Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း ၅၆—ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရား၌ သွန်သင်ခြင်းခံရခြင်း

ဤအခန်းသည် နေဟမိမှတ်တမ်း အခန်းကြီး ၈၊ ၉ နှင့် ၁၀ အပေါ် အခြေခံထားသည်။

၎င်းသည် တံပိုးပွဲတော်အချိန် ဖြစ်သည်။ လူအများအပြားသည် ယေရုရှလင်မြို့၌ စုရုံးရောက်ရှိနေကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဖြစ်စေသည်။ ယေရုရှလင်မြို့ရိုးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး တံခါးများကို တပ်ဆင်ပြီးဖြစ်သော်လည်း မြို့၏ ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းသည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

 

Chapter 56—Instructed in

the Law of God
This chapter is based on
Nehemiah 8; 9; and 10.
It was the time of the Feast of
Trumpets. Many were
gathered at Jerusalem. The
scene was one of mournful interest. The wall of
Jerusalem had been rebuilt
and the gates set up, but a
large part of the city was
still in ruins.

အကျယ်ဆုံးသော လမ်းမကြီးတစ်ခုတွင် တည်ဆောက်ထားသော သစ်သားစင်မြင့်ပေါ်တွင်၊ ယုဒပြည်၏ ကွယ်ပျောက်သွားသော ဘုန်းအာနုဘော်ကို သတိရစေသော ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ အကြွင်းအကျန်များ ဝန်းရံလျက်၊ ယခုအခါ အသက်ကြီးရင့်သူ ဖြစ်နေသော ဧဇရသည် ရပ်နေသည်။ သူ၏ လက်ယာဘက်နှင့် လက်ဝဲဘက်တို့တွင် သူ၏ ညီအစ်ကို လေဝိသားများ စုရုံးနေကြသည်။ စင်မြင့်ပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်စိသည် လူအစုအဝေးကြီးကို မြင်တွေ့ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် ကျေးလက်ဒေသအားလုံးမှ ပဋိညာဉ်တော်၏ သားသမီးများ စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။ “ဧဇရသည် ကြီးမြတ်တော်မူသော ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ကောင်းကြီးပေးလေ၏။ လူအပေါင်းတို့သည်လည်း... အာမင်၊ အာမင်ဟု ပြန်ပြော၍၊ ဦးညွှတ်ချလျက် မြေတိုင်အောင် ပြပ်ဝပ်ကိုးကွယ်ကြ၏။”

On a platform of wood, erected in
one of the broadest streets,
and surrounded on every
hand by the sad reminders
of Judah’s departed glory,
stood Ezra, now an aged
man. At his right and left
were gathered his brother
Levites. Looking down
from the platform, their
eyes swept over a sea of
heads. From all the surrounding country the children of the covenant had
assembled. “And Ezra
blessed the Lord, the great
761
762 Prophets and Kings
God. And all the people
answered, Amen: ... and
they bowed their heads,
and worshiped the Lord
with their faces to the
ground.”

သို့သော် ဤနေရာ၌ပင် ဣသရေလတို့၏ အပြစ်၏ သက်သေသာဓက ရှိနေခဲ့သည်။ အခြားလူမျိုးခြားများနှင့် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကြောင့် ဟေဗြဲဘာသာစကားသည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး၊ လူအားလုံး နားလည်နိုင်စေရန်အတွက် ဟောပြောသူများဘက်မှ ပညတ်တရားကို လူတို့၏ ဘာသာစကားဖြင့် ရှင်းပြရန် အလွန်ဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်အချို့နှင့် လေဝိသားများသည် ဧဇရနှင့် ပူးပေါင်း၍ ပညတ်တရား၏ အခြေခံမူများကို ရှင်းပြခဲ့ကြသည်။ “သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကျမ်းစာကို ရှင်းလင်းစွာ ဖတ်ရွတ်၍၊ အနက်ကို ဖွင့်ပြသဖြင့်၊ လူများတို့သည် ဖတ်ရွတ်သောအရာကို နားလည်ကြ၏။”

Yet even here was evidence of the
sin of Israel. Through the
intermarriage of the people with other nations, the
[662] Hebrew language had become corrupted, and great
care was necessary on the
part of the speakers to explain the law in the language of the people, that it
might be understood by all.
Certain of the priests and
Levites united with Ezra in
explaining the principles of
the law. “They read in the
book in the law of God distinctly, and gave the sense,
and caused them to understand the reading.”

