အခန်း ၃၂ — မနာရှေနှင့်ယောရှိ - အဆိုးဆုံးမင်းနှင့် အကောင်းဆုံးရှင်ဘုရင်

 

အပိုင်း ၄— နိုင်ငံတော် အပြစ်စီရင်ခြင်း  

Section 4—National Retribution

“ငါသည် သင့်ကို တရားသဖြင့် ဆုံးမမည်။ လုံးဝ အပြစ်မပေးဘဲ မနေ။” ယေရမိ ၃၀:၁၁

“I will correct thee in measure, and will
not leave thee altogether unpunished.”
Jeremiah 30:11

အခန်း ၃၂ — မနာရှေနှင့်ယောရှိ - အဆိုးဆုံးမင်းနှင့် အကောင်းဆုံးရှင်ဘုရင်

Chapter 32—Manasseh and Josiah

ဟေဇကိမင်းလက်ထက်တစ်လျှောက်လုံး သာယာဝပြောခဲ့သော ယုဒနိုင်ငံတော်သည်၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း ပြန်လည်ထွန်းကားပြီး လူအများမှာ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသို့ လမ်းလွဲသွားကြသည့် မနာရှေ၏ ရှည်လျားလှသော ဆိုးညစ်သည့် နန်းစံနှစ်များအတွင်း၌ တစ်ဖန်ပြန်၍ နိမ့်ကျသွားခဲ့ရသည်။ “မနာရှေသည် ယုဒပြည်သားနှင့် ယေရုရှလင်မြို့သားတို့ကို လမ်းလွဲစေသဖြင့်၊ သူတို့သည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ထက် သာ၍ဆိုးညစ်စွာ ပြုကြ၏။” ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၃:၉။ အရင်မျိုးဆက်များ၏ ဘုန်းကြီးသော အလင်းတော်နောက်၌ အယူသီးခြင်းနှင့် မှားယွင်းခြင်း၏ မှောင်မိုက်ခြင်းသည် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ကြီးမားသော မကောင်းမှုများဖြစ်သည့် အာဏာရှင်ဆန်ခြင်း၊ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်း၊ ကောင်းမြတ်သောအရာအားလုံးကို မုန်းတီးခြင်းတို့သည် ပေါ်ပေါက်ထွန်းကားလာခဲ့သည်။ တရားမျှတမှုသည် ပျက်ပြားခဲ့ပြီး ကြမ်းတမ်းခက်ထန်မှုများ လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။

The kingdom of Judah, prosperous throughout
the times of Hezekiah, was once more
brought low during the long years of Manasseh’s wicked reign, when paganism was
revived, and many of the people were led
into idolatry. “Manasseh made Judah and
the inhabitants of Jerusalem to err, and to
do worse than the heathen.” 2 Chronicles
33:9. The glorious light of former generations was followed by the darkness of
superstition and error. Gross evils sprang
up and flourished—tyranny, oppression,
hatred of all that is good. Justice was perverted; violence prevailed.

သို့သော် ထိုဆိုးညစ်သော အချိန်ကာလများ၌ ဘုရားသခင်နှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွက် သက်သေခံသူများ မရှိဘဲ မနေခဲ့ပါ။ ဟေဇကိမင်းလက်ထက်၌ ယုဒလူမျိုးတို့ ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော စမ်းသပ်သည့် အတွေ့အကြုံများသည် များစွာသောသူတို့၏ နှလုံးသားထဲ၌ စရိုက်လက္ခဏာ ခိုင်ခံ့မှုကို ဖြစ်ထွန်းစေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ယခုအခါ ပျံ့နှံ့နေသော ဒုစရိုက်မှုကို ဆန့်ကျင်သည့် တံတိုင်းသဖွယ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သမ္မာတရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွက် သူတို့၏ သက်သေခံချက်သည် မနာရှေနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါ အာဏာပိုင်တို့၏ အမျက်ဒေါသကို နှိုးဆွခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကန့်ကွက်ရှုတ်ချသည့် အသံတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်သွားစေခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ မကောင်းမှုများကို ခိုင်မြဲစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ [၃၈၂] “မနာရှေသည် ယေရုရှလင်မြို့ တစ်ဖက်မှသည် အခြားတစ်ဖက်တိုင်အောင် ပြည့်စေခြင်းငှာ၊ အပြစ်မရှိသောသူတို့၏ အသွေးကို အလွန်အကျွံ သွန်းလေ၏။” ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၁:၁၆။

Yet those evil times were not without witnesses
for God and the right. The trying experiences through which Judah had safely
passed during Hezekiah’s reign had developed, in the hearts of many, a sturdiness
of character that now served as a bulwark
against the prevailing iniquity. Their testimony in behalf of truth and righteousness
aroused the anger of Manasseh and his as-
[382] sociates in authority, who endeavored to
establish themselves in evil-doing by silencing every voice of disapproval. “Manasseh shed innocent blood very much, till
he had flled Jerusalem from one end to
another.” 2 Kings 21:16.
326
Manasseh and Josiah 327

ဦးစွာ ကျဆုံးခဲ့ရသူတစ်ဦးမှာ ပရောဖက် ဟေရှာယဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ယုဒနိုင်ငံတော်ရှေ့၌ ယေဟောဝါဘုရား၏ ခန့်အပ်ခြင်းခံရသော တမန်တော်အဖြစ် ရာစုနှစ်ဝက်ကျော်ကြာ ရပ်တည်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ “အချို့တို့သည် ပြက်ရယ်ပြုခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်း၊ ချည်နှောင်ခြင်း၊ ထောင်ထဲ၌ လှောင်ထားခြင်းတို့ကို ခံရကြ၏။ ခဲနှင့်ပစ်ခြင်း၊ လွှနှင့်ဖြတ်ခြင်း၊ စုံစမ်းခြင်း၊ ဓားနှင့်သတ်ခြင်းတို့ကို ခံရကြ၏။ သိုးရေ၊ ဆိတ်ရေတို့ကို ဝတ်လျက် လှည့်လည်၍ ချို့တဲ့ခြင်း၊ ညှဉ်းဆဲခြင်း၊ နှိပ်စက်ခြင်းတို့ကို ခံရကြ၏။ (ထိုသို့သောသူတို့ကို ဤလောကသည် မထိုက်တန်။) သူတို့သည် တော၌လည်းကောင်း၊ တောင်၌လည်းကောင်း၊ မြေတွင်း၌လည်းကောင်း၊ မြေအောက်လှိုင်ဂူ၌လည်းကောင်း လည်ပတ်သွားလာရကြ၏။” ဟေဗြဲ ၁၁:၃၆-၃၈။

One of the frst to fall was Isaiah, who for over
half a century had stood before Judah
as the appointed messenger of Jehovah.
“Others had trial of cruel mockings and
scourgings, yea, moreover of bonds and
imprisonment: they were stoned, they
were sawn asunder, were tempted, were
slain with the sword: they wandered about
in sheepskins and goatskins; being destitute, afflicted, tormented; (of whom the
world was not worthy:) they wandered in
deserts, and in mountains, and in dens and
caves of the earth.” Hebrews 11:36-38.

