Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း (၄၄) - ခြင်္သေ့တွင်းထဲတွင်

ဤအခန်းသည် ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း အခန်းကြီး (၆) ကို အခြေခံထားသည်။

မေဒိလူမျိုး ဒါရိမင်းကြီးသည် ဗာဗုလုန်အုပ်စိုးသူများ ယခင်က စံမြန်းခဲ့သော ရာဇပလ္လင်ကို ဆက်ခံသောအခါ၊ ချက်ချင်းပင် အစိုးရအဖွဲ့ကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလေသည်။ သူသည် “နိုင်ငံတော်အပေါ်၌ မင်းညီမင်းသား တစ်ရာ့နှစ်ဆယ် (၁၂၀) ကို ခန့်ထား၍... ထိုသူတို့အပေါ်၌ ဝန်ကြီးချုပ် သုံး (၃) ဦးကို ခန့်ထားလေ၏။ ထိုသူတို့တွင် ဒံယေလသည် ပထမဖြစ်၏။ မင်းညီမင်းသားတို့သည် မိမိတို့အမှုကို ထိုသူတို့အား ကြားပြောရမည်ဖြစ်၍ ရှင်ဘုရင်သည် အရှုံးမရှိစေခြင်းငှာ ထိုသို့စီမံတော်မူ၏။ ထိုအခါ ဒံယေလသည် ထူးမြတ်သော ဝိညာဉ်သဘောနှင့် ပြည့်စုံသောကြောင့် အခြားသော ဝန်ကြီးချုပ်များနှင့် မင်းညီမင်းသားများထက် သာလွန်ထူးကဲသဖြင့် ရှင်ဘုရင်သည် သူ့ကို တစ်နိုင်ငံလုံးအပေါ်၌ အုပ်စိုးစေရန် ကြံစည်တော်မူ၏။”

Chapter 44—In the
Lions’ Den
This chapter is based on
Daniel 6.
When Darius the Median took
the throne formerly occupied by the Babylonian
rulers, he at once proceeded to reorganize the
government. He “set over
the kingdom an hundred
and twenty princes; ... and
over these three presidents;
of whom Daniel was frst:
that the princes might give
accounts unto them, and
the king should have no
damage. Then this Daniel
was preferred above the
presidents and princes, because an excellent spirit
was in him; and the king
thought to set him over the
whole realm.”

ဒံယေလရရှိသော ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်မှုများသည် နိုင်ငံတော်အတွင်းရှိ ဦးဆောင်သူတို့၏ မနာလိုဝန်တိုမှုကို နှိုးဆွပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်စေပြီး၊ သူတို့သည် ဒံယေလအား အပြစ်တင်စရာ အခွင့်အရေးကို ရှာကြံကြလေသည်။ သို့သော် သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ရှာမတွေ့ကြချေ၊ “အကြောင်းမူကား သူသည် သစ္စာရှိသောကြောင့်၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အမှား သို့မဟုတ် အပြစ်ကိုမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ကြချေ။”

The honors bestowed upon Daniel
excited the jealousy of
the leading men of the
kingdom, and they sought
for occasion of complaint
against him. But they
could fnd none, “foras-
568
In the Lions’ Den 569
much as he was faithful,
neither was there any error
or fault found in him.”

ဒံယေလ၏ အပြစ်ကင်းစင်သော အမူအကျင့်များသည် ရန်သူတို့၏ မနာလိုမှုကို ပို၍ပင် ပြင်းထန်စေသည်။ “ဤဒံယေလသည် သူကိုးကွယ်သော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားနှင့် စပ်ဆိုင်သော အမှု၌မဟုတ်လျှင်၊ အခြားသောအမှုတွင် သူ၌ အပြစ်တင်စရာ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ ကျွန်ုပ်တို့ ရှာမတွေ့နိုင်ရာ” ဟု သူတို့ ဝန်ခံကြရလေသည်။

Daniel’s blameless conduct excited still further the jealousy of his enemies. “We
shall not fnd any occasion against this Daniel,”
they were constrained to
acknowledge, “except we [540]
fnd it against him concerning the law of his God.”

ထို့နောက် ဝန်ကြီးချုပ်များနှင့် မင်းညီမင်းသားတို့သည် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြပြီး ပရောဖက် ဒံယေလကို ဖျက်ဆီးရန် အကြံအစည်တစ်ခုကို ကြံစည်ကြသည်။ သူတို့သည် ရက်ပေါင်း သုံးဆယ် (၃၀) အတွင်း ဒါရိမင်းကြီးမှတစ်ပါး အခြားသော ဘုရားသခင်ထံ၌ဖြစ်စေ၊ လူထံ၌ဖြစ်စေ တစ်စုံတစ်ရာကို မတောင်းလျှောက်ရဟူသော အမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်လက်မှတ်ရေးထိုးရန် ရှင်ဘုရင်အား တောင်းဆိုရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ ဤအမိန့်တော်ကို ဖောက်ဖျက်သောသူအား ခြင်္သေ့တွင်းထဲသို့ ချပစ်၍ အပြစ်ပေးရမည်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Thereupon the presidents and
princes, counseling together, devised a scheme
whereby they hoped to accomplish the prophet’s destruction. They determined
to ask the king to sign a decree which they should prepare, forbidding any person in the realm to ask anything of God or man, except of Darius the king, for
the space of thirty days.

