အခန်း ၄၅ - ကုရု (သို့မဟုတ်) စိုင်းရပ်စ်မင်းကြီးသုံ့ပန်းများကို လွှတ်လိုက်ခြင်း

 

အပိုင်း ၆ - ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက်

Section 6—After the Exile

“အို စာတန်၊ ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို ဆုံးမတော်မူပါစေ။ ယေရုရှလင်မြို့ကို ရွေးချယ်တော်မူသော ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို ဆုံးမတော်မူပါစေ။ ဤသူသည် မီးထဲမှ နှိုက်ယူသော ထင်းစဖြစ်သည် မဟုတ်လော။” (ဇာခရိ ၃:၂)။

“The Lord rebuke thee, O
Satan; even the Lord that
hath chosen Jerusalem
rebuke thee: is not this a
brand plucked out of the
fre?” Zechariah 3:2.

အခန်း ၄၅ - ကုရု (သို့မဟုတ်) စိုင်းရပ်စ်မင်းကြီးသုံ့ပန်းများကို လွှတ်လိုက်ခြင်း

Chapter 45—The Return of the Exiles

ဗာဗုလုန်မြို့ရိုး ရှေ့သို့ ကုရုမင်းကြီး၏ စစ်တပ်များ ရောက်ရှိလာခြင်းသည်၊ ယုဒလူတို့အတွက် သူတို့၏ သုံ့ပန်းဘဝမှ လွတ်မြောက်မည့် အချိန် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည့် အထိမ်းအမှတ် ဖြစ်သည်။ ကုရုမင်းကြီး မွေးဖွားခြင်း မတိုင်မီ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ကပင်၊ ဘုရားသခင်၏ မှုတ်သွင်းခြင်းအားဖြင့် သူ၏ အမည်ကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဗာဗုလုန်မြို့ကို မမျှော်လင့်ဘဲ သိမ်းပိုက်မည့်အကြောင်းနှင့်၊ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံရသော သူတို့ကို လွှတ်ပေးရန် လမ်းပြင်ဆင်ပေးမည့်အကြောင်းတို့ကို မှတ်တမ်းတင်စေခဲ့သည်။ ဟေရှာယမှတစ်ဆင့် ဤသို့ မိန့်ကြားတော်မူခဲ့သည်-

The advent of the army of Cyrus
before the walls of Babylon was to the Jews a sign
that their deliverance from
captivity was drawing nigh.
More than a century before
the birth of Cyrus, Inspiration had mentioned him
by name, and had caused
a record to be made of the
actual work he should do in
taking the city of Babylon
unawares, and in preparing the way for the release
of the children of the captivity. Through Isaiah the
word had been spoken:

“ငါသည် ကုရု၏ လက်ျာလက်ကို ကိုင်၍ လူမျိုးတို့ကို သူ၏ရှေ့၌ နှိမ့်ချစေမည်။... သူ၏ရှေ့၌ တံခါးနှစ်ရွက်တို့ကို ဖွင့်ထား၍၊ တံခါးတို့သည် မပိတ်ရစေခြင်းငှာ၊ ငါ၏ ဘိသိက်ခံ ကုရုအား ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ ငါသည် သင့်ရှေ့၌ သွားမည်။ ကောက်သော လမ်းတို့ကို ဖြောင့်စေမည်။ ကြေးတံခါးတို့ကို ချိုးဖဲ့မည်။ သံကန့်လန့်တို့ကိုလည်း ဖြတ်မည်။ သင့်ကို နာမည်ဖြင့် ခေါ်သော ငါသည် ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ဖြစ်ကြောင်းကို သင်သိစေခြင်းငှာ၊ မှောင်မိုက်၌ ရှိသော ဘဏ္ဍာတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဝှက်ထားသော ရတနာတို့ကိုလည်းကောင်း သင့်အား ငါပေးမည်။” (ဟေရှာယ ၄၅:၁-၃)။

“Thus saith the Lord to His
anointed, to Cyrus, whose
right hand I have holden,
to subdue nations before
him; ... to open before him
the two-leaved gates; and
the gates shall not be shut;
I will go before thee, and
make the crooked places
straight: I will break in
pieces the gates of brass,
and cut in sunder the bars
of iron: and I will give
586
Return of the Exiles 587
thee the treasures of darkness, and hidden riches
of secret places, that thou
mayest know that I, the
Lord, which call thee by
thy name, am the God of
Israel.” Isaiah 45:1-3.

ဗာဗုလုန်မြို့တော်၏ ဗဟိုချက်မသို့ ပေရသိ အောင်နိုင်သူ၏ စစ်တပ်သည် မြစ်ရေကို လမ်းလွှဲပြီး မြစ်ကြောင်းတစ်လျှောက် မမျှော်လင့်ဘဲ ဝင်ရောက်လာခြင်း၊ လုံခြုံသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ပေါ့ဆစွာ ဖွင့်ထားခဲ့သော အတွင်းတံခါးများမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းတို့မှာ၊ မိမိတို့အား နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းသူများ ရုတ်တရက် ပျက်စီးမည့်အကြောင်း ဟေရှာယ၏ အနာဂတ္တိစကားများ တိကျစွာ ပြည့်စုံခြင်းအတွက် ယုဒလူတို့အတွက် ခိုင်လုံသော သက်သေသာဓကများပင် ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်သည် သူတို့အတွက် နိုင်ငံတကာ အရေးကိစ္စများကို စီမံပေးနေကြောင်း သိသာထင်ရှားသော အမှတ်လက္ခဏာ ဖြစ်သင့်သည်။ အကြောင်းမူကား ဗာဗုလုန် သိမ်းပိုက်ခံရပုံနှင့် ပျက်စီးပုံကို ဖော်ပြထားသော အနာဂတ္တိ စကားများနှင့်အတူ ဤစကားများလည်း ပါရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်-

In the unexpected entry of the [552]
army of the Persian conqueror into the heart of
the Babylonian capital by
way of the channel of the
river whose waters had
been turned aside, and
through the inner gates that
in careless security had
been left open and unprotected, the Jews had
abundant evidence of the
literal fulfllment of Isaiah’s prophecy concerning
the sudden overthrow of
their oppressors. And this
should have been to them
an unmistakable sign that
God was shaping the affairs of nations in their behalf; for inseparably linked
with the prophecy outlining the manner of Babylon’s capture and fall were
the words:

“ကုရုသည် ငါ၏ သိုးထိန်းဖြစ်၏။ ငါအလိုရှိသမျှကို သူသည် ပြည့်စုံစေလိမ့်မည်။ ‘ယေရုရှလင်မြို့ကို တည်စေ၊ ဗိမာန်တော်၏ အမြစ်ကို ချစေ’ ဟု သူသည် ပြောဆိုလိမ့်မည်။” “ငါသည် သူ့ကို ဖြောင့်မတ်ခြင်း၌ နှိုးဆော်ခဲ့ပြီ။ သူ၏ လမ်းခရီးရှိသမျှကို ငါဖြောင့်စေမည်။ သူသည် ငါ၏မြို့ကို တည်လိမ့်မည်။ ငါ၏ သုံ့ပန်းများကိုလည်း အဖိုးအခ မယူ၊ ဆုလပ်ကို မငဲ့ဘဲ လွှတ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” (ဟေရှာယ ၄၄:၂၈၊ ၄၅:၁၃)။

“Cyrus, he is My shepherd,
and shall perform all My
pleasure: even saying to
Jerusalem, Thou shalt be
588 Prophets and Kings
built; and to the temple,
Thy foundation shall be
laid.” “I have raised him
up in righteousness, and I
will direct all his ways: he
shall build My city, and he
shall let go My captives,
not for price nor reward,
saith the Lord of hosts.”
Isaiah 44:28; 45:13.