မနာရှေလက်ထက်၌ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်း ခံရသူအချို့သည် အပြစ်တင်ခြင်းနှင့် စီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ အထူးသတင်းစကားများကို ဆောင်ယူရန် တာဝန်ပေးခြင်း ခံရကြသည်။ ယုဒရှင်ဘုရင်သည် “မိမိမတိုင်မီ ရှိခဲ့သောသူ အပေါင်းတို့ထက် သာ၍ ဆိုးညစ်စွာ ပြုလေပြီ” ဟု ပရောဖက်တို့က ကြေညာခဲ့ကြသည်။ ဤဆိုးညစ်မှုကြောင့် သူ၏နိုင်ငံတော်သည် အကျပ်အတည်းသို့ နီးကပ်လာခဲ့ပြီး၊ မကြာမီ ပြည်သူပြည်သားတို့သည် ဗာဗုလုန်မြို့သို့ သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရကာ၊ ထို၌ “မိမိတို့ ရန်သူအပေါင်းတို့၏ လုယက်ဖျက်ဆီးရာ” ဖြစ်လာကြတော့မည်။ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၁:၁၁၊ ၁၄။ သို့သော် မိမိတို့အား အစိုးရသော အရှင်အဖြစ် တစ်ပါးပြည်၌ အသိအမှတ်ပြုမည့်သူများကို ဘုရားသခင်သည် လုံးဝ စွန့်ပစ်မည်မဟုတ်ပါ။ သူတို့သည် ကြီးစွာသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားရနိုင်သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိသတ်မှတ်ထားသော အချိန်နှင့် နည်းလမ်းဖြင့် သူတို့အား ကယ်လွှတ်ခြင်းကို ပေးသနားတော်မူမည်။ ကိုယ်တော့်ကို လုံးလုံးလျားလျား ယုံကြည်ကိုးစားသူများသည် စိတ်ချရသော ခိုလှုံရာကို တွေ့ရှိကြလိမ့်မည်။

Some of those who suffered persecution during
Manasseh’s reign were commissioned to
bear special messages of reproof and of
judgment. The king of Judah, the prophets
declared, “hath done wickedly above all
... which were before him.” Because of
this wickedness, his kingdom was nearing a crisis; soon the inhabitants of the
land were to be carried captive to Babylon, there to become “a prey and a spoil to
all their enemies.” 2 Kings 21:11, 14. But
the Lord would not utterly forsake those
who in a strange land should acknowledge
Him as their Ruler; they might suffer great
tribulation, yet He would bring deliverance to them in His appointed time and
way. Those who should put their trust
wholly in Him would fnd a sure refuge.

ပရောဖက်တို့သည် သတိပေးချက်နှင့် တိုက်တွန်းချက်များကို သစ္စာရှိစွာ ဆက်လက်ပေးခဲ့ကြပြီး၊ [၃၈၃] မနာရှေနှင့် သူ၏လူမျိုးအား ရဲရင့်စွာ ပြောကြားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုသတင်းစကားများကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြပြီး၊ ဖောက်ပြန်သော ယုဒလူမျိုးတို့သည် နားမထောင်ကြပါ။ လူတို့သည် နောင်တမရဘဲ ဆက်လက်နေထိုင်ပါက မည်သို့ဖြစ်ပျက်မည်ကို သက်သေပြရန်အတွက်၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ဘုရင်ကို အာရှုရိစစ်သည်များက ဖမ်းဆီးသွားစေရန် ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့သည် “သူ့ကို သံခြေကျင်းနှင့် ချည်နှောင်၍ ဗာဗုလုန်မြို့သို့ ခေါ်သွားကြ၏။” ဤဆင်းရဲဒုက္ခသည် ရှင်ဘုရင်ကို သတိဝင်လာစေခဲ့သည်။ “သူသည် မိမိဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို တောင်းပန်၍၊ မိမိဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ မိမိကိုယ်ကို အလွန်နှိမ့်ချလေ၏။ ဆုတောင်းသဖြင့် ဘုရားသခင်သည် နားညောင်းတော်မူ၍၊ သူ၏တောင်းပန်ခြင်းကို လက်ခံကာ ယေရုရှလင်မြို့ မိမိနိုင်ငံတော်သို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ ပို့ဆောင်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို မနာရှေသည် သိလေ၏။” ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၃:၁၁-၁၃။ သို့သော် ဤနောင်တရမှုသည် အံ့ဩစရာကောင်းသော်လည်း၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ အကျင့်ဆိုးများကြောင့် ပျက်စီးနေသော နိုင်ငံတော်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် နောက်ကျလွန်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ များစွာသောသူတို့သည် လဲကျသွားခဲ့ရာ နောက်တစ်ဖန် ပြန်မထလာနိုင်တော့ပေ။

Faithfully the prophets continued their warnings and their exhortations; fearlessly they
spoke to Manasseh and to his people; but [383]
the messages were scorned; backsliding
Judah would not heed. As an earnest
328 Prophets and Kings
of what would befall the people should
they continue impenitent, the Lord permitted their king to be captured by a band
of Assyrian soldiers, who “bound him
with fetters, and carried him to Babylon,”
their temporary capital. This affliction
brought the king to his senses; “he besought the Lord his God, and humbled
himself greatly before the God of his fathers, and prayed unto Him: and He was
entreated of him, and heard his supplication, and brought him again to Jerusalem
into his kingdom. Then Manasseh knew
that the Lord He was God.” 2 Chronicles
33:11-13. But this repentance, remarkable
though it was, came too late to save the
kingdom from the corrupting influence of
years of idolatrous practices. Many had
stumbled and fallen, never again to rise.

