အခန်း (၃၅) — တိတ်ဆိတ်ငြိမ်ဝပ်စွာနေလော့

 

အခန်း (၃၅) — “ငြိမ်ဝပ်စွာနေလော့”

ဤအခန်းသည် မဿဲ ၈:၂၃-၃၄၊ မာကု ၄:၃၅-၄၁၊ မာကု ၅:၁-၂၀ နှင့် လုကာ ၈:၂၂-၃၉ တို့အပေါ် အခြေခံထားသည်။

ယေရှု၏ အသက်တာတွင် ထိုနေ့သည် အဖြစ်အပျက်များပြားသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဂါလိလဲအိုင်နားတွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ပထမဦးဆုံးသော ပုံပမာများကို မိန့်ကြားခဲ့ပြီး၊ လူတို့အား မိမိ၏ နိုင်ငံတော်၏ သဘောသဘာဝနှင့် ၎င်းကို တည်ထောင်မည့် ပုံစံကို ရိုးရှင်းသော ဥပမာများဖြင့် ထပ်မံရှင်းပြခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ အလုပ်ကို မျိုးစေ့ကြဲသူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့ပြီး၊ မိမိ၏ နိုင်ငံတော် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို မုန်ညင်းစေ့ ကြီးထွားလာပုံနှင့် မုန့်ညက်ထဲတွင် တဆေး၏ အကျိုးသက်ရောက်ပုံတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည်။ ဖြောင့်မတ်သောသူနှင့် မတရားသောသူတို့ကို နောက်ဆုံး၌ ခွဲခြားခြင်းကို ဂျုံပင်နှင့် တောမြက်ပင် ပုံပမာ၊ ငါးဖမ်းပိုက် ပုံပမာတို့ဖြင့် ပုံဖော်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သင်ကြားခဲ့သော အမှန်တရားများ၏ အလွန်တရာ အဖိုးတန်မှုကို ဝှက်ထားသော ဘဏ္ဍာနှင့် အဖိုးထိုက်သော ပုလဲပုံပမာတို့ဖြင့် သရုပ်ဖော်ခဲ့ပြီး၊ အိမ်ရှင်ပုံပမာတွင်မူ တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် မည်သို့ အမှုဆောင်ရမည်ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

Chapter 35—“Peace, Be Still” [333]
This chapter is based on Matthew 8:23-34; Mark 4:35-41; Mark
5:1-20; Luke 8:22-39.
It had been an eventful day in the life of Jesus. Beside the Sea
of Galilee He had spoken His frst parables, by familiar illustrations
again explaining to the people the nature of His kingdom and the
manner in which it was to be established. He had likened His own
work to that of the sower; the development of His kingdom to the
growth of the mustard seed and the effect of leaven in the measure of
meal. The great fnal separation of the righteous and the wicked He
had pictured in the parables of the wheat and tares and the fshing
net. The exceeding preciousness of the truths He taught had been
illustrated by the hidden treasure and the pearl of great price, while
in the parable of the householder He taught His disciples how they
were to labor as His representatives.

တစ်နေ့လုံး ကိုယ်တော်သည် သွန်သင်ခြင်းနှင့် ကုသခြင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ညနေစောင်းလာသောအခါတွင်လည်း လူအုပ်ကြီးသည် ကိုယ်တော့်ကို ဝိုင်းအုံနေဆဲဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အတွက် အမှုဆောင်ပေးခဲ့ရာ၊ အစားစားရန် သို့မဟုတ် အနားယူရန်ပင် အချိန်မရသလောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဖာရိရှဲများ၏ အမြဲတစေ မကောင်းကြံ၍ ဝေဖန်ခြင်းနှင့် လွဲမှားစွာ ဖော်ပြခြင်းများကြောင့် ကိုယ်တော်၏ အလုပ်သည် ပိုမို ပြင်းထန်၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စရာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ယခုတွင် နေ့တာကုန်ဆုံးသွားသောအခါ ကိုယ်တော်သည် အလွန်တရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသဖြင့် အိုင်၏ တစ်ဖက်ကမ်းရှိ တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခုတွင် အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

All day He had been teaching and healing; and as evening came
on the crowds still pressed upon Him. Day after day He had ministered to them, scarcely pausing for food or rest. The malicious
criticism and misrepresentation with which the Pharisees constantly
pursued Him made His labors much more severe and harassing;
and now the close of the day found Him so utterly wearied that He
determined to seek retirement in some solitary place across the lake.

ဂင်နေသရက်အိုင်၏ အရှေ့ဘက်ကမ်းသည် လူမနေသောနေရာ မဟုတ်ဘဲ ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ မြို့များ ရှိနေပါသည်။ သို့သော် အနောက်ဘက်ကမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ ခြောက်သွေ့ဆိတ်သုဉ်းသော ဒေသဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ဂျူးလူမျိုးများထက် တစ်ပါးအမျိုးသား (heathen) လူဦးရေ ပိုမိုများပြားပြီး ဂါလိလဲနှင့် ဆက်သွယ်မှု နည်းပါးသည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှု ရှာဖွေနေသော ဆိတ်ငြိမ်မှုကို ပေးနိုင်သဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ တပည့်တော်များကို ထိုနေရာသို့ အတူလိုက်ခဲ့ရန် ခေါ်ယူခဲ့သည်။

The eastern shore of Gennesaret was not uninhabited, for there
were towns here and there beside the lake; yet it was a desolate
region when compared with the western side. It contained a popula- [334]
tion more heathen than Jewish, and had little communication with
Galilee. Thus it offered Jesus the seclusion He sought, and He now
bade His disciples accompany Him thither.

လူအုပ်ကြီးကို ပြန်လွှတ်ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ယေရှုကို ကိုယ်တော်ရှိနေသည့်အတိုင်းပင် လှေပေါ်သို့ တင်ဆောင်ကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ တစ်ဦးတည်း ထွက်ခွာသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကမ်းခြေနားတွင် အခြားသော ငါးဖမ်းလှေများလည်း ရှိနေပြီး၊ ယေရှုကို ဆက်လက်တွေ့မြင်လို၊ ကြားလိုကြသော လူအုပ်ကြီးသည် ထိုလှေများပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တက်လိုက်ခဲ့ကြသည်။

After He had dismissed the multitude, they took Him, even “as
He was,” into the boat, and hastily set off. But they were not to
depart alone. There were other fshing boats lying near the shore,
285
286 The Desire of Ages
and these were quickly crowded with people who followed Jesus,
eager still to see and hear Him.

နောက်ဆုံးတွင် ကယ်တင်ရှင်သည် လူအုပ်ကြီး၏ ဖိအားများမှ လွတ်မြောက်သွားပြီး၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းနှင့် ဆာလောင်ခြင်းတို့ကြောင့် လှေ၏ ပဲ့ပိုင်းတွင် လဲလျောင်းကာ မကြာမီ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ ညနေခင်းသည် အေးချမ်းသာယာပြီး အိုင်ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်ဝပ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်တွင် မှောင်မိုက်သွားပြီး၊ အရှေ့ဘက်ကမ်းရှိ တောင်ကြားများမှ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာကာ ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းသည် အိုင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

The Saviour was at last relieved from the pressure of the multitude, and, overcome with weariness and hunger, He lay down in the
stern of the boat, and soon fell asleep. The evening had been calm
and pleasant, and quiet rested upon the lake; but suddenly darkness
overspread the sky, the wind swept wildly down the mountain gorges
along the eastern shore, and a ferce tempest burst upon the lake.