ထိုသို့နှင့် မင်းညီမင်းသားတို့သည် ထိုသို့သော အမိန့်တော်ကို ပြင်ဆင်ပြီး ဒါရိမင်းကြီးထံ လက်မှတ်ရေးထိုးရန် တင်ပြကြသည်။ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မြှောက်ပင့်ပြောဆိုခြင်းဖြင့် ဤအမိန့်တော်သည် မင်းကြီး၏ ဂုဏ်သရေနှင့် အာဏာစက်ကို များစွာ တိုးပွားစေလိမ့်မည်ဟု နားချကြသည်။ မင်းညီမင်းသားတို့၏ လျှို့ဝှက်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိနားမလည်ဘဲ၊ အမိန့်တော်တွင် ပါရှိသော သူတို့၏ ရန်ငြိုးကိုလည်း မရိပ်မိသောကြောင့်၊ ရှင်ဘုရင်သည် သူတို့၏ မြှောက်ပင့်မှုတွင် ပါသွားကာ လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်လေသည်။

A violation of this decree
should be punished by casting the offender into a den
of lions.
Accordingly, the princes prepared
such a decree, and presented it to Darius for his
signature. Appealing to his
vanity, they persuaded him
that the carrying out of this
570 Prophets and Kings
edict would add greatly to
his honor and authority. Ignorant of the subtle purpose of the princes, the
king did not discern their
animosity as revealed in
the decree, and, yielding to
their flattery, he signed it.

ဒံယေလ၏ ရန်သူများသည် ယေဟောဝါ၏ အစေခံအတွက် ကျော့ကွင်းကို ခိုင်မြဲစွာ ထောင်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဒါရိမင်းကြီးရှေ့မှ ဝမ်းမြောက်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဤသို့ ဖွဲ့စည်းထားသော လုပ်ကြံမှုတွင် စာတန်သည် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ပရောဖက်သည် နိုင်ငံတော်တွင် မြင့်မားသော အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ မကောင်းသော ကောင်းကင်တမန်တို့သည် သူ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် အုပ်စိုးသူများအပေါ် သူတို့၏ ထိန်းချုပ်မှု အားနည်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်ကြသည်။ မင်းညီမင်းသားတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ မနာလိုဝန်တိုမှုကို နှိုးဆွပေးသူမှာ ထိုစာတန်၏ အပေါင်းအပါများပင် ဖြစ်သည်။ ဒံယေလကို ဖျက်ဆီးမည့် အစီအစဉ်ကို သူတို့က တိုက်တွန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မင်းညီမင်းသားတို့သည်လည်း မကောင်းမှု၏ လက်ပါးစေများအဖြစ် ခံယူကာ အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

The enemies of Daniel left the
presence of Darius, rejoicing over the snare now securely laid for the servant
of Jehovah. In the conspiracy thus formed, Satan had played an important part. The prophet was
high in command in the
kingdom, and evil angels
feared that his influence
would weaken their control over its rulers. It was
these satanic agencies who
had stirred the princes to
envy and jealousy; it was
they who had inspired the
plan for Daniel’s destruction; and the princes, yielding themselves as instruments of evil, carried it into
effect.

ပရောဖက်၏ ရန်သူများသည် သူတို့၏ အစီအစဉ် အောင်မြင်စေရန်အတွက် ဒံယေလ၏ မပြောင်းလဲသော မူဝါဒကို အားကိုးကြသည်။ ဒံယေလ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို သူတို့ ခန့်မှန်းထားခြင်းမှာ မမှားချေ။ သူသည် ထိုအမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်ရခြင်း၏ ယုတ်ညံ့သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် သိမြင်သော်လည်း၊ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြောင်းလဲခဲ့ချေ။ ဆုတောင်းရန် အလိုအပ်ဆုံးသော အချိန်တွင် အဘယ်ကြောင့် သူသည် ဆုတောင်းခြင်းကို ရပ်တန့်ရမည်နည်း။ ဘုရားသခင်ထံမှ အကူအညီရရန် မျှော်လင့်ချက်ကို လက်လွှတ်မည့်အစား မိမိအသက်ကိုပင် စွန့်လိုစိတ် ရှိလေသည်။ သူသည် ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် တာဝန်များကို တည်ငြိမ်စွာ ဆောင်ရွက်ပြီး၊ ဆုတောင်းချိန်ရောက်သောအခါ မိမိ၏ အခန်းသို့ သွားကာ သူ၏ ထုံးစံအတိုင်း ယေရုရှလင်မြို့ဘက်သို့ ပြတင်းပေါက်များကို ဖွင့်လျက် ကောင်းကင်ဘုံရှင် ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းပတ္ထနာ ပြုလေသည်။

The prophet’s enemies counted on
Daniel’s frm adherence to
principle for the success
of their plan. And they
were not mistaken in their
estimate of his character.
In the Lions’ Den 571
He quickly read their ma- [541]
lignant purpose in framing
the decree, but he did not
change his course in a single particular. Why should
he cease to pray now, when
he most needed to pray?
Rather would he relinquish
life itself, than his hope of
help in God. With calmness he performed his duties as chief of the princes;
and at the hour of prayer he
went to his chamber, and
with his windows open toward Jerusalem, in accordance with his usual custom, he offered his petition to the God of heaven. [542]

သူသည် မိမိ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ချေ။ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို သူကောင်းစွာ သိရှိထားသော်လည်း သူ၏ စိတ်ဓာတ်သည် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ သူ၏ ပျက်စီးရာကို ကြံစည်နေသူများရှေ့တွင် သူနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားသယောင် အသွင်မဆောင်ခဲ့ချေ။ ရှင်ဘုရင်၏ အမိန့်ပေးပိုင်ခွင့်ရှိသော ကိစ္စရပ်တိုင်းတွင် ဒံယေလသည် နာခံမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရင်ဖြစ်စေ၊ ဘုရင်၏ အမိန့်တော်ဖြစ်စေ သူ့ကို ဘုရင်တကာတို့၏ ဘုရင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိခြင်းမှ လွှတ်ထွက်သွားအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ချေ။

He did not try to conceal
his act. Although he knew
full well the consequences
of his fdelity to God, his
spirit faltered not. Before those who were plotting his ruin, he would
not allow it even to appear
that his connection with
Heaven was severed. In all
cases where the king had a
right to command, Daniel
would obey; but neither the
king nor his decree could
make him swerve from allegiance to the King of
kings.
572 Prophets and Kings

