Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း ၅၄ — အတိုးအညှစ်ခြင်းအပေါ် ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်း

ဤအခန်းသည် နေဟမိမှတ်စာ အခန်းကြီး ၅ ကို အခြေခံထားသည်။

ယေရုရှလင်မြို့ရိုး မပြီးစီးသေးမီ အချိန်ကပင်၊ ဆင်းရဲသားလူတန်းစားများ၏ စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ် အခြေအနေများကို နေဟမိ သတိပြုမိလာခဲ့သည်။ တိုင်းပြည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသဖြင့် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းများ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ယုဒပြည်သို့ ပြန်လာသူအချို့၏ အတ္တဆန်သော လုပ်ရပ်များကြောင့် ပြည်တော်ပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ မသက်ရောက်ဘဲ ဆန်ရေစပါး ရှားပါးမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

Chapter 54—A Rebuke Against Extortion
This chapter is based on
Nehemiah 5.
The wall of Jerusalem had not
yet been completed when
Nehemiah’s attention was
called to the unhappy condition of the poorer classes
of the people. In the unsettled state of the country,
tillage had been to some
extent neglected. Furthermore, because of the
selfsh course pursued by
some who had returned to
Judea, the Lord’s blessing was not resting upon
their land, and there was a
scarcity of grain.
In order to obtain food for their
families, the poor were
obliged to buy on credit
and at exorbitant prices.

ဆင်းရဲသားတို့သည် မိသားစုအတွက် အစားအစာရရှိရန် အကြွေးဖြင့်လည်းကောင်း၊ အဆမတန် မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းဖြင့်လည်းကောင်း ဝယ်ယူခဲ့ကြရသည်။ ပါရှန်းဘုရင်များ စည်းကြပ်ထားသော ကြီးလေးသည့် အခွန်အခများကို ပေးဆောင်ရန်အတွက်လည်း အတိုးဖြင့် ငွေချေးယူခဲ့ကြရသည်။

They were also compelled
to raise money by borrowing on interest to pay the
heavy taxes imposed upon
them by the kings of Persia.
736
Rebuke Against Extortion 737

ဆင်းရဲသားတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသည်မှာ ယုဒလူမျိုးများထဲမှ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူတို့က ထိုသူတို့၏ အခက်အခဲကို အခွင့်ကောင်းယူကာ မိမိတို့ကိုယ်မိမိ ကြွယ်ဝအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မောရှေမှတစ်ဆင့် ဣသရေလလူတို့အား သုံးနှစ်လျှင်တစ်ကြိမ် ဆင်းရဲသားများအတွက် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို စုဆောင်းရန် ပညတ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ခုနစ်နှစ်လျှင်တစ်ကြိမ် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းများကို ရပ်နားစေပြီး၊ မြေကို အနားပေးကာ အလိုအလျောက် ပေါက်ရောက်လာသောအရာများကို လိုအပ်နေသူများအတွက် ချန်ထားပေးရန် စီမံပေးထားခဲ့သည်။ ဆင်းရဲသားများကို ကူညီရန်နှင့် အခြားသော ပရဟိတလုပ်ငန်းများအတွက် ဤကဲ့သို့ စေတနာဖြင့် ပေးကမ်းခြင်းသည် အရာခပ်သိမ်းကို ဘုရားသခင် ပိုင်ဆိုင်ကြောင်းနှင့် လူတို့သည် ကောင်းချီးပေးရာ လမ်းကြောင်းများဖြစ်ကြောင်း အစဉ်သတိရစေသည်။

To add to the distress of
the poor, the more wealthy
among the Jews had taken
advantage of their necessities, thus enriching themselves.
The Lord had commanded Israel,
through Moses, that every third year a tithe be
raised for the beneft of the
poor; and a further pro- [647]
vision had been made in
the suspension of agricultural labor every seventh
year, the land lying fallow, its spontaneous products being left to those in
need. Faithfulness in devoting these offerings to
the relief of the poor and
to other benevolent uses
would have tended to keep
fresh before the people the
truth of God’s ownership
of all, and their opportunity
to be channels of blessing.

