အခန်း (၆)— ရှင်ဘုရင်ရောဗောင်မင်း၏မာန်မာန ထောင်လွှားခြင်းအကျိုးဆက်

 

အခန်း (၆)—ရှင်ဘုရင်ရောဗောင်မင်း၏မာန်မာန ထောင်လွှားခြင်းအကျိုးဆက်

Chapter 6—The Rending of the Kingdom 

“ရှောလမုန်သည် မိမိဘိုးဘေးတို့နှင့်အတူ အိပ်ပျော်၍၊ မိမိအဘ ဒါဝိဒ်၏ မြို့၌ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို ခံလေ၏။ သူ၏သား ရောဗောင်သည် ခမည်းတော်အရာ၌ နန်းထိုင်လေ၏။” ဓမ္မရာဇဝင်တတိယစောင် ၁၁:၄၃။

“Solomon slept with his fathers, and was buried in the City of
David his father: and Rehoboam his son reigned in his stead.” 1
Kings 11:43.

နန်းတက်ပြီး မကြာမီတွင် ရောဗောင်သည် ရှေခင်မြို့သို့ သွားခဲ့သည်။ ထိုမြို့၌ ဣသရေလအနွယ် အားလုံးထံမှ တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိရန် သူမျှော်လင့်ခဲ့သည်။ “ဣသရေလအမျိုးသား အပေါင်းတို့သည် သူ့ကို ရှင်ဘုရင်အရာ၌ မြှောက်ခြင်းငှာ ရှေခင်မြို့သို့ ရောက်လာကြ၏။” ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၁၀:၁။

Soon after his accession to the throne, Rehoboam went to
Shechem, where he expected to receive formal recognition from
all the tribes. “To Shechem were all Israel come to make him king.”
2 Chronicles 10:1.

ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိနေသူများထဲတွင် နေဗတ်၏သား ယေရောဗောင်လည်း ပါဝင်သည်။ ထိုယေရောဗောင်သည် ရှောလမုန်မင်း နန်းစံစဉ်ကာလအတွင်း “ခွန်အားကြီးသောသူ” အဖြစ် လူသိများခဲ့ပြီး၊ ရှိလောမြို့သား ပရောဖက် အဟိယက သူ့ထံသို့ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ သတင်းစကားကို ပေးခဲ့ဖူးသည်- “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် နိုင်ငံကို ရှောလမုန်လက်မှ ဆွဲနှုတ်၍ သင့်အား ၁၀ နွယ်ကို ပေးမည်။” ဓမ္မရာဇဝင်တတိယစောင် ၁၁:၂၈၊ ၃၁။

Among those present was Jeroboam the son of Nebat—the same
Jeroboam who during Solomon’s reign had been known as “a mighty
man of valor,” and to whom the prophet Ahijah the Shilonite had
delivered the startling message, “Behold, I will rend the kingdom
out of the hand of Solomon, and will give ten tribes to thee.” 1 Kings
11:28, 31.

ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ စေတမန်မှတစ်ဆင့် နိုင်ငံတော်ကို ခွဲခြမ်းရန် လိုအပ်ကြောင်း ယေရောဗောင်အား ရှင်းလင်းစွာ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဤခွဲခြားမှုကို ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ “သူတို့သည် ငါ့ကို စွန့်ပစ်၍၊ ဇိဒုန်လူတို့၏ ဘုရားမ အာရှတရက်၊ မောဘလူတို့၏ ဘုရား ခေမုရှ၊ အမ္မုန်လူတို့၏ ဘုရား မိလကုန်တို့ကို ကိုးကွယ်ကြသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ငါ့ရှေ့မှာ ဖြောင့်မတ်စွာ ပြုခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ငါ့စီရင်ထုံးနှင့် ငါ့တရားတို့ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ဒါဝိဒ်ပြုသကဲ့သို့ ငါ့လမ်းသို့ မလိုက်ကြသောကြောင့်လည်းကောင်း ဖြစ်၏” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ အပိုဒ်ငယ် ၃၃။

The Lord through His messenger had spoken plainly to Jeroboam
regarding the necessity of dividing the kingdom. This division
must take place, He had declared, “because that they have forsaken
Me, and have worshiped Ashtoreth the goddess of the Zidonians, [88]
Chemosh the god of the Moabites, and Milcom the god of the children of Ammon, and have not walked in My ways, to do that which
is right in Mine eyes, and to keep My statutes and My judgments, as
did David.” Verse 33.

ယေရောဗောင်အား ထပ်မံညွှန်ကြားခဲ့သည်မှာ၊ ရှောလမုန် နန်းစံခြင်း မပြီးမချင်း နိုင်ငံတော်ကို မခွဲရသေးခြင်း ဖြစ်သည်။ “ငါသည် နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးကို သူ၏လက်မှ မယူသေး။ ငါရွေးချယ်သော ငါ့ကျွန်ဒါဝိဒ်သည် ငါ့ပညတ်နှင့် ငါ့စီရင်ထုံးများကို စောင့်ရှောက်သောကြောင့်၊ ဒါဝိဒ်အတွက် ရှောလမုန် အသက်ရှင်သမျှ ကာလပတ်လုံး သူ့ကို မင်းအရာ၌ ထားမည်။ သို့သော်လည်း သူ၏သားလက်မှ နိုင်ငံကို ငါယူ၍ သင့်အား ၁၀ နွယ်ကို ပေးမည်” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ အပိုဒ်ငယ် ၃၄၊ ၃၅။

Jeroboam had been further instructed that the kingdom was not
to be divided before the close of Solomon’s reign. “I will not take
the whole kingdom out of his hand,” the Lord had declared; “but I
will make him prince all the days of his life for David My servant’s
sake, whom I chose, because he kept My commandments and My
statutes: but I will take the kingdom out of his son’s hand, and will
give it unto thee, even ten tribes.” Verses 34, 35.