ပြည်နှင်ခံရသူများအတွက် လျင်မြန်စွာ ကယ်တင်ခြင်းခံရမည်ဟု မျှော်လင့်ချက်ပေးသော အနာဂတ္တိ စကားများသည် ဤမျှသာ မကသေးပါ။ ယေရမိ၏ စာမူများသည်လည်း သူတို့လက်ဝယ် ရှိနေပြီး၊ ထိုစာမူများတွင် ဣသရေလလူမျိုး ဗာဗုလုန်မှ ပြန်လည် နာလန်ထူရန် ကုန်လွန်ရမည့် အချိန်ကာလကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ “အနှစ် ခုနစ်ဆယ် (၇၀) စေ့သောအခါ၊ ဗာဗုလုန်မင်းကြီးနှင့် ထိုလူမျိုး၊ ခါလဒဲပြည်သားတို့၏ ဒုစရိုက်ကြောင့် ငါစစ်ဆေး၍၊ ထိုပြည်ကို အစဉ်အမြဲ ဆိတ်ညံစေမည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” (ယေရမိ ၂၅:၁၂)။ စိတ်အားထက်သန်သော ဆုတောင်းခြင်းကို အဖြေပေးသောအားဖြင့် ကြွင်းကျန်သော ယုဒလူတို့သည် မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရကြလိမ့်မည်။ “ငါသည် သင်တို့အတွေ့ကို ခံမည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ သင်တို့သည် သုံ့ပန်းဖြစ်ခြင်းမှ ငါကယ်နှုတ်မည်။ သင်တို့ကို ငါနှင်ထုတ်ရာ အရပ်ရပ်တို့မှလည်းကောင်း၊ လူမျိုးအပေါင်းတို့ထဲမှလည်းကောင်း စုသိမ်းမည်။ သင်တို့ကို ငါဖမ်းဆီးခေါ်သွားစေရာ အရပ်သို့ တစ်ဖန် ငါဆောင်ခဲ့ဦးမည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” (ယေရမိ ၂၉:၁၄)။

Nor were these the only prophecies upon which the exiles
had opportunity to base
their hope of speedy deliverance. The writings of
Jeremiah were within their
reach, and in these was
plainly set forth the length
of time that should elapse
before the restoration of Israel from Babylon. “When
seventy years are accomplished,” the Lord had foretold through His messenger, “I will punish the king
of Babylon, and that nation, saith the Lord, for
their iniquity, and the land
of the Chaldeans, and will
make it perpetual desolations.” Jeremiah 25:12. Favor would be shown the
remnant of Judah, in answer to fervent prayer. “I
[553] will be found of you, saith
the Lord: and I will turn
away your captivity, and
Return of the Exiles 589
I will gather you from all
the nations, and from all
the places whither I have
driven you, saith the Lord;
and I will bring you again
into the place whence I
caused you to be carried
away captive.” Jeremiah
29:14.

ဒံယေလနှင့် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များသည် မိမိတို့လူမျိုးအတွက် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ပြထားသော ဤအနာဂတ္တိ စကားများနှင့် အလားတူသော စကားများကို မကြာခဏ ပြန်လည်ဖတ်ရှုခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ အဖြစ်အပျက်များ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်နေခြင်းက လူမျိုးတကာတို့အကြား ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးပါသော လက်တော် လုပ်ဆောင်နေကြောင်း ဖော်ပြနေသဖြင့်၊ ဒံယေလသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့အတွက် ပေးထားသော ကတိတော်များကို အထူးအလေးထား စဉ်းစားလေသည်။ အနာဂတ္တိ စကားတော်အပေါ် သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် သန့်ရှင်းသော ကျမ်းရေးသူများ ဟောပြောခဲ့သော အတွေ့အကြုံများထဲသို့ သူကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ “ဗာဗုလုန်မြို့၌ အနှစ် ခုနစ်ဆယ် (၇၀) စေ့သောအခါ၊ သင်တို့ကို ငါအကြည့်အရှုလာမည်။ သင်တို့ကို ဤအရပ်သို့ ပြန်ဆောင်ခဲ့မည်ဟု ငါဂတိထားသော ကျေးဇူးစကားကို ပြည့်စုံစေမည်။... ငါသည် သင်တို့အဖို့ ကြံစည်သောအကြံကို ငါသိ၏။ ထိုအကြံသည် သင်တို့အကျိုးကို မဖျက်ဆီး၊ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပေး၍၊ နောင်ကာလ၌ မျှော်လင့်ရသော အကျိုးကို ပေးမည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ သင်တို့သည် ငါ့ကို ပဌနာပြု၍၊ ငါ့ထံသို့ လာ၍ ဆုတောင်းကြလိမ့်မည်။ ငါသည်လည်း သင်တို့စကားကို နားထောင်မည်။ သင်တို့သည် ငါ့ကို ရှာ၍၊ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ရှာသောအခါ တွေ့ကြလိမ့်မည်။” (အပိုဒ် ၁၀-၁၃)။

Often had Daniel and his companions gone over these and
similar prophecies outlining God’s purpose for His
people. And now, as the
rapid course of events betokened the mighty hand of
God at work among the nations, Daniel gave special
thought to the promises
made to Israel. His faith
in the prophetic word led
him to enter into experiences foretold by the
sacred writers. “After
seventy years be accomplished at Babylon,” the
Lord had declared, “I will
visit you, and perform My
good word toward you, in
causing you to return.... I
know the thoughts that I
think toward you, saith the
Lord, thoughts of peace,
and not of evil, to give you
an expected end. Then
shall ye call upon Me, and
ye shall go and pray unto
590 Prophets and Kings
Me, and I will hearken
unto you. And ye shall
seek Me, and fnd Me,
when ye shall search for
Me with all your heart.”
Verses 10-13.

ဗာဗုလုန် မပျက်စီးမီ အနည်းငယ်အလိုတွင်၊ ဒံယေလသည် ဤအနာဂတ္တိ စကားများကို ဆင်ခြင်ပြီး ခေတ်ကာလကို နားလည်နိုင်ရန် ဘုရားသခင်ထံ ရှာဖွေနေစဉ်တွင်၊ နိုင်ငံတော်များ ထွန်းကားခြင်းနှင့် ပျက်သုဉ်းခြင်းတို့နှင့် ပတ်သက်သော ဗျာဒိတ်ရူပါရုံများကို ဆက်တိုက် ရရှိခဲ့သည်။ ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၇ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ပထမဆုံး ရူပါရုံနှင့်အတူ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ပေးခဲ့သော်လည်း၊ ပရောဖက်အတွက် အားလုံး ရှင်းလင်းသွားခြင်း မရှိသေးချေ။ “ငါ၏ စိတ်နှလုံးသည် အလွန်တုန်လှုပ်၏။ ငါ၏ မျက်နှာသည်လည်း ဖောက်ပြန်၏။ သို့သော်လည်း ထိုအမှုကို ငါ၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ မှတ်ထား၏” ဟု ထိုအချိန်က သူ၏ အတွေ့အကြုံကို ရေးသားခဲ့သည်။ (ဒံယေလ ၇:၂၈)။

Shortly before the fall of Babylon, when Daniel was meditating on these prophecies
and seeking God for an understanding of the times, a
series of visions was given
him concerning the rise
and fall of kingdoms. With
the frst vision, as recorded
in the seventh chapter of
the book of Daniel, an interpretation was given; yet
not all was made clear to
the prophet. “My cogitations much troubled me,”
he wrote of his experience
at the time, “and my coun-
[554] tenance changed in me: but
I kept the matter in my
heart.” Daniel 7:28.

အခြားသော ရူပါရုံတစ်ခုမှတစ်ဆင့် အနာဂတ် အဖြစ်အပျက်များအပေါ် သာ၍ အလင်းရရှိခဲ့သည်။ ထိုရူပါရုံ၏ အဆုံးတွင် ဒံယေလသည် “သန့်ရှင်းသောသူတစ်ဦး စကားပြောသည်ကိုလည်းကောင်း၊ အခြားသော သန့်ရှင်းသောသူက စကားပြောသောသူအား ‘ဤဗျာဒိတ်ရူပါရုံသည် အဘယ်မျှလောက် ကြာလိမ့်မည်နည်း’ ဟု မေးမြန်းသည်ကိုလည်းကောင်း ကြားရ၏။” (ဒံယေလ ၈:၁၃)။ “ညဦးနှင့် နံနက် နှစ်ထောင်သုံးရာ (၂၃၀၀) ကာလတိုင်အောင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအခါ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် စင်ကြယ်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်” (အပိုဒ် ၁၄) ဟူသော အဖြေက သူ့ကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူသည် ရူပါရုံ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေလေသည်။ ယေရမိမှတစ်ဆင့် ဟောထားသော အနှစ် ခုနစ်ဆယ် (၇၀) သုံ့ပန်းဘဝနှင့်၊ ကောင်းကင်ဧည့်သည်တော်က ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာန မစင်ကြယ်မီ ကုန်လွန်ရမည်ဟု မိန့်ကြားသော နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သုံးရာ (၂၃၀၀) တို့၏ ဆက်စပ်မှုကို သူနားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။ ကောင်းကင်တမန် ဂါဗြေလသည် သူ့အား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အနက်ဖွင့်ပြခဲ့သော်လည်း၊ “ဤဗျာဒိတ်ရူပါရုံသည် နောင်ကာလများစွာနှင့် ဆိုင်၏” ဟူသော စကားကို ကြားသောအခါ ပရောဖက်သည် မိန်းမောတွေဝေသွားလေသည်။ “ငါဒံယေလသည် မိန်းမောတွေဝေ၍ အချို့သောနေ့တို့၌ နာလျက်နေ၏။ နောက်မှ ထ၍ ရှင်ဘုရင်၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ပြန်၏။ သို့သော်လည်း ထိုဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို ထူးဆန်းစွာ မှတ်၍ အဘယ်သူမျှ နားမလည်နိုင်ဘဲ နေ၏” ဟု သူ၏ အတွေ့အကြုံကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။ (အပိုဒ် ၂၆၊ ၂၇)။