မနာရှေ၏ ဆိုးရွားသော ဖောက်ပြန်မှုကြောင့် ဘဝအတွေ့အကြုံများ ပျက်စီးခဲ့ရသူများထဲတွင် အသက် ၂၂ နှစ်၌ နန်းတက်လာသော သူ၏သားတော်လည်း ပါဝင်သည်။ အာမုန်မင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဤသို့ ရေးသားထားသည်– “သူသည် မိမိအဘ လိုက်သော လမ်းခရီးအလုံးစုံသို့ လိုက်၍၊ မိမိအဘကိုးကွယ်သော ရုပ်တုတို့ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်လေ၏။ မိမိဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စွန့်ပစ်လေ၏။” (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၁:၂၁၊ ၂၂)။ သူသည် “မိမိအဘ မနာရှေ နှိမ့်ချသကဲ့သို့ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ မိမိကိုယ်ကို မနှိမ့်ချဘဲ၊ သာ၍ ပြစ်မှားလေ၏။” ထိုဆိုးညစ်သောဘုရင်သည် ကြာရှည်စွာ နန်းစံခွင့်မရခဲ့ပါ။ သူ၏ ရဲတင်းသော မကောင်းမှုများ ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း၊ နန်းတက်ပြီး ၂ နှစ်အကြာမှာပင် နန်းတော်၌ မိမိ၏ကျွန်တို့က သူ့ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါ “ပြည်သူပြည်သားတို့သည် သူ၏သားတော် ယောရှိကို အဘကိုယ်စား ရှင်ဘုရင်အရာ၌ ခန့်ထားကြ၏။” ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၃:၂၃၊ ၂၅။

Among those whose life experience had been
shaped beyond recall by the fatal apostasy
of Manasseh, was his own son, who came
to the throne at the age of twenty-two. Of
King Amon it is written: “He walked in
all the way that his father walked in, and
served the idols that his father served, and
worshiped them: and he forsook the Lord
God of his fathers” (2 Kings 21:21, 22); he
“humbled not himself before the Lord, as
Manasseh his father had humbled himself;
but Amon trespassed more and more.” The
wicked king was not permitted to reign
long. In the midst of his daring impiety,
only two years from the time he ascended
the throne, he was slain in the palace by
his own servants; and “the people of the
Manasseh and Josiah 329
land made Josiah his son king in his stead.”
2 Chronicles 33:23, 25.

ယောရှိ နန်းတက်လာခြင်းနှင့်အတူ [၃၈၄] (သူသည် ၃၁ နှစ်တိုင်တိုင် အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်) မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းစင်ကြယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သူများသည် နိုင်ငံတော်၏ ကျဆင်းနေသော အခြေအနေ တန့်သွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်လာကြသည်။ အကြောင်းမှာ ရှင်ဘုရင်သစ်သည် အသက် ၈ နှစ်သားမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ပြီး၊ အစကတည်းကပင် “ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ တရားသဖြင့် ပြု၍၊ မိမိအဘ ဒါဝိဒ်သွားသော လမ်းခရီးအလုံးစုံသို့ လိုက်ကာ၊ လက်ယာဘက် လက်ဝဲဘက်သို့ မယိမ်းမယိုင်ဘဲ နေလေ၏။” ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၂:၂။ ဆိုးညစ်သော ဘုရင်တစ်ပါးမှ မွေးဖွားလာပြီး၊ သူ၏အဘကဲ့သို့ လိုက်ရန် စုံစမ်းသွေးဆောင်မှုများ ဝန်းရံနေသည့်ကြားမှ၊ ယောရှိသည် ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိခဲ့သည်။ အရင်မျိုးဆက်များ၏ မှားယွင်းမှုများကို သတိပြုလျက်၊ သူသည် မိမိ၏အဘနှင့် အဘိုးတို့ ကျဆင်းခဲ့သော အပြစ်နှင့် ယုတ်ညံ့မှု၏ နိမ့်ကျသော အဆင့်အတန်းသို့ လိုက်မသွားဘဲ၊ မှန်ကန်ရာကို ပြုလုပ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူသည် “လက်ယာဘက် လက်ဝဲဘက်သို့ မယိမ်းမယိုင်ဘဲ နေလေ၏။” ယုံကြည်စိတ်ချရသော ရာထူးနေရာကို ရယူမည့်သူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ဣသရေလ အုပ်ချုပ်သူများ၏ လမ်းညွှန်မှုအတွက် ပေးထားသော ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာရန် သူဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ နာခံမှုကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ဂုဏ်အသရေရှိသော တန်ဆာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။

With the accession of Josiah to the throne, where [384]
he was to rule for thirty-one years, those
who had maintained the purity of their
faith began to hope that the downward
course of the kingdom was checked; for
the new king, though only eight years old,
feared God, and from the very beginning
“he did that which was right in the sight
of the Lord, and walked in all the way of
David his father, and turned not aside to
the right hand or to the left.” 2 Kings 22:2.
Born of a wicked king, beset with temptations to follow in his father’s steps, and
with few counselors to encourage him in
the right way, Josiah nevertheless was true
to the God of Israel. Warned by the errors
of past generations, he chose to do right,
instead of descending to the low level of
sin and degradation to which his father
and his grandfather had fallen. He “turned
not aside to the right hand or to the left.”
As one who was to occupy a position of
trust, he resolved to obey the instruction
that had been given for the guidance of
Israel’s rulers, and his obedience made it
possible for God to use him as a vessel
unto honor.