ဣသရေလလူတို့သည် အတ္တစိတ်ကို ပယ်ဖျောက်ပြီး မြင့်မြတ်သော စရိုက်လက္ခဏာများ ဖွံ့ဖြိုးလာစေရန် ဘုရားသခင်က လေ့ကျင့်ပေးလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိခဲ့သည်။

It was Jehovah’s purpose
that the Israelites should
have a training that would
eradicate selfshness, and
develop breadth and nobility of character.

ဘုရားသခင်သည် မောရှေမှတစ်ဆင့် ဤသို့လည်း ညွှန်ကြားခဲ့သည်- "သင်သည် ငါ၏လူစုထဲက ဆင်းရဲသောသူအား ငွေကိုချေးလျှင် အတိုးစားသောသူကဲ့သို့ မပြုရ။" "ငွေအတိုးဖြစ်စေ၊ စားစရာအတိုးဖြစ်စေ၊ အတိုးရနိုင်သော အဘယ်အရာ၏ အတိုးကိုမျှ သင်၏ညီအစ်ကိုထံ၌ မယူရ။" (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၂:၂၅; တရားဟောရာကျမ်း ၂၃:၁၉)။ တစ်ဖန် ကိုယ်တော်က "သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ပေးသနားတော်မူသော ပြည်၌ သင်၏မြို့တံခါးအတွင်းဝယ် ဆင်းရဲသော ညီအစ်ကိုတစ်စုံတစ်ယောက်ရှိလျှင် သင်၏နှလုံးကို မခိုင်စေရ၊ ဆင်းရဲသောညီအစ်ကိုအား လက်ကိုမစေ့ရ။ ထိုသူအား လက်ကိုကျယ်ကျယ်ဖွင့်၍ သူ၌လိုသမျှကို ဧကန်အမှန် ချေးငှားရမည်။" "ပြည်တော်၌ ဆင်းရဲသောသူတို့သည် ဘယ်သောအခါမျှ မပြတ်ရသောကြောင့်၊ သင်၏ပြည်၌ ရှိသော သင်၏ညီအစ်ကို၊ ဆင်းရဲသောသူ၊ နွမ်းပါးသောသူတို့အား လက်ကိုကျယ်ကျယ်ဖွင့်ရမည်ဟု ငါမိန့်မှာ၏" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ (တရားဟောရာကျမ်း ၁၅:၇၊ ၈၊ ၁၁)။

God had also instructed through
Moses: “If thou lend
money to any of My
people that is poor by
738 Prophets and Kings
thee, thou shalt not be to
him as an usurer.” “Thou
shalt not lend upon usury
to thy brother; usury of
money, usury of victuals,
usury of anything that is
lent upon usury.” Exodus 22:25; Deuteronomy
23:19. Again He had said,
“If there be among you a
poor man of one of thy
brethren within any of thy
gates in thy land which the
Lord thy God giveth thee,
thou shalt not harden thine
heart, nor shut thine hand
from thy poor brother: but
thou shalt open thine hand
wide unto him, and shalt
surely lend him suffcient
for his need, in that which
he wanteth.” “For the poor
shall never cease out of the
land: therefore I command
thee, saying, Thou shalt
open thine hand wide unto
thy brother, to thy poor,
and to thy needy, in thy
land.” Deuteronomy 15:7,
8, 11.

ဗာဗုလုန်အကျဉ်းသားဘဝမှ ပြန်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ချမ်းသာသောယုဒလူတို့သည် ဤပညတ်တော်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဆင်းရဲသားတို့သည် ရှင်ဘုရင်ထံ အခွန်ပေးရန် ငွေချေးကြသောအခါ၊ ချမ်းသာသူတို့က အတိုးနှုန်းကြီးကြီးဖြင့် ချေးငှားခဲ့ကြသည်။ ဆင်းရဲသားတို့၏ မြေယာများကို အပေါင်ခံခြင်းဖြင့် ထိုသူတို့အား အလွန်အမင်း ဆင်းရဲတွင်းထဲသို့ တွန်းပို့ခဲ့ကြသည်။ အများအပြားမှာ မိမိတို့၏ သားသမီးများကို ကျွန်အဖြစ် ရောင်းချခဲ့ကြရသည်။ ထိုအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ရန် သို့မဟုတ် သားသမီးများနှင့် မြေယာများကို ပြန်လည်ရွေးယူရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိသလောက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးသည် လူမျိုးတစ်မျိုးတည်း၊ ပဋိညာဉ်တရားတော်အောက်က သားသမီးများသာ ဖြစ်ကြသည်။

