Myanmar 3AM (Official)

[၂၆၅] အခန်း ၂၂—“နိနဝေ၊ ထိုမြို့ကြီး”

ဣသရေလတို့ ကွဲပြားနေသောခေတ်ရှိ ရှေးဟောင်းကမ္ဘာ့မြို့ကြီးများထဲတွင် အာရှုရိနိုင်ငံ၏ မြို့တော်ဖြစ်သော နိနဝေမြို့သည် အကြီးဆုံးမြို့များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘေဘယ်ရုန်းမျှော်စင်မှ လူစုခွဲပြီးနောက် မကြာမီ တိဂရိမြစ်၏ မြေသြဇာကောင်းသော ကမ်းပါးပေါ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သော ထိုမြို့သည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ထွန်းကားခဲ့ပြီး “သုံးရက်ခရီးသွားရသော အလွန်ကြီးမားသောမြို့” ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယောန ၃:၃။

[265] Chapter 22—“Nineveh, That Great
City”
Among the cities of the ancient world in the days of
divided Israel one of the greatest was Nineveh,
the capital of the Assyrian realm. Founded on the
fertile bank of the Tigris, soon after the dispersion
from the tower of Babel, it had flourished through
the centuries until it had become “an exceeding
great city of three days’ journey.” Jonah 3:3.

နိနဝေမြို့သည် လောကီစည်းစိမ် ထွန်းကားနေချိန်တွင် ရာဇဝတ်မှုနှင့် ဆိုးညစ်မှုများ၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်တော်၏ တိုက်တွန်းမှုဖြင့် ဖော်ပြချက်တွင် ထိုမြို့ကို “သွေးစွန်းသောမြို့၊ ... မုသာနှင့် လုယက်ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ပြည့်သောမြို့” ဟု ဝိသေသပြုထားသည်။ တင်စားသော ဘာသာစကားဖြင့် ပရောဖက်နာဟုံသည် နိနဝေလူမျိုးများကို ရက်စက်ပြီး လောဘကြီးသော ခြင်္သေ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည်။ သူက “သင်၏ဆိုးညစ်မှုသည် မည်သူ့အပေါ်သို့ အစဉ်မပြတ် မကျရောက်ဘဲ နေသနည်း” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ နာဟုံ ၃:၁၊ ၁၉။

In the time of its temporal prosperity Nineveh was a
center of crime and wickedness. Inspiration
has characterized it as “the bloody city, ... full
of lies and robbery.” In fgurative language the
prophet Nahum compared the Ninevites to a cruel,
ravenous lion. “Upon whom,” he inquired, “hath
not thy wickedness passed continually?” Nahum
3:1, 19.

သို့သော် နိနဝေမြို့သည် မည်မျှပင် ဆိုးညစ်လာပါစေ၊ အဆိုးထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား ကျရောက်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။ “လူသားအပေါင်းတို့ကို ကြည့်ရှုတော်မူသောသူ” (ဆာလံ ၃၃:၁၃) နှင့် “အဖိုးထိုက်သော အရာရှိသမျှကို မြင်တော်မူသောသူ” (ယောဘ ၂၈:၁၀) သည် ထို [၂၆၆] မြို့အတွင်း သာ၍ကောင်းမြတ်ပြီး သာ၍မြင့်မြတ်သော အရာတစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေကြသူများစွာရှိကြောင်း သိမြင်တော်မူသည်။ အကယ်၍ ထိုသူတို့သည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်အကြောင်းကို သင်ယူခွင့်ရရှိပါက သူတို့၏ ဆိုးညစ်သောအကျင့်များကို စွန့်ပယ်ပြီး ကိုယ်တော်အား ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် သူတို့ကို ဖြစ်နိုင်ပါက နောင်တရစေရန်အတွက် ထင်ရှားလှသော နည်းလမ်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို သူတို့အား ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။

Yet Nineveh, wicked though it had become, was not
wholly given over to evil. He who “beholdeth
all the sons of men” (Psalm 33:13) and “seeth every precious thing” (Job 28:10) perceived in that
[266] city many who were reaching out after something
better and higher, and who, if granted opportunity to learn of the living God, would put away
their evil deeds and worship Him. And so in His
wisdom God revealed Himself to them in an unmistakable manner, to lead them, if possible, to
repentance.
208
“Nineveh, That Great City” 209

ဤအမှုအတွက် ရွေးချယ်ခံရသော ကိရိယာမှာ အမိတ္တဲ၏သား ပရောဖက်ယောန ဖြစ်သည်။ သူ့ထံသို့ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော် ရောက်လာသည်မှာ– “သင်ထ၍ နိနဝေမြို့ကြီးသို့သွားပြီးလျှင်၊ ထိုမြို့တစ်ဖက်၌ ဟောပြောလော့။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့၏ ဆိုးညစ်ခြင်းသည် ငါ့ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီ။” ယောန ၁:၁၊ ၂။

The instrument chosen for this work was the prophet
Jonah, the son of Amittai. To him came the word
of the Lord, “Arise, go to Nineveh, that great city,
and cry against it; for their wickedness is come
up before Me.” Jonah 1:1, 2.

ပရောဖက်သည် ဤတာဝန်၏ ခက်ခဲမှုနှင့် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသည့် အခြေအနေများကို စဉ်းစားမိသောအခါ ဤခေါ်ယူမှု၏ ဉာဏ်ပညာကို သံသယဝင်ရန် သွေးဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ လူ့အမြင်အရ ထိုမျှဂုဏ်မောက်သော မြို့ကြီးတွင် ထိုသို့သော သတင်းစကားကို ကြေညာခြင်းဖြင့် မည်သည့်အကျိုးကျေးဇူးမျှ ရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ထင်ရသည်။ သူဝတ်ပြုကိုးကွယ်သော ဘုရားသခင်သည် အလုံးစုံကို သိမြင်တော်မူသောသူနှင့် အနန္တတန်ခိုးရှင် ဖြစ်ကြောင်းကို သူ ခေတ္တမျှ မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။ သူသည် သံသယရှိလျက် တွန့်ဆုတ်နေစဉ် စာတန်သည် သူ့ကို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့် လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။ ပရောဖက်သည် ကြီးစွာသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားရပြီး “တာရှုမြို့သို့ ပြေးရန် ထသွားလေ၏။” ယုပ္ပေမြို့သို့သွား၍ ထိုနေရာတွင် ထွက်ခွာရန် အသင့်ဖြစ်နေသော သင်္ဘောတစ်စင်းကို တွေ့ရှိသဖြင့် “သင်္ဘောခကိုပေး၍ သူတို့နှင့်အတူ သွားရန် သင်္ဘောထဲသို့ ဆင်းလေ၏။” အငယ် ၃။

As the prophet thought of the diffculties and seeming impossibilities of this commission, he was tempted
to question the wisdom of the call. From a human
viewpoint it seemed as if nothing could be gained
by proclaiming such a message in that proud city.
He forgot for the moment that the God whom he
served was all-wise and all-powerful. While he
hesitated, still doubting, Satan overwhelmed him
with discouragement. The prophet was seized
with a great dread, and he “rose up to flee unto
Tarshish.” Going to Joppa, and fnding there a
ship ready to sail, “he paid the fare thereof and
went down into it, to go with them.” Verse 3.

ယောနအား ပေးအပ်ထားသော တာဝန်တွင် ကြီးလေးသော တာဝန်ဝတ္တရား ပါဝင်သော်လည်း၊ သူ့ကို သွားရန် ခိုင်းစေသော အရှင်သည် ကိုယ်တော်၏ အစေခံကို ခွန်အားပေးနိုင်ပြီး အောင်မြင်မှုကို ပေးသနားနိုင်သော အရှင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပရောဖက်သည် မဆိုင်းမတွ နာခံခဲ့ပါက သူသည် ခါးသီးသော အတွေ့အကြုံများစွာမှ ကင်းဝေးရမည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို အမြောက်အမြား ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

In the charge given him, Jonah had been entrusted with a
heavy responsibility; yet He who had bidden him
go was able to sustain His servant and grant him
success. Had the prophet obeyed unquestioningly,
he would have been spared many bitter experiences, and would have been blessed abundantly.

သို့သော် ယောန စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော အချိန်တွင်လည်း ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို မစွန့်ပစ်ခဲ့ပါ။ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသော စမ်းသပ်မှုများနှင့် ထူးဆန်းသော ပံ့ပိုးမှုများမှတစ်ဆင့် ပရောဖက်၏ ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်မှုနှင့် [၂၆၇] ကယ်တင်ခြင်းပေးနိုင်သော ကိုယ်တော်၏ အနန္တတန်ခိုးတော်အပေါ် ယုံကြည်မှုကို ပြန်လည်နိုးထစေခဲ့သည်။

Yet in the hour of Jonah’s despair the Lord did not
desert him. Through a series of trials and strange
providences, the prophet’s confdence in God and [267]
in His infnite power to save was to be revived.

