အခန်း ၈—နိုင်ငံတော်သားများ၏မှောက်မှားမှုကြောင့် ပျက်စီးဆုံးပါးရခြင်း

 

အခန်း ၈—နိုင်ငံတော်သားများ၏မှောက်မှားမှုကြောင့် ပျက်စီးဆုံးပါးရခြင်း

Chapter 8—National Apostasy 

ယေရောဗောင် သေဆုံးချိန်မှစ၍ အာဟပ်မင်းရှေ့တွင် ဧလိယ ပေါ်ထွန်းလာချိန်အထိ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ၌ တစိုက်မတ်မတ် ဆုတ်ယုတ်ပျက်ပြားခဲ့ကြသည်။ ယေဟောဝါဘုရားကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ ထူးဆန်းသော ကိုးကွယ်မှုပုံစံများကို အားပေးသည့် လူများ၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ခံရသဖြင့်၊ လူအများစုသည် သက်တော်ထင်ရှားရှိသော ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် မိမိတို့၏တာဝန်ကို လျင်မြန်စွာ မေ့လျော့လာကြပြီး ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာ အလေ့အထများစွာကို လက်ခံကျင့်သုံးလာကြသည်။

From the time of Jeroboam’s death to Elijah’s appearance before
Ahab the people of Israel suffered a steady spiritual decline. Ruled
by men who did not fear Jehovah and who encouraged strange forms
of worship, the larger number of the people rapidly lost sight of their
duty to serve the living God and adopted many of the practices of
idolatry.

ယေရောဗောင်၏သား နာဒပ်သည် ဣသရေလရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် လအနည်းငယ်မျှသာ စိုးစံခဲ့သည်။ သူ၏ မကောင်းသော လုပ်ရပ်များကို သူ၏စစ်သူကြီးတစ်ဦးဖြစ်သူ ဗာရှာ ဦးဆောင်သော အစိုးရအာဏာသိမ်းရန် လုပ်ကြံမှုဖြင့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။ နာဒပ်သည် သူ၏ နန်းလျာဆက်ခံမည့် ဆွေမျိုးသားချင်းအားလုံးနှင့်အတူ အသတ်ခံခဲ့ရသည်၊ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ပြစ်မှားစေခြင်းငှါ ယေရောဗောင် ပြုမိသော ဒုစရိုက်အပြစ်ကြောင့်၊ သူ၏အစေခံ ရှိလောမြို့သား အဟိယအားဖြင့် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသော စကားတော်အတိုင်း ဖြစ်သတည်း။” ရှင်ဘုရင်များစာစောင် ပထမစောင် ၁၅:၂၉၊ ၃၀။

Nadab, the son of Jeroboam, occupied the throne of Israel for
only a few months. His career of evil was suddenly stopped by a
conspiracy headed by Baasha, one of his generals, to gain control of
the government. Nadab was slain, with all his kindred in the line of
succession, “according unto the saying of the Lord, which He spake
by His servant Ahijah the Shilonite: because of the sins of Jeroboam
which he sinned, and which he made Israel sin.” 1 Kings 15:29, 30.

ဤသို့ဖြင့် ယေရောဗောင်၏ အမျိုးအနွယ်သည် ပျက်စီးသွားလေသည်။ သူစတင်မိတ်ဆက်ခဲ့သော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုသည် ပြစ်မှားသောသူတို့အပေါ် ကောင်းကင်ဘုံ၏ တရားစီရင်ခြင်းဒဏ်ကို သက်ရောက်စေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏နောက်တွင် ပေါ်ထွန်းလာသော မင်းများဖြစ်သည့် ဗာရှာ၊ [၁၁၀] ဧလာ၊ ဇင်းရိနှင့် ဩမရိတို့သည် နှစ်ပေါင်း (၄၀) နီးပါးကာလအတွင်း ထိုပျက်စီးရာပျက်စီးကြောင်း မကောင်းသောလမ်းစဉ်၌ပင် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။

Thus perished the house of Jeroboam. The idolatrous worship
introduced by him had brought upon the guilty offenders the retributive judgments of Heaven; and yet the rulers who followed—Baasha, [110]
Elah, Zimri, and Omri—during a period of nearly forty years, continued in the same fatal course of evil-doing.

ဣသရေလနိုင်ငံ၌ ဤသို့ ဘုရားမဲ့ပြုခြင်း ဖြစ်ပွားနေသည့် အချိန်အများစုတွင် ယုဒနိုင်ငံ၌ အာသသည် အုပ်ချုပ်လျက်ရှိသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် “အာသသည် မိမိဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ရှေ့တော်၌ ကောင်းမွန်မှန်ကန်စွာ ပြုကျင့်လေ၏။ တပါးအမျိုးသားတို့၏ ယဇ်ပလ္လင်များကို၎င်း၊ မြင့်သောအရပ်တို့ကို၎င်း ပယ်ရှား၍ ရုပ်တုများကို ချိုးဖဲ့လျက်၊ အာရှရပင်တို့ကို ခုတ်လှဲလေ၏။ မိမိတို့ ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ရှာ၍ တရားတော်နှင့် ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်စေခြင်းငှါ ယုဒလူတို့အား မိန့်တော်မူ၏။ ယုဒမြို့ ရှိသမျှတို့၌ မြင့်သောအရပ်များနှင့် နေရုပ်တုများကို ပယ်ရှားသဖြင့်၊ သူ၏လက်ထက်၌ နိုင်ငံတော်သည် ငြိမ်ဝပ်ခြင်းရှိ၏။” ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၁၄:၂-၅။