At times following the return of
the exiles from Babylon,
the wealthy Jews had gone
directly contrary to these
commands. When the
poor were obliged to borrow to pay tribute to the
Rebuke Against Extortion 739
king, the wealthy had lent
them money, but had ex- [648]
acted a high rate of interest. By taking mortgages on the lands of
the poor, they had gradually reduced the unfortunate debtors to the deepest
poverty. Many had been
forced to sell their sons
and daughters into servitude; and there seemed no
hope of improving their
condition, no way to redeem either their children
or their lands, no prospect
before them but ever-increasing distress, with perpetual want and bondage.
Yet they were of the same
nation, children of the
same covenant, as their
more favored brethren.

နောက်ဆုံးတွင် ပြည်သူတို့သည် မိမိတို့၏ အခြေအနေကို နေဟမိထံ တင်ပြကြသည်။ "ကြည့်ပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ သားသမီးများကို ကျွန်အဖြစ် ခိုင်းစေနေရပါပြီ။ အချို့သော သမီးများသည် ကျွန်ဘဝသို့ ရောက်နှင့်နေပါပြီ။ ကျွန်ုပ်တို့တွင် သူတို့ကို ပြန်ရွေးရန် အင်အားမရှိပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ လယ်ယာနှင့် စပျစ်ခြံများကိုလည်း အခြားသူများက ပိုင်ဆိုင်နေကြပါပြီ" ဟု ဆိုကြသည်။

At length the people presented
their condition before Nehemiah. “Lo,” they said,
“we bring into bondage our
sons and our daughters to
be servants, and some of
our daughters are brought
into bondage already: neither is it in our power to redeem them; for other men
have our lands and vineyards.”
740 Prophets and Kings

နေဟမိသည် ဤရက်စက်သော ဖိနှိပ်မှုသတင်းကို ကြားသောအခါ အလွန်အမင်း အမျက်ထွက်ခဲ့သည်။ "ထိုသူတို့၏ အော်ဟစ်သံနှင့် ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ငါသည် အလွန်စိတ်ဆိုး၏" ဟု သူကဆိုသည်။ ဤဖိနှိပ်မှုများကို ရပ်တန့်ရန်အတွက် တရားမျှတမှုဘက်မှ ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်ရမည်ကို သူသိမြင်ခဲ့သည်။ သူသည် ထက်သန်သော ဇွဲလုံ့လဖြင့် မိမိ၏ ညီအစ်ကိုများအတွက် သက်သာရာရစေရန် စတင်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

As Nehemiah heard of this cruel
oppression, his soul was
flled with indignation. “I
was very angry,” he says,
“when I heard their cry and
these words.” He saw that
if he succeeded in breaking
up the oppressive custom
of exaction he must take
a decided stand for justice.

ဖိနှိပ်သူများသည် မြို့တော်ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးတွင် အလွန်လိုအပ်သော ငွေကြေးချမ်းသာသူများ ဖြစ်နေသော်လည်း နေဟမိသည် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူသည် မှူးမတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများကို ပြင်းထန်စွာ ပြစ်တင်ဆုံးမခဲ့ပြီး၊ လူထုအစည်းအဝေးကြီးတွင် ဘုရားသခင်၏ လိုလားချက်များကို ချပြခဲ့သည်။

With characteristic energy
and determination he went
to work to bring relief to
his brethren.

သူသည် အာခတ်မင်းကြီး လက်ထက်က ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်သတိပေးခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ယုဒလူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကြောင့် ဣသရေလလူတို့၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဣသရေလလူတို့သည် ယုဒလူထောင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ပြီး အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးငယ်များကို ကျွန်အဖြစ် ရောင်းစားရန် ဖမ်းဆီးခဲ့ကြသည်။ ယုဒလူတို့၏ အပြစ်ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ထိုစစ်ပွဲကို မတားဆီးခဲ့သော်လည်း ပရောဖက် ဩဒက် (Oded) မှတစ်ဆင့် ဣသရေလစစ်တပ်၏ ရက်စက်သော အကြံအစည်ကို ဆုံးမခဲ့သည်- "သင်တို့သည် ယုဒလူနှင့် ယေရုရှလင်မြို့သားတို့ကို ကျွန်ပြုရန် ကြံစည်ကြ၏။ သို့သော် သင်တို့ကိုယ်တိုင်တွင်လည်း သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှားသောအပြစ် မရှိသလော။" (ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၂၈:၁၀)။

The fact that the oppressors were
men of wealth, whose support was greatly needed in
the work of restoring the
city, did not for a moment
influence Nehemiah. He
sharply rebuked the nobles
and rulers, and when he
had gathered a great assembly of the people he set before them the requirements
of God touching the case.