ပထမဆုံး ခေါ်ယူခြင်းခံရချိန်တွင် ယောနသည် အေးအေးဆေးဆေး စဉ်းစားခဲ့မည်ဆိုပါက၊ မိမိအပေါ် ပေးအပ်ထားသော တာဝန်မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် မည်မျှ မိုက်မဲကြောင်းကို သူသိရှိနိုင်ခဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏ ရူးသွပ်သော ထွက်ပြေးမှုတွင် မနှောင့်ယှက်ဘဲ ကြာရှည်စွာ နေခွင့်မရခဲ့ပေ။ “ထာဝရဘုရားသည် ပင်လယ်၌ ကြီးစွာသော လေကို တိုက်စေတော်မူသဖြင့် ပင်လယ်၌ ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းဖြစ်၍ သင်္ဘောသည် ပျက်လုနီးပါး ဖြစ်လေ၏။ ထိုအခါ သင်္ဘောသားတို့သည် ကြောက်လန့်သဖြင့် တစ်ယောက်စီ မိမိတို့နတ်ဘုရားကို အော်ဟစ်ကြ၏။ သင်္ဘောကို ပေါ့ပါးစေရန် သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကုန်ပစ္စည်းများကို ပင်လယ်ထဲသို့ ချပစ်ကြ၏။ သို့သော် ယောနသည် သင်္ဘောဝမ်းထဲသို့ ဆင်း၍ အိပ်ပျော်နေလေ၏။” အငယ် ၄၊ ၅။

If, when the call frst came to him, Jonah had stopped
to consider calmly, he might have known how
foolish would be any effort on his part to escape
the responsibility placed upon him. But not for
long was he permitted to go on undisturbed in his
mad flight. “The Lord sent out a great wind into
the sea, and there was a mighty tempest in the sea,
210 Prophets and Kings
so that the ship was like to be broken. Then the
mariners were afraid, and cried every man unto
his god, and cast forth the wares that were in the
ship into the sea, to lighten it of them. But Jonah
was gone down into the sides of the ship; and he
lay, and was fast asleep.” Verses 4, 5.

သင်္ဘောသားများသည် သူတို့၏ ရုပ်တုနတ်ဘုရားများထံ အကူအညီတောင်းခံနေစဉ် သင်္ဘောသူကြီးသည် အလွန်အမင်း စိတ်ပူပန်သဖြင့် ယောနကို ရှာတွေ့သောအခါ “အို အိပ်ပျော်နေသောသူ၊ သင်သည် အဘယ်သို့နည်း။ ထ၍ သင်၏ဘုရားသခင်ကို အော်ဟစ်လော့။ ငါတို့သည် မပျက်စီးဘဲ နေရအောင် ဘုရားသခင်သည် ငါတို့ကို သတိရတော်မူကောင်း ရလိမ့်မည်” ဟု ဆိုလေ၏။ အငယ် ၆။

As the mariners were beseeching their heathen gods for
help, the master of the ship, distressed beyond
measure, sought out Jonah and said, “What meanest thou, O sleeper? arise, call upon thy God, if
so be that God will think upon us, that we perish
not.” Verse 6.

သို့သော် တာဝန်ရှိသော လမ်းကြောင်းမှ ဖယ်ခွာခဲ့သောသူ၏ ဆုတောင်းချက်များသည် မည်သည့်အကူအညီမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ သင်္ဘောသားများသည် ဤထူးဆန်းသော မုန်တိုင်းသည် သူတို့၏ နတ်ဘုရားများ အမျက်ထွက်ခြင်းကို ဖော်ပြနေသည်ဟု ယူဆကြပြီး၊ နောက်ဆုံးနည်းလမ်းအနေဖြင့် စာရေးတံပြုလုပ်ရန် ကြံစည်ကြသည်။ “ဤဘေးသည် မည်သူ့ကြောင့် ကျရောက်သည်ကို သိရအောင် ငါတို့ စာရေးတံပြုကြကုန်အံ့” ဟု ဆိုကြသည်။ “သူတို့သည် စာရေးတံပြုကြရာ စာရေးတံသည် ယောနအပေါ်သို့ ကျလေ၏။ ထိုအခါ သူတို့က ‘ဤဘေးသည် မည်သူ့ကြောင့် ကျရောက်သနည်း၊ သင်သည် မည်သည့်အလုပ်ကို လုပ်သနည်း၊ ဘယ်ကလာသနည်း၊ သင်၏ပြည်သည် အဘယ်မှာနည်း၊ သင်သည် မည်သည့်လူမျိုးဖြစ်သနည်း’ ဟု သူ့အား မေးမြန်းကြ၏။”

But the prayers of the man who had turned aside from
the path of duty brought no help. The mariners,
impressed with the thought that the strange violence of the storm betokened the anger of their
gods, proposed as a last resort the casting of lots,
“that we may know,” they said, “for whose cause
this evil is upon us. So they cast lots, and the lot
fell upon Jonah. Then said they unto him, Tell us,
we pray thee, for whose cause this evil is upon
us; what is thine occupation? and whence comest
thou? what is thy country? and of what people
art thou?

[၂၆၈] “သူကလည်း ‘ကျွန်ုပ်သည် ဟေဗြဲလူဖြစ်ပါ၏။ ပင်လယ်နှင့် ကုန်းကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင် ထာဝရဘုရားကို ကိုးကွယ်သောသူ ဖြစ်ပါ၏’ ဟု ပြန်ပြောလေ၏။”

[268] “And he said unto them, I am an Hebrew; and I fear the
Lord, the God of heaven, which hath made the
sea and the dry land.

“ထိုအခါ ထိုသူတို့သည် အလွန်ကြောက်လန့်သဖြင့် ‘သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြုသနည်း’ ဟု မေးကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ယောနသည် ထာဝရဘုရားထံမှ ထွက်ပြေးကြောင်းကို သူတို့ကို ပြောပြထားသဖြင့် သူတို့ သိနှင့်ကြ၏။”

“Then were the men exceedingly afraid, and said unto
him, Why hast thou done this? For the men knew
that he fled from the presence of the Lord, because
he had told them.

“ထိုအခါ သူတို့က ‘ပင်လယ်ငြိမ်သက်သွားအောင် သင့်ကို ငါတို့ အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း’ ဟု မေးကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ပင်လယ်သည် သာ၍ ပြင်းထန်လာသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူကလည်း ‘ကျွန်ုပ်ကို ချီယူ၍ ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချကြလော့။ ထိုသို့ပြုလျှင် ပင်လယ်သည် သင်တို့အတွက် ငြိမ်သက်သွားလိမ့်မည်။ ဤပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းသည် ကျွန်ုပ်ကြောင့် ဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ်သိပါ၏’ ဟု ပြန်ပြောလေ၏။”

“Then said they unto him, What shall we do unto thee,
that the sea may be calm unto us? for the sea
“Nineveh, That Great City” 211
wrought, and was tempestuous. And he said unto
them, Take me up, and cast me forth into the sea;
so shall the sea be calm unto you: for I know that
for my sake this great tempest is upon you.

“သို့သော်လည်း ထိုသူတို့သည် ကမ်းသို့ရောက်အောင် အားထုတ်၍ တက်ကို ခတ်ကြသော်လည်း မတတ်နိုင်ကြ။ အကြောင်းမူကား၊ ပင်လယ်သည် သူတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ သာ၍ ပြင်းထန်လာသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုကြောင့် သူတို့သည် ထာဝရဘုရားကို အော်ဟစ်၍ ‘အို ထာဝရဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို အသနားတော်မူပါ၊ ဤသူ၏ အသက်အတွက်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပျက်စီးခြင်းသို့ မရောက်စေပါနှင့်။ အပြစ်မရှိသောသူ၏ အသွေးကို ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်မှာ မတင်စေပါနှင့်။ ကိုယ်တော်သည် အလိုတော်ရှိသည့်အတိုင်း ပြုတော်မူပြီ’ ဟု လျှောက်ကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် ယောနကို ချီယူ၍ ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချကြရာ ပင်လယ်သည် ဟုန်ဟုန်တောက်ခြင်းမှ ငြိမ်သက်သွားလေ၏။ ထိုအခါ ထိုသူတို့သည် ထာဝရဘုရားကို အလွန်ကြောက်ရိုသေကြသဖြင့် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်၍ သစ္စာဂတိများကို ပြုကြလေ၏။”

“Nevertheless the men rowed hard to bring it to the land;
but they could not: for the sea wrought, and was
tempestuous against them. Wherefore they cried
unto the Lord, and said, We beseech Thee, O
Lord, we beseech Thee, let us not perish for this
man’s life, and lay not upon us innocent blood:
for Thou, O Lord, hast done as it pleased Thee.
So they took up Jonah, and cast him forth into the
sea: and the sea ceased from her raging. Then the
men feared the Lord exceedingly, and offered a
sacrifce unto the Lord, and made vows.
“Now the Lord had prepared a great fsh to swallow up
Jonah. And Jonah was in the belly of the fsh
three days and three nights.