Through another vision further
light was thrown upon the
events of the future; and it
was at the close of this vision that Daniel heard “one
saint speaking, and another
saint said unto that certain
saint which spake, How
long shall be the vision?”
Daniel 8:13. The an
Return of the Exiles 591
swer that was given, “Unto
two thousand and three
hundred days; then shall
the sanctuary be cleansed”
(verse 14), flled him with
perplexity. Earnestly he
sought for the meaning of
the vision. He could
not understand the relation sustained by the seventy years’ captivity, as
foretold through Jeremiah,
to the twenty-three hundred years that in vision
he heard the heavenly visitant declare should elapse
before the cleansing of
God’s sanctuary. The angel Gabriel gave him a
partial interpretation; yet
when the prophet heard
the words, “The vision ...
shall be for many days,” he
fainted away. “I Daniel
fainted,” he records of his
experience, “and was sick
certain days; afterward I
rose up, and did the king’s
business; and I was astonished at the vision, but
none understood it.” Verses
26, 27.

ဣသရေလလူမျိုးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေဆဲဖြစ်သော ဒံယေလသည် ယေရမိ၏ အနာဂတ္တိ စကားများကို တစ်ဖန် လေ့လာပြန်သည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်ရှင်းလင်းလှသည်—စာစောင်များတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော သက်သေခံချက်များအရ “ယေရုရှလင်မြို့သည် အနှစ် ခုနစ်ဆယ် (၇၀) ပတ်လုံး ဆိတ်ညံရာဖြစ်မည်ဟု ပရောဖက်ယေရမိအား ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသော နှစ်အရေအတွက်ကို ငါနားလည်၏။” (ဒံယေလ ၉:၂)။

Still burdened in behalf of Israel, Daniel studied anew
the prophecies of Jeremiah.
They were very plain—so
plain that he understood by
592 Prophets and Kings
these testimonies recorded
in books “the number of
the years, whereof the
word of the Lord came to
Jeremiah the prophet, that
He would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem.” Daniel
9:2.

သေချာသော အနာဂတ္တိ စကားတော်အပေါ် အခြေခံထားသော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်၊ ဒံယေလသည် ထိုကတိတော်များ လျင်မြန်စွာ ပြည့်စုံလာစေရန် ဘုရားသခင်ထံ အသနားခံလေသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် သူအသနားခံသည်။ သူ၏ ပတ္ထနာတွင် သူသည် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို မပြည့်မီခဲ့သော သူတို့နှင့် တစ်သားတည်း ခံယူကာ၊ သူတို့၏ အပြစ်များကို မိမိ၏ အပြစ်များကဲ့သို့ ဝန်ချလေသည်။

With faith founded on the sure
word of prophecy, Daniel
pleaded with the Lord
for the speedy fulfllment
[555] of these promises. He
pleaded for the honor of
God to be preserved. In his
petition he identifed himself fully with those who
had fallen short of the divine purpose, confessing
their sins as his own.

“ငါသည် အစာကို အောင်လျက်၊ လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ်လျက်၊ ပြာ၌ ထိုင်လျက်၊ အရှင်ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ ဆုတောင်းပတ္ထနာ ပြုခြင်းငှာ မျက်နှာမူလျက် နေ၏။ ငါသည် ငါ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံ၌ ဆုတောင်း၍ အပြစ်ကို ဝန်ချသည်မှာ” (အပိုဒ် ၃၊ ၄)။ ဒံယေလသည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ကြာရှည်စွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ “အလွန်ချစ်အပ်သောသူ” ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်း ခံရသော်လည်း၊ ယခုအခါ ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ အပြစ်သားတစ်ဦးအဖြစ် ရပ်တည်ကာ သူချစ်သော လူမျိုးတို့၏ ကြီးမားသော လိုအပ်ချက်ကို တောင်းဆိုလေသည်။ သူ၏ ဆုတောင်းခြင်းသည် ရိုးရှင်းသော်လည်း စကားလုံးများမှာ ထိရောက်လှပြီး အလွန် စိတ်အားထက်သန်သည်။ သူ၏ အသနားခံသံကို နားထောင်ကြည့်ပါ-

“I set my face unto the Lord God,”
the prophet declared, “to
seek by prayer and supplications, with fasting, and
sackcloth, and ashes: and
I prayed unto the Lord my
God, and made my confession.” Verses 3, 4. Though
Daniel had long been in the
service of God, and had
been spoken of by heaven
as “greatly beloved,” yet
he now appeared before
God as a sinner, urging the
great need of the people
Return of the Exiles 593
he loved. His prayer was
eloquent in its simplicity,
and intensely earnest. Hear
him pleading:

“အို အရှင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်ကို ချစ်၍ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်သောသူတို့၌ ကတိတော်ကို တည်စေ၍၊ ကရုဏာတော်ကို ပြတော်မူသော ကြီးမြတ်၍ ကြောက်လန့်ဖွယ်သော ဘုရားသခင်၊ ကျွန်တော်မျိုးတို့သည် အပြစ်ပြုကြပါပြီ။ မတရားသောအမှုကို ပြု၍ ဆိုးယုတ်စွာ ကျင့်ကြပါပြီ။ ပညတ်တရားတော်နှင့် စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်တော်တို့ကို စွန့်၍ ပုန်ကန်ကြပါပြီ။ ကျွန်တော်မျိုးတို့၏ ရှင်ဘုရင်၊ မင်းညီမင်းသား၊ ဘိုးဘေးများနှင့် ပြည်သူပြည်သား အပေါင်းတို့အား နာမတော်ကို အမှီပြု၍ ဟောပြောသော ကိုယ်တော်၏ အစေခံ ပရောဖက်တို့၏ စကားကို ကျွန်တော်မျိုးတို့သည် နားမထောင်ဘဲ နေကြပါပြီ။

“O Lord, the great and dreadful
God, keeping the covenant
and mercy to them that
love Him, and to them that
keep His commandments;
we have sinned, and have
committed iniquity, and
have done wickedly, and
have rebelled, even by
departing from Thy precepts and from Thy judgments; neither have we
hearkened unto Thy servants the prophets, which
spake in Thy name to our
kings, our princes, and our
fathers, and to all the people of the land.

အို အရှင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ဖြောင့်မတ်တော်မူ၏။ ကျွန်တော်မျိုးတို့မူကား ယနေ့ရှိသည်အတိုင်း မျက်နှာပျက်စရာ အကြောင်းရှိကြပါ၏။ ယုဒလူ၊ ယေရုရှလင်မြို့သား၊ ဣသရေလအမျိုးသား အပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ပြစ်မှားသောကြောင့် နှင်ထုတ်တော်မူရာ အနီးအဝေး အရပ်ရပ်တို့၌ ယနေ့ မျက်နှာပျက်စရာ အကြောင်းရှိကြပါ၏။...

“O Lord, righteousness belongeth
unto Thee, but unto us
confusion of faces, as at
this day; to the men of
Judah, and to the inhabitants of Jerusalem, and
unto all Israel, that are
near, and that are far off,
through all the countries
whither Thou hast driven
them, because of their trespass that they have trespassed against Thee....
594 Prophets and Kings

ကျွန်တော်မျိုးတို့သည် အရှင်ဘုရားကို ပုန်ကန်သော်လည်း၊ ကျွန်တော်မျိုးတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် ကရုဏာတော်နှင့် လွှတ်ခြင်း အခွင့်ကို ပိုင်တော်မူ၏။” “အို အရှင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရားတော်ရှိသမျှနှင့်အညီ၊ ကျွန်တော်မျိုးတို့၏ အပြစ်နှင့် ဘိုးဘေးတို့၏ ဒုစရိုက်ကြောင့်၊ ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးသည် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရှိသောသူအပေါင်းတို့တွင် ကဲ့ရဲ့စရာ ဖြစ်ရပါ၏။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော တောင်၊ ယေရုရှလင်မြို့အပေါ်သို့ ရောက်သော အမျက်တော်နှင့် ဒေါသတော်သည် လွဲသွားပါစေဟု အကျွန်ုပ် တောင်းပန်ပါ၏။

“To the Lord our God belong
mercies and forgiveness,
though we have rebelled
against Him.” “O Lord, according to all Thy righteousness, I beseech Thee,
[556] let Thine anger and Thy
fury be turned away from
Thy city Jerusalem, Thy
holy mountain: because
for our sins, and for the
iniquities of our fathers,
Jerusalem and Thy people
are become a reproach to
all that are about us.

ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏ အစေခံ ဆုတောင်းပတ္ထနာ ပြုခြင်းကို နားထောင်တော်မူပါ။ ဆိတ်ညံလျက်ရှိသော သန့်ရှင်းရာဌာနတော်အပေါ်သို့ မျက်နှာတော် အလင်းကို လွှတ်တော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင်၊ နားတော်ကို လှည့်၍ နားထောင်တော်မူပါ။ မျက်စိတော်ကို ဖွင့်၍ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဆိတ်ညံရာ အရပ်နှင့် နာမတော်ဖြင့် သမုတ်သော မြို့ကို ကြည့်ရှုတော်မူပါ။ ကျွန်တော်မျိုးတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှာ ဆုတောင်းပတ္ထနာ ပြုသောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော် ကြီးမြတ်သည်ကို အမှီပြု၍ တောင်းပါ၏။ ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အမှီမပြုပါ။

“Now therefore, O our God, hear
the prayer of Thy servant,
and his supplications, and
cause Thy face to shine
upon Thy sanctuary that
is desolate, for the Lord’s
sake. O my God, incline Thine ear, and hear;
open Thine eyes, and behold our desolations, and
the city which is called
by Thy name: for we do
not present our supplications before Thee for our
righteousness, but for Thy
great mercies.

အို အရှင်ဘုရား၊ နားထောင်တော်မူပါ။ အို အရှင်ဘုရား၊ လွှတ်တော်မူပါ။ အို အရှင်ဘုရား၊ မှတ်ကျောက်တင်၍ ပြုတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်အတွက် ဖင့်နွှဲတော်မမူပါနှင့်။ အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင်၊ ဤမြို့နှင့် ဤလူမျိုးသည် နာမတော်ဖြင့် သမုတ်ခြင်းကို ခံရကြပါ၏။” (အပိုဒ် ၄-၉၊ ၁၆-၁၉)။

“O Lord, hear; O Lord, forgive; O
Lord, hearken and do; defer not, for Thine own sake,
O my God: for Thy city
and Thy people are called
Return of the Exiles 595
by Thy name.” Verses 4-9,
16-19.

ကောင်းကင်ဘုံသည် ပရောဖက်၏ စိတ်အားထက်သန်သော အသနားခံမှုကို နားညောင်းရန် နိမ့်ဆင်းလာခဲ့သည်။ သူ၏ အပြစ်လွှတ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းအတွက် အသနားခံခြင်း မပြီးဆုံးမီမှာပင်၊ တန်ခိုးကြီးသော ဂါဗြေလသည် သူ့ထံ ထပ်မံရောက်ရှိလာပြီး၊ ဗာဗုလုန် မပျက်စီးမီနှင့် ဗေလရှာဇာ မသေဆုံးမီက သူမြင်ခဲ့သော ရူပါရုံကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေသည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်တမန်သည် “ယေရုရှလင်မြို့ကို တစ်ဖန် တည်ဆောက်စေခြင်းငှာ အမိန့်တော် ထွက်သော အချိန်မှစ၍” စတင်မည့် ခုနစ်ဆယ် (၇၀) သော သီတင်းပတ်များအကြောင်းကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလေသည်။ (အပိုဒ် ၂၅)။

Heaven was bending low to hear
the earnest supplication of
the prophet. Even before
he had fnished his plea for
pardon and restoration, the
mighty Gabriel again appeared to him, and called
his attention to the vision
he had seen prior to the fall
of Babylon and the death
of Belshazzar. And then
the angel outlined before
him in detail the period of
the seventy weeks, which
was to begin at the time of
“the going forth of the commandment to restore and to
build Jerusalem.” Verse 25.

ဒံယေလ၏ ဆုတောင်းခြင်းကို “ဒါရိမင်းကြီး၏ နန်းစံ ပထမနှစ်တွင်” (အပိုဒ် ၁) ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါရိမင်းကြီးသည် မေဒိလူမျိုးဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ စစ်သူကြီး ကုရုသည် ဗာဗုလုန်ထံမှ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အာဏာကို လုယူခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဒါရိမင်းကြီး၏ နန်းစံသက်ကို ဘုရားသခင် ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။ “သူ့ကို အားပေး၍ မြဲမြံစေခြင်းငှာ” ကောင်းကင်တမန် ဂါဗြေလကို သူ့ထံ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ (ဒံယေလ ၁၁:၁)။ ဗာဗုလုန် ပျက်စီးပြီး နှစ် (၂) နှစ်ခန့်အတွင်း ဒါရိမင်းကြီး ကွယ်လွန်သောအခါ၊ ကုရုသည် ရာဇပလ္လင်ကို ဆက်ခံခဲ့သည်။ သူ၏ နန်းစံစနှစ်သည် နေဗုခဒ်နေဇာက ပထမဦးဆုံးသော ဟေဗြဲလူစုကို ယုဒပြည်မှ ဗာဗုလုန်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်မှာ အနှစ် ခုနစ်ဆယ် (၇၀) ပြည့်သော အချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်နေလေသည်။

Daniel’s prayer had been offered
“in the frst year of Darius” (verse 1), the Median monarch whose general, Cyrus, had wrested
from Babylonia the scepter
of universal rule. The
reign of Darius was honored of God. To him was
sent the angel Gabriel, “to
confrm and to strengthen
him.” Daniel 11:1. Upon
his death, within about two
years of the fall of Baby- [557]
lon, Cyrus succeeded to
the throne, and the begin
596 Prophets and Kings
ning of his reign marked
the completion of the seventy years since the frst
company of Hebrews had
been taken by Nebuchadnezzar from their Judean
home to Babylon.

ဒံယေလ ခြင်္သေ့တွင်းမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ဘုရားသခင်သည် ကုရုမင်းကြီး၏ စိတ်ထဲ၌ ကောင်းသော အထင်အမြင် ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ လူတွင် ရှိသော အမြော်အမြင်ကြီးသော ဖြောင့်မတ်သည့် စရိုက်လက္ခဏာများကြောင့်၊ ပေရသိ အုပ်စိုးသူသည် သူ့ကို များစွာ ရိုသေလေးစားပြီး သူ၏ အကြံဉာဏ်ကို ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။ ယခုအခါ ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ဘုရားသခင် မိန့်ကြားခဲ့သည့် အချိန်တွင်၊ ကိုယ်တော်သည် ကုရု၏ စိတ်ကို နှိုးဆော်၍ ဒံယေလ ကောင်းစွာ သိရှိထားသော ကုရုနှင့် ပတ်သက်သည့် အနာဂတ္တိ စကားများကို သိမြင်စေကာ ယုဒလူမျိုးတို့အား လွတ်လပ်ခွင့် ပေးစေခဲ့သည်။

The deliverance of Daniel from the
den of lions had been used
of God to create a favorable impression upon the
mind of Cyrus the Great.
The sterling qualities of the
man of God as a statesman of farseeing ability led
the Persian ruler to show
him marked respect and to
honor his judgment. And
now, just at the time God
had said He would cause
His temple at Jerusalem
to be rebuilt, He moved
upon Cyrus as His agent
to discern the prophecies
concerning himself, with
which Daniel was so familiar, and to grant the Jewish
people their liberty.

သူမမွေးဖွားမီ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ကပင် ဗာဗုလုန်မြို့ကို မည်သို့ သိမ်းပိုက်ရမည်ကို ကြိုတင်ဟောထားသော စကားများကို ရှင်ဘုရင် မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ စကြဝဠာ အုပ်စိုးရှင်က သူ့ထံ ပေးပို့သော “သင်သည် ငါ့ကို မသိသော်လည်း၊ ငါသည် သင့်ကို ခါးပန်းစည်းမည်။ နေထွက်ရာမှသည် နေဝင်ရာတိုင်အောင်၊ ငါမှတစ်ပါး အခြားသော ဘုရားမရှိကြောင်းကို လူများ သိစေခြင်းငှာ ထိုသို့ ငါပြုမည်” ဟူသော သတင်းစကားကို ဖတ်ရသောအခါ၊ “ငါ၏ အစေခံ ယာကုပ်အတွက်လည်းကောင်း၊ ငါရွေးချယ်သော ဣသရေလအတွက်လည်းကောင်း၊ သင့်ကို နာမည်ဖြင့် ငါခေါ်ပြီ။ သင်သည် ငါ့ကို မသိသော်လည်း၊ သင့်ကို ငါဘွဲ့ပေးပြီ” ဟူသော ထာဝရဘုရားသခင်၏ ကြေညာချက်ကို မြင်ရသောအခါ၊ “ငါသည် သူ့ကို ဖြောင့်မတ်ခြင်း၌ နှိုးဆော်ခဲ့ပြီ။ သူ၏ လမ်းခရီးရှိသမျှကို ငါဖြောင့်စေမည်။ သူသည် ငါ၏မြို့ကို တည်လိမ့်မည်။ ငါ၏ သုံ့ပန်းများကိုလည်း အဖိုးအခ မယူ၊ ဆုလပ်ကို မငဲ့ဘဲ လွှတ်လိုက်လိမ့်မည်” ဟူသော မှတ်တမ်းကို ဖတ်ရှုရသောအခါ၊ သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် အလွန်ပင် လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ ဘုရားသခင် သတ်မှတ်ပေးထားသော တာဝန်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ (ဟေရှာယ ၄၅:၅၊ ၆၊ ၄၊ ၁၃)။ သူသည် ယုဒသုံ့ပန်းများကို လွတ်လပ်ခွင့် ပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယေဟောဝါ၏ ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် သူတို့ကို ကူညီမည်ဖြစ်သည်။

