Myanmar 3AM (Official)

 

[၄၂၂] အခန်း ၃၅—နီးကပ်လာသော ပျက်စီးခြင်းဘေး

ယောယကိမ် နန်းစံစဦးနှစ်များသည် နီးကပ်လာသော ပျက်စီးခြင်းဘေးဆိုင်ရာ သတိပေးချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် မိန့်တော်မူခဲ့သော ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ပြည့်စုံတော့မည် ဖြစ်သည်။ မြောက်ဘက်တွင် ကြာမြင့်စွာကပင် တန်ခိုးကြီးစိုးခဲ့သော အဆုရိအာဏာစက်သည် လူမျိုးတကာတို့အပေါ် ဆက်လက်အုပ်စိုးနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။ ယုဒရှင်ဘုရင်သည် အချည်းနှီးကိုးစားနေသော တောင်ဘက်ရှိ အဲဂုတ္တုပြည်သည်လည်း မကြာမီ အတားအဆီးနှင့် ကြုံတွေ့ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ အရှေ့ဘက်တွင် ကမ္ဘာ့အာဏာစက်အသစ်ဖြစ်သော ဗာဗုလုန်အင်ပါယာသည် ထွန်းကားလာပြီး အခြားသောလူမျိုးအားလုံးအပေါ် လျင်မြန်စွာ လွှမ်းမိုးလာခဲ့သည်။

[422] Chapter
35—Approaching
Doom
The frst years of Jehoiakim’s
reign were flled with
warnings of approaching
doom. The word of
the Lord spoken by the
prophets was about to be
fulflled. The Assyrian
power to the northward,
long supreme, was no
longer to rule the nations.
Egypt on the south, in
whose power the king of
Judah was vainly placing
his trust, was soon to receive a decided check. All
unexpectedly a new world
power, the Babylonian Empire, was rising to the eastward and swiftly overshadowing all other nations.

နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်သည် နောင်တမရသော ယုဒပြည်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို သွန်းလောင်းရာ လက်နက်ကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။ နေဗုခဒ်နေဇာ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားသော စစ်တပ်များသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို ထပ်ခါတလဲလဲ တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ကြလိမ့်မည်။ [၃၈၃] လူစုလိုက် တစ်စုပြီးတစ်စု—ပထမတွင် လူအနည်းငယ်သာ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ထောင်နှင့်သောင်းနှင့်ချီသော သူတို့သည် ရှိနာပြည်သို့ သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် ပြည်နှင်ဒဏ်ဖြင့် နေထိုင်ကြရမည်ဖြစ်သည်။ ယောယကိမ်၊ ယောယခိန်၊ ဇေဒကိ—ဤယုဒရှင်ဘုရင်များအားလုံးသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဗာဗုလုန်အုပ်စိုးရှင်၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်လာကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့အားလုံးသည်လည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပုန်ကန်ကြလိမ့်မည်။ [၄၂၃] ပုန်ကန်သော လူမျိုးအပေါ်တွင် ပြင်းထန်ထက် ပြင်းထန်သော ဆုံးမပဲ့ပြင်မှုများ ကျရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ်ပြည်လုံးသည် လူဆိတ်ညံရာ ဖြစ်လာမည်၊ ယေရုရှလင်မြို့သည် ဖျက်ဆီးခြင်းခံရကာ မီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်း ခံရမည်၊ ရှောလမုန်တည်ဆောက်ခဲ့သော ဗိမာန်တော်သည်လည်း ဖျက်ဆီးခြင်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး ယုဒနိုင်ငံတော်သည် ကျဆုံးကာ ကမ္ဘာ့လူမျိုးတကာတို့အကြား ယခင်ကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည်မရရှိတော့ပေ။

Within a few short years the king
of Babylon was to be used
as the instrument of God’s
wrath upon impenitent Judah. Again and again
Jerusalem was to be invested and entered by the
besieging armies of Neb-
382
Approaching Doom 383
uchadnezzar. Company after company—at frst a few
only, but later on thousands
and tens of thousands—
were to be taken captive
to the land of Shinar, there
to dwell in enforced exile. Jehoiakim, Jehoiachin,
Zedekiah—all these Jewish kings were in turn to become vassals of the Babylonian ruler, and all in turn [423]
were to rebel. Severer
and yet more severe chastisements were to be inflicted upon the rebellious
nation, until at last the entire land was to become a
desolation, Jerusalem was
to be laid waste and burned
with fre, the temple that
Solomon had built was to
be destroyed, and the kingdom of Judah was to fall,
never again to occupy its
former position among the
nations of earth.
Those times of change, so fraught
with peril to the Israelitish nation, were marked
with many messages from
Heaven through Jeremiah.

ဣသရေလလူမျိုးအတွက် အန္တရာယ်နှင့် ပြည့်နှက်နေသော ထိုပြောင်းလဲမှုကာလများတွင် ကောင်းကင်ဘုံမှ စေလွှတ်သော သတင်းစကားများစွာကို ယေရမိမှတစ်ဆင့် ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် ယုဒအမျိုးသားတို့အား အဲဂုတ္တုပြည်နှင့် ရောထွေးနေသော မဟာမိတ်ပြုခြင်းများမှ ကင်းလွတ်ရန်နှင့် [၃၈၄] ဗာဗုလုန်အုပ်စိုးရှင်များနှင့် အငြင်းပွားမှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် လုံလောက်သော အခွင့်အရေးကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ခြိမ်းခြောက်နေသော အန္တရာယ်များ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား ပုံဆောင်ပြသသော ဥပမာများစွာဖြင့် သွန်သင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိရမည့် သူတို့၏တာဝန်ဝတ္တရားများကို သတိပြုမိစေရန်နှင့် ဗာဗုလုန်အစိုးရနှင့် ချစ်ကြည်ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားရန် တိုက်တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

Thus the Lord gave the
children of Judah ample
opportunity of freeing themselves from entangling alliances with Egypt, and of
384 Prophets and Kings
avoiding controversy with
the rulers of Babylon. As
the threatened danger came
closer, he taught the people by means of a series of
acted parables, hoping thus
to arouse them to a sense
of their obligation to God,
and also to encourage them
to maintain friendly relations with the Babylonian
government.

ဘုရားသခင်၏ လိုအပ်ချက်များကို အကြွင်းမဲ့ နာခံခြင်း၏ အရေးကြီးပုံကို သရုပ်ဖော်ရန်အတွက် ယေရမိသည် ရေခပ်အမျိုးသားအချို့ကို ဗိမာန်တော်၏ အခန်းတစ်ခန်းတွင် စုဝေးစေပြီး သူတို့ရှေ့တွင် စပျစ်ရည်ကိုချထားကာ သောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူသည် ကန့်ကွက်မှုနှင့် လုံးဝငြင်းပယ်မှုတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ရေခပ်အမျိုးသားတို့က “အကျွန်ုပ်တို့သည် စပျစ်ရည်ကို မသောက်ပါ။ အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့အဘ ရေခပ်သား ယောနဒပ်က၊ သင်တို့နှင့် သင်တို့သားမြေးတို့သည် စပျစ်ရည်ကို အစဉ်မပြတ် မသောက်ရကြ” ဟု ခိုင်မာစွာ ကြေညာခဲ့ကြသည်။

To illustrate the importance of
yielding implicit obedience to the requirements
of God, Jeremiah gathered
some Rechabites into one
of the chambers of the
temple and set wine before them, inviting them
to drink. As was to have
been expected, he met with
remonstrance and absolute
refusal. “We will drink
no wine,” the Rechabites
frmly declared, “for Jonadab the son of Rechab our
father commanded us, saying, Ye shall drink no wine,
neither ye, nor your sons
forever.”

“ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ယေရမိသို့ ရောက်လာသည်မှာ၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်သည်သွား၍ ယုဒလူတို့နှင့် ယေရုရှလင်မြို့သားတို့အား ပြောရမည်မှာ၊ [၄၂၄] ငါ့စကားကို နားထောင်ခြင်းငှါ ဆုံးမခြင်းကို မခံယူကြသလောဟု ထာဝရဘုရား မေးတော်မူ၏။ မိမိသားမြေးတို့အား စပျစ်ရည်ကို မသောက်ရဟု ရေခပ်သား ယောနဒပ်မှာထားသော စကားသည် တည်၏။ သူတို့သည် မိမိတို့အဘ၏ ပညတ်ကို နာခံသောကြောင့် ယနေ့တိုင်အောင် မသောက်ဘဲ နေကြ၏။” ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း ၃၅:၆၊ ၁၂-၁၄။

“Then came the word of the
Lord unto Jeremiah, saying, Thus saith the Lord
of hosts, the God of Israel;
Go and tell the men of Ju
Approaching Doom 385
dah and the inhabitants of
Jerusalem, Will ye not re- [424]
ceive instruction to hearken to My words? saith
the Lord. The words of
Jonadab the son of Rechab,
that he commanded his
sons not to drink wine, are
performed; for unto this
day they drink none, but
obey their father’s commandment.” Jeremiah 35:6,
12-14.

ဘုရားသခင်သည် ရေခပ်သားတို့၏ နာခံမှုကို ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတော်၏ မနာခံမှု၊ ပုန်ကန်မှုတို့နှင့် ထင်ရှားစွာ နှိုင်းယှဉ်ပြရန် ကြံရွယ်တော်မူခဲ့သည်။ ရေခပ်သားတို့သည် သူတို့အဘ၏ ပညတ်ကို နာခံခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်ရန် သွေးဆောင်ခြင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယုဒလူတို့မူကား ထာဝရဘုရား၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို နားမထောင်ခဲ့ကြသဖြင့် ရလဒ်အနေဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ပြင်းထန်လှသော တရားစီရင်ခြင်းကို ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။

God sought thus to bring into
sharp contrast the obedience of the Rechabites
with the disobedience and
rebellion of His people.
The Rechabites had obeyed
the command of their father and now refused to be
enticed into transgression.
But the men of Judah had
hearkened not to the words
of the Lord, and were in
consequence about to suffer His severest judgments.