ထာဝရဘုရားသည် ယောနကို မျိုရန် ငါးကြီးတစ်ကောင်ကို ပြင်ဆင်တော်မူ၏။ ယောနသည် ငါးဝမ်းထဲ၌ သုံးရက်နှင့် သုံးည ပတ်လုံး နေရလေ၏။”

“ထိုအခါ ယောနသည် ငါးဝမ်းထဲမှ မိမိ၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံ ဆုတောင်း၍ လျှောက်သည်မှာ–”

“‘ကျွန်ုပ်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သောကြောင့် ထာဝရဘုရားကို အော်ဟစ်၍၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို ထူးတော်မူ၏။ မရဏနိုင်ငံ၏ ဝမ်းထဲမှ ကျွန်ုပ်အော်ဟစ်၍၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်၏အသံကို ကြားတော်မူ၏။”

[၂၆၉] “‘ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို ပင်လယ်အလယ်ရှိ နက်နဲသော အရပ်သို့ ချပစ်တော်မူသဖြင့်၊ ရေစီးခြင်းသည် ကျွန်ုပ်ကို ဝိုင်းရံလျက် ရှိပါ၏။ ကိုယ်တော်၏ လှိုင်းတံပိုးရှိသမျှတို့သည် ကျွန်ုပ်အပေါ်သို့ လွှမ်းမိုးကြပါပြီ။”

“‘ထိုအခါ ကျွန်ုပ်က၊ ကျွန်ုပ်သည် မျက်မှောက်တော်မှ နှင်ထုတ်ခြင်းကို ခံရပါပြီ။ သို့သော်လည်း ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်ဘက်သို့ တစ်ဖန် ကြည့်ရှုပါဦးမည်ဟု လျှောက်ပါ၏။”

“‘ရေသည် ကျွန်ုပ်၏ အသက်လုအောင် ဝိုင်းရံလျက် ရှိပါ၏။ နက်နဲသော အရပ်သည် ကျွန်ုပ်ကို ဝန်းရံလျက် ရှိပါ၏။ ရေညှိရေမှော်တို့သည် ကျွန်ုပ်၏ ခေါင်းကို ပတ်ရစ်လျက် ရှိပါ၏။”

“‘ကျွန်ုပ်သည် တောင်တို့၏ အခြေသို့ ဆင်းသွားပါပြီ။ မြေကြီးသည် ၎င်း၏တံခါးကျင်တို့နှင့် ကျွန်ုပ်ကို အစဉ်အမြဲ ပိတ်ထားပါပြီ။ သို့သော်လည်း အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်၏ အသက်ကို ပျက်စီးခြင်းမှ ကယ်ဆယ်တော်မူပြီ။”

“‘ကျွန်ုပ်၏ ဝိညာဉ်သည် ကျွန်ုပ်အတွင်း၌ အားလျော့သောအခါ၊ ကျွန်ုပ်သည် ထာဝရဘုရားကို အောက်မေ့ပါ၏။ ကျွန်ုပ်၏ ဆုတောင်းချက်သည် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ရောက်ရှိပါ၏။”

“‘အချည်းနှီးသော အရာများကို ကိုးကွယ်သောသူတို့သည် မိမိတို့၏ ကရုဏာတော်ကို စွန့်ပစ်ကြပါ၏။”

“Then Jonah prayed unto the Lord his God out of the
fsh’s belly, and said:
“I cried by reason of mine affliction unto the Lord,
And He heard me;
Out of the belly of hell cried I,
And Thou heardest my voice.
“For Thou hadst cast me into the deep, [269]
In the midst of the seas;
And the floods compassed me about:
And Thy billows and Thy waves passed over
me.
“Then I said, I am cast out of Thy sight;
212 Prophets and Kings
Yet I will look again toward Thy holy temple.
The waters compassed me about,
Even to the soul:
“The depth closed me round about,
The weeds were wrapped about my head.
I went down to the bottoms of the mountains;
The earth with her bars was about me forever:
“Yet hast Thou brought up my life from corruption, O
Lord my God.
When my soul fainted within me I remembered
the
Lord:
And my prayer came in unto Thee,
Into Thine holy temple.

“‘ကျွန်ုပ်မူကား၊ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းသောအသံနှင့် ကိုယ်တော်အား ယဇ်ပူဇော်ပါမည်။ ကျွန်ုပ်ပြုသော သစ္စာဂတိကို တည်ပါမည်။ ကယ်တင်ခြင်း ကျေးဇူးသည် ထာဝရဘုရားထံတော်မှ လာပါ၏။’” အခန်းကြီး ၁ အငယ် ၇ မှ ၂ အငယ် ၉ အထိ။

“They that observe lying vanities forsake their
own mercy.
But I will sacrifce unto Thee with the voice
of thanksgiving;
I will pay that that I have vowed.
Salvation is of the Lord.”
Verse 7 to 2:9.

နောက်ဆုံးတွင် ယောနသည် “ကယ်တင်ခြင်းကျေးဇူးသည် ထာဝရဘုရားနှင့် ဆိုင်သည်” (ဆာလံ ၃:၈) ကို သင်ယူခဲ့ရသည်။ နောင်တရခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်သော ကျေးဇူးတော်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့်အတူ လွတ်မြောက်မှု ရောက်ရှိလာသည်။ ယောနသည် ပင်လယ်နက်၏ ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ကုန်းပေါ်သို့ အပို့ခံရသည်။

At last Jonah had learned that “salvation belongeth unto
the Lord.” Psalm 3:8. With penitence and a recognition of the saving grace of God, came deliverance. Jonah was released from the perils of the
mighty deep and was cast upon the dry land.

ဘုရားသခင်၏ အစေခံသည် နိနဝေမြို့ကို သတိပေးရန် နောက်တစ်ကြိမ် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံရပြန်သည်။ “ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဒုတိယအကြိမ် ယောနထံသို့ ရောက်လာ၍၊ ‘သင်ထ၍ နိနဝေမြို့ကြီးသို့သွားပြီးလျှင်၊ ငါမှာထားသော စကားကို ထိုမြို့၌ ဟောပြောလော့’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။” ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် မည်သည့်မေးခွန်းမျှ မမေး၊ သံသယမရှိဘဲ မဆိုင်းမတွ နာခံခဲ့သည်။ သူသည် [၂၇၀] “ထ၍ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း နိနဝေမြို့သို့ သွားလေ၏။” ယောန ၃:၁-၃။

Once more the servant of God was commissioned to
warn Nineveh. “The word of the Lord came unto
Jonah the second time, saying, Arise, go unto Nineveh, that great city, and preach unto it the preaching that I bid thee.” This time he did not stop to
“Nineveh, That Great City” 213
question or doubt, but obeyed unhesitatingly. He [270]
“arose, and went unto Nineveh, according to the
word of the Lord.” Jonah 3:1-3.

ယောနသည် မြို့ထဲသို့ ဝင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် “ရက်ပေါင်းလေးဆယ်လွန်လျှင် နိနဝေမြို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်” ဟူသော သတင်းစကားကို စတင်ကြေညာလေသည်။ အငယ် ၄။ သူသည် လမ်းမတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ သွား၍ သတိပေးသံကို ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။

As Jonah entered the city, he began at once to “cry
against” it the message, “Yet forty days, and Nineveh shall be overthrown.” Verse 4. From street
to street he went, sounding the note of warning.