နေဝင်သွားပြီးနောက် မုန်တိုင်းထန်သော ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ည၏ မှောင်မိုက်ခြင်းသည် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဟောက်သံနှင့် တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းများကြောင့် လှိုင်းတံပိုးများသည် ပြင်းထန်စွာ ထကြွလာပြီး၊ တပည့်တော်များ၏ လှေပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်ကာ နစ်မြုပ်စေရန် ခြိမ်းခြောက်နေခဲ့သည်။ ထိုသန်မာသော တံငါသည်များသည် သူတို့၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အိုင်ပေါ်တွင် နေထိုင်လာခဲ့ကြပြီး၊ မုန်တိုင်းများစွာကို သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ကျော်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် သူတို့၏ ခွန်အားနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုများသည် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် မုန်တိုင်း၏ လက်ခုပ်ထဲတွင် အကူအညီမဲ့နေကြပြီး၊ လှေထဲသို့ ရေဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မျှော်လင့်ချက်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

The sun had set, and the blackness of night settled down upon
the stormy sea. The waves, lashed into fury by the howling winds,
dashed fercely over the disciples’ boat, and threatened to engulf
it. Those hardy fshermen had spent their lives upon the lake, and
had guided their craft safely through many a storm; but now their
strength and skill availed nothing. They were helpless in the grasp
of the tempest, and hope failed them as they saw that their boat was
flling.

မိမိတို့ကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းကြောင့် ယေရှုသည် လှေပေါ်တွင် ရှိနေသည်ကို သူတို့ မေ့လျော့နေခဲ့ကြသည်။ ယခုတွင် သူတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ အချည်းနှီးဖြစ်ပြီး သေခြင်းတရားသာ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါမှ၊ မည်သူ၏ အမိန့်တော်ကြောင့် ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် ထွက်လာခဲ့ကြသည်ကို သတိရသွားကြသည်။ ယေရှုသည်သာ သူတို့၏ တစ်ဦးတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အကူအညီမဲ့ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းများကြားမှ “သခင်၊ သခင်!” ဟု ဟစ်ကြော်ကြသည်။ သို့သော် ထူထပ်သော မှောင်မိုက်ခြင်းက ကိုယ်တော့်ကို မြင်ကွယ်စေခဲ့သည်။ သူတို့၏ အသံများသည် မုန်တိုင်း၏ ဟောက်သံများကြားတွင် နစ်မြုပ်သွားပြီး မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ သံသယနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများက သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လာသည်။ ယေရှုသည် သူတို့ကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီလား။ ရောဂါဝေဒနာများ၊ နတ်ဆိုးများနှင့် သေခြင်းတရားကိုပင် အောင်မြင်ခဲ့သော ကိုယ်တော်သည်၊ ယခု မိမိ၏ တပည့်တော်များကို ကူညီရန် စွမ်းအားမရှိတော့ပြီလား။ သူတို့၏ ဒုက္ခရောက်နေခြင်းကို ကိုယ်တော် ဂရုမစိုက်တော့ပြီလား။

Absorbed in their efforts to save themselves, they had forgotten
that Jesus was on board. Now, seeing their labor vain and only death
before them, they remembered at whose command they had set out
to cross the sea. In Jesus was their only hope. In their helplessness
and despair they cried, “Master, Master!” But the dense darkness hid
Him from their sight. Their voices were drowned by the roaring of
the tempest, and there was no reply. Doubt and fear assailed them.
Had Jesus forsaken them? Was He who had conquered disease and
demons, and even death, powerless to help His disciples now? Was
He unmindful of them in their distress?

သူတို့ ထပ်မံခေါ်ကြသော်လည်း ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်း၏ အော်ဟစ်သံမှလွဲ၍ မည်သည့်အဖြေမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ သူတို့၏ လှေသည် နစ်မြုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ခဏအတွင်း၌ပင် သူတို့သည် ဆာလောင်နေသော ရေလှိုင်းများ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

Again they call, but there is no answer except the shrieking of the
angry blast. Already their boat is sinking. A moment, and apparently
they will be swallowed up by the hungry waters.

ရုတ်တရက် လျှပ်စီးလက်သွားသောအခါ မှောင်မိုက်ခြင်းကို ထိုးဖောက်သွားပြီး၊ မုန်တိုင်း၏ ဆူညံမှုများကြားတွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ အိပ်ပျော်နေသော ယေရှုကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။ အံ့အားသင့်ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းများဖြင့် သူတို့က “သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်သည်ကို ဂရုစိုက်တော်မမူသလော” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ သူတို့သည် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး သေခြင်းနှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေချိန်တွင် ကိုယ်တော်သည် မည်သို့လျှင် ငြိမ်သက်စွာ အိပ်စက်နေနိုင်သနည်း။

Suddenly a flash of lightning pierces the darkness, and they see
Jesus lying asleep, undisturbed by the tumult. In amazement and
despair they exclaim, “Master, carest Thou not that we perish?” How
can He rest so peacefully, while they are in danger and battling with
death?

 

သူတို့၏ အော်ဟစ်သံသည် ယေရှုကို နိုးလာစေသည်။ လျှပ်စီး၏ အလင်းရောင်က ကိုယ်တော့်ကို ဖော်ပြသောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ငြိမ်သက်ခြင်းကို သူတို့ မြင်တွေ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ အကြည့်တွင် မိမိကိုယ်ကို မေ့လျော့ကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မေတ္တာကို သူတို့ ဖတ်ရှုလိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ လှည့်သွားပြီး “သခင်၊ ကယ်တော်မူပါ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ပျက်စီးပါပြီ” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။

 

[335]

Their cry arouses Jesus. As the lightning’s glare reveals Him, they see the peace of heaven in His face; they read in His glance

self-forgetful, tender love, and, their hearts turning to Him, cry,
“Lord, save us: we perish.”
“Peace, Be Still” 287

ထိုအော်ဟစ်သံကို မကြားဘဲနေသော ဝိညာဉ်တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ တပည့်တော်များက နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တက်များကို ဆွဲကိုင်၍ ကြိုးစားကြစဉ် ယေရှု ထတော်မူသည်။ မုန်တိုင်းများ ထန်နေစဉ်၊ လှိုင်းတံပိုးများ သူတို့အပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်နေစဉ်နှင့် လျှပ်စီးများက ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာကို လင်းထိန်စေစဉ်တွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ တပည့်တော်များအလယ်၌ ရပ်တော်မူသည်။ ကရုဏာအမှုများစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသော ကိုယ်တော်၏ လက်တော်ကို မြှောက်၍ အမျက်ထွက်နေသော ပင်လယ်အား “တိတ်ဆိတ်စေ၊ ငြိမ်ဝပ်စွာနေလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

Never did a soul utter that cry unheeded. As the disciples grasp
their oars to make a last effort, Jesus rises. He stands in the midst of
His disciples, while the tempest rages, the waves break over them,
and the lightning illuminates His countenance. He lifts His hand, so
often employed in deeds of mercy, and says to the angry sea, “Peace,
be still.”

မုန်တိုင်း ရပ်သွားသည်။ လှိုင်းတံပိုးများ ငြိမ်သက်သွားသည်။ တိမ်များ လွင့်စင်သွားပြီး ကြယ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လှေသည် ငြိမ်သက်နေသော ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယေရှုသည် မိမိ၏ တပည့်တော်များဘက်သို့ လှည့်၍ “အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် ကြောက်ကြသနည်း။ ယုံကြည်ခြင်း မရှိသလော” ဟု ဝမ်းနည်းစွာ မေးတော်မူခဲ့သည်။

The storm ceases. The billows sink to rest. The clouds roll
away, and the stars shine forth. The boat rests upon a quiet sea.
Then turning to His disciples, Jesus asks sorrowfully, “Why are ye
fearful? have ye not yet faith?” Mark 4:40, R.V.