ယောရှိ အုပ်ချုပ်စပြုချိန်နှင့် ထိုမတိုင်မီ နှစ်ပေါင်းများစွာကပင်၊ ယုဒပြည်ရှိ သစ္စာရှိသူများသည် ရှေးဣသရေလတို့အပေါ်ထားရှိသော ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များ ပြည့်စုံလာနိုင်ပါဦးမည်လောဟု သံသယဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ လူ့အမြင်အရဆိုလျှင် ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးတော်အတွက် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပြီးမြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ယခင်ရာစုနှစ်များ၏ ဖောက်ပြန်မှုသည် နှစ်များကုန်လွန်သည်နှင့်အမျှ အားကောင်းလာခဲ့သည်။ မျိုးနွယ်စု ၁၀ ခုမှာ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့အကြား ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ [၃၈၅] ယုဒနှင့် ဗင်္ယာမိန် မျိုးနွယ်စုများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ၎င်းတို့ပင်လျှင် ယခုအခါ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် နိုင်ငံတော် ပျက်စီးခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ရှောလုမုန်တည်ဆောက်ခဲ့သော ဗိမာန်တော်ရှိရာ၊ အမျိုးသားရေး ကြီးမြတ်မှုဆိုင်ရာ မြေကြီးပေါ်က မျှော်လင့်ချက်အားလုံး စုစည်းရာဖြစ်သော လှပသည့် မြို့တော်ကြီး လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးမည့်အကြောင်းကို ပရောဖက်တို့က စတင်ဟောပြောခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော့်ကို ယုံကြည်ကိုးစားသူများအား ကယ်လွှတ်ခြင်းပေးမည်ဟူသော ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လွှဲဖယ်တော့မည်လော။ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့ အစဉ်တစိုက် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခံနေရခြင်းနှင့် ဆိုးညစ်သောသူတို့ ထွန်းကားနေပုံရခြင်းကို ရင်ဆိုင်နေရစဉ်၊ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိနေသူများသည် သာ၍ကောင်းသော နေ့ရက်များကို မျှော်လင့်နိုင်ပါဦးမည်လော။

At the time Josiah began to rule, and for many
years before, the truehearted in Judah
were questioning whether God’s promises
to ancient Israel could ever be fulflled.
From a human point of view the divine
purpose for the chosen nation seemed almost impossible of accomplishment. The
330 Prophets and Kings
apostasy of former centuries had gathered strength with the passing years; ten
of the tribes had been scattered among
the heathen; only the tribes of Judah and
Benjamin remained, and even these now
[385] seemed on the verge of moral and national
ruin. The prophets had begun to foretell the utter destruction of their fair city,
where stood the temple built by Solomon,
and where all their earthly hopes of national greatness had centered. Could it be
that God was about to turn aside from His
avowed purpose of bringing deliverance
to those who should put their trust in Him?
In the face of the long-continued persecution of the righteous, and of the apparent
prosperity of the wicked, could those who
had remained true to God hope for better
days?

ဤစိုးရိမ်သော သံသယများကို ပရောဖက် ဟဗက္ကုတ်က အသံထွက်၍ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ခေတ်ကာလရှိ သစ္စာရှိသူများ၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရှုလျက်၊ သူသည် မိမိနှလုံးသား၏ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို ဤသို့ မေးမြန်းခဲ့သည်– “အို ထာဝရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး အော်ဟစ်၍ ကိုယ်တော်သည် နားမညောင်းဘဲ နေတော်မူမည်နည်း။ လုယက်ဖျက်ဆီးခြင်း ဘေးကြောင့် အော်ဟစ်သော်လည်း ကယ်တင်တော်မမူပါ။ အဘယ်ကြောင့် အကျွန်ုပ်အား ဒုစရိုက်ကို မြင်စေတော်မူသနည်း။ ဆိုးညစ်သောအမှုကို အဘယ်ကြောင့် ကြည့်ရှုနေတော်မူသနည်း။ လုယက်ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ခြင်းတို့သည် အကျွန်ုပ်ရှေ့မှာ ရှိကြပါ၏။ ရန်တွေ့ခြင်းနှင့် ခိုင်ရန်ပြုခြင်းတို့သည် ပေါ်လာကြပါ၏။ ထို့ကြောင့် ပညတ်တရားသည် အားနည်း၍ တရားစီရင်ခြင်းသည် ဘယ်သောအခါမျှ အောင်မြင်ခြင်းမရှိပါ။ လူဆိုးသည် ဖြောင့်မတ်သောသူကို ဝိုင်းရံထားသောကြောင့်၊ မတရားသော စီရင်ခြင်းသည် ထွက်လာပါ၏။” ဟဗက္ကုတ် ၁:၂-၄။

These anxious questionings were voiced by the
prophet Habakkuk. Viewing the situation
of the faithful in his day, he expressed
the burden of his heart in the inquiry: “O
Lord, how long shall I cry, and Thou wilt
not hear! even cry out unto Thee of violence, and Thou wilt not save! Why dost
Thou show me iniquity, and cause me to
behold grievance? for spoiling and violence are before me: and there are that
raise up strife and contention. Therefore
the law is slacked, and judgment doth
never go forth: for the wicked doth compass about the righteous; therefore wrong
judgment proceedeth.” Habakkuk 1:2-4.

ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိသော သားသမီးတို့၏ အော်ဟစ်သံကို ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ရွေးချယ်ထားသော တမန်တော်မှတစ်ဆင့်၊ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘုရားများကို ဝတ်ပြုရန် ကိုယ်တော့်ကို စွန့်ခွာသွားသော လူမျိုးအပေါ် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းကို သယ်ဆောင်လာမည့် ကိုယ်တော်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ အနာဂတ်နှင့် ပတ်သက်၍ မေးမြန်းနေသူအချို့၏ သက်တမ်းအတွင်းမှာပင်၊ ကိုယ်တော်သည် ကမ္ဘာ့အင်အားကြီးနိုင်ငံများ၏ ကိစ္စရပ်များကို အံ့ဩဖွယ်ရာ ပုံဖော်ကာ ဗာဗုလုန်လူမျိုး (ခါလဒဲလူမျိုး) တို့ကို အထက်သို့ ရောက်စေမည်။ “ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော” ဤခါလဒဲလူမျိုးတို့သည် [၃၈၆] ဘုရားသခင် ခန့်အပ်သော နှိပ်စက်သည့် ကြိမ်လုံးကဲ့သို့ ယုဒပြည်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာလိမ့်မည်။ (ငယ် ၇)။ ယုဒမင်းညီမင်းသားများနှင့် အကောင်းဆုံးသော လူတို့သည် ဗာဗုလုန်သို့ သုံ့ပန်းအဖြစ် အဖမ်းခံရမည်။ ယုဒမြို့ရွာများနှင့် စိုက်ပျိုးခင်းများသည် ဖျက်ဆီးခြင်းခံရမည်။ ဘာမျှ ချန်ထားမည်မဟုတ်။

God answered the cry of His loyal children.
Through His chosen mouthpiece He re
Manasseh and Josiah 331
vealed His determination to bring chastisement upon the nation that had turned
from Him to serve the gods of the heathen.
Within the lifetime of some who were
even then making inquiry regarding the
future, He would miraculously shape the
affairs of the ruling nations of earth and
bring the Babylonians into the ascendancy.
These Chaldeans, “terrible and dreadful,”
were to fall suddenly upon the land of Judah as a divinely appointed scourge. Verse [386]
7. The princes of Judah and the fairest of
the people were to be carried captive to
Babylon; the Judean cities and villages
and the cultivated felds were to be laid
waste; nothing was to be spared.