ထိုသတင်းစကားသည် အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပါ။ ဘုရားမဲ့သော မြို့ကြီး၏ လမ်းမများတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော ထိုအော်ဟစ်သံသည် မြို့သူမြို့သားအားလုံး ကြားသိရသည်အထိ တစ်ယောက်မှတစ်ယောက်သို့ လက်ဆင့်ကမ်း ပြောကြားခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ထိုသတင်းစကားကို လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့ပြီး၊ လူအမြောက်အမြားကို သူတို့၏ အပြစ်များကြောင့် တုန်လှုပ်စေကာ နက်ရှိုင်းသော နှိမ့်ချမှုဖြင့် နောင်တရစေခဲ့သည်။

The message was not in vain. The cry that rang through
the streets of the godless city was passed from
lip to lip until all the inhabitants had heard
the startling announcement. The Spirit of God
pressed the message home to every heart and
caused multitudes to tremble because of their sins
and to repent in deep humiliation.

“နိနဝေမြို့သူမြို့သားတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သဖြင့် အစာရှောင်ခြင်းကို ကြေညာကြ၏။ အကြီးဆုံးသောသူမှစ၍ အငယ်ဆုံးသောသူတိုင်အောင် လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ်ကြ၏။ ထိုသတင်းသည် နိနဝေမင်းကြီးထံသို့ ရောက်သောအခါ၊ မင်းကြီးသည် ပလ္လင်တော်မှထ၍ မိမိ၏ ဝတ်လုံကို ချွတ်ပြီးလျှင် လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ်၍ ပြာထဲ၌ ထိုင်နေလေ၏။ ထို့နောက် မင်းကြီးနှင့် မှူးမတ်တို့၏ အမိန့်တော်ဖြင့် နိနဝေမြို့၌ ထုတ်ပြန်ကြေညာသည်မှာ၊ ‘လူဖြစ်စေ၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်စေ၊ နွားစုဖြစ်စေ၊ သိုးစုဖြစ်စေ၊ တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ မမြည်းစမ်းရ။ အစာမစားရ၊ ရေမသောက်ရ။ လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့သည် လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ်၍ ဘုရားသခင်ကို အားကြီးစွာ အော်ဟစ်ရမည်။ လူတိုင်း မိမိတို့ လိုက်သော လမ်းဆိုးကိုလည်းကောင်း၊ မိမိတို့လက်၌ ရှိသော ကြမ်းကြုတ်သောအမှုကိုလည်းကောင်း စွန့်ရမည်။ ဘုရားသခင်သည် နောင်တရ၍ မိမိ၏ ပြင်းထန်သော အမျက်တော်ကို ငြိမ်းစေတော်မူကောင်း မူလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ငါတို့သည် မပျက်စီးဘဲ နေရကြလိမ့်မည်’ ဟု ကြေညာလေ၏။” အငယ် ၅-၉။

“The people of Nineveh believed God, and proclaimed
a fast, and put on sackcloth, from the greatest of
them even to the least of them. For word came
unto the king of Nineveh, and he arose from his
throne, and he laid his robe from him, and covered
him with sackcloth, and sat in ashes. And he
causeth it to be proclaimed and published through
Nineveh by the decree of the king and his nobles,
saying, Let neither man nor beast, herd nor flock,
taste anything: let them not feed, nor drink water:
but let man and beast be covered with sackcloth,
and cry mightily unto God: yea, let them turn
everyone from his evil way, and from the violence
that is in their hands. Who can tell if God will
turn and repent, and turn away from His ferce
anger, that we perish not?” Verses 5-9.

ရှင်ဘုရင်နှင့် မှူးမတ်များ၊ သာမန်လူတန်းစားများ၊ မြင့်မြတ်သူနှင့် နိမ့်ကျသူများအားလုံးသည် “ယောနဟောပြောသော စကားကြောင့် နောင်တရကြ၍” (မဿဲ ၁၂:၄၁) ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်ထံသို့ စုပေါင်းအော်ဟစ်ကြသောအခါ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား ကရုဏာတော်ကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် [၂၇၁] “သူတို့သည် မိမိတို့ လိုက်သော လမ်းဆိုးကို စွန့်၍ ပြုသော အကျင့်ကို မြင်တော်မူလျှင်၊ သူတို့အပေါ်၌ ရောက်စေမည်ဟု မိန့်တော်မူသော ဘေးကို မရောက်စေဘဲ နောင်တရတော်မူ၏။” ယောန ၃:၁၀။ သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းဘေးသည် ကင်းဝေးသွားခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလနိုင်ငံ၏ ဘုရားသခင်သည် တပါးအမျိုးသားလောကတွင် ချီးမြှောက်ခြင်းနှင့် ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရကာ၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်သည် ရိုသေခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ နိနဝေမြို့သည် ဘုရားသခင်ကို မေ့လျော့ခြင်းနှင့် ဂုဏ်မောက်ခြင်းတို့ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်နိုင်ငံများ၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံရရန်အတွက် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့သေးသည်။ [အာရှုရိနိုင်ငံ ပျက်စီးခြင်းအကြောင်းကို အခန်း ၃၀ တွင် ကြည့်ပါ။]

As king and nobles, with the common people, the high
and the low, “repented at the preaching of Jonas”
(Matthew 12:41) and united in crying to the God
of heaven, His mercy was granted them. He “saw [271]
214 Prophets and Kings
their works, that they turned from their evil way;
and God repented of the evil, that He had said
that He would do unto them; and He did it not.”
Jonah 3:10. Their doom was averted, the God
of Israel was exalted and honored throughout the
heathen world, and His law was revered. Not until
many years later was Nineveh to fall a prey to the
surrounding nations through forgetfulness of God
and through boastful pride. [For an account of the
downfall of Assyria, see chapter 30.]

နိနဝေမြို့သည် ဆိုးညစ်သော်လည်း လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ်ကာ ပြာထဲ၌ ထိုင်၍ နောင်တရသောကြောင့် ဘုရားသခင်က ချမ်းသာပေးရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ယောန သိရှိသောအခါ၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ပထမဦးဆုံး ဝမ်းမြောက်ရမည့်သူ ဖြစ်သင့်သော်လည်း၊ ထိုသို့ပြုမည့်အစား မိမိကိုယ်ကို ပရောဖက်အတုအယောင်အဖြစ် အထင်ခံရမည်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းအပေါ် စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် ထိုဆင်းရဲသော မြို့ကြီးရှိ ဝိညာဉ်များ၏ အဆမတန် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို သူ မျက်ကွယ်ပြုခဲ့သည်။ နောင်တရသော နိနဝေလူမျိုးတို့အပေါ် ဘုရားသခင် ပြသတော်မူသော ကရုဏာသည် “ယောနကို အလွန်စိတ်ဆိုးစေ၍၊ သူသည် အမျက်ထွက်လေ၏။” သူက ထာဝရဘုရားအား “ကျွန်ုပ်သည် မိမိပြည်၌ ရှိစဉ်အခါ ဤသို့ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မပြောခဲ့ပါသလော။ ထိုကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် တာရှုမြို့သို့ အရင်ပြေးပါ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် ကျေးဇူးတော်ရှိသော ဘုရား၊ ကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံသော ဘုရား၊ စိတ်ရှည်၍ မေတ္တာကရုဏာ ကြီးမားသော ဘုရား၊ ဘေးဒုက္ခပေးမည်ဟု မိန့်တော်မူသော်လည်း နောင်တရတော်မူသော ဘုရားဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ်သိပါ၏” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ယောန ၄:၁၊ ၂။

When Jonah learned of God’s purpose to spare the city
that, notwithstanding its wickedness, had been led
to repent in sackcloth and ashes, he should have
been the frst to rejoice because of God’s amazing
grace; but instead he allowed his mind to dwell
upon the possibility of his being regarded as a
false prophet. Jealous of his reputation, he lost
sight of the infnitely greater value of the souls
in that wretched city. The compassion shown by
God toward the repentant Ninevites “displeased
Jonah exceedingly, and he was very angry.” “Was
not this my saying,” he inquired of the Lord,
“when I was yet in my country? Therefore I fled
before unto Tarshish: for I knew that Thou art a
gracious God, and merciful, slow to anger, and
of great kindness, and repentest Thee of the evil.”
Jonah 4:1, 2.

