရတံခါးတို့၊ ပွင့်ကြလော့။ ဘုန်းကြီးသော ရှင်ဘုရင်သည် ကြွဝင်တော်မူမည်။”

“Lift up your heads, O ye gates;

စောင့်ဆိုင်းနေသော ကင်းစောင့်များက ဝမ်းမြောက်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားသည်—

And be ye lift up, ye everlasting doors;

“ထိုဘုန်းကြီးသော ရှင်ဘုရင်ကား အဘယ်သူနည်း။”

And the King of glory shall come in.”
Joyfully the waiting sentinels respond,—
“Who is this King of glory?”
“To My Father, and Your Father” 729

သူတို့သည် ကိုယ်တော် မည်သူဖြစ်သည်ကို မသိသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အလွန်မြင့်မြတ်သော ချီးမွမ်းသံကို ကြားလိုသောကြောင့် ဤသို့ ပြောခြင်းဖြစ်သည်။

This they say, not because they know not who He is, but because
they would hear the answer of exalted praise,—

“ခွန်အားကြီး၍ တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ထာဝရဘုရား၊ စစ်တိုက်ရာတွင် တန်ခိုးကြီးသော ထာဝရဘုရားပေတည်း။ အို တံခါးတို့၊ ခေါင်းမြှောက်ကြလော့။ ထာဝရတံခါးတို့၊ အမှန်ပင် ပွင့်ကြလော့။ ဘုန်းကြီးသော ရှင်ဘုရင်သည် ကြွဝင်တော်မူမည်။”

“The Lord strong and mighty,
The Lord mighty in battle!
Lift up your heads, O ye gates;
Even lift them up, ye everlasting doors;
And the King of glory shall come in.”

ကောင်းကင်တမန်များသည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ချီးမြှောက်သံ ကြားရခြင်းကို မည်သည့်အခါမျှ မငြီးငွေ့သောကြောင့် “ထိုဘုန်းကြီးသော ရှင်ဘုရင်ကား အဘယ်သူနည်း” ဟူသော စိန်ခေါ်သံကို တစ်ဖန်ပြန်ကြားရသည်။ လိုက်ပါပို့ဆောင်သော ကောင်းကင်တမန်များက—

Again is heard the challenge, “Who is this King of glory?” for
the angels never weary of hearing His name exalted. The escorting
angels make reply,—

“ဗိုလ်ခြေတို့၏ အရှင် ထာဝရဘုရား၊ ထိုအရှင်သည် ဘုန်းကြီးသော ရှင်ဘုရင် ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားကြသည် (ဆာလံ ၂၄:၇-၁၀)။

“The Lord of hosts;
He is the King of glory.” Psalm 24:7-10.

ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ မြို့တော်တံခါးများသည် ကျယ်ဝန်းစွာ ပွင့်လာပြီး ကောင်းကင်တမန်အုပ်စုသည် ကြည်နူးဖွယ် တေးဂီတသံများကြားတွင် တံခါးများကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

Then the portals of the city of God are opened wide, and the
angelic throng sweep through the gates amid a burst of rapturous
music.

ထိုနေရာ၌ ပလ္လင်တော်ရှိပြီး ၎င်းကိုပတ်၍ ကတိတော်၏ သက်တံရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ခေရုဗိမ်နှင့် သရပ်ဖိမ်များ ရှိကြသည်။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေများ၏ တပ်မှူးများ၊ ဘုရားသခင်၏ သားတော်များ၊ မပြိုလဲသေးသော လောကများ၏ ကိုယ်စားလှယ်များ စုဝေးနေကြသည်။ လုစီဖာ (Lucifer) က ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ သားတော်ကို စွပ်စွဲခဲ့သည့်၊ စာတန်က သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုကို တည်ထောင်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည့် ထိုအပြစ်ကင်းသော နယ်ပယ်များ၏ ကိုယ်စားလှယ်များရှိရာ ကောင်းကင်ကောင်စီ—အားလုံးသည် ရွေးနှုတ်ရှင်ကို ကြိုဆိုရန် ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အောင်ပွဲကို ဆင်နွှဲရန်နှင့် သူတို့၏ ဘုရင်ကို ဘုန်းတော်ထင်ရှားစေရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

There is the throne, and around it the rainbow of promise. There [834]
are cherubim and seraphim. The commanders of the angel hosts,
the sons of God, the representatives of the unfallen worlds, are
assembled. The heavenly council before which Lucifer had accused
God and His Son, the representatives of those sinless realms over
which Satan had thought to establish his dominion,—all are there
to welcome the Redeemer. They are eager to celebrate His triumph
and to glorify their King.