As the king saw the words foretelling, more than a hundred years before his birth,
the manner in which Babylon should be taken; as
he read the message addressed to him by the Ruler
of the universe, “I girded
Return of the Exiles 597
thee, though thou hast not
known Me: that they may
know from the rising of
the sun, and from the west,
that there is none beside
Me;” as he saw before
his eyes the declaration
of the eternal God, “For
Jacob My servant’s sake,
and Israel Mine elect, I
have even called thee by
thy name: I have surnamed thee, though thou
hast not known Me;” as he
traced the inspired record,
“I have raised him up in
righteousness, and I will
direct all his ways: he
shall build My city, and he
shall let go My captives,
not for price nor reward,”
his heart was profoundly
moved, and he determined
to fulfll his divinely appointed mission. Isaiah
45:5, 6, 4, 13. He would
let the Judean captives go [558]
free; he would help them
restore the temple of Jehovah.

ကုရုမင်းကြီးသည် “မိမိ၏ တစ်နိုင်ငံလုံးသို့” ထုတ်ပြန်သော အမိန့်တော်တွင်၊ ဟေဗြဲလူမျိုးများ ပြန်သွားနိုင်ရန်နှင့် သူတို့၏ ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်ရန် စီစဉ်ပေးလိုသော မိမိ၏ ဆန္ဒကို အသိပေးလေသည်။ “ကောင်းကင်ဘုံရှင် ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် မြေကြီးပေါ်၌ ရှိသမျှသော နိုင်ငံတို့ကို ငါ့အား ပေးသနားတော်မူပြီ။ ယုဒပြည်၊ ယေရုရှလင်မြို့၌ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်စေခြင်းငှာ ငါ့ကို တာဝန်ပေးတော်မူပြီ” ဟု ရှင်ဘုရင်သည် အမိန့်တော်တွင် ကျေးဇူးတင်စွာ ဝန်ခံခဲ့သည်။ “သင်တို့တွင် ဘုရားသခင်၏ လူဖြစ်သောသူ မည်သူမဆို၊ သူ၏ ဘုရားသခင်သည် သူနှင့်အတူ ရှိတော်မူပါစေသော။ ယေရုရှလင်မြို့သို့ သွား၍... (စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသော) ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်စေ။ ကျန်ကြွင်းသောသူတို့ နေထိုင်ရာ အရပ်ရပ်ရှိ လူတို့သည်လည်း၊ ငွေ၊ ရွှေ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့်တကွ စေတနာအလျောက် လှူဒါန်းသော အလှူပစ္စည်းများကို ပေးကူကြစေ။” (ဧဇရ ၁:၁-၄)။

In a written proclamation published “throughout all his
kingdom,” Cyrus made
known his desire to provide for the return of the
Hebrews and for the rebuilding of their temple.
598 Prophets and Kings
“The Lord God of heaven
hath given me all the kingdoms of the earth,” the
king gratefully acknowledged in this public proclamation; “and He hath
charged me to build Him
an house at Jerusalem,
which is in Judah. Who
is there among you of all
His people? His God be
with him, and let him go up
to Jerusalem, ... and build
the house of the Lord God
of Israel, (He is the God,)
which is in Jerusalem. And
whosoever remaineth in
any place where he sojourneth, let the men of his
place help him with silver,
and with gold, and with
goods, and with beasts, beside the freewill offering.”
Ezra 1:1-4.

ဗိမာန်တော် တည်ဆောက်ပုံနှင့် ပတ်သက်၍လည်း “ယဇ်ပူဇော်ရာအရပ်ဖြစ်သော ထိုဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်စေ။ အမြစ်ကိုလည်း ခိုင်ခံ့စွာ ချစေ။ အမြင့် အတောင် ခြောက်ဆယ် (၆၀)၊ အနံ အတောင် ခြောက်ဆယ် (၆၀) ရှိစေ။ ကျောက်တုံးကြီး သုံး (၃) တန်းနှင့် သစ်တိုင်သစ် တစ် (၁) တန်း ထားစေ။ ကုန်ကျစရိတ်ကိုလည်း နန်းတော်မှ ပေးစေ။ နေဗုခဒ်နေဇာသည် ယေရုရှလင်မြို့ ဗိမာန်တော်မှ ယူဆောင်၍ ဗာဗုလုန်သို့ ယူလာသော ရွှေဖလား၊ ငွေဖလား အသုံးအဆောင်များကိုလည်း ပြန်ပေး၍၊ ယေရုရှလင်မြို့ ဗိမာန်တော်ရှိရာသို့ ပြန်ပို့စေ” ဟု ထပ်မံ ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ (ဧဇရ ၆:၃-၅)။

“Let the house be builded,” he
further directed regarding
the temple structure, “the
place where they offered
sacrifces, and let the foundations thereof be strongly
laid; the height thereof
threescore cubits, and the
breadth thereof threescore
cubits; with three rows of
great stones, and a row
of new timber: and let
the expenses be given out
Return of the Exiles 599
of the king’s house: and
also let the golden and silver vessels of the house
of God, which Nebuchadnezzar took forth out of
the temple which is at
Jerusalem, and brought
unto Babylon, be restored,
and brought again unto
the temple which is at
Jerusalem.” Ezra 6:3-5.

ဤအမိန့်တော် သတင်းသည် နိုင်ငံတော်၏ အဝေးဆုံး ပြည်နယ်များသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ အရပ်ရပ်သို့ ကွဲပြားရောက်ရှိနေသော သားသမီးများအကြား ကြီးစွာသော ဝမ်းမြောက်မှု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဒံယေလကဲ့သို့ပင် လူအများအပြားသည် အနာဂတ္တိ စကားများကို လေ့လာနေကြပြီး၊ ဇိအုန်အတွက် ဘုရားသခင် ကတိပြုထားသော ကြားဝင်ကူညီမှုကို ရှာဖွေနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့၏ ဆုတောင်းချက်များသည် အဖြေရရှိခဲ့ပြီး၊ ကြည်နူးဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ဤသို့ တညီတညွတ်တည်း သီဆိုနိုင်ကြလေသည်-

Tidings of this decree reached the
farthermost provinces of
the king’s realm, and everywhere among the children of the dispersion
there was great rejoicing.
Many, like Daniel, had [559]
been studying the prophecies, and had been seeking God for His promised
intervention in behalf of
Zion. And now their
prayers were being answered; and with heartfelt joy they could unite in
singing:

“ထာဝရဘုရားသည် ဇိအုန်သုံ့ပန်းများကို ပြန်ဆောင်ခဲ့တော်မူသောအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အိပ်မက်မက်သောသူကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ နှုတ်သည် ရယ်မောခြင်းနှင့်လည်းကောင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ လျှာသည် သီချင်းဆိုခြင်းနှင့်လည်းကောင်း ပြည့်စုံ၏။ ထိုအခါ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့က၊ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အဖို့ ကြီးစွာသောအမှုတို့ကို ပြုတော်မူပြီဟု ဆိုကြ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့အဖို့ ကြီးစွာသောအမှုတို့ကို ပြုတော်မူပြီ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြ၏။” (ဆာလံ ၁၂၆:၁-၃)။

“When the Lord turned
again the captivity
of Zion,
We were like them that
dream.
Then was our mouth flled
with laughter,
600 Prophets and Kings
And our tongue with
singing:
Then said they among the
heathen,
The Lord hath done
great things for them.
The Lord hath done great
things for us;
Whereof we are glad.”
Psalm 126:1-