သူသည် သူ၏ သံသယဝင်ခြင်းနှင့် မေးခွန်းထုတ်ခြင်း အကျင့်ဟောင်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့် တစ်ဖန် လွှမ်းမိုးခြင်း ခံခဲ့ရပြန်သည်။ အခြားသူများ၏ အကျိုးစီးပွားကို မျက်ကွယ်ပြုကာ မြို့ကြီး ဘေးကင်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရမည့်အစား သေရခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် သူ၏ မကျေနပ်မှုအတွင်း “အို ထာဝရဘုရား၊ ကျွန်ုပ်၏ အသက်ကို ယူတော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်သည် အသက်ရှင်ခြင်းထက် သေခြင်းက သာ၍ ကောင်းပါ၏” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။

Once more he yielded to his inclination to question and
doubt, and once more he was overwhelmed with
discouragement. Losing sight of the interests of
others, and feeling as if he would rather die than
live to see the city spared, in his dissatisfaction he
exclaimed, “Now, O Lord, take, I beseech Thee,
my life from me; for it is better for me to die than
to live.”
“Nineveh, That Great City” 215

“‘သင်သည် အမျက်ထွက်ခြင်းသည် ကောင်းသလော’ ဟု ထာဝရဘုရား မေးတော်မူ၏။ [၂၇၂] ယောနသည် မြို့ပြင်သို့ထွက်၍ မြို့၏ အရှေ့ဘက်၌ ထိုင်နေလေ၏။ ထိုနေရာတွင် တဲတစ်လုံးကို ဆောက်၍ မြို့၌ မည်သို့ဖြစ်မည်ကို မြင်ရအောင် ထိုတဲအရိပ်၌ ထိုင်နေ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ကန္နကူပင် (ဂျုံပင်) တစ်ပင်ကို အမြန်ပေါက်စေ၍ ယောန၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အရိပ်ဖြစ်စေသဖြင့်၊ သူ၏ စိတ်မချမ်းသာခြင်းမှ ကယ်တင်တော်မူ၏။ ယောနသည် ထိုအပင်ကြောင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်လေ၏။” အငယ် ၃-၆။

“Doest thou well to be angry?” the Lord inquired. “So [272]
Jonah went out of the city, and sat on the east
side of the city, and there made him a booth, and
sat under it in the shadow, till he might see what
would become of the city. And the Lord God prepared a gourd, and made it to come up over Jonah,
that it might be a shadow over his head, to deliver
him from his grief. So Jonah was exceeding glad
of the gourd.” Verses 3-6.

ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် ယောနအား လက်တွေ့သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးတော်မူခဲ့သည်။ “နောက်တစ်နေ့ မိုးလင်းသောအခါ ဘုရားသခင်သည် ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို ပြင်ဆင်တော်မူသဖြင့်၊ ထိုပိုးကောင်သည် ကန္နကူပင်ကို ကိုက်သဖြင့် အပင်သည် ညှိုးနွမ်းသွားလေ၏။ နေထွက်သောအခါ ဘုရားသခင်သည် ပြင်းထန်သော အရှေ့လေကို တိုက်စေတော်မူသဖြင့်၊ နေသည် ယောန၏ ခေါင်းကို ပူလောင်စေသောကြောင့် သူသည် မူးမေ့၍ မိမိကိုယ်ကို သေချင်သောစိတ် ရှိသဖြင့် ‘ကျွန်ုပ်သည် အသက်ရှင်ခြင်းထက် သေခြင်းက သာ၍ ကောင်းပါ၏’ ဟု ဆိုလေ၏။”

Then the Lord gave Jonah an object lesson. He “prepared
a worm when the morning rose the next day, and
it smote the gourd that it withered. And it came
to pass, when the sun did arise, that God prepared
a vehement east wind; and the sun beat upon the
head of Jonah, that he fainted, and wished in himself to die, and said, It is better for me to die than
to live.”

ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ပရောဖက်ကို တစ်ဖန် မိန့်တော်မူသည်မှာ– “‘ထိုကန္နကူပင်အတွက်ကြောင့် သင်သည် အမျက်ထွက်ခြင်းသည် ကောင်းသလော’ ဟု မေးတော်မူလျှင်၊ သူက ‘ကျွန်ုပ်သည် သေသည်တိုင်အောင် အမျက်ထွက်ခြင်းသည် ကောင်းပါ၏’ ဟု လျှောက်လေ၏။”

Again God spoke to His prophet, “Doest thou well to be
angry for the gourd?” And he said, “I do well to
be angry, even unto death.”

“ထိုအခါ ထာဝရဘုရားက၊ ‘သင်သည် မစိုက်မပျိုး၊ မပြုစုဘဲ တစ်ညတည်းနှင့် ပေါက်၍ တစ်ညတည်းနှင့် ပျက်စီးသော ကန္နကူပင်ကို နှမြောသေး၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်၊ ဝဲလက်နှင့် ယာလက်ကိုမျှ မခွဲခြားနိုင်သောသူ တစ်သိန်းနှစ်သောင်းကျော်နှင့် များစွာသော တိရစ္ဆာန်တို့ရှိရာ နိနဝေမြို့ကြီးကို ငါသည် သာ၍ နှမြောသင့်သည် မဟုတ်လော’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။” အငယ် ၇-၁၁။

“Then said the Lord, Thou hast had pity on the gourd, for
the which thou hast not labored, neither madest it
grow; which came up in a night, and perished in a
night: and should not I spare Nineveh, that great
city, wherein are more than sixscore thousand
persons that cannot discern between their right
hand and their left hand; and also much cattle?”
Verses 7-11.

ယောနသည် ရှုပ်ထွေးကာ၊ အရှက်ရပြီး နိနဝေမြို့ကို ကယ်တင်ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ထိုမြို့ကြီးအား သတိပေးရန် ပေးအပ်ထားသော တာဝန်ကိုမူ သူ ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ထားသော ဖြစ်ရပ်သည် ဖြစ်မလာခဲ့သော်လည်း၊ သတိပေးချက် သတင်းစကားမှာမူ ဘုရားသခင်ထံမှပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော် ဘုန်းအသရေသည် တပါးအမျိုးသားတို့ကြားတွင် ထင်ရှားခဲ့သည်။ “မှောင်မိုက်နှင့် သေမင်း၏ အရိပ်ထဲ၌ နေ၍၊ ဆင်းရဲခြင်းနှင့် သံခြေချင်းခတ်ခြင်းကို ခံရသောသူတို့” သည် “ဒုက္ခရောက်သောအခါ ထာဝရဘုရားကို အော်ဟစ်ကြသဖြင့်၊” “ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ဒုက္ခမှ ကယ်လွှတ်တော်မူ၏။ သူတို့ကို မှောင်မိုက်နှင့် သေမင်း၏ အရိပ်ထဲမှ ထုတ်ဆောင်၍၊ သူတို့၏ နှောင်ကြိုးကို ဖြတ်တော်မူ၏။” “နှုတ်ကပတ်တော်ကို စေလွှတ်၍ သူတို့ကို ချမ်းသာပေးတော်မူ၏။ ပျက်စီးခြင်းဘေးမှ ကယ်လွှတ်တော်မူ၏။” ဆာလံ ၁၀၇:၁၀၊ ၁၃၊ ၁၄၊ ၂၀။

Confused, humiliated, and unable to understand God’s
purpose in sparing Nineveh, Jonah nevertheless
had fulflled the commission given him to warn
that great city; and though the event predicted did
not come to pass, yet the message of warning was [273]
nonetheless from God. And it accomplished the
216 Prophets and Kings
purpose God designed it should. The glory of His
grace was revealed among the heathen. Those
who had long been sitting “in darkness and in
the shadow of death, being bound in affliction
and iron,” “cried unto the Lord in their trouble,”
and “He saved them out of their distresses. He
brought them out of darkness and the shadow of
death, and brake their bands in sunder.” “He sent
His word, and healed them, and delivered them
from their destructions.” Psalm 107:10, 13, 14,
20.

ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ မြေကြီးပေါ်က သာသနာလုပ်ငန်းအတွင်း နိနဝေမြို့၌ ယောန၏ ဟောပြောမှုကြောင့် ရရှိခဲ့သော ကောင်းကျိုးများကို ရည်ညွှန်းခဲ့ပြီး၊ ထိုတပါးအမျိုးသား ဗဟိုချက်ရှိ လူသားများကို ကိုယ်တော်၏ခေတ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးဟု ဆိုကြသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည်။ [၂၇၄] “နိနဝေမြို့သားတို့သည် ယောနဟောပြောသော စကားကြောင့် နောင်တရကြသောကြောင့်၊ တရားစီရင်သောအခါ ဤလူမျိုးနှင့်အတူ ထ၍ သူတို့၏ အပြစ်ကို စီရင်ကြလိမ့်မည်။ ကြည့်ရှုလော့၊ ယောနထက် ကြီးမြတ်သောသူသည် ဤအရပ်၌ ရှိ၏” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ မဿဲ ၁၂:၄၀၊ ၄၁။ ကုန်သွယ်မှု၏ ဆူညံသံများနှင့် အရောင်းအဝယ် အငြင်းပွားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော၊ လူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကျိုးအတွက် ရနိုင်သမျှ ရယူရန် ကြိုးစားနေကြသော ဤအလုပ်များလှသည့် လောကထဲသို့ ခရစ်တော် ကြွလာခဲ့သည်။ ထိုရှုပ်ထွေးမှုများကြားတွင် ကိုယ်တော်၏ အသံတော်သည် ဘုရားသခင်၏ တံပိုးသံကဲ့သို့ ကြားခဲ့ရသည်မှာ– “လူသည် ဤလောကတစ်ခုလုံးကို ရသော်လည်း မိမိဝိညာဉ် ရှုံးလျှင် အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း။ မိမိဝိညာဉ်အတွက် အဘယ်အရာကို ပေးနိုင်သနည်း။” မာကု ၈:၃၆၊ ၃၇။