ဤသို့ဖြင့် ပရောဖက်သည် ရဲရင့်စွာ၊ တည်ငြိမ်စွာနှင့် နှိမ့်ချစွာဖြင့် လူသားတို့၏ မည်သည့်အာဏာကမျှ ဝိညာဉ်နှင့် ဘုရားသခင်အကြား ကြားဝင်နှောင့်ယှက်ပိုင်ခွင့် မရှိကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများ ဝန်းရံနေသည့်ကြားမှ သူသည် ဤအမှန်တရားအတွက် သစ္စာရှိသော သက်သေတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ မှန်ကန်မှုကို ရဲရင့်စွာ စွဲကိုင်ခြင်းသည် ထိုမှောင်မိုက်နေသော တစ်ပါးအမျိုးသား နန်းတော်အတွင်း၌ တောက်ပသော အလင်းတိုင်တစ်ခု ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဒံယေလသည် ခရစ်ယာန်တို့၏ ရဲရင့်ခြင်းနှင့် သစ္စာရှိခြင်းအတွက် ထိုက်တန်သော စံနမူနာရှင်အဖြစ် ယနေ့ ကမ္ဘာကြီးရှေ့တွင် ရပ်တည်နေပါသည်။

Thus the prophet boldly yet quietly and humbly declared
that no earthly power has a
right to interpose between
the soul and God. Surrounded by idolaters, he
was a faithful witness to
this truth. His dauntless
adherence to right was a
bright light in the moral
darkness of that heathen
court. Daniel stands before
the world today a worthy
example of Christian fearlessness and fdelity.

မင်းညီမင်းသားတို့သည် ဒံယေလကို တစ်နေ့လုံး စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် မိမိအခန်းသို့ သုံး (၃) ကြိမ် သွားသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်ထံ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းပတ္ထနာ ပြုနေသံကို သုံး (၃) ကြိမ် ကြားခဲ့ကြသည်။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် သူတို့သည် ရှင်ဘုရင်ထံ တိုင်တန်းကြလေသည်။ သူ၏ အချီးမြှောက်ခံရဆုံးနှင့် အသစ္စာရှိဆုံးသော ဝန်ကြီး ဒံယေလသည် အမိန့်တော်ကို ဖီဆန်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ ရက်ပေါင်း သုံးဆယ် (၃၀) အတွင်း အရှင်မင်းကြီးမှတစ်ပါး အခြားသော ဘုရား သို့မဟုတ် လူထံတွင် တောင်းလျှောက်သောသူ မည်သူမဆို ခြင်္သေ့တွင်းထဲသို့ ချပစ်ရမည်ဟူသော အမိန့်တော်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော” ဟု သူတို့ သတိပေးကြသည်။

For an entire day the princes
watched Daniel. Three
times they saw him go
to his chamber, and three
times they heard his voice
lifted in earnest intercession to God. The next
morning they laid their
complaint before the king.
Daniel, his most honored
and faithful statesman, had
set the royal decree at defance. “Hast thou not
signed a decree,” they reminded him, “that every
man that shall ask a petition of any god or man
within thirty days, save of
thee, O king, shall be cast
into the den of lions?”
In the Lions’ Den 573

“ထိုအမှုသည် မှန်ပေ၏။ မပြောင်းလဲနိုင်သော မေဒိနှင့် ပေရသိလူမျိုးတို့၏ ပညတ်တရားအတိုင်း ဖြစ်စေရမည်” ဟု မင်းကြီးက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ ထိုအခါ သူတို့သည် မင်းကြီး အယုံကြည်ရဆုံးသော အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်၏ အပြုအမူကို အောင်နိုင်သူများအလား ဒါရိမင်းကြီးအား အသိပေးကြသည်။ “ယုဒပြည်မှ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာသော သူတို့တွင် ပါဝင်သော ထိုဒံယေလသည်၊ အရှင်မင်းကြီးကိုသော်လည်းကောင်း၊ အရှင်မင်းကြီး လက်မှတ်ထိုးထားသော အမိန့်တော်ကိုသော်လည်းကောင်း မရိုသေသော်လည်း၊ တစ်နေ့လျှင် သုံး (၃) ကြိမ်တိုင်တိုင် ဆုတောင်းပတ္ထနာ ပြုနေပါသည်” ဟု လျှောက်တင်ကြသည်။

“The thing is true,” the king answered, “according to the
law of the Medes and Persians, which altereth not.”
Exultantly they now informed Darius of the conduct of his
most trusted adviser. “That
Daniel, which is of the children of the captivity of Judah,” they exclaimed, “regardeth not thee, O king, [543]
nor the decree that thou
hast signed, but maketh his
petition three times a day.”

ရှင်ဘုရင်သည် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ၊ မိမိ၏ သစ္စာရှိသော အစေခံအတွက် ဆင်ထားသော ကျော့ကွင်းကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားလေသည်။ ရှင်ဘုရင်၏ ဘုန်းအာနုဘော်အတွက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ဒံယေလအပေါ် မနာလိုစိတ်ကြောင့်သာ ဤအမိန့်တော်ကို တင်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်သွားသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့သော ဤမကောင်းမှုအတွက် “မိမိကိုယ်ကို အလွန်ပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ” နေဝင်သည်တိုင်အောင် သူ၏ မိတ်ဆွေကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားလေသည်။ မင်းကြီး၏ ဤသို့သော ကြိုးပမ်းမှုကို ကြိုတင်တွက်ဆထားသော မင်းညီမင်းသားတို့သည် မင်းကြီးထံ လာရောက်၍ “အရှင်မင်းကြီး၊ မေဒိနှင့် ပေရသိလူမျိုးတို့၏ ပညတ်တရားအရ ရှင်ဘုရင် ထုတ်ပြန်ထားသော မည်သည့်အမိန့် သို့မဟုတ် ပညတ်ကိုမျှ မပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း သိတော်မူပါ” ဟု လျှောက်တင်ကြသည်။ အမိန့်တော်သည် သတိမမူဘဲ ထုတ်ပြန်ခဲ့သော်လည်း မပြောင်းလဲနိုင်သောကြောင့် အကောင်အထည်ဖော်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

When the monarch heard these
words, he saw at once
the snare that had been
set for his faithful servant.
He saw that it was not
zeal for kingly glory and
honor, but jealousy against
Daniel, that had led to the
proposal for a royal decree. “Sore displeased
with himself” for his part
in the evil that had been
wrought, he “labored till
the going down of the sun”
to deliver his friend. The
princes, anticipating this
effort on the part of the
king, came to him with
the words, “Know, O king,
that the law of the Medes
and Persians is, that no
decree nor statute which
574 Prophets and Kings
the king establisheth may
be changed.” The decree,
though rashly made, was
unalterable and must be
carried into effect.