ဩဒက်သည် ဣသရေလလူတို့အား ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော် ထွက်နေကြောင်းနှင့် ဤမတရားမှုများသည် တရားစီရင်ခြင်းကို ခေါ်ဆောင်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးခဲ့သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စစ်သည်တို့သည် ဖမ်းဆီးလာသူများနှင့် လုယူလာသော ပစ္စည်းများကို မင်းညီမင်းသားများနှင့် လူထုရှေ့တွင် ထားရစ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ဧဖရိမ်အနွယ်မှ ခေါင်းဆောင်အချို့သည် "သုံ့ပန်းများကို ခေါ်ယူ၍ အဝတ်မရှိသောသူတို့ကို လုယူရာပစ္စည်းများထဲမှ အဝတ်အစားများ ပေးကမ်းကြ၏။ ဖိနပ်များ စီးပေးကြ၏။ စားစရာနှင့် သောက်စရာ ကျွေးမွေးကြ၏။ ဒဏ်ရာများကို ဆီလူးပေးကြ၏။ အားနည်းသောသူများကို မြည်းပေါ်တွင် တင်ဆောင်ကာ သူတို့၏ ညီအစ်ကိုများရှိရာ စွန်ပလွံပင်မြို့ဖြစ်သော ယေရိခေါမြို့သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြသည်" (ငယ် ၁၅)။

He called their attention to events
[649] that had occurred in the
reign of King Ahaz. He repeated the message which
God had at the time sent to
Israel to rebuke their cruelty and oppression. The
children of Judah, because
of their idolatry, had been
delivered into the hands
Rebuke Against Extortion 741
of their still more idolatrous brethren, the people of Israel. The latter
had indulged their enmity
by slaying in battle many
thousands of the men of
Judah and had seized all
the women and children,
intending to keep them as
slaves or to sell them into
bondage to the heathen.
Because of the sins of Judah,
the Lord had not interposed to prevent the battle;
but by the prophet Oded
He rebuked the cruel design of the victorious army:
“Ye purpose to keep under the children of Judah
and Jerusalem for bondmen and bondwomen unto
you: but are there not
with you, even with you,
sins against the Lord your
God?” 2 Chronicles 28:10.
Oded warned the people of
Israel that the anger of the
Lord was kindled against
them, and that their course
of injustice and oppression
would call down His judgments. Upon hearing these
words, the armed men left
the captives and the spoil
before the princes and all
the congregation. Then
certain leading men of the
742 Prophets and Kings
tribe of Ephraim “took the
captives, and with the spoil
clothed all that were naked
among them, and arrayed
them, and shod them, and
gave them to eat and to
drink, and anointed them,
and carried all the feeble
of them upon asses, and
brought them to Jericho,
the city of palm trees, to
their brethren.” Verse 15.

နေဟမိနှင့် အခြားသူများသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ထံ ကျွန်အဖြစ် ရောင်းစားခံရသော ယုဒလူအချို့ကို ရွေးယူခဲ့ကြဖူးသည်။ ယခုမူ မိမိတို့၏ ညီအစ်ကိုချင်းကို ကျွန်ပြုနေသူများ၏ လုပ်ရပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြခဲ့သည်။ "သင်တို့ပြုသောအမှုသည် မကောင်းပါ။ ငါတို့၏ ရန်သူဖြစ်သော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောစိတ်နှင့် ကျင့်ကြံသင့်သည်မဟုတ်လော" ဟု သူကဆိုသည်။

Nehemiah and others had ransomed certain of the Jews
who had been sold to
the heathen, and he now
placed this course in contrast with the conduct of
[650] those who for the sake of
worldly gain were enslaving their brethren. “It is not
good that ye do,” he said;
“ought ye not to walk in the
fear of our God because of
the reproach of the heathen
our enemies?”