တပည့်တော်များကြားတွင် တိတ်ဆိတ်မှု ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ပေတရုပင်လျှင် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ခံစားရသော ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုကို ထုတ်ဖော်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ ယေရှုနှင့်အတူ လိုက်လာသော လှေများသည်လည်း တပည့်တော်များနည်းတူပင် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြရသည်။ ထိုလှေများပေါ်ရှိ လူတို့သည်လည်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယေရှု၏ အမိန့်တော်သည် ဆူညံနေသော မြင်ကွင်းအား ငြိမ်သက်သွားစေခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းသည် လှေများကို အနီးကပ်သို့ တွန်းပို့ထားခဲ့သဖြင့် လှေပေါ်ရှိ သူအားလုံး ထိုအံ့ဖွယ်အမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာသော ငြိမ်သက်ခြင်းတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများကို မေ့လျော့သွားကြသည်။ လူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး “လေနှင့် ပင်လယ်သည် သူ၏စကားကို နားထောင်ကြသည်တကား၊ ဤသူသည် အဘယ်သို့သောသူနည်း” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောဆိုကြသည်။

A hush fell upon the disciples. Even Peter did not attempt to
express the awe that flled his heart. The boats that had set out to
accompany Jesus had been in the same peril with that of the disciples.
Terror and despair had seized their occupants; but the command of
Jesus brought quiet to the scene of tumult. The fury of the storm had
driven the boats into close proximity, and all on board beheld the
miracle. In the calm that followed, fear was forgotten. The people
whispered among themselves, “What manner of man is this, that
even the winds and the sea obey Him?”

ယေရှုသည် မုန်တိုင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် နိုးလာသောအခါတွင် ပြည့်စုံသော ငြိမ်သက်ခြင်း ရှိနေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ စကား သို့မဟုတ် အကြည့်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် အနန္တတန်ခိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းဖြင့် အနားယူနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ “မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ကောင်းကင်တို့၏ သခင်” အဖြစ် ကိုယ်တော် ငြိမ်ဝပ်စွာ လဲလျောင်းနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုတန်ဖိုးကို ကိုယ်တော်သည် စွန့်ချထားခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်က “ငါသည် ကိုယ်အလိုအလျောက် တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ မတတ်နိုင်” ဟု မိန့်ဆိုခဲ့သည်။ ယောဟန် ၅:၃၀။ ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်၏ တန်ခိုးတော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာနှင့် ဂရုစိုက်မှုကို ယုံကြည်ခြင်း — ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ယေရှုသည် အနားယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မုန်တိုင်းကို ငြိမ်သက်စေခဲ့သော ထိုစကားတော်၏ တန်ခိုးသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်သာ ဖြစ်သည်။

When Jesus was awakened to meet the storm, He was in perfect [336]
peace. There was no trace of fear in word or look, for no fear was in
His heart. But He rested not in the possession of almighty power. It
was not as the “Master of earth and sea and sky” that He reposed in
quiet. That power He had laid down, and He says, “I can of Mine
own self do nothing.” John 5:30. He trusted in the Father’s might. It
was in faith—faith in God’s love and care—that Jesus rested, and the
power of that word which stilled the storm was the power of God.

ယေရှုသည် ခမည်းတော်၏ ဂရုစိုက်မှုကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အနားယူခဲ့သကဲ့သို့၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်၏ ဂရုစိုက်မှုတွင် အနားယူရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော့်ကို ယုံကြည်ခဲ့ကြမည်ဆိုပါက၊ သူတို့သည် ငြိမ်သက်ခြင်း၌ ရှိနေကြလိမ့်မည်။ အန္တရာယ်ကျရောက်ချိန်တွင် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူတို့၏ မယုံကြည်မှုကို ဖော်ပြနေသည်။ မိမိတို့ကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားနေစဉ်တွင် သူတို့သည် ယေရှုကို မေ့လျော့နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို အားကိုးခြင်းမှ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားပြီး ကိုယ်တော့်ထံသို့ လှည့်လာသောအခါမှသာ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ကူညီနိုင်ခဲ့သည်။

As Jesus rested by faith in the Father’s care, so we are to rest
in the care of our Saviour. If the disciples had trusted in Him, they
would have been kept in peace. Their fear in the time of danger
revealed their unbelief. In their efforts to save themselves, they
forgot Jesus; and it was only when, in despair of self-dependence,
they turned to Him that He could give them help.

တပည့်တော်များ၏ အတွေ့အကြုံသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အတွေ့အကြုံနှင့် အဘယ်မျှ ဆင်တူလှသနည်း။ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်း မုန်တိုင်းများ ကျရောက်လာသောအခါ၊ လျှပ်စီးများ ပြင်းထန်စွာ လက်၍ လှိုင်းတံပိုးများ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာသောအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကူညီနိုင်သော အရှင်တစ်ပါး ရှိနေသည်ကို မေ့လျော့ကာ မုန်တိုင်းနှင့် တစ်ဦးတည်း တိုက်ပွဲဝင်တတ်ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပျောက်ဆုံးပြီး ပျက်စီးတော့မည့် အခြေအနေ ရောက်သည်အထိ မိမိတို့၏ ခွန်အားကိုသာ ယုံကြည်နေတတ်ကြသည်။ ထိုအခါမှသာ ယေရှုကို သတိရကြပြီး၊ ကိုယ်တော့်ကို ကယ်တင်ရန် ခေါ်ကြသောအခါတွင် အချည်းနှီး မဖြစ်စေရပေ။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မယုံကြည်မှုနှင့် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုလွန်ကဲခြင်းတို့ကို ဝမ်းနည်းစွာ ပြစ်တင်ဆုံးမသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့ လိုအပ်သော အကူအညီကို မပေးဘဲ မည်သည့်အခါမျှ မနေပေ။ ကုန်းပေါ်တွင်ဖြစ်စေ၊ ရေပေါ်တွင်ဖြစ်စေ၊ ကယ်တင်ရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှိနေပါက ကြောက်ရွံ့ရန် မလိုပေ။ ကယ်တင်ရှင်အပေါ်၌ ရှင်သန်သော ယုံကြည်ခြင်း ရှိခြင်းသည် ဘဝ၏ ပင်ပန်းခက်ခဲမှုများကို ပြေလျော့စေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော် အကောင်းဆုံးဟု သိမြင်သော နည်းလမ်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်လိမ့်မည်။

How often the disciples’ experience is ours! When the tempests
of temptation gather, and the ferce lightnings flash, and the waves
sweep over us, we battle with the storm alone, forgetting that there
is One who can help us. We trust to our own strength till our hope
is lost, and we are ready to perish. Then we remember Jesus, and
288 The Desire of Ages
if we call upon Him to save us, we shall not cry in vain. Though
He sorrowfully reproves our unbelief and self-confdence, He never
fails to give us the help we need. Whether on the land or on the sea,
if we have the Saviour in our hearts, there is no need of fear. Living
faith in the Redeemer will smooth the sea of life, and will deliver us
from danger in the way that He knows to be best.