“ယုဒအမျိုးနှင့် ဗင်္ယာမိန်အမျိုး၏ ဘိုးဘေးများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိလူများ၊ ဘုရားသခင် နှိုးဆော်တော်မူသော သူအပေါင်းတို့သည်”—သုံ့ပန်းဘဝ ရောက်နေသော ယုဒလူတို့အထဲမှ အင်အား ငါးသောင်း (၅၀၀၀၀) ခန့်ရှိသော မြင့်မြတ်သော ကြွင်းကျန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် “ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ရန် သွားရမည်” ဟူသော အံ့ဖွယ်အခွင့်အရေးကို အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ သူတို့၏ မိတ်ဆွေများကလည်း သူတို့ကို လက်ဗလာနှင့် မလွှတ်ကြချေ။ “သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရှိသောသူအပေါင်းတို့သည် ငွေဖလား၊ ရွှေဖလား၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် အဖိုးတန်အရာများကို ပေး၍ ကူညီကြ၏။” ထိုသို့သော စေတနာအလျောက် လှူဒါန်းမှုများအပြင်၊ “နေဗုခဒ်နေဇာသည် ယေရုရှလင်မြို့မှ ယူဆောင်လာသော ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်သုံး ပစ္စည်းများကိုလည်း... ပေရသိမင်းကြီး ကုရုသည် ဘဏ္ဍာစိုး မိသရေဒတ်၏ လက်ဖြင့် ထုတ်ပေးစေ၏။” ထိုပစ္စည်းအရေအတွက်မှာ ငါးထောင်လေးရာ (၅၄၀၀) ရှိပြီး၊ ပြန်လည်တည်ဆောက်မည့် ဗိမာန်တော်တွင် အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။ (ဧဇရ ၁:၅-၁၁)။

“The chief of the fathers of Judah and Benjamin, and the
priests, and the Levites,
with all them whose spirit
God had raised”—these
were the goodly remnant,
about ffty thousand strong,
from among the Jews in
the lands of exile, who
determined to take advantage of the wonderful opportunity offered them “to
go up to build the house
of the Lord which is in
Jerusalem.” Their friends
did not permit them to
go empty-handed. “All
they that were about them
strengthened their hands
with vessels of silver, with
gold, with goods, and with
beasts, and with precious
things.” And to these and
many other voluntary offerings were added “the ves
Return of the Exiles 601
sels of the house of the
Lord, which Nebuchadnezzar had brought forth out of
Jerusalem; ... even those
did Cyrus king of Persia
bring forth by the hand of
Mithredath the treasurer, ...
fve thousand and four hundred” in number, for use in
the temple that was to be
rebuilt. Ezra 1:5-11.

ရှင်ဘုရင် ဒါဝိဒ်၏ အနွယ်တော်ဖြစ်သော ဇေရုဗဗေလ (ရှေရှဗာဇာဟုလည်း လူသိများသည်) အား ကုရုမင်းကြီးသည် ယုဒပြည်သို့ ပြန်မည့်အဖွဲ့၏ မြို့ဝန်အဖြစ် တာဝန်ပေးခဲ့သည်။ သူနှင့်အတူ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ယောရှုလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ သဲကန္တာရကို ဖြတ်ကျော်ရသော ခရီးရှည်ကြီးကို ဘေးအန္တရာယ်ကင်းစွာဖြင့် အောင်မြင်စွာ ခရီးနှင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုပျော်ရွှင်နေသော အဖွဲ့သည် ဘုရားသခင်၏ များပြားလှသော ကရုဏာတော်အတွက် ကျေးဇူးတင်လျက်၊ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အရာများကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် ချက်ချင်းပင် လုပ်ဆောင်ကြသည်။ “ဘိုးဘေးများ” က ဗိမာန်တော် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး ကုန်ကျစရိတ်အတွက် မိမိတို့၏ ပစ္စည်းဥစ္စာများကို လှူဒါန်းရာတွင် ဦးဆောင်ခဲ့ကြပြီး၊ လူထုကလည်း သူတို့၏ စံနမူနာကို လိုက်နာကာ မိမိတို့၏ အနည်းငယ်သော စုဆောင်းမှုထဲမှ ရက်ရောစွာ လှူဒါန်းကြသည်။ (ဧဇရ ၂:၆၄-၇၀ ကိုကြည့်ပါ။)

Upon Zerubbabel (known also
as Sheshbazzar), a descendant of King David,
Cyrus placed the responsibility of acting as gov- [560]
ernor of the company returning to Judea; and with
him was associated Joshua
the high priest. The long
journey across the desert
wastes was accomplished
in safety, and the happy
company, grateful to God
for His many mercies, at
once undertook the work of
re-establishing that which
had been broken down and
destroyed. “The chief of
the fathers” led out in offering of their substance
to help defray the expense
of rebuilding the temple;
and the people, following
their example, gave freely
of their meager store. See
Ezra 2:64-70.
602 Prophets and Kings

အမြန်ဆုံး ဖြစ်နိုင်သမျှ၊ ဗိမာန်တော်ဝင်းအတွင်းရှိ ရှေးဟောင်းယဇ်ပလ္လင် နေရာတွင် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ကြသည်။ ဤယဇ်ပလ္လင်ကို ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ လူတို့သည် “တစ်ဦးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ စုဝေးကြ၏။” နေဗုခဒ်နေဇာက ယေရုရှလင်မြို့ကို ဖျက်ဆီးချိန်တွင် ရပ်ဆိုင်းသွားခဲ့သော သန့်ရှင်းသော ဝတ်ပြုမှုများကို ထိုနေရာတွင် ပြန်လည်ထူထောင်ရန် တညီတညွတ်တည်း ဆောင်ရွက်ကြသည်။ မိမိတို့ ပြန်လည်ပြုပြင်နေသော အိမ်များသို့ မပြန်မီ၊ “တဲတော်ပွဲကိုလည်း ကျင်းပကြ၏။” (ဧဇရ ၃:၁-၆)။

As speedily as possible, an altar
was erected on the site of
the ancient altar in the temple court. To the exercises
connected with the dedication of this altar, the people
had “gathered themselves
together as one man;” and
there they united in re-establishing the sacred services that had been interrupted at the time of the destruction of Jerusalem by
Nebuchadnezzar. Before
separating to dwell in the
homes they were endeavoring to restore, “they kept
also the Feast of Tabernacles.” Ezra 3:1-6.

နေ့စဉ်မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ဆောက်ခြင်းသည် သစ္စာရှိသောကြွင်းကြန်သူတို့ကို များစွာအားတက်စေခဲ့သည်။ ဗိမာန်တော်ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်သောပြင်ဆင်မှုများကို သူတို့သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ လုပ်ဆောင်ကြပြီး၊ ထိုပြင်ဆင်မှုများ တစ်လပြီးတစ်လ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ရဲရင့်မှုကို ရရှိလာကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်မျက်မှောက်တော်၏ ထင်ရှားသောလက္ခဏာများကို နှစ်ပေါင်းများစွာကပင် မခံစားခဲ့ရပေ။ ယခုတွင်လည်း သူတို့၏ဘိုးဘေးများ ဘုရားသခင်ကိုစွန့်ခွာခဲ့ကြသည့် ဝမ်းနည်းဖွယ်အမှတ်အသားများ ဝန်းရံလျက်ရှိနေသဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် မျက်နှာသာပေးခြင်းဆိုင်ရာ တည်မြဲသောအမှတ်အသားတစ်ခုကို သူတို့တောင့်တနေကြသည်။ ကိုယ်ပိုင်ပိုင်ဆိုင်မှုများနှင့် ရှေးကအခွင့်အရေးများကို ပြန်လည်ရရှိခြင်းထက် ဘုရားသခင်၏နှစ်သက်လက်ခံမှုကို သူတို့ပို၍တန်ဖိုးထားကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အတွက် အံ့ဖွယ်သောနည်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့်အတူရှိနေကြောင်း စိတ်ချမှုရှိခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုထက်သာ၍ကြီးမားသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို သူတို့အလိုရှိနေကြသေးသည်။ ဗိမာန်တော်ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီးစီး၍ အတွင်းတော်မှ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ထွန်းတောက်လာမည့်အချိန်ကို သူတို့သည် ရွှင်လန်းသောမျှော်လင့်ချက်ဖြင့် စောင့်စားနေကြသည်။

The setting up of the altar
of daily burnt offerings
greatly cheered the faithful
remnant. Heartily they entered into the preparations
necessary for the rebuilding of the temple, gathering courage as these preparations advanced from month
to month. They had for
many years been deprived
of the visible tokens of
God’s presence. And now,
surrounded as they were
by many sad reminders of
the apostasy of their fathers, they longed for some
abiding token of divine for
Return of the Exiles 603
giveness and favor. Above
the regaining of personal
property and ancient privileges, they valued the approval of God. Wonderfully had He wrought in
their behalf, and they felt [561]
[562]
[563]
the assurance of His presence with them; yet they
desired greater blessings
still. With joyous anticipation they looked forward to
the time when, with temple rebuilt, they might behold the shining forth of
His glory from within.

