အခန်း ၂ — မင်းကြီး၏ခန့်ညားထည်ဝါသောဗိာမန်တော်

 

အခန်း ၂ — မင်းကြီး၏ခန့်ညားထည်ဝါသောဗိာမန်တော်

Chapter 2—The Temple and Its Dedication 

ဗိမာန်တော်တစ်ဆောင်ကို ထာဝရဘုရားအား တည်ဆောက်ရန် ဒါဝိဒ်၏ ကာလရှည်ကြာစွာ တောင့်တခဲ့သော အစီအစဉ်ကို ရှောလမုန်သည် ပညာရှိစွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ရွေးချယ်ထားသော နေရာကို မြေညှိခြင်း၊ ကြီးမားသော တံတိုင်းများ တည်ဆောက်ခြင်း၊ ကျယ်ပြန့်သော အခြေအမြစ်များ ချခြင်း — “ကြီးမားသော ကျောက်များ၊ အဖိုးတန်သော ကျောက်များနှင့် ဆစ်ပြီးသော ကျောက်များ” — လေဗနုန်တောမှ ယူဆောင်လာသော ကြီးမားသော သစ်လုံးများကို ပုံဖော်ခြင်းနှင့် ခမ်းနားသော သန့်ရှင်းရာဌာနကို တည်ဆောက်ခြင်းတို့တွင် အလုပ်သမားပေါင်းများစွာဖြင့် ခုနစ် (၇) နှစ်တိုင်အောင် ယေရုရှလင်မြို့သည် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၅:၁၇။

The long-cherished plan of David to erect a temple to the Lord,
Solomon wisely carried out. For seven years Jerusalem was flled
with busy workers engaged in leveling the chosen site, in building
vast retaining walls, in laying broad foundations,—“great stones,
costly stones, and hewed stones,”—in shaping the heavy timbers
brought from the Lebanon forests, and in erecting the magnifcent
sanctuary. 1 Kings 5:17.

သစ်နှင့် ကျောက်များကို ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့်အတူ၊ လူပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ၍ ကြိုးပမ်းနေကြစဉ်၊ ဗိမာန်တော်အတွက် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို ပြုလုပ်ခြင်းသည်လည်း တုရုမြို့သား ဟိရံ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်နေခဲ့သည်။ သူသည် “ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံသော တတ်ကျွမ်းသူ၊ ... ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြေးဝါ၊ သံ၊ ကျောက်နှင့် သစ်သား၊ ခရမ်းရောင်၊ ပြာသောအရောင်၊ ချည်ချောနှင့် နီမြန်းသော အရောင်တို့ဖြင့် အလုပ်လုပ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူ” ဖြစ်သည်။ ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၂:၁၃၊ ၁၄။

Simultaneously with the preparation of wood and stone, to which
task many thousands were bending their energies, the manufacture
of the furnishings for the temple was steadily progressing under
the leadership of Hiram of Tyre, “a cunning man, endued with
understanding, ... skillful to work in gold, and in silver, in brass, in
iron, in stone, and in timber, in purple, in blue, and in fne linen, and
in crimson.” 2 Chronicles 2:13, 14.

ထို့ကြောင့် မောရိယတောင်ပေါ်ရှိ အဆောက်အအုံသည် “အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးသော ကျောက်များဖြင့်သာ တည်ဆောက်သောကြောင့်၊ တည်ဆောက်နေစဉ်အတွင်း ဗိမာန်တော်၌ တူ၊ ပုဆိန် သို့မဟုတ် မည်သည့် သံကိရိယာ အသံမျှ မကြားရဘဲ” တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ လှပသော အသုံးအဆောင်များသည် ဒါဝိဒ်က သူ၏သားအား ပေးအပ်ခဲ့သော ပုံစံများအတိုင်း “ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်အတွက်ဖြစ်သော အသုံးအဆောင် အားလုံး” ကို ပြီးပြည့်စုံစေခဲ့သည်။ ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၆:၇၊ ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၄:၁၉။

Thus as the building on Mount Moriah was noiselessly upreared [36]
with “stone made ready before it was brought thither: so that there
was neither hammer nor ax nor any tool of iron heard in the house,
while it was in building,” the beautiful fttings were perfected according to the patterns committed by David to his son, “all the vessels
that were for the house of God.” 1 Kings 6:7; 2 Chronicles 4:19.

ထိုအထဲတွင် နံ့သာပေါင်းရှို့ရာ ယဇ်ပလ္လင်၊ ရှေ့တော်မုန့်တင်သော စားပွဲ၊ ဆီမီးခုံနှင့် မီးခွက်များ၊ သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ဝတ်ပြုရာတွင် အသုံးပြုသော တန်ဆာပလာများနှင့် ကိရိယာများ အားလုံးပါဝင်ပြီး “ရွှေစင်၊ အကောင်းဆုံးသော ရွှေ” ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၄:၂၁။ ကြေးဝါဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းများဖြစ်သည့် မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်၊ နွားလားတစ်ဆယ့်နှစ် (၁၂) ကောင်ပေါ်တွင် တင်ထားသော ကြီးမားသော ရေကန်၊ သေးငယ်သော ရေကန်များနှင့် အခြားသော အသုံးအဆောင်များစွာကို “ယော်ဒန်မြစ်ဝှမ်းရှိ သုကုတ်မြို့နှင့် ဇေရဒါသမြို့စပ်ကြားရှိ မြေစေးမြေ၌ ရှင်ဘုရင်သည် သွန်းလောင်းစေတော်မူ၏။” ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၄:၁၇။ ထိုအသုံးအဆောင်များကို လိုလေသေးမရှိစေရန် အလျှံပယ် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

These included the altar of incense, the table of shewbread, the candlestick and lamps, with the vessels and instruments connected with
the ministrations of the priests in the holy place, all “of gold, and that
perfect gold.” 2 Chronicles 4:21. The brazen furniture,—the altar of
burnt offering, the great laver supported by twelve oxen, the lavers
of smaller size, with many other vessels,—“in the plain of Jordan
did the king cast them, in the clay ground between Succoth and
Zeredathah.” 2 Chronicles 4:17. These furnishings were provided in
abundance, that there should be no lack.

ရှောလမုန်နှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်အား ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် တည်ဆောက်ခဲ့သော နန်းတော်ကဲ့သို့သော အဆောက်အအုံမှာ လွန်စွာလှပပြီး အနှိုင်းမဲ့ ခမ်းနားလှသည်။ အဖိုးတန်ကျောက်မျက်ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ ခမ်းနားသော ဝင်ပေါက်များရှိသည့် ကျယ်ဝန်းသော ရင်ပြင်များဖြင့် ဝန်းရံထားကာ၊ ထွင်းထုထားသော အာရဇ်သားနှင့် အရောင်တင်ထားသော ရွှေများဖြင့် အတွင်းပိုင်းကို စီမံထားသည်။ ထိုဗိမာန်တော် တည်ဆောက်ပုံသည် ပန်းထိုးထားသော ကုလားကာများနှင့် ကြွယ်ဝသော အသုံးအဆောင်များဖြင့် ပြည့်စုံပြီး၊ ခေတ်အဆက်ဆက် ဘုရားသခင်၏ ပုံစံတော်အတိုင်း တည်ဆောက်နေသော မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ အသက်ရှင်သော အသင်းတော်အတွက် သင့်လျော်သော အထိမ်းအမှတ် ဖြစ်သည်။ ထိုအသင်းတော်ကို “ရွှေ၊ ငွေ၊ အဖိုးတန် ကျောက်များ”၊ “နန်းတော်၏ ပုံပမာအတိုင်း ချောမွတ်အောင် ပြုလုပ်ထားသော ကျောက်များ” နှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ ကောရိန္သုဩဝါဒစာပထမစောင် ၃:၁၂၊ ဆာလံကျမ်း ၁၄၄:၁၂။ ထိုဝိညာဉ်ရေးရာ ဗိမာန်တော်၌ ခရစ်တော်သည် “ထောင့်ချုပ်ခဲ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၌ တစ်ခုလုံးသော အဆောက်အအုံသည် စနစ်တကျ စပ်ဟပ်လျက်၊ သခင်ဘုရား၌ သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်ဖြစ်ရန် ကြီးပွားလာ၏။” ဧဖက်ဩဝါဒစာ ၂:၂၀၊ ၂၁။

Of surpassing beauty and unrivaled splendor was the palatial
building which Solomon and his associates erected for God and His
worship. Garnished with precious stones, surrounded by spacious
21
22 Prophets and Kings
courts with magnifcent approaches, and lined with carved cedar and
burnished gold, the temple structure, with its broidered hangings and
rich furnishings, was a ft emblem of the living church of God on
earth, which through the ages has been building in accordance with
the divine pattern, with materials that have been likened to “gold,
silver, precious stones,” “polished after the similitude of a palace.”
1 Corinthians 3:12; Psalm 144:12. Of this spiritual temple Christ
is “the chief Cornerstone; in whom all the building ftly framed
together groweth unto an holy temple in the Lord.” Ephesians 2:20,
21.