ဤမုန်တိုင်းကို ငြိမ်သက်စေသော အံ့ဖွယ်အမှုတွင် နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ရေးရာ သင်ခန်းစာတစ်ခု ရှိသေးသည်။ လူတိုင်း၏ အတွေ့အကြုံသည် ကျမ်းစာ၏ စကားတော်ကို သက်သေခံနေပါသည်။ “ဆိုးညစ်သောသူတို့မူကား၊ မငြိမ်နိုင်ဘဲ ရွှံ့နှင့် အညစ်အကြေးကို ပစ်တင်သော သမုဒ္ဒရာ လှိုင်းတံပိုးနှင့် တူကြ၏။ ဆိုးညစ်သောသူတို့၌ ငြိမ်သက်ခြင်းမရှိဟု ငါ၏ ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူ၏။” ဟေရှာယ ၅၇:၂၀၊ ၂၁။ အပြစ်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကို မအောင်နိုင်သရွေ့ ကျွန်ုပ်တို့သည် အနားယူခြင်းကို ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။ နှလုံးသား၏ ပြင်းထန်သော ကိလေသာများကို မည်သည့် လူသားတန်ခိုးကမျှ မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဂါလိလဲအိုင်၏ မုန်တိုင်းကို တပည့်တော်များ မငြိမ်သက်စေနိုင်သကဲ့သို့ ဤနေရာတွင်လည်း အကူအညီမဲ့နေကြသည်။ သို့သော် ဂါလိလဲ၏ လှိုင်းတံပိုးများကို ငြိမ်သက်စေခဲ့သော အရှင်သည် ဝိညာဉ်တိုင်းအတွက် ငြိမ်သက်ခြင်း စကားကို မိန့်ဆိုထားပါသည်။ မုန်တိုင်း မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပါစေ၊ “သခင်၊ ကယ်တော်မူပါ” ဟူသော ဟစ်ကြော်သံဖြင့် ယေရှုထံသို့ လှည့်လာသူတိုင်းသည် ကယ်တင်ခြင်းကို တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်ကို ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်စေသော ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်သည် လူသားတို့၏ ကိလေသာ တိုက်ပွဲများကို ငြိမ်သက်စေပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်၌ နှလုံးသားသည် ငြိမ်ဝပ်ခြင်း ရှိသည်။ “မုန်တိုင်းကို ငြိမ်သက်စေတော်မူသဖြင့်၊ လှိုင်းတံပိုးတို့သည် ငြိမ်ဝပ်ကြ၏။ ထိုသို့ ငြိမ်ဝပ်သောကြောင့် သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ ထိုသို့ မိမိတို့ အလိုရှိသော ဆိပ်ကမ်းသို့ ပို့ဆောင်တော်မူ၏။” ဆာလံ ၁၀၇:၂၉၊ ၃၀။ “ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်၍၊ ငါတို့သခင် ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့၍ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ခံစားကြ၏။” “ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အကျိုးကား၊ ငြိမ်သက်ခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ ရလဒ်ကား၊ အစဉ်အမြဲ အေးချမ်းခြင်းနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။” ရောမ ၅:၁၊ ဟေရှာယ ၃၂:၁၇။

There is another spiritual lesson in this miracle of the stilling
of the tempest. Every man’s experience testifes to the truth of the
words of Scripture, “The wicked are like the troubled sea, when it
cannot rest.... There is no peace, saith my God, to the wicked.” Isaiah
57:20, 21. Sin has destroyed our peace. While self is unsubdued,
we can fnd no rest. The masterful passions of the heart no human
power can control. We are as helpless here as were the disciples
to quiet the raging storm. But He who spoke peace to the billows
of Galilee has spoken the word of peace for every soul. However
ferce the tempest, those who turn to Jesus with the cry, “Lord, save
us,” will fnd deliverance. His grace, that reconciles the soul to God,
quiets the strife of human passion, and in His love the heart is at
rest. “He maketh the storm a calm, so that the waves thereof are
[337] still. Then are they glad because they be quiet; so He bringeth them
unto their desired haven.” Psalm 107:29, 30. “Being justifed by
faith, we have peace with God through our Lord Jesus Christ.” “The
work of righteousness shall be peace; and the effect of righteousness
quietness and assurance forever.” Romans 5:1; Isaiah 32:17.

နံနက်စောစောတွင် ကယ်တင်ရှင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အဖော်များသည် ကမ်းခြေသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ ထွက်ပေါ်လာသော နေရောင်ခြည်သည် ပင်လယ်နှင့် ကုန်းမြေကို ငြိမ်သက်ခြင်း ကောင်းချီးအဖြစ် ထိတွေ့ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့ ကမ်းခြေသို့ တက်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ မုန်တိုင်း၏ ပြင်းထန်မှုထက် ပိုမို ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သင်္ချိုင်းဂူများရှိရာ နေရာမှ ရူးသွပ်နေသော လူနှစ်ဦးသည် သူတို့ကို ကိုက်ခွဲတော့မည့်အလား ပြေးဝင်လာကြသည်။ ထိုလူများတွင် ချည်နှောင်ထားရာမှ သူတို့ ဖြတ်တောက် လွတ်မြောက်လာခဲ့သော သံခြေကျင်း အပိုင်းအစများ တွဲလောင်းကျနေသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများသည် ချွန်ထက်သော ကျောက်ခဲများဖြင့် သူတို့ဘာသာ ပြန်လည်ခုတ်ဖြတ်ထားသောကြောင့် စုတ်ပြတ်ကာ သွေးများ ထွက်နေသည်။ ရှည်လျားပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော ဆံပင်များကြားမှ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး၊ သူတို့ကို ပူးကပ်နေသော နတ်ဆိုးများကြောင့် လူသားနှင့်တူသော ပုံသဏ္ဌာန်ပင် ပျောက်ကွယ်နေကာ လူထက် တိရစ္ဆာန်နှင့် ပိုတူနေသည်။

In the early morning the Saviour and His companions came to
shore, and the light of the rising sun touched sea and land as with the
benediction of peace. But no sooner had they stepped upon the beach
than their eyes were greeted by a sight more terrible than the fury of
the tempest. From some hiding place among the tombs, two madmen
rushed upon them as if to tear them in pieces. Hanging about these
men were parts of chains which they had broken in escaping from
confnement. Their flesh was torn and bleeding where they had cut
themselves with sharp stones. Their eyes glared out from their long
and matted hair, the very likeness of humanity seemed to have been
blotted out by the demons that possessed them, and they looked
more like wild beasts than like men.

တပည့်တော်များနှင့် သူတို့၏ အပေါင်းအဖော်များသည် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြသော်လည်း၊ မကြာမီတွင် ယေရှု သူတို့နှင့်အတူ မပါလာသည်ကို သတိထားမိသဖြင့် ပြန်လှည့်ကြည့်ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ထားခဲ့သော နေရာမှာပင် ရပ်နေခဲ့သည်။ မုန်တိုင်းကို ငြိမ်သက်စေခဲ့သော၊ ယခင်က စာတန်နှင့် တွေ့ဆုံ၍ အောင်မြင်ခဲ့သော အရှင်သည်၊ ဤနတ်ဆိုးများ ရှေ့မှ ထွက်မပြေးခဲ့ပေ။ ထိုလူများက သွားများကို ကြိတ်ကာ၊ ခံတွင်းမှ အမြှုပ်များ ထွက်လျက် ကိုယ်တော့်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ၊ ယေရှုသည် လှိုင်းတံပိုးများကို ငြိမ်သက်ရန် ညွှန်ပြခဲ့သော လက်တော်ကို မြှောက်လိုက်ရာ၊ ထိုလူများသည် ရှေ့သို့ တိုးမလာနိုင်တော့ပေ။ သူတို့သည် ပြင်းထန်စွာ တုန့်ပြန်နေကြသော်လည်း ကိုယ်တော့်ရှေ့တွင် အကူအညီမဲ့စွာ ရပ်နေခဲ့ကြသည်။

The disciples and their companions fled in terror; but presently
they noticed that Jesus was not with them, and they turned to look
“Peace, Be Still” 289
for Him. He was standing where they had left Him. He who had
stilled the tempest, who had before met Satan and conquered him,
did not flee before these demons. When the men, gnashing their
teeth, and foaming at the mouth, approached Him, Jesus raised that
hand which had beckoned the waves to rest, and the men could come
no nearer. They stood raging but helpless before Him.