During the greater part of this time of apostasy in Israel, Asa
was ruling in the kingdom of Judah. For many years “Asa did that
which was good and right in the eyes of the Lord his God: for he
took away the altars of the strange gods, and the high places, and
brake down the images, and cut down the groves: and commanded
Judah to seek the Lord God of their fathers, and to do the law and
the commandment. Also he took away out of all the cities of Judah
the high places and the sun [margin] images: and the kingdom was
quiet before him.” 2 Chronicles 14:2-5.

“အဲသယောပိလူ ဇေရသည် စစ်သည်တော် တစ်သန်းနှင့် ရထားသုံးရာပါလျက်” အာသ၏ နိုင်ငံကို ကျူးကျော်လာသောအခါ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ အပိုဒ်ငယ် ၉။ ဤအကျပ်အတည်းတွင် အာသသည် မိမိတည်ဆောက်ထားသော “မြို့ရိုး၊ ပြအိုး၊ တံခါး၊ ကန့်လန့်ကျင်” များရှိသည့် “ယုဒပြည်၌ ခိုင်ခံ့သောမြို့များ” ကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ စနစ်တကျလေ့ကျင့်ထားသော စစ်တပ်ရှိ “ခွန်အားကြီးသော သူရဲ” များကိုလည်းကောင်း အားမကိုးခဲ့ပေ။ အပိုဒ်ငယ် ၆-၈။ ရှင်ဘုရင်သည် ရှေးခေတ်က ဣသရေလလူတို့အတွက် အံ့ဖွယ်သော ကယ်တင်ခြင်းများကို ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည့် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ယေဟောဝါကိုသာ ကိုးစားလေသည်။ သူ၏စစ်တပ်ကို တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ဘုရားသခင်၏ အကူအညီကို ရှာလေ၏။

The faith of Asa was put to a severe test when “Zerah the
Ethiopian with an host of a thousand thousand, and three hundred
chariots,” invaded his kingdom. Verse 9. In this crisis Asa did not
put his trust in the “fenced cities in Judah” that he had built, with
“walls, and towers, gates, and bars,” nor in the “mighty men of valor”
71
72 Prophets and Kings
in his carefully trained army. Verses 6-8. The king’s trust was in
Jehovah of hosts, in whose name marvelous deliverances had been
wrought in behalf of Israel of old. Setting his forces in battle array,
he sought the help of God.

ဆန့်ကျင်ဘက်စစ်တပ်နှစ်ခုသည် ယခုအခါ ရင်ဆိုင်လျက် ရှိနေကြသည်။ ထာဝရဘုရားကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူများအတွက် စမ်းသပ်စစ်ဆေးချိန် ဖြစ်သည်။ အပြစ်တိုင်းကို ဝန်ချတောင်းပန်ပြီးပြီလား။ ယုဒလူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်နိုင်သော တန်ခိုးတော်အပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိကြပါသလား။ ထိုသို့သော အတွေးများသည် ခေါင်းဆောင်များ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေကြသည်။ လူသားတို့၏ အမြင်အရဆိုလျှင် အိဂျစ်ပြည်မှလာသော များပြားလှသည့် စစ်တပ်ကြီးသည် အရာအားလုံးကို တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အာသသည် ငြိမ်းချမ်းသောကာလ၌ [၁၁၁] မိမိကိုယ်ကို ပျော်ပါးခြင်းနှင့် ကာမဂုဏ်ခံစားခြင်းတို့၌ အချိန်မဖြုန်းခဲ့ဘဲ၊ မည်သည့်အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက်မဆို ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။ သူ၌ တိုက်ပွဲအတွက် လေ့ကျင့်ထားသော စစ်တပ်ရှိသည်၊ သူသည် မိမိ၏လူမျိုးများ ဘုရားသခင်နှင့် မိမိတို့၏ ငြိမ်းချမ်းရေးကို တည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ၏အင်အားသည် ရန်သူထက် နည်းပါးသော်လည်း၊ သူကိုးစားသော အရှင်အပေါ်ထားရှိသည့် ယုံကြည်ခြင်းသည် အားနည်းမသွားခဲ့ပေ။

The opposing armies now stood face to face. It was a time of
test and trial to those who served the Lord. Had every sin been
confessed? Had the men of Judah full confdence in God’s power
to deliver? Such thoughts as these were in the minds of the leaders.
From every human viewpoint the vast host from Egypt would sweep
everything before it. But in time of peace Asa had not been giving
[111] himself to amusement and pleasure; he had been preparing for any
emergency. He had an army trained for conflict; he had endeavored
to lead his people to make their peace with God. And now, although
his forces were fewer in number than the enemy, his faith in the One
whom he had made his trust did not weaken.