နောက်ဆုံးတွင် ဒါဝိဒ်မင်းကြီး စီစဉ်၍ သူ၏သား ရှောလမုန် တည်ဆောက်ခဲ့သော ဗိမာန်တော်သည် ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်၌ ပြုလုပ်ရန် ရှောလမုန်၏ နှလုံးသားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသမျှကို” သူသည် “အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီ။” ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၇:၁၁။ ယခုအခါ မောရိယတောင်၏ မြင့်မားသော နေရာတွင် တည်ရှိသော ထိုနန်းတော်သည် ဒါဝိဒ် အလွန်တရာ တောင့်တခဲ့သည့်အတိုင်း “လူတို့အတွက်မဟုတ်၊ ထာဝရဘုရားသခင်အတွက်” (ရာဇဝင်ချုပ်ပထမစောင် ၂၉:၁) စံမြန်းရာနေရာ ဖြစ်လာစေရန်အတွက်၊ ၎င်းကို ယေဟောဝါနှင့် ကိုယ်တော်အား ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း၌ တရားဝင် အနုမောဒနာပြုသော အခမ်းအနား ကျန်ရှိနေတော့သည်။

[37] At last the temple planned by King David, and built by Solomon
his son, was completed. “All that came into Solomon’s heart to
make in the house of the Lord,” he had “prosperously effected.” 2
Chronicles 7:11. And now, in order that the palace crowning the
heights of Mount Moriah might indeed be, as David had so much
desired, a dwelling place “not for man, but for the Lord God” (1
Chronicles 29:1), there remained the solemn ceremony of formally
dedicating it to Jehovah and His worship.

ဗိမာန်တော် တည်ဆောက်သည့် နေရာကို မြင့်မြတ်သော နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ထိုနေရာသည် ယုံကြည်ခြင်း၏ အဘဖြစ်သော အာဗြဟံက ယေဟောဝါ၏ မိန့်တော်မူချက်ကို နာခံရန် မိမိ၏ တစ်ဦးတည်းသော သားကို ယဇ်ပူဇော်ရန် အသင့်ရှိကြောင်း ပြသခဲ့သော နေရာဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံနှင့်အတူ ကောင်းချီးပေးခြင်း ပဋိညာဉ်ကို အသစ်တဖန် ပြုတော်မူခဲ့သည်။ ထိုကောင်းချီးတွင် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရား၏ သားတော်ကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် လူသားမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်မည့် ဘုန်းကြီးသော မေရှိယဆိုင်ရာ ကတိတော် ပါဝင်သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၂:၉၊ ၁၆-၁၈ ကိုကြည့်ပါ။ ထိုနေရာသည် ဒါဝိဒ်က ဖျက်ဆီးသော ကောင်းကင်တမန်၏ ဓားဘေးကို တားဆီးရန် မီးရှို့ရာယဇ်နှင့် မိဿဟာယယဇ်များကို ပူဇော်သောအခါ၊ ဘုရားသခင်က ကောင်းကင်မှ မီးဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့သော နေရာလည်း ဖြစ်သည်။ ရာဇဝင်ချုပ်ပထမစောင် ၂၁ ကိုကြည့်ပါ။ ယခုလည်း ယေဟောဝါကို ကိုးကွယ်သူများသည် မိမိတို့၏ ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန်နှင့် ကိုယ်တော်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိရန် ကတိသစ္စာများကို အသစ်တဖန် ပြုရန်အတွက် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

The spot on which the temple was built had long been regarded
as a consecrated place. It was here that Abraham, the father of
the faithful, had revealed his willingness to sacrifce his only son
in obedience to the command of Jehovah. Here God had renewed
with Abraham the covenant of blessing, which included the glorious
Messianic promise to the human race of deliverance through the
sacrifce of the Son of the Most High. See Genesis 22:9, 16-18. Here
it was that when David offered burnt offerings and peace offerings to
stay the avenging sword of the destroying angel, God had answered
him by fre from heaven. See 1 Chronicles 21. And now once more
the worshipers of Jehovah were here to meet their God and renew
their vows of allegiance to Him.

အနုမောဒနာပြုရန် ရွေးချယ်သော အချိန်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော အချိန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ခုနစ် (၇) လပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ နိုင်ငံအနှံ့အပြားမှ လူတို့သည် သစ်ခက်ဖျာပွဲတော် (တဲတော်ပွဲ) ကို ဆင်နွှဲရန် ယေရုရှလင်မြို့သို့ စုရုံးရောက်ရှိလာလေ့ရှိသော အချိန်ဖြစ်သည်။ ဤပွဲတော်သည် အထူးသဖြင့် ဝမ်းမြောက်စရာ အချိန်ဖြစ်သည်။ ရိတ်သိမ်းခြင်း လုပ်ငန်းများ ပြီးဆုံးသွားပြီး၊ နှစ်သစ်၏ အလုပ်များ မစတင်သေးသဖြင့်၊ လူတို့သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ကင်းဝေးကာ ထိုအချိန်၏ မြင့်မြတ်ပြီး ရွှင်လန်းသော လွှမ်းမိုးမှုများ၌ မိမိကိုယ်ကို နှစ်မြှုပ်ထားနိုင်ကြသည်။

The time chosen for the dedication was a most favorable one—
the seventh month, when the people from every part of the kingdom
were accustomed to assemble at Jerusalem to celebrate the Feast of
Tabernacles. This feast was preeminently an occasion of rejoicing.
The labors of the harvest being ended and the toils of the new year not
yet begun, the people were free from care and could give themselves
up to the sacred, joyous influences of the hour.

သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တွင် ဣသရေလ လူအစုအဝေးများနှင့်အတူ၊ နိုင်ငံခြား တိုင်းပြည်များမှ ခမ်းနားစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော ကိုယ်စားလှယ်များသည် ဗိမာန်တော် ရင်ပြင်၌ စုရုံးခဲ့ကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ ထူးခြားစွာ ခမ်းနားလှသည်။ ရှောလမုန်သည် ဣသရေလ လူကြီးများနှင့် လူထုကြားတွင် သြဇာအရှိဆုံးသူများနှင့်အတူ မြို့၏ အခြားတစ်နေရာမှ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ဂိဗောင်မြို့၏ မြင့်သောနေရာရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ရှေးဟောင်း “ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်နှင့် တဲတော်၌ရှိသော သန့်ရှင်းသော အသုံးအဆောင် အားလုံး” (ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၅:၅) ကို ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလ အမျိုးသားတို့ တော၌ လှည့်လည်စဉ်နှင့် ခါနန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်စဉ်အတွင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အစောပိုင်း အတွေ့အကြုံများကို အမှတ်ရစေသော ထိုတန်ဖိုးရှိသည့် အရာများသည် ယခုအခါ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သော အဆောက်အအုံအစား တည်ဆောက်ထားသော ခမ်းနားသော ဗိမာန်တော်ကြီးအတွင်း အမြဲတမ်း နေရာရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

[38] At the appointed time the hosts of Israel, with richly clad rep
Temple and Its Dedication 23
resentatives from many foreign nations, assembled in the temple
courts. The scene was one of unusual splendor. Solomon, with the
elders of Israel and the most influential men among the people, had
returned from another part of the city, whence they had brought the
ark of the testament. From the sanctuary on the heights of Gibeon
had been transferred the ancient “tabernacle of the congregation,
and all the holy vessels that were in the tabernacle” (2 Chronicles
5:5); and these cherished reminders of the earlier experiences of
the children of Israel during their wanderings in the wilderness and
their conquest of Canaan, now found a permanent home in the splendid building that had been erected to take the place of the portable
structure.

ဘုရားသခင်၏ လက်ညှိုးတော်ဖြင့် ရေးသားထားသော ပညတ်တော်ဆယ်ပါး ပါဝင်သည့် ကျောက်ပြားနှစ်ချပ်ရှိရာ သန့်ရှင်းသော သေတ္တာတော်ကို ဗိမာန်တော်သို့ ယူဆောင်လာရာတွင်၊ ရှောလမုန်သည် သူ၏အဘ ဒါဝိဒ်၏ ပုံသက်သေကို လိုက်လျှောက်ခဲ့သည်။ ခြေလှမ်း ခြောက် (၆) လှမ်းတိုင်းတွင် သူသည် ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည်။ သီချင်းဆိုခြင်း၊ တေးဂီတတီးမှုတ်ခြင်းနှင့် ကြီးကျယ်သော အခမ်းအနားဖြင့် “ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ဗိမာန်တော်အတွင်းရှိ အသန့်ရှင်းဆုံးသော အရပ်တည်းဟူသော စကားတော်မြတ်ကို နားထောင်ရာ အရပ်သို့ သွင်းကြ၏။” အပိုဒ် ၇။ သူတို့သည် အတွင်းသန့်ရှင်းရာဌာနမှ ထွက်လာသောအခါ၊ မိမိတို့အား သတ်မှတ်ထားသော နေရာများတွင် နေရာယူခဲ့ကြသည်။ လေဝိသား အဆိုတော်များသည် ပိတ်ချောဖြူကို ဝတ်ဆင်၍၊ လင်းကွင်း၊ စောင်းနှင့် တူရိယာများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ယဇ်ပလ္လင်၏ အရှေ့ဘက်တွင် ရပ်နေကြပြီး၊ သူတို့နှင့်အတူ ယဇ်ပုရောဟိတ် တစ်ရာ့နှစ်ဆယ် (၁၂၀) တို့သည် တံပိုးမှုတ်လျက် ရှိကြသည်။ အပိုဒ် ၁၂ ကိုကြည့်ပါ။

In bringing to the temple the sacred ark containing the two tables
of stone on which were written by the fnger of God the precepts
of the Decalogue, Solomon had followed the example of his father
David. Every six paces he sacrifced. With singing and with music
and with great ceremony, “the priests brought in the ark of the
covenant of the Lord unto his place, to the oracle of the house,
into the most holy place.” Verse 7. As they came out of the inner
sanctuary, they took the positions assigned them. The singers—
Levites arrayed in white linen, having cymbals and psalteries and
harps—stood at the east end of the altar, and with them a hundred
and twenty priests sounding with trumpets. See Verse 12.