သို့သော် ကိုယ်တော်က သူတို့ကို ပြန်ဆုတ်ရန် လက်ပြလိုက်သည်။ ယခု မဟုတ်သေးပါ။ ကိုယ်တော်သည် ဘုန်းတော်သရဖူနှင့် ဘုရင်ဝတ်ရုံကို ယခု မခံယူနိုင်သေးပါ။ ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဝင်ရောက်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဒဏ်ရာရထားသော ဦးခေါင်းတော်၊ ထိုးဖောက်ခံရသော နံဘေးတော်၊ ဒဏ်ရာရထားသော ခြေတော်တို့ကို ညွှန်ပြသည်။ ကိုယ်တော်သည် သံမှိုစွဲရာ ပါရှိသော လက်တော်ကို မြှောက်ပြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ အောင်ပွဲ အမှတ်အသားများကို ပြသသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်ထံသို့ လှုပ်ယမ်းပူဇော်သော ကောက်လှိုင်း (wave sheaf) အဖြစ် ကိုယ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာသောအခါ သင်္ချိုင်းမှ ထွက်လာမည့် များစွာသော လူအုပ်ကြီး၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ထမြောက်လာသူများကို ဆက်သသည်။ နောင်တရသော အပြစ်သားတစ်ဦးအတွက် ဝမ်းမြောက်တော်မူသော၊ သီချင်းဆိုလျက် ဝမ်းမြောက်တော်မူသော ခမည်းတော်ထံသို့ ကိုယ်တော် ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ကမ္ဘာမတည်မီကပင် ခမည်းတော်နှင့် သားတော်သည် လူသားသည် စာတန်၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံရပါက လူသားကို ရွေးနှုတ်ရန် ပဋိညာဉ်တစ်ခု၌ ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်သည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အာမခံသူဖြစ်လာရန် သူတို့သည် လေးနက်သော ကတိသစ္စာဖြင့် လက်ချင်းချိတ်ခဲ့ကြသည်။ ဤကတိကို ခရစ်တော်သည် ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် “အမှုပြီးပြီ” ဟု ကြွေးကြော်သောအခါ ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်ကို ရည်ညွှန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်ကို အပြည့်အဝ အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခု ကိုယ်တော်က— ခမည်းတော်၊ အမှုပြီးပါပြီ။ အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို အကျွန်ုပ် ဆောင်ရွက်ပါပြီ။ ရွေးနှုတ်ခြင်းအမှုကို အကျွန်ုပ် အဆုံးသတ်ပါပြီ။ ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတမှုသည် ကျေနပ်မှုရှိပါက “ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား ပေးသနားတော်မူသော သူတို့သည် အကျွန်ုပ်ရှိရာအရပ်၌ အကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ရှိစေခြင်းငှာ အကျွန်ုပ် အလိုရှိပါသည်” ဟု မိန့်ကြားတော်မူသည် (ယောဟန် ၁၉:၃၀၊ ၁၇:၂၄)။

But He waves them back. Not yet; He cannot now receive the
coronet of glory and the royal robe. He enters into the presence of
His Father. He points to His wounded head, the pierced side, the
marred feet; He lifts His hands, bearing the print of nails. He points
to the tokens of His triumph; He presents to God the wave sheaf,
those raised with Him as representatives of that great multitude
who shall come forth from the grave at His second coming. He
approaches the Father, with whom there is joy over one sinner that
repents; who rejoices over one with singing. Before the foundations
of the earth were laid, the Father and the Son had united in a covenant
to redeem man if he should be overcome by Satan. They had clasped
730 The Desire of Ages
Their hands in a solemn pledge that Christ should become the surety
for the human race. This pledge Christ has fulflled. When upon the
cross He cried out, “It is fnished,” He addressed the Father. The
compact had been fully carried out. Now He declares: Father, it is
fnished. I have done Thy will, O My God. I have completed the
work of redemption. If Thy justice is satisfed, “I will that they also,
whom Thou hast given Me, be with Me where I am.” John 19:30;
17:24.

တရားမျှတမှုသည် ကျေနပ်မှုရှိပြီဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင်၏ အသံတော်က ကြေညာသည်။ စာတန်သည် ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်သည်။ လောကရှိ ခရစ်တော်၏ ပင်ပန်းကြီးစွာ ကြိုးစားအားထုတ်နေရသူများသည် “ချစ်တော်မူသော သားတော်၌ လက်ခံခြင်းကို ခံရကြပြီ” (ဧဖက် ၁:၆)။ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် မပြိုလဲသော လောကများ၏ ကိုယ်စားလှယ်များ ရှေ့မှောက်တွင် သူတို့သည် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်သူများအဖြစ် ကြေညာခြင်းခံရသည်။ ကိုယ်တော်ရှိရာအရပ်တွင် ကိုယ်တော်၏ အသင်းတော်သည်လည်း ရှိရလိမ့်မည်။ “ကရုဏာနှင့် သစ္စာသည် ပေါင်းဖော်ကြပြီ။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းသည် နမ်းကြပြီ” (ဆာလံ ၈၅:၁၀)။ ခမည်းတော်၏ လက်မောင်းများသည် သားတော်ကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး “ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်အပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်စေလော့” ဟု မိန့်ကြားလိုက်သည် (ဟေဗြဲ ၁:၆)။

The voice of God is heard proclaiming that justice is satisfed.
Satan is vanquished. Christ’s toiling, struggling ones on earth are
“accepted in the Beloved.” Ephesians 1:6. Before the heavenly
angels and the representatives of unfallen worlds, they are declared
justifed. Where He is, there His church shall be. “Mercy and truth
are met together; righteousness and peace have kissed each other.”
Psalm 85:10. The Father’s arms encircle His Son, and the word is
given, “Let all the angels of God worship Him.” Hebrews 1:6.

စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍မရသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် အုပ်စိုးသူများ၊ အာဏာစက်များနှင့် တန်ခိုးရှင်များသည် အသက်မင်း၏ မြင့်မြတ်မှုကို အသိအမှတ်ပြုကြသည်။ ကောင်းကင်တမန် အစုအဝေးတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်၌ ပျပ်ဝပ်ကိုးကွယ်ကြပြီး “အသေခံပြီးသော သိုးသငယ်သည် တန်ခိုး၊ စည်းစိမ်၊ ပညာ၊ အစွမ်းသတ္တိ၊ ဂုဏ်အသရေ၊ ဘုန်းအာနုဘော်၊ ကောင်းချီးမင်္ဂလာတို့ကို ခံထိုက်တော်မူ၏” ဟူသော ဝမ်းမြောက်ဖွယ် ကြွေးကြော်သံသည် ကောင်းကင်နန်းတော်တစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းသွားသည် (ဗျာဒိတ် ၅:၁၂)။ [၈၃၅] ကောင်းကင်ဘုံသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းတို့ဖြင့် လွှမ်းမံသွားသည်အထိ အောင်ပွဲခံတေးသီချင်းများသည် ကောင်းကင်တမန်များ၏ စောင်းသံများနှင့် ရောယှက်နေသည်။ မေတ္တာသည် အောင်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ပျောက်သောသူကို ပြန်တွေ့ပြီ။ “ပလ္လင်တော်ပေါ်မှာ ထိုင်တော်မူသော အရှင်နှင့် သိုးသငယ်သည် ကမ္ဘာအဆက်ဆက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ၊ ဂုဏ်အသရေ၊ ဘုန်းအာနုဘော်၊ အစွမ်းသတ္တိရှိတော်မူစေသတည်း” ဟု မြင့်မြတ်သော အသံများဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဟိန်းနေသည်။ (ဗျာဒိတ် ၅:၁၃)။

With joy unutterable, rulers and principalities and powers acknowledge the supremacy of the Prince of life. The angel host
prostrate themselves before Him, while the glad shout flls all the
courts of heaven, “Worthy is the Lamb that was slain to receive
power, and riches, and wisdom, and strength, and honor, and glory,
and blessing.” Revelation 5:12.
[835] Songs of triumph mingle with the music from angel harps, till
heaven seems to overflow with joy and praise. Love has conquered.
The lost is found. Heaven rings with voices in lofty strains proclaiming, “Blessing, and honor, and glory, and power, be unto Him
that sitteth upon the throne, and unto the Lamb forever and ever.”
Revelation 5:13.
* * * * *

ထိုကောင်းကင်ဘုံ၏ ဝမ်းမြောက်ဖွယ် မြင်ကွင်းမှ ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်၏ အံ့ဖွယ်စကားလုံးများ၏ ပဲ့တင်သံသည် ကမ္ဘာမြေရှိ ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်—“ငါ့ခမည်းတော်၊ သင်တို့၏ခမည်းတော်၊ ငါ့ဘုရားသခင်၊ သင်တို့၏ဘုရားသခင်ထံသို့ ငါတက်သွားသည်” (ယောဟန် ၂၀:၁၇)။ ကောင်းကင်ဘုံရှိ မိသားစုနှင့် ကမ္ဘာမြေရှိ မိသားစုသည် တစ်ခုတည်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်သည် တက်ကြွသွားခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကိုယ်တော် အသက်ရှင်နေသည်။ “ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်ထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်သောသူတို့ကို အစဉ်မပြတ် ကယ်တင်ခြင်းငှာ တတ်နိုင်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုသူတို့အဖို့ ဆုတောင်းပေးခြင်းငှာ အစဉ်မပြတ် အသက်ရှင်တော်မူ၏” (ဟေဗြဲ ၇:၂၅)။

From that scene of heavenly joy, there comes back to us on earth
the echo of Christ’s own wonderful words, “I ascend unto My Father,
and your Father; and to My God, and your God.” John 20:17. The
family of heaven and the family of earth are one. For us our Lord
ascended, and for us He lives. “Wherefore He is able also to save
them to the uttermost that come unto God by Him, seeing He ever
liveth to make intercession for them.” Hebrews 7:25.