Christ during His earthly ministry referred to the good
wrought by the preaching of Jonah in Nineveh,
and compared the inhabitants of that heathen cen-
[274] ter with the professed people of God in His day.
“The men of Nineveh,” He declared, “shall rise
in judgment with this generation, and shall condemn it: because they repented at the preaching of
Jonas; and, behold, a greater than Jonas is here.”
Matthew 12:40, 41. Into the busy world, flled
with the din of commerce and the altercation of
trade, where men were trying to get all they could
for self, Christ had come; and above the confusion His voice, like the trump of God, was heard:
“What shall it proft a man, if he shall gain the
whole world, and lose his own soul? or what shall
a man give in exchange for his soul?” Mark 8:36,
37.

ယောန၏ ဟောပြောချက်သည် နိနဝေမြို့သားများအတွက် အတိတ်နိမိတ် ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်၏ ဟောပြောချက်သည်လည်း ကိုယ်တော်၏ ခေတ်လူများအတွက် အတိတ်နိမိတ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် နှုတ်ကပတ်တော်ကို လက်ခံပုံမှာ မည်မျှ ကွာခြားလှသနည်း။ သို့သော်လည်း လျစ်လျူရှုမှုနှင့် ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်မှုများကြားတွင် ကယ်တင်ရှင်သည် ကိုယ်တော်၏ တာဝန် ပြီးဆုံးသည်အထိ အစဉ်တစိုက် အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

As the preaching of Jonah was a sign to the Ninevites,
so Christ’s preaching was a sign to His generation. But what a contrast in the reception of the
word! Yet in the face of indifference and scorn
the Saviour labored on and on, until He had accomplished His mission.
“Nineveh, That Great City” 217

ဤသင်ခန်းစာသည် ယနေ့ခေတ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ စေတမန်များအတွက် ဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ် နိုင်ငံအသီးသီးရှိ မြို့ကြီးများသည်လည်း ရှေးခေတ် နိနဝေမြို့သားများကဲ့သို့ပင် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်အင်္ဂါရပ်များနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များကို သိရှိရန် အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသည်။ ခရစ်တော်၏ သံတမန်များသည် လူတို့အား များစွာ မျက်ကွယ်ပြုခံထားရသော ပို၍ မြင့်မြတ်သော ကမ္ဘာဆီသို့ ညွှန်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာ၏ သွန်သင်ချက်အရ တည်တံ့မည့် တစ်ခုတည်းသော မြို့မှာ ဘုရားသခင် ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်တော်မူသော မြို့ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်း မျက်စိဖြင့် လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ အသက်ရှင်သော ဘုန်းအသရေဖြင့် တောက်ပနေသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ တံခါးခုံကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင် အစေခံများမှတစ်ဆင့် သခင်ယေရှုသည် လူသားတို့အား မသေနိုင်သော အမွေအနှစ်ကို ရရှိရန် သန့်ရှင်းသော ရည်မှန်းချက်ဖြင့် ကြိုးစားကြရန် ခေါ်ယူနေပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်အနီး၌ ဘဏ္ဍာစုဆောင်းရန် တိုက်တွန်းနေပါသည်။

The lesson is for God’s messengers today, when the cities
of the nations are as verily in need of a knowledge of the attributes and purposes of the true
God as were the Ninevites of old. Christ’s ambassadors are to point men to the nobler world, which
has largely been lost sight of. According to the
teaching of the Holy Scriptures, the only city that
will endure is the city whose builder and maker
is God. With the eye of faith man may behold
the threshold of heaven, flushed with God’s living
glory. Through His ministering servants the Lord
Jesus is calling upon men to strive with sanctifed
ambition to secure the immortal inheritance. He
urges them to lay up treasure beside the throne of
God.

မြို့သူမြို့သားတို့၏ အစီအစဉ်တကျ ရှိနေသော ဆိုးညစ်မှုများ တစတစ တိုးပွားလာခြင်းကြောင့် [၂၇၅] တစ်လောကလုံးအနှံ့ အပြစ်ကျရောက်ခြင်းသည် လျင်မြန်စွာနှင့် သေချာစွာ ရောက်ရှိလာနေသည်။ ပျံ့နှံ့နေသော ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများသည် လူသားတို့၏ ကလောင်ဖြင့် ဖော်ပြနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပါသည်။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပဋိပက္ခ၊ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုနှင့် လိမ်လည်မှုများ ပေါ်ပေါက်နေသည်။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ဥပဒေမဲ့မှု၊ လူသားတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို လျစ်လျူရှုမှု၊ လူ့အသက်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ဖျက်ဆီးမှု စသည့် စိတ်နှလုံးနာကျင်ဖွယ်ရာ မှတ်တမ်းများကို သယ်ဆောင်လာပါသည်။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ စိတ်ဖောက်ပြန်မှု၊ လူသတ်မှုနှင့် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေမှုများ တိုးပွားလာသည်ကို သက်သေပြနေသည်။

There is coming rapidly and surely an almost universal [275]
guilt upon the inhabitants of the cities, because
of the steady increase of determined wickedness.
The corruption that prevails is beyond the power
of the human pen to describe. Every day brings
fresh revelations of strife, bribery, and fraud; every day brings its heart-sickening record of violence and lawlessness, of indifference to human
suffering, of brutal, fendish destruction of human
life. Every day testifes to the increase of insanity,
murder, and suicide.

စာတန်သည် ခေတ်အဆက်ဆက်မှစ၍ ယေဟောဝါဘုရား၏ ကောင်းမြတ်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို လူတို့မသိနားမလည်စေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်တွင် ဖော်ပြထားသော ကြီးမြတ်သောအရာများဖြစ်သည့် တရားမျှတခြင်း၊ ကရုဏာထားခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုင်ရာ မူဝါဒများကို လူတို့၏အမြင်မှ ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ လူတို့သည် မိမိတို့ယခုရှင်သန်နေသော ခေတ်ကာလ၏ အံ့ဖွယ်တိုးတက်မှုနှင့် အလင်းပွင့်မှုတို့ကို ဝါကြွားကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်မူကား ကမ္ဘာမြေကြီးသည် ဒုစရိုက်နှင့် အကြမ်းဖက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်သည် ပယ်ဖျက်ခြင်းခံရပြီဖြစ်ကြောင်း၊ သမ္မာကျမ်းစာသည်လည်း ယုံကြည်စိတ်ချရမှုမရှိကြောင်း လူတို့က ကြေညာကြသည်။ ထိုသို့ပြုခြင်း၏ ရလဒ်အနေဖြင့် နောဧခေတ်နှင့် ဖောက်ပြန်သော ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ခေတ်ကာလနောက်ပိုင်း မမြင်ဖူးခဲ့သော ဆိုးယုတ်မှုလှိုင်းလုံးကြီးသည် ၂၁၈ ပရောဖက်များနှင့် ရှင်ဘုရင်များ တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ လွှမ်းမိုးရိုက်ခတ်နေသည်။ စိတ်နှလုံး၏ မြင့်မြတ်မှု၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်မှုတို့သည် တားမြစ်ထားသောအရာများကို တပ်မက်သောကိလေသာ၏ အလိုကိုဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် လဲလှယ်ခြင်းခံနေရသည်။ အကျိုးအမြတ်အတွက် ကျူးလွန်ခဲ့ကြသော ရာဇဝတ်မှုများ၏ မည်းမှောင်သော မှတ်တမ်းများသည် သွေးပျက်ဖွယ်ကောင်းပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေပါသည်။

From age to age Satan has sought to keep men in ignorance of the benefcent designs of Jehovah. He
has endeavored to remove from their sight the
great things of God’s law—the principles of justice, mercy, and love therein set forth. Men boast
of the wonderful progress and enlightenment of
the age in which we are now living; but God sees
the earth flled with iniquity and violence. Men
declare that the law of God has been abrogated,
that the Bible is not authentic; and as a result, a
218 Prophets and Kings
tide of evil, such as has not been seen since the
days of Noah and of apostate Israel, is sweeping
over the world. Nobility of soul, gentleness, piety,
are bartered away to gratify the lust for forbidden
things. The black record of crime committed for
the sake of gain is enough to chill the blood and
fll the soul with horror.

ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာတော်နှင့်ပြည့်စုံသော ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်သူတို့အား စိတ်ရှည်သည်းခံမှု၊ ကြင်နာသနားမှုတို့ဖြင့် ဆက်ဆံတော်မူ၏။ သို့သော်လည်း၊ လူတို့သည် သန့်ရှင်းသောကျမ်းစာ၌ ဖော်ပြထားသော နတ်သက်တော်ဆိုင်ရာ ပညတ်တော်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခွင့် အခွင့်အရေးများစွာ ရရှိနေကြသည့် ယနေ့ခေတ်ကာလတွင်၊ စကြဝဠာ၏ ကြီးမြတ်သောအုပ်စိုးရှင်သည် [၂၇၆] အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ရာဇဝတ်မှုများ စိုးမိုးနေသော ဆိုးယုတ်သည့် မြို့ကြီးများကို နှစ်သက်အားရတော်မမူနိုင်ပါ။ ဆက်လက်၍ နားမထောင်ဘဲနေသူတို့အပေါ် ထားရှိသော ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်းသည် အဆုံးသတ်ရန် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်နေပြီဖြစ်သည်။

Our God is a God of mercy. With long-sufferance and
tender compassion He deals with the transgressors of His law. And yet, in this our day, when
men and women have so many opportunities for
becoming familiar with the divine law as revealed
in Holy Writ, the great Ruler of the universe can-
[276] not behold with any satisfaction the wicked cities,
where reign violence and crime. The end of God’s
forbearance with those who persist in disobedience is approaching rapidly.

ကျဆုံးနေသော လောကီသားတို့အပေါ် အမြင့်ဆုံးသောအုပ်စိုးရှင်၏ ဆက်ဆံဆောင်ရွက်ပုံများ ရုတ်တရက်နှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ပြောင်းလဲသွားခြင်းအပေါ် လူတို့သည် အံ့အားသင့်သင့်ပါသလော။ ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်ခြင်းနှင့် တိုးပွားလာသော ရာဇဝတ်မှုများနောက်တွင် ပြစ်ဒဏ်လိုက်လာခြင်းအပေါ် သူတို့သည် အံ့အားသင့်သင့်ပါသလော။ လှည့်ဖြားခြင်းနှင့် လိမ်လည်ခြင်းတို့ဖြင့် မတရားသော အကျိုးအမြတ်ကို ရယူထားသူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်က ပျက်စီးခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းလာခြင်းအပေါ် သူတို့သည် အံ့အားသင့်သင့်ပါသလော။ ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များနှင့်ပတ်သက်၍ ပိုမိုတောက်ပသောအလင်းသည် သူတို့၏လမ်းခရီးပေါ်တွင် ထွန်းလင်းနေသော်လည်း၊ လူအများစုသည် ယေဟောဝါ၏ အုပ်စိုးမှုကို အသိအမှတ်ပြုရန် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး၊ ကောင်းကင်အစိုးရကို ပုန်ကန်မှုအားလုံးကို စတင်ဖန်တီးသူ၏ အလံမည်းအောက်တွင်သာ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

Ought men to be surprised over a sudden and unexpected
change in the dealings of the Supreme Ruler with
the inhabitants of a fallen world? Ought they to be
surprised when punishment follows transgression
and increasing crime? Ought they to be surprised
that God should bring destruction and death upon
those whose ill-gotten gains have been obtained
through deception and fraud? Notwithstanding
the fact that increasing light regarding God’s requirements has been shining on their pathway,
many have refused to recognize Jehovah’s rulership, and have chosen to remain under the black
banner of the originator of all rebellion against
the government of heaven.

ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်းသည် အလွန်ပင် ကြီးမားလှပါသည်။ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်များအပေါ် ဆက်တိုက်ဆိုသလို စော်ကားနေကြခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ အံ့ဩမိရသည်။ အနန္တတန်ခိုးရှင်သည် မိမိ၏ ဂုဏ်အင်္ဂါရပ်များကို “နိနဝေမြို့ကြီး” ၂၁၉ ထိန်းချုပ်တားဆီးထားတော်မူသည်။ သို့သော် ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ တရားမျှတသော တောင်းဆိုချက်များကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဆန့်ကျင်ကြသော ဆိုးယုတ်သူများကို ကိုယ်တော်သည် ဧကန်အမှန်ပင် ထ၍ ပြစ်ဒဏ်ပေးတော်မူမည်ဖြစ်သည်။

The forbearance of God has been very great—so great
that when we consider the continuous insult to His
holy commandments, we marvel. The Omnipotent One has been exerting a restraining power
“Nineveh, That Great City” 219
over His own attributes. But He will certainly
arise to punish the wicked, who so boldly defy
the just claims of the Decalogue.

ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား နောင်တရရန် စမ်းသပ်ကာလတစ်ခုကို ခွင့်ပြုထားတော်မူ၏။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ စိတ်ရှည်သည်းခံမှု ကုန်ဆုံးသွားမည့် အမှတ်တစ်ခုရှိပြီး၊ ထိုအခါတွင် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများသည် မလွဲမသွေ လိုက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် လူတို့နှင့် မြို့ပြများကို ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်မှ ကယ်တင်ရန် ကရုဏာဖြင့် သတိပေးချက်များပေးကာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ သည်းခံတော်မူ၏။ သို့သော် ကရုဏာတော်အတွက် အသနားခံမှုများကို နားညောင်းတော့မည်မဟုတ်သည့် အချိန်တစ်ခု ရောက်လာလိမ့်မည်။ ထိုအခါ အမှန်တရား၏အလင်းကို ဆက်လက်ငြင်းပယ်နေသော ပုန်ကန်သည့်အုပ်စုကို သူတို့ကိုယ်တိုင်အတွက်လည်းကောင်း၊ သူတို့၏ပုံသက်သေဖြင့် လွှမ်းမိုးခြင်းခံရမည့်သူများအတွက်လည်းကောင်း ကရုဏာတော်ဖြင့် သုတ်သင်ဖယ်ရှားခြင်း ခံရလိမ့်မည်။

God allows men a period of probation; but there is a
point beyond which divine patience is exhausted,
and the judgments of God are sure to follow. The
Lord bears long with men, and with cities, mercifully giving warnings to save them from divine
wrath; but a time will come when pleadings for
mercy will no longer be heard, and the rebellious
element that continues to reject the light of truth
will be blotted out, in mercy to themselves and to
those who would otherwise be influenced by their
example.

မည်သည့်လူသား၏ ဆေးဝါးဖြင့်မျှ မကုသနိုင်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ကမ္ဘာပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာတော့မည့်အချိန်သည် [၂၇၇] နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခြင်း ခံနေရသည်။ ပင်လယ်နှင့် ကုန်းမြေတို့တွင် ဘေးအန္တရာယ်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ မြေငလျင်များ၊ လေဆင်နှာမောင်းများ၊ မီးလောင်မှုများနှင့် ရေကြီးမှုများကြောင့် အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်များစွာ ဆုံးရှုံးနေရသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မကြာခဏ ကြားသိနေရပါသည်။ အပေါ်ယံအားဖြင့် ဤဘေးအန္တရာယ်များသည် လူသားတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်သော၊ စနစ်တကျမရှိသည့် သဘာဝတရား၏ မမျှော်လင့်ဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုများကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ ထိုအရာအားလုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးတို့အား မိမိတို့၏ ဘေးအန္တရာယ်ကို သတိပြုမိစေရန် ဘုရားသခင် အသုံးပြုတော်မူသော နည်းလမ်းများထဲမှ အချို့ပင်ဖြစ်သည်။

The time is at hand when there will be sorrow in the [277]
world that no human balm can heal. The Spirit of
God is being withdrawn. Disasters by sea and by
land follow one another in quick succession. How
frequently we hear of earthquakes and tornadoes,
of destruction by fre and flood, with great loss of
life and property! Apparently these calamities are
capricious outbreaks of disorganized, unregulated
forces of nature, wholly beyond the control of
man; but in them all, God’s purpose may be read.
They are among the agencies by which He seeks
to arouse men and women to a sense of their
danger.