“တံပိုးမှုတ်သောသူများနှင့် သီချင်းဆိုသောသူတို့သည် တစ်သံတည်းဖြစ်အောင် ညီညွတ်စွာ ထာဝရဘုရားအား ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းခြင်း ပြုကြစဉ်၊ တံပိုး၊ လင်းကွင်းနှင့် တူရိယာများကို တီးမှုတ်၍၊ ‘ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းမြတ်တော်မူ၏။ ကရုဏာတော်သည် အစဉ်အမြဲ တည်တော်မူ၏’ ဟု ဟစ်ကြော်၍ ချီးမွမ်းကြစဉ်၊ ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်သည် မိုးတိမ်နှင့် ပြည့်လေ၏။ ထိုမိုးတိမ်ကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ခြင်းငှါ မရပ်နိုင်ကြ။ အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်၌ ပြည့်လေ၏။” အပိုဒ် ၁၃၊ ၁၄။

“It came even to pass, as the trumpeters and singers were as one,
to make one sound to be heard in praising and thanking the Lord; [39]
and when they lifted up their voice with the trumpets and cymbals
and instruments of music, and praised the Lord, saying, For He is
good; for His mercy endureth forever: that then the house was flled
with a cloud, even the house of the Lord; so that the priests could not
stand to minister by reason of the cloud: for the glory of the Lord
had flled the house of God.” Verses 13, 14.

ထိုမိုးတိမ်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သဖြင့် ရှောလမုန်က “ထာဝရဘုရားသည် ထူထပ်သော မှောင်မိုက်ထဲ၌ နေမည်ဟု မိန့်တော်မူပြီ။ သို့သော်လည်း ကိုယ်တော် စံမြန်းရာအိမ်၊ အစဉ်အမြဲ နေတော်မူရာ အရပ်ကို အကျွန်ုပ် တည်ဆောက်ပါပြီ။” ဟု ဆို၏။ ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၆:၁၊ ၂။

Realizing the signifcance of this cloud, Solomon declared: “The
Lord hath said that He would dwell in the thick darkness. But I have
built an house of habitation for Thee, and a place for Thy dwelling
forever.” 2 Chronicles 6:1, 2.

“ထာဝရဘုရားသည် စိုးစံတော်မူ၏။

လူတို့သည် တုန်လှုပ်ကြစေ။

ကိုယ်တော်သည် ခေရုဗိမ်တို့၏ အကြားမှာ ထိုင်တော်မူ၏။

မြေကြီးသည် လှုပ်ရှားစေသတည်း။”

“The Lord reigneth;
Let the people tremble:
24 Prophets and Kings
He sitteth between the cherubims;
Let the earth be moved.

“ဇိအုန်တောင်တွင် ထာဝရဘုရားသည် ကြီးမြတ်တော်မူ၏။ လူမျိုးတကာတို့ထက် မြင့်မြတ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်သော နာမတော်ကို ချီးမွမ်းကြပါစေ။ ထိုနာမတော်သည် သန့်ရှင်းတော်မူ၏။... ငါတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ချီးမြှောက်ကြလော့။ ခြေတော်တင်ရာ ပလ္လင်အောက်မှာ ပြပ်ဝပ်ကိုးကွယ်ကြလော့။ ကိုယ်တော်သည် သန့်ရှင်းတော်မူ၏။” ဆာလံ ၉၉:၁-၅။

“The Lord is great in Zion;
And He is high above all the people.
Let them praise Thy great and terrible name;
For it is holy....
“Exalt ye the Lord our God,
And worship at His footstool;
For He is holy.”
Psalm 99:1-5.

ဗိမာန်တော်၏ “ဝင်းအလယ်တွင်” “အလျားငါးတောင်၊ အနံငါးတောင်၊ အမြင့်သုံးတောင်” ရှိသော “ကြေးဝါစင်မြင့်” သို့မဟုတ် ပလက်ဖောင်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားသည်။ ရှောလမုန်သည် ထိုစင်ပေါ်တွင်ရပ်၍ မိမိရှေ့မှ များစွာသောလူအပေါင်းတို့ကို လက်မြှောက်၍ ကောင်းချီးပေးလေ၏။ “ဣသရေလအမျိုးသား ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည်လည်း မတ်တတ်ရပ်နေကြ၏။” ၆ ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၆:၁၃၊ ၃။

“In the midst of the court” of the temple had been erected “a
brazen scaffold,” or platform, “fve cubits long, and fve cubits broad,
and three cubits high.” Upon this Solomon stood and with uplifted
hands blessed the vast multitude before him. “And all the congregation of Israel stood.” 2 Chronicles 6:13, 3.

“ငါ့ခမည်းတော် ဒါဝိဒ်အား နှုတ်တော်နှင့် မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း၊ မိမိလက်တော်နှင့် ပြည့်စုံစေတော်မူသော ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် မင်္ဂလာရှိတော်မူစေသတည်း။... ငါ့နာမ တည်စေခြင်းငှာ ယေရုရှလင်မြို့ကို ငါရွေးကောက်ပြီဟု မိန့်တော်မူခဲ့၏။” အခန်းငယ် ၄-၆။

“Blessed be the Lord God of Israel,” Solomon exclaimed, “who
[40] hath with His hands fulflled that which He spake with His mouth to
my father David, saying, ... I have chosen Jerusalem, that My name
might be there.” Verses 4-6.

ထို့နောက် ရှောလမုန်သည် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်၍ လူအပေါင်းတို့ ကြားသိစေရန် ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း ဆုတောင်းချက်ကို မြွက်ဆိုလေ၏။ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် မြေပေါ်တွင် မျက်နှာအပ်၍ ပြပ်ဝပ်နေကြစဉ်၊ မင်းကြီးသည် ကောင်းကင်သို့ လက်ကိုမြှောက်၍ ဤသို့ အသနားခံလေသည်- “ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၊ အထက်ကောင်းကင်၌သော်လည်းကောင်း၊ အောက်အရပ်မြေကြီးပေါ်၌သော်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်နှင့်တူသော ဘုရားတစ်ပါးမျှမရှိပါ။ ကိုယ်တော်ရှေ့၌ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ကျင့်ဆောင်သော ကျွန်တော်မျိုးတို့အား ပဋိညာဉ်ကို စောင့်၍ ကရုဏာကျေးဇူးကို ပြတော်မူသော ဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။”

Solomon then knelt upon the platform, and in the hearing of all
the people offered the dedicatory prayer. Lifting his hands toward
heaven, while the congregation were bowed with their faces to the
ground, the king pleaded: “Lord God of Israel, there is no God like
Thee in the heaven, nor in the earth; which keepest covenant, and
showest mercy unto Thy servants, that walk before Thee with all
their heart.”

“ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် လူတို့နှင့်အတူ ဧကန်အမှန် စံနေတော်မူမည်လော။ ကြည့်ရှုတော်မူပါ၊ ကောင်းကင်နှင့် ကောင်းကင်တကာတို့၏ အထက်ကောင်းကင်သည်ပင် ကိုယ်တော်ကို မဆံ့နိုင်ပါလျှင်၊ ကျွန်တော်မျိုး တည်ဆောက်သော ဤအိမ်တော်သည် သာ၍ပင် မဆံ့နိုင်ပါသည်မဟုတ်လော။ သို့သော်လည်း အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ ကျွန်တော်မျိုး ပြုသော ပတ္ထနာနှင့် အသနားခံခြင်းကို ကြည့်ရှုတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏ ကျွန်တော်မျိုးသည် ကိုယ်တော်ရှေ့၌ ကြွေးကြော်၍ ဆုတောင်းသော စကားကို နားညောင်းတော်မူပါ။ ‘ငါ့နာမ တည်စေမည်’ ဟု ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသော ဤအရပ်၊ ဤအိမ်တော်ကို နေ့ညမပြတ် မျက်စိတော်ဖွင့်၍ ကြည့်ရှုတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏ ကျွန်တော်မျိုးသည် ဤအရပ်သို့ မျက်နှာမူ၍ ဆုတောင်းသော စကားကို နားညောင်းတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏ ကျွန်တော်မျိုးနှင့် ကိုယ်တော်၏လူ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ဤအရပ်သို့ မျက်နှာမူ၍ အသနားခံကြသောအခါ နားညောင်းတော်မူပါ။ စံတော်မူရာ ကောင်းကင်ဘုံက နားညောင်းတော်မူပါ။ နားညောင်းသောအခါ အပြစ်ကို လွှတ်တော်မူပါ။...