သာယာဝပြောသောနေ့ရက်ကာလ၌ ထာဝရဘုရားကို ရှာဖွေခဲ့သဖြင့်၊ ယခု ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သောနေ့တွင် ရှင်ဘုရင်သည် ကိုယ်တော်ကို အမှီပြုနိုင်သည်။ သူ၏ တောင်းလျှောက်ချက်များက သူသည် ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးတော်နှင့် မစိမ်းကြောင်း ပြသနေသည်။ “အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် အားကြီးသောသူနှင့် အားမရှိသောသူတို့ကို မစတော်မူရာ၌ အဘယ်မျှ မခဲယဉ်းပါ။ အကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို မစတော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို အမှီပြု၍ နာမတော်ကို အမှီပြုလျက် ဤအလုံးအရင်းကြီးကို တိုက်ခြင်းငှါ သွားကြပါ၏။ အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။ လူသည် ကိုယ်တော်ကို မနိုင်ပါစေနှင့်” ဟု သူသည် အသနားခံလေ၏။ အပိုဒ်ငယ် ၁၁။

Having sought the Lord in the days of prosperity, the king could
now rely upon Him in the day of adversity. His petitions showed
that he was not a stranger to God’s wonderful power. “It is nothing
with Thee to help,” he pleaded, “whether with many, or with them
that have no power: help us, O Lord our God; for we rest on Thee,
and in Thy name we go against this multitude. O Lord, Thou art our
God; let not man prevail against Thee.” Verse 11.

အာသ၏ ဆုတောင်းချက်သည် ခရစ်ယာန်ယုံကြည်သူတိုင်း ထပ်တူထပ်မျှ ပူဇော်သင့်သော ဆုတောင်းချက်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အသားနှင့်အသွေးရှိသော ရန်သူကို တိုက်ခိုက်နေကြသည်မဟုတ်ဘဲ၊ မှူးမတ်များ၊ အာဏာစက်များ၊ မိုးကောင်းကင်၌ရှိသော နတ်ဆိုးတပ်စုများနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဧဖက် ၆:၁၂ ကိုကြည့်ပါ။ ဘဝ၏တိုက်ပွဲတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် တရားသဖြင့်ပြုခြင်းကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နေသော မကောင်းဆိုးဝါးအင်အားစုများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျှော်လင့်ချက်သည် လူသားအပေါ်၌ မဟုတ်ဘဲ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်အပေါ်၌သာ ရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ နာမတော် ဘုန်းကြီးစေရန်အတွက် လူသားတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ အနန္တတန်ခိုးတော်ကို ပေါင်းစပ်ပေးလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ခြင်းအပြည့်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်နိုင်သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ရန်သူတိုင်းကို အောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

The prayer of Asa is one that every Christian believer may fttingly offer. We fght in a warfare, not against flesh and blood, but
against principalities and powers, and against spiritual wickedness
in high places. See Ephesians 6:12. In life’s conflict we must meet
evil agencies that have arrayed themselves against the right. Our
hope is not in man, but in the living God. With full assurance of
faith we may expect that He will unite His omnipotence with the
efforts of human instrumentalities, for the glory of His name. Clad
with the armor of His righteousness, we may gain the victory over
every foe.

အာသ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် သိသာထင်ရှားသော ဆုလာဘ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ “ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည် အာသနှင့် ယုဒလူတို့ရှေ့မှာ အဲသယောပိလူတို့ကို ဒဏ်ခတ်တော်မူသဖြင့်၊ အဲသယောပိလူတို့သည် ပြေးကြ၏။ အာသနှင့် သူ၏လူတို့သည် ဂေရာမြို့တိုင်အောင် လိုက်ကြ၏။ အဲသယောပိလူတို့သည် ထာဝရဘုရားနှင့် ကိုယ်တော်၏ ဗိုလ်ခြေရှေ့တော်၌ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်၍၊ [၁၁၂] နောက်တဖန် အားမပြုနိုင်အောင် သေကြေပျက်စီးကြ၏။” ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၁၄:၁၂၊ ၁၃။

King Asa’s faith was signally rewarded. “The Lord smote the
Ethiopians before Asa, and before Judah; and the Ethiopians fled.
And Asa and the people that were with him pursued them unto
Gerar: and the Ethiopians were overthrown, that they could not
[112] recover themselves; for they were destroyed before the Lord, and
before His host.” 2 Chronicles 14:12, 13.
National Apostasy 73