မြို့ကြီးများရှိ ဘုရားသခင်၏ စေတမန်များသည် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဝမ်းမြောက်ဖွယ် သတင်းကောင်းကို ကြေညာရန် ကြိုးစားနေစဉ် ရင်ဆိုင်ရသော ဆိုးယုတ်မှု၊ မတရားမှုနှင့် ယိုယွင်းပျက်စီးမှုများအပေါ် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း မရှိသင့်ပါ။ ထာဝရဘုရားသည် ဆိုးယုတ်သော ကောရိန္သုမြို့ရှိ တမန်တော်ပေါလုအား ပေးခဲ့သော စကားအတိုင်း ထိုကဲ့သို့သော အမှုတော်ဆောင်တိုင်းကို အားပေးလိုတော်မူသည်မှာ- “မကြောက်နှင့်။ တိတ်ဆိတ်စွာမနေနှင့်၊ မြွက်ဟ၍ချော့မော့လော့။ ငါသည် သင်နှင့်အတူရှိ၏။ သင့်ကိုနှောင့်ရှက်ခြင်းငှါ အဘယ်သူမျှ မလုပ်ရ။ ၂၂၀ ပရောဖက်များနှင့် ရှင်ဘုရင်များ ဤမြို့၌ ငါ့လူအများရှိကြသည်” (တမန်တော် ၁၈:၉၊ ၁၀) ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ကယ်တင်ခြင်း အမှုတော်တွင် ပါဝင်နေသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ပါ အကြံပေးချက်များကို နားမထောင်သူများစွာ ရှိသော်လည်း၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးသည် အလင်းနှင့် အမှန်တရားကိုလည်းကောင်း၊ စိတ်ရှည်သည်းခံသော ကယ်တင်ရှင်၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်များကိုလည်းကောင်း ကျောခိုင်းသွားမည်မဟုတ်ကြောင်း သတိရသင့်သည်။ အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ရာဇဝတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မြို့တိုင်းတွင် စနစ်တကျ သွန်သင်ပေးပါက ယေရှု၏ နောက်လိုက်များ ဖြစ်လာမည့်သူများစွာ ရှိပါသည်။ ထိုသို့ဖြင့် လူပေါင်းထောင်ချီ၍ ကယ်တင်ခြင်းအမှန်တရားကို ကြားသိနိုင်ပြီး ခရစ်တော်ကို မိမိ၏ တစ်ကိုယ်ရေကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လက်ခံလာစေရန် လမ်းပြပေးနိုင်ပါသည်။ [၂၇၈] ယနေ့ ကမ္ဘာသားတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားမှာ “သင်တို့သည် အဆင်သင့်ရှိနေကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့မထင်မှတ်သောအချိန်တွင် လူသားသည် ကြွလာလိမ့်မည်” (မဿဲ ၂၄:၄၄) ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင်၊ အထူးသဖြင့် နိုင်ငံအသီးသီးရှိ မြို့ကြီးများတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော အခြေအနေများသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ရာအချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် လောကီအရာအားလုံး၏ အဆုံးသတ်သည် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာနေပါသည်။

God’s messengers in the great cities are not to become
discouraged over the wickedness, the injustice,
the depravity, which they are called upon to face
while endeavoring to proclaim the glad tidings
of salvation. The Lord would cheer every such
worker with the same message that He gave to the
apostle Paul in wicked Corinth: “Be not afraid,
but speak, and hold not thy peace: for I am with
220 Prophets and Kings
thee, and no man shall set on thee to hurt thee:
for I have much people in this city.” Acts 18:9,
10. Let those engaged in soul-saving ministry
remember that while there are many who will not
heed the counsel of God in His word, the whole
world will not turn from light and truth, from the
invitations of a patient, forbearing Saviour. In every city, flled though it may be with violence and
crime, there are many who with proper teaching
may learn to become followers of Jesus. Thousands may thus be reached with saving truth and
be led to receive Christ as a personal Saviour.
[278] God’s message for the inhabitants of earth today is, “Be
ye also ready: for in such an hour as ye think not
the Son of man cometh.” Matthew 24:44. The
conditions prevailing in society, and especially in
the great cities of the nations, proclaim in thunder
tones that the hour of God’s judgment is come
and that the end of all things earthly is at hand.

ကျွန်ုပ်တို့သည် ခေတ်ကာလများ၏ အကျပ်အတည်း အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် ကာလ၏ အခြေ၌ ရပ်နေကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများဖြစ်သော မီးဘေး၊ ရေဘေး၊ ငလျင်ဘေးတို့သည် စစ်မက်ဖြစ်ပွားခြင်းနှင့် သွေးချောင်းစီးခြင်းတို့နှင့်အတူ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အလျင်အမြန် လိုက်လာလိမ့်မည်။ ကြီးမြတ်ပြီး အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် အဖြစ်အပျက်များ ယခုအချိန်တွင် ဖြစ်ပျက်လာခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ အံ့ဩမနေသင့်ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကရုဏာတော်ကောင်းကင်တမန်သည် နောင်တမရသောသူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် ကြာရှည်စွာ ဆက်လက်ရှိနေမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

We are standing on the threshold of the crisis of
the ages. In quick succession the judgments of
God will follow one another—fre, and flood, and
earthquake, with war and bloodshed. We are not
to be surprised at this time by events both great
and decisive; for the angel of mercy cannot remain
much longer to shelter the impenitent.

“ကြည့်ရှုလော့၊ ထာဝရဘုရားသည် မိမိနေရာတော်ထဲက ထွက်၍၊ မြေကြီးသားတို့၌ သူတို့ပြုသောဒုစရိုက်အပြစ်ကို စစ်ဆေးစီရင်တော်မူမည်။ မြေကြီးသည် မိမိအပေါ်မှာ သွန်းလောင်းသော သွေးကို ထင်ရှားစေလိမ့်မည်။ မိမိအပေါ်မှာ အသတ်ခံရသောသူတို့ကို နောက်တဖန် ဖုံးအုပ်၍မထားရ” (ဟေရှာယ ၂၆:၂၁)။ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်မုန်တိုင်းသည် စုရုံးနေပြီဖြစ်သည်။ ယောန၏ ဟောပြောချက်အောက်တွင် နိနဝေမြို့သားများ ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ကရုဏာတော်၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်များကို တုံ့ပြန်ပြီး နတ်သက်တော်ဆိုင်ရာ အုပ်စိုးရှင်၏ ပညတ်တော်များကို နာခံခြင်းဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လာသူတို့သာလျှင် ရပ်တည်နိုင်ကြလိမ့်မည်။ ဖြောင့်မတ်သူတို့သာလျှင် ပျက်စီးခြင်း “နိနဝေမြို့ကြီး” ၂၂၁ ကျော်လွန်သွားသည့်တိုင်အောင် ဘုရားသခင်၌ ခရစ်တော်နှင့်အတူ ဝှက်ထားခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ စိတ်ဝိညာဉ်၏ ဆုတောင်းသံသည် ဤသို့ဖြစ်ပါစေ-

“Behold, the Lord cometh out of His place to punish the
inhabitants of the earth for their iniquity: the earth
also shall disclose her blood, and shall no more
cover her slain.” Isaiah 26:21. The storm of God’s
wrath is gathering; and those only will stand who
respond to the invitations of mercy, as did the
inhabitants of Nineveh under the preaching of
Jonah, and become sanctifed through obedience
to the laws of the divine Ruler. The righteous
alone shall be hid with Christ in God till the des
“Nineveh, That Great City” 221
olation be overpast. Let the language of the soul
be:

“ကျွန်ုပ်၌ အခြားခိုလှုံရာမရှိပါ၊ အားကိုးရာမဲ့သော ကျွန်ုပ်၏ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်တော်၌သာ တွယ်ကပ်နေပါ၏။ ကျွန်ုပ်ကို တစ်ယောက်တည်း မစွန့်ပစ်ပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်ကို ဆက်လက်ထောက်မပြီး နှစ်သိမ့်ပေးတော်မူပါ။

“Other refuge have I none,
Hangs my helpless soul on Thee;
Leave, O, leave me not alone!
Still support and comfort me.

ကျွန်ုပ်ကို ဝှက်ထားပါ၊ အို ကျွန်ုပ်၏ကယ်တင်ရှင်၊ ဝှက်ထားပေးတော်မူပါ။ ဘဝ၏ မုန်တိုင်းများ ကုန်ဆုံးသွားသည်တိုင်အောင်၊ ဘေးကင်းရာ ဆိပ်ကမ်းသို့ လမ်းပြပို့ဆောင်ပေးပါ၊ အဆုံးတွင် ကျွန်ုပ်၏ဝိညာဉ်ကို သိမ်းဆည်းတော်မူပါ။”

“Hide me, O my Saviour, hide!
Till the storm of life is past;
Safe into the haven guide,
O receive my soul at last!”