“ထိုအခါ ရှင်ဘုရင်သည် အမိန့်ပေးသဖြင့်၊ သူတို့သည် ဒံယေလကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး ခြင်္သေ့တွင်းထဲသို့ ချပစ်ကြလေ၏။ ရှင်ဘုရင်ကလည်း ‘သင် အမြဲမပြတ် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သော သင်၏ ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ကယ်တင်တော်မူလိမ့်မည်’ ဟု ဒံယေလအား ပြောဆိုလေ၏။” တွင်းဝတွင် ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ပိတ်ထားပြီး၊ ဒံယေလနှင့် ပတ်သက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မပြောင်းလဲစေရန် ရှင်ဘုရင်သည် မိမိ၏ တံဆိပ်တော်နှင့် မှူးမတ်တို့၏ တံဆိပ်တော်များကို ခတ်နှိပ်လေသည်။ ထို့နောက် ရှင်ဘုရင်သည် နန်းတော်သို့ ပြန်သွားကာ တစ်ညလုံး အစာမစားဘဲ နေလေ၏။ သူ၏ရှေ့သို့ တူရိယာများကိုလည်း မယူဆောင်လာစေဘဲ အိပ်၍လည်း မပျော်နိုင်ခဲ့ချေ။

“Then the king commanded, and
they brought Daniel, and
cast him into the den of lions. Now the king spake
and said unto Daniel, Thy
God whom thou servest
continually, He will deliver thee.” A stone was
laid on the mouth of the
den, and the king himself “sealed it with his own
signet, and with the signet
of his lords; that the purpose might not be changed
concerning Daniel. Then
the king went to his palace,
and passed the night fasting: neither were instruments of music brought before him: and his sleep
went from him.”

ဘုရားသခင်သည် ဒံယေလ၏ ရန်သူများကို ခြင်္သေ့တွင်းထဲသို့ ချပစ်ခြင်းမှ တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ပါ။ မကောင်းသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့် လူဆိုးများသည် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဤမျှအထိ အောင်မြင်အောင် ကိုယ်တော် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ အစေခံကို ကယ်တင်ခြင်းသည် ပို၍ ထင်ရှားစေရန်နှင့်၊ သမ္မာတရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ ရန်သူများ၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို ပို၍ ပြည့်စုံစေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ ဆာလံဆရာ သက်သေခံခဲ့သည့်အတိုင်း “အကယ်စင်စစ် လူ၏ အမျက်ဒေါသသည် ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းလိမ့်မည်” (ဆာလံ ၇၆:၁၀)။ ပရိယာယ်ထက် မှန်ကန်မှုကို ရွေးချယ်ခဲ့သော ဤလူတစ်ဦးတည်း၏ ရဲရင့်ခြင်းအားဖြင့် စာတန်သည် ရှုံးနိမ့်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်သည် မြှောက်တင်ခြင်းနှင့် ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။

God did not prevent Daniel’s enemies from casting him
into the lions’ den; He
permitted evil angels and
wicked men thus far to
accomplish their purpose;
but it was that He might
make the deliverance of
His servant more marked,
and the defeat of the en
In the Lions’ Den 575
emies of truth and righteousness more complete. [544]

“Surely the wrath of man
shall praise Thee” (Psalm
76:10), the psalmist has
testifed. Through the
courage of this one man
who chose to follow right
rather than policy, Satan
was to be defeated, and the
name of God was to be exalted and honored.

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ဒါရိမင်းကြီးသည် ခြင်္သေ့တွင်းသို့ အပြင်းအထန် သွားရောက်ကာ “ညည်းတွားသော အသံနှင့်” ဟစ်အော်လေသည်၊ “အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ အစေခံ ဒံယေလ၊ သင် အမြဲမပြတ် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သော သင်၏ ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ခြင်္သေ့တို့လက်မှ ကယ်တင်နိုင်တော်မူသလော။”

Early the next morning King Darius hastened to the den and
“cried with a lamentable
voice,” “O Daniel, servant
of the living God, is thy
God, whom thou servest
continually, able to deliver
thee from the lions?”

ပရောဖက်၏ အသံက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်မှာ- “အရှင်မင်းကြီး၊ အသက်တော် ရာကျော်ရှည်ပါစေ။ ကျွန်တော်မျိုးသည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည့်အပြင်၊ အရှင်မင်းကြီး၏ ရှေ့တော်၌လည်း ကျွန်တော်မျိုးသည် အဘယ်အပြစ်ကိုမျှ မပြုခဲ့သောကြောင့်၊ ကျွန်တော်မျိုး၏ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်၍ ခြင်္သေ့တို့၏ နှုတ်ကို ပိတ်ထားသဖြင့် သူတို့သည် ကျွန်တော်မျိုးကို ဘာမျှ မထိခိုက်ကြပါ။”

The voice of the prophet replied:
“O king, live forever. My
God hath sent His angel,
and hath shut the lions’
mouths, that they have not
hurt me: forasmuch as before Him innocency was
found in me; and also before thee, O king, have I
done no hurt.