နေဟမိသည် မိမိကိုယ်တိုင် ပါရှန်းဘုရင်ထံမှ အခွင့်အာဏာ ရရှိထားသူဖြစ်သဖြင့် အခွန်အတုပ်များ တောင်းခံနိုင်သော်လည်း၊ မိမိရသင့်ရထိုက်သော အရာကိုပင် မယူဘဲ ဆင်းရဲသားများကို ကူညီခဲ့ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ သူသည် ငွေညှစ်နေသော အုပ်စိုးသူများကို ထိုအမှုမှ ရပ်တန့်ရန်၊ ဆင်းရဲသားတို့၏ မြေယာများကို ပြန်ပေးရန်နှင့် အတိုးမယူဘဲ ချေးငှားရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

Nehemiah showed them that he
himself, being invested
with authority from the
Persian king, might have
demanded large contributions for his personal beneft. But instead of this
he had not taken even that
which justly belonged to
him, but had given liber
Rebuke Against Extortion 743
ally to relieve the poor in
their need. He urged those
among the Jewish rulers
who had been guilty of extortion, to cease this iniquitous work; to restore
the lands of the poor, and
also the increase of money
which they had exacted
from them; and to lend to
them without security or
usury.

ဤစကားများကို လူအပေါင်းတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပြောဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အုပ်စိုးသူတို့သည် မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်ပြောဆိုနိုင်သော်လည်း မပြောခဲ့ကြပေ။ "ကျွန်ုပ်တို့ ပြန်ပေးပါမည်။ ဘာမှ ထပ်မတောင်းတော့ပါ။ သင်ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ပါမည်" ဟု ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါ နေဟမိသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များရှေ့တွင် ထိုကတိအတိုင်း ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကျိန်ဆိုစေခဲ့သည်။ "လူအပေါင်းတို့ကလည်း 'အာမင်' ဟု ဆိုကာ ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြ၏။ လူတို့သည်လည်း ထိုကတိအတိုင်း ပြုကြ၏။"

These words were spoken in the
presence of the whole congregation. Had the rulers
chosen to justify themselves, they had opportunity to do so. But they
offered no excuse. “We
will restore them,” they declared, “and will require
nothing of them; so will
we do as thou sayest.” At
this, Nehemiah in the presence of the priests “took
an oath of them, that they
should do according to this
promise.” “And all the congregation said, Amen, and
praised the Lord. And
the people did according to
this promise.”
This record teaches an important lesson. “The love of
money is the root of all
evil.” 1 Timothy 6:10. In
744 Prophets and Kings

ဤမှတ်တမ်းသည် အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာတစ်ခုကို ပေးပါသည်။ "ငွေကို တပ်မက်ခြင်းသည် မကောင်းမှုအပေါင်းတို့၏ အမြစ်ဖြစ်၏။" (တိမောသေပထမစောင် ၆:၁၀)။ ယခုခေတ်တွင်လည်း စီးပွားရှာလိုသောစိတ်သည် အဓိက စိတ်အားထက်သန်မှု ဖြစ်နေသည်။ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို မကြာခဏဆိုသလို လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုဖြင့် ရယူကြသည်။ ဆင်းရဲတွင်း၌ ရုန်းကန်နေရသူ အများအပြားသည် အခြေခံလိုအပ်ချက်များကိုပင် မဖြည့်ဆည်းနိုင်ဘဲ အလုပ်ကြမ်းများကို လုပ်ကိုင်နေကြရသည်။ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုများသည် သူတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လေးလံစေသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ချမ်းသာသူတို့၏ အသုံးအဖြုန်းနှင့် လောဘအတွက် ဖြစ်နေရသည်။

this generation the desire
for gain is the absorbing
passion. Wealth is often
obtained by fraud. There
are multitudes struggling
with poverty, compelled to
labor hard for small wages,
unable to secure even the
barest necessities of life.

