Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း (၄၀) - နေဗုခဒ်နေဇာ၏ အိပ်မက်

ဤအခန်းသည် ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း အခန်းကြီး (၂) ကို အခြေခံထားသည်။

ဒံယေလနှင့် သူ၏အဖော်များသည် ဗာဗုလုန်ဘုရင်၏ အမှုတော်ထမ်းအဖြစ် စတင်ဝင်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင်၊ ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်သော လူမျိုးတစ်မျိုးအား ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် သစ္စာတော်ကို ထင်ရှားစေသည့် အဖြစ်အပျက်များ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ နေဗုခဒ်နေဇာသည် ထူးခြားသော အိပ်မက်တစ်ခုကို မြင်မက်ခဲ့ရာ၊ ထိုအိပ်မက်ကြောင့် “သူ၏စိတ်နှလုံး ပူပန်ခြင်းရှိ၍ အိပ်မပျော်နိုင်ဘဲ ရှိလေ၏။” သို့သော် မင်းကြီး၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အလွန်စွဲထင်ကျန်ရစ်သော်လည်း၊ သူနိုးလာသောအခါ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ပြန်လည်မမှတ်မိနိုင်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

[491] Chapter 40—
Nebuchadnezzar’s
Dream
This chapter is based on
Daniel 2.
Soon after Daniel and his companions entered the service of
the king of Babylon, events
occurred that revealed to
an idolatrous nation the
power and faithfulness of
the God of Israel. Nebuchadnezzar had a remarkable dream, by which “his
spirit was troubled, and his
sleep brake from him.” But
although the king’s mind
was deeply impressed, he
found it impossible, when
he awoke, to recall the particulars.

နေဗုခဒ်နေဇာသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် သူ၏ပညာရှိများဖြစ်ကြသော “ဝိဇ္ဇာအတတ်ကို တတ်သောသူ၊ ဗေဒင်တတ်သောသူ၊ ပြုစားတတ်သောသူ” တို့ကို စုဝေးစေပြီး သူတို့၏ အကူအညီကို တောင်းခံခဲ့သည်။ “ငါသည် အိပ်မက်ကို မြင်မက်ပြီ၊ ထိုအိပ်မက်ကို သိလိုသောငှာ ငါ့စိတ်နှလုံး ပူပန်ခြင်းရှိ၏” ဟု ဆိုသည်။ ဤသို့ သူ၏စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို ပြောကြားပြီးနောက်၊ သူ၏စိတ်ကို သက်သာရာရစေမည့် အရာကို ဖော်ပြရန် သူတို့အား တောင်းဆိုခဲ့သည်။

In his perplexity, Nebuchadnezzar
assembled his wise men—
“the magicians, and the astrologers, and the sorcerers”—and besought their
help. “I have dreamed a
dream,” he said, “and my
spirit was troubled to know
the dream.” With this state-
492
Nebuchadnezzar’s Dream 493
ment of his perplexity he
requested them to reveal
to him that which would
bring relief to his mind.

ပညာရှိတို့ကလည်း “အရှင်မင်းကြီး၊ အသက်တော် အစဉ်အမြဲ ရှည်ပါစေ။ အိပ်မက်ကို ကိုယ်တော်ကျွန်တို့အား မိန့်တော်မူပါ။ အနက်ကို အကျွန်ုပ်တို့ ဖော်ပြပါမည်” ဟု ပြန်လည်လျှောက်တင်ကြသည်။

To this the wise men responded,
“O king, live forever: tell
thy servants the dream, and
we will show the interpretation.”

သူတို့၏ ရှောင်လွှဲသော အဖြေကို မကျေနပ်ဘဲ၊ လူတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်နိုင်သည်ဟု ဟန်ကြီးပန်ကြီး ကြွေးကြော်နေကြသော်လည်း သူ၏အကူအညီကိုမူ မပေးလိုကြသကဲ့သို့ ထင်ရသောကြောင့် မင်းကြီးသည် သံသယဝင်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးသည် သူ၏ပညာရှိတို့အား တစ်ဖက်တွင် စည်းစိမ်နှင့် ဂုဏ်အသရေကို ကတိပေးပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် သေဒဏ်ပေးမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ကာ၊ အိပ်မက်၏ အနက်ကိုသာမက အိပ်မက်ကိုပါ ပြောပြရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ “ထိုအမှုသည် ငါ့ထံမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ အကယ်၍ သင်တို့သည် အိပ်မက်နှင့် အနက်ကို ငါ့အား မသိစေလျှင်၊ သင်တို့သည် အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ခြင်းကို ခံရကြမည်။ သင်တို့၏ အိမ်များကိုလည်း နောက်ချေးပုံ ဖြစ်စေမည်။ သို့သော် သင်တို့သည် အိပ်မက်နှင့် အနက်ကို ဖော်ပြလျှင်၊ ငါ့ထံမှ ဆုလပ်၊ အကျိုးကျေးဇူးနှင့် ကြီးမြတ်သော ဂုဏ်အသရေကို ရကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည်။

Dissatisfed with their evasive an- [492]
swer, and suspicious because, despite their pretentious claims to reveal the
secrets of men, they nevertheless seemed unwilling
to grant him help, the king
commanded his wise men,
with promises of wealth
and honor on the one hand,
and threats of death on the
other, to tell him not only
the interpretation of the
dream, but the dream itself. “The thing is gone
from me,” he said; “if ye
will not make known unto
me the dream, with the
interpretation thereof, ye
shall be cut in pieces, and
your houses shall be made
a dunghill. But if ye show
the dream, and the interpretation thereof, ye shall
receive of me gifts and rewards and great honor.”
494 Prophets and Kings

ပညာရှိတို့ကလည်း “အရှင်မင်းကြီး၊ အိပ်မက်ကို ကိုယ်တော်ကျွန်တို့အား မိန့်တော်မူပါ။ အနက်ကို အကျွန်ုပ်တို့ ဖော်ပြပါမည်” ဟု ထပ်မံလျှောက်တင်ကြပြန်သည်။

Still the wise men returned the
answer, “Let the king tell
his servants the dream, and
we will show the interpretation of it.”