ရှောလမုန်သည် မိမိ၏ အရိုက်အရာကို ဆက်ခံမည့် ရောဗောင်အား ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက် ကြိုတင်ပြောဆိုထားသော ထိုအကျပ်အတည်းကို ပညာရှိစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ပေးလိုခဲ့သော်လည်း၊ ငယ်စဉ်ကတည်းက သွန်သင်မှုများ အလွန်အမင်း ပျော့ကွက်ခဲ့သော မိမိသား၏ စိတ်ဓာတ်အပေါ်တွင် ခိုင်မာသော ကောင်းကျိုးပြု လွှမ်းမိုးမှုကို သူဘယ်သောအခါမှ မပေးနိုင်ခဲ့ပါ။ ရောဗောင်သည် အမ္မုန်အမျိုးသမီးဖြစ်သော မိမိမိခင်ထံမှ မတည်ငြိမ်သော စရိုက်လက္ခဏာကို အမွေရခဲ့သည်။ အချို့သော အချိန်များတွင် သူသည် ဘုရားသခင်အား အမှုတော်ဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သဖြင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြီးပွားချမ်းသာမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ခိုင်မြဲမှုမရှိဘဲ၊ နောက်ဆုံးတွင် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ့အား ဝန်းရံထားသော မကောင်းသော သြဇာများအောက်တွင် အရှုံးပေးခဲ့သည်။ ရောဗောင်၏ ဘဝမှ အမှားများနှင့် သူ၏ နောက်ဆုံး ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာမှုတွင်၊ ရှောလမုန်သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သော အမျိုးသမီးများနှင့် ထိမ်းမြားခဲ့ခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ရလဒ်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

Although Solomon had longed to prepare the mind of Rehoboam,
his chosen successor, to meet with wisdom the crisis foretold by the
prophet of God, he had never been able to exert a strong molding
influence for good over the mind of his son, whose early training
57
58 Prophets and Kings
had been so grossly neglected. Rehoboam had received from his
mother, an Ammonitess, the stamp of a vacillating character. At
times he endeavored to serve God and was granted a measure of
prosperity; but he was not steadfast, and at last he yielded to the
influences for evil that had surrounded him from infancy. In the
mistakes of Rehoboam’s life and in his fnal apostasy is revealed the
fearful result of Solomon’s union with idolatrous women.

ဣသရေလ အနွယ်ဝင်များသည် ယခင်အုပ်ချုပ်သူ၏ ဖိနှိပ်သော အစီအမံများအောက်တွင် ဆိုးရွားသော ဒုက္ခများကို ကြာမြင့်စွာ ခံစားခဲ့ရသည်။ ရှောလမုန်သည် ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာစဉ်ကာလအတွင်း အလွန်အကျွံ သုံးဖြုန်းမှုများကြောင့် လူထုအပေါ်တွင် အခွန်အတုပ်များစွာ ချမှတ်ခဲ့ပြီး ခိုင်းစေမှုများစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အုပ်ချုပ်သူအသစ်ကို ဘိသိက်မပေးမီ၊ အနွယ်များမှ ခေါင်းဆောင်များသည် ရှောလမုန်၏သားအနေဖြင့် ဤဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို လျှော့ချပေးရန် အစီအစဉ် ရှိ၊ မရှိကို သိရှိရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ “ယေရောဗောင်နှင့် ဣသရေလအမျိုးသား အပေါင်းတို့သည် ရောဗောင်ထံသို့ လာ၍၊ ကိုယ်တော်၏ ခမည်းတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်မှာ လေးသောထမ်းပိုးကို တင်တော်မူပြီ။ ယခုမူကား ကိုယ်တော်၏ ခမည်းတော် တင်တော်မူသော ခက်ခဲသော အစေခံခြင်းနှင့် လေးသော ထမ်းပိုးကို လျှော့တော်မူပါ။ သို့ပြုလျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ အစေကို ခံပါမည်ဟု လျှောက်ကြ၏။”

The tribes had long suffered grievous wrongs under the oppressive measures of their former ruler. The extravagance of Solomon’s
[89] reign during his apostasy had led him to tax the people heavily and
to require of them much menial service. Before going forward with
the coronation of a new ruler, the leading men from among the
tribes determined to ascertain whether or not it was the purpose of
Solomon’s son to lessen these burdens. “So Jeroboam and all Israel
came and spake to Rehoboam, saying, Thy father made our yoke
grievous: now therefore ease thou somewhat the grievous servitude
of thy father, and his heavy yoke that he put upon us, and we will
serve thee.”

ရောဗောင်သည် မိမိ၏ မူဝါဒကို မချမှတ်မီ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် တိုင်ပင်လိုသဖြင့်၊ “သုံးရက်လွန်မှ ငါ့ထံသို့ တစ်ဖန်လာကြဦးလော့” ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လူစုသည် ထွက်သွားကြသည်။

Desirous of taking counsel with his advisers before outlining his
policy, Rehoboam answered, “Come again unto me after three days.
And the people departed.

“ရောဗောင်မင်းကြီးသည် ခမည်းတော် ရှောလမုန် အသက်ရှင်စဉ်အခါ၊ ရှေ့တော်၌ ခစားသော လူကြီးတို့နှင့် တိုင်ပင်၍၊ ဤလူတို့အား အဘယ်သို့ ပြန်ပြောရမည်နည်းဟု မေးမြန်းလျှင်၊ ထိုသူတို့က၊ ကိုယ်တော်သည် ဤလူတို့အား ကျေးဇူးပြု၍ သူတို့ကို နှစ်သက်စေလျက်၊ ကောင်းသောစကားဖြင့် ပြန်ပြောတော်မူလျှင်၊ သူတို့သည် အစဉ်မပြတ် ကိုယ်တော်၏ အစေကို ခံကြပါလိမ့်မည်ဟု ပြန်လျှောက်ကြ၏။” ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၁၀:၃-၇။

“And King Rehoboam took counsel with the old men that had
stood before Solomon his father while he yet lived, saying, What
counsel give ye me to return answer to this people? And they spake
unto him, saying, If thou be kind to this people, and please them,
and speak good words to them, they will be thy servants forever.” 2
Chronicles 10:3-7.

ရောဗောင်သည် အားမရသဖြင့်၊ မိမိနှင့်အတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့သော လူငယ်များနှင့် တိုင်ပင်ကာ၊ “ခမည်းတော် တင်တော်မူသော ထမ်းပိုးကို လျှော့ပါဟု လျှောက်သော ဤလူတို့အား အဘယ်သို့ ပြန်ပြောရမည်နည်း” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဓမ္မရာဇဝင်တတိယစောင် ၁၂:၉။ ထိုလူငယ်များကမူ မင်းကြီးအား မိမိ၏ လက်အောက်ခံများကို တင်းတင်းမာမာ ဆက်ဆံရန်နှင့် အစကတည်းက မိမိ၏ အလိုဆန္ဒကို မည်သူမျှ ဝင်ရောက်မနှောင့်ယှက်နိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသရန် အကြံပြုခဲ့ကြသည်။

Dissatisfed, Rehoboam turned to the younger men with whom
he had associated during his youth and early manhood, and inquired
of them, “What counsel give ye that we may answer this people,
who have spoken to me, saying, Make the yoke which thy father did
put upon us lighter?” 1 Kings 12:9. The young men suggested that
he deal sternly with the subjects of his kingdom and make plain to
them that from the very beginning he would brook no interference
with his personal wishes.