အောင်ပွဲရ ယုဒနှင့် ဗင်္ယာမိန် စစ်တပ်များ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်လာကြစဉ်၊ “ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ဩဒက်၏သား အာဇရိအပေါ်၌ သက်ရောက်တော်မူသဖြင့်၊ သူသည် ထွက်၍ အာသကို ဆီးကြိုလျက်၊ အို အာသ၊ ယုဒလူ၊ ဗင်္ယာမိန်လူအပေါင်းတို့၊ နားထောင်ကြလော့။ သင်တို့သည် ထာဝရဘုရားနှင့်အတူ ရှိသမျှကာလပတ်လုံး ကိုယ်တော်သည် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်ကို ရှာလျှင် တွေ့ကြလိမ့်မည်။ စွန့်လျှင် ကိုယ်တော်သည် သင်တို့ကို စွန့်တော်မူလိမ့်မည်။” “သင်တို့မူကား အားယူကြလော့။ စိတ်ပျက်ခြင်းမရှိကြနှင့်။ သင်တို့ပြုသော အမှုသည် အကျိုးရှိလိမ့်မည်ဟု ဆိုလေ၏။” ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၁၅:၁၊ ၂၊ ၇။

As the victorious armies of Judah and Benjamin were returning
to Jerusalem, “the Spirit of God came upon Azariah the son of Oded:
and he went out to meet Asa, and said unto him, Hear ye me, Asa,
and all Judah and Benjamin; The Lord is with you, while ye be with
Him; and if ye seek Him, He will be found of you; but if ye forsake
Him, He will forsake you.” “Be ye strong therefore, and let not your
hands be weak: for your work shall be rewarded.” 2 Chronicles 15:1,
2, 7.

ဤစကားများကြောင့် အလွန်တက်ကြွအားရလာသော အာသသည် ယုဒပြည်၌ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို မကြာမီ ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် “ယုဒပြည်၊ ဗင်္ယာမိန်ပြည် တရှောက်လုံးနှင့် ဧဖရိမ်တောင်၌ တိုက်ယူသော မြို့တို့မှ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်သော ရုပ်တုများကို ပယ်ရှား၍၊ ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်ဦးရှေ့မှာရှိသော ထာဝရဘုရား၏ ယဇ်ပလ္လင်ကို ပြင်ဆင်လေ၏။

Greatly encouraged by these words, Asa soon led out in a second
reformation in Judah. He “put away the abominable idols out of all
the land of Judah and Benjamin, and out of the cities which he had
taken from Mount Ephraim, and renewed the altar of the Lord, that
was before the porch of the Lord.

“ယုဒလူ၊ ဗင်္ယာမိန်လူအပေါင်းတို့နှင့်တကွ ဧဖရိမ်ပြည်၊ မနာရှေပြည်၊ ရှိမောင်ပြည်မှ လာ၍ တည်းခိုသော သူစိမ်းများကို စုဝေးစေ၏။ အကြောင်းမူကား၊ အာသ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သူနှင့်အတူ ရှိတော်မူသည်ကို ဣသရေလလူတို့သည် မြင်သောအခါ၊ များစွာသောသူတို့သည် အာသထံသို့ ဝင်စားကြ၏။ အာသနန်းစံ (၁၅) နှစ်၊ တတိယလတွင် ထိုသူတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့၌ စုဝေးကြ၏။ ထိုကာလ၌ မိမိတို့ သိမ်းယူခဲ့သော လက်ရဥစ္စာထဲက နွားခုနစ်ရာနှင့် သိုးခုနစ်ထောင်တို့ကို ထာဝရဘုရားအား ပူဇော်ကြ၏။ မိမိတို့ ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ရှာဖွေမည်ဟု ပဋိညာဉ်ပြုကြ၏။” “ထာဝရဘုရားသည်လည်း အတွေ့ခံတော်မူသဖြင့်၊ အရပ်ရပ်၌ ငြိမ်ဝပ်ခြင်းအခွင့်ကို ပေးတော်မူ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၈-၁၂၊ ၁၅။

“And he gathered all Judah and Benjamin, and the strangers with
them out of Ephraim and Manasseh, and out of Simeon: for they
fell to him out of Israel in abundance, when they saw that the Lord
his God was with him. So they gathered themselves together at
Jerusalem in the third month, in the ffteenth year of the reign of
Asa. And they offered unto the Lord the same time, of the spoil
which they had brought, seven hundred oxen and seven thousand
sheep. And they entered into a covenant to seek the Lord God of
their fathers with all their heart and with all their soul.” “And He was
found of them: and the Lord gave them rest round about.” Verses
8-12, 15.