နေဗုခဒ်နေဇာသည် မိမိယုံကြည်အားကိုးခဲ့သူတို့၏ သိသာထင်ရှားသော သစ္စာမဲ့မှုကြောင့် ယခုအခါ အလွန်အမျက်ထွက်ပြီး “အမှုသည် ငါ့ထံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သင်တို့သိသောကြောင့်၊ အချိန်ကို ဆွဲလိုကြသည်ကို ငါဧကန်အမှန် သိ၏။ သို့သော် သင်တို့သည် အိပ်မက်ကို ငါ့အား မသိစေလျှင်၊ သင်တို့အတွက် စီရင်ချက်တစ်ရပ်သာ ရှိသည်။ အကြောင်းမှာ အချိန်ပြောင်းလဲသွားသည့်တိုင်အောင် ငါ့ရှေ့တွင် မဟုတ်မမှန်သော စကားနှင့် ဖောက်ပြန်သော စကားကို ပြောရန် သင်တို့ ပြင်ဆင်ထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် အိပ်မက်ကို ငါ့အား ပြောပြလော့။ ထိုသို့ပြောလျှင် သင်တို့သည် အနက်ကိုလည်း ဖော်ပြနိုင်ကြောင်း ငါသိမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Nebuchadnezzar, now thoroughly
aroused and angered by the
apparent perfdy of those
in whom he had trusted,
declared: “I know of certainty that ye would gain
the time, because ye see
the thing is gone from me.
But if ye will not make
known unto me the dream,
there is but one decree for
you: for ye have prepared
lying and corrupt words to
speak before me, till the
time be changed: therefore tell me the dream, and
I shall know that ye can
show me the interpretation
thereof.”

မိမိတို့ မတတ်နိုင်ခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်များကို ကြောက်လန့်သဖြင့်၊ ဝိဇ္ဇာအတတ်ရှိသူတို့သည် မင်းကြီး၏ တောင်းဆိုချက်မှာ အကျိုးအကြောင်း မဆီလျော်ကြောင်းနှင့် ဤစမ်းသပ်ချက်မှာ မည်သည့်လူသားထံမှမျှ မတောင်းဆိုဖူးသော အရာဖြစ်ကြောင်း မင်းကြီးအား တင်ပြရန် ကြိုးစားကြသည်။ “အရှင်မင်းကြီး မေးမြန်းသောအမှုကို ဖော်ပြနိုင်သောသူ တစ်ယောက်မျှ မြေကြီးပေါ်မှာ မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်မင်းကြီး၊ အရှင် သို့မဟုတ် အုပ်စိုးသူမျှ ဝိဇ္ဇာအတတ်ရှိသူ၊ ဗေဒင်ဆရာ သို့မဟုတ် ခါလဒဲလူတို့ကို ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို မတောင်းဆိုဖူးပါ။ အရှင်မင်းကြီး တောင်းဆိုသောအမှုသည် အလွန်ခဲယဉ်းလှပါသည်။ လူသားတို့နှင့်အတူ နေထိုင်ခြင်းမရှိသော နတ်ဘုရားတို့မှတစ်ပါး၊ ထိုအမှုကို မင်းကြီးရှေ့တွင် ဖော်ပြနိုင်သောသူ မည်သူမျှမရှိပါ” ဟု ကန့်ကွက်လျှောက်ထားကြသည်။

Filled with fear for the consequences of their failure,
the magicians endeavored
to show the king that
his request was unreasonable and his test beyond that which had ever
been required of any man.
“There is not a man upon
the earth,” they remonstrated, “that can show
the king’s matter: there
Nebuchadnezzar’s Dream 495
fore there is no king, lord,
nor ruler, that asked such
things at any magician, [493]
or astrologer, or Chaldean.
And it is a rare thing that
the king requireth, and
there is none other that can
show it before the king,
except the gods, whose
dwelling is not with flesh.”

ထိုအခါ “မင်းကြီးသည် အမျက်ထွက်၍ အလွန်စိတ်ဆိုးသဖြင့်၊ ဗာဗုလုန်မြို့၌ ရှိသမျှသော ပညာရှိတို့ကို ဖျက်ဆီးစေခြင်းငှာ အမိန့်တော်ထုတ်လေ၏။”

Then “the king was angry and very
furious, and commanded to
destroy all the wise men of
Babylon.”

ရာဇဝတ်အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ပြင်ဆင်နေသော အရာရှိများ ရှာဖွေနေသူတို့တွင် ဒံယေလနှင့် သူ၏သူငယ်ချင်းများလည်း ပါဝင်သည်။ ထိုအမိန့်အရ သူတို့လည်း သေရမည်ဟု ကြားသိရသောအခါ၊ ဒံယေလသည် “ပညာသတိနှင့်တကွ” မင်းကြီး၏ ကိုယ်ရံတော်မှူး အရုတ်အား “မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အလျင်အမြန် ထွက်ရသနည်း” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ အရုတ်သည် မင်းကြီး၏ ထူးခြားသော အိပ်မက်ကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံနှင့် သူယခင်က အပြည့်အဝ ယုံကြည်ခဲ့သူများထံမှ အကူအညီမရရှိခဲ့ပုံတို့ကို ပြောပြခဲ့သည်။ ဤသည်ကို ကြားသိရသောအခါ ဒံယေလသည် မိမိအသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ မင်းကြီးရှေ့တော်သို့ ဝင်ရောက်ကာ၊ မိမိ၏ ဘုရားသခင်ထံ အိပ်မက်နှင့် အနက်ကို ဖော်ပြပေးပါရန် တောင်းလျှောက်နိုင်ရန်အတွက် အချိန်ပေးပါရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။

Among those sought for by the
offcers who were preparing to fulfll the provisions
of the royal decree, were
Daniel and his friends.
When told that according
to the decree they also
must die, “with counsel
and wisdom” Daniel inquired of Arioch, the captain of the king’s guard,
“Why is the decree so hasty
from the king?” Arioch
told him the story of the
king’s perplexity over his
remarkable dream, and of
his failure to secure help
from those in whom he
had hitherto placed fullest
confdence. Upon hearing this, Daniel, taking his
life in his hands, ventured
496 Prophets and Kings
into the king’s presence
and begged that time be
granted, that he might petition his God to reveal to
him the dream and its interpretation.