“ငါသည် သင်တို့အား စောစောထ၍ အဖန်တလဲလဲ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း သင်တို့သည် နားမထောင်ကြ” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ “ငါသည်လည်း ငါ့ကျွန်ပရောဖက် အပေါင်းတို့ကို သင်တို့ဆီသို့ စောစောထ၍ အဖန်တလဲလဲ စေလွှတ်လျက်၊ ‘သင်တို့သည် ယခုပင် အသီးသီး မိမိတို့ဆိုးညစ်သောလမ်းမှ ပြန်လာကြလော့၊ မိမိတို့အကျင့်ကို ပြုပြင်ကြလော့၊ အခြားသောဘုရားတို့၏နောက်သို့ လိုက်၍ ဝတ်မပြုကြနှင့်၊ သို့ပြုလျှင် သင်တို့နှင့် သင်တို့အဘတို့အား ငါပေးခဲ့သောပြည်၌ သင်တို့သည် နေရကြလိမ့်မည်’ ဟု ပြောဆိုစေခဲ့သော်လည်း သင်တို့သည် နားမစိုက်၊ ငါ့စကားကိုလည်း နားမထောင်ကြ။ ရေခပ်၏သား ယောနဒပ်၏ သားမြေးတို့သည် မိမိတို့အဘ ပေးခဲ့သောပညတ်ကို စောင့်ရှောက်ကြသော်လည်း၊ ဤလူမျိုးမူကား ငါ့စကားကို နားမထောင်ကြ။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် ယုဒပြည်သူပြည်သားများနှင့် ယေရုရှလင်မြို့သား အပေါင်းတို့အပေါ်သို့ ငါမြွက်ဆိုခဲ့သမျှသော ဘေးဒုက္ခအပေါင်းကို သက်ရောက်စေမည်။ အကြောင်းမူကား ငါသည် သူတို့အား ပြောဆိုသော်လည်း သူတို့သည် နားမထောင်ကြ၊ ငါခေါ်သော်လည်း သူတို့သည် မထူးကြ” (ငယ် ၁၄-၁၇)။

“I have spoken unto you, rising early and speaking,”
the Lord declared, “but ye
hearkened not unto Me. I
have sent also unto you all
My servants the prophets,
rising up early and sending them, saying, Return
ye now every man from
386 Prophets and Kings
his evil way, and amend
your doings, and go not
after other gods to serve
them, and ye shall dwell
in the land which I have
given to you and to your
fathers: but ye have not inclined your ear, nor hearkened unto Me. Because
the sons of Jonadab the
son of Rechab have performed the commandment
of their father, which he
commanded them; but this
people hath not hearkened
unto Me: therefore thus
saith the Lord God of hosts,
the God of Israel; Behold, I
will bring upon Judah and
upon all the inhabitants of
Jerusalem all the evil that
I have pronounced against
them: because I have spoken unto them, but they
have not heard; and I have
called unto them, but they
have not answered.” Verses
14-17.

လူတို့၏နှလုံးသားသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်မှုဖြင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့လာသောအခါ သူတို့သည် ဆုံးမစကားကို နားထောင်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ဆုံးမစကားကို ပယ်ရှားသဖြင့် နှလုံးသား မာကျောလာသောအခါ၊ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို အခြားသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုများ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားရန် ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ သမ္မာတရားကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြင့်၊ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ပျက်စီးရာပျက်စီးကြောင်း ဖြစ်စေမည့် မမှန်သောတရားကို လက်ခံမိကြသည်။

[425] When men’s hearts are softened
and subdued by the constraining influence of the
Holy Spirit, they will give
heed to counsel; but when
they turn from admonition
until their hearts become
hardened, the Lord permits them to be led by
Approaching Doom 387
other influences. Refusing the truth, they accept
falsehood, which becomes
a snare to their own destruction.

ယုဒလူတို့အား အမျက်တော်ထွက်အောင် မပြုရန် ဘုရားသခင်သည် အဖန်တလဲလဲ တောင်းပန်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် နားမထောင်ခဲ့ကြချေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့အပေါ် အပြစ်စီရင်ချက် ကျရောက်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဗာဗုလုန်ပြည်သို့ သုံ့ပန်းအဖြစ် အဖမ်းခံသွားရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မနာခံသော မိမိ၏လူမျိုးကို ဆုံးမရန်အတွက် ခါလဒဲလူတို့ကို လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုတော်မူမည်။ ယုဒလူတို့ ခံစားရမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခသည် သူတို့ရရှိခဲ့သော အလင်းတရားနှင့် သူတို့မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ငြင်းပယ်ခဲ့သော သတိပေးချက်များနှင့် ထိုက်တန်သော ပမာဏဖြစ်လိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် တရားစီရင်မှုကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရွှေ့ဆိုင်းထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူတို့၏ ဆိုးညစ်သောလမ်းကို တားဆီးရန် နောက်ဆုံးကြိုးပမ်းမှုအဖြစ် သူတို့အပေါ် အမျက်တော်ကို သက်ရောက်စေမည်ဖြစ်သည်။

God had pleaded with Judah not
to provoke Him to anger,
but they had hearkened
not. Finally sentence was
pronounced against them.
They were to be led away
captive to Babylon. The
Chaldeans were to be used
as the instrument by which
God would chastise His
disobedient people. The
sufferings of the men of Judah were to be in proportion to the light they had
had and to the warnings
they had despised and rejected. Long had God delayed His judgments, but
now He would visit His
displeasure upon them as
a last effort to check them
in their evil course.

ရေခပ်သားတို့၏ အမျိုးအနွယ်အပေါ်တွင်မူကား အစဉ်မပြတ်သော ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ကြေညာခဲ့သည်။ ပရောဖက်က “သင်တို့သည် သင်တို့အဘ ယောနဒပ်၏ပညတ်ကို နားထောင်၍၊ သူမှာထားခဲ့သမျှသော စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်တို့ကို စောင့်ရှောက်လျက်၊ သူမှာထားသမျှအတိုင်း ပြုခဲ့ကြသောကြောင့်၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ရေခပ်၏သား ယောနဒပ်၏ အမျိုးအနွယ်ထဲ၌ ငါ့ရှေ့မှာ အစဉ်မပြတ် အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရမည့်သူ မပြတ်ရ” (ငယ် ၁၈၊ ၁၉) ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဤသို့ဖြင့် ရေခပ်သားတို့သည် သူတို့အဘ၏ပညတ်ကို နားထောင်ခြင်းကြောင့် ကောင်းချီးခံစားရသကဲ့သို့၊ သစ္စာရှိခြင်းနှင့် နားခံခြင်းသည် ယုဒလူတို့အပေါ် ကောင်းချီးမင်္ဂလာအဖြစ် ပြန်လည်သက်ရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင်က မိမိလူမျိုးအား သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

Upon the house of the Rechabites
was pronounced a continued blessing. The prophet
declared, “Because ye have
obeyed the commandment
of Jonadab your father, and
kept all his precepts, and
done according unto all
that he hath commanded
388 Prophets and Kings
you: therefore thus saith
the Lord of hosts, the God
of Israel; Jonadab the son
of Rechab shall not want
a man to stand before Me
forever.” Verses 18, 19.
Thus God taught His people that faithfulness and
obedience would be reflected back upon Judah
in blessing, even as the
Rechabites were blessed
for obedience to their father’s command.

ဤသင်ခန်းစာသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်ဖြစ်သည်။ မိမိ၏သားစဉ်မြေးဆက်တို့အား သောက်ကြူးခြင်းဘေးမှ ကာကွယ်ရန် အကောင်းဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သော ကောင်းမြတ်ပြီး ပညာရှိသော ဖခင်တစ်ဦး၏ တောင်းဆိုချက်များသည် တိကျစွာ နားထောင်ရန် ထိုက်တန်သည်ဆိုလျှင်၊ လူထက် သန့်ရှင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာဏာကိုမူကား သာ၍ပင် ကြီးမြတ်သော ရိုသေလေးမြတ်မှုဖြင့် ကိုင်စွဲထားသင့်သည်မှာ ဧကန်အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖန်ဆင်းသောသူ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို အမိန့်ပေးသောသူ၊ အနန္တတန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံ၍ တရားစီရင်ရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှင်သည် လူတို့အား မိမိတို့၏ အပြစ်ကို မြင်၍ နောင်တရစေရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးပမ်းတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကျွန်တို့၏ နှုတ်မှတစ်ဆင့် မနာခံခြင်း၏ အန္တရာယ်များကို ကြိုတင်ဟောပြောစေသည်။ ကိုယ်တော်သည် သတိပေးသံကို မြည်စေ၍ အပြစ်ကို သစ္စာရှိရှိ ပြစ်တင်ဆုံးမတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏လူမျိုးသည် ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်နှင့် ရွေးချယ်ထားသော စောင့်ရှောက်သူများ၏ နိုးကြားစွာ စောင့်ရှောက်မှုကြောင့်သာလျှင် သာယာဝပြောမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။ ကိုယ်တော်၏ တိုက်တွန်းချက်ကို ငြင်းပယ်၍ ဆုံးမစကားကို မထီမဲ့မြင်ပြုသော လူမျိုးကို ကိုယ်တော်သည် ထောက်ပံ့ကာကွယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အချိန်အတန်ကြာ ကိုယ်တော်သည် အပြစ်ပေးခြင်း တရားစီရင်မှုကို ဆိုင်းငံ့ထားနိုင်သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏လက်ကို အစဉ်အမြဲ ဆွဲထားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

The lesson is for us. If the
requirements of a good
and wise father, who took
the best and most effectual
[426] means to secure his posterity against the evils of intemperance, were worthy
of strict obedience, surely
God’s authority should be
held in as much greater
reverence as He is holier
than man. Our Creator
and our Commander, infnite in power, terrible in
judgment, seeks by every
means to bring men to see
and repent of their sins. By
the mouth of His servants
He predicts the dangers of
disobedience; He sounds
the note of warning and
faithfully reproves sin. His
people are kept in pros
Approaching Doom 389
perity only by His mercy,
through the vigilant watchcare of chosen instrumentalities. He cannot uphold
and guard a people who
reject His counsel and despise His reproofs. For a
time He may withhold His
retributive judgments; yet
He cannot always stay His
hand.