အာသ၏ နှစ်ရှည်လများ သစ္စာရှိစွာ အမှုထမ်းခဲ့ခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို အပြည့်အဝ အားမကိုးနိုင်ခဲ့သော အချို့သော [၁၁၃] အမှားများကြောင့် ထိခိုက်ခဲ့ရသည်။ တစ်ခါက ဣသရေလဘုရင်သည် ယုဒနိုင်ငံသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ငါးမိုင်ခန့်သာ ဝေးသော ခိုင်ခံ့သောမြို့ဖြစ်သည့် ရာမမြို့ကို သိမ်းပိုက်သောအခါ၊ အာသသည် ရှုရိမင်း ဗင်္ဟာဒဒ်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းကို ရှာခဲ့သည်။ အရေးကြုံချိန်တွင် ဘုရားသခင်ကိုသာ ကိုးစားရန် ပျက်ကွက်မှုအတွက် ပရောဖက် ဟာနနိက ပြင်းထန်စွာ ပြစ်တင်ဆုံးမခဲ့ပြီး အာသရှေ့တွင် ဤသို့ မိန့်ကြားခဲ့သည်-

Asa’s long record of faithful service was marred by some mis- [113]
takes, made at times when he failed to put his trust fully in God.
When, on one occasion, the king of Israel entered the kingdom
of Judah and seized Ramah, a fortifed city only fve miles from
Jerusalem, Asa sought deliverance by forming an alliance with Benhadad, king of Syria. This failure to trust God alone in time of need
was sternly rebuked by Hanani the prophet, who appeared before
Asa with the message:

“မင်းကြီးသည် မိမိဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို မကိုးစား၊ ရှုရိမင်းကို ကိုးစားသောကြောင့်၊ ရှုရိမင်း၏ ဗိုလ်ခြေတို့သည် မင်းကြီးလက်မှ လွတ်ကြပြီ။ အဲသယောပိလူနှင့် လုဗိမ်လူတို့သည် များစွာသော ရထား၊ မြင်းစီးသူရဲတို့နှင့်တကွ ကြီးစွာသော ဗိုလ်ခြေ ဖြစ်ကြသည်မဟုတ်လော။ သို့သော်လည်း မင်းကြီးသည် ထာဝရဘုရားကို ကိုးစားသောကြောင့်၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မင်းကြီးလက်သို့ အပ်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ကိုးစားသောသူတို့ဘက်မှာ ထာဝရဘုရားသည် ခွန်အားထုတ်ခြင်းငှါ မြေကြီးတပြင်လုံးကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုလျက် ရှိတော်မူ၏။ ဤအမှု၌ မင်းကြီးသည် မိုက်စွာပြုပြီ။ ထိုသို့ပြုသောကြောင့်၊ ယခုမှစ၍ စစ်တိုက်ခြင်းနှင့် မကင်းရဟု ဆိုလေ၏။” ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၁၆:၇-၉။

“Because thou hast relied on the king of Syria, and not relied on
the Lord thy God, therefore is the host of the king of Syria escaped
out of thine hand. Were not the Ethiopians and the Lubims a huge
host, with very many chariots and horsemen? yet, because thou
didst rely on the Lord, He delivered them into thine hand. For the
eyes of the Lord run to and fro throughout the whole earth, to show
74 Prophets and Kings
Himself strong in the behalf of them whose heart is perfect toward
Him. Herein thou hast done foolishly: therefore from henceforth
thou shalt have wars.” 2 Chronicles 16:7-9.

မိမိ၏အမှားအတွက် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် နှိမ့်ချခြင်း မပြုဘဲ၊ “အာသသည် ပရောဖက်ကို အမျက်ထွက်၍ ထိုစကားကြောင့် စိတ်ဆိုးသဖြင့် ထောင်ထဲမှာ လှောင်ထားလေ၏။ ထိုအခါ အချို့သောသူတို့ကိုလည်း ညှဉ်းဆဲလေ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၁၀။

Instead of humbling himself before God because of his mistake,
“Asa was wroth with the seer, and put him in a prison house; for he
was in a rage with him because of this thing. And Asa oppressed
some of the people the same time.” Verse 10.

“အာသနန်းစံ (၃၉) နှစ်တွင်” အာသသည် “ခြေနာသောရောဂါ စွဲ၍ အလွန်ခံရ၏။ သို့သော်လည်း ထိုသို့နာသောအခါ ထာဝရဘုရားကို မရှာ၊ ဆေးသမားတို့ကိုသာ ရှာလေ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၁၂။ ရှင်ဘုရင်သည် နန်းစံ (၄၁) နှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး သူ၏သား ယောရှဖတ်သည် နန်းဆက်ခံခဲ့သည်။

“In the thirty and ninth year of his reign,” Asa was “diseased
in his feet, until his disease was exceeding great: yet in his disease
he sought not to the Lord, but to the physicians.” Verse 12. The
king died in the forty-frst year of his reign and was succeeded by
Jehoshaphat, his son.