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တရားစီရင်ခြင်း၌ပင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပြည့်စုံလာမည်ကို ယုံကြည်စိတ်ချလျက်၊ ဟဗက္ကုတ်သည် ယေဟောဝါ၏ ထုတ်ဖော်ထားသော အလိုတော်ရှေ့၌ ဝပ်စိုးခဲ့သည်။ “အို အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင်၊ အကျွန်ုပ်၏ သန့်ရှင်းသော အရှင် ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ရှေးမဆွကပင် တည်တော်မူသည်မဟုတ်လော” ဟု သူသည် ဟစ်ကြွေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် အနီးကပ်အနာဂတ်၏ တားဆီးပိတ်ပင်နေသော မြင်ကွင်းကို ကျော်လွန်၍၊ ကိုယ်တော့်ကို ယုံကြည်ကိုးစားသော သားသမီးတို့အပေါ် ထားရှိသည့် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်ကို ထုတ်ဖော်ပြသသော အဖိုးတန်ကတိတော်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက်၊ ပရောဖက်က “အကျွန်ုပ်တို့သည် မသေရပါ” ဟု ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သည်။ (ငယ် ၁၂)။ ဤယုံကြည်ခြင်းဆိုင်ရာ ကြေညာချက်ဖြင့် သူသည် မိမိ၏အမှုနှင့် ယုံကြည်သော ဣသရေလလူတိုင်း၏ အမှုကို ကရုဏာရှင် ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သို့ အပ်နှံခဲ့သည်။

Confdent that even in this terrible judgment the
purpose of God for His people would in
some way be fulflled, Habakkuk bowed
in submission to the revealed will of Jehovah. “Art Thou not from everlasting, O
Lord my God, mine Holy One?” he exclaimed. And then, his faith reaching out
beyond the forbidding prospect of the immediate future, and laying fast hold on
the precious promises that reveal God’s
love for His trusting children, the prophet
added, “We shall not die.” Verse 12. With
this declaration of faith he rested his case,
and that of every believing Israelite, in the
hands of a compassionate God.

ဤသည်မှာ ခိုင်မာသော ယုံကြည်ခြင်းကို ကျင့်သုံးရာတွင် ဟဗက္ကုတ်၏ တစ်ခုတည်းသော အတွေ့အကြုံမဟုတ်ပါ။ တစ်ခါက အနာဂတ်ကို ဆင်ခြင်နေစဉ် သူက “ငါသည် ကင်းတဲပေါ်မှာရပ်၍ ရဲတိုက်ပေါ်မှာ နေလျက်၊ ငါ့အား အဘယ်သို့ မိန့်တော်မူမည်ကို ကြည့်ရှုအံ့” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့အား ကရုဏာတော်နှင့်အညီ ဖြေကြားခဲ့သည်– “ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို မှတ်သားလော့။ ဖတ်သောသူသည် ပြေးလျက် ဖတ်နိုင်အောင် အက္ခရာတင်၍ ပြားချပ်တို့ပေါ်မှာ ရှင်းလင်းစွာ ရေးထားလော့။ အကြောင်းမူကား ထိုရူပါရုံသည် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွက် ဖြစ်၏။ အဆုံး၌ ၎င်းသည် စကားပြောလိမ့်မည်၊ လိမ်မည်မဟုတ်။ နှောင့်နှေးသော်လည်း စောင့်လော့။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် ဧကန်အမှန် ရောက်လာလိမ့်မည်၊ နောက်ကျမည်မဟုတ်။ ကြည့်ရှုလော့၊ စိတ်မြင့်သောသူသည် မိမိ၌ ဖြောင့်မတ်ခြင်းမရှိ။ ဖြောင့်မတ်သောသူမူကား မိမိယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ရှင်လိမ့်မည်။” ဟဗက္ကုတ် ၂:၁-၄။

This was not Habakkuk’s only experience in the
exercise of strong faith. On one occasion,
when meditating concerning the future,
he said, “I will stand upon my watch, and
set me upon the tower, and will watch to
332 Prophets and Kings
see what He will say unto me.” Graciously
the Lord answered him: “Write the vision,
and make it plain upon tables, that he may
run that readeth it. For the vision is yet for
an appointed time, but at the end it shall
speak, and not lie: though it tarry, wait for
it; because it will surely come, it will not
tarry. Behold, his soul which is lifted up is
not upright in him: but the just shall live
by his faith.” Habakkuk 2:1-4.

ထိုပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုနေ့ရက်များတွင် ဟဗက္ကုတ်နှင့် သန့်ရှင်းဖြောင့်မတ်သူ အပေါင်းတို့ကို ခွန်အားပေးခဲ့သော ယုံကြည်ခြင်းသည် ယနေ့ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ထောက်ပံ့ပေးနေသော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် တစ်ခုတည်းပင် ဖြစ်သည်။ အမှောင်မိုက်ဆုံးသော နာရီများတွင်လည်းကောင်း၊ အဆိုးရွားဆုံးသော အခြေအနေများအောက်တွင်လည်းကောင်း၊ [၃၈၇] ခရစ်ယာန်ယုံကြည်သူသည် မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အလင်းနှင့် တန်ခိုးအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်၌ တည်မြဲစေနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူ၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့် သတ္တိသည် အသစ်ပြုပြင်ခြင်း ခံရနိုင်သည်။ “ဖြောင့်မတ်သောသူမူကား မိမိယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ရှင်လိမ့်မည်။” ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၌ စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ မရှိအပ်ပါ။ ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော့်ကို ယုံကြည်ကိုးစားသူတို့၏ အမြင့်မားဆုံးသော မျှော်လင့်ချက်များကို ပြည့်စုံစေရုံမျှမက သာ၍ပင် ပေးသနားတော်မူမည်။ သူတို့၏ အမျိုးမျိုးသော လိုအပ်ချက်များအတွက် လိုအပ်သော ဉာဏ်ပညာကို ပေးတော်မူမည်။

The faith that strengthened Habakkuk and all the
holy and the just in those days of deep
trial was the same faith that sustains God’s
people today. In the darkest hours, under circumstances the most forbidding,
[387] the Christian believer may keep his soul
stayed upon the source of all light and
power. Day by day, through faith in God,
his hope and courage may be renewed.
“The just shall live by his faith.” In the
service of God there need be no despondency, no wavering, no fear. The Lord
will more than fulfll the highest expectations of those who put their trust in Him.
He will give them the wisdom their varied
necessities demand.