အဆောက်အအုံပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်နေကြသော အလုပ်သမားများသည် ရှေးရှောလမုန်မင်းကြီးလက်ထက်က ဗိမာန်တော်တည်ရာနေရာသို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့သော အလွန်ကြီးမားသည့် ကျောက်တုံးအချို့ကို အပျက်အစီးများကြားတွင် တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုရန်အသင့်ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ကြပြီး ပစ္စည်းအသစ်များစွာကိုလည်း စုဆောင်းခဲ့ကြသည်။ မကြာမီတွင် အခြေမြစ်ကျောက်ကို ချရမည့်အဆင့်သို့ အလုပ်များရောက်ရှိလာသည်။ ထိုလုပ်ငန်းတိုးတက်မှုကို ကြည့်ရှုရန်နှင့် ထိုအလုပ်တွင် ပါဝင်ခွင့်ရသည့်အတွက် သူတို့၏ဝမ်းမြောက်မှုကို ဖော်ပြရန် စုဝေးရောက်ရှိလာကြသော လူထောင်ပေါင်းများစွာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အခြေမြစ်ကျောက်ကို ချခဲ့ကြသည်။ ထိုထောင့်ချုပ်ကျောက်ကို နေရာချနေစဉ်တွင် လူအပေါင်းတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ တံပိုးခရာမှုတ်သံ၊ အာသပ်သားတို့၏ လင်းကွင်းတီးသံများနှင့်အတူ "ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းမြတ်တော်မူ၏၊ ဣသရေလအမျိုး၌ ပြုတော်မူသော ကရုဏာတော်သည် အစဉ်အမြဲတည်သတည်း" ဟု အလှည့်ကျ သီချင်းဆို၍ ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကာ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းကြလေသည်။ အခန်းငယ် ၁၁။

The workmen engaged in the
preparation of the building material, found among
the ruins some of the immense stones brought to
the temple site in the days
of Solomon. These were
made ready for use, and
much new material was
provided; and soon the
work was advanced to the
point where the foundation
stone must be laid. This
was done in the presence of
many thousands who had
assembled to witness the
progress of the work and to
give expression to their joy
in having a part in it. While
the cornerstone was being
set in position, the peo
604 Prophets and Kings
ple, accompanied by the
trumpets of the priests and
the cymbals of the sons of
Asaph, “sang together by
course in praising and giving thanks unto the Lord;
because He is good, for His
mercy endureth forever toward Israel.” Verse 11.

ပြန်လည်တည်ဆောက်တော့မည့် ထိုအိမ်တော်သည် ဇိအုန်တောင်အပေါ် ဘုရားသခင်ပြသလိုသော မျက်နှာသာတော်နှင့်ပတ်သက်သည့် ပရောဖက်ပြုချက်များစွာ၏ အကြောင်းအရာဖြစ်ခဲ့သဖြင့်၊ ထောင့်ချုပ်ကျောက်ချသည့်အခါတွင် ရှိနေသူအားလုံးသည် ထိုအခါသမယ၏ စိတ်ဓာတ်ဖြင့် စိတ်နှလုံးပါပါ ပါဝင်သင့်ကြသည်။ သို့သော် ထိုမင်္ဂလာရှိသောနေ့တွင် ကြားရသော ဂီတသံနှင့် ချီးမွမ်းသံများကြားတွင် မသာယာသောအသံတစ်ခု ရောနှောနေခဲ့သည်။ "အရင်အိမ်တော်ကို မြင်ဖူးသော ယဇ်ပုရောဟိတ်၊ လေဝိသား၊ အဆွေအမျိုးသူကြီးတို့တွင် အသက်ကြီးသောသူအများတို့သည် ယခုအိမ်တော်အမြစ်ကို ချသည်ကို မြင်သောအခါ ကြီးသောအသံနှင့် ငိုကြွေးကြ၏။" အခန်းငယ် ၁၂။

The house that was about to be
rebuilt had been the subject of many prophecies
concerning the favor that
God desired to show Zion,
and all who were present
at the laying of the cornerstone should have entered heartily into the spirit
of the occasion. Yet mingled with the music and the
shouts of praise that were
heard on that glad day, was
a discordant note. “Many
of the priests and Levites
and chief of the fathers,
who were ancient men, that
had seen the frst house,
when the foundation of
this house was laid before
their eyes, wept with a loud
voice.” Verse 12.

[၅၆၄] ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုများသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နောင်တမရဘဲ နေခဲ့ကြခြင်း၏ ရလဒ်များကို တွေးတောမိသောအခါ သူတို့၏နှလုံးသားတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်လျှံလာခြင်းမှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့နှင့် သူတို့၏မျိုးဆက်များသည် ဘုရားသခင်၏စကားကို နားထောင်ပြီး ဣသရေလလူမျိုးအတွက် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ကြပါက၊ ရှောလမုန်တည်ဆောက်ခဲ့သော ဗိမာန်တော်သည် ဖျက်ဆီးခံရမည်မဟုတ်သလို၊ သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံရခြင်းလည်း လိုအပ်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကျေးဇူးကန်းခြင်းနှင့် သစ္စာမဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် သူတို့သည် တစ်ပါးအမျိုးသားများကြားတွင် ကွဲလွင့်ခဲ့ကြရသည်။

[564] It was natural that sadness should
fll the hearts of these aged
men, as they thought of
the results of long-continued impenitence. Had
Return of the Exiles 605
they and their generation
obeyed God, and carried
out His purpose for Israel, the temple built by
Solomon would not have
been destroyed and the
captivity would not have
been necessary. But because of ingratitude and
disloyalty they had been
scattered among the heathen.

ယခုအခါ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ နူးညံ့သောကရုဏာတော်ဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးထံသို့ တစ်ဖန်ကြွလာပြီး သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ပြည်သို့ ပြန်လာခွင့်ပြုခဲ့သည်။ အတိတ်ကအမှားများကြောင့် ဝမ်းနည်းခြင်းသည် ကြီးစွာသောရွှင်လန်းခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသင့်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကုရုမင်းကြီး၏စိတ်နှလုံးကို လှုံ့ဆော်၍ ဗိမာန်တော်ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာတွင် ကူညီစေခဲ့သည်မှာ နက်ရှိုင်းသောကျေးဇူးတင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသင့်သည်။ သို့သော် အချို့သူတို့သည် ဘုရားသခင်ဖွင့်ပေးထားသော လမ်းစဉ်ကို သတိမပြုမိဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းအစား မကျေနပ်မှုနှင့် အားငယ်မှုများကို မွေးမြူခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ရှောလမုန်ဗိမာန်တော်၏ ဘုန်းအသရေကို မြင်ဖူးခဲ့ကြသဖြင့်၊ ယခုတည်ဆောက်မည့် အဆောက်အအုံသည် ယခင်အဆောက်အအုံထက် နိမ့်ကျနေသည်ကို ကြည့်၍ ညည်းတွားကြသည်။ ဤသို့မြည်တမ်းခြင်း၊ ကန့်ကွက်ခြင်းနှင့် အပြစ်တင်နှိုင်းယှဉ်ခြင်းတို့သည် လူအများ၏စိတ်ကို ကျဆင်းစေပြီး တည်ဆောက်သူတို့၏ လက်ကိုအားလျော့စေခဲ့သည်။ အစကတည်းက လွတ်လပ်စွာ ဝေဖန်ကန့်ကွက်ခံရပြီး မြည်တမ်းစရာဖြစ်နေသော ဤအဆောက်အအုံကို ဆက်လက်တည်ဆောက်သင့် မသင့်ဟု အလုပ်သမားများ သံသယဝင်လာကြသည်။

Conditions were now changed. In
tender mercy the Lord had
again visited His people
and allowed them to return
to their own land. Sadness
because of the mistakes
of the past should have
given way to feelings of
great joy. God had moved
upon the heart of Cyrus
to aid them in rebuilding the temple, and this
should have called forth expressions of profound gratitude. But some failed
of discerning God’s opening providences. Instead
of rejoicing, they cherished thoughts of discontent and discouragement.
They had seen the glory
of Solomon’s temple, and
they lamented because of
the inferiority of the building now to be erected.
606 Prophets and Kings
The murmuring and complaining, and the unfavorable
comparisons made, had
a depressing influence on
the minds of many and
weakened the hands of
the builders. The workmen were led to question
whether they should proceed with the erection of
a building that at the beginning was so freely criticized and was the cause of
so much lamentation.