မင်းကြီးသည် ဤတောင်းဆိုချက်ကို ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ “ထိုအခါ ဒံယေလသည် မိမိအိမ်သို့သွား၍ မိမိအဖော်ဖြစ်သော ဟာနနိ၊ မိရှေလ၊ အာဇရိတို့အား ထိုအကြောင်းအရာကို အသိပေးလေ၏။” သူတို့သည် အလင်းနှင့် အသိပညာ၏ မြစ်ဖျားခံရာထံမှ ပညာကို အတူတကွ ရှာဖွေကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ထိုနေရာတွင် ထားရှိကြောင်း၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်နေပြီး တာဝန်ဝတ္တရားများကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်နေကြောင်း သတိပြုမိသဖြင့် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းမှာ ခိုင်မာနေသည်။ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်ချိန်များတွင် သူတို့သည် လမ်းပြမှုနှင့် ကာကွယ်မှုအတွက် ကိုယ်တော်ထံ အမြဲလှည့်ကြည့်ခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်သည်လည်း အစဉ်အမြဲ အကူအညီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ယခုတွင်လည်း နောင်တရသော စိတ်နှလုံးဖြင့် မြေကြီး၏ တရားသူကြီးထံ မိမိတို့ကိုယ်ကို တစ်ဖန် ဆက်ကပ်အပ်နှံပြီး၊ ဤအထူးလိုအပ်နေသော အချိန်တွင် ကယ်လွှတ်ပေးပါရန် တောင်းလျှောက်ကြသည်။ သူတို့၏ တောင်းလျှောက်မှုမှာ အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပါ။ သူတို့ ဂုဏ်ပြုသော ဘုရားသခင်သည်လည်း ယခုအခါ သူတို့ကို ဂုဏ်ပြုတော်မူသည်။ ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူတို့အပေါ်၌ ကိန်းဝပ်တော်မူပြီး၊ ဒံယေလအား “ညဉ့်ဗျာဒိတ်ရူပါရုံအားဖြင့်” မင်းကြီး၏ အိပ်မက်နှင့် အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ပြတော်မူ၏။

To this request the monarch acceded. “Then Daniel
went to his house, and
made the thing known to
Hananiah, Mishael, and
Azariah, his companions.”
Together they sought for
wisdom from the Source of
light and knowledge. Their
faith was strong in the consciousness that God had
placed them where they
were, that they were doing
His work and meeting the
demands of duty. In times
of perplexity and danger
they had always turned to
Him for guidance and protection, and He had proved
an ever-present help. Now
with contrition of heart
they submitted themselves
anew to the Judge of the
earth, pleading that He
[494] would grant them deliverance in this their time of
special need. And they did
not plead in vain. The God
whom they had honored,
now honored them. The
Spirit of the Lord rested
Nebuchadnezzar’s Dream 497
upon them, and to Daniel,
“in a night vision,” was
revealed the king’s dream
and its meaning.

ဒံယေလ၏ ပထမဆုံးသော လုပ်ဆောင်ချက်မှာ မိမိအား ပေးသနားတော်မူသော ဗျာဒိတ်တော်အတွက် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ “ဘုရားသခင်၏ နာမတော်သည် ကမ္ဘာအဆက်ဆက် မင်္ဂလာရှိပါစေသတည်း။ အကြောင်းမူကား ပညာနှင့် တန်ခိုးတော်သည် ကိုယ်တော်၌ ရှိ၏။ ကိုယ်တော်သည် အချိန်ကာလနှင့် ဥတုတို့ကို ပြောင်းလဲစေတော်မူ၏။ ရှင်ဘုရင်တို့ကို နုတ်ပယ်တော်မူ၏၊ တင်မြှောက်တော်မူ၏။ ပညာရှိတို့အား ပညာကိုလည်းကောင်း၊ ဉာဏ်ရှိသောသူတို့အား အသိပညာကိုလည်းကောင်း ပေးသနားတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် နက်နဲ၍ လျှို့ဝှက်သောအရာတို့ကို ဖော်ပြတော်မူ၏။ မှောင်မိုက်၌ ရှိသောအရာတို့ကို သိတော်မူ၏။ အလင်းတော်သည်လည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ နေ၏။ အကျွန်ုပ်၏ ဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင်၊ အကျွန်ုပ်အား ပညာနှင့် တန်ခိုးကို ပေးသနားတော်မူပြီး၊ အကျွန်ုပ်တို့ တောင်းလျှောက်သောအရာကို ယခု သိစေတော်မူသည့်အတွက် ကိုယ်တော်ကို ကျေးဇူးတင်၍ ချီးမွမ်းပါ၏။ အကြောင်းမူကား မင်းကြီး၏ အမှုကို အကျွန်ုပ်တို့အား သိစေတော်မူပြီ” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။

Daniel’s frst act was to thank God
for the revelation given
him. “Blessed be the name
of God forever and ever,”
he exclaimed; “for wisdom
and might are His: and
He changeth the times and
the seasons: He removeth
kings, and setteth up kings:
He giveth wisdom unto
the wise, and knowledge
to them that know understanding: He revealeth
the deep and secret things:
He knoweth what is in
the darkness, and the light
dwelleth with Him. I thank
Thee, and praise Thee, O
Thou God of my fathers,
who hast given me wisdom and might, and hast
made known unto me now
what we desired of Thee:
for Thou hast now made
known unto us the king’s
matter.”

ဒံယေလသည် ပညာရှိတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် မင်းကြီး အမိန့်ပေးခြင်းခံရသော အရုတ်ထံသို့ ချက်ချင်းသွားပြီး၊ “ဗာဗုလုန်မြို့၏ ပညာရှိတို့ကို မဖျက်ဆီးပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်ကို မင်းကြီးရှေ့သို့ သွင်းပါ။ မင်းကြီးအား အနက်ကို ကျွန်ုပ်ဖော်ပြပါမည်” ဟု ဆိုသည်။ အရာရှိသည် ဒံယေလအား “အနက်ကို မင်းကြီးအား ဖော်ပြပေးမည့် ယုဒသုံ့ပန်းတစ်ယောက်ကို ကျွန်ုပ်တွေ့ပါပြီ” ဟူသော စကားဖြင့် မင်းကြီးရှေ့သို့ အမြန်သွင်းလေ၏။

Going immediately to Arioch,
whom the king had commanded to destroy the wise
men, Daniel said, “Destroy
not the wise men of Babylon: bring me in before
498 Prophets and Kings
the king, and I will show
unto the king the interpretation.” Quickly the offcer
ushered Daniel in before
the king, with the words,
“I have found a man of the
captives of Judah, that will
make known unto the king
the interpretation.”

