Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း (၅၀)—ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ် ဧဇရ

ဇေရုဗဗေလနှင့် ယောရှုတို့ ဦးဆောင်သော ပထမဆုံး ပြည်တော်ပြန်အုပ်စု ပြန်လာပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်ခန့်အကြာတွင် အာတဇေရဇ် လောင်ဂျီမန်းနပ်စ် (Artaxerxes Longimanus) သည် မေဒေါ-ပေရသိပလ္လင်သို့ တက်လာခဲ့သည်။ ဤရှင်ဘုရင်၏ အမည်သည် ထူးခြားသော ဘုရားသခင်၏ ပြင်ဆင်မှုများစွာဖြင့် သန့်ရှင်းသောသမိုင်းနှင့် ဆက်နွှယ်နေပါသည်။ ဧဇရနှင့် နေဟမိတို့ အသက်ရှင်၍ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်မှာ သူ၏နန်းစံသက်အတွင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်တွင် ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရန် တတိယမြောက်နှင့် နောက်ဆုံးအမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူ၏နန်းစံသက်အတွင်း ဧဇရဦးဆောင်သော ယုဒလူအုပ်စု ပြန်လာခြင်း၊ နေဟမိနှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက ယေရုရှလင်မြို့ရိုးကို အပြီးသတ်တည်ဆောက်ခြင်း၊ ဗိမာန်တော်ဝတ်ပြုမှုများကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် ဧဇရနှင့် နေဟမိတို့ ဦးဆောင်သော ကြီးကျယ်သော ဘာသာရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူ၏ရှည်လျားသော အုပ်ချုပ်မှုအတွင်း ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်အပေါ် မကြာခဏ မျက်နှာသာပေးခဲ့ပြီး၊ သူ၏ယုံကြည်ရသော ချစ်လှစွာသော ယုဒလူမျိုးသူငယ်ချင်းများဖြစ်သည့် ဧဇရနှင့် နေဟမိတို့ကို အထူးလုပ်ငန်းတစ်ခုအတွက် ဘုရားသခင်ခန့်အပ်ထားသူများအဖြစ် သူအသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။

Chapter 50—Ezra, the Priest and Scribe
About seventy years after the
return of the frst company of exiles under Zerubbabel and Joshua, Artaxerxes Longimanus came to
the throne of Medo-Persia. The name of this king
is connected with sacred
history by a series of remarkable providences. It
was during his reign that
Ezra and Nehemiah lived
and labored. He is the
one who in 457 B.C. issued the third and fnal
decree for the restoration
of Jerusalem. His reign
saw the return of a company of Jews under Ezra,
the completion of the walls
of Jerusalem by Nehemiah
and his associates, the reorganization of the temple services, and the great
religious reformations instituted by Ezra and Nehemiah. During his long
rule he often showed favor
to God’s people, and in his
674
Ezra, the Priest and Scribe 675
trusted and well-beloved
Jewish friends, Ezra and
Nehemiah, he recognized
men of God’s appointment,
raised up for a special
work.

ဗာဗုလုန်တွင် ကျန်ရစ်သော ယုဒလူမျိုးများကြားတွင် နေထိုင်စဉ် ဧဇရ၏ အတွေ့အကြုံမှာ အလွန်ထူးခြားလှသဖြင့် ရှင်ဘုရင် အာတဇေရဇ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ဧဇရသည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် ယုဒလူမျိုးများကို ယေရုရှလင်သို့ ပြန်လည်စေလွှတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်တို့အကြောင်း ရှင်ဘုရင်နှင့် လွတ်လပ်စွာ ဆွေးနွေးပြောဆိုခဲ့သည်။ အာရုန်၏သားမြေးများမှ မွေးဖွားလာသူဖြစ်၍ ဧဇရသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်သင်တန်းကို တတ်မြောက်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် မေဒေါ-ပေရသိနိုင်ငံရှိ မှော်ဆရာများ၊ နက္ခတ်ဗေဒင်ဆရာများနှင့် ပညာရှိတို့၏ အတတ်ပညာများကိုလည်း ကျွမ်းကျင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ရေးအခြေအနေအပေါ် ကျေနပ်မှုမရှိခဲ့ပါ။ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် အပြည့်အဝ သဟဇာတဖြစ်လိုစိတ် ပြင်းပြခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ပညာကို တောင့်တခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် "ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တရားတော်ကို ရှာဖွေစစ်ဆေး၍ ကျင့်ဆောင်ခြင်းငှာ မိမိနှလုံးကို ပြင်ဆင်လေ၏။" (ဧဇရ ၇:၁၀)။ ဤအချက်က ပရောဖက်များနှင့် ရှင်ဘုရင်များ၏ အရေးအသားများတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်၏ သမိုင်းကို လုံ့လစိုက်ထုတ်၍ လေ့လာရန် သူ့ကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို ဖျက်ဆီးခွင့်ပြုခဲ့ပြီး ကိုယ်တော့်လူမျိုးတော်ကို တပါးအမျိုးသားတို့ပြည်သို့ သုံ့ပန်းအဖြစ် အဖမ်းခံစေခဲ့သနည်းဟူသော အကြောင်းရင်းကို သိရှိနိုင်ရန် သမ္မာကျမ်းစာ၏ သမိုင်းနှင့် ကဗျာကျမ်းများကို သူရှာဖွေခဲ့သည်။

The experience of Ezra while
living among the Jews
who remained in Babylon
was so unusual that it attracted the favorable notice
of King Artaxerxes, with
whom he talked freely re- [608]
garding the power of the
God of heaven, and the divine purpose in restoring
the Jews to Jerusalem.
Born of the sons of Aaron, Ezra
had been given a priestly
training; and in addition
to this he had acquired a
familiarity with the writings of the magicians, the
astrologers, and the wise
men of the Medo-Persian
realm. But he was not
satisfed with his spiritual
condition. He longed to
be in full harmony with
God; he longed for wisdom to carry out the divine will. And so he “prepared his heart to seek the
law of the Lord, and to do
it.” Ezra 7:10. This led
him to apply himself dili
676 Prophets and Kings
gently to a study of the history of God’s people, as
recorded in the writings of
prophets and kings. He
searched the historical and
poetical books of the Bible
to learn why the Lord had
permitted Jerusalem to be
destroyed and His people
carried captive into a heathen land.