ယုဒအမျိုးသားတို့သည် “သင်တို့သည် ငါ့အဖို့ ယဇ်ပုရောဟိတ်နိုင်ငံ၊ သန့်ရှင်းသောလူမျိုး ဖြစ်ရကြလိမ့်မည်” (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၆) ဟု ဘုရားသခင် မိန့်မြွက်ခဲ့သော သူများထဲတွင် ပါဝင်ကြသည်။ ယေရမိသည် သူ၏အမှုတော်ဆောင်ခြင်းကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် လူမှုဘဝအမျိုးမျိုး၌လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၌လည်းကောင်း စိတ်နှလုံးသန့်ရှင်းခြင်း၏ အရေးကြီးပုံကို တစ်ခါမျှ မျက်ကွယ်မပြုခဲ့ပေ။ နိုင်ငံတော်၏ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ယုဒပြည်သူပြည်သားများ တိုင်းနိုင်ငံအသီးသီးသို့ ပြန့်ကျင့်သွားခြင်းကို သူသည် အထင်အရှား မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ယုံကြည်ခြင်းမျက်စိဖြင့် ထိုအဖြစ်အပျက်များ၏ အလွန်ဖြစ်သော ပြန်လည်ထူထောင်မည့် အချိန်ကာလကို မျှော်ကြည့်ခဲ့သည်။

The children of Judah were numbered among those of
whom God had declared,
“Ye shall be unto Me a
kingdom of priests, and an
holy nation.” Exodus 19:6.
Never did Jeremiah in his
ministry lose sight of the
vital importance of heart
holiness in the varied relationships of life, and especially in the service of
the most high God. Plainly
he foresaw the downfall of
the kingdom and a scattering of the inhabitants of
Judah among the nations;
but with the eye of faith
he looked beyond all this
to the times of restoration.

ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်သည် သူ၏နားထဲ၌ မြည်ဟီးလျက်ရှိသည်မှာ- “ငါသည် ငါ့သိုးစု၏ ကျန်ကြွင်းသော အပိုင်းကို ငါနှင်ထုတ်ခဲ့သော တိုင်းနိုင်ငံအရပ်ရပ်တို့မှ ပြန်၍စုသိမ်းမည်၊ သူတို့ကို သူတို့၏ခြံထဲသို့ ပြန်၍ဆောင်ခဲ့မည်။ . . . ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် ဒါဝိဒ်အမျိုး၌ ဖြောင့်မတ်သော အညှောက်ကို ပေါက်စေမည့်နေ့ရက် ကာလရောက်လိမ့်မည်၊ ထိုမင်းသည် ဘုရင်အဖြစ် စိုးစံ၍ စည်းစိမ်တက်လျက်၊ လောက၌ တရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို စီရင်လိမ့်မည်။ ထိုမင်းလက်ထက်၌ ယုဒလူတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်၍၊ ဣသရေလလူတို့သည် လုံခြုံစွာ နေရကြလိမ့်မည်။ ထိုမင်း၏ အမည်ကား ‘ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း’ ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြလိမ့်မည်” (ယေရမိ ၂၃:၃-၆)။

Ringing in his ears was
the divine promise: “I will
gather the remnant of My
flock out of all countries
whither I have driven them,
and will bring them again
390 Prophets and Kings
to their folds.... Behold,
the days come, saith the
Lord, that I will raise unto
David a righteous Branch,
and a King shall reign and
prosper, and shall execute
judgment and justice in the
earth. In His days Judah shall be saved, and Is-
[427] rael shall dwell safely: and
this is His name whereby
He shall be called, The
Lord Our Righteousness.”
Jeremiah 23:3-6.

ဤသို့ဖြင့် ကျရောက်လာတော့မည့် တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များသည် နောက်ဆုံးတွင် ဘုန်းကြီးသော ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော်များနှင့် ရောနှောလျက်ရှိသည်။ ပျံ့နှံ့နေသော ဖောက်ပြန်မှုများကြားတွင် ဘုရားသခင်နှင့် မိမိတို့၏ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပြုလုပ်ရန် ရွေးချယ်၍ သန့်ရှင်းသော အသက်တာဖြင့် အသက်ရှင်သူများသည် စမ်းသပ်မှုတိုင်းအတွက် ခွန်အားကို ရရှိကြမည်ဖြစ်ပြီး ကြီးမြတ်သော တန်ခိုးတော်ဖြင့် ကိုယ်တော်အတွက် သက်သေခံနိုင်ကြလိမ့်မည်။ နောင်လာမည့် ကာလများတွင် သူတို့အတွက် ပြုလုပ်ပေးမည့် ကယ်တင်ခြင်းသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်လာစဉ်က ဣသရေလအမျိုးသားတို့အတွက် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သော ကယ်တင်ခြင်းထက် ကျော်ကြားမှု၌ သာလွန်လိမ့်မည်။ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ နုတ်ဆောင်တော်မူသော အသက်ရှင်တော်မူသော ထာဝရဘုရားကို တိုင်တည်၍ ကျိန်ဆိုခြင်းကို မပြုဘဲ၊ ဣသရေလအမျိုး၏ အနွယ်တို့ကို မြောက်ပြည်မှလည်းကောင်း၊ ငါနှင်ထုတ်ခဲ့သော တိုင်းနိုင်ငံအရပ်ရပ်တို့မှလည်းကောင်း နုတ်ဆောင်၍ လမ်းပြတော်မူသော အသက်ရှင်တော်မူသော ထာဝရဘုရားကို တိုင်တည်၍ ကျိန်ဆိုကြလိမ့်မည်၊ သူတို့သည်လည်း မိမိတို့ပြည်၌ နေရကြလိမ့်မည်” (ငယ် ၇၊ ၈) ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည့်နေ့ရက်များ ရောက်လာလိမ့်မည်။ ဗာဗုလုန်လူတို့သည် ကမ္ဘာကို စိုးမိုးစပြုလာပြီး ဇိအုန်မြို့ရိုးများကိုပင် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေသော ယုဒနိုင်ငံတော်သမိုင်း၏ နောက်ဆုံးနှစ်များတွင် ယေရမိသည် ထိုသို့သော အံ့ဖွယ်ပရောဖက်ပြုချက်များကို ဟောပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

Thus prophecies of oncoming
judgment were mingled
with promises of fnal
and glorious deliverance.
Those who should choose
to make their peace with
God and live holy lives
amid the prevailing apostasy, would receive strength
for every trial and be enabled to witness for Him
with mighty power. And in
the ages to come the deliverance wrought in their behalf would exceed in fame
that wrought for the children of Israel at the time
of the Exodus. The days
were coming, the Lord declared through His prophet,
when “they shall no more
say, The Lord liveth, which
brought up the children
Approaching Doom 391
of Israel out of the land
of Egypt; but, The Lord
liveth, which brought up
and which led the seed of
the house of Israel out of
the north country, and from
all countries whither I had
driven them; and they shall
dwell in their own land.”
Verses 7, 8. Such were
the wonderful prophecies
uttered by Jeremiah during the closing years of
the history of the kingdom
of Judah, when the Babylonians were coming unto
universal rule, and were
even then bringing their besieging armies against the
walls of Zion.

ထိုကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော်များသည် ယေဟောဝါဘုရားသခင်ကို တည်ကြည်စွာ ကိုးကွယ်သူတို့၏ နားထဲတွင် အလွန်ချိုမြိန်သော ဂီတသံကဲ့သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ ပဋိညာဉ်ကို စောင့်ထိန်းတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ ဆုံးမစကားများကို ရိုသေလေးမြတ်ဆဲဖြစ်သော အထက်တန်းလွှာနှင့် အောက်ခြေလူတန်းစားတို့၏ နေအိမ်များတွင် ပရောဖက်၏ စကားတော်များကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ကလေးငယ်များပင်လျှင် များစွာ စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ နုပျို၍ ခံယူလွယ်သော စိတ်ထဲတွင် စွဲမြဲသော အထင်အမြင်များ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ယေရမိ၏ အမှုတော်ဆောင်ကာလအတွင်း သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာ၏ ပညတ်တော်များကို သူတို့၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် စောင့်ရှောက်ခြင်းကြောင့်သာလျှင် ဒံယေလနှင့် သူ၏သူငယ်ချင်းများသည် ကမ္ဘာ့တိုင်းနိုင်ငံများရှေ့တွင် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို ချီးမြှောက်ရန် အခွင့်အရေးများ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုဟေဗြဲလူငယ်များ သူတို့၏ မိဘအိမ်၌ ရရှိခဲ့သော သွန်သင်ချက်များသည် သူတို့ကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်၌ ယုံကြည်ခြင်း ခိုင်မာစေပြီး အစဉ်မပြတ် အစေခံစေခဲ့သည်။ ယောယကိမ်မင်း နန်းစံစဦးတွင် နေဗုခဒ်နေဇာမင်းသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဝိုင်းရံသိမ်းပိုက်ပြီး ဒံယေလနှင့် သူ၏အပေါင်းအဖော်များအပါအဝင် ဗာဗုလုန်နန်းတော်တွင် အမှုထမ်းရန် အထူးရွေးချယ်ခံရသူများကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ၊ ထိုဟေဗြဲသုံ့ပန်းများ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးအထိ စမ်းသပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များအပေါ် ယုံကြည်ကိုးစားရန် သင်ယူခဲ့သူများသည် တိုင်းတစ်ပါး၌ နေထိုင်ရစဉ် တွေ့ကြုံရသမျှသော အတွေ့အကြုံတိုင်း၌ ထိုကတိတော်များသည် လုံလောက်မှုရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် သူတို့အတွက် လမ်းပြနှင့် အမှီသဟဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။

Like sweetest music these promises
of deliverance fell upon
the ears of those who
were steadfast in their worship of Jehovah. In the
homes of the high and the
lowly, where the counsels
of a covenant-keeping God
were still held in reverence,
the words of the prophet
were repeated again and
again. Even the children
were mightily stirred, and
upon their young and receptive minds lasting impressions were made.
392 Prophets and Kings
[428] It was their conscientious observance of the commands of
Holy Scripture, that in the
days of Jeremiah’s ministry brought to Daniel and
his fellows opportunities
to exalt the true God before the nations of earth.
The instruction these Hebrew children had received
in the homes of their parents, made them strong in
faith and constant in their
service of the living God,
the Creator of the heavens and the earth. When,
early in the reign of Jehoiakim, Nebuchadnezzar
for the frst time besieged
and captured Jerusalem,
and carried away Daniel
and his companions, with
others specially chosen for
service in the court of
Babylon, the faith of the
Hebrew captives was tried
to the utmost. But those
who had learned to place
their trust in the promises
of God found these all-suffcient in every experience
through which they were
called to pass during their
sojourn in a strange land.
The Scriptures proved to
them a guide and a stay.
Approaching Doom 393

ယုဒလူမျိုးအပေါ် ကျရောက်စပြုနေသော တရားစီရင်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းပြသူတစ်ဦးအဖြစ် ယေရမိသည် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ပြင်းထန်လှသော ဆုံးမခြင်းများကြားတွင်ပင် ရှိနေသော ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်ရှိသော ရည်ရွယ်ချက်များကို မြင့်မြတ်စွာ ကာကွယ်ပြောဆိုခဲ့သည်။ ပရောဖက်သည် မမောမပန်း အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ လူတန်းစားအားလုံးထံ ရောက်ရှိလိုသော စိတ်ဆန္ဒဖြင့် သူသည် နိုင်ငံတော်၏ နေရာအနှံ့အပြားသို့ မကြာခဏ သွားရောက်ကာ ယေရုရှလင်မြို့ပြင်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများအထိ သူ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို တိုးချဲ့ခဲ့သည်။

As an interpreter of the meaning of the judgments beginning to fall upon Judah, Jeremiah stood nobly
in defense of the justice of
God and of His merciful
designs even in the severest chastisements. Untiringly the prophet labored.
Desirous of reaching all
classes, he extended the
sphere of his influence beyond Jerusalem to the surrounding districts by frequent visits to various parts
of the kingdom.