အကြွင်းမဲ့ အာဏာကို ကျင့်သုံးနိုင်တော့မည်ဟူသော မြှောက်ပင့်မှုကို ရရှိကာ၊ ရောဗောင်သည် မိမိနိုင်ငံရှိ လူကြီးသူမတို့၏ အကြံဉာဏ်ကို လျစ်လျူရှုပြီး လူငယ်များကိုသာ မိမိ၏ အကြံပေးများအဖြစ် ထားရှိရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ချိန်းဆိုထားသော နေ့တွင် “ယေရောဗောင်နှင့် လူအပေါင်းတို့သည် ရောဗောင်ထံသို့ ရောက်လာကြသောအခါ”၊ ရောဗောင်သည် “လူတို့အား ခက်ထန်စွာ ပြန်ပြော၍၊ ... ငါ့ခမည်းတော်သည် သင်တို့အပေါ်မှာ လေးသောထမ်းပိုးကို တင်တော်မူပြီ။ ငါသည် ထိုထမ်းပိုးကို သာ၍ လေးစေမည်။ ငါ့ခမည်းတော်သည် ကြိမ်လုံးနှင့် ရိုက်တော်မူပြီ။ ငါမူကား ကင်းမြီးကောက်နှင့် ရိုက်မည်” ဟု ဆိုလေ၏။ အပိုဒ်ငယ် ၁၂-၁၄။

Flattered by the prospect of exercising supreme authority, Re-
[90] hoboam determined to disregard the counsel of the older men of his
realm, and to make the younger men his advisers. Thus it came to
Rending of the Kingdom 59
pass that on the day appointed, when “Jeroboam and all the people came to Rehoboam” for a statement concerning the policy he
intended to pursue, Rehoboam “answered the people roughly, ...
saying, My father made your yoke heavy, and I will add to your
yoke: my father also chastised you with whips, but I will chastise
you with scorpions.” Verses 12-14.

ရောဗောင်နှင့် သူ၏ အတွေ့အကြုံမရှိသော အကြံပေးများသည် ဣသရေလလူမျိုးနှင့် ပတ်သက်သော ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို နားလည်ခဲ့ကြပါက၊ အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ရန် လူထု၏ တောင်းဆိုချက်ကို သူတို့ နားထောင်ခဲ့ကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ရှေခင်မြို့တွင် တွေ့ဆုံစဉ်က ရရှိခဲ့သော အခွင့်အရေးတွင် သူတို့သည် အကြောင်းနှင့် အကျိုးကို မစဉ်းစားခဲ့ကြသဖြင့်၊ လူအများအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းမှာ ထာဝရ အားနည်းသွားခဲ့သည်။ ရှောလမုန်လက်ထက်က ဖိနှိပ်မှုများကို ဆက်လက်ထားရှိရုံသာမက သာ၍ တိုးမြှင့်မည်ဟူသော သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ဣသရေလအတွက် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်နေပြီး၊ လူထုအနေဖြင့် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်အပေါ် သံသယဝင်ရန် လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အာဏာကို ကျင့်သုံးရန် အသိဉာဏ်မဲ့၍ ကိုယ်ချင်းစာနာမှုကင်းမဲ့သော ဤကြိုးပမ်းမှုတွင်၊ မင်းကြီးနှင့် သူရွေးချယ်ထားသော အကြံပေးများသည် ရာထူးနှင့် အာဏာအပေါ် မာနထောင်လွှားမှုကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

Had Rehoboam and his inexperienced counselors understood
the divine will concerning Israel, they would have listened to the
request of the people for decided reforms in the administration of
the government. But in the hour of opportunity that came to them
during the meeting in Shechem, they failed to reason from cause
to effect, and thus forever weakened their influence over a large
number of the people. Their expressed determination to perpetuate
and add to the oppression introduced during Solomon’s reign was
in direct conflict with God’s plan for Israel, and gave the people
ample occasion to doubt the sincerity of their motives. In this unwise
and unfeeling attempt to exercise power, the king and his chosen
counselors revealed the pride of position and authority.

ထာဝရဘုရားသည် ရောဗောင်အား သူချမှတ်ထားသော မူဝါဒကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ခွင့်မပြုခဲ့ပါ။ ရှောလမုန်လက်ထက်က ဖိနှိပ်မှုများကြောင့် အလွန်အမင်း စိတ်ဆိုးနေကြသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော သူတို့သည် ဒါဝိဒ်၏ အမျိုးအနွယ်ကို ပုန်ကန်ရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ဟု ခံစားခဲ့ကြရသည်။ “ရှင်ဘုရင်သည် နားမထောင်ကြောင်းကို ဣသရေလအမျိုးသား အပေါင်းတို့သည် မြင်လျှင်၊ ငါတို့သည် ဒါဝိဒ်နှင့် အဘယ်သို့ ဆိုင်သနည်း။ ယေရှဲ၏သား၌ အဘယ်အမွေကိုမျှ မရ။ အို ဣသရေလအမျိုးသားတို့၊ ကိုယ့်တဲသို့ သွားကြလော့။ ဒါဝိဒ်၊ သင်၏ အိမ်ကို ကြည့်ရှုလော့ဟု ပြန်ဆို၍၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ကိုယ့်တဲသို့ သွားကြလေ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၁၆။

The Lord did not allow Rehoboam to carry out the policy he had
outlined. Among the tribes were many thousands who had become
thoroughly aroused over the oppressive measures of Solomon’s reign,
and these now felt that they could not do otherwise than rebel against
the house of David. “When all Israel saw that the king hearkened
not unto them, the people answered the king, saying, What portion [91]
have we in David? neither have we inheritance in the son of Jesse:
to your tents, O Israel: now see to thine own house, David. So Israel
departed unto their tents.” Verse 16.