လောက၏ အင်အားအကြီးဆုံး အင်ပါယာဖြစ်သော နိုင်ငံ၏ ဘုရင်မင်းမြတ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ရှိနေသော ယုဒသုံ့ပန်းကို ကြည့်ရှုလော့။ သူ၏ ပထမဆုံးသော စကားများတွင် မိမိအတွက် ဂုဏ်အသရေကို ငြင်းပယ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည်သာလျှင် အသိပညာအားလုံး၏ မြစ်ဖျားခံရာဖြစ်ကြောင်း ချီးမြှောက်ပြောဆိုခဲ့သည်။ “ငါမြင်မက်သော အိပ်မက်နှင့် အနက်ကို သင်ဖော်ပြနိုင်သလော” ဟူသော မင်းကြီး၏ စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းချက်ကို သူက ဤသို့ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်- “မင်းကြီး မေးမြန်းတော်မူသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပညာရှိ၊ ဗေဒင်ဆရာ၊ ဝိဇ္ဇာအတတ်ရှိသူ၊ နိမိတ်ဖတ်သူတို့သည် မဖော်ပြနိုင်ကြပါ။ သို့သော် လျှို့ဝှက်ချက်တို့ကို ဖော်ပြတော်မူသော ဘုရားသခင်တစ်ပါး ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူ၏။ ထိုဘုရားသည် နောင်ကာလ၌ ဖြစ်လတ္တံ့သောအရာတို့ကို နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီးအား သိစေတော်မူ၏။

Behold the Jewish captive, calm
and self-possessed, in the
presence of the monarch of
the world’s most powerful
empire. In his frst words
he disclaimed honor for
himself and exalted God
as the source of all wisdom. To the anxious inquiry of the king, “Art
thou able to make known
unto me the dream which
I have seen, and the in-
[495] terpretation thereof?” he
[496]
[497]
replied: “The secret which
the king hath demanded
cannot the wise men, the
astrologers, the magicians,
the soothsayers, show unto
the king; but there is a God
in heaven that revealeth secrets, and maketh known to
the king Nebuchadnezzar
what shall be in the latter
days.

“ကိုယ်တော်၏ အိပ်မက်နှင့် ခုတင်ပေါ်၌ မြင်မက်သော ရူပါရုံတို့မှာ ဤသို့ဖြစ်ပါသည်- အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ခုတင်ပေါ်၌ လဲလျောင်းနေစဉ် နောင်အခါ၌ အဘယ်သို့ ဖြစ်လတ္တံ့နည်းဟု စဉ်းစားတော်မူ၏။ လျှို့ဝှက်ချက်တို့ကို ဖော်ပြတော်မူသော အရှင်သည် ဖြစ်လတ္တံ့သောအရာတို့ကို ကိုယ်တော်အား သိစေတော်မူ၏။ အကျွန်ုပ်မူကား၊ အသက်ရှင်သောသူ အပေါင်းတို့ထက် သာ၍ ပညာရှိသောကြောင့် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရသည်မဟုတ်။ မင်းကြီးအား အနက်ကို သိစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ စိတ်နှလုံးထဲက အကြံအစည်များကို ကိုယ်တော် သိစေခြင်းငှာလည်းကောင်း ဖြစ်ပါသည်။

“Thy dream,” Daniel declared,
“and the visions of thy
Nebuchadnezzar’s Dream 499
head upon thy bed, are
these; As for thee, O king,
thy thoughts came into thy
mind upon thy bed, what
should come to pass hereafter: and He that revealeth
secrets maketh known to
thee what shall come to
pass. But as for me, this
secret is not revealed to
me for any wisdom that
I have more than any living, but for their sakes that
shall make known the interpretation to the king, and
that thou mightest know
the thoughts of thy heart.

“အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ကြီးစွာသော ရုပ်တုတစ်ခုကို မြင်တော်မူ၏။ ထိုရုပ်တုသည် အလွန်တောက်ပ၍ ကိုယ်တော့်ရှေ့၌ မတ်တတ်ရပ်လျက်ရှိပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်သော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိ၏။ ထိုရုပ်တု၏ ဦးခေါင်းသည် အကောင်းဆုံးသော ရွှေဖြစ်၏။ ရင်ပတ်နှင့် လက်နှစ်ဖက်သည် ငွေဖြစ်၏။ ဝမ်းနှင့် ပေါင်တို့သည် ကြေးဝါဖြစ်၏။ ခြေထောက်တို့သည် သံဖြစ်၏။ ခြေဖဝါးနှင့် ခြေချောင်းတို့သည် တစ်ပိုင်းသံ၊ တစ်ပိုင်း ရွှံ့စေးဖြစ်၏။

“Thou, O king, sawest, and behold
a great image. This great
image, whose brightness
was excellent, stood before
thee; and the form thereof
was terrible. This image’s
head was of fne gold, his
breast and his arms of silver, his belly and his thighs
of brass, his legs of iron,
his feet part of iron and part
of clay.

“ကိုယ်တော် ကြည့်ရှုနေစဉ်၊ လူလက်ဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ကျောက်တစ်လုံးသည် ပြုတ်ကျလာပြီး၊ သံနှင့် ရွှံ့စေးဖြင့် ပြုလုပ်သော ရုပ်တု၏ ခြေဖဝါးတို့ကို ထိမှန်၍ အပိုင်းပိုင်း ကျိုးပဲ့စေ၏။ ထိုအခါ သံ၊ ရွှံ့စေး၊ ကြေးဝါ၊ ငွေနှင့် ရွှေတို့သည် အတူတကွ ပျက်စီးသွားပြီး နွေကာလ ကောက်နယ်တလင်းရှိ ဖွဲကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ၊ လေသည် ထိုအရာတို့ကို လွင့်စင်သွားစေသဖြင့် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ရှာမတွေ့နိုင်တော့ချေ။ ရုပ်တုကို ထိမှန်သော ကျောက်သည်မူကား ကြီးစွာသော တောင်ကြီးဖြစ်လာပြီး မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးကို ပြည့်စေ၏။

“Thou sawest till that a stone
was cut out without hands,
which smote the image
upon his feet that were of
iron and clay, and brake
them to pieces. Then was
the iron, the clay, the brass,
500 Prophets and Kings
the silver, and the gold,
broken to pieces together,
and became like the chaff
of the summer threshing
floors; and the wind carried
them away, that no place
was found for them: and
the stone that smote the image became a great mountain, and flled the whole
earth.

“ဤသည်မှာ အိပ်မက်ဖြစ်ပါသည်” ဟု ဒံယေလသည် ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ပြောကြားခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် အသေးစိတ်အချက်တိုင်းကို အထူးအာရုံစိုက် နားထောင်နေစဉ်၊ ဤအိပ်မက်မှာ မိမိအား စိတ်ပူပန်စေခဲ့သော အိပ်မက်အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏စိတ်သည် အနက်ကို လက်ခံရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ ရှင်ဘုရင်တို့၏ ဘုရင်သည် ဗာဗုလုန်မင်းကြီးအား ကြီးမြတ်သော အမှန်တရားကို ဆက်သွယ်အသိပေးတော့မည်။ ဘုရားသခင်သည် လောကနိုင်ငံများအပေါ်တွင် တန်ခိုးရှိကြောင်း၊ ရှင်ဘုရင်တို့ကို နန်းတင်နိုင်၊ နန်းချနိုင်သော တန်ခိုးရှိကြောင်းကို ဖော်ပြတော်မူမည်။ နေဗုခဒ်နေဇာ၏ စိတ်နှလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံအပေါ် တာဝန်ရှိမှုကို နိုးကြားလာစေရန် ဖြစ်နိုင်လျှင် ကြိုးစားတော်မူမည်။ ကမ္ဘာကြီး၏ အဆုံးတိုင်အောင် ဖြစ်ပျက်မည့် အနာဂတ်အဖြစ်အပျက်များကို သူ၏ရှေ့တွင် ဖွင့်ပြတော့မည်။