အသင်းတော်အား ပေးသော သူ၏သက်သေခံချက်များတွင် ယေရမိသည် ယောရှိမင်းလက်ထက်၌ များစွာ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခြင်း ခံခဲ့ရသော ပညတ်ကျမ်း၏ သွန်သင်ချက်များကို အစဉ်မပြတ် ကိုးကားခဲ့သည်။ သိနာတောင်ထိပ်၌ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို မိန့်မြွက်တော်မူသော အနန္တကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံသော အရှင်မြတ်နှင့် ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်း၏ အရေးကြီးပုံကို သူသည် အသစ်တစ်ဖန် အလေးပေး ပြောကြားခဲ့သည်။ ယေရမိ၏ သတိပေးချက်နှင့် တောင်းပန်စကားများသည် နိုင်ငံတော်၏ နေရာတိုင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး လူတိုင်းသည် လူမျိုးအပေါ်ထားရှိသော ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိရှိခွင့် ရခဲ့ကြသည်။

In his testimonies to the church,
Jeremiah constantly referred
to the teachings of the book
of the law that had been
so greatly honored and exalted during Josiah’s reign.
He emphasized anew the
importance of maintaining a covenant relationship
with the all-merciful and
compassionate Being who [429]
upon the heights of Sinai
had spoken the precepts of
the Decalogue. Jeremiah’s
words of warning and entreaty reached every part of
the kingdom, and all had
opportunity to know the
will of God concerning the
nation.
394 Prophets and Kings

“လူမျိုးတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို လူသက်သက်ဖြစ်ကြောင်း သိကြစေရန်” (ဆာလံ ၉:၂၀) ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဖသည် တရားစီရင်ခြင်းကို ခွင့်ပြုတော်မူသည်ဟူသော အချက်ကို ပရောဖက်က ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ “သင်တို့သည် ငါ့စကားကို နားမထောင်ဘဲ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြု၍ ကျင့်ကြလျှင် . . . ငါသည် သင်တို့ကို လူမျိုးခြားတို့အထဲသို့ ကွဲပြားစေမည်၊ သင်တို့နောက်သို့ ဓားကို ဆွဲထုတ်မည်၊ သင်တို့ပြည်သည် ဆိတ်ညံရာဖြစ်၍၊ သင်တို့မြို့များသည် ပျက်စီးရာဖြစ်လိမ့်မည်” (ဝတ်ပြုရာ ၂၆:၂၁၊ ၂၈၊ ၃၃) ဟု ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူမျိုးအား ကြိုတင်သတိပေးခဲ့သည်။

The prophet made plain the fact
that our heavenly Father allows His judgments to fall,
“that the nations may know
themselves to be but men.”
Psalm 9:20. “If ye walk
contrary unto Me, and will
not hearken unto Me,” the
Lord had forewarned His
people, “I, even I, ... will
scatter you among the heathen, and will draw out a
sword after you: and your
land shall be desolate, and
your cities waste.” Leviticus 26:21, 28, 33.

မင်းညီမင်းသားများနှင့် လူတို့အပေါ်သို့ ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားများ အရေးတကြီး ပေးနေသည့် ထိုအချိန်မှာပင်၊ အပြစ်ကို ဝန်ခံခြင်း၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ကောင်းသော အမှုတို့ကို ပြုလုပ်ရာ၌ ရှေ့ဦးက ဦးဆောင်ရမည့် ပညာရှိသော ဝိညာဉ်ရေးခေါင်းဆောင် ဖြစ်သင့်သူ ယောယကိမ်မင်းသည် မိမိ၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ပျော်ရွှင်မှုအတွက်သာ အချိန်ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။ “ငါသည် ကျယ်ဝန်းသောအိမ်နှင့် ကြီးမားသောအခန်းများကို ကိုယ့်အဖို့ တည်ဆောက်မည်” ဟု သူက ကြံစည်ခဲ့သည်။ “အာရဇ်သားနှင့် မျက်နှာကြက်လုပ်၍၊ ဟင်္သာပြဒါးနှင့် ဆေးခြယ်ထားသော” (ယေရမိ ၂၂:၁၄) ထိုအိမ်ကို မတရားသောနည်းဖြင့် ရရှိသော ငွေကြေးနှင့် အတင်းအဓမ္မ ခိုင်းစေသော အလုပ်သမားများဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

At the very time messages of impending doom were urged
upon princes and people,
their ruler, Jehoiakim, who
should have been a wise
spiritual leader, foremost
in confession of sin and
in reformation and good
works, was spending his
time in selfsh pleasure.
“I will build me a wide
house and large chambers,”
he proposed; and this
house, “ceiled with cedar,
and painted with vermilion” (Jeremiah 22:14), was
built with money and labor
secured through fraud and
oppression.
Approaching Doom 395

ပရောဖက်သည် အမျက်ထွက်ခဲ့ပြီး သစ္စာမဲ့သော ထိုမင်းအပေါ် အပြစ်စီရင်ရန် ဗျာဒိတ်တော်ကို ရရှိခဲ့သည်။ “မိမိအိမ်ကို မတရားသဖြင့်လည်းကောင်း၊ မိမိအခန်းများကို မဖြောင့်မတ်ဘဲလည်းကောင်း တည်ဆောက်၍၊ အနီးအပါး၌ နေသောသူကို အခမပေးဘဲ အလကား ခိုင်းသောသူသည် အမင်္ဂလာရှိ၏” ဟု သူက ကြေညာခဲ့သည်။ “သင်သည် အာရဇ်သားဖြင့် ပြိုင်ဆိုင်ရုံမျှဖြင့် မင်းလုပ်နိုင်မည်လော။ သင်၏အဘသည် စားသောက်လျက် တရားသဖြင့် စီရင်၍ ဖြောင့်မတ်စွာ ပြုသောအခါ၊ သူ့အဖို့ ကောင်းသည်မဟုတ်လော။ သူသည် ဆင်းရဲသားနှင့် ငတ်မွတ်သောသူတို့၏ အမှုကို စီရင်ပေးသဖြင့်၊ သူ့အဖို့ ကောင်း၏။ ဤသို့ပြုခြင်းသည် ငါ့ကို သိခြင်းမဟုတ်လော ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ သို့သော် သင်၏မျက်စိနှင့် နှလုံးသည်ကား ကိုယ်အကျိုးကို ရှာခြင်း၊ အပြစ်မရှိသောသူ၏ အသွေးကို သွန်းခြင်း၊ ညှဉ်းဆဲခြင်းနှင့် ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြုခြင်းတို့၌သာ စွဲလမ်းလျက်ရှိ၏။”

The wrath of the prophet was
aroused, and he was inspired to pronounce judgment upon the faithless
ruler. “Woe unto him
that buildeth his house by
unrighteousness, and his
chambers by wrong,” he
declared; “that useth his
neighbor’s service without
wages, and giveth him not
for his work.... Shalt thou
reign, because thou closest thyself in cedar? Did
not thy father eat and drink,
and do judgment and justice, and then it was well
with him? He judged [430]
the cause of the poor and
needy; then it was well
with him: was not this to
know Me? saith the Lord.
But thine eyes and thine
heart are not but for thy
covetousness, and for to
shed innocent blood, and
for oppression, and for violence, to do it.

“ထို့ကြောင့် ယုဒမင်းကြီး ယောရှိ၏သား ယောယကိမ်ကို ရည်မှတ်၍ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ‘အို ငါ့မောင်၊ အို ငါ့နှမ’ ဟု ဆိုလျက်၊ သူ့အတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းကို မပြုကြရ။ ‘အို သခင်၊ အို ဘုန်းကြီးသောမင်း’ ဟု ဆိုလျက်၊ သူ့အတွက် ငိုကြွေးခြင်းကို မပြုကြရ။ မြည်းကို သင်္ဂြိုဟ်သကဲ့သို့ သူ့ကို သင်္ဂြိုဟ်ရမည်။ သူ့ကို ယေရုရှလင်မြို့တံခါးပြင်သို့ ဆွဲထုတ်၍ ပစ်ထားရလိမ့်မည်” (ငယ် ၁၃-၁၉)။

“Therefore thus saith the Lord
concerning Jehoiakim the
son of Josiah king of Judah; They shall not lament
for him, saying, Ah my
brother! or, Ah sister!
they shall not lament for
him, saying, Ah lord! or,
Ah his glory! He shall
396 Prophets and Kings
be buried with the burial
of an ass, drawn and cast
forth beyond the gates of
Jerusalem.” Verses 13-19.