ရောဗောင်၏ ခက်ထန်သော စကားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကွဲပြားမှုမှာ ပြန်လည်ပြင်ဆင်၍ မရနိုင်တော့ပါ။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဣသရေလ ၁၂ နွယ်မှာ ကွဲပြားသွားခဲ့သည်။ ယုဒအနွယ်နှင့် ဗင်္ယာမိန်အနွယ်တို့သည် ရောဗောင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် တောင်ပိုင်း ယုဒနိုင်ငံကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး၊ မြောက်ပိုင်း ၁၀ နွယ်မှာမူ ယေရောဗောင်ကို အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် တင်မြှောက်ကာ ဣသရေလနိုင်ငံအဖြစ် သီးခြား အစိုးရကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် နိုင်ငံတော် ကွဲပြားခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပရောဖက်၏ ကြိုတင်ပြောဆိုချက်မှာ ပြည့်စုံလာခဲ့သည်။ “ထိုအမှုသည် ထာဝရဘုရား၏ အခွင့်တော်ကြောင့် ဖြစ်၏။” အပိုဒ်ငယ် ၁၅။

The breach created by the rash speech of Rehoboam proved
irreparable. Thenceforth the twelve tribes of Israel were divided,
the tribes of Judah and Benjamin composing the lower or southern
kingdom of Judah, under the rulership of Rehoboam; while the
ten northern tribes formed and maintained a separate government,
known as the kingdom of Israel, with Jeroboam as their ruler. Thus
was fulflled the prediction of the prophet concerning the rending of
the kingdom. “The cause was from the Lord.” Verse 15.

ရောဗောင်သည် ၁၀ နွယ်တို့က မိမိအပေါ် သစ္စာမဲ့ပြီး ခွဲထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ လုပ်ဆောင်ချက်များကို စတင်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိနိုင်ငံ၏ သြဇာရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သော “အခွန်တော်ကို အုပ်စိုးသော အဒေါနိရံ” ကို စေလွှတ်၍ သူတို့နှင့် ပြန်လည်စေ့စပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ငြိမ်းချမ်းရေး စေတမန်မှာ ရောဗောင်အပေါ် ထားရှိသော မကျေနပ်ချက်များကို သက်သေပြသည့် ဆက်ဆံမှုကို ခံခဲ့ရသည်။ “ဣသရေလအမျိုးသား အပေါင်းတို့သည် သူ့ကို ခဲနှင့်ပစ်၍ သတ်ကြ၏။” ပုန်ကန်မှု၏ အင်အားကြီးမားပုံကို တွေ့ရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားသော “ရောဗောင်မင်းကြီးသည် ရထားပေါ်သို့ အလျင်အမြန်တက်၍၊ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြေးလေ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၁၈။

When Rehoboam saw the ten tribes withdrawing their allegiance
from him, he was aroused to action. Through one of the influential
men of his kingdom, “Adoram, who was over the tribute,” he made
60 Prophets and Kings
an effort to conciliate them. But the ambassador of peace received
treatment which bore witness to the feeling against Rehoboam. “All
Israel stoned him with stones, that he died.” Startled by this evidence
of the strength of revolt, “King Rehoboam made speed to get him
up to his chariot, to flee to Jerusalem.” Verse 18.

ယေရုရှလင်မြို့တွင် “သူသည် ယုဒအမျိုးသား အပေါင်းနှင့် ဗင်္ယာမိန်အနွယ်သား တစ်သိန်း ရှစ်သောင်းသော ရွေးချယ်ထားသော စစ်သူရဲတို့ကို စုရုံးစေ၍၊ နိုင်ငံတော်ကို မိမိထံသို့ ပြန်ရောက်စေခြင်းငှာ ဣသရေလအမျိုးကို စစ်တိုက်မည်ဟု ပြင်ဆင်လေ၏။ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ လူ ရှေမာယထံသို့ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် ရောက်လာသည်မှာ၊ ရှောလမုန်၏သား ယုဒရှင်ဘုရင် ရောဗောင်နှင့် ယုဒအမျိုးသား၊ ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသား၊ ကြွင်းသော လူအပေါင်းတို့အား ပြောရမည်မှာ၊ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်တို့သည် သွား၍ သင်တို့ညီအစ်ကို ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို မတိုက်ကြနှင့်။ လူတိုင်း ကိုယ့်အိမ်သို့ ပြန်သွားကြလော့။ ဤအမှုသည် ငါ၏ အခွင့်ကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ စကားတော်ကို နားထောင်၍၊ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း ပြန်သွားကြလေ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၂၁-၂၄။

At Jerusalem “he assembled all the house of Judah, with the
tribe of Benjamin, an hundred and fourscore thousand chosen men,
which were warriors, to fght against the house of Israel, to bring
the kingdom again to Rehoboam the son of Solomon. But the word
of God came unto Shemaiah the man of God, saying, Speak unto
Rehoboam, the son of Solomon, king of Judah, and unto all the
[92] house of Judah and Benjamin, and to the remnant of the people,
saying, Thus saith the Lord, Ye shall not go up, nor fght against
your brethren the children of Israel: return every man to his house;
for this thing is from Me. They hearkened therefore to the word of
the Lord, and returned to depart, according to the word of the Lord.”
Verses 21-24.

သုံးနှစ်ပတ်လုံး ရောဗောင်သည် နန်းစံစက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဝမ်းနည်းဖွယ် အတွေ့အကြုံမှ သင်ခန်းစာယူရန် ကြိုးစားခဲ့သဖြင့် ကြီးပွားချမ်းသာခဲ့သည်။ သူသည် “ယုဒပြည်၌ မြို့များကို တည်ဆောက်၍”၊ “ရဲတိုက်များကို ခိုင်ခံ့စေပြီးလျှင်၊ မြို့စောင့်မင်းတို့ကို ခန့်ထား၍၊ ရိက္ခာနှင့် ဆီ၊ စပျစ်ရည်တို့ကို သိုထားလေ၏။” ထိုခံတပ်မြို့များကို “အလွန်ခိုင်ခံ့စေခြင်းငှာ” သူသည် အထူးဂရုပြုခဲ့သည်။ ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၁၁:၅၊ ၁၁၊ ၁၂။ သို့သော် ရောဗောင် နန်းစံစနှစ်များတွင် ယုဒပြည် ကြီးပွားရခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ ထိုအစီအမံများကြောင့် မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်အား အမြင့်ဆုံးသော အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် သူတို့ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကြောင့်သာ ယုဒနှင့် ဗင်္ယာမိန်အနွယ်တို့သည် အားသာချက်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ထံသို့ မြောက်ပိုင်းအနွယ်များမှ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောသူများစွာ လာရောက်ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။ “ဣသရေလအနွယ် အပေါင်းတို့ထဲမှ၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ရှာခြင်းငှာ စိတ်အားကြီးသောသူတို့သည်၊ မိမိတို့ ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်အံ့သောငှာ ယေရုရှလင်မြို့သို့ လာကြ၏။ ထိုသို့ သူတို့သည် ယုဒနိုင်ငံကို ခိုင်ခံ့စေ၍၊ ရှောလမုန်၏သား ရောဗောင်ကို သုံးနှစ်ပတ်လုံး မစကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် သုံးနှစ်ပတ်လုံး ဒါဝိဒ်နှင့် ရှောလမုန်တို့၏ လမ်းသို့ လိုက်ကြ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၁၆၊ ၁၇။