“Will God in very deed dwell with men on the earth? Behold,
heaven and the heaven of heavens cannot contain Thee; how much
less this house which I have built? Have respect therefore to the
prayer of Thy servant, and to his supplication, O Lord my God,
to hearken unto the cry and the prayer which Thy servant prayeth
before Thee: that Thine eyes may be open upon this house day and
night, upon the place whereof Thou hast said that Thou wouldest
put Thy name there; to hearken unto the prayer which Thy servant
prayeth toward this place. Hearken therefore unto the supplications
of Thy servant, and of Thy people Israel, which they shall make
Temple and Its Dedication 25
toward this place: hear Thou from Thy dwelling place, even from
heaven; and when Thou hearest, forgive....

ကိုယ်တော်၏လူ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ပြစ်မှားသောကြောင့် ရန်သူရှေ့၌ ရှုံးနိမ့်ကြသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်ထံသို့ ပြန်လာ၍ နာမတော်ကို ဝန်ခံလျက်၊ ဤအိမ်တော်တွင် ရှေ့တော်၌ ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုကြလျှင်၊ ကောင်းကင်ဘုံက နားညောင်းတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏လူ ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အပြစ်ကို လွှတ်တော်မူ၍၊ သူတို့နှင့် သူတို့ဘိုးဘေးတို့အား ပေးသနားတော်မူသော ပြည်သို့ တစ်ဖန် ပြန်ရောက်စေတော်မူပါ။

“If Thy people Israel be put to the worse before the enemy,
because they have sinned against Thee; and shall return and confess
Thy name, and pray and make supplication before Thee in this house;
then hear Thou from the heavens, and forgive the sin of Thy people
Israel, and bring them again unto the land which Thou gavest to
them and to their fathers.

သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ပြစ်မှားသောကြောင့် မိုးခေါင်၍ မိုးမရွာဘဲရှိနေစဉ်၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို နှိပ်စက်တော်မူသောအခါ၊ သူတို့သည် ဤအရပ်သို့ မျက်နှာမူ၍ ဆုတောင်းလျက်၊ နာမတော်ကို ဝန်ခံ၍ မိမိတို့အပြစ်မှ လွှဲရှောင်ကြလျှင်၊ ကောင်းကင်ဘုံက နားညောင်းတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏ ကျွန်တော်မျိုးနှင့် ကိုယ်တော်၏လူ ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အပြစ်ကို လွှတ်တော်မူပါ။ သူတို့ လျှောက်လှမ်းရမည့် ကောင်းသောလမ်းကို ပြသတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏လူတို့အား အမွေအဖြစ် ပေးသနားတော်မူသော ပြည်ပေါ်သို့ မိုးရွာစေတော်မူပါ။

“When the heaven is shut up, and there is no rain, because [41]
they have sinned against Thee; yet if they pray toward this place,
and confess Thy name, and turn from their sin, when Thou dost
afflict them; then hear Thou from heaven, and forgive the sin of Thy
servants, and of Thy people Israel, when Thou hast taught them the
good way, wherein they should walk; and send rain upon Thy land,
which Thou hast given unto Thy people for an inheritance.

ပြည်တော်၌ အစာခေါင်ခြင်း၊ ကာလနာဘေးသင့်ခြင်း၊ လေဖြတ်ခြင်း၊ မှိုကျခြင်း၊ ကျိုင်းကောင်နှင့် ပိုးကောင်များ ကျရောက်ခြင်း၊ ရန်သူတို့သည် မြို့ရွာများကို ဝန်းရံခြင်း၊ အဘယ်သို့သော ဘေးဒုက္ခ၊ အဘယ်သို့သော အနာရောဂါ မဆိုရှိခဲ့လျှင်၊ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်တော်၏လူ ဣသရေလအမျိုးသား အပေါင်းတို့ဖြစ်စေ၊ အသီးသီး မိမိတို့ခံရသော ဘေးဒုက္ခနှင့် ဝေဒနာကို သိနားလည်၍၊ ဤအိမ်တော်သို့ လက်ကိုဆန့်လျက် ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုကြလျှင်၊ စံတော်မူရာ ကောင်းကင်ဘုံက နားညောင်းတော်မူပါ။ အပြစ်ကို လွှတ်တော်မူပါ။ လူအသီးသီး၏ စိတ်နှလုံးကို ကိုယ်တော် သိတော်မူသည်နှင့်အညီ၊ သူပြုသမျှသော အကျင့်တို့အလျောက် အကျိုးပေးတော်မူပါ။... သို့ပြုလျှင် ကျွန်တော်မျိုးတို့၏ ဘိုးဘေးတို့အား ပေးသနားတော်မူသော ပြည်၌ သူတို့သည် အသက်ရှင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့၍ လမ်းတော်သို့ လိုက်ကြပါလိမ့်မည်။

“If there be dearth in the land, if there be pestilence, if there be
blasting, or mildew, locusts, or caterpillars; if their enemies besiege
them in the cities of their land; whatsoever sore or whatsoever sickness there be: then what prayer or what supplication soever shall
be made of any man, or of all Thy people Israel, when everyone
shall know his own sore and his own grief, and shall spread forth his
hands in his house: then hear Thou from heaven Thy dwelling place,
and forgive, and render unto every man according unto all his ways,
whose heart Thou knowest; ... that they may fear Thee, to walk in
Thy ways, so long as they live in the land which Thou gavest unto
our fathers.

ထို့ပြင် ကိုယ်တော်၏လူ ဣသရေလအမျိုးသားမဟုတ်သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော နာမတော်၊ တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံသော လက်တော်နှင့် ဆန့်တော်မူသော လက်ရုံးတော်၏ သတင်းကြောင့် ဝေးသောပြည်မှ ရောက်လာသော တစ်ပါးအမျိုးသားသည်၊ ဤအိမ်တော်သို့ မျက်နှာမူ၍ ဆုတောင်းလျှင်၊ စံတော်မူရာ ကောင်းကင်ဘုံက နားညောင်းတော်မူပါ။ ထိုတစ်ပါးအမျိုးသား အသနားခံသမျှကို ပေးသနားတော်မူပါ။ သို့ပြုလျှင် မြေကြီးသားအပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏လူ ဣသရေလအမျိုးသားကဲ့သို့ပင် နာမတော်ကိုသိ၍ ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့ကြပါလိမ့်မည်။ ကျွန်တော်မျိုး တည်ဆောက်သော ဤအိမ်တော်သည်လည်း နာမတော်ဖြင့် သမုတ်အပ်ကြောင်းကို သိကြပါလိမ့်မည်။

“Moreover concerning the stranger, which is not of Thy people
Israel, but is come from a far country for Thy great name’s sake,
and Thy mighty hand, and Thy stretched-out arm; if they come and
pray in this house; then hear Thou from the heavens, even from
Thy dwelling place, and do according to all that the stranger calleth
to Thee for; that all people of the earth may know Thy name, and
fear Thee, as doth Thy people Israel, and may know that this house
which I have built is called by Thy name.

ကိုယ်တော်၏လူတို့သည် ကိုယ်တော်စေခိုင်းတော်မူသော လမ်းဖြင့် ရန်သူတို့နှင့် စစ်တိုက်ရန် ထွက်သွားကြစဉ်၊ ကိုယ်တော်ရွေးကောက်တော်မူသော ဤမြို့နှင့် နာမတော်အလို့ငှာ ကျွန်တော်မျိုး တည်ဆောက်သော ဤအိမ်တော်သို့ မျက်နှာမူ၍ ကိုယ်တော်ထံ ဆုတောင်းကြလျှင်၊ ကောင်းကင်ဘုံက သူတို့၏ ဆုတောင်းပတ္ထနာကို နားညောင်း၍ သူတို့ဘက်က ကူညီမစတော်မူပါ။

“If Thy people go out to war against their enemies by the way [42]
that Thou shalt send them, and they pray unto Thee toward this
city which Thou hast chosen, and the house which I have built for
26 Prophets and Kings
Thy name; then hear Thou from the heavens their prayer and their
supplication, and maintain their cause.