အာဗြဟံအား ကတိပေးခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ အတွေ့အကြုံများကို ဧဇရသည် အထူးအလေးထား စဉ်းစားခဲ့သည်။ သိနာတောင်တွင် ပေးခဲ့သော ညွှန်ကြားချက်များနှင့် တောကန္တာရအတွင်း လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည့် ရှည်လျားသောကာလတစ်လျှောက် သင်ကြားမှုများကို သူလေ့လာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများအပေါ် ကိုယ်တော်၏ ဆက်ဆံပုံများကို ပိုမိုသိရှိလာပြီး သိနာတောင်တွင် ပေးခဲ့သော ပညတ်တရား၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှုကို နားလည်လာသောအခါ ဧဇရ၏နှလုံးသားမှာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ သူသည် အသစ်သော၊ စေ့စပ်သေချာသော ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံစားခဲ့ရပြီး မိမိ၏လူမျိုးတော်ထံ ကောင်းချီးနှင့် အလင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ရန်အတွက် သန့်ရှင်းသောသမိုင်းမှတ်တမ်းများကို ကျွမ်းကျင်အောင်လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

To the experiences of Israel
from the time the promise
was made to Abraham,
Ezra gave special thought.
He studied the instruction
given at Mount Sinai and
through the long period of
wilderness wandering. As
he learned more and still
more concerning God’s
dealings with His children,
and comprehended the sacredness of the law given
at Sinai, Ezra’s heart was
stirred. He experienced
a new and thorough conversion and determined to
master the records of sacred history, that he might
use this knowledge to
bring blessing and light to
his people.

ဧဇရသည် မိမိရှေ့တွင်ရှိနေသည်ဟု ယုံကြည်သော အမှုတော်အတွက် နှလုံးသားကို ပြင်ဆင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့တွင် ပညာရှိသော ဆရာတစ်ဦးဖြစ်လာနိုင်ရန် ဘုရားသခင်ထံ အားကိုးတကြီး ရှာဖွေခဲ့သည်။ စိတ်နှလုံးနှင့် အလိုဆန္ဒကို ဘုရားသခင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထားရှိရန် သင်ယူလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ဘဝတွင် စစ်မှန်သော သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမူများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် သူ၏သွန်သင်မှုကို ခံယူသော လူငယ်များအပေါ်တွင်သာမက သူနှင့် ဆက်နွှယ်သူအားလုံးအပေါ်တွင်ပါ ပုံသွင်းနိုင်သော ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိခဲ့သည်။

Ezra endeavored to gain a heart
preparation for the work he
believed was before him.
Ezra, the Priest and Scribe 677
He sought God earnestly,
that he might be a wise
teacher in Israel. As he
learned to yield mind and
will to divine control, there
were brought into his life [609]
the principles of true sanctifcation, which, in later
years, had a molding influence, not only upon the
youth who sought his instruction, but upon all others associated with him.

သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံရစဉ်အတွင်း မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သော ယဇ်ပုရောဟိတ်အရာ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်လည်မြှင့်တင်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်သည် ဧဇရကို ဣသရေလလူမျိုးတို့အတွက် ကောင်းကျိုးပြုမည့် ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဧဇရသည် ထူးခြားသော ဗဟုသုတနှင့် ပြည့်စုံသူတစ်ဦးအဖြစ် ကြီးပြင်းလာပြီး "မောရှေ၏ ပညတ်တရားတော်၌ ကျွမ်းကျင်သော ကျမ်းတတ်" ဖြစ်လာခဲ့သည်။ (အခန်းငယ် ၆)။ ဤအရည်အချင်းများကြောင့် သူသည် မေဒေါ-ပေရသိနိုင်ငံတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

God chose Ezra to be an instrument of good to Israel, that
He might put honor upon
the priesthood, the glory
of which had been greatly
eclipsed during the captivity. Ezra developed into a
man of extraordinary learning and became “a ready
scribe in the law of Moses.”
Verse 6. These qualifcations made him an eminent
man in the Medo-Persian
kingdom.

ဧဇရသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဟောပြောသူဖြစ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို အုပ်ချုပ်သော အခြေခံမူများကို မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများအား ပညာပေးခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ကျန်သက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် မေဒေါ-ပေရသိ ရှင်ဘုရင်၏ နန်းတော်အနီး၌ဖြစ်စေ၊ ယေရုရှလင်မြို့၌ဖြစ်စေ သူ၏ အဓိကလုပ်ငန်းမှာ ဆရာတစ်ဦးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူလေ့လာသိရှိထားသော အမှန်တရားများကို သူတစ်ပါးအား ဝေမျှနေစဉ် သူ၏ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းမှာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားတရားကြည်ညိုပြီး စိတ်အားထက်သန်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် နေ့စဉ်ဘဝကို မြင့်မြတ်စေသော သမ္မာကျမ်းစာအမှန်တရား၏ တန်ခိုးကို ကမ္ဘာသို့ သက်သေခံသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။

Ezra became a mouthpiece for
God, educating those about
him in the principles that
govern heaven. During the
remaining years of his life,
whether near the court of
the king of Medo-Persia
or at Jerusalem, his principal work was that of a
678 Prophets and Kings
teacher. As he communicated to others the truths he
learned, his capacity for labor increased. He became
a man of piety and zeal. He
was the Lord’s witness to
the world of the power of
Bible truth to ennoble the
daily life.