“လူအပေါင်းတို့သည်လည်း ပညတ်တရားကျမ်းစာကို စေ့စေ့နားထောင်ကြ၏။” သူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်များကို အာရုံစိုက်၍ ရိုသေစွာ နားထောင်ကြသည်။ ပညတ်တရားကို ရှင်းပြသောအခါ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်ကို သိရှိနားလည်လာကြပြီး၊ သူတို့၏ လွန်ကျူးမှုများကြောင့် ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြသည်။ သို့သော် ဤနေ့သည် ပွဲတော်နေ့ဖြစ်ပြီး၊ ရွှင်လန်းရမည့်နေ့၊ သန့်ရှင်းသော စုဝေးပွဲ၊ လူမျိုးတော်အား ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်စွာ စောင့်ထိန်းရန် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသောနေ့ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသော ကရုဏာတော်ကြောင့် ရွှင်လန်းရန် တိုက်တွန်းခြင်း ခံရသည်။ “ယနေ့သည် သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား သန့်ရှင်းသောနေ့ ဖြစ်၏” ဟု နေဟမိက ဆိုသည်။ “မညည်းတွား၊ မငိုကြွေးကြနှင့်။... သင်တို့သွား၍ ဆူဖြိုးသော အသားကို စားကြလော့။ ချိုသော အဖျော်ကို သောက်ကြလော့။ စားစရာ မပြင်ဆင်နိုင်သော သူတို့အား ဝေဖန်ပေးလိုက်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ယနေ့သည် ငါတို့ အရှင်ဘုရားအား သန့်ရှင်းသောနေ့ ဖြစ်၏။ သင်တို့သည် ဝမ်းမနည်းကြနှင့်။ ထာဝရဘုရား ပေးတော်မူသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် သင်တို့၏ အင်အားဖြစ်၏။”

“And the ears of all the people were attentive unto the
book of the law.” They listened, intent and reverent,
to the words of the Most
High. As the law was
explained, they were convinced of their guilt, and
they mourned because of
their transgressions. But
this day was a festival, a
Instructed in the Law of God 763
day of rejoicing, a holy
convocation, a day which
the Lord had commanded
the people to keep with
joy and gladness; and in
view of this they were bidden to restrain their grief
and to rejoice because of
God’s great mercy toward
them. “This day is holy
unto the Lord your God,”
Nehemiah said. “Mourn
not, nor weep.... Go your
way, eat the fat, and drink
the sweet, and send portions unto them for whom
nothing is prepared: for
this day is holy unto our
Lord: neither be ye sorry;
for the joy of the Lord is
your strength.”

နေ့၏ အစောပိုင်းပိုင်းကို ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်များအတွက် မြှုပ်နှံခဲ့ကြပြီး၊ လူမျိုးတော်သည် ကျန်ရှိသော အချိန်များကို ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြန်လည်ရေတွက်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော် ပြင်ဆင်ပေးထားသော အရာများကို ခံစားခြင်းဖြင့် ကုန်လွန်စေခဲ့ကြသည်။ စားစရာ မပြင်ဆင်နိုင်သော ဆင်းရဲသားများထံသို့လည်း အစားအစာများကို ပေးပို့ခဲ့ကြသည်။ ပညတ်တရားတော်၏ စကားများကို ဖတ်ရွတ်နားလည်ခဲ့ကြသောကြောင့် ကြီးစွာသော ရွှင်လန်းမှု ရှိခဲ့သည်။

The earlier part of the day was
devoted to religious exercises, and the people spent
the remainder of the time
in gratefully recounting the
blessings of God and in
enjoying the bounties that
He had provided. Portions
were also sent to the poor,
who had nothing to prepare. There was great rejoicing because the words
of the law had been read
and understood.

နောက်တစ်နေ့တွင် ပညတ်တရားကို ဖတ်ရွတ်ခြင်းနှင့် ရှင်းပြခြင်းတို့ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ချိန်းဆိုထားသော အချိန်ဖြစ်သည့် သတ္တမလ၏ တစ်ဆယ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ဘုရားသခင်၏ မိန့်တော်မူချက်နှင့်အညီ ကြီးလေးသော အပြစ်ဖြေရာနေ့ ဝတ်ပြုခြင်းများကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။

On the following day the read- [663]
[664]
[665]
764 Prophets and Kings
ing and explaining of the
law were continued. And
at the time appointed—on
the tenth day of the seventh
month—the solemn services of the Day of Atonement were performed according to the command of
God.