စုံစမ်းခြင်းခံရသော စိတ်ဝိညာဉ်တိုင်းအတွက် ပေးထားသော ကြွယ်ဝလှသော ထောက်ပံ့မှုနှင့် ပတ်သက်၍ တမန်တော်ပေါလုက ထိရောက်စွာ သက်သေခံခဲ့သည်။ သူ့အား ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ပေးထားသည်မှာ “ငါ့ကျေးဇူးသည် သင့်အဖို့ လုံလောက်၏။ အကြောင်းမူကား ငါ့တန်ခိုးသည် အားနည်းခြင်း၌ စုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်သတည်း။” ထိုအခါ စမ်းသပ်ခြင်းခံရသော ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်သည် ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချခြင်းဖြင့် ဤသို့ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်– “ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးသည် ငါ့အပေါ်မှာ တည်နေစေခြင်းငှာ၊ ငါ့အားနည်းခြင်း၌ သာ၍ ဝမ်းမြောက်စွာ ဝါကြွားလို၏။ သို့ဖြစ်၍ ခရစ်တော်အတွက်ကြောင့် အားနည်းခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ ဆင်းရဲခြင်း၊ ညှဉ်းဆဲခြင်း၊ အကျပ်အတည်းတွေ့ခြင်းတို့ကို ငါနှစ်သက်၏။ အကြောင်းမူကား ငါသည် အားနည်းသောအခါ၊ အားကြီးသောသူ ဖြစ်၏။” ၂ ကောရိန္သု ၁၂:၉၊ ၁၀။

Of the abundant provision made for every tempted
soul, the apostle Paul bears eloquent testimony. To him was given the divine assurance, “My grace is suffcient for thee:
for My strength is made perfect in weakness.” In gratitude and confdence the tried
servant of God responded: “Most gladly
therefore will I rather glory in my infrmities, that the power of Christ may rest upon
me. Therefore I take pleasure in infrmi
Manasseh and Josiah 333
ties, in reproaches, in necessities, in persecutions, in distresses for Christ’s sake:
for when I am weak, then am I strong.” 2
Corinthians 12:9, 10.

ပရောဖက်များနှင့် တမန်တော်များ သက်သေခံခဲ့သော ယုံကြည်ခြင်း—ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကိုယ်တော် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်နှင့် နည်းလမ်းဖြင့် ကယ်လွှတ်ခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းသော ယုံကြည်ခြင်း—ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြတ်နိုးပျိုးထောင်ရပါမည်။ သေချာသော ပရောဖက်ပြုချက်စကားတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်နှင့် ကယ်တင်ရှင် ယေရှုခရစ်တော်၊ ဘုရင်တကာတို့၏ ဘုရင်၊ အရှင်တကာတို့၏ အရှင်အဖြစ် ဘုန်းကြီးစွာ ကြွလာတော်မူခြင်း၌ နောက်ဆုံး ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။ စောင့်ဆိုင်းရသော အချိန်သည် ကြာရှည်သည်ဟု ထင်ရနိုင်သည်၊ စိတ်ပျက်စရာ အခြေအနေများကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဖိစီးခြင်း ခံရနိုင်သည်၊ ယုံကြည်အားကိုးခဲ့ရသူ အများအပြားသည် လမ်းခုလတ်၌ လဲကျသွားနိုင်သည်၊ သို့သော် ဖောက်ပြန်မှုများ အထူးများပြားနေချိန်တွင် ယုဒလူမျိုးကို အားပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော ပရောဖက်နှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ကြေညာကြပါစို့– “ထာဝရဘုရားသည် သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်၌ ရှိတော်မူ၏။ မြေကြီးသားအပေါင်းတို့၊ ရှေ့တော်၌ ငြိမ်ဝပ်စွာ နေကြလော့။” ဟဗက္ကုတ် ၂:၂၀။ အားတက်ဖွယ် သတင်းစကားကို အမြဲအမှတ်ရကြပါစို့– [၃၈၈] “ထိုရူပါရုံသည် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွက် ဖြစ်၏။ အဆုံး၌ ၎င်းသည် စကားပြောလိမ့်မည်၊ လိမ်မည်မဟုတ်။ နှောင့်နှေးသော်လည်း စောင့်လော့။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် ဧကန်အမှန် ရောက်လာလိမ့်မည်၊ နောက်ကျမည်မဟုတ်။ ... ဖြောင့်မတ်သောသူမူကား မိမိယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ရှင်လိမ့်မည်။” ငယ် ၃၊ ၄။

We must cherish and cultivate the faith of which
prophets and apostles have testifed—the
faith that lays hold on the promises of God
and waits for deliverance in His appointed
time and way. The sure word of prophecy
will meet its fnal fulfllment in the glorious advent of our Lord and Saviour Jesus Christ, as King of kings and Lord of
lords. The time of waiting may seem long,
the soul may be oppressed by discouraging circumstances, many in whom confdence has been placed may fall by the
way; but with the prophet who endeavored
to encourage Judah in a time of unparalleled apostasy, let us confdently declare,
“The Lord is in His holy temple: let all the
earth keep silence before Him.” Habakkuk [388]
2:20. Let us ever hold in remembrance the
cheering message, “The vision is yet for
an appointed time, but at the end it shall
speak, and not lie: though it tarry, wait for
it; because it will surely come, it will not
tarry.... The just shall live by his faith.”
Verses 3, 4.

“အို ထာဝရဘုရား၊ နှစ်ကာလများအတွင်းမှာ ကိုယ်တော်၏အမှုကို နိုးထစေတော်မူပါ။ နှစ်ကာလများအတွင်းမှာ ထင်ရှားစေတော်မူပါ။ အမျက်ထွက်တော်မူစဉ်တွင် ကရုဏာတော်ကို အောက်မေ့တော်မူပါ။

“O Lord, revive Thy work in the midst of
the years,
In the midst of the years make known;
In wrath remember mercy.