ဧဇရသည် သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာစောင်များကို ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ပွားများခြင်းဆိုင်ရာ သူ၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲခံကာ တစ်သက်လုံး လုပ်ဆောင်ခဲ့သော လုပ်ငန်းများမှတစ်ဆင့် သမ္မာကျမ်းစာ လေ့လာလိုစိတ် နိုးကြားလာစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သူသည် မိမိရှာဖွေနိုင်သမျှသော ပညတ်တရားကျမ်း အမိတ္တူအားလုံးကို စုဆောင်းကာ ၎င်းတို့ကို ကူးယူစေပြီး ဖြန့်ဝေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ ပွားများပြီး လူများစွာ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသော စင်ကြယ်သော နှုတ်ကပတ်တော်သည် တန်ဖိုးဖြတ်၍မရသော အသိပညာကို ပေးခဲ့သည်။

The efforts of Ezra to revive an
interest in the study of the
Scriptures were given permanency by his painstaking, lifelong work of preserving and multiplying
the Sacred Writings. He
gathered all the copies of
the law that he could fnd
and had these transcribed
and distributed. The pure
word, thus multiplied and
placed in the hands of
many people, gave knowledge that was of inestimable value.

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးတော်အတွက် ကြီးကျယ်သောအမှုများကို ပြုလိမ့်မည်ဟူသော ဧဇရ၏ ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာ လေ့လာလိုစိတ် ပြန်လည်နိုးကြားလာစေရန်နှင့် သန့်ရှင်းသောမြို့တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာတွင် ညီအစ်ကိုများကို ကူညီရန် ယေရုရှလင်သို့ ပြန်လိုကြောင်း အာတဇေရဇ်အား ပြောပြခဲ့သည်။ ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးတော်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် အပြည့်အဝ တတ်စွမ်းနိုင်သူဖြစ်ကြောင်း ဧဇရ၏ လုံးဝယုံကြည်ကိုးစားမှုကို ဖော်ပြသောအခါ ရှင်ဘုရင်သည် အလွန်အမင်း စိတ်စွဲမှတ်သွားခဲ့သည်။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ယေဟောဝါဘုရားကို ဝတ်ပြုရန် ယေရုရှလင်သို့ ပြန်ကြသည်ကို ရှင်ဘုရင် ကောင်းစွာနားလည်သည်။ သို့သော် ဧဇရ၏ ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုအပေါ် ရှင်ဘုရင်၏ ယုံကြည်စိတ်ချမှုမှာ အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် ဧဇရအား အထူးမျက်နှာသာပေးကာ သူ၏တောင်းဆိုချက်ကို ခွင့်ပြုခဲ့ပြီး ဗိမာန်တော်ဝတ်ပြုမှုအတွက် အဖိုးတန်လက်ဆောင်များကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ရှင်ဘုရင်သည် သူ့ကို မေဒေါ-ပေရသိနိုင်ငံ၏ အထူးကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ပြီး သူ၏စိတ်နှလုံးထဲရှိ ရည်ရွယ်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ကျယ်ပြန့်သော အာဏာများကို အပ်နှင်းခဲ့သည်။

Ezra’s faith that God would do a
mighty work for His people, led him to tell Artaxerxes of his desire to return to Jerusalem to revive
an interest in the study of
[610] God’s word and to assist
his brethren in restoring
the Holy City. As Ezra declared his perfect trust in
the God of Israel as one
Ezra, the Priest and Scribe 679
abundantly able to protect
and care for His people, the
king was deeply impressed.
He well understood that
the Israelites were returning to Jerusalem that they
might serve Jehovah; yet
so great was the king’s confdence in the integrity of
Ezra that he showed him
marked favor, granting his
request and bestowing on
him rich gifts for the temple service. He made him
a special representative of
the Medo-Persian kingdom
and conferred on him extensive powers for the carrying out of the purposes
that were in his heart.

ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အာတဇေရဇ် လောင်ဂျီမန်းနပ်စ် ထုတ်ပြန်သော အမိန့်တော်သည် နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ် သုံ့ပန်းဘဝပြီးနောက် ထုတ်ပြန်သော တတိယမြောက် အမိန့်တော်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်သော ဖော်ပြချက်များ၊ ဧဇရ၏ အရည်အချင်းများကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် ကျန်ရစ်သော ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်အတွက် ပေးသနားသော ရက်ရောသော ထောက်ပံ့မှုများကြောင့် ထူးခြားလှသည်။ အာတဇေရဇ်သည် ဧဇရကို "ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလအမျိုး၌ ထားတော်မူသော ပညတ်တရားတော်နှင့် စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များကို ကူးသောကျမ်းတတ်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်" နှင့် "ကောင်းကင်ဘုံရှင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားတော်ကို တတ်သောကျမ်းတတ်" ဟု ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ ရှင်ဘုရင်သည် မိမိ၏ အတိုင်ပင်ခံများနှင့် ပူးပေါင်းကာ "ယေရုရှလင်မြို့၌ ကျိန်းဝပ်တော်မူသော ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်အား" အလိုအလျောက် ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် ကြီးမားသော ကုန်ကျစရိတ်များစွာကို "ရှင်ဘုရင်၏ ဘဏ္ဍာတော်တိုက်ထဲက" ပေးချေရန် အမိန့်ထုတ်ကာ စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ (အခန်းငယ် ၁၁၊ ၁၂၊ ၁၅၊ ၂၀)။

The decree of Artaxerxes Longimanus for the restoring and
building of Jerusalem, the
third issued since the close
of the seventy years’ captivity, is remarkable for
its expressions regarding
the God of heaven, for
its recognition of the attainments of Ezra, and for
the liberality of the grants
made to the remnant people of God. Artaxerxes
refers to Ezra as “the priest,
the scribe, even a scribe of
the words of the commandments of the Lord, and of
680 Prophets and Kings
His statutes to Israel;” “a
scribe of the law of the
God of heaven.” The king
united with his counselors
in offering freely “unto the
God of Israel, whose habitation is in Jerusalem;” and
in addition he made provision for meeting many
heavy expenses by ordering that they be paid
“out of the king’s treasure
house.” Verses 11, 12, 15,
20.