“This is the dream,” confdently
declared Daniel; and the
king, listening with closest
attention to every particu-
[498] lar, knew it was the very
dream over which he had
been so troubled. Thus
his mind was prepared to
receive with favor the interpretation. The King of
kings was about to communicate great truth to the
Babylonian monarch. God
would reveal that He has
power over the kingdoms
of the world, power to
enthrone and to dethrone
kings. Nebuchadnezzar’s
mind was to be awakened,
if possible, to a sense of his
responsibility to Heaven.
The events of the future,
reaching down to the end
of time, were to be opened
before him.
Nebuchadnezzar’s Dream 501

ဒံယေလက ဆက်လက်၍ “အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ရှင်ဘုရင်တို့၏ ဘုရင်ဖြစ်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်သည် နိုင်ငံတော်၊ တန်ခိုး၊ အစွမ်းသတ္တိနှင့် ဘုန်းအသရေကို ကိုယ်တော်အား ပေးသနားတော်မူပြီ။ လူသားတို့ နေထိုင်ရာအရပ်၊ တောသားရဲနှင့် မိုးကောင်းကင်ငှက်တို့ကိုလည်း ကိုယ်တော်၏ လက်သို့ အပ်နှံတော်မူ၍၊ ထိုအလုံးစုံတို့ကို အုပ်စိုးစေတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ထိုရွှေဦးခေါင်း ဖြစ်တော်မူ၏။

“Thou, O king, art a king of
kings,” Daniel continued,
“for the God of heaven
hath given thee a kingdom,
power, and strength, and
glory. And wheresoever
the children of men dwell,
the beasts of the feld and
fowls of the heaven hath
He given into thine hand,
and hath made thee ruler
over them all. Thou art this
head of gold.

“ကိုယ်တော့်နောက်၌ ကိုယ်တော့်ထက် နိမ့်ကျသော အခြားနိုင်ငံတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလိမ့်မည်။ ထို့နောက် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးကို အုပ်စိုးမည့် တတိယမြောက် ကြေးဝါနိုင်ငံ ပေါ်ထွန်းလိမ့်မည်။

“And after thee shall arise another
kingdom inferior to thee,
and another third kingdom
of brass, which shall bear
rule over all the earth.

“စတုတ္ထနိုင်ငံသည် သံကဲ့သို့ ခိုင်မာလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သံသည် ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို ချိုးဖဲ့နှိမ်နင်းတတ်သကဲ့သို့၊ ထိုနိုင်ငံသည်လည်း အရာခပ်သိမ်းကို ချိုးဖဲ့နှိပ်စက်သော သံကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်း ချိုးဖဲ့ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။

“And the fourth kingdom shall be
strong as iron: forasmuch
as iron breaketh in pieces
and subdueth all things:
and as iron that breaketh
all these, shall it break in
pieces and bruise.

“ခြေဖဝါးနှင့် ခြေချောင်းတို့သည် အိုးထိန်းသည်၏ ရွှံ့စေးတစ်ပိုင်း၊ သံတစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်ကို ကိုယ်တော်မြင်သည့်အတိုင်း၊ ထိုနိုင်ငံသည် ကွဲပြားလိမ့်မည်။ သို့သော် သံနှင့် ရွှံ့စေး ရောနှောနေသည်ကို ကိုယ်တော်မြင်သည့်အတိုင်း၊ ထိုနိုင်ငံ၌ သံ၏ ခိုင်မာမှု အနည်းငယ် ပါလိမ့်မည်။ ခြေချောင်းတို့သည် သံတစ်ပိုင်း၊ ရွှံ့စေးတစ်ပိုင်း ဖြစ်သည့်အတိုင်း၊ ထိုနိုင်ငံသည် တစ်ပိုင်းခိုင်မာ၍ တစ်ပိုင်း ကျိုးပဲ့လွယ်လိမ့်မည်။ သံနှင့် ရွှံ့စေး ရောနှောနေသည်ကို ကိုယ်တော်မြင်သည့်အတိုင်း၊ သူတို့သည် လူမျိုးနွယ်စုများဖြင့် ရောနှောကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သံသည် ရွှံ့စေးနှင့် မရောနှောနိုင်သကဲ့သို့၊ သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စည်းလုံးခြင်း မရှိကြပါ။

“And whereas thou sawest the feet
and toes, part of potters’
clay, and part of iron, the
kingdom shall be divided;
but there shall be in it of
the strength of the iron,
forasmuch as thou sawest
the iron mixed with miry
clay. And as the toes of the
feet were part of iron, and
502 Prophets and Kings
part of clay, so the kingdom shall be partly strong,
and partly broken. And
whereas thou sawest iron
mixed with miry clay, they
[499] shall mingle themselves
with the seed of men: but
they shall not cleave one to
another, even as iron is not
mixed with clay.”

“ထိုမင်းကြီးများ၏ လက်ထက်၌ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်သည် မည်သည့်အခါမျှ မပျက်စီးနိုင်သော နိုင်ငံတစ်ခုကို တည်ထောင်တော်မူမည်။ ထိုနိုင်ငံကို အခြားလူမျိုးတို့ လက်သို့ မအပ်ရ။ ထိုနိုင်ငံသည် အခြားသော နိုင်ငံရှိသမျှတို့ကို ချိုးဖဲ့ဖျက်ဆီး၍ အစဉ်အမြဲ တည်လိမ့်မည်။ လူလက်ဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ကျောက်သည် တောင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး၊ သံ၊ ကြေးဝါ၊ ရွှံ့စေး၊ ငွေနှင့် ရွှေတို့ကို အပိုင်းပိုင်း ချိုးဖဲ့သည်ကို ကိုယ်တော်မြင်သည့်အတိုင်း၊ ကြီးမြတ်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် နောင်အခါ၌ ဖြစ်လတ္တံ့သောအရာကို မင်းကြီးအား သိစေတော်မူပြီ။ အိပ်မက်သည် ဧကန်အမှန်ဖြစ်၍ အနက်သည်လည်း သေချာပါသည်” ဟု လျှောက်ထားလေ၏။

“In the days of these kings shall
the God of heaven set up
a kingdom, which shall
never be destroyed: and the
kingdom shall not be left
to other people, but it shall
break in pieces and consume all these kingdoms,
and it shall stand forever.
Forasmuch as thou sawest
that the stone was cut out
of the mountain without
hands, and that it brake in
pieces the iron, the brass,
the clay, the silver, and the
gold; the great God hath
made known to the king
what shall come to pass
hereafter: and the dream is
certain, and the interpretation thereof sure.”