သို့သော် ပရိသတ်ထဲတွင် ပို၍ကြီးမားသောယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပို၍ကျယ်ပြန့်သော အမြော်အမြင်ရှိသူများစွာလည်း ရှိကြရာ၊ သူတို့သည် ဤသေးငယ်သောဘုန်းအသရေကို ထိုမျှလောက် မကျေမနပ်မဖြစ်ကြပေ။ "အများသောသူတို့သည် ဝမ်းမြောက်သဖြင့် ကြွေးကြော်ကြ၏။ [၅၆၅] ထိုသို့ ဝမ်းမြောက်သဖြင့် ကြွေးကြော်သော အသံနှင့် ငိုကြွေးသောအသံကို လူတို့သည် မခွဲခြားနိုင်ကြ။ လူတို့သည် အားကြီးသောအသံနှင့် ကြွေးကြော်သဖြင့်၊ ထိုအသံကို ဝေးသောအရပ်က ကြားရ၏။" အခန်းငယ် ၁၂၊ ၁၃။

There were many in the congregation, however, whose
larger faith and broader vision did not lead them
to view this lesser glory
with such dissatisfaction.
“Many shouted aloud for
joy: so that the people
could not discern the noise
[565] of the shout of joy from
the noise of the weeping of
the people: for the people
shouted with a loud shout,
and the noise was heard
afar off.” Verses 12, 13.

ဗိမာန်တော်အခြေမြစ်ကျောက်ချသည့်နေ့တွင် ဝမ်းမမြောက်နိုင်ခဲ့သူများသည် ထိုနေ့က သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကင်းမဲ့မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ရလဒ်များကို ကြိုတင်မြင်နိုင်ခဲ့ပါက၊ သူတို့သည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားကြပေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ မနှစ်သက်ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းစကားများက မည်မျှအလေးအနက်သက်ရောက်သည်ကို သူတို့မသိရှိခဲ့ကြသလို၊ သူတို့၏ဖော်ပြခဲ့သော မကျေနပ်မှုများက ဘုရားသခင်၏အိမ်တော် ပြီးစီးရန် မည်မျှနှောင့်နှေးစေမည်ကိုလည်း သူတို့မသိခဲ့ကြပေ။

Could those who failed to rejoice
at the laying of the foundation stone of the temple
have foreseen the results
of their lack of faith on
that day, they would have
been appalled. Little did
Return of the Exiles 607
they realize the weight of
their words of disapproval
and disappointment; little
did they know how much
their expressed dissatisfaction would delay the completion of the Lord’s house.

ပထမဗိမာန်တော်၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် ၎င်း၏ဘာသာရေးဝတ်ပြုမှုဆိုင်ရာ ခမ်းနားသောအခမ်းအနားများသည် သုံ့ပန်းအဖြစ်မခံရမီက ဣသရေလလူမျိုးအတွက် ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့၏ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုသည် ဘုရားသခင်က အရေးကြီးဆုံးဟု မှတ်ယူသော အရည်အချင်းများ မကြာခဏဆိုသလို လိုအပ်နေခဲ့သည်။ ပထမဗိမာန်တော်၏ ဘုန်းအသရေနှင့် ဝတ်ပြုမှု၏ ခမ်းနားမှုတို့သည် ဘုရားသခင်ထံတွင် သူတို့ကို မျက်နှာသာရစေခြင်းငှာ မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်တွင် တန်ဖိုးရှိလှသော အရာတစ်ခုတည်းဖြစ်သည့် နှိမ့်ချသောစိတ်နှင့် နောင်တရသောနှလုံးသားတည်းဟူသော ယဇ်ကို သူတို့မပူဇော်ခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

The magnifcence of the frst temple, and the imposing rites
of its religious services,
had been a source of pride
to Israel before their captivity; but their worship
had ofttimes been lacking
in those qualities which
God regards as most essential. The glory of the frst
temple, the splendor of its
service, could not recommend them to God; for that
which is alone of value in
His sight, they did not offer. They did not bring
Him the sacrifce of a humble and contrite spirit.

ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ဆိုင်ရာ အရေးကြီးသောအခြေခံမူများကို မျက်ကွယ်ပြုမိသောအခါ၊ ဘာသာရေးအခမ်းအနားများသည် များပြားလှပြီး အလွန်အကျွံဖြစ်လာတတ်သည်။ စရိုက်လက္ခဏာတည်ဆောက်ခြင်းကို လျစ်လျူရှုသောအခါ၊ စိတ်ဝိညာဉ်၏တန်ဆာဆင်မှု ကင်းမဲ့နေသောအခါ၊ ရိုးသားဖြောင့်မတ်သော ဘုရားဝတ်၌မွေ့လျော်ခြင်းကို မထီမဲ့မြင်ပြုသောအခါတွင်၊ မာနနှင့် ကြွားဝါလိုသောစိတ်တို့က ခမ်းနားသောချာ့ချ်အဆောက်အအုံများ၊ တင့်တယ်သောပြင်ဆင်မှုများနှင့် ထည်ဝါသောအခမ်းအနားများကို တောင်းဆိုလာကြသည်။ သို့သော် ဤအရာအားလုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် ဘုန်းတော်မထင်ရှားပေ။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏အသင်းတော်ကို ပြင်ပမှသာလွန်ချက်များကြောင့် တန်ဖိုးထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ လောကနှင့် ကွဲပြားခြားနားစေသော စစ်မှန်သော ဘုရားဝတ်၌မွေ့လျော်ခြင်းကြောင့်သာ တန်ဖိုးထားတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် အသင်းသားတို့ ခရစ်တော်ကို သိကျွမ်းခြင်း၌ ကြီးထွားလာမှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အတွေ့အကြုံများ တိုးတက်လာမှုတို့အပေါ် မူတည်၍ ခန့်မှန်းတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ချစ်ခြင်းနှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမူများကို ရှာဖွေတော်မူသည်။ မည်မျှပင် လှပသော အနုပညာလက်ရာများဖြစ်စေကာမူ ခရစ်တော်၏ကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်ကြသော သူတို့တွင် ထင်ရှားပြသရမည့် စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် စရိုက်လက္ခဏာ၏ အလှအပနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။

It is when the vital principles of the
kingdom of God are lost
sight of, that ceremonies
become multitudinous and
extravagant. It is when the
character building is neglected, when the adornment of the soul is lacking, when the simplicity
of godliness is despised,
that pride and love of dis
608 Prophets and Kings
play demand magnifcent
church edifces, splendid
adornings, and imposing
ceremonials. But in all this
God is not honored. He
values His church, not for
its external advantages, but
for the sincere piety which
distinguishes it from the
world. He estimates it according to the growth of its
members in the knowledge
of Christ, according to
[566] their progress in spiritual
experience. He looks for
the principles of love and
goodness. Not all the
beauty of art can bear comparison with the beauty of
temper and character to be
revealed in those who are
Christ’s representatives.

အသင်းတော်တစ်ခုသည် ပြည်တွင်းတွင် အဆင်းရဲဆုံးဖြစ်နိုင်သည်။ ပြင်ပမှပြသစရာ ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုမျှ မရှိဘဲလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် အသင်းသားများသည် ခရစ်တော်၏စရိုက်လက္ခဏာဆိုင်ရာ အခြေခံမူများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက၊ ကောင်းကင်တမန်များသည် သူတို့၏ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းတွင် ပူးပေါင်းပါဝင်ကြလိမ့်မည်။ ကျေးဇူးသိတတ်သောနှလုံးသားများမှ ထွက်ပေါ်လာသော ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းတို့သည် ဘုရားသခင်ထံသို့ မွှေးကြိုင်သော ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

A congregation may be the poorest in the land. It may be
without the attractions of
any outward show; but if
the members possess the
principles of the character of Christ, angels will
unite with them in their
worship. The praise and
thanksgiving from grateful
hearts will ascend to God
as a sweet oblation.
Return of the Exiles 609

"ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းမြတ်တော်မူသည်ဖြစ်၍၊ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းကြလော့။ ကရုဏာတော်သည် အစဉ်အမြဲတည်သတည်း။ ထာဝရဘုရား ရွေးနုတ်တော်မူသောသူ၊ ရန်သူ့လက်မှ ရွေးနုတ်တော်မူသောသူတို့သည် ထိုသို့ဆိုကြစေ။" ဆာလံ ၁၀၇:၁၊ ၂။

“Give thanks unto the
Lord, for He is
good:
For His mercy endureth
forever.
Let the redeemed of the
Lord say so,
Whom He hath redeemed from the
hand of the
enemy.”
“Sing unto Him, sing
psalms unto Him:
Talk ye of all His wondrous works.
Glory ye in His holy name:
Let the heart of them
rejoice that seek the
Lord.”
“For He satisfeth the longing soul,
And flleth the hungry soul with goodness.”
Psalm 107:1, 2
Psalm 107:9.