ထိုလ၏ တစ်ဆယ်ငါးရက်နေ့မှ နှစ်ဆယ့်နှစ်ရက်နေ့အထိ လူမျိုးတော်နှင့် သူတို့၏ အုပ်ချုပ်သူများသည် သစ်ခက်ပွဲတော်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်စောင့်ထိန်းခဲ့ကြသည်။ “သင်တို့သည် တောင်ပေါ်သို့သွား၍၊ ရေးထားသည့်အတိုင်း တဲများကို ဆောက်ခြင်းငှာ သံလွင်ခက်၊ ထင်းရှူးခက်၊ မြတ်လေးခက်၊ စွန်ပလွံခက်၊ အရွက်ထူသော အခက်အလက်တို့ကို ဆောင်ခဲ့ကြလော့ဟု မိမိတို့နေသော မြို့ရွာများ၌လည်းကောင်း၊ ယေရုရှလင်မြို့၌လည်းကောင်း ကြေညာစေသတည်း။ ထိုသို့ လူများတို့သည် သွား၍ အခက်အလက်တို့ကို ဆောင်ခဲ့ပြီးလျှင်၊ မိမိတို့ အိမ်မိုးပေါ်မှာလည်းကောင်း၊ အိမ်ဝင်းထဲမှာလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော် ဝင်းထဲမှာလည်းကောင်း... တဲများကို ဆောက်၍ နေကြ၏။... အလွန်ကြီးစွာသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း ရှိ၏။ ဧဇရသည်လည်း ပထမနေ့မှစ၍ နောက်ဆုံးနေ့တိုင်အောင် နေ့တိုင်း ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကျမ်းစာကို ဖတ်ရွတ်လေ၏။”

From the ffteenth to the twentysecond of the same month
the people and their rulers
kept once more the Feast
of Tabernacles. It was proclaimed “in all their cities,
and in Jerusalem, saying,
Go forth unto the mount,
and fetch olive branches,
and pine branches, and
myrtle branches, and palm
branches, and branches of
thick trees, to make booths,
as it is written. So the
people went forth, and
brought them, and made
themselves booths, everyone upon the roof of his
house, and in their courts,
and in the courts of the
house of God.... And there
was very great gladness.
Also day by day, from the
frst day unto the last day,
he [Ezra] read in the book
of the law of God.”
Instructed in the Law of God 765

သူတို့သည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပညတ်တရားတော်၏ စကားများကို နားထောင်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ လူမျိုးတော်သည် မိမိတို့၏ လွန်ကျူးမှုများနှင့် ယခင်မျိုးဆက်များရှိ မိမိတို့လူမျိုး၏ အပြစ်များကို သိရှိလာကြသည်။ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာခြင်းကြောင့်သာ ကိုယ်တော်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခြင်း ခံရပြီး အာဗြဟံ၏ သားသမီးများသည် တစ်ပါးပြည်တွင် ကွဲလွင့်ခဲ့ရသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်ကို ရှာဖွေရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်များအတိုင်း လျှောက်လှမ်းရန် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကတိပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သစ်ခက်ပွဲတော်အပြီး နှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ကျင်းပသော ဤလေးနက်သော ဝတ်ပြုပွဲသို့ မဝင်ရောက်မီ၊ သူတို့သည် မိမိတို့ကြားရှိ တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့် သီးခြားစီ ခွဲခွာခဲ့ကြသည်။

As they had listened from day to
day to the words of the law,
the people had been convicted of their transgressions, and of the sins of
their nation in past generations. They saw that it
was because of a departure from God that His protecting care had been withdrawn and that the children
of Abraham had been scattered in foreign lands, and
they determined to seek
His mercy and to pledge
themselves to walk in His
commandments. Before
entering upon this solemn
service, held on the second
day after the close of the
Feast of Tabernacles, they
separated themselves from
the heathen among them.

လူမျိုးတော်သည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ပြပ်ဝပ်လျက်၊ မိမိတို့၏ အပြစ်များကို ဝန်ခံ၍ ခွင့်လွှတ်မှုအတွက် အသနားခံနေစဉ်၊ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်များက ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်နှင့်အညီ သူတို့၏ ဆုတောင်းချက်များကို နားညောင်းတော်မူသည်ဟု ယုံကြည်ရန် သူတို့ကို အားပေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းတို့သာမက၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူသည်ကိုလည်း ယုံကြည်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်များကို ပြန်လည်ရေတွက်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းအတွက် ချီးမွမ်းခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ပြသရမည်။ “ထကြလော့၊ သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ကမ္ဘာအဆက်ဆက် ကောင်းကြီးပေးကြလော့” ဟု ထိုဆရာများက ဆိုကြသည်။

As the people prostrated themselves before the Lord,
confessing their sins and [666]
pleading for pardon, their
leaders encouraged them
to believe that God, according to His promise,
heard their prayers. They
must not only mourn and
weep, and repent, but they
must believe that God pardoned them. They must
show their faith by recounting His mercies and prais
766 Prophets and Kings
ing Him for His goodness. “Stand up,” said
these teachers, “and bless
the Lord your God for ever
and ever.”