မင်းကြီးသည် အနက်ဖော်ပြချက်၏ မှန်ကန်မှုကို ယုံကြည်သွားပြီး၊ နှိမ့်ချသောစိတ်နှင့် ကြောက်ရွံ့ရိုသေစွာဖြင့် “ပြပ်ဝပ်ကိုးကွယ်၍”၊ “သင်သည် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ပြနိုင်သောကြောင့်၊ သင်တို့၏ ဘုရားသခင်သည် နတ်ဘုရားတို့၏ ဘုရား၊ ရှင်ဘုရင်တို့၏ အရှင်၊ လျှို့ဝှက်ချက်တို့ကို ဖော်ပြတော်မူသောအရှင် ဖြစ်တော်မူသည်မှာ ဧကန်အမှန်ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

The king was convinced of the
truth of the interpretation,
and in humility and awe
he “fell upon his face, and
worshiped,” saying, “Of a
Nebuchadnezzar’s Dream 503
truth it is, that your God
is a God of gods, and a
Lord of kings, and a revealer of secrets, seeing
thou couldest reveal this secret.”

နေဗုခဒ်နေဇာသည် ပညာရှိတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ထုတ်ပြန်ထားသော အမိန့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်ချက်တို့ကို ဖော်ပြတော်မူသောအရှင်နှင့် ဒံယေလ ဆက်သွယ်မှုရှိသောကြောင့် သူတို့၏ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။ “မင်းကြီးသည် ဒံယေလအား ကြီးမြတ်စေ၍၊ များစွာသော ဆုလပ်တို့ကို ပေးသနားတော်မူ၏။ ဗာဗုလုန်ပြည်တစ်ပြည်လုံးကို အုပ်စိုးစေ၍၊ ဗာဗုလုန်မြို့၏ ပညာရှိအပေါင်းတို့၏ အကြီးအကဲအဖြစ် ခန့်ထားတော်မူ၏။ ထိုအခါ ဒံယေလသည် မင်းကြီးထံ တောင်းလျှောက်သဖြင့်၊ ရှာဒရက်၊ မေရှက်၊ အဗေဒနေဂေါတို့အား ဗာဗုလုန်ပြည်၏ အမှုကိစ္စများကို စီရင်အုပ်ချုပ်စေတော်မူ၏။ ဒံယေလမူကား မင်းကြီး၏ နန်းတော်တံခါး၌ နေလေ၏။”

Nebuchadnezzar revoked the decree for the destruction of
the wise men. Their lives
were spared because of
Daniel’s connection with
the Revealer of secrets.
And “the king made Daniel
a great man, and gave him
many great gifts, and made
him ruler over the whole
province of Babylon, and
chief of the governors over
all the wise men of Babylon. Then Daniel requested
of the king, and he set
Shadrach, Meshach, and
Abednego, over the affairs
of the province of Babylon:
but Daniel sat in the gate of
the king.”

လူသားတို့၏ သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် လူမျိုးများ ကြီးထွားလာခြင်း၊ အင်ပါယာများ ထွန်းကားလာခြင်းနှင့် ကျဆုံးခြင်းတို့သည် လူသားတို့၏ အလိုဆန္ဒနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ်တွင်သာ မူတည်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ အဖြစ်အပျက်များ ပုံဖော်ခြင်းမှာ လူသား၏ တန်ခိုး၊ ရည်မှန်းချက် သို့မဟုတ် စိတ်ကူးပေါက်မှုတို့ဖြင့် အကြီးအကျယ် ဆုံးဖြတ်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင်မူ ကုလားကာကို ဘေးသို့ဖယ်ထားပြီး၊ လူသားတို့၏ အကျိုးစီးပွား၊ တန်ခိုးနှင့် ကိလေသာများ ကစားပွဲများအားလုံး၏ အထက်မှာလည်းကောင်း၊ နောက်ကွယ်မှာလည်းကောင်း၊ ထိုအရာများအားလုံးမှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း၊ အလွန်ကရုဏာကြီးမားတော်မူသောအရှင်၏ အင်အားစုများသည် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ရှိသည့်အတိုင်း တိတ်ဆိတ်စွာ၊ စိတ်ရှည်စွာ အကောင်အထည်ဖော်နေသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ရသည်။

In the annals of human history, the
growth of nations, the rise
and fall of empires, appear
as if dependent on the will
and prowess of man; the
shaping of events seems, to
a great degree, to be deter- [500]
mined by his power, ambition, or caprice. But in
the word of God the cur
504 Prophets and Kings
tain is drawn aside, and we
behold, above, behind, and
through all the play and
counterplay of human interest and power and passions, the agencies of the
All-merciful One, silently,
patiently working out the
counsels of His own will.

တုနှိုင်းမရသော အလှတရားနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စကားလုံးများဖြင့်၊ တမန်တော်ပေါလုသည် အေသင်မြို့ရှိ ပညာရှိတို့အား လူမျိုးနွယ်စုများနှင့် တိုင်းနိုင်ငံများ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ဖြန့်ကြက်ခြင်းဆိုင်ရာ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဤသို့ ရှင်းပြခဲ့သည်- “လောကဓာတ်နှင့် လောကဓာတ်၌ ရှိသမျှသောအရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်သည်... မြေတစ်ပြင်လုံး၌ နေစေခြင်းငှာ လူအမျိုးမျိုးတို့ကို အသွေးတစ်သားတည်းနှင့် ဖန်ဆင်းတော်မူ၍၊ သူတို့အတွက် အရင်ကန့်သတ်နှင့်သော အချိန်ကာလကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့နေရာ၏ အပိုင်းအခြားကိုလည်းကောင်း စီရင်တော်မူ၏။ ထိုသို့စီရင်တော်မူခြင်းမှာ၊ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ရှာစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ စမ်းတဝါးဝါးနှင့် ရှာ၍ တွေ့ကောင်းတွေ့စေခြင်းငှာလည်းကောင်း ဖြစ်သတည်း။” တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၇:၂၄-၂၇။

In words of matchless beauty
and tenderness, the apostle
Paul set before the sages of
Athens the divine purpose
in the creation and distribution of races and nations.
“God that made the world
and all things therein,” declared the apostle, “hath
made of one blood all nations of men for to dwell on
all the face of the earth, and
hath determined the times
before appointed, and the
bounds of their habitation;
that they should seek the
Lord, if haply they might
feel after Him, and fnd
Him.” Acts 17:24-27.