ကိုယ်တော်ကို မပြစ်မှားသောသူ တစ်ယောက်မျှမရှိသည်ဖြစ်ရာ၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ပြစ်မှား၍ ကိုယ်တော်သည် အမျက်ထွက်သဖြင့်၊ သူတို့ကို ရန်သူလက်သို့ အပ်နှံတော်မူ၍၊ ရန်သူတို့သည် နီးသောပြည်၊ ဝေးသောပြည်သို့ ဘမ်းသွားချုပ်ထားကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် ချုပ်ထားရာပြည်၌ သတိရ၍ နောင်တရလျက်၊ ‘အကျွန်ုပ်တို့သည် ပြစ်မှားပါပြီ၊ ဒုစရိုက်ကို ပြုပါပြီ၊ ဆိုးသွမ်းစွာ ကျင့်မိပါပြီ’ ဟု အသနားခံကြလျှင်၊ မိမိတို့အား ဘမ်းသွားသော ရန်သူတို့၏ပြည်၌ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ကိုယ်တော်ထံသို့ ပြန်လာ၍၊ ဘိုးဘေးတို့အား ပေးတော်မူသော ပြည်၊ ကိုယ်တော်ရွေးကောက်တော်မူသော မြို့နှင့် နာမတော်အလို့ငှာ ကျွန်တော်မျိုး တည်ဆောက်သော ဤအိမ်တော်သို့ မျက်နှာမူ၍ ဆုတောင်းကြလျှင်၊ စံတော်မူရာ ကောင်းကင်ဘုံက သူတို့၏ ဆုတောင်းပတ္ထနာကို နားညောင်း၍ သူတို့ဘက်က ကူညီမစတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်ကို ပြစ်မှားသော ကိုယ်တော်၏လူတို့၏ အပြစ်ကို လွှတ်တော်မူပါ။

“If they sin against Thee, (for there is no man which sinneth
not,) and Thou be angry with them, and deliver them over before
their enemies, and they carry them away captives unto a land far
off or near; yet if they bethink themselves in the land whither they
are carried captive, and turn and pray unto Thee in the land of their
captivity, saying, We have sinned, we have done amiss, and have
dealt wickedly; if they return to Thee with all their heart and with
all their soul in the land of their captivity, whither they have carried
them captives, and pray toward their land, which Thou gavest unto
their fathers, and toward the city which Thou hast chosen, and toward
the house which I have built for Thy name: then hear Thou from
the heavens, even from Thy dwelling place, their prayer and their
supplications, and maintain their cause, and forgive Thy people
which have sinned against Thee.

ယခုတွင် အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင်၊ ဤအရပ်၌ ပြုသော ဆုတောင်းစကားကို မျက်စိတော်ဖွင့်၍ ကြည့်ရှုတော်မူပါ၊ နားတော်စိုက်၍ နားညောင်းတော်မူပါ။ အို ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်၊ ယခုတွင် ကိုယ်တော်နှင့် တန်ခိုးတော်၏ သေတ္တာတော်သည် ကျိန်းဝပ်တော်မူရာအရပ်သို့ ကြွဝင်တော်မူပါ။ အို ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ကယ်တင်ခြင်းတန်ဆာကို ဆင်ယင်ကြပါစေ၊ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသူတို့သည်လည်း ကောင်းမြတ်ခြင်း၌ ဝမ်းမြောက်ကြပါစေ။ အို ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်၊ ဘိသိက်ပေးတော်မူသောသူ၏ မျက်နှာကို လွှဲတော်မမူပါနှင့်။ ကိုယ်တော်၏ ကျွန်တော်မျိုး ဒါဝိဒ်အား ပြတော်မူသော ကရုဏာကျေးဇူးတော်ကို အောက်မေ့တော်မူပါ။” အခန်းငယ် ၁၄-၄၂။

“Now, my God, let, I beseech Thee, Thine eyes be open, and
let Thine ears be attent unto the prayer that is made in this place.
Now therefore arise, O Lord God, into Thy resting place, Thou, and
the ark of Thy strength: let Thy priests, O Lord God, be clothed
with salvation, and let Thy saints rejoice in goodness. O Lord God,
turn not away the face of Thine anointed: remember the mercies of
David Thy servant.” Verses 14-42.

ရှောလမုန်သည် ဆုတောင်းခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သောအခါ၊ “ကောင်းကင်က မီးကျလာ၍ မီးရှို့ရာယဇ်နှင့် ယဇ်ကောင်များကို လောင်ကျွမ်းစေလေ၏။” “ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် ဗိမာန်တော်အတွင်းသို့ ပြည့်လျှံလျက်ရှိသောကြောင့်” ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ဗိမာန်တော်ထဲသို့ မဝင်နိုင်ကြချေ။ “ဣသရေလအမျိုးသား အပေါင်းတို့သည်... ဗိမာန်တော်ပေါ်၌ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကျောက်ခင်းသော မြေပေါ်တွင် မျက်နှာအပ်၍ ပြပ်ဝပ်ကိုးကွယ်ကြပြီးလျှင်၊ ‘ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းမြတ်တော်မူ၏၊ ကရုဏာတော်သည် အစဉ်အမြဲ တည်တော်မူ၏’ ဟု ဆိုလျက် ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြလေ၏။”

[43] As Solomon ended his prayer, “fre came down from heaven, and
[44]
[45]
consumed the burnt offering and the sacrifces.” The priests could
not enter the temple because “the glory of the Lord had flled the
Lord’s house.” “When all the children of Israel saw ... the glory of
the Lord upon the house, they bowed themselves with their faces to
the ground upon the pavement, and worshiped, and praised the Lord,
saying, For He is good; for His mercy endureth forever.”

ထို့နောက် ရှင်ဘုရင်နှင့် လူအပေါင်းတို့သည် ထာဝရဘုရားရှေ့၌ ယဇ်ပူဇော်ကြကုန်၏။ “ဤသို့ဖြင့် မင်းကြီးနှင့် လူအပေါင်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်ကို ဆက်ကပ်အပ်နှံကြလေ၏။” ၆ ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၇:၁-၅။ “ဟာမတ်မြို့အဝင်မှစ၍ အဲဂုတ္တုမြစ်တိုင်အောင်” နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးမှ ရောက်လာသော “အလွန်များစွာသော ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည်” ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး ဝမ်းမြောက်စွာ ပွဲခံကြလေ၏။ နောက်တစ်ပတ်ကိုလည်း တဲတော်ပွဲကို ကျင်းပရင်း ကုန်လွန်စေကြ၏။ ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်း ရာသီကုန်သောအခါ၊ “ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်နှင့် ရှောလမုန်မှစ၍ မိမိလူ ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ပြုတော်မူသော ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းသော စိတ်နှင့်” လူတို့သည် မိမိတို့အိမ်သို့ ပြန်သွားကြလေ၏။ အခန်းငယ် ၈၊ ၁၀။

Then king and people offered sacrifces before the Lord. “So the
king and all the people dedicated the house of God.” 2 Chronicles
7:1-5. For seven days the multitudes from every part of the kingdom,
from the borders “of Hamath unto the river of Egypt,” “a very great
congregation,” kept a joyous feast. The week following was spent by
the happy throng in observing the Feast of Tabernacles. At the close
of the season of reconsecration and rejoicing the people returned to
their homes, “glad and merry in heart for the goodness that the Lord
Temple and Its Dedication 27
had showed unto David, and to Solomon, and to Israel His people.”
Verses 8, 10.

ရှင်ဘုရင်သည် လူတို့အား ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်၌ လုံးလုံးလျားလျား ဆက်ကပ်ရန်နှင့် သန့်ရှင်းသော နာမတော်ကို ချီးမြှောက်ရန် မိမိတတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် အားပေးတိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ယခုတွင်လည်း နန်းစံစက ဂိဗောင်အရပ်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ ဣသရေလ၏ အုပ်စိုးရှင်သည် ဘုရားသခင်၏ လက်ခံခြင်းနှင့် ကောင်းချီးပေးခြင်းဆိုင်ရာ သက်သေကို တစ်ဖန်ရရှိခဲ့ပြန်သည်။ ညဉ့်ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ၌ ထာဝရဘုရားသည် သူ့အား ထင်ရှား၍ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏- “သင်၏ ဆုတောင်းသံကို ငါကြားပြီ၊ ဤအရပ်ကို ယဇ်ပူဇော်ရာအိမ်အဖြစ် ငါ့အဖို့ ငါရွေးကောက်ပြီ။ မိုးမရွာစေခြင်းငှာ ကောင်းကင်ကို ငါပိတ်ထားလျှင်သော်လည်းကောင်း၊ ပြည်တော်ကို ဖျက်ဆီးစေခြင်းငှာ ကျိုင်းကောင်တို့ကို ငါစေခိုင်းလျှင်သော်လည်းကောင်း၊ ငါ့လူတို့တွင် ကာလနာဘေးကို ငါစေလွှတ်လျှင်သော်လည်းကောင်း၊ ငါ့နာမဖြင့် သမုတ်အပ်သော ငါ့လူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍၊ ဆုတောင်းလျက်၊ ငါ့မျက်နှာကို ရှာ၍၊ မိမိတို့၏ ဆိုးညစ်သောလမ်းမှ ပြန်လာကြလျှင်၊ ကောင်းကင်ဘုံက ငါနားညောင်းမည်၊ သူတို့အပြစ်ကို လွှတ်၍ သူတို့၏ပြည်ကို ငါချမ်းသာပေးမည်။ ယခုမှစ၍ ဤအရပ်၌ ဆုတောင်းသော စကားကို ငါ့မျက်စိသည် ဖွင့်လျက်၊ ငါ့နားသည် စိုက်လျက်ရှိမည်။ ငါ့နာမသည် အစဉ်အမြဲ တည်စေခြင်းငှာ ဤအိမ်ကို ငါရွေးကောက်၍ သန့်ရှင်းစေပြီ။ ငါ့မျက်စိနှင့် ငါ့နှလုံးသည် ဤအရပ်၌ အစဉ်မပြတ် တည်ရှိလိမ့်မည်။” အခန်းငယ် ၁၂-၁၆။