ငွေကို တပ်မက်ခြင်းနှင့် ကြွားဝါလိုခြင်းတို့သည် ဤကမ္ဘာကြီးကို ခိုးသူ၊ ဓားပြတို့၏ ဂူကဲ့သို့ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွမလာမီ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် လောဘနှင့် ဖိနှိပ်မှုများကို ကျမ်းစာက ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်- "ချမ်းသာသောသူတို့၊ နားထောင်ကြလော့။ သင်တို့သည် နောက်ဆုံးသောကာလ၌ စည်းစိမ်ကို စုဆောင်းကြပြီ။ ကြည့်ရှုလော့၊ သင်တို့၏ လယ်ကိုရိတ်သော လုပ်သားတို့အား မတရားသဖြင့် ဖြတ်ထားသော အခကြေးငွေသည် ဟစ်ကြော်လျက်ရှိ၏။... သင်တို့သည် မြေကြီးပေါ်၌ ပျော်ပါးလျက်၊ ကာမဂုဏ်၌ ကျင်လည်လျက် ရှိကြပြီ။" (ယာကုပ် ၅:၁၊ ၃-၆)။

Toil and deprivation, with
no hope of better things,
[651] make their burden heavy.
Careworn and oppressed,
they know not where to
turn for relief. And all this
that the rich may support
their extravagance or indulge their desire to hoard!
Love of money and love of display have made this world
as a den of thieves and
robbers. The Scriptures
picture the greed and oppression that will prevail
just before Christ’s second
coming. “Go to now, ye
rich men,” James writes;
“ye have heaped treasure
together for the last days.
Behold, the hire of the laborers who have reaped
down your felds, which is
of you kept back by fraud,
crieth: and the cries of
them which have reaped
are entered into the ears of
the Lord of Sabaoth. Ye
Rebuke Against Extortion 745
have lived in pleasure on
the earth, and been wanton; ye have nourished
your hearts, as in a day of
slaughter. Ye have condemned and killed the just;
and he doth not resist you.”
James 5:1, 3-6.

ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ပါသည်ဟု ဆိုသူများထဲတွင်ပင် ဣသရေလမှူးမတ်များကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူအချို့ ရှိနေသည်။ မိမိတို့တွင် အာဏာရှိသောကြောင့် မတရားသဖြင့် ငွေညှစ်ကာ ဖိနှိပ်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။ ခရစ်ယာန်ဟု အမည်ခံထားသူများ၏ ဘဝတွင် လောဘနှင့် သစ္စာဖောက်မှုများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ ထိုသူတို့ကို အသင်းတော်က လက်ခံထားသောအခါ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံရသည်။ အသုံးအဖြုန်းကြီးခြင်းနှင့် အတိုးအညှစ်ခြင်းတို့သည် လူအများ၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာကို ပျက်စီးစေသည်။ အသင်းတော်သည် မိမိအသင်းသားတို့၏ အပြစ်အတွက် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တာဝန်ရှိသည်။ မကောင်းမှုကို ဆန့်ကျင်၍ မပြောဆိုပါက ထိုအပြစ်ကို အားပေးရာရောက်သည်။

Even among those who profess
to be walking in the fear
of the Lord, there are
some who are acting over
again the course pursued
by the nobles of Israel. Because it is in their power
to do so, they exact more
than is just, and thus become oppressors. And because avarice and treachery are seen in the lives
of those who have named
the name of Christ, because the church retains
on her books the names
of those who have gained
their possessions by injustice, the religion of Christ
is held in contempt. Extravagance, overreaching,
extortion, are corrupting
the faith of many and destroying their spirituality.
The church is in a great
degree responsible for the
sins of her members. She
gives countenance to evil
746 Prophets and Kings
if she fails to lift her voice
against it.

လောကီထုံးစံများသည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအတွက် စံနှုန်းမဟုတ်ပါ။ သူသည် လောက၏ လှည့်ဖြားမှုနှင့် အတိုးအညှစ်ခြင်းများကို အတုမယူသင့်ပေ။ မတရားသော လုပ်ရပ်တိုင်းသည် ရွှေပညတ်တော် (Golden Rule) ကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများအပေါ် ပြုလုပ်သော အမှားတိုင်းသည် ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်အပေါ် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားသူ၏ မသိနားမလည်မှု သို့မဟုတ် အားနည်းမှုကို အခွင့်ကောင်းယူခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ စာရင်းတွင် လိမ်လည်မှုအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ခြင်း ခံရသည်။ ဘုရားသခင်ကို အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့သောသူသည် မုဆိုးမနှင့် မိဘမဲ့ကလေးများကို ဖိနှိပ်၍ စီးပွားရှာမည့်အစား၊ ဆင်းရဲသော အစာကိုစားကာ နေ့ညမပြတ် အလုပ်လုပ်ရန်သာ ရွေးချယ်ပါလိမ့်မည်။