“ဘုရားသခင်သည် တေမန်ပြည်မှ ကြွလာတော်မူ၏။ သန့်ရှင်းသော အရှင်သည် ပါရန်တောင်မှ ကြွလာတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်သည် ကောင်းကင်ကို လွှမ်းမိုး၍၊ မြေကြီးသည် ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ပြည့်၏။ ကိုယ်တော်၏ အရောင်အဝါသည် အလင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်၏ ဘေးမှ အလင်းတန်းများ ထွက်၍၊ ထို၌ တန်ခိုးတော်ကို ဝှက်ထားတော်မူ၏။ ရှေ့တော်၌ ဘေးနာသည် သွား၍၊ ခြေတော်ရင်း၌ မီးခဲတို့သည် ထွက်ကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ရပ်၍ မြေကြီးကို တိုင်းတော်မူ၏။ ကြည့်ရှုတော်မူသဖြင့် လူမျိုးတို့ကို ကွဲပြားစေတော်မူ၏။ ထာဝရတောင်တို့သည် အရပ်ရပ်သို့ ကွဲပြားကြ၍၊ အစဉ်အမြဲ တည်သော ကုန်းတို့သည် ညွှတ်ကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ လမ်းခရီးတော်တို့သည် ထာဝရဖြစ်ကြ၏။”

“God came from Teman,
And the Holy One from Mount Paran.
334 Prophets and Kings
His glory covered the heavens,
And the earth was full of His praise.
And His brightness was as the light;
He had bright beams out of His side:
And there was the hiding of His power.
Before Him went the pestilence,
And burning coals went forth at His feet.
He stood, and measured the earth:
He beheld, and drove asunder the nations;
And the everlasting mountains were
scattered,
The perpetual hills did bow:
His ways are everlasting.”

“ကိုယ်တော်သည် မိမိလူမျိုးကို ကယ်တင်ခြင်းငှာ၊ ဘိသိက်ပေးတော်မူသောသူနှင့်အတူ ကယ်တင်ခြင်းငှာ ထွက်ကြွတော်မူ၏။”

“Thou wentest forth for the salvation of
Thy people,
Even for salvation with Thine anointed.”

“သင်္ဘောသဖန်းပင်သည် အဖူးမထွက်သော်လည်း၊ စပျစ်ပင်၌ အသီးမရှိသော်လည်း၊ သံလွင်ပင်၏ အလုပ်သည် အချည်းနှီးဖြစ်သော်လည်း၊ လယ်ကွင်းတို့သည် စားစရာကို မပေးသော်လည်း၊ သိုးခြံ၌ သိုးတို့သည် ပြတ်၍၊ တင်းကုပ်၌ နွားမရှိသော်လည်း၊ အကျွန်ုပ်သည် ထာဝရဘုရား၌ ဝမ်းမြောက်အံ့။ အကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၌ ရွှင်လန်းအံ့။ အရှင်ထာဝရဘုရားသည် အကျွန်ုပ်၏ ခွန်အားဖြစ်တော်မူ၏။” ဟဗက္ကုတ် ၃:၂-၆၊ ၁၃။

“Although the fg tree shall not blossom,
Neither shall fruit be in the vines;
The labor of the olive shall fail,
And the felds shall yield no meat;
The flock shall be cut off from the fold,
And there shall be no herd in the stalls:
Yet I will rejoice in the Lord,
I will joy in the God of my salvation.
The Lord God is my strength.”
Habakkuk 3:2-6, 13,
margin.

[၃၈၉] ဟဗက္ကုတ်သည် လက်ရှိ တရားစီရင်ခြင်းနှင့်အတူ တောက်ပသော မျှော်လင့်ချက်နှင့် အနာဂတ် အောင်ပွဲဆိုင်ရာ သတင်းစကားကို ပေးခဲ့သူ တစ်ဦးတည်းမဟုတ်ပါ။ ယောရှိမင်းလက်ထက်တွင် ဇေဖနိထံသို့လည်း ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော် ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ဆက်လက်ဖောက်ပြန်နေခြင်း၏ ရလဒ်များကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့ကာ၊ သစ္စာရှိသော အသင်းတော်အား နောင်၌ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဘုန်းကြီးသော မြင်ကွင်းကို အာရုံပြုစေခဲ့သည်။ ယုဒလူမျိုးအပေါ် ကျရောက်မည့် တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ သူ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များသည်၊ ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာချိန်တွင် နောင်တမရသော ကမ္ဘာကြီးအပေါ် ကျရောက်မည့် တရားစီရင်ခြင်းများနှင့်လည်း အလားတူ သက်ဆိုင်နေပါသည်–

[389] Habakkuk was not the only one through whom
was given a message of bright hope and of
future triumph as well as of present judgment. During the reign of Josiah the word
of the Lord came to Zephaniah, specifying plainly the results of continued apos
Manasseh and Josiah 335
tasy, and calling the attention of the true
church to the glorious prospect beyond.
His prophecies of impending judgment
upon Judah apply with equal force to the
judgments that are to fall upon an impenitent world at the time of the second advent
of Christ:

“ထာဝရဘုရား၏ နေ့ကြီးသည် နီးပြီ။ [၃၉၀] နီးလှပြီ၊ အလွန်အမြန်လာနေပြီ။ ထာဝရဘုရား၏ နေ့ရက်သံကို ကြားရ၏။ ခွန်အားကြီးသောသူသည် ထိုပြည်၌ ခါးသီးစွာ အော်ဟစ်လိမ့်မည်။

“The great day of the Lord is near, [390]
It is near, and hasteth greatly,
Even the voice of the day of the Lord:
The mighty man shall cry there bitterly.

“ထိုနေ့သည် အမျက်တော်ထွက်သောနေ့၊ ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းနေ့၊ ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် လူဆိတ်ညံခြင်းနေ့၊ မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် မည်းမှောင်ခြင်းနေ့၊

“That day is a day of wrath,
A day of trouble and distress,
A day of wasteness and desolation,
A day of darkness and gloominess,

“မိုးတိမ်နှင့် ထူထပ်သော မှောင်မိုက်နေ့၊ ခိုင်ခံ့သော မြို့တို့နှင့် မြင့်သော ရဲတိုက်တို့ကို တံပိုးမှုတ်၍ စစ်လိုက်သောနေ့ ဖြစ်၏။” ဇေဖနိ ၁:၁၄-၁၆။

“A day of clouds and thick darkness,
A day of the trumpet and alarm
Against the fenced cities,
And against the high towers.”
Zephaniah 1:14-16.