“ထိုအခါ ရှင်ဘုရင်သည် ဒံယေလအတွက် အလွန်ဝမ်းမြောက်သဖြင့်၊ သူ့ကို တွင်းထဲမှ ဆွဲတင်ရန် အမိန့်ပေးလေ၏။ ဒံယေလကို တွင်းထဲမှ ဆွဲတင်သောအခါ၊ သူသည် မိမိ၏ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သောကြောင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့ရ၏။”

“Then was the king exceeding
glad for him, and commanded that they should
take Daniel up out of the
den. So Daniel was taken
576 Prophets and Kings
up out of the den, and no
manner of hurt was found
upon him, because he believed in his God.

“ရှင်ဘုရင်သည် အမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်ပြန်သဖြင့်၊ ဒံယေလကို စွပ်စွဲသောသူတို့နှင့် သူတို့၏ သားမယားများကို ယူဆောင်လာကာ ခြင်္သေ့တွင်းထဲသို့ ချပစ်လေ၏။ သူတို့သည် တွင်းခြေသို့ မရောက်မီမှာပင် ခြင်္သေ့တို့သည် သူတို့ကို အနိုင်ယူပြီး သူတို့၏ အရိုးများကို တစ်စစီ ချိုးဖဲ့ကြလေ၏။”

“And the king commanded, and
they brought those men
which had accused Daniel,
and they cast them into the
den of lions, them, their
children, and their wives;
and the lions had the mastery of them, and brake
all their bones in pieces or
ever they came at the bottom of the den.”

တစ်ဖန် တစ်ပါးအမျိုးသား အုပ်စိုးသူတစ်ဦးသည် ဒံယေလ၏ ဘုရားသခင်အား စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်အဖြစ် မြှောက်တင်သော အမိန့်တော်တစ်ရပ်ကို ထုတ်ပြန်ပြန်သည်။ “ဒါရိမင်းကြီးသည် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၌ နေထိုင်သော လူမျိုးတကာ၊ ဘာသာစကား အမျိုးမျိုးကို ပြောဆိုသောသူတို့ထံသို့ စာရေးလိုက်သည်မှာ- ‘သင်တို့၌ ငြိမ်သက်ခြင်း မင်္ဂလာ တိုးပွားပါစေ။ ငါ၏ နိုင်ငံတော်အတွင်း၌ ရှိသမျှသောသူတို့သည် ဒံယေလ၏ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေကြရမည်ဟု ငါအမိန့်ထုတ်ပြန်၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရား၊ ထာဝရမြဲမြံသော ဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်သည်လည်း ပျက်စီးခြင်းသို့ မရောက်နိုင်၊ အာဏာစက်သည်လည်း အစဉ်အမြဲ တည်လိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် ကယ်တင်တတ်သောဘုရား၊ ချမ်းသာပေးတတ်သောဘုရား ဖြစ်တော်မူ၏။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပေါ်၌ နိမိတ်လက္ခဏာနှင့် အံ့ဖွယ်သောအမှုတို့ကို ပြုတော်မူ၍ ဒံယေလကို ခြင်္သေ့တို့၏ လက်မှ ကယ်တင်တော်မူပြီ’ ဟူ၍ ဖြစ်သတည်း။”

Once more a proclamation was issued by a heathen ruler, exalting the God of Daniel as
the true God. “King Darius
wrote unto all people, nations, and languages, that
dwell in all the earth;
Peace be multiplied unto
you. I make a decree,
that in every dominion of
my kingdom men tremble
and fear before the God
of Daniel: for He is the
living God, and steadfast
forever, and His kingdom
[545] that which shall not be destroyed, and His dominion
shall be even unto the end.
He delivereth and rescueth,
and He worketh signs and
wonders in heaven and in
In the Lions’ Den 577
earth, who hath delivered
Daniel from the power of
the lions.”

ဘုရားသခင်၏ အစေခံအပေါ် မကောင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ဆန့်ကျင်မှုများသည် ယခုအခါ လုံးဝ ပျက်ပြားသွားလေပြီ။ “ဒံယေလသည် ဒါရိမင်းကြီး၏ လက်ထက်နှင့် ပေရသိလူမျိုး ကုရုမင်းကြီး၏ လက်ထက်၌ ကြီးပွားလေ၏။” သူနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရခြင်းအားဖြင့် ထိုတစ်ပါးအမျိုးသား ရှင်ဘုရင်များသည် သူ၏ ဘုရားသခင်အား “အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရား၊ ထာဝရမြဲမြံသော ဘုရား၊ ပျက်စီးခြင်းသို့ မရောက်နိုင်သော နိုင်ငံတော်ကို ပိုင်ဆိုင်သူ” အဖြစ် ဝန်ခံခဲ့ကြရလေသည်။

The wicked opposition to God’s
servant was now completely broken. “Daniel
prospered in the reign of
Darius, and in the reign
of Cyrus the Persian.” And
through association with
him, these heathen monarchs were constrained to acknowledge his God as “the
living God, and steadfast
forever, and His kingdom
that which shall not be destroyed.”

ဒံယေလ ကယ်တင်ခြင်းခံရသော ဤဇာတ်လမ်းမှ ကျွန်ုပ်တို့ သင်ခန်းစာယူနိုင်သည်မှာ၊ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများသည် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် မှောင်မိုက်သော အချိန်များ၌လည်း၊ မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင် တောက်ပနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများ ကောင်းမွန်နေချိန်မှာကဲ့သို့ပင် တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်သင့်သည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ ခြင်္သေ့တွင်းထဲ၌ ရှိနေသော ဒံယေလသည်၊ ရှင်ဘုရင်၏ ရှေ့တွင် ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်အဖြစ်လည်းကောင်း ရပ်တည်ခဲ့သော ထိုဒံယေလပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်အပေါ်၌ စိတ်နှလုံး တည်ကြည်သောသူသည် ကြီးစွာသော ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ချိန်၌လည်း၊ ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရသော သာယာဝပြောသည့် အချိန်မှာကဲ့သို့ပင် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ ယုံကြည်ခြင်းသည် မမြင်ရသော အရာများသို့ လှမ်းကိုင်ပြီး ထာဝရ အမှန်တရားများကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံရသူများအနီးတွင် ကောင်းကင်ဘုံသည် အလွန်ပင် နီးကပ်စွာ ရှိနေပါသည်။

From the story of Daniel’s deliverance we may learn
that in seasons of trial
and gloom God’s children
should be just what they
were when their prospects
were bright with hope and
their surroundings all that
they could desire. Daniel
in the lions’ den was the
same Daniel who stood
before the king as chief
among the ministers of
state and as a prophet of the
Most High. A man whose
heart is stayed upon God
will be the same in the hour
of his greatest trial as he
is in prosperity, when the
578 Prophets and Kings
light and favor of God and
of man beam upon him.
Faith reaches to the unseen,
and grasps eternal realities.
Heaven is very near those who suffer for righteousness’ sake.

ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိသော လူတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ကိုယ်တော်၏ အကျိုးစီးပွားအဖြစ် မှတ်ယူတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသူတို့တွင် ဒုက္ခကို ခံစားရပြီး၊ ကိုယ်တော် ရွေးချယ်ထားသောသူတို့ကို ထိပါးသောသူသည် ကိုယ်တော်ကို ထိပါးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်နစ်နာမှု သို့မဟုတ် ဆင်းရဲဒုက္ခများမှ ကယ်တင်ရန် အနီးကပ် ရှိနေသော အာဏာတော်သည်၊ သာ၍ကြီးမားသော မကောင်းမှုမှ ကယ်တင်ရန်အတွက်လည်း အနီးကပ် ရှိနေပါသည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ အစေခံသည် အခြေအနေ အရပ်ရပ်အောက်တွင် မိမိ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ထိန်းသိမ်းနိုင်စေရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် အောင်မြင်မှု ရရှိစေရန် ဖြစ်သည်။

Christ identifes His interests with the interests of
His faithful people; He
suffers in the person of
His saints, and whoever
touches His chosen ones
touches Him. The power
that is near to deliver from
physical harm or distress
is also near to save from
the greater evil, making
it possible for the servant
of God to maintain his integrity under all circumstances, and to triumph
through divine grace.

ဗာဗုလုန်နှင့် မေဒိ-ပေရသိ နိုင်ငံတော်များတွင် နိုင်ငံရေးသမားအဖြစ် ဒံယေလ၏ အတွေ့အကြုံက ဖော်ပြနေသော အမှန်တရားမှာ၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် တစ်ဦးသည် ပရိယာယ်များသော၊ ပေါ်လစီသမားတစ်ဦး ဖြစ်ရန် မလိုအပ်ဘဲ၊ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ သွန်သင်မှုကို ခံယူသူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် အကြီးဆုံးသော နိုင်ငံတော်၏ ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်သော ဒံယေလသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းတော်ကို ရရှိသော ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ပင် စိတ်ခံစားမှုရှိသော လူသားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင် မှုတ်သွင်းသော ကလောင်တံက သူ့ကို အပြစ်ကင်းစင်သူအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ သူ၏ စီးပွားရေး လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရန်သူများက အသေအချာ စစ်ဆေးသောအခါတွင်ပင် အပြစ်အနာအဆာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ရချေ။ သူသည် စိတ်နှလုံး ပြောင်းလဲပြီး ဘုရားသခင်ထံ ဆက်ကပ်အပ်နှံထားကာ၊ ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ မှန်ကန်သော စိတ်ရင်းရှိသော စီးပွားရေးသမားတိုင်း ဖြစ်လာနိုင်သည့် စံနမူနာရှင် ဖြစ်သည်။

[546] The experience of Daniel as a
statesman in the kingdoms
of Babylon and Medo-Persia reveals the truth that
a businessman is not necessarily a designing, policy man, but that he may
be a man instructed by
God at every step. Daniel,
the prime minister of the
greatest of earthly kingdoms, was at the same time
a prophet of God, receiving the light of heavenly
In the Lions’ Den 579
inspiration. A man of
like passions as ourselves,
the pen of inspiration describes him as without
fault. His business transactions, when subjected to
the closest scrutiny of his
enemies, were found to be
without one flaw. He was
an example of what every
businessman may become
when his heart is converted
and consecrated, and when
his motives are right in the
sight of God.

ကောင်းကင်ဘုံ၏ သတ်မှတ်ချက်များကို တိကျစွာ လိုက်နာခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကောင်းချီးများသာမက လောကီရေးရာ ကောင်းချီးများကိုလည်း ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိရာတွင် မတုန်မလှုပ်ဘဲ၊ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် မလျော့မပါးသော ဒံယေလသည်၊ သူ၏ မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မယိုင်လဲသော ဖြောင့်မတ်မှုကြောင့် လူငယ်ဘဝမှာပင် မိမိအား အုပ်ချုပ်ရသော တစ်ပါးအမျိုးသား အရာရှိ၏ “မျက်နှာသာပေးမှုနှင့် ကြင်နာသော ချစ်ခြင်း” ကို ရရှိခဲ့သည်။ (ဒံယေလ ၁:၉)။ ထိုသို့သော စရိုက်လက္ခဏာများသည် သူ၏ နောက်ပိုင်းဘဝတွင်လည်း ထင်ရှားခဲ့သည်။ သူသည် ဗာဗုလုန်နိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးချုပ် ရာထူးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဆက်တိုက် နန်းတက်ခဲ့သော ရှင်ဘုရင်များ၊ နိုင်ငံတော် ပျက်သုဉ်းခြင်းနှင့် အခြားသော ကမ္ဘာ့အင်ပါယာတစ်ခု ထူထောင်ခြင်းတို့၏ ကြားတွင်၊ သူ၏ ပညာ၊ နိုင်ငံရေး ကျွမ်းကျင်မှု၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှု၊ စစ်မှန်သော စိတ်နှလုံး ကောင်းမွန်မှုနှင့် မူဝါဒအပေါ် သစ္စာရှိမှုတို့သည် အလွန်ပင် ပြည့်စုံလွန်းလှသဖြင့်၊ သူ၏ ရန်သူများပင်လျှင် “သူသည် သစ္စာရှိသောကြောင့်၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အမှား သို့မဟုတ် အပြစ်ကိုမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ကြချေ” ဟု ဝန်ခံခဲ့ကြရသည်။