ထို့နောက် စုဝေးနေသော လူအုပ်ကြီးသည် ကောင်းကင်သို့ လက်များကို ဆန့်တန်းလျက် ရပ်နေကြစဉ်၊ ဤသို့သော ချီးမွမ်းခြင်းသီချင်း ပေါ်ထွက်လာသည် -

Then from the assembled throng,
as they stood with outstretched hands toward heaven,
there arose the song:

“ခပ်သိမ်းသော ကောင်းကြီးပေးခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းထက် သာလွန်မြင့်မြတ်သော ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းကြီးသော နာမတော်သည် မင်္ဂလာရှိပါစေသတည်း။ ကိုယ်တော်တည်းဟူသော ထာဝရဘုရားတစ်ပါးတည်းသာလျှင် ရှိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်၊ ကောင်းကင်တကာတို့၏ အထက်ကောင်းကင်နှင့် ထိုကောင်းကင်ရှိ အလုံးစုံသော အခြွေအရံတို့ကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီးနှင့် မြေကြီးပေါ်မှာရှိသမျှတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ပင်လယ်နှင့် ပင်လယ်ထဲမှာရှိသမျှတို့ကိုလည်းကောင်း ဖန်ဆင်းတော်မူ၍၊ ထိုခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို စောင့်မတော်မူ၏။ ကောင်းကင်အခြွေအရံတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ကြပါ၏။”

“Blessed be Thy glorious
name,
Which is exalted above
all blessing and praise.
Thou, even Thou, art Lord
alone;
Thou hast made heaven,
the heaven of heavens,
with all their host,
The earth, and all things
that are therein,
The seas, and all that is
therein,
And Thou preservest
them all;
And the host of heaven
worshippeth Thee.”
The song of praise ended, the leaders of the congregation related the history of Israel,
showing how great had
been God’s goodness toward them, and how great
Instructed in the Law of God 767
their ingratitude. Then
the whole congregation entered into a covenant to
keep all the commandments of God. They
had suffered punishment
for their sins; now they acknowledged the justice of
God’s dealings with them
and pledged themselves to
obey His law. And that this
might be “a sure covenant,”
and be preserved in permanent form, as a memorial of the obligation they
had taken upon themselves,
it was written out, and
the priests, Levites, and
princes signed it. It was to [667]
serve as a reminder of duty
and a barrier against temptation. The people took
a solemn oath “to walk
in God’s law, which was
given by Moses the servant of God, and to observe and do all the commandments of the Lord our
Lord, and His judgments
and His statutes.” The oath
taken at this time included
a promise not to intermarry
with the people of the land.

ချီးမွမ်းခြင်းသီချင်း ပြီးဆုံးသောအခါ၊ ပရိသတ်၏ ခေါင်းဆောင်များသည် ဣသရေလတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်မှု မည်မျှကြီးမားကြောင်းနှင့် သူတို့၏ ကျေးဇူးကန်းမှု မည်မျှကြီးမားကြောင်းကို ပြသလျက် ဣသရေလသမိုင်းကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အားလုံးကို စောင့်ထိန်းရန် ပဋိညာဉ်ပြုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်များအတွက် ပြစ်ဒဏ်ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့သည် မိမိတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ဆောင်ရွက်တော်မူချက်များမှာ တရားမျှတကြောင်း အသိအမှတ်ပြုပြီး ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားကို နာခံရန် ကတိပြုခဲ့ကြသည်။ ဤအရာသည် “ခိုင်မာသော ပဋိညာဉ်” ဖြစ်စေရန်နှင့် သူတို့ကိုယ်တိုင် ခံယူထားသော တာဝန်ဝတ္တရား၏ အမှတ်တရအဖြစ် အမြဲတမ်း ပုံစံဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားရန်၊ ၎င်းကို ရေးသားခဲ့ကြပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ လေဝိသားများနှင့် မင်းညီမင်းသားများက လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် တာဝန်ဝတ္တရားကို သတိပေးချက်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ သွေးဆောင်ခြင်းကို တားဆီးသော အတားအဆီးအဖြစ်လည်းကောင်း အသုံးဝင်စေရန် ဖြစ်သည်။ လူမျိုးတော်သည် “ဘုရားသခင်၏ အစေခံ မောရှေအားဖြင့် ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားတော်၌ ကျင့်အံ့သောငှာလည်းကောင်း၊ ငါတို့၏ အရှင်ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တော်၊ စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်၊ အခွင့်အရာရှိသမျှတို့ကို စောင့်ရှောက်အံ့သောငှာလည်းကောင်း” လေးနက်စွာ ကျိန်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပြုလုပ်သော ကျိန်ဆိုချက်တွင် ပြည်တွင်းရှိ လူမျိုးများနှင့် အိမ်ထောင်မပြုရန် ကတိကဝတ်လည်း ပါဝင်သည်။