အာတဇေရဇ်က ဧဇရအား "သင့်လက်၌ရှိသော သင့်ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားတော်အတိုင်း ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့ကို စစ်ဆေးစေခြင်းငှာ၊ ရှင်ဘုရင်နှင့် အတိုင်ပင်ခံ ခုနစ်ဦးတို့သည် သင့်ကို စေလွှတ်တော်မူ၏" ဟု မိန့်ကြားခဲ့သည်။ သူက ဆက်လက်၍ "ကောင်းကင်ဘုံရှင် ဘုရားသခင်သည် မိမိအိမ်တော်အဖို့ စီရင်တော်မူသမျှကို ဂရုတစိုက် ဆောင်ရွက်စေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှင်ဘုရင်နှင့် သားတော်တို့၏ နိုင်ငံတော်အပေါ် အမျက်တော် ကျရောက်ရမည်နည်း" ဟု အမိန့်ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ (အခန်းငယ် ၁၄၊ ၂၃)။

“Thou art sent of the king, and of
his seven counselors,” Artaxerxes declared to Ezra,
“to inquire concerning Judah and Jerusalem, according to the law of thy
God which is in thine
hand.” And he further decreed: “Whatsoever is
[611] commanded by the God
of heaven, let it be diligently done for the house
of the God of heaven: for
why should there be wrath
against the realm of the
king and his sons?” Verses
14, 23.

ဣသရေလလူမျိုးများ ပြန်ခွင့်ပြုရာတွင် အာတဇေရဇ်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ် အဖွဲ့ဝင်များအတွက် ရှေးဟောင်းထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် အခွင့်အရေးများကို ပြန်လည်ရရှိစေရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ "ယဇ်ပုရောဟိတ်၊ လေဝိသား၊ သီချင်းသည်၊ တံခါးစောင့်၊ နက်သနင် သို့မဟုတ် ဤဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်၌ အမှုထမ်းသူ တစ်စုံတစ်ဦးအပေါ်တွင်မှ အခွန်၊ အခ သို့မဟုတ် ကောက်ခံမှု တစ်စုံတစ်ရာ မပြုစေရန် ငါတို့ အမိန့်ထုတ်ပြန်သည်" ဟု သူကြေညာခဲ့သည်။ သူသည် ယုဒပညတ်ကျမ်းနှင့်အညီ လူမျိုးတော်ကို တရားသဖြင့် အုပ်ချုပ်ရန်အတွက် မြို့ဝန်များနှင့် တရားသူကြီးများကို ခန့်အပ်ရန်လည်း စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ "ဧဇရ၊ သင့်လက်၌ရှိသော သင့်ဘုရားသခင်၏ ပညာတော်အတိုင်း၊ မြစ်အနောက်ဘက်၌ရှိသော လူအပေါင်းတို့၊ သင့်ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို သိသောသူအပေါင်းတို့ကို စီရင်စေခြင်းငှာ မြို့ဝန်နှင့် တရားသူကြီးများကို ခန့်ထားလော့။ မသိသောသူတို့ကိုလည်း သွန်သင်ကြလော့။ သင်၏ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့် ရှင်ဘုရင်၏ အမိန့်တော်ကို မလိုက်နာသောသူ မည်သူမဆို သေဒဏ်ဖြစ်စေ၊ ပြည်နှင်ဒဏ်ဖြစ်စေ၊ ဥစ္စာပစ္စည်း သိမ်းယူဒဏ်ဖြစ်စေ၊ ထောင်ဒဏ်ဖြစ်စေ လျင်မြန်စွာ စီရင်စေ" ဟု ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ (အခန်းငယ် ၂၄-၂၆)။

In giving permission to the
Israelites to return, Artaxerxes arranged for the
restoration of the members
of the priesthood to their
Ezra, the Priest and Scribe 681
ancient rites and privileges.
“We certify you,” he declared, “that touching any
of the priests and Levites,
singers, porters, Nethinims, or ministers of this
house of God, it shall not
be lawful to impose toll,
tribute, or custom, upon
them.” He also arranged
for the appointment of civil
offcers to govern the people justly in accordance
with the Jewish code of
laws. “Thou, Ezra, after
the wisdom of thy God,
that is in thine hand,” he
directed, “set magistrates
and judges, which may
judge all the people that are
beyond the river, all such
as know the laws of thy
God; and teach ye them
that know them not. And
whosoever will not do the
law of thy God, and the
law of the king, let judgment be executed speedily upon him, whether it
be unto death, or to banishment, or to confscation
of goods, or to imprisonment.” Verses 24-26.

ဤသို့ဖြင့် "မိမိအပေါ်သို့ ရောက်သော မိမိဘုရားသခင်၏ ကောင်းသောလက်တော်အားဖြင့်" ဧဇရသည် မေဒေါ-ပေရသိ နိုင်ငံအတွင်းရှိ "ယေရုရှလင်သို့ သွားလိုသော စိတ်ရှိသမျှသော" ဣသရေလလူမျိုးများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိသားများအားလုံး ပြန်နိုင်ရန်အတွက် ပြည့်စုံသော ထောက်ပံ့မှုများကို ရှင်ဘုရင်ထံမှ ရရှိခဲ့သည်။ (အခန်းငယ် ၉၊ ၁၃)။ ဤသို့ဖြင့် အရပ်ရပ်သို့ ကွဲပြားနေသော သားမြေးများသည် ဣသရေလအမျိုးနှင့် ဆက်နွှယ်နေသော ကတိတော်များရှိရာ မြေသို့ ပြန်ခွင့်ရခဲ့ကြသည်။ ဤအမိန့်တော်သည် ဧဇရနှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို လေ့လာနေသူများအတွက် ကြီးစွာသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်။ "ယေရုရှလင်မြို့၌ရှိသော ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်ကို တန်ဆာဆင်စေခြင်းငှာ ရှင်ဘုရင်၏ စိတ်နှလုံးကို နှိုးဆော်တော်မူသော ကျွန်ုပ်တို့ ဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် မင်္ဂလာရှိတော်မူစေသတည်း။ ရှင်ဘုရင်နှင့် အတိုင်ပင်ခံများ၊ ရှင်ဘုရင်၏ တန်ခိုးကြီးသော မင်းညီမင်းသားများ ရှေ့မှောက်တွင် ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာတော် သက်ရောက်စေတော်မူပြီ" ဟု ဧဇရက ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ (အခန်းငယ် ၂၇၊ ၂၈)။

Thus, “according to the good hand
of his God upon him,” Ezra
had persuaded the king to
make abundant provision
682 Prophets and Kings
for the return of all the
people of Israel and of
the priests and Levites in
the Medo-Persian realm,
who were minded “of their
own free will to go up to
Jerusalem.” Verses 9, 13.
Thus again the children of
the dispersion were given
opportunity to return to the
land with the possession
of which were linked the
promises to the house of Is-
[612] rael. This decree brought
great rejoicing to those
who had been uniting with
Ezra in a study of God’s
purposes concerning His
people. “Blessed be the
Lord God of our fathers,”
Ezra exclaimed, “which
hath put such a thing as this
in the king’s heart, to beautify the house of the Lord
which is in Jerusalem: and
hath extended mercy unto
me before the king, and his
counselors, and before all
the king’s mighty princes.”
Verses 27, 28.