Strict compliance with the requirements of Heaven brings
temporal as well as spiritual blessings. Unwavering
in his allegiance to God,
unyielding in his mastery
of self, Daniel, by his noble dignity and unswerving integrity, while yet a
young man, won the “favor and tender love” of the
heathen offcer in whose
charge he had been placed.
Daniel 1:9. The same characteristics marked his afterlife. He rose speedily
to the position of prime
minister of the kingdom
of Babylon. Through the
reign of successive monarchs, the downfall of the
nation, and the establish
580 Prophets and Kings
ment of another world empire, such were his wisdom
and statesmanship, so perfect his tact, his courtesy,
his genuine goodness of
heart, his fdelity to principle, that even his enemies
were forced to the confession that “they could fnd
none occasion nor fault;
forasmuch as he was faithful.”

လူတို့၏ ချီးမြှောက်ခြင်းကို ခံရကာ နိုင်ငံတော်၏ တာဝန်များနှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသော နိုင်ငံတော်များ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ရသော ဒံယေလသည်၊ ဘုရားသခင်၏ သံတမန်အဖြစ်လည်း ကိုယ်တော်၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရပြီး၊ နောင်လာမည့် ခေတ်အဆက်ဆက်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ပတ်သက်သော ဗျာဒိတ်တော် အများအပြားကို ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ အမည်ဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အခန်းကြီး ၇ မှ ၁၂ ပါ အံ့ဖွယ်သော အနာဂတ္တိ စကားများကို ပရောဖက်ကိုယ်တိုင်ပင် အပြည့်အစုံ နားမလည်ခဲ့ပါ။ သို့သော် သူ၏ ဘဝအမှုတော်များ မကုန်ဆုံးမီတွင်၊ “ကာလကုန်ဆုံးသောအခါ”—ဤကမ္ဘာ့သမိုင်း၏ နောက်ဆုံးကာလတွင်—သူသည် မိမိ၏ အစုအဝေးနှင့် နေရာတွင် ပြန်လည်ရပ်တည်ခွင့် ရလိမ့်မည်ဟူသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် ပြည့်စုံသော ကတိတော်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက် အားလုံးကို နားလည်ရန် သူ့အား အခွင့်မပေးခဲ့ပါ။ သူ၏ အနာဂတ္တိ စာမူများနှင့် ပတ်သက်၍ “ထိုစကားများကို ပိတ်ထားလော့၊ ထိုစာစောင်ကို တံဆိပ်ခတ်ထားလော့” ဟု ညွှန်ကြားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဤအရာများကို “နောက်ဆုံးကာလတိုင်အောင်” တံဆိပ်ခတ်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ “ဒံယေလ၊ သင်သွားတော့လော့” ဟု ကောင်းကင်တမန်က ယေဟောဝါ၏ သစ္စာရှိသော စေတမန်အား တစ်ဖန် ညွှန်ကြားပြန်သည်၊ “အကြောင်းမူကား ထိုစကားများသည် နောက်ဆုံးကာလတိုင်အောင် ပိတ်ထား၍ တံဆိပ်ခတ်လျက် ရှိ၏။... သင်သည် အဆုံးတိုင်အောင် သွားလော့။ သင်သည် ငြိမ်ဝပ်စွာ နေရလိမ့်မည်။ ကာလကုန်ဆုံးသောအခါ သင်၏ အစုအဝေး၌ ရပ်နေရလိမ့်မည်။” (ဒံယေလ ၁၂:၄၊ ၉၊ ၁၃)။

[547] Honored by men with the responsibilities of state and with the
secrets of kingdoms bearing universal sway, Daniel
was honored by God as His
ambassador, and was given
many revelations of the
mysteries of ages to come.
His wonderful prophecies,
as recorded by him in chapters 7 to 12 of the book
bearing his name, were not
fully understood even by
the prophet himself; but before his life labors closed,
he was given the blessed
assurance that “at the end
of the days”—in the closing period of this world’s
history—he would again
be permitted to stand in his
lot and place. It was not
given him to understand all
that God had revealed of
the divine purpose. “Shut
In the Lions’ Den 581
up the words, and seal
the book,” he was directed
concerning his prophetic
writings; these were to be
sealed “even to the time
of the end.” “Go thy way,
Daniel,” the angel once
more directed the faithful
messenger of Jehovah; “for
the words are closed up
and sealed till the time of
the end.... Go thou thy way
till the end be: for thou
shalt rest, and stand in thy
lot at the end of the days.”
Daniel 12:4, 9, 13.

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤကမ္ဘာ့သမိုင်း၏ အဆုံးပိုင်းသို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ဒံယေလ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သော အနာဂတ္တိ စကားများသည် ကျွန်ုပ်တို့ နေထိုင်နေသော အချိန်နှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အထူးအာရုံစိုက်မှုကို လိုအပ်ပါသည်။ ၎င်းတို့နှင့်အတူ ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ နောက်ဆုံးစာစောင် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း) မှ သွန်သင်ချက်များကိုလည်း တွဲဖက်လေ့လာသင့်သည်။ စာတန်သည် လူအများအား ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ပေးသူ ယောဟန်တို့၏ အနာဂတ္တိ စာသားများကို နားမလည်နိုင်ဟု ယုံကြည်စေရန် လှည့်ဖြားထားသည်။ သို့သော် ဤအနာဂတ္တိ စကားများကို လေ့လာခြင်းအားဖြင့် အထူးကောင်းချီးများ ရရှိမည်ဟူသော ကတိတော်သည် ရှင်းလင်းလှပါသည်။ “ပညာရှိသောသူတို့သည် နားလည်ကြလိမ့်မည်” (အပိုဒ် ၁၀) ဟူသော စကားသည် နောက်ဆုံးကာလတွင် တံဆိပ်ဖွင့်မည့် ဒံယေလ၏ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံများအတွက် ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ခေတ်အဆက်ဆက် ဘုရားသခင်၏ လူတို့ကို လမ်းညွှန်ရန်အတွက် ကိုယ်တော်၏ အစေခံ ယောဟန်အား ပေးသနားခဲ့သော ဗျာဒိတ်ကျမ်းနှင့် ပတ်သက်၍လည်း၊ “ဤအနာဂတ္တိစကားကို ဖတ်သောသူ၊ ကြားသောသူ၊ ထိုစာ၌ ရေးထားသောအရာတို့ကို စောင့်ရှောက်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏” ဟု ကတိပြုထားပါသည်။ (ဗျာဒိတ် ၁:၃)။