အနည်းငယ်သော နှစ်များအတွင်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စီရင်ချက်သည် ယောယကိမ်အပေါ် ကျရောက်တော့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဦးစွာပထမ ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာတော်ဖြင့် နောင်တမရသော ထိုလူမျိုးအား ကိုယ်တော်၏ သတ်မှတ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်ကို အသိပေးခဲ့သည်။ ယောယကိမ်မင်း နန်းစံ ၄ နှစ်တွင် “ယေရမိပရောဖက်သည် ယုဒပြည်သူပြည်သားများနှင့် ယေရုရှလင်မြို့သား အပေါင်းတို့အား ပြောဆိုသည်ကား”၊ ယောရှိမင်း နန်းစံ ၁၃ နှစ်မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် အနှစ် ၂၀ ကျော်ပတ်လုံး ဘုရားသခင်သည် ကယ်တင်လိုသော ဆန္ဒရှိကြောင်း သူသည် သက်သေခံခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တော်၏ သတင်းစကားများသည် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း ခံခဲ့ရကြောင်း ထောက်ပြခဲ့သည် (ယေရမိ ၂၅:၂၊ ၃)။ ယခုတွင် သူတို့ထံသို့ ရောက်လာသော ထာဝရဘုရား၏ ဗျာဒိတ်တော်မှာ-

Within a few years this terrible
judgment was to be visited upon Jehoiakim; but
frst the Lord in mercy informed the impenitent nation of His set purpose.
In the fourth year of Jehoiakim’s reign “Jeremiah
the prophet spake unto all
the people of Judah, and
to all the inhabitants of
Jerusalem,” pointing out
that for over a score of
years, “from the thirteenth
year of Josiah, ... even unto
this day,” he had borne
witness of God’s desire to
save, but that His messages had been despised.
Jeremiah 25:2, 3. And now
the word of the Lord to
them was:

“ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်တို့သည် ငါ့စကားကို နားမထောင်သောကြောင့်၊ ငါသည် လူလွှတ်၍ မြောက်မျက်နှာ၌ ရှိသမျှသော အမျိုးအနွယ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ငါ့ကျွန်ဖြစ်သော ဗာဗုလုန်မင်းကြီး နေဗုခဒ်နေဇာကိုလည်းကောင်း ခေါ်ခဲ့၍၊ ဤပြည်နှင့် ပြည်သူပြည်သားများအပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရှိသမျှသော တိုင်းနိုင်ငံတို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း လွှတ်မည်။ သူတို့ကို ရှင်းရှင်းဖျက်ဆီး၍ မိန်းမောတွေဝေစရာ၊ ကဲ့ရဲ့ပြက်ရယ်ပြုစရာ၊ အစဉ်အမြဲ ဆိတ်ညံရာ ဖြစ်စေမည်။ ထို့ပြင် ရွှင်လန်းခြင်းအသံ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းအသံ၊ မင်္ဂလာဆောင်လုလင်နှင့် သတို့သမီးတို့၏အသံ၊ ကြိတ်ဆုံသံနှင့် ဆီမီးလင်းခြင်းကို ငါကွယ်ပျောက်စေမည်။ ဤတစ်ပြည်လုံးသည် ဆိတ်ညံရာ၊ မိန်းမောတွေဝေရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဤလူမျိုးတို့သည် ဗာဗုလုန်မင်းကြီးထံ၌ အနှစ် ၇၀ ပတ်လုံး ကျွန်ခံရကြလိမ့်မည်” (ငယ် ၈-၁၁)။

“Thus saith the Lord of hosts; Because ye have not heard
My words, behold, I will
send and take all the families of the north, saith
the Lord, and Nebuchadnezzar the king of Babylon, My servant, and will
bring them against this
land, and against the inhab
Approaching Doom 397
itants thereof, and against
all these nations round
about, and will utterly destroy them, and make them
an astonishment, and an
hissing, and perpetual desolations. Moreover I will
take from them the voice [431]
of mirth, and the voice of
gladness, the voice of the
bridegroom, and the voice
of the bride, the sound
of the millstones, and the
light of the candle. And
this whole land shall be
a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king
of Babylon seventy years.”
Verses 8-11.

ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ စီရင်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ကြေညာခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဓိပ္ပာယ်ကို နားထောင်သူ လူအုပ်ကြီးတို့သည် နားလည်နိုင်ခြင်း မရှိကြသေးပေ။ သာ၍ လေးနက်သော အထင်အမြင် ဖြစ်စေရန်အတွက် ဘုရားသခင်သည် ဟောပြောခဲ့သော စကားတော်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပုံဆောင်ပြရန် ကြိုးပမ်းတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ယေရမိအား လူမျိုး၏ ကံကြမ္မာကို ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်စပျစ်ရည်နှင့် ပြည့်နေသော ဖလားကို သောက်ရခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြရန် ခိုင်းစေခဲ့သည်။ ဤဒုက္ခဖလားကို ပထမဆုံး သောက်ရမည့်သူများမှာ “ယေရုရှလင်မြို့၊ ယုဒမြို့များနှင့် ထိုမြို့တို့၏ ရှင်ဘုရင်များ” ဖြစ်သည်။ အခြားသူများဖြစ်သော “အဲဂုတ္တုမင်းကြီး ဖာရော၊ သူ၏ကျွန်များ၊ သူ၏မင်းညီမင်းသားများနှင့် သူ၏လူမျိုးအပေါင်းတို့” နှင့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အခြားသော တိုင်းနိုင်ငံများစွာတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံသည့်တိုင်အောင် ထိုဖလားကို အတူတူ သောက်ကြရမည်ဖြစ်သည်။ (ယေရမိ ၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Although the sentence of doom
had been clearly pronounced,
its awful import could
scarcely be understood by
the multitudes who heard.
That deeper impressions
might be made, the Lord
sought to illustrate the
meaning of the words spoken. He bade Jeremiah
liken the fate of the nation to the draining of a
cup flled with the wine
of divine wrath. Among
the frst to drink of this
cup of woe was to be
“Jerusalem, and the cities
398 Prophets and Kings
of Judah, and the kings
thereof.” Others were to
partake of the same cup—
“Pharaoh king of Egypt,
and his servants, and his
princes, and all his people,”
and many other nations of
earth—until God’s purpose
should have been fulflled.
See Jeremiah 25.

မကြာမီ ကျရောက်တော့မည့် တရားစီရင်ခြင်း၏ သဘောသဘာဝကို သာ၍ ပုံဆောင်ပြရန်အတွက်၊ ပရောဖက်သည် “လူတို့တွင် အသက်ကြီးသော သူအချို့နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့တွင် အသက်ကြီးသော သူအချို့တို့ကို ခေါ်၍ ဟိန္နုံသားချိုင့်သို့ သွား” ရန်နှင့် ထိုနေရာတွင် ယုဒလူတို့၏ ဖောက်ပြန်မှုကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီးနောက် “မြေအိုးတစ်လုံး” ကို ရိုက်ခွဲကာ မိမိအရှင်ဖြစ်သော ယေဟောဝါဘုရား၏ ကိုယ်စား၊ “လူသည် မြေအိုးကို ပြန်၍မပြုပြင်နိုင်အောင် ရိုက်ခွဲသကဲ့သို့၊ ငါသည် ဤလူမျိုးနှင့် ဤမြို့ကို ထိုနည်းတူ ရိုက်ခွဲမည်” ဟု ကြေညာရမည်ဖြစ်သည်။

To illustrate further the nature
of the swift-coming judgments, the prophet was bidden to “take of the ancients
of the people, and of the
ancients of the priests; and
go forth unto the valley of
the son of Hinnom,” and
there, after reviewing the
apostasy of Judah, he was
to dash to pieces “a potter’s earthen bottle,” and
declare in behalf of Jehovah, whose servant he was,
“Even so will I break this
people and this city, as one
breaketh a potter’s vessel,
that cannot be made whole
again.”

ပရောဖက်သည် အမိန့်တော်အတိုင်း ပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြို့သို့ ပြန်လာပြီး ဗိမာန်တော်ရင်ပြင်၌ ရပ်လျက် လူအပေါင်းတို့ ကြားစေရန်၊ “ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ကြည့်ရှုလော့၊ သူတို့သည် ငါ့စကားကို နားမထောင်ဘဲ ခေါင်းမာကြသောကြောင့်၊ ဤမြို့နှင့် ဤမြို့နှင့်ဆိုင်သော မြို့ရွာရှိသမျှတို့အပေါ်သို့ ငါမြွက်ဆိုခဲ့သမျှသော ဘေးဒုက္ခအပေါင်းကို ငါရောက်စေမည်” ဟု ကြေညာခဲ့သည် (ယေရမိ ၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။

The prophet did as he was commanded. Then, returning
to the city, he stood in the
court of the temple and de-
[432] clared in the hearing of all
the people, “Thus saith the
Lord of hosts, the God of
Approaching Doom 399
Israel; Behold, I will bring
upon this city and upon all
her towns all the evil that
I have pronounced against
it, because they have hardened their necks, that they
might not hear My words.”
See Jeremiah 19.

ပရောဖက်၏ စကားများသည် ဝန်ခံခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးမည့်အစား၊ အခွင့်အာဏာရှိသူတို့၏ အမျက်ဒေါသကို နှိုးဆော်ခဲ့ပြီး ရလဒ်အနေဖြင့် ယေရမိသည် လွတ်လပ်ခွင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ အကျဉ်းချခံရပြီး ထိပ်တုံးခတ်ခံထားရသော်လည်း ပရောဖက်သည် အနီးအပါး၌ ရှိနေသူတို့အား ကောင်းကင်ဘုံမှ သတင်းစကားများကို ဆက်လက် ပြောကြားခဲ့သည်။ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုဖြင့် သူ၏အသံကို တိတ်ဆိတ်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။ သမ္မာတရားတော်သည် “ငါ့နှလုံးထဲမှာ လောင်သောမီးကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ ငါ့အရိုးတို့၌ ပိတ်ထားလျက်ရှိ၏။ ငါသည် အောင့်၍နေသော်လည်း ပင်ပန်းလှ၏၊ မနေနိုင်ပါ” ဟု သူက ဆိုခဲ့သည် (ယေရမိ ၂၀:၉)။

The prophet’s words, instead of
leading to confession and
repentance, aroused the
anger of those high in authority, and as a consequence Jeremiah was deprived of his liberty. Imprisoned, and placed in the
stocks, the prophet nevertheless continued to speak
the messages of Heaven to
those who stood by. His
voice could not be silenced
by persecution. The word
of truth, he declared, “was
in mine heart as a burning
fre shut up in my bones,
and I was weary with forbearing, and I could not
stay.” Jeremiah 20:9.