For three years Rehoboam tried to proft by his sad experience
at the beginning of his reign; and in this effort he was prospered.
He “built cities for defense in Judah,” and “fortifed the strongholds,
[93] and put captains in them, and store of victual, and of oil and wine.”
He was careful to make these fortifed cities “exceeding strong.” 2
Chronicles 11:5, 11, 12. But the secret of Judah’s prosperity during
the frst years of Rehoboam’s reign lay not in these measures. It was
their recognition of God as the Supreme Ruler that placed the tribes
of Judah and Benjamin on vantage ground. To their number were
added many God-fearing men from the northern tribes. “Out of all
the tribes of Israel,” the record reads, “such as set their hearts to seek
the Lord God of Israel came to Jerusalem, to sacrifce unto the Lord
God of their fathers. So they strengthened the kingdom of Judah,
and made Rehoboam the son of Solomon strong, three years: for
three years they walked in the way of David and Solomon.” Verses
16, 17.

ဤလမ်းစဉ်အတိုင်း ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းခြင်းသည် ရောဗောင်အတွက် အတိတ်က အမှားများကို များစွာ ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်နှင့် သူ၏ ပညာရှိစွာ အုပ်ချုပ်နိုင်စွမ်းအပေါ် ယုံကြည်မှု ပြန်လည်ရရှိရန် အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။ သို့သော် မှုတ်သွင်းတော်မူသော ကလောင်ရှင်သည် ရှောလမုန်၏ အရိုက်အရာကို ဆက်ခံသူအား ယေဟောဝါအပေါ် သစ္စာရှိစေရန် ခိုင်မာသော သြဇာမပေးနိုင်သူအဖြစ် ဝမ်းနည်းဖွယ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ သူသည် သဘာဝအတိုင်း ခေါင်းမာသူ၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲသူ၊ စိတ်ထင်တိုင်း ပြုလုပ်လိုသူနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းဘက်သို့ ယိုင်သူဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်အပေါ် လုံးလုံးလျားလျား ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့ပါက စရိုက်လက္ခဏာ ခိုင်မာခြင်း၊ သစ္စာတရား ခိုင်မြဲခြင်းနှင့် မြင့်မြတ်သော တောင်းဆိုချက်များကို လိုက်နာခြင်းတို့ တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ၊ မင်းကြီးသည် ရာထူး၏ တန်ခိုးနှင့် မိမိတည်ဆောက်ထားသော ခံတပ်များအပေါ်တွင် ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့သည်။ အမွေရခဲ့သော အားနည်းချက်များအောက်တွင် သူသည် တဖြည်းဖြည်း အရှုံးပေးခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုအားလုံးကို ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းဘက်သို့ ပေးခဲ့လေသည်။ “ရောဗောင်သည် နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်၍ ခိုင်ခံ့စေပြီးမှ၊ သူသည်လည်းကောင်း၊ သူနှင့်အတူ ဣသရေလအမျိုးသား အပေါင်းတို့သည်လည်းကောင်း ထာဝရဘုရား၏ တရားတော်ကို စန့်ပစ်ကြ၏။” ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၁၂:၁။

In continuing this course lay Rehoboam’s opportunity to redeem
in large measure the mistakes of the past and to restore confdence
in his ability to rule with discretion. But the pen of inspiration has
traced the sad record of Solomon’s successor as one who failed to
exert a strong influence for loyalty to Jehovah. Naturally headstrong,
Rending of the Kingdom 61
confdent, self-willed, and inclined to idolatry, nevertheless, had he
placed his trust wholly in God, he would have developed strength of
character, steadfast faith, and submission to the divine requirements.
But as time passed, the king put his trust in the power of position
and in the strongholds he had fortifed. Little by little he gave way
to inherited weakness, until he threw his influence wholly on the
side of idolatry. “It came to pass, when Rehoboam had established
the kingdom, and had strengthened himself, he forsook the law of [94]
the Lord, and all Israel with him.” 2 Chronicles 12:1.

“သူနှင့်အတူ ဣသရေလအမျိုးသား အပေါင်းတို့သည်လည်းကောင်း” ဟူသော စကားမှာ အဘယ်မျှ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းပြီး အဓိပ္ပာယ် ပြည့်ဝလှသနည်း။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများအတွက် အလင်းအဖြစ် ရပ်တည်ရန် ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ ခွန်အားအရင်းအမြစ်မှ လှည့်ထွက်သွားကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများကဲ့သို့ ဖြစ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ ရှောလမုန်ကဲ့သို့ပင် ရောဗောင်၏ မှားယွင်းသော ပုံသက်သေကြောင့် များစွာသောသူတို့ လမ်းလွဲခဲ့ကြရသည်။ သူတို့ကဲ့သို့ပင်၊ ယနေ့တွင်လည်း မကောင်းမှုကို ပြုရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပုံအပ်ထားသူတိုင်းအတွက်—မှားယွင်းစွာ ပြုမူခြင်း၏ သြဇာသည် ပြုလုပ်သူတစ်ဦးတည်းအပေါ်တွင်သာ မကန့်သတ်ထားပါ။ မည်သူမျှ မိမိအတွက်သာ အသက်မရှင်ပါ။ မည်သူမျှ မိမိ၏ ဒုစရိုက်၌ တစ်ဦးတည်း မပျက်စီးပါ။ ဘဝတိုင်းသည် အခြားသူများ၏ လမ်းခရီးကို လင်းလက်စေပြီး အားပေးသော အလင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းသို့ ပို့ဆောင်သော မှောင်မိုက်၍ ဖျက်ဆီးတတ်သော သြဇာဖြစ်နိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူများကို ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် ထာဝရအသက်တည်းဟူသော အထက်သို့ ဦးဆောင်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ထာဝရသေခြင်းတည်းဟူသော အောက်သို့ ဦးဆောင်နိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများ၏ မကောင်းသော အင်အားစုများကို ခိုင်မာစေခြင်း သို့မဟုတ် လှုံ့ဆော်ပေးခြင်း ပြုလုပ်ပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူတို့၏ အပြစ်တွင် ပါဝင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

How sad, how flled with signifcance, the words, “and all Israel with him”! The people whom God had chosen to stand as a
light to the surrounding nations were turning from their Source of
strength and seeking to become like the nations about them. As
with Solomon, so with Rehoboam—the influence of wrong example
led many astray. And as with them, so to a greater or less degree
is it today with everyone who gives himself up to work evil—the
influence of wrongdoing is not confned to the doer. No man liveth
unto himself. None perish alone in their iniquity. Every life is a
light that brightens and cheers the pathway of others, or a dark and
desolating influence that tends toward despair and ruin. We lead
others either upward to happiness and immortal life, or downward
to sorrow and eternal death. And if by our deeds we strengthen or
force into activity the evil powers of those around us, we share their
sin.