As we near the close of this
world’s history, the prophecies recorded by Daniel demand our special attention,
as they relate to the very
time in which we are living. With them should be
linked the teachings of the
last book of the New Testament Scriptures. Satan has
led many to believe that
the prophetic portions of
the writings of Daniel and
of John the revelator cannot be understood. But the
promise is plain that special blessing will accompany the study of these
prophecies. “The wise
shall understand” (verse
10), was spoken of the vi
582 Prophets and Kings
sions of Daniel that were
[548] to be unsealed in the latter days; and of the revelation that Christ gave to
His servant John for the
guidance of God’s people
all through the centuries,
the promise is, “Blessed is
he that readeth, and they
that hear the words of this
prophecy, and keep those
things which are written
therein.” Revelation 1:3.

ဒံယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့တွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသော နိုင်ငံတော်များ ထွန်းကားခြင်းနှင့် ပျက်သုဉ်းခြင်းတို့မှတစ်ဆင့်၊ လောကီဂုဏ်သရေနှင့် အပြင်ပန်း ခမ်းနားမှုတို့သည် မည်မျှ အနှစ်သာရ မရှိကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သင်ယူရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဗာဗုလုန်နိုင်ငံသည် ၎င်း၏ အာဏာစက်နှင့် ခမ်းနားကြီးကျယ်မှုတို့မှာ နောင်တွင် ကမ္ဘာကြီးက မမြင်ဖူးတော့သည့်တိုင်အောင်ပင်—ထိုခေတ်က လူတို့အတွက် အလွန်ခိုင်မြဲတည်တံ့လှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း—မည်မျှ လုံးဝဥဿုံ ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့သနည်း။ “မြက်ပင်၏ ပန်း” ကဲ့သို့ပင် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ (ယာကုပ် ၁:၁၀)။ ထို့အတူပင် မေဒိ-ပေရသိ နိုင်ငံတော်၊ ဂရိနှင့် ရောမ နိုင်ငံတော်တို့လည်း ပျက်စီးခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်ကို အခြေမခံသော အရာအားလုံးသည်လည်း ထိုသို့ပင် ပျက်စီးကြရမည် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဆက်နွှယ်နေပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြသော အရာများသာလျှင် တည်တံ့နိုင်ပါသည်။ ကိုယ်တော်၏ မူဝါဒများသည်သာလျှင် ဤကမ္ဘာကြီးတွင် တစ်ခုတည်းသော မြဲမြံသော အရာများ ဖြစ်ကြသည်။

From the rise and fall of nations as made plain in
the books of Daniel and
the Revelation, we need
to learn how worthless is
mere outward and worldly
glory. Babylon, with
all its power and magnificence, the like of which
our world has never since
beheld,—power and magnifcence which to the people of that day seemed so
stable and enduring,—how
completely has it passed
away! As “the flower
of the grass,” it has perished. James 1:10. So
perished the Medo-Persian
kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome.
And so perishes all that
has not God for its foundation. Only that which is
In the Lions’ Den 583
bound up with His purpose,
and expresses His character, can endure. His principles are the only steadfast
things our world knows.

နိုင်ငံတကာ သမိုင်းကြောင်းများတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များ မည်သို့ အကောင်အထည်ပေါ်လာပုံနှင့် နောင်ဖြစ်လတ္တံ့သော အရာများကို ဂရုတစိုက် လေ့လာခြင်းသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့အား မြင်ရသော အရာများနှင့် မမြင်ရသော အရာများ၏ စစ်မှန်သော တန်ဖိုးကို ခန့်မှန်းနိုင်ရန်နှင့် ဘဝ၏ စစ်မှန်သော ရည်မှန်းချက်မှာ အဘယ်နည်းဟူသည်ကို သင်ယူနိုင်ရန် ကူညီပေးပါလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြင့် လောကီအရာများကို ထာဝရကာလ၏ အလင်းဖြင့် ရှုမြင်ခြင်းအားဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒံယေလနှင့် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များကဲ့သို့ပင် မှန်ကန်သော၊ မြင့်မြတ်သော၊ တည်တံ့သော အရာများအတွက် ရှင်သန်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤဘဝတွင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်နှင့် ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်သော သခင်ခရစ်တော်၏ ထာဝရတည်တံ့မည့် နိုင်ငံတော်၏ မူဝါဒများကို သင်ယူခြင်းအားဖြင့်၊ ကိုယ်တော် ကြွလာသောအခါ ထိုနိုင်ငံတော်ကို ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ ပြင်ဆင်နိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။

A careful study of the working
out of God’s purpose in the
history of nations and in
the revelation of things to
come, will help us to estimate at their true value
things seen and things unseen, and to learn what is
the true aim of life. Thus,
viewing the things of time
in the light of eternity, we
may, like Daniel and his
fellows, live for that which
is true and noble and enduring. And learning in this
life the principles of the
kingdom of our Lord and
Saviour, that blessed kingdom which is to endure for
ever and ever, we may be
prepared at His coming to
enter with Him into its possession.
584 Prophets and Kings