ကိုယ်တော်သည် အခွင့်အာဏာဖြင့် ညစ်ညူးသော ဝိညာဉ်များကို သူတို့အတွင်းမှ ထွက်သွားရန် မိန့်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ စကားတော်သည် ထိုကံဆိုးသော လူသားများ၏ မှောင်မိုက်နေသော စိတ်နှလုံးထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူတို့ကို ညှဉ်းဆဲနေသော နတ်ဆိုးများထံမှ ကယ်တင်နိုင်သော အရှင်တစ်ပါး အနီးတွင် ရှိနေသည်ကို သူတို့ မရေမရာ သိရှိလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ကယ်တင်ရှင်၏ ခြေရင်း၌ ဝပ်စိုးကိုးကွယ်ရန် လဲကျသွားကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ နှုတ်ကိုဖွင့်၍ ကရုဏာတော်ကို တောင်းခံရန် ကြိုးစားချိန်တွင်၊ နတ်ဆိုးများက သူတို့မှတစ်ဆင့် ဟစ်အော်ကာ “အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်ယေရှု၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့နှင့် အဘယ်သို့ဆိုင်သနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့ကို ညှဉ်းဆဲတော်မမူပါနှင့်ဟု အကျွန်ုပ် တောင်းပန်ပါ၏” ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။

With authority He bade the unclean spirits come out of them. His
words penetrated the darkened minds of the unfortunate men. They
realized dimly that One was near who could save them from the [338]
tormenting demons. They fell at the Saviour’s feet to worship Him;
but when their lips were opened to entreat His mercy, the demons
spoke through them, crying vehemently, “What have I to do with
Thee, Jesus, Thou Son of God most high? I beseech Thee, torment
me not.”

ယေရှုက “သင့်အမည်ကား အဘယ်နည်း” ဟု မေးရာ၊ “အကျွန်ုပ်အမည်ကား လေဂေါင် ဖြစ်ပါ၏။ အကြောင်းမူကား၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် များစွာရှိကြပါ၏” ဟု ပြန်ဖြေသည်။ ဒုက္ခရောက်နေသော ထိုလူများကို ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြုကာ၊ နတ်ဆိုးများသည် သူတို့ကို ထိုဒေသမှ နှင်ထုတ်ခြင်းမပြုရန် ယေရှုကို တောင်းပန်ကြသည်။ မလှမ်းမကမ်းရှိ တောင်စောင်းတွင် ဝက်အုပ်ကြီးတစ်အုပ် အစာစားနေသည်။ ထိုဝက်များထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပြုရန် နတ်ဆိုးများ တောင်းဆိုရာ ယေရှု ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် ဝက်အုပ်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားပြီး၊ တောင်ကမ်းပါးယံမှ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဆင်းသွားကာ ကမ်းခြေတွင် မရပ်တန့်နိုင်ဘဲ အိုင်ထဲသို့ ထိုးဆင်းကာ သေဆုံးသွားကြသည်။

Jesus asked, “What is thy name?” And the answer was, “My
name is Legion: for we are many.” Using the afflicted men as mediums of communication, they besought Jesus not to send them out
of the country. Upon a mountainside not far distant a great herd of
swine was feeding. Into these the demons asked to be allowed to
enter, and Jesus suffered them. Immediately a panic seized the herd.
They rushed madly down the cliff, and, unable to check themselves
upon the shore, plunged into the lake, and perished.

ထိုအတောအတွင်း၌ နတ်ဆိုးစွဲသူများအပေါ်တွင် အံ့ဩဖွယ် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အလင်းရောင် ထွန်းလင်းလာသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အသိဉာဏ်များ တောက်ပလာသည်။ စာတန်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကဲ့သို့ ပျက်စီးနေခဲ့သော မျက်နှာများသည် ရုတ်တရက် နူးညံ့သိမ်မွေ့သွားပြီး၊ သွေးစွန်းနေသော လက်များသည် ငြိမ်သက်သွားကာ၊ ထိုလူများသည် ဝမ်းမြောက်သော အသံဖြင့် သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သော ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကြသည်။

Meanwhile a marvelous change had come over the demoniacs.
Light had shone into their minds. Their eyes beamed with intelligence. The countenances, so long deformed into the image of Satan,
became suddenly mild, the bloodstained hands were quiet, and with
glad voices the men praised God for their deliverance.

တောင်ကမ်းပါးပေါ်မှ ဝက်ကျောင်းသူများသည် ဖြစ်ပျက်သမျှကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ အလုပ်ရှင်များနှင့် လူအပေါင်းတို့အား သတင်းပေးရန် အပြေးအလွှား သွားကြသည်။ ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် အံ့ဩခြင်းများဖြင့် လူအားလုံးသည် ယေရှုကို တွေ့ရန် စုရုံးလာကြသည်။ ထိုနတ်ဆိုးစွဲသူ နှစ်ဦးမှာ ထိုဒေသအတွက် ထိတ်လန့်စရာ ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ရှိရာ နေရာသို့ မည်သူမျှ ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ၊ ခရီးသွားတိုင်းကို နတ်ဆိုးများကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်တတ်ကြသည်။ ယခုတွင် ထိုလူများသည် အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်၍ စိတ်ကြည်လင်စွာဖြင့် ယေရှု၏ ခြေရင်း၌ ထိုင်ကာ၊ ကိုယ်တော်၏ စကားများကို နားထောင်ပြီး သူတို့ကို ကျန်းမာစေသော အရှင်၏ နာမတော်ကို ချီးမွမ်းနေကြသည်။ သို့သော် ဤအံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသော လူတို့မှာမူ ဝမ်းမမြောက်ကြပေ။ စာတန်၏ လက်ထဲမှ ထိုသုံ့ပန်းများ လွတ်မြောက်လာခြင်းထက်၊ ဝက်များ ဆုံးရှုံးသွားခြင်းကို သူတို့က ပိုမို အရေးကြီးသော အရာအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။

From the cliff the keepers of the swine had seen all that had occurred, and they hurried away to publish the news to their employers
and to all the people. In fear and amazement the whole population
flocked to meet Jesus. The two demoniacs had been the terror of the
country. No one had been safe to pass the place where they were;
for they would rush upon every traveler with the fury of demons.
Now these men were clothed and in their right mind, sitting at the
feet of Jesus, listening to His words, and glorifying the name of
Him who had made them whole. But the people who beheld this
wonderful scene did not rejoice. The loss of the swine seemed to
290 The Desire of Ages
them of greater moment than the deliverance of these captives of
Satan.

ဝက်ပိုင်ရှင်များအပေါ်တွင် ဤသို့ ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပေါ်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့အပေါ် ကရုဏာ ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လောကီအရာများပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်နေကြပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာ အကျိုးစီးပွားများကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ယေရှုသည် သူတို့၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ဂရုမစိုက်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်နှင့် သူတို့က ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို လက်ခံစေရန် အလိုရှိခဲ့သည်။ သို့သော် လောကီဆိုင်ရာ ဆုံးရှုံးမှုအတွက် နောင်တရခြင်းနှင့် အမျက်ထွက်ခြင်းတို့က ကယ်တင်ရှင်၏ ကရုဏာတော်ကို မမြင်နိုင်အောင် သူတို့၏ မျက်စိများကို ကွယ်စေခဲ့သည်။

It was in mercy to the owners of the swine that this loss had been
permitted to come upon them. They were absorbed in earthly things,
and cared not for the great interests of spiritual life. Jesus desired
to break the spell of selfsh indifference, that they might accept His
[339] grace. But regret and indignation for their temporal loss blinded
their eyes to the Saviour’s mercy.