ဘုရားသခင်သည် ယုဒအုပ်ချုပ်သူ၏ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာခြင်းကို အပြစ်မပေးဘဲ မနေခဲ့ပါ။ “ရောဗောင်မင်းကြီး နန်းစံ ၅ နှစ်တွင်၊ သူတို့သည် ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှားသောကြောင့်၊ အဲဂုတ္တုမင်းကြီး ရှိရှက်သည် ရထား ၁၂၀၀၊ မြင်းစီးသူရဲ ၆၀၀၀၀ နှင့်အတူ ယေရုရှလင်မြို့ကို တိုက်အံ့သောငှာ လာလေ၏။ သူနှင့်အတူ အဲဂုတ္တုပြည်မှ လာသော လူတို့သည် အရေအတွက် မရှိ။ ... သူသည် ယုဒပြည်နှင့်ဆိုင်သော ခံတပ်မြို့များကို လုပ်ကြံ၍ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်လေ၏။

God did not allow the apostasy of Judah’s ruler to remain unpunished. “In the ffth year of King Rehoboam Shishak king of Egypt
came up against Jerusalem, because they had transgressed against
the Lord, with twelve hundred chariots, and three score thousand
horsemen: and the people were without number that came with him
out of Egypt.... And he took the fenced cities which pertained to
Judah, and came to Jerusalem.

“ထိုအခါ ပရောဖက် ရှေမာယသည် ရှိရှက်ကြောင့် ယေရုရှလင်မြို့၌ စုဝေးနေသော ရောဗောင်နှင့် ယုဒမင်းသားတို့ထံသို့ လာ၍၊ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်တို့သည် ငါ့ကို စွန့်ပစ်ကြပြီ။ ထို့ကြောင့် ငါသည်လည်း သင်တို့ကို ရှိရှက်လက်သို့ အပ်၍ စွန့်ပစ်ပြီဟု ဆိုလေ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၂-၅။

“Then came Shemaiah the prophet to Rehoboam, and to the
princes of Judah, that were gathered together to Jerusalem because of [95]
Shishak, and said unto them, Thus saith the Lord, Ye have forsaken
Me, and therefore have I also left you in the hand of Shishak.” Verses
2-5.

လူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်မှုများကို မထီမဲ့မြင် ပြုသည်အထိ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာခြင်း၌ မရောက်သေးပါ။ ရှိရှက်၏ ကျူးကျော်မှုကြောင့် ခံစားရသော ဆုံးရှုံးမှုများတွင်၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ လက်တော်ကို သိရှိခဲ့ကြပြီး ခဏတာမျှ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချခဲ့ကြသည်။ “ထာဝရဘုရားသည် ဖြောင့်မတ်တော်မူ၏” ဟု သူတို့ ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ “သူတို့သည် မိမိတို့ကို နှိမ့်ချကြောင်းကို ထာဝရဘုရား မြင်လျှင်၊ ရှေမာယထံသို့ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော် ရောက်လာသည်မှာ၊ သူတို့သည် မိမိတို့ကို နှိမ့်ချကြပြီ။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သူတို့ကို မဖျက်ဆီးဘဲ အနည်းငယ်သော ကယ်တင်ခြင်းကို ပေးမည်။ ရှိရှက်အားဖြင့် ငါ၏ ဒေါသအမျက်ကို ယေရုရှလင်မြို့အပေါ်သို့ မသွန်လောင်း။ သို့သော်လည်း ငါ့ထံ၌ အစေခံခြင်းနှင့် တပါးအမျိုးသားတို့၏ နိုင်ငံများ၌ အစေခံခြင်းတို့၏ ခြားနားချက်ကို သူတို့ သိစေခြင်းငှာ၊ သူတို့သည် ရှိရှက်၏ ကျွန်ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။

The people had not yet gone to such lengths in apostasy that
they despised the judgments of God. In the losses sustained by the
62 Prophets and Kings
invasion of Shishak, they recognized the hand of God and for a time
humbled themselves. “The Lord is righteous,” they acknowledged.
“And when the Lord saw that they humbled themselves, the word
of the Lord came to Shemaiah, saying, They have humbled themselves; therefore I will not destroy them, but I will grant them some
deliverance; and My wrath shall not be poured out upon Jerusalem
by the hand of Shishak. Nevertheless they shall be his servants; that
they may know My service, and the service of the kingdoms of the
countries.

“ထိုသို့ အဲဂုတ္တုမင်းကြီး ရှိရှက်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ လာ၍၊ ဗိမာန်တော် ဘဏ္ဍာနှင့် နန်းတော် ဘဏ္ဍာရှိသမျှတို့ကို ယူသွားလေ၏။ ရှောလမုန်လုပ်သော ရွှေဒိုင်းလွှားတို့ကိုလည်း ယူသွားလေ၏။ ထိုဒိုင်းလွှားတို့အရာ၌ ရောဗောင်မင်းကြီးသည် ကြေးဝါဒိုင်းလွှားတို့ကို လုပ်၍၊ နန်းတော်တံခါးကို စောင့်သော ကိုယ်ရံတော်မှူးတို့၌ အပ်လေ၏။ ... မင်းကြီးသည် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချသောအခါ၊ ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို အကုန်အစင် မဖျက်ဆီးဘဲ အမျက်တော် ငြိမ်းလေ၏။ ယုဒပြည်၌လည်း အခြေအနေ ကောင်းမွန်လာလေ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၆-၁၂။

“So Shishak king of Egypt came up against Jerusalem, and took
away the treasures of the house of the Lord, and the treasures of the
king’s house; he took all: he carried away also the shields of gold
which Solomon had made. Instead of which King Rehoboam made
shields of brass, and committed them to the hands of the chief of
the guard, that kept the entrance of the king’s house.... And when
he humbled himself, the wrath of the Lord turned from him, that
He would not destroy him altogether: and also in Judah things went
well.” Verses 6-12.