ထိုအချိန်ခန့်တွင် ဘုရားသခင်သည် ယေရမိအား ကိုယ်တော် ကယ်တင်လိုသော စိတ်အားထက်သန်မှုရှိသည့် ထိုသူတို့အတွက် ပေးလိုသော သတင်းစကားများကို စာဖြင့် ရေးမှတ်ထားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ “စာလိပ်တစ်ခုကို ယူ၍၊ ငါသည် သင်နှင့် စကားပြောသောနေ့၊ ယောရှိမင်းလက်ထက်မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင်၊ ဣသရေလအမျိုး၊ ယုဒအမျိုးနှင့် အခြားသော တိုင်းနိုင်ငံအပေါင်းတို့၏ တစ်ဖက်၌ ပြောဆိုသမျှသော စကားတို့ကို ရေးမှတ်လော့။ ယုဒအမျိုးသားတို့သည် ငါပြုမည်ဟု ကြံစည်သော ဘေးဒုက္ခအပေါင်းကို ကြားသိသောအခါ၊ မိမိတို့ ဆိုးညစ်သောလမ်းမှ အသီးသီး ပြန်လာကြလိမ့်မည်။ သို့ပြုလျှင် သူတို့၏ ဒုစရိုက်နှင့် အပြစ်ကို ငါလွှတ်မည်” (ယေရမိ ၃၆:၂၊ ၃) ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။

It was about this time that the Lord
commanded Jeremiah to
commit to writing the messages He desired to bear to
those for whose salvation
His heart of pity was continually yearning. “Take
thee a roll of a book,”
400 Prophets and Kings
the Lord bade His servant, “and write therein
all the words that I have
spoken unto thee against
Israel, and against Judah,
and against all the nations,
from the day I spake unto
thee, from the days of
Josiah, even unto this day.
It may be that the house
of Judah will hear all the
evil which I purpose to do
unto them; that they may
return every man from his
evil way; that I may forgive
their iniquity and their sin.”
Jeremiah 36:2, 3.

ဤအမိန့်တော်ကို နာခံရန်အတွက် ယေရမိသည် သူ၏သစ္စာရှိသော သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ စာရေးတော် ဗာရုတ်ကို ခေါ်ယူပြီး “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှသော စကားတော်တို့ကို” နှုတ်တိုက်ချပေးခဲ့သည်။ ထိုစကားများကို သိုးရေစာလိပ်ပေါ်တွင် ဂရုတစိုက် ရေးမှတ်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် အပြစ်အတွက် လေးနက်သော ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်း၊ အစဉ်တစိုက် ဖောက်ပြန်ခြင်း၏ သေချာသော ရလဒ်အတွက် သတိပေးခြင်းနှင့် မကောင်းမှုအပေါင်းကို စွန့်လွှတ်ရန် အလေးအနက် တောင်းပန်ခြင်းများ ပါဝင်သည်။

In obedience to this command,
Jeremiah called to his aid a
faithful friend, Baruch the
scribe, and dictated “all the
words of the Lord, which
He had spoken unto him.”
[433] Verse 4. These were carefully written out on a roll
of parchment and constituted a solemn reproof for
sin, a warning of the sure
result of continual apostasy, and an earnest appeal
for the renunciation of all
evil.

ရေးသားခြင်း ပြီးဆုံးသောအခါ၊ အကျဉ်းသားအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သော ယေရမိသည် “ယောယကိမ်မင်း နန်းစံ ၅ နှစ်၊ ၉ လပိုင်း” တွင် ပြုလုပ်သော အမျိုးသား အစာရှောင်ခြင်းနေ့၌ ဗိမာန်တော်သို့ စုရုံးလာကြသော လူအုပ်ကြီးအား ထိုစာလိပ်ကို ဖတ်ပြရန် ဗာရုတ်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ “သူတို့သည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ တိုးလျှိုးတောင်းပန်၍၊ မိမိတို့ ဆိုးညစ်သောလမ်းမှ အသီးသီး ပြန်လာကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် ဤလူမျိုးအပေါ်၌ မြွက်ဆိုတော်မူသော အမျက်တော်နှင့် အရှိန်သည် ကြီးလှ၏” ဟု ပရောဖက်က ဆိုခဲ့သည် (ငယ် ၉၊ ၇)။

When the writing was completed,
Jeremiah, who was still a
prisoner, sent Baruch to
read the roll to the mul
Approaching Doom 401
titudes who were assembling at the temple on the
occasion of a national fast
day, “in the ffth year of Jehoiakim the son of Josiah
king of Judah, in the ninth
month.” “It may be,” the
prophet said, “they will
present their supplication
before the Lord, and will
return everyone from his
evil way: for great is the
anger and the fury that
the Lord hath pronounced
against this people.” Verses
9, 7.

ဗာရုတ်သည် နာခံခဲ့ပြီး ယုဒလူအပေါင်းတို့ရှေ့တွင် ထိုစာလိပ်ကို ဖတ်ပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် စာရေးတော်သည် မင်းညီမင်းသားများရှေ့သို့ ခေါ်ယူခြင်း ခံရပြီး ထိုစကားများကို သူတို့အား ဖတ်ပြခဲ့သည်။ သူတို့သည် အလွန်စိတ်ဝင်တစား နားထောင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့ကြားသိခဲ့သမျှကို ရှင်ဘုရင်အား အသိပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရှင်ဘုရင်သည် သက်သေခံချက်ကို ငြင်းပယ်ပြီး ထိုသတင်းစကားကို ပြင်ဆင်ပေးပို့သူများကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် စာရေးတော်အား ပုန်းရှောင်နေရန် အကြံပေးခဲ့ကြသည်။

Baruch obeyed, and the roll was
read before all the people
of Judah. Afterward the
scribe was summoned before the princes to read
the words to them. They
listened with great interest
and promised to inform the
king concerning all they
had heard, but counseled
the scribe to hide himself,
for they feared the king
would reject the testimony
and seek to slay those who
had prepared and delivered
the message.

ဗာရုတ် ဖတ်ပြခဲ့သောအရာကို မင်းညီမင်းသားများက ယောယကိမ်မင်းအား ပြောပြသောအခါ၊ မင်းကြီးသည် ထိုစာလိပ်ကို ချက်ချင်း ယူဆောင်လာစေပြီး မိမိရှေ့တွင် ဖတ်ပြရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ နန်းတွင်းအမှုထမ်း ယေဟုဒီသည် စာလိပ်ကို ယူဆောင်လာပြီး ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းနှင့် သတိပေးချက် စကားများကို စတင်ဖတ်ကြားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်သည် ဆောင်းရာသီဖြစ်ပြီး မင်းကြီးနှင့် ယုဒမင်းညီမင်းသားများသည် မီးဖိုဘေးတွင် စုရုံးနေကြသည်။ အနည်းငယ်မျှသာ ဖတ်ရသေးသောအခါ၊ မင်းကြီးသည် မိမိနှင့် မိမိလူမျိုးအပေါ် ကျရောက်နေသော အန္တရာယ်အတွက် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသည့်အပြင်၊ အမျက်ဒေါသ ထွက်လှသဖြင့် စာလိပ်ကို ဆွဲယူကာ “ကလောင်ဓားနှင့် ဖြတ်၍ မီးဖိုထဲသို့ ပစ်ချရာ၊ စာလိပ်တစ်ခုလုံး မီးလောင်၍ ကုန်လေ၏” (ငယ် ၂၃)။

When King Jehoiakim was told
by the princes what Baruch
had read, he immediately
ordered the roll brought
402 Prophets and Kings
before him and read in
his hearing. One of the
royal attendants, Jehudi by
name, fetched the roll and
began reading the words
of reproof and warning. It
was the time of winter, and
the king and his companions of state, the princes
of Judah, were gathered
about an open fre. Only
a small portion had been
read, when the king, far
[434] from trembling at the danger hanging over himself
and his people, seized the
roll and in a frenzy of rage
“cut it with the penknife
and cast it into the fre that
was on the hearth, until
all the roll was consumed.”
Verse 23.

မင်းကြီးနှင့် မင်းညီမင်းသားများသည်လည်း “ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိ၊ မိမိတို့အဝတ်ကိုလည်း မဆုတ်ကြ။” သို့သော် မင်းညီမင်းသား အချို့ကမူ “စာလိပ်ကို မီးမရှို့ရန် မင်းကြီးအား တောင်းပန်ခဲ့သော်လည်း သူသည် နားမထောင်ခဲ့ချေ။” စာမူကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊ ဆိုးညစ်သော မင်းကြီး၏ အမျက်ဒေါသသည် ယေရမိနှင့် ဗာရုတ်တို့အပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို ဖမ်းဆီးရန် ချက်ချင်း စေလွှတ်ခဲ့သည်။ “သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို ဝှက်ထားတော်မူ၏” (ငယ် ၂၄-၂၆)။

Neither the king nor his princes
were afraid “nor rent their
garments.” Certain of the
princes, however, “had
made intercession to the
king that he would not burn
the roll: but he would not
hear them.” The writing
having been destroyed, the
wrath of the wicked king
rose against Jeremiah and
Baruch, and he forthwith
sent for them to be taken;
“but the Lord hid them.”
Verses 24-26.
Approaching Doom 403

ဗိမာန်တော်သို့ လာရောက်ကိုးကွယ်သူများ၊ မင်းညီမင်းသားများနှင့် ရှင်ဘုရင်တို့အား ဗျာဒိတ်တော်ပါရှိသော စာလိပ်ဖြင့် သတိပေးခြင်းအားဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် ယုဒလူတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ကရုဏာတော်ဖြင့် သတိပေးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ “ယုဒအမျိုးသားတို့သည် ငါပြုမည်ဟု ကြံစည်သော ဘေးဒုက္ခအပေါင်းကို ကြားသိသောအခါ၊ မိမိတို့ ဆိုးညစ်သောလမ်းမှ အသီးသီး ပြန်လာကြလိမ့်မည်။ သို့ပြုလျှင် သူတို့၏ ဒုစရိုက်နှင့် အပြစ်ကို ငါလွှတ်မည်” (ငယ် ၃) ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်သည် မိုက်မဲမှု၏ အမှောင်ထုထဲတွင် ရုန်းကန်နေရသော လူသားတို့ကို သနားတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် အမြင့်ဆုံးသော သူများပင်လျှင် မိမိတို့၏ မသိနားမလည်မှုကို သိမြင်၍ အမှားများအတွက် နောင်တရစေရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းနှင့် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းများကို စေလွှတ်ခြင်းဖြင့် မှောင်မိုက်နေသော ဥာဏ်အလင်းကို ဖွင့်ပေးရန် ကြိုးစားတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်မိမိ ကျေနပ်နေသူများအား သူတို့၏ အချည်းနှီးသော အောင်မြင်မှုများကို စိတ်ပျက်လာစေရန်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် နီးကပ်သော ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကောင်းချီးများကို ရှာဖွေလာစေရန် ကူညီပေးတော်မူသည်။

In bringing to the attention of the [435]
temple worshipers, and of
the princes and king, the
written admonitions contained in the inspired roll,
God was graciously seeking to warn the men of Judah for their good. “It may
be,” He said, “the house
of Judah will hear all the
evil which I purpose to do
unto them; that they may
return every man from his
evil way; that I may forgive
their iniquity and their sin.”
Verse 3. God pities men
struggling in the blindness
of perversity; He seeks to
enlighten the darkened understanding by sending reproofs and threatenings designed to cause the most
exalted to feel their ignorance and to deplore their
errors. He endeavors to
help the self-complacent
to become dissatisfed with
their vain attainments and
to seek for spiritual blessing through a close connection with heaven.

ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်သည် အပြစ်သားများကို နှစ်သက်စေရန်နှင့် မြှောက်ပင့်ပေးမည့် စေတမန်များကို စေလွှတ်ရန် မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်တော်သည် မသန့်ရှင်းသူများကို ကာမဂုဏ်၌ စိတ်ချလက်ချ ရှိနေစေရန် ငြိမ်သက်ခြင်း သတင်းစကားများကို မပေးတတ်ချေ။ ထိုသို့ပြုမည့်အစား၊ ကိုယ်တော်သည် မှားယွင်းစွာ ပြုမူသူ၏ သိက္ခာတရားအပေါ် လေးလံသော ဝန်ကို တင်ထားပေးပြီး သူ၏ဝိညာဉ်ကို ထက်မြက်သော အပြစ်သိမြင်ခြင်း မြှားများဖြင့် ထိုးဖောက်တော်မူသည်။ အမှုတော်ဆောင် ကောင်းကင်တမန်များသည် ဘုရားသခင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တရားစီရင်ခြင်းများကို သူ၏ရှေ့တွင် ပြသခြင်းဖြင့်၊ လိုအပ်ချက်ကို ပိုမိုသိမြင်လာစေပြီး “ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်အံ့သောငှာ အဘယ်သို့ ပြုရပါမည်နည်း” (တမန်တော် ၁၆:၃၀) ဟူသော ပြင်းပြသည့် အော်ဟစ်တောင်းပန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

God’s plan is not to send messengers who will please and
flatter sinners; He delivers no messages of peace
to lull the unsanctifed into
carnal security. Instead,
404 Prophets and Kings
He lays heavy burdens
upon the conscience of the
wrongdoer and pierces his
soul with sharp arrows of
conviction. Ministering
angels present to him the
fearful judgments of God,
to deepen the sense of need
and to prompt the agonizing cry, “What must I do
to be saved?” Acts 16:30.

သို့သော် မြေမှုန့်တိုင်အောင် နှိမ့်ချသောသူ၊ အပြစ်ကို ဆုံးမသောသူ၊ မာနနှင့် ရည်မှန်းချက်များကို ရှက်စေသောသူ၏ လက်တော်သည်ပင်လျှင် နောင်တရ၍ ကြေကွဲနေသောသူကို ပြန်လည် ထူမသော လက်တော် ဖြစ်သည်။ ဆုံးမခြင်းကို ခွင့်ပြုတော်မူသော အရှင်သည် အနက်ရှိုင်းဆုံးသော သနားကြင်နာမှုဖြင့် “ငါသည် သင့်အား အဘယ်သို့ ပြုစေလိုသနည်း” ဟု မေးမြန်းတော်မူသည်။

But the Hand that humbles
to the dust, rebukes sin,
and puts pride and ambition to shame, is the Hand
that lifts up the penitent,
stricken one. With deepest sympathy He who permits the chastisement to
fall, inquires, “What wilt
thou that I shall do unto
thee?”

လူသားတစ်ဦးသည် သန့်ရှင်း၍ ကရုဏာကြီးမားသော ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားမိသောအခါ၊ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် နောင်တရပြီး မိမိ၏ အမှားများကို မျက်ရည်နှင့်တကွ စိတ်ဆွေးမြည့်စွာ ဝန်ခံခြင်းထက် မြင့်မြတ်သောလမ်း မရှိပေ။ ဤအရာကို ဘုရားသခင်သည် သူထံမှ တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ကြေကွဲသောနှလုံးနှင့် နောင်တရသောစိတ်မှတစ်ပါး အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ကိုယ်တော် လက်ခံတော်မူမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယောယကိမ်မင်းနှင့် သူ၏မှူးမတ်တို့မူကား သူတို့၏ ထောင်လွှားမှုနှင့် မာနကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သတိပေးချက်ကို နားမထောင်၊ နောင်တမရကြချေ။ သန့်ရှင်းသော စာလိပ်ကို မီးရှို့သောအချိန်၌ သူတို့အား ပေးအပ်ခဲ့သော ကရုဏာတော်ရှိသော အခွင့်အရေးသည် သူတို့အတွက် နောက်ဆုံးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ စကားကို နားမထောင်ဘဲ ငြင်းပယ်ခဲ့လျှင်၊ သူတို့အပေါ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်စားချေခြင်းကို ပြုမည်ဟု ဘုရားသခင် ကြေညာခဲ့သည်။ သူတို့သည် နားထောင်ရန် ငြင်းပယ်ခဲ့သဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် ယုဒလူတို့အပေါ် နောက်ဆုံး တရားစီရင်ချက်ကို ချမှတ်ခဲ့ပြီး အနန္တတန်ခိုးရှင်အား မာနဖြင့် ဆန့်ကျင်ခဲ့သော ထိုလူအပေါ် အထူးသဖြင့် အမျက်တော်ကို သက်ရောက်စေမည်ဖြစ်သည်။

When man has sinned against
a holy and merciful God,
he can pursue no course
so noble as to repent sin-
[436] cerely and confess his errors in tears and bitterness
of soul. This God requires
of him; He accepts nothing less than a broken heart
and a contrite spirit. But
King Jehoiakim and his
lords, in their arrogance
and pride, refused the invitation of God. They would
not heed the warning, and
Approaching Doom 405
repent. The gracious opportunity proffered them at
the time of the burning of
the sacred roll, was their
last. God had declared
that if at that time they refused to hear His voice,
He would inflict upon them
fearful retribution. They
did refuse to hear, and He
pronounced His fnal judgments upon Judah, and
He would visit with special wrath the man who had
proudly lifted himself up
against the Almighty.

“ထို့ကြောင့် ယုဒမင်းကြီး ယောယကိမ်ကို ရည်မှတ်၍ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ‘သူ၏ အမျိုးအနွယ်ထဲ၌ ဒါဝိဒ်၏ ပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်ရမည့်သူ မရှိရ။ သူ၏ အသေကောင်သည်လည်း နေ့အခါ နေပူရှိန်၌လည်းကောင်း၊ ညအခါ နှင်းခဲ၌လည်းကောင်း စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ ငါသည် သူနှင့် သူ၏ အမျိုးအနွယ်၊ သူ၏ကျွန်တို့ကို သူတို့၏ ဒုစရိုက်ကြောင့် အပြစ်ပေးမည်။ ငါသည် သူတို့အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ယေရုရှလင်မြို့သားများနှင့် ယုဒလူတို့အပေါ်၌လည်းကောင်း ငါမြွက်ဆိုခဲ့သမျှသော ဘေးဒုက္ခအပေါင်းကို သက်ရောက်စေမည်’” (ယေရမိ ၃၆:၃၀၊ ၃၁)။

“Thus saith the Lord of Jehoiakim
king of Judah; He shall
have none to sit upon the
throne of David: and his
dead body shall be cast
out in the day to the heat,
and in the night to the
frost. And I will punish him and his seed and
his servants for their iniquity; and I will bring
upon them, and upon the
inhabitants of Jerusalem,
and upon the men of Judah, all the evil that I have
pronounced against them.”
Jeremiah 36:30, 31.

စာလိပ်ကို မီးရှို့ခြင်းသည် ထိုကိစ္စ၏ အဆုံးမဟုတ်ပေ။ ရေးသားထားသော စကားလုံးများကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ၊ ၎င်းတို့ပါရှိသော ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းနှင့် သတိပေးချက်၊ ပုန်ကန်သော ဣသရေလအမျိုးအပေါ် ဘုရားသခင် ကြေညာထားသော မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည့် အပြစ်ပေးခြင်းတို့ကို ဖယ်ရှားရန်ထက် ပိုမိုလွယ်ကူသည်။ ရေးသားထားသော စာလိပ်ကိုပင်လျှင် ပြန်လည် ကူးယူခဲ့သည်။ “သင်သည် အခြားသော စာလိပ်တစ်ခုကို ယူ၍၊ ယုဒမင်းကြီး ယောယကိမ် မီးရှို့သော ပထမစာလိပ်၌ ပါရှိသမျှသော စကားဦးတို့ကို ပြန်၍ ရေးမှတ်လော့” ဟု ထာဝရဘုရားသည် မိမိကျွန်အား အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ယုဒနှင့် ယေရုရှလင်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များ၏ မှတ်တမ်းသည် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုစကားတော်များသည် ယေရမိ၏ နှလုံးသားထဲတွင် “လောင်သောမီးကဲ့သို့” အသက်ရှင်လျက် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ လူတို့၏ အမျက်ဒေါသဖြင့် ဖျက်ဆီးလိုသောအရာကို ပရောဖက်သည် ပြန်လည် ရေးသားခွင့် ရရှိခဲ့သည်။

The burning of the roll was not
the end of the matter. The
written words were more
406 Prophets and Kings
easily disposed of than the
reproof and warning they
contained and the swiftcoming punishment God
had pronounced against rebellious Israel. But even
the written roll was reproduced. “Take thee
again another roll,” the
Lord commanded His servant, “and write in it all
the former words that were
in the frst roll, which Jehoiakim the king of Judah
hath burned.” The record of
the prophecies concerning
Judah and Jerusalem had
[437] been reduced to ashes; but
the words were still living
in the heart of Jeremiah,
“as a burning fre,” and the
prophet was permitted to
reproduce that which the
wrath of man would fain
have destroyed.