လွန်ကဲသော တန်ခိုးတော် ပြသခြင်းသည် လူတို့၏ အယူသီးမှုကို နှိုးဆွပေးပြီး သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဤသူစိမ်းကို သူတို့အကြား ထားရှိခြင်းကြောင့် နောက်ထပ် ဘေးအန္တရာယ်များ လိုက်လာနိုင်သည်ဟု သူတို့ ယူဆကြသည်။ သူတို့သည် ဘဏ္ဍာရေး ပျက်စီးမည်ကို စိုးရိမ်ကြသဖြင့် ကိုယ်တော့်ကို ထိုနေရာမှ ထွက်သွားပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ယေရှုနှင့်အတူ အိုင်ကို ဖြတ်ကျော်လာသူများက ယခင်ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ၊ မုန်တိုင်းကြားတွင် သူတို့ အန္တရာယ်ကြုံခဲ့ရပုံနှင့် လေနှင့် ပင်လယ်ကို မည်သို့ ငြိမ်သက်စေခဲ့ပုံတို့ကို ပြောပြကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ စကားများသည် အကျိုးမရှိခဲ့ပေ။ ထိတ်လန့်နေသော လူအုပ်ကြီးသည် ယေရှုကို ဝိုင်းအုံကာ ကိုယ်တော် ထွက်ခွာသွားရန် တောင်းပန်ကြသဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည်လည်း လိုက်လျောကာ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ လှေဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

The manifestation of supernatural power aroused the superstitions of the people, and excited their fears. Further calamities might
follow from having this Stranger among them. They apprehended
fnancial ruin, and determined to be freed from His presence. Those
who had crossed the lake with Jesus told of all that had happened on
the preceding night, of their peril in the tempest, and how the wind
and the sea had been stilled. But their words were without effect. In
terror the people thronged about Jesus, beseeching Him to depart
from them, and He complied, taking ship at once for the opposite
shore.

ဂေရဂေသိ မြို့သားများ ရှေ့မှောက်တွင် ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးနှင့် ကရုဏာဆိုင်ရာ သက်ရှိသက်သေများ ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် အသိဉာဏ် ပြန်လည်ရရှိလာသော လူများကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် မိမိတို့၏ လောကီအကျိုးစီးပွားများ ထိခိုက်မည်ကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ကြသဖြင့်၊ သူတို့၏ မျက်မှောက်တွင် မှောင်မိုက်မင်းကို အောင်မြင်ခဲ့သော အရှင်အား ကျူးကျော်သူအဖြစ် သဘောထားကာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဆုကျေးူးကို သူတို့၏ တံခါးဝမှ နှင်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဂေရဂေသိ မြို့သားများကဲ့သို့ ခရစ်တော်၏ ကိုယ်တော်တိုင်အား နှင်ထုတ်ရန် အခွင့်အရေး မရှိသော်လည်း၊ နားထောင်ခြင်းသည် လောကီအကျိုးစီးပွား တစ်စုံတစ်ရာကို စွန့်လွှတ်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ကိုယ်တော်၏ စကားတော်ကို လိုက်နာရန် ငြင်းဆန်သူ အများအပြား ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော် ရှိနေခြင်းကြောင့် ငွေကြေးဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပေါ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့်၊ လူအများအပြားသည် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ငြင်းပယ်ကြပြီး ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို သူတို့ထံမှ မောင်းထုတ်ကြသည်။

The people of Gergesa had before them the living evidence of
Christ’s power and mercy. They saw the men who had been restored
to reason; but they were so fearful of endangering their earthly
interests that He who had vanquished the prince of darkness before
their eyes was treated as an intruder, and the Gift of heaven was
turned from their doors. We have not the opportunity of turning from
the person of Christ as had the Gergesenes; but still there are many
who refuse to obey His word, because obedience would involve the
sacrifce of some worldly interest. Lest His presence shall cause
them pecuniary loss, many reject His grace, and drive His Spirit
from them.

သို့သော် ကျန်းမာလာသော နတ်ဆိုးစွဲသူများ၏ ခံစားချက်မှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားပါသည်။ သူတို့သည် သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သူနှင့်အတူ နေလိုကြသည်။ ကိုယ်တော်ရှိနေခြင်းဖြင့် သူတို့၏ ဘဝကို ညှဉ်းဆဲခဲ့ပြီး သူတို့၏ လူသားပီသမှုကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော နတ်ဆိုးများထံမှ သူတို့ ဘေးကင်းသည်ဟု ခံစားကြရသည်။ ယေရှု လှေပေါ်သို့ တက်ရန် ပြင်ဆင်စဉ်တွင်၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ နံဘေးတွင် ကပ်လျက်နေပြီး ကိုယ်တော်၏ ခြေရင်း၌ ဒူးထောက်ကာ၊ ကိုယ်တော်၏ စကားများကို အမြဲနားထောင်နိုင်ရန် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လိုက်ခွင့်ပြုပါရန် တောင်းပန်ကြသည်။ သို့သော် ယေရှုက သူတို့အား အိမ်သို့ပြန်၍ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အတွက် မည်မျှ ကြီးမြတ်သော အမှုများကို ပြုခဲ့သည်ကို ပြန်လည်ပြောပြရန် မိန့်တော်မူသည်။

But far different was the feeling of the restored demoniacs. They
desired the company of their deliverer. In His presence they felt
secure from the demons that had tormented their lives and wasted
their manhood. As Jesus was about to enter the boat, they kept close
to His side, knelt at His feet, and begged Him to keep them near
Him, where they might ever listen to His words. But Jesus bade
them go home and tell what great things the Lord had done for them.

ဤနေရာတွင် သူတို့ လုပ်ဆောင်ရန် အလုပ်တစ်ခု ရှိနေသည် — ၎င်းမှာ တစ်ပါးအမျိုးသားများ၏ အိမ်သို့သွား၍ ယေရှုထံမှ ရရှိခဲ့သော ကောင်းချီးများကို ပြောပြရန် ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ရှင်နှင့် ခွဲခွာရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် ခက်ခဲလှသည်။ သူတို့၏ တစ်ပါးအမျိုးသား နိုင်ငံသားများနှင့် ပေါင်းသင်းရာတွင် ကြီးမားသော အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ရမည်မှာ သေချာသည်။ သူတို့သည် လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် ကြာရှည်စွာ ကင်းကွာနေခဲ့ခြင်းကြောင့် ကိုယ်တော် ညွှန်ပြသော အလုပ်အတွက် မထိုက်တန်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် ယေရှုက သူတို့၏ တာဝန်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်နှင့် သူတို့သည် နားထောင်ရန် အသင့်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အိမ်သူအိမ်သားများနှင့် အိမ်နီးနားချင်းများကိုသာ ယေရှုအကြောင်း ပြောပြသည်မဟုတ်ဘဲ၊ ဒေကာပေါလိ နယ်မြေတစ်ခုလုံးသို့ သွားရောက်ကာ ကယ်တင်နိုင်သော ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးကို နေရာတိုင်းတွင် ကြေညာခဲ့ကြပြီး၊ နတ်ဆိုးများထံမှ ကိုယ်တော် မည်သို့ လွတ်မြောက်စေခဲ့သည်ကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ဤအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့်၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အကျိုးအတွက်သာ ကိုယ်တော်၏ ရှေ့တော်၌ နေခြင်းထက် ပိုမိုကြီးမားသော ကောင်းချီးကို ရရှိနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းကောင်းကို ဖြန့်ဝေရန် အလုပ်လုပ်ခြင်းအားဖြင့်သာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကယ်တင်ရှင်နှင့် ပိုမို နီးကပ်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

Here was a work for them to do,—to go to a heathen home, and
tell of the blessing they had received from Jesus. It was hard for
“Peace, Be Still” 291
them to be separated from the Saviour. Great diffculties were sure to
beset them in association with their heathen countrymen. And their
long isolation from society seemed to have disqualifed them for the
work He had indicated. But as soon as Jesus pointed out their duty
they were ready to obey. Not only did they tell their own households
and neighbors about Jesus, but they went throughout Decapolis,
everywhere declaring His power to save, and describing how He had
freed them from the demons. In doing this work they could receive
a greater blessing than if, merely for beneft to themselves, they had [340]
remained in His presence. It is in working to spread the good news
of salvation that we are brought near to the Saviour.