သို့သော် ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ လက်တော်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လူမျိုးတို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ ကြီးပွားလာသောအခါ၊ များစွာသောသူတို့သည် မိမိတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုများကို မေ့ပျောက်ကာ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုသူတို့ထဲတွင် ရောဗောင်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင်လည်း ပါဝင်သည်။ သူသည် မိမိအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ဘေးဒုက္ခကြောင့် နှိမ့်ချခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ဤအတွေ့အကြုံကို သူ၏ ဘဝအတွက် အဆုံးအဖြတ်ပေးသော လမ်းခွဲတစ်ခုအဖြစ် မဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပါ။ ဘုရားသခင် သွန်သင်ပေးလိုသော သင်ခန်းစာကို မေ့လျော့ကာ၊ လူမျိုးအပေါ် တရားစီရင်မှုများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သော အပြစ်များထဲသို့ သူပြန်လည်ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ဂုဏ်သရေမဲ့သော နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ ထိုအတောအတွင်း မင်းကြီးသည် “ထာဝရဘုရားကို ရှာခြင်းငှာ မိမိစိတ်နှလုံးကို မပြင်ဆင်သောကြောင့် ဒုစရိုက်ကို ပြုလေ၏။” “ရောဗောင်သည် မိမိဘိုးဘေးတို့နှင့်အတူ အိပ်ပျော်၍ ဒါဝိဒ်၏ မြို့၌ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို ခံလေ၏။ သူ၏သား အဘိယသည် ခမည်းတော်အရာ၌ နန်းထိုင်လေ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၁၄၊ ၁၆။

But as the hand of affliction was removed, and the nation prospered once more, many forgot their fears and turned again to idolatry.
Among these was King Rehoboam himself. Though humbled by the
[96] calamity that had befallen him, he failed to make this experience a
decisive turning point in his life. Forgetting the lesson that God had
endeavored to teach him, he relapsed into the sins that had brought
judgments on the nation. After a few inglorious years, during which
the king “did evil, because he prepared not his heart to seek the
Lord,” “Rehoboam slept with his fathers, and was buried in the City
of David: and Abijah his son reigned in his stead.” Verses 14, 16.

ရောဗောင် နန်းစံစတွင် နိုင်ငံတော် ကွဲပြားသွားခြင်းနှင့်အတူ၊ ဣသရေလနိုင်ငံ၏ ဘုန်းအသရေသည် စတင်ဆုတ်ယုတ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ အပြည့်အဝသော ဘုန်းအသရေကို ဘယ်သောအခါမျှ ပြန်လည်မရရှိတော့ပါ။ နောက်ပိုင်း ရာစုနှစ်များအတွင်း အချို့သော အချိန်များတွင် ဒါဝိဒ်၏ ပလ္လင်ပေါ်၌ ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်ပြီး အမြော်အမြင်ရှိသော မင်းကြီးများ စိုးစံခဲ့ကြပြီး၊ ထိုမင်းကြီးများ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ယုဒလူမျိုးများအပေါ် သက်ရောက်သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများထံသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ အချို့သော အချိန်များတွင် ယေဟောဝါ၏ နာမတော်သည် မှားယွင်းသော ဘုရားတကာတို့ထက် မြင့်မြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး ကိုယ်တော်၏ တရားတော်ကို ရိုသေလေးစားမှု ရှိခဲ့ကြသည်။ အချိန်နှင့်အမျှ အုပ်ချုပ်သူများ၏ လက်ကို ခိုင်မာစေရန်နှင့် လူထုအား သစ္စာရှိရန် အားပေးရန်အတွက် တန်ခိုးကြီးသော ပရောဖက်များ ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။ သို့သော် ရောဗောင် နန်းတက်စဉ်ကပင် စတင်ပေါက်ရောက်နေသော မကောင်းမှု၏ မျိုးစေ့များကိုမူ ဘယ်သောအခါမျှ အမြစ်ပြတ်အောင် မနှုတ်နိုင်ခဲ့ပါ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် တစ်ခါက ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးခြင်းကို ခံရသော လူမျိုးတို့သည် တပါးအမျိုးသားတို့ကြားတွင် ကဲ့ရဲ့စရာ ဖြစ်သည်အထိ ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းခဲ့ရသည်။

With the rending of the kingdom early in Rehoboam’s reign the
glory of Israel began to depart, never again to be regained in its
fullness. At times during the centuries that followed, the throne of
David was occupied by men of moral worth and far-seeing judgment,
and under the rulership of these sovereigns the blessings resting upon
the men of Judah were extended to the surrounding nations. At times
the name of Jehovah was exalted above every false god, and His law
was held in reverence. From time to time mighty prophets arose
to strengthen the hands of the rulers and to encourage the people
to continued faithfulness. But the seeds of evil already springing
Rending of the Kingdom 63
up when Rehoboam ascended the throne were never to be wholly
uprooted; and at times the once-favored people of God were to fall
so low as to become a byword among the heathen.

သို့သော်လည်း ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း အလေ့အထများဘက်သို့ ယိုင်လဲသူတို့၏ ခေါင်းမာမှုများ ရှိလင့်ကစား၊ ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာတော်အားဖြင့် ကွဲပြားနေသော နိုင်ငံတော်ကို အကုန်အစင် ပျက်စီးခြင်းမှ ကယ်တင်ရန် ကိုယ်တော် တတ်နိုင်သမျှ အားလုံးကို ပြုလုပ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ နှစ်များ ကုန်လွန်သွားပြီး ဣသရေလနှင့် ပတ်သက်သော ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ စာတန်၏ စေခိုင်းမှုကို ခံရသော လူတို့၏ အစီအမံများကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ပျက်ပြားသွားပုံရသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ကောင်းမြတ်သော အကြံအစည်များကို သုံ့ပန်းဘဝမှတစ်ဆင့် ဆက်လက်ဖော်ပြနေဆဲ ဖြစ်သည်။

Yet notwithstanding the perversity of those who leaned toward
idolatrous practices, God in mercy would do everything in His power
to save the divided kingdom from utter ruin. And as the years
rolled on and His purpose concerning Israel seemed to be utterly
thwarted by the devices of men inspired by satanic agencies, He
still manifested His benefcent designs through the captivity and [97]
restoration of the chosen nation.