အာသ မသေဆုံးမီ [၁၁၄] နှစ်နှစ်အလိုတွင် အာဟပ်သည် ဣသရေလနိုင်ငံ၌ စတင်အုပ်စိုးခဲ့သည်။ သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုသည် စတင်ချိန်မှစ၍ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘုရားမဲ့ပြုခြင်းများဖြင့် ထင်ရှားခဲ့သည်။ ရှမာရိမြို့ကို တည်ထောင်သူ သူ၏ဖခင် ဩမရိသည် “ထာဝရဘုရား ရှေ့တော်၌ ဒုစရိုက်ကိုပြု၍၊ မိမိအထက်ဖြစ်သော မင်းအပေါင်းတို့ထက် သာ၍ ဆိုးယုတ်လေ၏” (ရှင်ဘုရင်များစာစောင် ပထမစောင် ၁၆:၂၅)၊ သို့သော် အာဟပ်၏ အပြစ်များသည် သာ၍ကြီးမားသည်။ သူသည် “မိမိအထက်ဖြစ်သော ဣသရေလရှင်ဘုရင် အပေါင်းတို့ထက် ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ အမျက်တော်ကို သာ၍ နှိုးဆော်လေ၏။” “နေဗတ်၏သား ယေရောဗောင်၏ ဒုစရိုက်လမ်းသို့ လိုက်ခြင်းကို အနည်းငယ်သော အမှုကဲ့သို့ ထင်မှတ်လျက်” ပြုမူခဲ့သည်။ အပိုဒ်ငယ် ၃၃၊ ၃၁။ ဗေသလမြို့နှင့် ဒန်မြို့တို့ရှိ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုပုံစံများကို အားပေးရုံသာမက၊ ယေဟောဝါကို ကိုးကွယ်ခြင်းကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ဗာလကိုးကွယ်ခြင်းကို လက်ခံကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် လူတို့ကို ဆိုးယုတ်သော သာသနာပအယူဝါဒထဲသို့ ရဲဝံ့စွာ ဦးဆောင်ခေါ်ယူခဲ့သည်။

[114] Two years before the death of Asa, Ahab began to rule in the
kingdom of Israel. From the beginning his reign was marked by
a strange and terrible apostasy. His father, Omri, the founder of
Samaria, had “wrought evil in the eyes of the Lord, and did worse
than all that were before him” (1 Kings 16:25); but the sins of Ahab
were even greater. He “did more to provoke the Lord God of Israel
to anger than all the kings of Israel that were before him,” acting “as
if it had been a light thing for him to walk in the sins of Jeroboam
the son of Nebat.” Verses 33, 31. Not content with encouraging the
forms of religious service followed at Bethel and Dan, he boldly led
the people into the grossest heathenism, by setting aside the worship
of Jehovah for Baal worship.

ဇိဒုန်မင်းနှင့် ဗာလယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်သူ ဧသဗာလ၏သမီး ယေဇဗေလကို မိဖုရားမြှောက်ပြီးနောက် အာဟပ်သည် “ဗာလဘုရားကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်လေ၏။ ရှမာရိမြို့၌ တည်ဆောက်သော ဗာလဗိမာန်တော်တွင် ဗာလယဇ်ပုရောဟိတ်အတွက် ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်လေ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၃၁၊ ၃၂။

Taking to wife Jezebel, “the daughter of Ethbaal king of the Zidonians” and high priest of Baal, Ahab “served Baal, and worshiped
him. And he reared up an altar for Baal in the house of Baal, which
he had built in Samaria.” Verses 31, 32.

အာဟပ်သည် မြို့တော်၌ ဗာလကိုးကွယ်ခြင်းကို မိတ်ဆက်ရုံသာမက၊ ယေဇဗေလ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် “မြင့်သောအရပ်” များစွာ၌ သာသနာပ ယဇ်ပလ္လင်များကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာများရှိ တောအုပ်များ၏ အရိပ်အောက်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဤဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်သူတို့သည် ဣသရေလတစ်နိုင်ငံလုံးနီးပါး ဗာလနောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်အထိ သူတို့၏ ဆိုးယုတ်သော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ “မိမိခင်ပွန်း ယေဇဗေလ တိုက်တွန်းသည်အတိုင်း၊ ထာဝရဘုရား ရှေ့တော်၌ ဒုစရိုက်ကိုပြုအံ့သောငှါ၊ ကိုယ်ကို ရောင်းသောသူ အာဟပ်နှင့်တူသောသူ တယောက်မျှမရှိ။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ရှေ့မှ ထာဝရဘုရား နှင်ထုတ်တော်မူသော အာမောရိလူတို့ ပြုသမျှအတိုင်း၊ [၁၁၅] ရုပ်တုတို့နောက်သို့ လိုက်၍ အလွန်စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်သော အမှုကို ပြုလေ၏။” ရှင်ဘုရင်များစာစောင် ပထမစောင် ၂၁:၂၅၊ ၂၆။

Not only did Ahab introduce Baal worship at the capital city, but
under the leadership of Jezebel he erected heathen altars in many
“high places,” where in the shelter of surrounding groves the priests
and others connected with this seductive form of idolatry exerted
their baleful influence, until well-nigh all Israel were following after
Baal. “There was none like unto Ahab,” who “did sell himself to
work wickedness in the sight of the Lord, whom Jezebel his wife
stirred up. And he did very abominably in following idols, according
[115] to all things as did the Amorites, whom the Lord cast out before the
children of Israel.” 1 Kings 21:25, 26.
National Apostasy 75