ဘုရားသခင်သည် အလိုရှိသူတိုင်း “ပဋိညာဉ်နှောင်ကြိုး” ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ (ယေဇကျေလ ၂၀:၃၇)။ ဖန်ဆင်းခြင်း၌ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်တွင် မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်လည်းကောင်း၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးအတွက်လည်းကောင်း ကောင်းချီးဖြစ်စေမည့်သူများ၊ ဖန်ဆင်းရှင်အား ဂုဏ်ပြုမည့်သူများ နေထိုင်စေရန်ဖြစ်သည်။ အလိုရှိသူတိုင်း ဤရည်ရွယ်ချက်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ဆက်စပ်နိုင်ပါသည်။ သူတို့နှင့် ပတ်သက်၍ “ဤလူမျိုးကို ငါ့အဖို့ ငါဖန်ဆင်းပြီ၊ ငါ၏ချီးမွမ်းခြင်း အသရေကို သူတို့သည် ပြကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ (ဟေရှာယ ၄၃:၂၁)။

God has made plain that whosoever will, may come “into
the bond of the covenant.”
Ezekiel 20:37. In the creation it was His purpose
that the earth should be inhabited by beings whose
existence would be a bless
Nebuchadnezzar’s Dream 505
ing to themselves and to
one another, and an honor
to their Creator. All who
will may identify themselves with this purpose.

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပညတ်တော်တွင် တိုင်းနိုင်ငံများနှင့် လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးချင်းစီ၏ စစ်မှန်သော ကြီးပွားချမ်းသာခြင်း၏ အခြေခံမူများကို ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ထိုပညတ်တော်နှင့် ပတ်သက်၍ မောရှေသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့အား “ဤသည်မှာ သင်တို့၏ ပညာနှင့် ဉာဏ်ဖြစ်၏၊” “ဤသည်မှာ သင်တို့အတွက် အချည်းနှီးသောအရာ မဟုတ်၊ သင်တို့၏ အသက်ဖြစ်၏” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ (တရားဟောရာ ၄:၆၊ ၃၂:၄၇)။ ဤကဲ့သို့ ဣသရေလလူမျိုးတို့အား ကတိပေးထားသော ကောင်းချီးများသည် အခြေအနေချင်း တူညီလျှင်၊ ကောင်းကင်အောက်ရှိ နိုင်ငံတိုင်းနှင့် လူပုဂ္ဂိုလ်တိုင်းအတွက် တူညီသော အတိုင်းအတာအတိုင်း အာမခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

Of them it is spoken, “This
people have I formed for
Myself; they shall show
forth My praise.” Isaiah
43:21.
In His law God has made known
the principles that underlie
all true prosperity, both of
nations and of individuals.
To the Israelites Moses declared of this law: “This
is your wisdom and your
understanding.” “It is not a
vain thing for you; because
it is your life.” Deuteronomy 4:6; 32:47. The blessings thus assured to Israel
are, on the same conditions [501]
and in the same degree, assured to every nation and
to every individual under
the broad heavens.

အချို့သော နိုင်ငံများ သမိုင်းစာမျက်နှာပေါ်သို့ မရောက်ရှိမီ နှစ်ပေါင်းများစွာကပင်၊ ခပ်သိမ်းသောအရာကို သိမြင်တော်မူသောအရှင်သည် ခေတ်အဆက်ဆက်ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး ကမ္ဘာ့အင်ပါယာများ ထွန်းကားခြင်းနှင့် ကျဆုံးခြင်းကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် နေဗုခဒ်နေဇာအား ဗာဗုလုန်နိုင်ငံသည် ကျဆုံးမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ ဒုတိယနိုင်ငံတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာမည်ဖြစ်ကာ ထိုနိုင်ငံသည်လည်း စမ်းသပ်သည့် ကာလတစ်ခု ရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို ချီးမြှောက်ရန် ပျက်ကွက်ပါက၊ ၎င်း၏ ဘုန်းအသရေသည် မှိန်ဖျော့သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ တတိယနိုင်ငံတစ်ခုက ၎င်း၏နေရာကို ဆက်ခံလိမ့်မည်။ ထိုနိုင်ငံသည်လည်း ကွယ်ပျောက်သွားမည်ဖြစ်ကာ၊ သံကဲ့သို့ ခိုင်မာသော စတုတ္ထနိုင်ငံသည် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံများကို နှိမ်နင်းလိမ့်မည်။

Hundreds of years before certain nations came upon the
stage of action, the Omniscient One looked down
the ages and predicted the
rise and fall of the universal kingdoms. God declared to Nebuchadnezzar
that the kingdom of Baby
506 Prophets and Kings
lon should fall, and a second kingdom would arise,
which also would have its
period of trial. Failing to
exalt the true God, its glory
would fade, and a third
kingdom would occupy its
place. This also would
pass away; and a fourth,
strong as iron, would subdue the nations of the
world.

မြေကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံများထဲတွင် အချမ်းသာဆုံးဖြစ်သော ဗာဗုလုန်နိုင်ငံ၏ အုပ်စိုးသူများသည် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သောစိတ် အမြဲရှိခဲ့ကြလျှင်၊ သူတို့အား ကိုယ်တော်နှင့် ခိုင်မြဲစေပြီး အင်အားတောင့်တင်းစေမည့် ပညာနှင့် တန်ခိုးကို ပေးသနားတော်မူမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် စိတ်ပူပန်၍ ရှုပ်ထွေးနေချိန်၌သာ ဘုရားသခင်ကို ခိုလှုံရာအဖြစ် ပြုခဲ့ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အချိန်များတွင် မိမိတို့၏ ပညာရှိကြီးများထံမှ အကူအညီမရရှိသောအခါ၊ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို ရိုသေကိုးကွယ်သူဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရသူများဖြစ်သည့် ဒံယေလကဲ့သို့သော လူများထံမှ အကူအညီကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ ကံကြမ္မာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖြေရှင်းပေးရန် ဤလူများအား တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ဂုဏ်မောက်သော ဗာဗုလုန်အုပ်စိုးသူများသည် အမြင့်ဆုံးသော ဉာဏ်ပညာရှိသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် ပြစ်မှားခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် အလွန်ဝေးကွာသွားသဖြင့် အနာဂတ်နှင့် ပတ်သက်၍ ပေးထားသော ဗျာဒိတ်တော်များနှင့် သတိပေးချက်များကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

Had the rulers of Babylon—that
richest of all earthly kingdoms—kept always before
them the fear of Jehovah, they would have been
given wisdom and power
which would have bound
them to Him and kept
them strong. But they
made God their refuge only
when harassed and perplexed. At such times, failing to fnd help in their
great men, they sought it
from men like Daniel—
men who they knew honored the living God and
were honored by Him. To
these men they appealed
to unravel the mysteries
of Providence; for though
the rulers of proud Babylon were men of the highest intellect, they had separated themselves so far
Nebuchadnezzar’s Dream 507
from God by transgression
that they could not understand the revelations and
the warnings given them
concerning the future.