အာတဇေရဇ်၏ ဤအမိန့်တော် ထုတ်ပြန်ခြင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ ပြင်ဆင်မှုသည် ထင်ရှားပါသည်။ အချို့က ဤအချက်ကို ရိပ်မိကြပြီး ထိုကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော အခြေအနေများအောက်တွင် ပြန်ခွင့်ရသည့် အခွင့်အရေးကို ဝမ်းမြောက်စွာ အသုံးချခဲ့ကြသည်။ စုရပ်တစ်ခုကို သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တွင် ယေရုရှလင်သို့ သွားလိုသူများသည် ရှည်လျားသော ခရီးစဉ်အတွက် စုရုံးခဲ့ကြသည်။ "အာဗဝါမြစ်နားမှာ သူတို့ကို ငါစုရုံး၍ ထိုအရပ်၌ သုံးရက်ပတ်လုံး တဲထိုး၍ နေကြ၏" ဟု ဧဇရက ဆိုသည်။ (ဧဇရ ၈:၁၅)။

In the issuing of this decree by
Artaxerxes, God’s providence was manifest. Some
discerned this and gladly
took advantage of the privilege of returning under circumstances so favorable.
Ezra, the Priest and Scribe 683
A general place of meeting was named, and at
the appointed time those
who were desirous of going to Jerusalem assembled for the long journey.
“I gathered them together
to the river that runneth to
Ahava,” Ezra says, “and
there abode we in tents
three days.” Ezra 8:15.

လူအများအပြား ယေရုရှလင်သို့ ပြန်လာကြလိမ့်မည်ဟု ဧဇရ မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ခေါ်ယူမှုကို တုံ့ပြန်သူ အရေအတွက်မှာ စိတ်ပျက်စရာကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးခဲ့သည်။ အိမ်နှင့် မြေယာများ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ အများအပြားမှာ ထိုပိုင်ဆိုင်မှုများကို စွန့်လွှတ်လိုစိတ် မရှိကြပါ။ သူတို့သည် သက်သောင့်သက်သာရှိမှုကို နှစ်သက်ကြပြီး ကျန်ရစ်နေရန် ကျေနပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ ပုံသက်သေသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုသူ အခြားသူများအတွက် အဟန့်အတား ဖြစ်ခဲ့သည်။

Ezra had expected that a large
number would return to
Jerusalem, but the number
who responded to the call
was disappointingly small.
Many who had acquired
houses and lands had no
desire to sacrifce these
possessions. They loved
ease and comfort and were
well satisfed to remain.

စုရုံးနေသော လူအုပ်ကို ဧဇရ ကြည့်ရှုသောအခါ လေဝိသား တစ်ယောက်မျှ မပါသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဗိမာန်တော်၏ သန့်ရှင်းသော ဝတ်ပြုမှုအတွက် သီးသန့်ခွဲထားသော ထိုမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် အဘယ်မှာနည်း။ "အဘယ်သူသည် ထာဝရဘုရားဘက်၌ ရှိသနည်း" ဟု ခေါ်သောအခါ လေဝိသားများသည် ပထမဆုံး တုံ့ပြန်သင့်သူများ ဖြစ်သည်။ သုံ့ပန်းဘဝအတွင်းနှင့် ထိုနောက်ပိုင်းတွင်လည်း သူတို့သည် အခွင့်အရေးများစွာကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ပြည်နှင်ခံ ညီအစ်ကိုများ၏ ဝိညာဉ်ရေးလိုအပ်ချက်များကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် အပြည့်အဝ လွတ်လပ်ခွင့် ရခဲ့ကြသည်။ ဝတ်ပြုရာအိမ် (Synagogues) များကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် လူများကို သွန်သင်ခြင်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းနှင့် ယုဒဘာသာ၏ သီးခြားသန့်ရှင်းသော ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို လွတ်လပ်စွာ ဆောင်ရွက်ခွင့် ရခဲ့ကြသည်။

Their example proved a
hindrance to others who
otherwise might have chosen to cast in their lot with
those who were advancing
by faith.
As Ezra looked over the company assembled, he was
surprised to fnd none of
the sons of Levi. Where
were the members of the
tribe that had been set
apart for the sacred service of the temple? To the
684 Prophets and Kings
call, Who is on the Lord’s
side? the Levites should
have been the frst to re-
[613] spond. During the captivity, and afterward, they had
been granted many privileges. They had enjoyed
the fullest liberty to minister to the spiritual needs
of their brethren in exile.
Synagogues had been built,
in which the priests conducted the worship of God
and instructed the people.
The observance of the Sabbath, and the performance
of the sacred rites peculiar to the Jewish faith, had
been freely allowed.

သို့သော် သုံ့ပန်းဘဝ ပြီးဆုံးပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလာသောအခါ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဣသရေလ ခေါင်းဆောင်များအပေါ် တာဝန်အသစ်များ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်ရှိ ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး ဆက်ကပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ဝတ်ပြုမှုများကို ဆောင်ရွက်ရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ပိုမိုလိုအပ်လာသည်။ လူတို့ကို သွန်သင်ပေးမည့် ဘုရားသခင်၏ လူများမှာ အရေးတကြီး လိုအပ်လျက်ရှိသည်။ ထို့ပြင် ဗာဗုလုန်တွင် ကျန်ရစ်သော ယုဒလူမျိုးများသည် သူတို့၏ ဘာသာရေးလွတ်လပ်ခွင့် ကန့်သတ်ခံရမည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ပရောဖက် ဇာခရိမှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း၊ ဧသတာနှင့် မော်ဒကဲတို့၏ ဒုက္ခရောက်သော အချိန်များတွင် ခံစားခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများမှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း၊ မေဒေါ-ပေရသိနိုင်ငံရှိ ယုဒလူမျိုးများသည် မိမိတို့၏ပြည်သို့ ပြန်ကြရန် ပြတ်ပြတ်သားသား သတိပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့အတွက် တပါးအမျိုးသားတို့၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုများကြားတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် အန္တရာယ်ရှိသော အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤပြောင်းလဲလာသော အခြေအနေများကို ထောက်ရှု၍ ဗာဗုလုန်ရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ဤအမိန့်တော် ထုတ်ပြန်ခြင်းကို ယေရုရှလင်သို့ ပြန်ရန် သူတို့အတွက် အထူးခေါ်ယူချက်အဖြစ် လျင်မြန်စွာ သိမြင်သင့်ခဲ့သည်။