“လူတို့သည် ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှားသောကြောင့်၊ သူတို့သည် မျက်စိမမြင်သောသူကဲ့သို့ သွားလာရမည်အကြောင်း၊ သူတို့၌ ဒုက္ခကို ငါရောက်စေမည်။ သူတို့အသွေးကို မြေမှုန့်ကဲ့သို့ သွန်းမည်။ ... ထာဝရဘုရား၏ အမျက်တော်ထွက်သောနေ့၌၊ သူတို့၏ ငွေနှင့်ရွှေသည် သူတို့ကို မကယ်လွှတ်နိုင်။ တစ်ပြည်လုံးကို ကိုယ်တော်၏ မနာလိုခြင်းမီးသည် လောင်လိမ့်မည်။ ပြည်သူပြည်သား အပေါင်းတို့ကို အမြန် ဖျက်ဆီးတော်မူမည်။” ငယ် ၁၇၊ ၁၈။

“I will bring distress upon men, that they shall
walk like blind men, because they have
sinned against the Lord: and their blood
shall be poured out as dust.... Neither their
silver nor their gold shall be able to deliver
them in the day of the Lord’s wrath: but
the whole land shall be devoured by the
fre of His jealousy: for He shall make
even a speedy riddance of all them that
dwell in the land.” Verses 17, 18.
336 Prophets and Kings

“အို အလိုမရှိအပ်သော လူမျိုး၊ အမိန့်တော်မထွက်မီ၊ နေ့ရက်သည် ဖွဲကဲ့သို့ မကုန်မီ၊ ထာဝရဘုရား၏ ပြင်းစွာသော အမျက်တော် မကျရောက်မီ၊ ထာဝရဘုရား၏ အမျက်တော်နေ့ မရောက်မီ၊ သင်တို့သည် စုဝေးကြလော့။

“Gather yourselves together, yea, gather
together,
O nation not desired;
Before the decree bring forth,
Before the day pass as the chaff,
Before the ferce anger of the Lord come
upon you,
Before the day of the Lord’s anger
come upon you.

“ထာဝရဘုရား၏ တရားတော်ကို စောင့်ရှောက်သော မြေကြီးပေါ်မှာ နှိမ့်ချသောသူအပေါင်းတို့၊ ထာဝရဘုရားကို ရှာကြလော့။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ရှာကြလော့။ နှိမ့်ချခြင်းကို ရှာကြလော့။ သို့ပြုလျှင် ထာဝရဘုရား၏ အမျက်တော်နေ့၌ ဘေးလွတ်၍ နေကောင်းကြလိမ့်မည်။” ဇေဖနိ ၂:၁-၃။

“Seek ye the Lord, all ye meek of the
earth,
Which have wrought His judgment;
Seek righteousness,
Seek meekness:
It may be ye shall be hid
In the day of the Lord’s anger.”
Zephaniah 2:1-3.

[၃၉၁] “ကြည့်ရှုလော့၊ ထိုကာလ၌ သင့်ကို ညှဉ်းဆဲသောသူ အပေါင်းတို့ကို ငါစီရင်မည်။ ခြေမစွမ်းသောသူကို ငါကယ်တင်မည်။ နှင်ထုတ်ခြင်းခံရသောသူကို ငါစုသိမ်းမည်။ တစ်လောကလုံး၌ အရှက်ကွဲခြင်းကို ခံရသောသူတို့အား ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကျော်စောခြင်းကို ငါပေးမည်။ ထိုကာလ၌ သင်တို့ကို ငါဆောင်ခဲ့မည်။ ထိုကာလ၌ သင်တို့ကို ငါစုသိမ်းမည်။ သင်တို့၏ သုံ့ပန်းဖြစ်ခြင်းကို သင်တို့မျက်မှောက်၌ ငါဖြေလွှတ်သောအခါ၊ မြေကြီးပေါ်မှာရှိသော လူမျိုးအပေါင်းတို့တွင် ကျော်စောခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းကို သင်တို့အား ငါပေးမည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” ဇေဖနိ ၃:၁၉၊ ၂၀။

[391] “Behold, at that time I will deal with all them that
afflict thee: and I will save her that halteth,
and gather her that was driven away; and
I will make them a praise and a name,
whose shame hath been in all the earth.
At that time will I bring you in, and at
that time will I gather you: for I will make
you a name and a praise among all the
peoples of the earth, when I bring again
your captivity before your eyes, saith the
Lord.” Zephaniah 3:19, 20, R.V.

“အို ဇိအုန်သမီး၊ သီချင်းဆိုလော့။ အို ဣသရေလ၊ ကြွေးကြော်လော့။ အို ယေရုရှလင်သမီး၊ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းလော့။ ထာဝရဘုရားသည် သင့်အပေါ်၌ စီရင်တော်မူချက်များကို ပယ်ရှားတော်မူပြီ။ သင့်ရန်သူကို နှင်ထုတ်တော်မူပြီ။ ဣသရေလတို့၏ ရှင်ဘုရင် ထာဝရဘုရားသည် သင့်အလယ်၌ ရှိတော်မူ၏။ သင်သည် ဘေးဒုက္ခကို နောက်တစ်ဖန် မတွေ့ရတော့ပြီ။

“Sing, O daughter of Zion; shout, O Israel;
Be glad and rejoice with all the heart,
O daughter of Jerusalem.
The Lord hath taken away thy judgments,
Manasseh and Josiah 337
He hath cast out thine enemy:
The King of Israel, even the Lord,
Is in the midst of thee:
Thou shalt not see evil any more.
“In that day it shall be said to Jerusalem,
Fear thou not:

“ထိုနေ့၌ ယေရုရှလင်မြို့အား ပြောရမည်မှာ၊ အို ဇိအုန်၊ မကြောက်နှင့်။ သင့်လက်တို့ကို မလျော့စေနှင့်။ သင့်အလယ်၌ရှိသော သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် တန်ခိုးကြီးတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကယ်တင်တော်မူမည်။ သင့်ကြောင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်တော်မူမည်။ မိမိမေတ္တာတော်၌ ငြိမ်သက်စွာ နေတော်မူမည်။ သင့်ကြောင့် သီချင်းဆိုလျက် ရွှင်လန်းတော်မူမည်။” ငယ် ၁၄-၁၇။

And to Zion, Let not thine hands be
slack.
The Lord thy God in the midst of thee
Is mighty; He will save,
He will rejoice over thee with joy;
He will rest in His love,
He will joy over thee with singing.”
Verses 14-17.