The king had done everything within his power to encourage the
people to give themselves wholly to God and His service, and to
magnify His holy name. And now once more, as at Gibeon early
in his reign, Israel’s ruler was given evidence of divine acceptance
and blessing. In a night vision the Lord appeared to him with the
message: “I have heard thy prayer, and have chosen this place to
Myself for an house of sacrifce. If I shut up heaven that there be
no rain, or if I command the locusts to devour the land, or if I send [46]
pestilence among My people; if My people, which are called by
My name, shall humble themselves, and pray, and seek My face,
and turn from their wicked ways; then will I hear from heaven, and
will forgive their sin, and will heal their land. Now Mine eyes shall
be open, and Mine ears attent unto the prayer that is made in this
place. For now have I chosen and sanctifed this house, that My
name may be there forever: and Mine eyes and Mine heart shall be
there perpetually.” Verses 12-16.

ဣသရေလတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိခဲ့ကြလျှင်၊ ဤဘုန်းကြီးသော အဆောက်အအုံသည် ဘုရားသခင်က မိမိရွေးကောက်သော လူမျိုးအပေါ် ထူးခြားသော မျက်နှာသာပေးခြင်း၏ ထာဝရအမှတ်အသားအဖြစ် အစဉ်အမြဲ တည်ရှိနေပေလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်က ဤသို့ မိန့်တော်မူခဲ့၏- “ထာဝရဘုရားကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန်၊ နာမတော်ကို ချစ်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ကျွန်ဖြစ်ရန် ကိုယ်တော်နှင့် ပူးပေါင်းသော ‘တစ်ပါးအမျိုးသားတို့’ ကိုလည်းကောင်း၊ ဥပုသ်နေ့ကို မညစ်ညူးစေဘဲ စောင့်ထိန်း၍ ငါ၏ ပဋိညာဉ်ကို စွဲကိုင်သောသူ အပေါင်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ငါ၏ သန့်ရှင်းသောတောင်သို့ ငါဆောင်ခဲ့မည်၊ ငါ၏ ဆုတောင်းရာအိမ်၌ သူတို့ကို ဝမ်းမြောက်စေမည်။ သူတို့၏ မီးရှို့ရာယဇ်နှင့် ယဇ်ပူဇော်သက္ကာများကို ငါ၏ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်၌ ငါလက်ခံမည်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါ၏အိမ်သည် ‘လူမျိုးတကာတို့ ဆုတောင်းရာအိမ်’ ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။” ဟေရှာယ ၅၆:၆၊ ၇။

Had Israel remained true to God, this glorious building would
have stood forever, a perpetual sign of God’s especial favor to His
chosen people. “The sons of the stranger,” God declared, “that
join themselves to the Lord, to serve Him, and to love the name
of the Lord, to be His servants, everyone that keepeth the Sabbath
from polluting it, and taketh hold of My covenant; even them will I
bring to My holy mountain, and make them joyful in My house of
prayer: their burnt offerings and their sacrifces shall be accepted
upon Mine altar; for Mine house shall be called an house of prayer
for all people.” Isaiah 56:6, 7.

ဤလက်ခံခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော်များနှင့်အတူ၊ ထာဝရဘုရားသည် မင်းကြီး လိုက်နာရမည့် တာဝန်ကိုလည်း ရှင်းလင်းစွာ မိန့်တော်မူခဲ့၏။ “သင်သည်လည်း သင်၏ခမည်းတော် ဒါဝိဒ် ကျင့်သကဲ့သို့၊ ငါ့ရှေ့၌ ကျင့်ဆောင်၍ ငါစီရင်သမျှတို့ကို ပြုသဖြင့်၊ ငါ၏ထုံးစံ ဓမ္မသတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်လျှင်၊ ‘ဣသရေလနိုင်ငံ၌ အုပ်စိုးရသောသူသည် သင့်အမျိုးအနွယ်ထဲ၌ မပြတ်ရ’ ဟု သင်၏ခမည်းတော် ဒါဝိဒ်အား ငါပြုခဲ့သော ပဋိညာဉ်အတိုင်း၊ သင်၏ ရာဇပလ္လင်ကို ငါတည်မြဲစေမည်။” ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၇:၁၇၊ ၁၈။

In connection with these assurances of acceptance, the Lord
made very plain the path of duty before the king. “As for thee,”
He declared, “if thou wilt walk before Me, as David thy father
walked, and do according to all that I have commanded thee, and
shalt observe My statutes and My judgments; then will I establish
the throne of thy kingdom, according as I have covenanted with
David thy father, saying, There shall not fail thee a man to be ruler
in Israel.” 2 Chronicles 7:17, 18.

ရှောလမုန်သည် နှိမ့်ချသောစိတ်နှင့် ထာဝရဘုရားကို ဆက်လက်ဝတ်ပြုခဲ့လျှင်၊ သူ၏ နန်းစံတစ်လျှောက်လုံးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိုင်းနိုင်ငံများအပေါ် ကောင်းသော ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု အားကြီးစွာ ရှိနေပေလိမ့်မည်။ ထိုနိုင်ငံများသည် သူ၏ခမည်းတော် ဒါဝိဒ်၏ နန်းစံကာလနှင့် ရှောလမုန်ကိုယ်တိုင်၏ အစောပိုင်းနှစ်များမှ ပညာရှိသော စကားများ၊ ကြီးကျယ်သော အမှုကိစ္စများကြောင့် အထူးပင် အထင်ကြီး လေးစားနေကြသူများ ဖြစ်သည်။ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် လောကီဂုဏ်အသရေတို့နောက်တွင် ကပ်ပါလာတတ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများကို ကြိုတင်မြင်တော်မူသဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် ရှောလမုန်အား ဘုရားမဲ့ခြင်း၏ ဘေးဒုက္ခကို သတိပေးခဲ့ပြီး၊ အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ထိတ်လန့်ဖွယ် အကျိုးဆက်များကို ဟောပြောခဲ့သည်။ ဣသရေလတို့သည် “မိမိတို့ဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား” ကို စွန့်ခွာ၍ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၌ ဆက်လက်တည်နေကြလျှင်၊ ယခု ဆက်ကပ်အပ်နှံလိုက်သော လှပသော ဗိမာန်တော်ကြီးသည်ပင်လျှင် “လူမျိုးတကာတို့တွင် ပုံစံနှင့် ကဲ့ရဲ့စရာ အကြောင်း” ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၂၀၊ ၂၂။

Had Solomon continued to serve the Lord in humility, his entire [47]
reign would have exerted a powerful influence for good over the
28 Prophets and Kings
surrounding nations, nations that had been so favorably impressed
by the reign of David his father and by the wise words and the
magnifcent works of the earlier years of his own reign. Foreseeing
the terrible temptations that attend prosperity and worldly honor,
God warned Solomon against the evil of apostasy and foretold the
awful results of sin. Even the beautiful temple that had just been
dedicated, He declared, would become “a proverb and a byword
among all nations” should the Israelites forsake “the Lord God of
their fathers” and persist in idolatry. Verses 20, 22.

ဣသရေလအတွက် သူပြုသော ဆုတောင်းချက်ကို နားညောင်းတော်မူပြီဟူသော ကောင်းကင်မှ သတင်းစကားကြောင့် စိတ်နှလုံး ခွန်အားရ၍ များစွာ ဝမ်းမြောက်အားတက်ခဲ့ရပြီးနောက်၊ ရှောလမုန်သည် သူ၏ နန်းစံသက်တမ်းအတွင်း အဘုန်းကြီးဆုံးသော ကာလသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် “လောကီရှင်ဘုရင်အပေါင်းတို့သည်” “ဘုရားသခင်သည် သူ၏စိတ်နှလုံးထဲ၌ ထည့်ပေးတော်မူသော ဉာဏ်ပညာကို နားထောင်ရန်” သူ၏အထံသို့ လာရောက်ဖူးမြော်ကြလေ၏။ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၉:၂၃။ များစွာသောသူတို့သည် သူ၏ အုပ်ချုပ်ပုံစံကို ကြည့်ရှုရန်နှင့် ခက်ခဲသော အမှုကိစ္စများကို စီမံခန့်ခွဲပုံနှင့် ပတ်သက်၍ ဩဝါဒခံယူရန် လာရောက်ကြသည်။

Strengthened in heart and greatly cheered by the message from
heaven that his prayer in behalf of Israel had been heard, Solomon
now entered upon the most glorious period of his reign, when “all the
kings of the earth” began to seek his presence, “to hear his wisdom,
that God had put in his heart.” 2 Chronicles 9:23. Many came to see
the manner of his government and to receive instruction regarding
the conduct of diffcult affairs.