But with the passing of the years
after the close of the captivity, conditions changed,
and many new responsibil-
[614] ities rested upon the leaders in Israel. The temple at Jerusalem had been
rebuilt and dedicated, and
more priests were needed
to carry on its services.
There was pressing need
of men of God to act
as teachers of the people. And besides, the
Jews remaining in Babylon were in danger of having their religious liberty
restricted. Through the
Ezra, the Priest and Scribe 685
prophet Zechariah, as well
as by their recent experience during the troublous
times of Esther and Mordecai, the Jews in MedoPersia had been plainly
warned to return to their
own land. The time had
come when it was perilous
for them to dwell longer
in the midst of heathen influences. In view of these
changed conditions, the
priests in Babylon should
have been quick to discern
in the issuance of the decree a special call to them
to return to Jerusalem.

ရှင်ဘုရင်နှင့် မင်းညီမင်းသားများသည် ပြန်ရန်လမ်းကို ဖွင့်ပေးခြင်းဖြင့် သူတို့၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကြွယ်ဝသော အရင်းအမြစ်များကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သော်လည်း လူများမှာ အဘယ်မှာနည်း။ လေဝိသားများသည် သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် အခြားသူများကို အားကျလာအောင် လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်မည့်အချိန်တွင် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ထူးခြားသော လျစ်လျူရှုမှုသည် ဗာဗုလုန်ရှိ ဣသရေလလူမျိုးများက မိမိတို့လူမျိုးတော်အတွက် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်အပေါ် ထားရှိသော သဘောထားကို ဝမ်းနည်းဖွယ် ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။

The king and his princes had
done more than their part
in opening the way for the
return. They had provided
abundant means, but where
were the men? The sons
of Levi failed at a time
when the influence of a decision to accompany their
brethren would have led
others to follow their example. Their strange indifference is a sad revelation of
the attitude of the Israelites
in Babylon toward God’s
purpose for His people.

ဧဇရသည် လေဝိသားများအား မိမိတို့အဖွဲ့နှင့် ပူးပေါင်းရန် အရေးတကြီး တစ်ဖန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ လျင်မြန်စွာ ဆောင်ရွက်ရန် အရေးကြီးကြောင်း အလေးပေးသည့်အနေဖြင့် သူ၏ စာဖြင့်တောင်းဆိုချက်နှင့်အတူ သူ၏ "ခေါင်းဆောင်များ" နှင့် "ဉာဏ်ပညာရှိသောသူများ" ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ (ဧဇရ ၇:၂၈၊ ၈:၁၆)။

Once more Ezra appealed to the
Levites, sending them an
686 Prophets and Kings
urgent invitation to unite
with his company. To
emphasize the importance
of quick action, he sent
with his written plea several of his “chief men” and
“men of understanding.”
Ezra 7:28; 8:16.

ခရီးသွားများသည် ဧဇရနှင့်အတူ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်၊ ထိုယုံကြည်ရသော တမန်များသည် "ကျွန်ုပ်တို့ ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်အဖို့ အမှုထမ်းများကို ဆောင်ခဲ့ကြလော့" ဟူသော တောင်းဆိုချက်ဖြင့် အမြန်ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ (ဧဇရ ၈:၁၇)။ ထိုတောင်းဆိုချက်ကို နားထောင်ခဲ့ကြပြီး တွန့်ဆုတ်နေသူ အချို့မှာ ပြန်ရန် နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချခဲ့ကြသည်။ စုစုပေါင်း ယဇ်ပုရောဟိတ် ၄၀ (လေးဆယ်) ခန့်နှင့် နက်သနင် ၂၂၀ (နှစ်ရာနှစ်ဆယ်) တို့မှာ—ဧဇရက ပညာရှိသော အမှုထမ်းများ၊ ဆရာကောင်းများနှင့် ကူညီသူများအဖြစ် ယုံကြည်ကိုးစားနိုင်သူများ ဖြစ်ကြသည်—စခန်းသို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

While the travelers tarried with
Ezra, these trusted messengers hastened back with
the plea, “Bring unto us
[615] ministers for the house
of our God.” Ezra 8:17.
The appeal was heeded;
some who had been halting, made fnal decision to
return. In all, about forty
priests and two hundred
and twenty Nethinim—men
upon whom Ezra could
rely as wise ministers
and good teachers and
helpers—were brought to
the camp.

ယခုတွင် အားလုံး ခရီးထွက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ရှေ့တွင် လပေါင်းများစွာ ကြာမည့် ခရီးစဉ်ရှိနေသည်။ အမျိုးသားများသည် သူတို့၏ ဇနီးမယားများ၊ သားသမီးများ၊ ပိုင်ဆိုင်မှုများနှင့်အတူ ဗိမာန်တော်နှင့် ဝတ်ပြုမှုအတွက် ကြီးမားသော ရတနာများကို ယူဆောင်လာကြသည်။ လမ်းခရီးတွင် သူနှင့် သူ၏လူများကို လုယက်ဖျက်ဆီးရန် ရန်သူများ ချောင်းမြောင်းနေသည်ကို ဧဇရ သိရှိသည်။ သို့သော် သူသည် ရှင်ဘုရင်ထံမှ ကာကွယ်ရန် လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့ကို မတောင်းဆိုခဲ့ပါ။ "လမ်းခရီး၌ ရန်သူတို့လက်မှ ကာကွယ်ခြင်းငှာ ရှင်ဘုရင်ထံ၌ စစ်သည်တော်နှင့် မြင်းစီးသူရဲတို့ကို တောင်းရန် ကျွန်ုပ် ရှက်ပါ၏။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ရှင်ဘုရင်အား 'ကျွန်ုပ်တို့ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် ကိုယ်တော်ကို ရှာသောသူအပေါင်းတို့အပေါ်၌ ကောင်းကျိုးအလို့ငှာ ရှိတော်မူ၏။ သို့သော်လည်း ကိုယ်တော်ကို စွန့်သောသူအပေါင်းတို့အပေါ်၌ တန်ခိုးတော်နှင့် အမျက်တော် ရှိတော်မူ၏' ဟု ပြောခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်" ဟု သူရှင်းပြခဲ့သည်။ (အခန်းငယ် ၂၂)။