အာဟပ်သည် ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းတွင် စွမ်းအားနည်းပါးသူ ဖြစ်သည်။ စိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်ပြီး ခိုင်မာသော စရိုက်ရှိသည့် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူ အမျိုးသမီးနှင့် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းသည် သူကိုယ်တိုင်အတွက်ရော တစ်မျိုးသားလုံးအတွက်ပါ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ မူဝါဒမရှိခြင်းနှင့် မှန်ကန်စွာပြုလုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ မြင့်မားသောစံနှုန်း မရှိခြင်းတို့ကြောင့်၊ သူ၏စရိုက်သည် ယေဇဗေလ၏ ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် လွယ်ကူစွာ ပုံဖော်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူ၏ အတ္တဆန်သော သဘာဝသည် ဣသရေလလူမျိုးအပေါ် ဘုရားသခင် ထားရှိသော ကရုဏာတော်များနှင့် ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးတို့၏ အုပ်ထိန်းသူနှင့် ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သူ၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို တန်ဖိုးထား နားလည်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

Ahab was weak in moral power. His union by marriage with an
idolatrous woman of decided character and positive temperament
resulted disastrously both to himself and to the nation. Unprincipled,
and with no high standard of rightdoing, his character was easily
molded by the determined spirit of Jezebel. His selfsh nature was
incapable of appreciating the mercies of God to Israel and his own
obligations as the guardian and leader of the chosen people.

အာဟပ်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ဣသရေလတို့သည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ထံမှ ဝေးကွာသွားကြပြီး ကိုယ်တော်ရှေ့တွင် သူတို့၏ လမ်းစဉ်များကို ပျက်စီးစေခဲ့ကြသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ရိုသေခန့်ညားခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းစိတ်များ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါတွင်မူ ပျံ့နှံ့နေသော ဘုရားမဲ့လုပ်ရပ်များကို ဆန့်ကျင်ရန် မိမိတို့၏အသက်ကို စွန့်လွှတ်ဝံ့သူ တစ်ဦးမျှ မရှိသလောက် ဖြစ်နေသည်။ ဘုရားမဲ့ပြုခြင်း၏ မှောင်မိုက်သော အရိပ်သည် တစ်ပြည်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ဗာလနှင့် အာရှတရက် ရုပ်တုများကို နေရာတိုင်းတွင် တွေ့မြင်နေရသည်။ လူတို့၏ လက်ဖြင့်လုပ်သော အရာများကို ကိုးကွယ်ရာ သာသနာပ ဗိမာန်များနှင့် သန့်ရှင်းသောတောအုပ်များသည် များပြားလာသည်။ လေထုသည် မှားယွင်းသော နတ်ဘုရားများထံ ပူဇော်သော ယဇ်ကောင်များ၏ မီးခိုးများဖြင့် ညစ်ညမ်းနေသည်။ တောင်ကုန်းနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းတို့တွင် နေ၊ လ၊ ကြယ်တို့ကို ပူဇော်သော သာသနာပ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ မူးယစ်ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ဟိန်းနေသည်။

Under the blighting influence of Ahab’s rule, Israel wandered far
from the living God and corrupted their ways before Him. For many
years they had been losing their sense of reverence and godly fear;
and now it seemed as if there were none who dared expose their lives
by openly standing forth in opposition to the prevailing blasphemy.
The dark shadow of apostasy covered the whole land. Images of
Baalim and Ashtoreth were everywhere to be seen. Idolatrous temples and consecrated groves, wherein were worshiped the works of
men’s hands, were multiplied. The air was polluted with the smoke
of the sacrifces offered to false gods. Hill and vale resounded with
the drunken cries of a heathen priesthood who sacrifced to the sun,
moon, and stars.

ယေဇဗေလနှင့် သူမ၏ ဘုရားမဲ့ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့်၊ ထိုတည်ထားသော ရုပ်တုနတ်ဘုရားများသည် မြေ၊ မီး၊ ရေ ဟူသော ဒြပ်စင်များကို သူတို့၏ နက်နဲသော တန်ခိုးဖြင့် အုပ်ချုပ်နေသည့် နတ်ဘုရားများဖြစ်သည်ဟု လူတို့ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံမှပေးသော ကောင်းချီးများဖြစ်သည့် စီးဆင်းနေသော စမ်းချောင်းများ၊ အသက်ရှင်သောရေ၊ နူးညံ့သော နှင်းစက်များ၊ မြေကြီးကို လန်းဆန်းစေပြီး လယ်ယာများကို သီးပွင့်စေသော မိုးရေတို့အားလုံးကို [၁၁၆] ကောင်းမြတ်စုံလင်သော ဆုကျေးဇူးမှန်သမျှကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်၏အစား၊ ဗာလနှင့် အာရှတရက်တို့၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူခဲ့ကြသည်။ တောင်ကုန်းနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများ၊ မြစ်ချောင်းနှင့် စမ်းရေတွင်းများသည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ လက်တော်ထဲတွင် ရှိကြောင်း၊ ကိုယ်တော်သည် နေ၊ မိုးတိမ်နှင့် သဘာဝတရား၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ကြောင်း လူတို့သည် မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်။

Through the influence of Jezebel and her impious priests, the
people were taught that the idol gods that had been set up were
deities, ruling by their mystic power the elements of earth, fre, and
water. All the bounties of heaven—the running brooks, the streams
of living water, the gentle dew, the showers of rain which refreshed
the earth and caused the felds to bring forth abundantly—were [116]
ascribed to the favor of Baal and Ashtoreth, instead of to the Giver
of every good and perfect gift. The people forgot that the hills and
valleys, the streams and fountains, were in the hand of the living
God, that He controlled the sun, the clouds of heaven, and all the
powers of nature.