ယေရမိသည် အခြားစာလိပ်တစ်ခုကို ယူ၍ ဗာရုတ်အား ပေးခဲ့သည်။ “ဗာရုတ်သည်လည်း ယုဒမင်းကြီး ယောယကိမ် မီးရှို့သော စာလိပ်၌ ပါရှိသမျှသော စကားတို့ကို ယေရမိ နှုတ်တိုက်ချပေးသည်အတိုင်း ရေးမှတ်လေ၏။ ထိုစကားတို့အပြင် အလားတူသော စကားများစွာတို့ကိုလည်း ထပ်၍ ရေးမှတ်လေ၏” (ငယ် ၂၈၊ ၃၂)။ လူ၏ အမျက်ဒေါသသည် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်၏ လုပ်ငန်းကို တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း၊ ယောယကိမ်သည် ထာဝရဘုရား၏ ကျွန်၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ကန့်သတ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော နည်းလမ်းကပင်လျှင် ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များကို သာ၍ ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြရန် အခွင့်အရေးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

Taking another roll, Jeremiah gave
it to Baruch, “who wrote
therein from the mouth of
Jeremiah all the words of
the book which Jehoiakim
king of Judah had burned
in the fre: and there were
added besides unto them
many like words.” Verses
28, 32. The wrath of man
had sought to prevent the
labors of the prophet of
Approaching Doom 407
God; but the very means by
which Jehoiakim had endeavored to limit the influence of the servant of Jehovah, gave further opportunity for making plain the
divine requirements.

ယေရမိအား နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းနှင့် အကျဉ်းချခြင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သော ဆုံးမစကားကို ဆန့်ကျင်သောစိတ်သည် ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ရှိနေပါသည်။ များစွာသော သူတို့သည် ထပ်ခါတလဲလဲ ပေးသော သတိပေးချက်များကို နားထောင်ရန် ငြင်းပယ်ကြပြီး၊ သူတို့၏ မာနကို မြှောက်ပင့်ပေး၍ သူတို့၏ မကောင်းမှုများကို လျစ်လျူရှုမည့် ဆရာအတုအယောင်များကိုသာ နားထောင်လိုကြသည်။ ဒုက္ခရောက်သောနေ့တွင် ထိုသူတို့အတွက် ခိုင်လုံသော ခိုလှုံရာနှင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ အကူအညီ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသော ကျွန်များသည် ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့် မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြခြင်းတို့မှတစ်ဆင့် သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာသော စမ်းသပ်မှုများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို သတ္တိနှင့် စိတ်ရှည်မှုဖြင့် ရင်ဆိုင်သင့်ကြသည်။ ရှေးခေတ်ပရောဖက်များ၊ လူသားတို့၏ ကယ်တင်ရှင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ တမန်တော်များပင်လျှင် နှုတ်ကပတ်တော်အတွက်ကြောင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် နှိပ်စက်ခြင်းတို့ကို ခံခဲ့ကြရကြောင်း အစဉ်အမြဲ သတိရလျက်၊ ဘုရားသခင် ပေးအပ်ထားသော အလုပ်ကို သစ္စာရှိစွာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်သင့်ကြသည်။

The spirit of opposition to reproof, that led to the persecution and imprisonment
of Jeremiah, exists today.
Many refuse to heed repeated warnings, preferring rather to listen to false
teachers who flatter their
vanity and overlook their
evil-doing. In the day
of trouble such will have
no sure refuge, no help
from heaven. God’s chosen servants should meet
with courage and patience
the trials and sufferings
that befall them through
reproach, neglect, and
misrepresentation. They
should continue to discharge faithfully the work
God has given them to do,
ever remembering that the
prophets of old and the
Saviour of mankind and
His apostles also endured
abuse and persecution for
the Word’s sake.
408 Prophets and Kings

ယောယကိမ်သည် ယေရမိ၏ အကြံပြုချက်များကို နားထောင်ခြင်းဖြင့် နေဗုခဒ်နေဇာမင်း၏ မျက်နှာသာကို ရရှိကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဆင်းရဲဒုက္ခများစွာမှ ကယ်တင်ရန်မှာ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။ ထိုလူငယ်မင်းကြီးသည် ဗာဗုလုန်အုပ်ချုပ်သူအပေါ် သစ္စာစောင့်သိရန် ကျိန်ဆိုခဲ့ပြီး၊ သူသည် မိမိ၏ ကတိအတိုင်း တည်ကြည်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ လေးစားမှုကို ရရှိခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်များကို ပြောင်းလဲစေရန်အတွက် အဖိုးတန်သော အခွင့်အရေးများဆီသို့ ဦးဆောင်သွားမည်ဖြစ်သည်။

It was God’s purpose that Jehoiakim should heed the
counsels of Jeremiah and
thus win favor in the
eyes of Nebuchadnezzar
and save himself much sor-
[438] row. The youthful king
had sworn allegiance to
the Babylonian ruler, and
had he remained true to
his promise he would have
commanded the respect of
the heathen, and this would
have led to precious opportunities for the conversion
of souls.

မိမိအား ပေးအပ်ထားသော ထူးခြားသော အခွင့်အရေးများကို မထီမဲ့မြင်ပြုလျက်၊ ယုဒမင်းကြီးသည် မိမိကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်သောလမ်းသို့ တမင်တကာ လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဗာဗုလုန်အုပ်ချုပ်သူအပေါ် ပေးထားသော သစ္စာကတိကို ဖောက်ဖျက်၍ ပုန်ကန်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူနှင့် သူ၏နိုင်ငံတော်ကို အလွန်ကျပ်တည်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ သူ၏ တစ်ဖက်၌ “ခါလဒဲအလုံးအရင်း၊ ရှုရိအလုံးအရင်း၊ မောဘအလုံးအရင်းနှင့် အမ္မုန်အလုံးအရင်း” တို့ကို စေလွှတ်ခဲ့သဖြင့်၊ ထိုဓားပြတိုက်သူများ ပြည်တော်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းကို သူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ (၄ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၄:၂)။ အနည်းငယ်သော နှစ်များအတွင်း သူသည် အရှက်တကွဲဖြင့် သူ၏ ပျက်စီးခြင်း နန်းစံသက်ကို နိဂုံးချုပ်ခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံရကာ၊ မိမိလူမျိုး၏ ချစ်ခြင်းကို မရရှိဘဲ၊ မိမိသစ္စာဖောက်ခဲ့သော ဗာဗုလုန်အုပ်ချုပ်သူများ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ဘုရားသခင် ခန့်အပ်ထားသော စေတမန်မှတစ်ဆင့် ဖော်ပြသော ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှ လွဲဖယ်သွားခဲ့သော သူ၏ ကြီးမားလှသော အမှားကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

Scorning the unusual privileges
granted him, Judah’s king
willfully followed a way of
his own choosing. He violated his word of honor to
the Babylonian ruler, and
rebelled. This brought him
and his kingdom into a
very strait place. Against
him were sent “bands of
the Chaldees, and bands of
the Syrians, and bands of
the Moabites, and bands
of the children of Ammon,” and he was powerless to prevent the land
from being overrun by
these marauders. 2 Kings
24:2. Within a few years
he closed his disastrous
reign in ignominy, rejected
Approaching Doom 409
of Heaven, unloved by
his people, and despised
by the rulers of Babylon
whose confdence he had
betrayed—and all as the result of his fatal mistake in
turning from the purpose
of God as revealed through
His appointed messenger.

ယောယကိမ်၏သား ယေခေါနိ (ယေခေါနိ သို့မဟုတ် ကောနိ ဟုလည်း ခေါ်သည်) သည် ပလ္လင်ပေါ်တွင် ၃ လနှင့် ၁၀ ရက်သာ စိုးစံခဲ့ရပြီး၊ ယုဒအုပ်ချုပ်သူ၏ ပုန်ကန်မှုကြောင့် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသော ထိုမြို့ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ဝိုင်းရံထားသော ခါလဒဲစစ်တပ်ထံသို့ လက်နက်ချခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် နေဗုခဒ်နေဇာမင်းသည် “ယေခေါနိနှင့်တကွ မယ်တော်၊ မင်း၏မယားများ၊ နန်းတွင်းအရာရှိများနှင့် ပြည်တွင်း၌ တန်ခိုးရှိသောသူများ” ထောင်ပေါင်းများစွာကိုလည်းကောင်း၊ “လက်မှုပညာသည်နှင့် ပန်းပဲသမား တစ်ထောင်” ကိုလည်းကောင်း ဗာဗုလုန်ပြည်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုသူတို့နှင့်အတူ ဗာဗုလုန်မင်းကြီးသည် “ဗိမာန်တော်၌ ရှိသမျှသော ဘဏ္ဍာနှင့် နန်းတော်၌ ရှိသမျှသော ဘဏ္ဍာတို့ကို” ယူဆောင်သွားခဲ့သည် (၄ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၄:၁၅၊ ၁၆၊ ၁၃)။

Jehoiachin [also known as Jeconiah, and Coniah], the son
of Jehoiakim, occupied the
throne only three months
and ten days, when he surrendered to the Chaldean
armies which, because of
the rebellion of Judah’s
ruler, were once more besieging the fated city. On
this occasion Nebuchadnezzar “carried away Jehoiachin to Babylon, and
the king’s mother, and the
king’s wives, and his offcers, and the mighty of
the land,” several thousand
in number, together with
“craftsmen and smiths a
thousand.” With these the
king of Babylon took “all
the treasures of the house
of the Lord, and the treasures of the king’s house.”
2 Kings 24:15, 16, 13.

တန်ခိုးအာဏာ ပျက်စီးသွားပြီး လူအင်အားနှင့် ဘဏ္ဍာပစ္စည်းများ လုယက်ခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း ယုဒနိုင်ငံတော်အား သီးခြားအစိုးရတစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေရန် ခွင့်ပြုထားဆဲဖြစ်သည်။ နေဗုခဒ်နေဇာမင်းသည် ယောရှိမင်း၏ သားငယ်တစ်ဦးဖြစ်သော မဿနိကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်ထားပြီး၊ သူ၏အမည်ကို ဇေဒကိဟု ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

The kingdom of Judah, broken [439]
in power and robbed of its
410 Prophets and Kings
strength both in men and
in treasure, was nevertheless still permitted to exist as a separate government. At its head Nebuchadnezzar placed Mattaniah, a younger son of
Josiah, changing his name
to Zedekiah.