နိုင်ငံတော်ကြီး ကွဲပြားပျက်စီးခြင်းသည်ကား ဘုရားသခင်၏ စိတ်ရှည်သည်းခံခြင်းနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဂရုဏာတော်တို့ကို ထင်ရှားစေမည့် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော သမိုင်းကြောင်း၏ အစပြုခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။ မျိုးရိုးလိုက်၍သော်လည်းကောင်း၊ လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်၍သော်လည်းကောင်း ဖြစ်တည်လာသော မကောင်းမှုပြုလိုသည့် အလားအလာများကြောင့် သူတို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခတည်းဟူသော မီးဖိုတိုက်အတွင်း၌ ဖြတ်သန်းကြရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိအတွက် ကောင်းသော အမှုအရာ၌ စိတ်အားထက်သန်သော ထူးခြားသည့် လူမျိုးတော်ဖြစ်စေရန် သန့်စင်စေတော်မူသောအခါ၊ ထိုသူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ဤသို့ ဝန်ခံကြပေမည်။

The rending of the kingdom was but the beginning of a wonderful
history, wherein are revealed the long-sufferance and tender mercy
of God. From the crucible of affliction through which they were to
pass because of hereditary and cultivated tendencies to evil, those
whom God was seeking to purify unto Himself a peculiar people,
zealous of good works, were fnally to acknowledge:

“အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်နှင့်တူသောသူ တစ်စုံတစ်ယောက်မျှမရှိပါ။ ကိုယ်တော်သည် ကြီးမြတ်တော်မူ၏။ နာမတော်သည်လည်း တန်ခိုးအာနုဘော်၌ ကြီးမြတ်တော်မူ၏။ အိုလူမျိုးတကာတို့၏ ဘုရင်၊ ကိုယ်တော်ကို အဘယ်သူသည် မကြောက်ရွံ့ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။ ... လူမျိုးတကာတို့တွင် ပညာရှိသောသူအပေါင်းတို့နှင့် သူတို့၏ နိုင်ငံအပေါင်းတို့တွင် ကိုယ်တော်နှင့်တူသောသူ တစ်စုံတစ်ယောက်မျှ မရှိပါ။” “ထာဝရဘုရားသည်ကား စစ်မှန်သော ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်နှင့် ထာဝရရှင်ဘုရင် ဖြစ်တော်မူ၏။” ယေရမိ ၁၀:၆၊ ၇၊ ၁၀။

“There is none like unto Thee, O Lord; Thou art great, and
Thy name is great in might. Who would not fear Thee, O King of
nations? ... Among all the wise men of the nations, and in all their
kingdoms, there is none like unto Thee.” “The Lord is the true God,
He is the living God, and an everlasting King.” Jeremiah 10:6, 7, 10.

ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်သောသူတို့သည်လည်း၊ မှားယွင်းသောနတ်ဘုရားတို့သည် ချီးမြှောက်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းကို မပေးနိုင်ကြောင်း သင်ခန်းစာကို နောက်ဆုံးတွင် သင်ယူကြရပေမည်။ “မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို မဖန်ဆင်းသော နတ်ဘုရားတို့သည် မြေကြီးပေါ်ကလည်းကောင်း၊ မိုးကောင်းကင်အောက်ကလည်းကောင်း ပျက်စီးကြလိမ့်မည်။” အပိုဒ်ငယ် ၁၁။ အရာခပ်သိမ်းကို ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်တော်မူသော အသက်ရှင်သော ဘုရားသခင်အား သစ္စာစောင့်သိခြင်း၌သာလျှင် လူသည် နားနားနေနေခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရရှိနိုင်ပေသည်။

And the worshipers of idols were at last to learn the lesson that
false gods are powerless to uplift and save. “The gods that have
not made the heavens and the earth, even they shall perish from the
earth, and from under these heavens.” Verse 11. Only in allegiance
to the living God, the Creator of all and the Ruler over all, can man
fnd rest and peace.

ဆုံးမခြင်းကိုခံရ၍ နောင်တရသော ဣသရေလနှင့် ယုဒလူတို့သည် တညီတညွတ်တည်း သူတို့ဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင်၊ ဗိုလ်ခြေတို့၏အရှင် ထာဝရဘုရားနှင့် ထားရှိသော ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို နောက်ဆုံးတွင် အသစ်ပြန်လည် လုပ်ဆောင်ကြလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍လည်း ဤသို့ ကြေညာကြပေမည်။

With one accord the chastened and penitent of Israel and Judah
were at last to renew their covenant relationship with Jehovah of
hosts, the God of their fathers; and of Him they were to declare:

“ကိုယ်တော်သည် တန်ခိုးတော်အားဖြင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီ။ ဉာဏ်တော်အားဖြင့် လောကဓာတ်ကို တည်ဆောက်တော်မူပြီ။ သတိပညာတော်အားဖြင့် မိုးကောင်းကင်ကို ကြွချီတော်မူပြီ။

“He hath made the earth by His power,
He hath established the world by His wisdom,
And hath stretched out the heavens by His discretion.

“အသံတော်ကို လွှတ်တော်မူသောအခါ၊ မိုးကောင်းကင်၌ များစွာသော ရေတို့သည် ရှိကြ၏။ [၉၈] မြေကြီးစွန်းမှလည်း အခိုးအငွေ့တို့ကို တက်စေတော်မူ၏။ မိုးရွာစေခြင်းငှါ လျှပ်စစ်ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ဘဏ္ဍာတော်တိုက်ထဲကလည်း လေကို ထုတ်တော်မူ၏။

“When He uttereth His voice, there is a multitude of waters [98]
in the heavens.
And He causeth the vapors to ascend from the ends
64 Prophets and Kings
of the earth;
He maketh lightnings with rain, and bringeth forth the
wind out of His treasures.

“လူတိုင်းသည် မိမိပညာ၌ လူမိုက်ဖြစ်၏။ ပန်းတိမ်သမားတိုင်းသည်လည်း မိမိလုပ်သော ရုပ်တုကြောင့် အရှက်ရ၏။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့ သွန်းသောရုပ်တုသည် မုသာဖြစ်၏။ ထိုရုပ်တုတို့၌ အသက်မရှိ။

“Every man is brutish in his knowledge:
Every founder is confounded by the graven image:
For his molten image is falsehood, and there is no breath
in them.

“ထိုအရာတို့သည် အချည်းနှီးဖြစ်ကြ၏။ လှည့်ဖြားခြင်းအမှုလည်း ဖြစ်ကြ၏။ စစ်ဆေးစီရင်တော်မူသော အချိန်ရောက်သောအခါ၊ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။ ယာကုပ်၏ အမွေအစုဖြစ်တော်မူသောသူသည် ထိုအရာတို့နှင့် မတူပါ။

“They are vanity, and the work of errors:
In the time of their visitation they shall perish.
The portion of Jacob is not like them:

“အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် အလုံးစုံတို့ကို ဖန်ဆင်းသော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။ ဣသရေလလူမျိုးသည်လည်း ကိုယ်တော်၏ အမွေခံလူမျိုး ဖြစ်၏။ ဗိုလ်ခြေတို့၏အရှင် ထာဝရဘုရားဟူသည်ကား ကိုယ်တော်၏ နာမတော် ဖြစ်သတည်း။”

“For He is the former of all things;
And Israel is the rod of His inheritance:
The Lord of hosts is His name.”
Verse 12-16.