The customs of the world are no
criterion for the Christian.
He is not to imitate its
sharp practices, its over-
[652] reaching, its extortion. Every unjust act toward a fellow being is a violation
of the golden rule. Every
wrong done to the children
of God is done to Christ
Himself in the person of
His saints. Every attempt
to take advantage of the ignorance, weakness, or misfortune of another is registered as fraud in the ledger
of heaven. He who truly
fears God, would rather
toil day and night, and
eat the bread of poverty,
than to indulge the passion for gain that oppresses
the widow and fatherless or
turns the stranger from his
right.

ဖြောင့်မတ်ခြင်းမှ အနည်းငယ် သွေဖည်သွားခြင်းသည် နှလုံးသားတံခါးကို ပွင့်သွားစေပြီး ပိုမိုကြီးမားသော မတရားမှုများကို ပြုလုပ်ရန် လမ်းခင်းပေးသည်။ အခြားသူ၏ အရှုံးအပေါ်တွင် မိမိအတွက် အမြတ်ထုတ်လိုသော စိတ်ရှိသရွေ့ ထိုသူ၏ ဝိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော် သက်ရောက်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ပေ။ ထိုသို့သော အရင်းအနှီးဖြင့် ရရှိသောအမြတ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆုံးရှုံးမှုသာ ဖြစ်သည်။

The slightest departure from rectitude breaks down the barriers and prepares the heart
to do greater injustice. Just
to that extent that a man
would gain advantage for
himself at the disadvantage
of another, will his soul
become insensible to the
Rebuke Against Extortion 747
influence of the Spirit of
God. Gain obtained at such
a cost is a fearful loss.

ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုရှေ့တွင် အကြွေးတင်နေသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ပေးဆပ်ရန် ဘာမျှမရှိခဲ့ကြပေ။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့ကို သနားသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရွေးနုတ်ဖိုးကို ပေးဆပ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ချမ်းသာစေရန်အတွက် ကိုယ်တိုင် ဆင်းရဲခြင်းကို ခံယူခဲ့သည်။ ဆင်းရဲသားများအပေါ် ရက်ရောစွာ ပေးကမ်းခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ထားရှိသော ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်အတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်သည်။ "အခွင့်ရှိသည်အတိုင်း လူအပေါင်းတို့အား ကျေးဇူးပြုကြကုန်အံ့။ အထူးသဖြင့် ယုံကြည်ခြင်း၏ အိမ်သူအိမ်သားတို့အား ပြုကြကုန်အံ့" ဟု တမန်တော်ပေါလုက တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ (ဂလာတိ ၆:၁၀)။ ၎င်းသည် ကယ်တင်ရှင် ခရစ်တော်၏ စကားတော်နှင့်လည်း ကိုက်ညီသည်- "ဆင်းရဲသောသူတို့သည် သင်တို့နှင့်အတူ အစဉ်ရှိကြ၏။ သင်တို့အလိုရှိသောအခါ သူတို့အား ကျေးဇူးပြုနိုင်ကြ၏။" "လူတို့သည် သင်တို့၌ ပြုစေလိုသမျှအတိုင်း သူတို့၌ ပြုကြလော့။ ဤသည်ကား ပညတ်တရားနှင့် ပရောဖက်တို့၏ အဆုံးအမဖြစ်သတည်း။" (မာကု ၁၄:၇; မဿဲ ၇:၁၂)။

We were all debtors to divine justice, but we had nothing
with which to pay the debt.
Then the Son of God, who
pitied us, paid the price
of our redemption. He
became poor that through
His poverty we might be
rich. By deeds of liberality toward His poor we
may prove the sincerity of
our gratitude for the mercy
extended to us. “Let us
do good unto all men,” the
apostle Paul enjoins, “especially unto them who are
of the household of faith.”
Galatians 6:10. And his
words accord with those of
the Saviour: “Ye have the
poor with you always, and
whensoever ye will ye may
do them good.” “Whatsoever ye would that men
should do to you, do ye
even so to them: for this is
the law and the prophets.”
Mark 14:7; Matthew 7:12.