အသစ်ပြန်လည် ကျန်းမာလာသော ထိုနတ်ဆိုးစွဲသူ နှစ်ဦးမှာ ခရစ်တော်က ဒေကာပေါလိ နယ်မြေသို့ ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောရန် စေလွှတ်ခဲ့သော ပထမဦးဆုံးသော သာသနာပြုများ ဖြစ်ကြသည်။ ခဏတာမျှသာ ထိုလူများသည် ခရစ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များကို ကြားခွင့်ရခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်တော်မှ ဟောပြောချက် တစ်ခုမျှပင် သူတို့ မကြားခဲ့ဖူးပေ။ သူတို့သည် ခရစ်တော်နှင့် နေ့စဉ်အတူရှိနေခဲ့သော တပည့်တော်များကဲ့သို့ လူတို့ကို မသွန်သင်နိုင်ကြပေ။ သို့သော် သူတို့သည် ယေရှုသည် မေရှိယ (Messiah) ဖြစ်ကြောင်း မိမိတို့ ကိုယ်တိုင်၌ သက်သေရှိနေကြသည်။ သူတို့ သိသောအရာ၊ သူတို့ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့၊ ကြားခဲ့နှင့် ခံစားခဲ့ရသော ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို သူတို့ ပြောပြနိုင်ကြသည်။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးူးတော်က နှလုံးသားကို ထိတွေ့ခဲ့သော လူတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်။ ချစ်လှစွာသော တပည့်တော် ယောဟန်က “အစဦးကတည်းက ရှိတော်မူသော အရာ၊ ငါတို့ကိုယ်တိုင် ကြားခဲ့၊ မျက်စိနှင့် မြင်ခဲ့၊ စေ့စေ့ကြည့်ရှု၍ လက်နှင့် ကိုင်တွယ်ခဲ့သော အသက်စကားတော် ဖြစ်သည့်အရာကို — ငါတို့ မြင်၍ ကြားရသမျှကို သင်တို့အား ပြန်လည် ကြားပြောကြ၏” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ ၁ ယောဟန် ၁:၁-၃။ ခရစ်တော်အတွက် သက်သေခံသူများအနေဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ သိသောအရာ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့၊ ကြားသိနှင့် ခံစားခဲ့ရသမျှကို ပြောပြရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေရှုနောက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း လိုက်လျှောက်နေပါက၊ ကိုယ်တော် ကျွန်ုပ်တို့ကို မည်သို့ လမ်းပြခဲ့သည်နှင့် ပတ်သက်၍ အချက်ကျကျ ပြောပြစရာ တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေပါလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်ကို မည်သို့ စမ်းသပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုကတိတော်သည် မှန်ကန်ကြောင်း မည်သို့ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်ကို ပြောပြနိုင်သည်။ ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တို့ သိသမျှကို သက်သေခံနိုင်သည်။ ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်သခင်က တောင်းဆိုထားသော သက်သေဖြစ်ပြီး၊ ဤသက်သေ မရှိခြင်းကြောင့် လောကကြီးမှာ ပျက်စီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

The two restored demoniacs were the frst missionaries whom
Christ sent to preach the gospel in the region of Decapolis. For a few
moments only these men had been privileged to hear the teachings
of Christ. Not one sermon from His lips had ever fallen upon their
ears. They could not instruct the people as the disciples who had
been daily with Christ were able to do. But they bore in their own
persons the evidence that Jesus was the Messiah. They could tell
what they knew; what they themselves had seen, and heard, and felt
of the power of Christ. This is what everyone can do whose heart
has been touched by the grace of God. John, the beloved disciple,
wrote: “That which was from the beginning, which we have heard,
which we have seen with our eyes, which we have looked upon, and
our hands have handled, of the Word of life; ... that which we have
seen and heard declare we unto you.” 1 John 1:1-3. As witnesses for
Christ, we are to tell what we know, what we ourselves have seen
and heard and felt. If we have been following Jesus step by step, we
shall have something right to the point to tell concerning the way in
which He has led us. We can tell how we have tested His promise,
and found the promise true. We can bear witness to what we have
known of the grace of Christ. This is the witness for which our Lord
calls, and for want of which the world is perishing.

ဂေရဂေသိ မြို့သားများသည် ယေရှုကို လက်မခံခဲ့ကြသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ရွေးချယ်ခဲ့သော မှောင်မိုက်ခြင်းထဲတွင် သူတို့ကို ပစ်မထားခဲ့ပေ။ သူတို့က ကိုယ်တော် ထွက်ခွာသွားရန် တောင်းဆိုစဉ်တွင် ကိုယ်တော်၏ စကားတော်များကို သူတို့ မကြားခဲ့ကြရသေးပေ။ သူတို့သည် မိမိတို့ ငြင်းပယ်နေသော အရာကို မသိနားမလည်ခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် သူတို့ ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုနိုင်သော သူများအားဖြင့် အလင်းကို သူတို့ထံသို့ ထပ်မံ စေလွှတ်ခဲ့သည်။

Though the people of Gergesa had not received Jesus, He did
not leave them to the darkness they had chosen. When they bade
Him depart from them, they had not heard His words. They were
ignorant of that which they were rejecting. Therefore He again sent
the light to them, and by those to whom they would not refuse to
listen.
292 The Desire of Ages

ဝက်များ ပျက်စီးစေခြင်းအားဖြင့်၊ လူတို့ကို ကယ်တင်ရှင်ထံမှ လွှဲဖယ်ပစ်ရန်နှင့် ထိုဒေသတွင် ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောခြင်းကို တားဆီးရန်မှာ စာတန်၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤဖြစ်ရပ်သည်ပင် အခြားမည်သည့်အရာထက်မဆို တစ်ပြည်လုံးကို နှိုးဆော်ပေးခဲ့ပြီး ခရစ်တော်ထံသို့ အာရုံစိုက်လာစေခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင် ကိုယ်တိုင် ထွက်ခွာသွားသော်လည်း၊ ကိုယ်တော် ကျန်းမာစေခဲ့သော ထိုလူများသည် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်အတွက် သက်သေများအဖြစ် ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ မှောင်မိုက်မင်း၏ ကြားခံများ ဖြစ်ခဲ့ကြသူများသည် အလင်း၏ လမ်းကြောင်းများ၊ ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ တမန်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ လူတို့သည် ထိုထူးဆန်းသော သတင်းများကို နားထောင်ပြီး အံ့ဩခဲ့ကြသည်။ ထိုဒေသတစ်လျှောက် ဧဝံဂေလိတရားအတွက် တံခါး ပွင့်သွားခဲ့သည်။ ယေရှု ဒေကာပေါလိသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ လူအုပ်ကြီးသည် ကိုယ်တော့်ထံသို့ စုရုံးလာကြပြီး၊ မြို့တစ်မြို့တည်းမှ လူများသာမက ပတ်ဝန်းကျင် ဒေသအသီးသီးမှ ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူတို့သည် သုံးရက်တိုင်တိုင် ကယ်တင်ခြင်း သတင်းစကားကို နားထောင်ခဲ့ကြသည်။ နတ်ဆိုးများ၏ တန်ခိုးသည်ပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေပြီး၊ မကောင်းမှု၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ကောင်းကျိုးအတွက် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

In causing the destruction of the swine, it was Satan’s purpose to
turn the people away from the Saviour, and prevent the preaching of
the gospel in that region. But this very occurrence roused the whole
country as nothing else could have done, and directed attention to
Christ. Though the Saviour Himself departed, the men whom He
had healed remained as witnesses to His power. Those who had
been mediums of the prince of darkness became channels of light,
messengers of the Son of God. Men marveled as they listened to the
wondrous news. A door was opened to the gospel throughout that
region. When Jesus returned to Decapolis, the people flocked about
[341] Him, and for three days, not merely the inhabitants of one town,
but thousands from all the surrounding region, heard the message
of salvation. Even the power of demons is under the control of our
Saviour, and the working of evil is overruled for good.