ထိုသူတို့သည် ရှောလမုန်ထံသို့ လာရောက်သောအခါ၊ ရှောလမုန်သည် သူတို့အား ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်အကြောင်းကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ထိုသူတို့သည်လည်း ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်အကြောင်းနှင့် လူသားတို့အပေါ် ထားရှိသော ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်အကြောင်းကို သာ၍ ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်လျက် မိမိတို့နေရပ်သို့ ပြန်သွားကြလေသည်။ သဘာဝတရား၏ ဖန်ဆင်းမှုများတွင် ယခုအခါ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာတော်ကို တွေ့မြင်ကြရပြီ ဖြစ်သောကြောင့်၊ လူများစွာတို့သည် ကိုယ်တော်ကို မိမိတို့၏ ဘုရားသခင်အဖြစ် ကိုးကွယ်လာကြလေသည်။

As these people visited Solomon, he taught them of God as the
Creator of all things, and they returned to their homes with clearer
conceptions of the God of Israel and of His love for the human race.
In the works of nature they now beheld an expression of His love
and a revelation of His character; and many were led to worship
Him as their God.

ရှောလမုန်သည် နိုင်ငံတော်၏ တာဝန်များကို စတင်ထမ်းဆောင်ချိန်တွင် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ “အကျွန်ုပ်သည် ကလေးသူငယ်မျှသာ ဖြစ်ပါသည်” (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၃:၇) ဟု ဝန်ခံခဲ့သော နှိမ့်ချမှု၊ ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ ထင်ရှားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ မြင့်မြတ်သော အရာများအပေါ် ထားရှိသော နက်နဲသော ရိုသေခန့်ညားမှု၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် အားမကိုးဘဲ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အနန္တဘုရားသခင်ကို ချီးမြှောက်မှု—အတုယူထိုက်သော ဤစရိုက်လက္ခဏာများအားလုံးသည် ဗိမာန်တော်ကို ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း အခမ်းအနားများတွင်၊ သူသည် ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုသူ၏ နှိမ့်ချသော အနေအထားဖြင့် ဒူးထောက်နေစဉ် ထင်ရှားပေါ်လွင်ခဲ့သည်။ ယနေ့ခေတ် ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် ဘုရားသခင်အား ရိုသေခန့်ညားခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ရိုသေသော စိတ်ဓာတ် ပျောက်ဆုံးသွားတတ်သည့် အလေ့အကျင့်ကို သတိထားသင့်သည်။ ကျမ်းစာသည် လူတို့အား မိမိတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်ထံသို့ အဘယ်သို့ ချဉ်းကပ်ရမည်ကို သင်ကြားပေးသည်—နှိမ့်ချသောစိတ်၊ ကြောက်ရွံ့ရိုသေသောစိတ်နှင့် မြင့်မြတ်သော အလယ်လူအပေါ် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ချဉ်းကပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

The humility of Solomon at the time he began to bear the burdens
[48] of state, when he acknowledged before God, “I am but a little child”
(1 Kings 3:7), his marked love of God, his profound reverence for
things divine, his distrust of self, and his exaltation of the infnite
Creator of all—all these traits of character, so worthy of emulation,
were revealed during the services connected with the completion
of the temple, when during his dedicatory prayer he knelt in the
humble position of a petitioner. Christ’s followers today should
guard against the tendency to lose the spirit of reverence and godly
fear. The Scriptures teach men how they should approach their
Maker—with humility and awe, through faith in a divine Mediator.

ဆာလံဆရာက ဤသို့ ကြေညာခဲ့သည်- “ထာဝရဘုရားသည် ကြီးမြတ်တော်မူသော ဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။ ဘုရားတကာတို့ထက် ကြီးမြတ်သော ရှင်ဘုရင် ဖြစ်တော်မူ၏။... လာကြလော့၊ ငါတို့သည် ကိုးကွယ်၍ ပြပ်ဝပ်ကြကုန်အံ့။ ငါတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ထာဝရဘုရားရှေ့၌ ဒူးထောက်ကြကုန်အံ့။” ဆာလံ ၉၅:၃-၆။

The psalmist has declared:
“The Lord is a great God,
And a great King above all gods....
Temple and Its Dedication 29
O come, let us worship and bow down:
Let us kneel before the Lord our Maker.”
Psalm 95:3-6.

အများပြည်သူနှင့်ဖြစ်စေ၊ မိမိဘာသာဖြစ်စေ ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုသောအခါ၊ ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုစဉ် ကိုယ်တော်၏ရှေ့၌ ဒူးထောက်ခွင့်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စံနမူနာဖြစ်သော ယေရှုသည် “ဒူးထောက်၍ ဆုတောင်းတော်မူ၏။” လုကာ ၂၂:၄၁။ ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်တို့သည်လည်း “ဒူးထောက်၍ ဆုတောင်းကြသည်” ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ တမန်တော် ၉:၄၀။ ပေါလုကလည်း “ငါသည် ငါတို့၏သခင် ယေရှုခရစ်၏ ခမည်းတော်ရှေ့၌ ဒူးထောက်၍ ဆုတောင်းပါ၏” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဧဖက် ၃:၁၄။ ဣသရေလတို့၏ အပြစ်များကို ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ဝန်ခံရာတွင် ဧဇရသည် ဒူးထောက်ခဲ့သည်။ ဧဇရ ၉:၅ ကိုကြည့်ပါ။ ဒံယေလသည် “တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဒူးထောက်၍ မိမိ၏ ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုလျက် ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းလေ၏။” ဒံယေလ ၆:၁၀။

Both in public and in private worship it is our privilege to bow on
our knees before God when we offer our petitions to Him. Jesus, our
example, “kneeled down, and prayed.” Luke 22:41. Of His disciples
it is recorded that they, too, “kneeled down, and prayed.” Acts 9:40.
Paul declared, “I bow my knees unto the Father of our Lord Jesus
Christ.” Ephesians 3:14. In confessing before God the sins of Israel,
Ezra knelt. See Ezra 9:5. Daniel “kneeled upon his knees three
times a day, and prayed, and gave thanks before his God.” Daniel
6:10.

ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော စစ်မှန်သော ရိုသေခန့်ညားမှုသည် ကိုယ်တော်၏ အနန္တကြီးမြတ်ခြင်းကို သိရှိနားလည်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်ရှိနေခြင်းကို ခံစားသိရှိခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ မမြင်နိုင်သော ထိုအရှင် ရှိနေသည်ဟူသော ခံစားချက်ဖြင့် နှလုံးသားတိုင်းသည် နက်ရှိုင်းစွာ ထိမိနေသင့်သည်။ ဆုတောင်းရာအချိန်နှင့် နေရာသည် သန့်ရှင်းသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာ၌ ဘုရားသခင် ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရိုသေခန့်ညားမှုကို အမူအရာနှင့် အပြုအမူတွင် ဖော်ပြသောအခါ၊ ထိုရိုသေမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ခံစားချက်သည် သာ၍ နက်ရှိုင်းလာလိမ့်မည်။ “နာမတော်သည် သန့်ရှင်း၍ ကြောက်ရွံ့ရိုသေဖွယ် ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ဆာလံဆရာက ကြေညာထားသည်။ ဆာလံ ၁၁၁:၉။ ကောင်းကင်တမန်များသည် ထိုနာမတော်ကို မြွက်ဆိုသောအခါ မိမိတို့မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ကြသည်။ သို့ဖြစ်လျှင် အပြစ်ရှိ၍ ကျရှုံးနေသော ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုနာမတော်ကို နှုတ်မှမြွက်ဆိုသောအခါ မည်မျှလောက် ရိုသေခန့်ညားရမည်နည်း။

True reverence for God is inspired by a sense of His infnite
greatness and a realization of His presence. With this sense of the
Unseen, every heart should be deeply impressed. The hour and
place of prayer are sacred, because God is there. And as reverence [49]
is manifested in attitude and demeanor, the feeling that inspires it
will be deepened. “Holy and reverend is His name,” the psalmist
declares. Psalm 111:9. Angels, when they speak that name, veil
their faces. With what reverence, then, should we, who are fallen
and sinful, take it upon our lips!