သစ္စာရှိသော စေတမန်များမှတစ်ဆင့် ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားမဲ့မင်းကြီးနှင့် လူမျိုးတို့အား ထပ်ခါတလဲလဲ သတိပေးချက်များ ပေးပို့ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုဆုံးမစကားများသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသော စေတမန်တို့သည် ယေဟောဝါသည်သာ ဣသရေလတို့၏ တစ်ဆူတည်းသော ဘုရားဖြစ်ပွားရမည့် အခွင့်အရေးကို အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်၊ ကိုယ်တော် အပ်နှံထားသော ပညတ်တရားများကို မြှောက်တင်ပေးခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်။ ခမ်းနားထည်ဝါသော ပြသမှုများနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု အခမ်းအနားများ၏ ဖမ်းစားမှုကို ခံရသဖြင့်၊ လူတို့သည် ရှင်ဘုရင်နှင့် နန်းတွင်းသူနန်းတွင်းသားတို့၏ စံနမူနာကို လိုက်ကာ မူးယစ်စေသော၊ အကျင့်ပျက်စေသော ကာမဂုဏ်ခံစားမှုဖြင့် ဝတ်ပြုခြင်းများ၌ နစ်မွန်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ မိုက်မဲသော အယူသည်းမှုဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းကို ငြင်းပယ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ထံသို့ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ပေးထားသော အလင်းသည် မှောင်မိုက်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ စင်ကြယ်သော ရွှေသည် အရောင်မှိန်သွားခဲ့သည်။

Through faithful messengers the Lord sent repeated warnings to
the apostate king and the people, but in vain were these words of
reproof. In vain did the inspired messengers assert Jehovah’s right
to be the only God in Israel; in vain did they exalt the laws that He
had entrusted to them. Captivated by the gorgeous display and the
fascinating rites of idol worship, the people followed the example of
the king and his court, and gave themselves up to the intoxicating,
degrading pleasures of a sensual worship. In their blind folly they
76 Prophets and Kings
chose to reject God and His worship. The light so graciously given
them had become darkness. The fne gold had become dim.

ဖြစ်ရလေခြင်း၊ ဣသရေလတို့၏ ဘုန်းအသရေသည် မည်မျှအထိ ယုတ်လျော့ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသနည်း။ ဘုရားသခင်၏ ရွေးကောက်တော်မူသော လူမျိုးတို့သည် ဤမျှလောက်အထိ နိမ့်ကျသော ဖောက်ပြန်ခြင်းမျိုးသို့ ယခင်က တစ်ခါမျှ မကျရောက်ခဲ့ဖူးချေ။ "ဗာလဘုရား၏ ပရောဖက်" ပေါင်း "လေးရာ့ငါးဆယ်" ရှိသည့်အပြင် "တောအုပ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်" လေးရာ လည်း ရှိနေခဲ့သည်။ ဓမ္မရာဇဝင်တတိယစောင် ၁၈:၁၉။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် ပြုတော်မူသော အံ့ဖွယ်နိမိတ်မှတစ်ပါး အခြားမည်သည့်အရာကမျှ ထိုလူမျိုးအား လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးခြင်းဘေးမှ မကယ်တင်နိုင်တော့ပေ။ ဣသရေလတို့သည် မိမိတို့အလိုအလျောက် ယေဟောဝါဘုရားထံမှ ခွဲခွာသွားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ထာဝရဘုရားသည် သနားကရုဏာတော်ဖြင့် အပြစ်ထဲသို့ လမ်းမှားရောက်သွားသူတို့အား တမ်းတဆဲဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ အကြီးမြတ်ဆုံးသော ပရောဖက်များထဲမှ တစ်ဦးကို သူတို့ထံသို့ စေလွှတ်တော့မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူမှတစ်ဆင့် လူအများတို့သည် မိမိတို့ဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင်ထံသို့ သစ္စာရှိစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြမည်ဖြစ်သည်။

Alas, how had the glory of Israel departed! Never before had the
chosen people of God fallen so low in apostasy. Of “the prophets
of Baal” there were “four hundred and ffty,” besides four hundred
“prophets of the groves.” 1 Kings 18:19. Nothing short of the miracle-working power of God could preserve the nation from utter
destruction. Israel had voluntarily separated herself from Jehovah,
yet the Lord in compassion still yearned after those who had been
led into sin, and He was about to send to them one of the mightiest of
His prophets, through whom many were to be led back to allegiance
to the God of their fathers.