All were now ready to set forth.
Before them was a journey
that would occupy several
months. The men were taking with them their wives
and children, and their substance, besides large treasure for the temple and its
service. Ezra was aware
that enemies lay in wait
by the way, ready to plun
Ezra, the Priest and Scribe 687
der and destroy him and
his company; yet he had
asked from the king no
armed force for protection.
“I was ashamed,” he has
explained, “to require of
the king a band of soldiers
and horsemen to help us
against the enemy in the
way: because we had spoken unto the king, saying,
The hand of our God is
upon all them for good that
seek Him; but His power
and His wrath is against
all them that forsake Him.”
Verse 22.

ဤကိစ္စတွင် ဧဇရနှင့် သူ၏အပေါင်းအပါများသည် တပါးအမျိုးသားများရှေ့တွင် ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို ချီးမြှောက်ရန် အခွင့်အရေးကို မြင်ခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလလူမျိုးများ ကိုယ်တိုင်က သူတို့၏ မြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်အပေါ် လုံးဝယုံကြည်ကိုးစားကြောင်း ပြသပါက အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းမှာ ခိုင်မာလာလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုသာ လုံးလုံးလျားလျား ယုံကြည်ကိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မည်သည့် စစ်တပ်၏ အကာအကွယ်ကိုမျှ တောင်းမည်မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်သော ဘုန်းအသရေကို လူ၏ခွန်အားကြောင့်ဟု တပါးအမျိုးသားများ ထင်မှတ်စရာ အကြောင်းကို သူတို့ မပေးလိုကြပါ။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်အနေဖြင့် ဘုရားသခင်အပေါ် မှီခိုနေခြင်း၏ စစ်မှန်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ တပါးအမျိုးသား သူငယ်ချင်းများ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယတစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို ခွင့်မပြုနိုင်ပါ။ ခွန်အားကို ကြွယ်ဝမှုမှလည်းကောင်း၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူတို့၏ တန်ခိုးနှင့် ဩဇာအာဏာမှလည်းကောင်း ရရှိမည်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးမှုမှသာ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တရားကို ရှေ့၌ထား၍ နာခံရန် ကြိုးစားခြင်းအားဖြင့်သာ သူတို့သည် ကာကွယ်ခြင်းကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

In this matter, Ezra and his companions saw an opportunity to magnify the name
of God before the heathen. Faith in the power
of the living God would
be strengthened if the Israelites themselves should
now reveal implicit faith in
their divine Leader. They
therefore determined to put
their trust wholly in Him.
They would ask for no
guard of soldiers. They
would give the heathen
no occasion to ascribe to
the strength of man the
glory that belongs to God
alone. They could not afford to arouse in the minds
688 Prophets and Kings
of their heathen friends
one doubt as to the sincerity of their dependence
[616] on God as His people.
Strength would be gained,
not through wealth, not
through the power and influence of idolatrous men,
but through the favor of
God. Only by keeping
the law of the Lord before
them, and striving to obey
it, would they be protected.

ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးပေးသော လက်တော်ကို ဆက်လက်ရရှိနိုင်မည့် အခြေအနေများဆိုင်ရာ ဤအသိပညာသည် ဧဇရနှင့် သစ္စာရှိသော သူများအဖွဲ့ မထွက်ခွာမီ ပြုလုပ်ခဲ့သော ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း အခမ်းအနားကို ပိုမိုလေးနက်စေခဲ့သည်။ "ငါတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ ကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍၊ ငါတို့နှင့် ငါတို့သားသမီးများ၊ ငါတို့၏ ဥစ္စာပစ္စည်း အပေါင်းတို့အဖို့ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းကို ရှာခြင်းငှာ အာဗဝါမြစ်နား၌ အစာရှောင်ခြင်းကို ငါကြေညာ၏" ဟု ဧဇရက ဤအတွေ့အကြုံကို ပြောပြခဲ့သည်။ "ထိုသို့ ငါတို့သည် အစာရှောင်၍ ငါတို့၏ ဘုရားသခင်ကို တောင်းပန်သောအခါ၊ နားညောင်းတော်မူ၏" (အခန်းငယ် ၂၁၊ ၂၃)။

This knowledge of the conditions
under which they would
continue to enjoy the prospering hand of God, lent
more than ordinary solemnity to the consecration service that was held by Ezra
and his company of faithful souls just before their
departure. “I proclaimed
a fast there, at the river of
Ahava,” Ezra has declared
of this experience, “that we
might afflict ourselves before our God, to seek of
Him a right way for us,
and for our little ones, and
for all our substance.” “So
we fasted and besought our
God for this: and He was
entreated of us.” Verses 21,
23.

သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိခြင်းသည် သတိဝီရိယနှင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ မလိုအပ်တော့ဟု မဆိုလိုပါ။ ရတနာများကို လုံခြုံစွာ သယ်ဆောင်နိုင်ရန် အထူးသတိထားသည့်အနေဖြင့် ဧဇရသည် "ယဇ်ပုရောဟိတ် ခေါင်းဆောင် ၁၂ (ဆယ့်နှစ်) ဦး"—သစ္စာရှိမှုနှင့် စိတ်ချရမှု သက်သေပြပြီးသားသူများ—ကို ခွဲထုတ်ပြီး "ရှင်ဘုရင်၊ အတိုင်ပင်ခံများ၊ မင်းညီမင်းသားများနှင့် ထိုနေရာရှိ ဣသရေလလူမျိုး အပေါင်းတို့က ကျွန်ုပ်တို့ ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်အဖို့ ပူဇော်သော ငွေ၊ ရွှေနှင့် တန်ဆာများကို သူတို့အား ချိန်တွယ်ပေးအပ်ခဲ့သည်"။ ထိုသူများသည် မိမိတို့အား အပ်နှင်းထားသော ရတနာများအပေါ် နိုးနိုးကြားကြားရှိသော ဘဏ္ဍာစိုးများအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရန် လေးနက်စွာ တာဝန်ပေးခြင်း ခံရသည်။ "သင်တို့သည် ထာဝရဘုရားအား သန့်ရှင်းသောသူ ဖြစ်ကြ၏။ ဤတန်ဆာများသည်လည်း သန့်ရှင်း၏။ ဤငွေနှင့် ရွှေတို့သည်လည်း သင်တို့ဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား အလိုအလျောက် ပူဇော်သော အလှူဖြစ်၏။ ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်အခန်းများထဲသို့ ရောက်၍၊ ယဇ်ပုရောဟိတ် ခေါင်းဆောင်များ၊ လေဝိသားများနှင့် ဣသရေလ အမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်များ ရှေ့၌ မချိန်တွယ်မီတိုင်အောင် စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းကြလော့" ဟု ဧဇရက ပြောကြားခဲ့သည်။ (အခန်းငယ် ၂၄၊ ၂၅၊ ၂၈၊ ၂၉)။

Ezra, the Priest and Scribe 689
The blessing of God, however,
did not make unnecessary
the exercise of prudence
and forethought. As a
special precaution in safeguarding the treasure, Ezra
“separated twelve of the
chief of the priests”—men
whose faithfulness and fdelity had been proved—
“and weighed unto them
the silver, and the gold,
and the vessels, even the
offering of the house of
our God, which the king,
and his counselors, and
his lords, and all Israel
there present, had offered.”
These men were solemnly
charged to act as vigilant
stewards over the treasure
entrusted to their care. “Ye
are holy unto the Lord,”
Ezra declared; “the vessels are holy also; and the
silver and the gold are a
freewill offering unto the
Lord God of your fathers.
Watch ye, and keep them,
until ye weigh them before the chief of the priests
and the Levites, and chief [617]
of the fathers of Israel, at
Jerusalem, in the chambers
of the house of the Lord.”
Verses 24, 25, 28, 29.
690 Prophets and Kings

ထာဝရဘုရား၏ ရတနာများကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် လုံခြုံရေးအတွက် ဧဇရ ထားရှိသော ဂရုစိုက်မှုသည် သေချာစွာ လေ့လာသင့်သော သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ စိတ်ချရမှု သက်သေပြပြီးသူများကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး သူတို့အပေါ် ကျရောက်နေသော တာဝန်များကို ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏ ပစ္စည်းများကို ထိန်းသိမ်းရန် သစ္စာရှိသော အရာရှိများကို ခန့်အပ်ခြင်းဖြင့် ဧဇရသည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းတွင် စနစ်တကျရှိခြင်းနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံရှိခြင်းတို့၏ လိုအပ်ချက်နှင့် တန်ဖိုးကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။

The care exercised by Ezra in
providing for the transportation and safety of the
Lord’s treasure, teaches a
lesson worthy of thoughtful study. Only those
whose trustworthiness had
been proved were chosen, and they were instructed plainly regarding
the responsibility resting
on them. In the appointment of faithful offcers
to act as treasurers of the
Lord’s goods, Ezra recognized the necessity and
value of order and organization in connection with
the work of God.

ဣသရေလလူမျိုးများသည် မြစ်နား၌ ရက်အနည်းငယ်ကြာ နေထိုင်စဉ်အတွင်း ရှည်လျားသော ခရီးစဉ်အတွက် ပြင်ဆင်မှုအားလုံးကို အပြီးသတ်ခဲ့သည်။ "ပထမလ၊ ၁၂ (ဆယ့်နှစ်) ရက်နေ့တွင် ယေရုရှလင်သို့ သွားရန် ငါတို့ ထွက်ခွာကြ၏။ ငါတို့ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် ငါတို့အပေါ်၌ ရှိတော်မူသဖြင့်၊ လမ်းခရီး၌ ရန်သူတို့ လက်မှလည်းကောင်း၊ ချောင်းမြောင်းသောသူတို့ လက်မှလည်းကောင်း ငါတို့ကို ကယ်လွှတ်တော်မူ၏" ဟု ဧဇရက ရေးသားခဲ့သည်။ (အခန်းငယ် ၃၁)။ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများ အပါအဝင် လူပေါင်း ထောင်နှင့်ချီသော လူအုပ်ကြီး ဖြစ်သဖြင့် နှေးကွေးစွာ ခရီးသွားခဲ့ရသောကြောင့် ခရီးစဉ်မှာ ၄ (လေး) လခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် အားလုံးမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ရှိခဲ့ကြသည်။ ရန်သူများသည် သူတို့ကို မထိခိုက်အောင် တားဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ ခရီးစဉ်မှာ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး အာတဇေရဇ် နန်းစံ ၇ (ခုနစ်) နှစ်၊ ပဉ္စမလ၊ ၁ (တစ်) ရက်နေ့တွင် ယေရုရှလင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

During the few days that the Israelites tarried at the river,
every provision was completed for the long journey.
“We departed,” Ezra writes,
“on the twelfth day of the
frst month, to go unto
Jerusalem: and the hand
of our God was upon us,
and He delivered us from
the hand of the enemy, and
of such as lay in wait by
the way.” Verse 31. About
four months were occupied on the journey, the
multitude that accompanied Ezra, several thousand
in all, including women
Ezra, the Priest and Scribe 691
and children, necessitating
slow progress. But all were
preserved in safety. Their
enemies were restrained
from harming them. Their
journey was a prosperous
one, and on the frst day
of the ffth month, in the
seventh year of Artaxerxes,
they reached Jerusalem.