နိုင်ငံများ၏ သမိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာသူသည် ဘုရားသခင်၏ အနာဂတ်ဟောကိန်းများ တိကျစွာ ပြည့်စုံလာခြင်းကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ဗာဗုလုန်နိုင်ငံသည် နောက်ဆုံးတွင် ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရခြင်းမှာ၊ ၎င်း၏ ကြီးပွားချမ်းသာချိန်တွင် အုပ်စိုးသူများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းလွတ်သည်ဟု မှတ်ယူခဲ့ကြပြီး၊ မိမိတို့နိုင်ငံ၏ ဘုန်းအသရေမှာ လူသားတို့၏ စွမ်းဆောင်မှုကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မေဒိ-ပေရသိ နိုင်ငံသည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမျက်ဒေါသကို ခံခဲ့ရခြင်းမှာ၊ ထိုနိုင်ငံတွင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ခြေဖြင့်နင်းချေခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သောစိတ်သည် လူအများစု၏ စိတ်နှလုံးတွင် နေရာမရခဲ့ပါ။ မတရားမှု၊ ဘုရားသခင်ကို ကျိန်ဆဲမှုနှင့် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးမှုများ လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပေါ်ထွန်းလာသော နိုင်ငံများသည် သာ၍ပင် ယုတ်ညံ့ပြီး ဖောက်ပြန်ခဲ့ကြကာ၊ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ကျင့်တရား တန်ဖိုးစံနှုန်းတွင် တဖြည်းဖြည်း နိမ့်ကျသည်ထက် နိမ့်ကျသွားခဲ့ကြသည်။

In the history of nations the student of God’s word may
behold the literal fulfllment of divine prophecy.
Babylon, shattered and
broken at last, passed away
because in prosperity its
rulers had regarded themselves as independent of
God, and had ascribed [502]
the glory of their kingdom to human achievement. The Medo-Persian
realm was visited by the
wrath of Heaven because
in it God’s law had been
trampled underfoot. The
fear of the Lord had found
no place in the hearts of
the vast majority of the
people. Wickedness, blasphemy, and corruption prevailed. The kingdoms that
followed were even more
base and corrupt; and these
sank lower and still lower
in the scale of moral worth.

မြေကြီးပေါ်ရှိ အုပ်စိုးသူတိုင်း ကျင့်သုံးသော တန်ခိုးသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ပေးသနားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပေးသနားထားသော တန်ခိုးကို သူမည်သို့ အသုံးပြုသည်ဆိုသည့်အပေါ်တွင် သူ၏ အောင်မြင်မှုမှာ မူတည်နေသည်။ တစ်ဦးချင်းစီအတွက် ကောင်းကင်ဘုံရှိ အစောင့်အရှောက်၏ စကားတော်မှာ “သင်သည် ငါ့ကို မသိသော်လည်း၊ ငါသည် သင့်ကို ခါးပန်းစည်းစေပြီ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ (ဟေရှာယ ၄၅:၅)။ ရှေးခေတ်က နေဗုခဒ်နေဇာအား ပြောကြားခဲ့သော စကားလုံးများသည် လူတိုင်းအတွက် ဘဝသင်ခန်းစာပင် ဖြစ်သည်- “ကိုယ်တော်၏ အပြစ်များကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ ဒုစရိုက်များကို ဆင်းရဲသားတို့အား သနားခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း ဖြတ်တောက်ပစ်တော်မူပါ။ သို့ပြုလျှင် ကိုယ်တော်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ရှည်နိုင်ကောင်း ရှည်ပါလိမ့်မည်။” (ဒံယေလ ၄:၂၇)။

The power exercised by every ruler
on the earth is Heaven-imparted; and upon his use of
the power thus bestowed,
508 Prophets and Kings
his success depends. To
each the word of the divine Watcher is, “I girded
thee, though thou hast not
known Me.” Isaiah 45:5.
And to each the words spoken to Nebuchadnezzar of
old are the lesson of life:
“Break off thy sins by righteousness, and thine iniquities by showing mercy to
the poor: if it may be a
lengthening of thy tranquillity.” Daniel 4:27.

ဤအရာများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်မှာ— “ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် လူမျိုးကို မြှောက်ပင်တတ်၏၊” “ရာဇပလ္လင်သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအားဖြင့် တည်တတ်၏၊” နှင့် “ကရုဏာအားဖြင့် ထောက်မတတ်၏” ဆိုသည်ကို နားလည်ရန်၊ “ရှင်ဘုရင်တို့ကို နုတ်ပယ်တော်မူ၏၊ တင်မြှောက်တော်မူ၏” ဟူသော ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော် ဖော်ပြချက်တွင် ဤအခြေခံမူများ မည်သို့ အလုပ်လုပ်နေသည်ကို အသိအမှတ်ပြုရန် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သမိုင်း၏ ဒဿနကို နားလည်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ (သုတ္တံ ၁၄:၃၄၊ ၁၆:၁၂၊ ၂၀:၂၈၊ ဒံယေလ ၂:၂၁)။

To understand these things,—
to understand that “righteousness exalteth a nation;” that “the throne is
established by righteousness,” and “upholden by
mercy;” to recognize the
outworking of these principles in the manifestation of His power who
“removeth kings, and setteth up kings,”—this is
to understand the philosophy of history. Proverbs
14:34; 16:12; Proverbs
20:28; Daniel 2:21.

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင်သာ ဤအရာကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ လူပုဂ္ဂိုလ်များကဲ့သို့ပင် တိုင်းနိုင်ငံများ၏ ခိုင်မာမှုသည် သူတို့ကို အနိုင်မရနိုင်ဟု ထင်ရစေသည့် အခွင့်အလမ်းများ သို့မဟုတ် အဆောက်အအုံများတွင် ရှိသည်မဟုတ်၊ သူတို့၏ ကြွားဝါသော ကြီးမြတ်မှုတွင်လည်း ရှိသည်မဟုတ်။ ၎င်းကို ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူတို့ မည်မျှ သစ္စာရှိစွာ အကောင်အထည်ဖော်သည် ဆိုသည့်အပေါ်တွင်သာ တိုင်းတာသည်။

In the word of God only is this
clearly set forth. Here it
is shown that the strength
of nations, as of individuals, is not found in the
opportunities or facilities
Nebuchadnezzar’s Dream 509
that appear to make them
invincible; it is not found
in their boasted greatness.
It is measured by the fdelity with which they fulfll God’s purpose.