ဘုရားသခင်၏ အထူးရှိနေခြင်းဖြင့် မှတ်သားထားသော နေရာကို မည်သို့သဘောထားရမည်ကို ဖော်ပြထားသော ကျမ်းစာစကားများကို လူကြီးလူငယ်မရွေး ဆင်ခြင်တွေးတောသင့်သည်။ လောင်နေသော ချုံပုတ်တွင် မောရှေအား ဘုရားသခင်က “သင့်ခြေနင်းကို ချွတ်လော့၊ သင်ရပ်နေသော အရပ်သည် သန့်ရှင်းသော မြေဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ထွက်မြောက်ရာ ၃:၅။ ယာကုပ်သည် ကောင်းကင်တမန်၏ ရူပါရုံကို မြင်ပြီးနောက် “အကယ်စင်စစ် ဤအရပ်၌ ထာဝရဘုရား ရှိတော်မူသည်ကို ငါမသိပါတကား။... ဤအရပ်သည် အခြားသောအရပ်မဟုတ်၊ ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်ဖြစ်၏၊ ကောင်းကင်တံခါးလည်း ဖြစ်၏” ဟု အာမေဍိတ်ပြုခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦး ၂၈:၁၆၊ ၁၇။

Well would it be for old and young to ponder those words of
Scripture that show how the place marked by God’s special presence should be regarded. “Put off thy shoes from off thy feet,” He
commanded Moses at the burning bush, “for the place whereon thou
standest is holy ground.” Exodus 3:5. Jacob, after beholding the
vision of the angel, exclaimed, “The Lord is in this place; and I knew
it not.... This is none other but the house of God, and this is the gate
of heaven.” Genesis 28:16, 17.

ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း အခမ်းအနားအတွင်း ပြောကြားခဲ့သော စကားများတွင်၊ ရှောလမုန်သည် လူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ပတ်သက်၍ အယူမှားနေသော အယူအဆများကို ဖယ်ရှားပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်သည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘုရားများကဲ့သို့ လူတို့လက်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဗိမာန်တော်များအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားသောသူ မဟုတ်ပါ။ သို့သော်လည်း ကိုယ်တော်၏ ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုခြင်းအတွက် ဆက်ကပ်ထားသော အိမ်တော်၌ လူတို့ စုဝေးကြသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် သူတို့ကို တွေ့ဆုံတော်မူလိမ့်မည်။

In that which was said during the dedicatory services, Solomon
had sought to remove from the minds of those present the superstitions in regard to the Creator, that had beclouded the minds of
the heathen. The God of heaven is not, like the gods of the heathen, confned to temples made with hands; yet He would meet with
His people by His Spirit when they should assemble at the house
dedicated to His worship.
30 Prophets and Kings

ရာစုနှစ်များစွာ ကြာပြီးနောက် ပေါလုသည်လည်း ထိုအမှန်တရားကိုပင် ဤစကားများဖြင့် သင်ကြားခဲ့သည်- “လောကဓာတ်နှင့် လောက၌ ရှိသမျှသော အရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်သည်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူသည်ဖြစ်၍၊ လူတို့လက်ဖြင့် တည်ဆောက်သော ဗိမာန်၌ ကျိန်းဝပ်တော်မမူ။... လူခပ်သိမ်းတို့အား အသက်နှင့် ထွက်သက်ဝင်သက်မှစ၍ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို ပေးတော်မူသောသူ ဖြစ်သောကြောင့်၊ တစ်စုံတစ်ခု လိုတော်မူသကဲ့သို့ လူတို့လက်ဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်းကို ခံတော်မမူ။... လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို စမ်းတဝါးဝါး ရှာ၍ တွေ့ကောင်းတွေ့ကြစေခြင်းငှာ ဖြစ်၏။ အမှန်မှာ ကိုယ်တော်သည် ငါတို့နှင့် မဝေးပါ။ အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့သည် ကိုယ်တော်၌ အသက်ရှင်လျက်၊ လှုပ်ရှားလျက်၊ တည်ရှိလျက် ရှိကြ၏။” တမန်တော် ၁၇:၂၄-၂၈။

Centuries later Paul taught the same truth in the words: “God
that made the world and all things therein, seeing that He is Lord of
heaven and earth, dwelleth not in temples made with hands; neither is
worshiped with men’s hands, as though He needed anything, seeing
He giveth to all life, and breath, and all things; ... that they should
[50] seek the Lord, if haply they might feel after Him, and fnd Him,
though He be not far from every one of us: for in Him we live, and
move, and have our being.” Acts 17:24-28.

“ထာဝရဘုရားကို မိမိတို့ဘုရားအဖြစ် ထားရှိသော လူမျိုးသည် မင်္ဂလာရှိ၏။ ကိုယ်တော်သည် မိမိအမွေအဖြစ် ရွေးကောက်တော်မူသော လူမျိုးသည် မင်္ဂလာရှိ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်မှ ကြည့်ရှုတော်မူ၏။ လူသားအပေါင်းတို့ကို မြင်တော်မူ၏။ စံတော်မူရာ အရပ်မှ မြေကြီးသားအပေါင်းတို့ကို ကြည့်ရှုတော်မူ၏။”

“Blessed is the nation whose God is the Lord;
And the people whom He hath chosen for His own
inheritance.
The Lord looketh from heaven;
He beholdeth all the sons of men.
From the place of His habitation
He looketh upon all the inhabitants of the earth.”

“ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပလ္လင်တော်ကို ပြင်ဆင်တော်မူပြီ။ နိုင်ငံတော်သည်လည်း ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို အုပ်စိုးတော်မူ၏။”

“The Lord hath prepared His throne in the heavens;
And His kingdom ruleth over all.”

“အို ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏လမ်းသည် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ရှိပါ၏။ ငါတို့၏ ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ကြီးမြတ်သော ဘုရားသည် အဘယ်မှာ ရှိပါသနည်း။ ကိုယ်တော်သည် အံ့ဖွယ်သောအမှုတို့ကို ပြုတော်မူသော ဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။ လူမျိုးတကာတို့တွင် တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစေတော်မူပြီ။” ဆာလံ ၃၃:၁၂-၁၄၊ ၁၀၃:၁၉၊ ဆာလံ ၇၇:၁၃၊ ၁၄။

“Thy way, O God, is in the sanctuary:
Who is so great a God as our God?
Thou art the God that doest wonders:
Thou hast declared Thy strength among the people.”
Psalm 33:12-14; 103:19;
Psalm 77:13, 14.

ဘုရားသခင်သည် လူတို့လက်ဖြင့် ဆောက်သော ဗိမာန်တော်များ၌ ကျိန်းဝပ်တော်မမူသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ လူတို့ စုဝေးရာအရပ်၌ ကိုယ်တော် ရှိနေခြင်းအားဖြင့် ဂုဏ်ပြုတော်မူသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ရှာရန်၊ မိမိတို့၏ အပြစ်များကို ဝန်ခံရန်နှင့် တစ်ဦးအတွက်တစ်ဦး ဆုတောင်းပေးရန် စုဝေးကြသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံမည်ဟု ဂတိပေးထားသည်။ သို့သော်လည်း ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ရန် စုဝေးသူများသည် ဆိုးညစ်သောအရာ အားလုံးကို ဖယ်ရှားသင့်သည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်တော်နှင့်လည်းကောင်း၊ အမှန်တရားနှင့်လည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းခြင်း၏ အသရေနှင့်လည်းကောင်း ကိုယ်တော်ကို မကိုးကွယ်ကြလျှင်၊ သူတို့ စုဝေးခြင်းသည် အကျိုးမရှိပေ။ ထိုသို့သောသူတို့နှင့် ပတ်သက်၍ ထာဝရဘုရားက ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏- “ဤလူမျိုးသည် နှုတ်နှင့် ငါ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ နှုတ်ခမ်းနှင့် ငါ့ကို ရိုသေကြ၏။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် ငါနှင့် ဝေးလှ၏။” မဿဲ ၁၅:၈၊ ၉။ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သောသူတို့သည် “ဝိညာဉ်တော်နှင့်လည်းကောင်း၊ အမှန်တရားနှင့်လည်းကောင်း ကိုးကွယ်ရမည်။ အကြောင်းမူကား၊ ခမည်းတော်သည် ထိုသို့သော ကိုးကွယ်သူတို့ကို ရှာတော်မူ၏။” ယောဟန် ၄:၂၃။

Although God dwells not in temples made with hands, yet He
honors with His presence the assemblies of His people. He has
promised that when they come together to seek Him, to acknowledge
their sins, and to pray for one another, He will meet with them by
His Spirit. But those who assemble to worship Him should put away
every evil thing. Unless they worship Him in spirit and truth and
in the beauty of holiness, their coming together will be of no avail.
Of such the Lord declares, “This people draweth nigh unto Me with
their mouth, and honoreth Me with their lips; but their heart is far
from Me.” Matthew 15:8, 9. Those who worship God must worship
Him “in spirit and in truth: for the Father seeketh such to worship
Him.” John 4:23.
Temple and Its Dedication 31

“ထာဝရဘုရားသည် သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်၌ ရှိတော်မူ၏။ မြေကြီးသားအပေါင်းတို့၊ ရှေ့တော်၌ ငြိမ်ဝပ်စွာ နေကြလော့။” ဟဗက္ကုတ် ၂:၂၀။

“The Lord is in His holy temple: let all the earth keep silence
before Him.” Habakkuk 2:20.