ဂေရဂေသိ မြို့၌ နတ်ဆိုးစွဲသူများနှင့် တွေ့ဆုံခြင်းသည် တပည့်တော်များအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် စာတန်က လူသားမျိုးနွယ် တစ်ခုလုံးကို မည်မျှအထိ နိမ့်ကျသွားအောင် ဆွဲချရန် ကြိုးစားနေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ခရစ်တော်၏ မစ်ရှင်မှာ လူတို့ကို သူ၏ တန်ခိုးမှ လွတ်မြောက်စေရန် ဖြစ်သည်ကိုလည်းကောင်း ပြသခဲ့သည်။ သင်္ချိုင်းဂူများတွင် နေထိုင်ကာ၊ နတ်ဆိုးများ ပူးကပ်ခံရပြီး၊ ထိန်းချုပ်မရသော ကိလေသာများနှင့် ရွံရှာဖွယ် ရမ္မက်များ၏ ကျွန်ဖြစ်နေသော ထိုကံဆိုးသူများသည်၊ အကယ်၍ စာတန်၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်သို့ ပေးအပ်ခြင်း ခံရမည်ဆိုပါက လူသားမျိုးနွယ်သည် မည်သို့ ဖြစ်သွားမည်ကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။ စာတန်၏ ဩဇာသည် အာရုံများကို ထွေပြားစေရန်၊ စိတ်ကို မကောင်းမှုအတွက် ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ရာဇဝတ်မှုများကို လှုံ့ဆော်ရန် လူတို့အပေါ်တွင် အမြဲတစေ သက်ရောက်နေသည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အားနည်းစေသည်၊ အသိဉာဏ်ကို မှောင်မိုက်စေသည်၊ ဝိညာဉ်ကိုလည်း နိမ့်ကျစေသည်။ လူတို့သည် ကယ်တင်ရှင်၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို ငြင်းပယ်သည့်အခါတိုင်း၊ သူတို့သည် စာတန်၏ လက်သို့ မိမိတို့ကိုယ်ကို ပုံအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

The encounter with the demoniacs of Gergesa had a lesson for
the disciples. It showed the depths of degradation to which Satan
is seeking to drag the whole human race, and the mission of Christ
to set men free from his power. Those wretched beings, dwelling
in the place of graves, possessed by demons, in bondage to uncontrolled passions and loathsome lusts, represent what humanity
would become if given up to satanic jurisdiction. Satan’s influence
is constantly exerted upon men to distract the senses, control the
mind for evil, and incite to violence and crime. He weakens the
body, darkens the intellect, and debases the soul. Whenever men
reject the Saviour’s invitation, they are yielding themselves to Satan.

ယနေ့ခေတ်တွင် အိမ်တွင်း၌ဖြစ်စေ၊ စီးပွားရေး၌ဖြစ်စေ၊ အသင်းတော်၌ပင်ဖြစ်စေ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ လူအုပ်ကြီးသည် ဤသို့ ပြုလုပ်နေကြသည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ရာဇဝတ်မှုများသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး၊ သေခြင်း၏ အရိပ်ကဲ့သို့သော ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ မှောင်မိုက်ခြင်းသည် လူသားတို့၏ နေအိမ်များကို ဖုံးလွှမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် သူ၏ လှည့်ဖျားသော စုံစမ်းခြင်းများဖြင့် လူတို့ကို ပို၍ ဆိုးဝါးသော မကောင်းမှုများဆီသို့ လမ်းပြကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေသည်။ သူ၏ တန်ခိုးမှ ကာကွယ်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ယေရှု ရှိနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လူသားများနှင့် ကောင်းကင်တမန်များ ရှေ့မှောက်တွင် စာတန်သည် လူသား၏ ရန်သူနှင့် ဖျက်ဆီးသူအဖြစ် ပေါ်လွင်ခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်မှာမူ လူသား၏ မိတ်ဆွေနှင့် ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ပေါ်လွင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် လူသား၏ စရိုက်လက္ခဏာကို မြင့်မြတ်စေမည့်အရာနှင့် သဘာဝကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိစေမည့် အရာအားလုံးကို တိုးတက်စေမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူသားကို ကိုယ်ခန္ဓာ၊ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ဝိညာဉ်တို့တွင် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်အတွက် တည်ဆောက်ပေးလိမ့်မည်။ “ဘုရားသခင်သည် ကြောက်တတ်သောစိတ်ကို ငါတို့အား ပေးတော်မူသည်မဟုတ်။ တန်ခိုးပါသောစိတ်၊ ချစ်တတ်သောစိတ်၊ စောင့်စည်းတတ်သောစိတ်ကို ပေးတော်မူ၏။” ၂ တိမောသေ ၁:၇။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား “ငါတို့သခင် ယေရှုခရစ်၏ ဘုန်းတော် (စရိုက်လက္ခဏာ) ကို ရရှိရန်” ခေါ်ယူထားပြီး၊ “မိမိသားတော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် တူစေခြင်းငှာ” ခေါ်ယူထားတော်မူသည်။ ၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၁၄၊ ရောမ ၈:၂၉။

Multitudes in every department in life, in the home, in business, and
even in the church, are doing this today. It is because of this that
violence and crime have overspread the earth, and moral darkness,
like the pall of death, enshrouds the habitations of men. Through his
specious temptations Satan leads men to worse and worse evils, till
utter depravity and ruin are the result. The only safeguard against
his power is found in the presence of Jesus. Before men and angels
Satan has been revealed as man’s enemy and destroyer; Christ, as
man’s friend and deliverer. His Spirit will develop in man all that
will ennoble the character and dignify the nature. It will build man
up for the glory of God in body and soul and spirit. “For God hath
not given us the spirit of fear; but of power, and of love, and of a
sound mind.” 2 Timothy 1:7. He has called us “to the obtaining of
“Peace, Be Still” 293
the glory”—character—“of our Lord Jesus Christ;” has called us
to be “conformed to the image of His Son.” 2 Thessalonians 2:14;
Romans 8:29.

စာတန်၏ ကိရိယာများအဖြစ် နိမ့်ကျသွားခဲ့သော ဝိညာဉ်များသည်ပင်၊ ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ တမန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း ခံရဆဲဖြစ်ပြီး၊ “ထာဝရဘုရားသည် သင့်အား အဘယ်မျှ ကြီးစွာသော အမှုတို့ကို ပြုတော်မူသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သနားခြင်း ကရုဏာတော်ကို ပြတော်မူသည်ကိုလည်းကောင်း ပြန်၍ ပြောလော့” ဟူသော တာဝန်ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ သားတော်က စေလွှတ်တော်မူသည်။

And souls that have been degraded into instruments of Satan
are still through the power of Christ transformed into messengers of
righteousness, and sent forth by the Son of God to tell what “great
things the Lord hath done for thee, and hath had compassion on
thee.”