Before the day of fasting ended,
the people still further
manifested their determination to return to the Lord,
768 Prophets and Kings
by pledging themselves to
cease from desecrating the
Sabbath. Nehemiah did
not at this time, as at a
later date, exercise his authority to prevent heathen
traders from coming into
Jerusalem; but in an effort to save the people
from yielding to temptation, he bound them, by
a solemn covenant, not
to transgress the Sabbath
law by purchasing from
these venders, hoping that
this would discourage the
traders and put an end to
the traffc.

အစာရှောင်သောနေ့ မကုန်ဆုံးမီ၊ လူမျိုးတော်သည် ဥပုသ်နေ့ကို ရှုတ်ချခြင်းမှ ရပ်စဲရန် ကတိပြုခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာလိုသော သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထပ်မံပြသခဲ့ကြသည်။ နေဟမိသည် နောက်ပိုင်းကာလတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ ယခုအချိန်တွင် တစ်ပါးအမျိုးသား ကုန်သည်များ ယေရုရှလင်မြို့ထဲသို့ မဝင်လာစေရန် သူ၏ အာဏာကို အသုံးမပြုသေးပေ။ သို့သော် လူမျိုးတော်အား သွေးဆောင်ခြင်းသို့ မကျရောက်စေရန် ကာကွယ်သည့် အနေဖြင့်၊ သူသည် ထိုကုန်သည်များထံမှ ဝယ်ယူခြင်းဖြင့် ဥပုသ်ပညတ်ကို မလွန်ကျူးရန် သူတို့ကို လေးနက်သော ပဋိညာဉ်ဖြင့် ချည်နှောင်ခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ကုန်သည်များအား စိတ်ပျက်အားလျော့စေကာ ထိုကုန်သွယ်မှုကို အဆုံးသတ်နိုင်ရန် သူ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်၏ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက်လည်း ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ အပြင်၊ ပရိသတ်တို့သည် ဗိမာန်တော်၏ အမှုတော်အတွက် နှစ်စဉ် သတ်မှတ်ထားသော ငွေပမာဏကို လှူဒါန်းရန် ကတိပြုခဲ့ကြသည်။ “ငါတို့သည် မဲချ၍၊... ငါတို့၏ လယ်ယာမြေ၌ ဦးဆုံးသီးသော အသီးအနှံနှင့် အပင်အမျိုးမျိုး၌ ဦးဆုံးသီးသော အသီးအနှံတို့ကို တစ်နှစ်တစ်နှစ်လျှင် ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်သို့ ဆောင်ခဲ့မည်အကြောင်းလည်းကောင်း၊... ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသည့်အတိုင်း ငါတို့၏ သားဦးများ၊ တိရစ္ဆာန်ဦးများ၊ သိုးနွားဦးများကိုလည်း... ဆောင်ခဲ့မည်အကြောင်း” ဟု နေဟမိက ရေးသားခဲ့သည်။

Provision was also made to support the public worship
of God. In addition to
the tithe the congregation pledged themselves to
contribute yearly a stated
sum for the service of the
sanctuary. “We cast the
lots,” Nehemiah writes, “to
bring the frst fruits of our
ground, and the frst fruits
of all fruit of all trees, year
by year, unto the house of
the Lord: also the frstborn of our sons, and of
our cattle, as it is written in
the law, and the frstlings
of our herds and of our
flocks.”
Instructed in the Law of God 769

ဣသရေလတို့သည် ဖောက်ပြန်မှုအတွက် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝမ်းနည်းလျက် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ညည်းတွားမြည်တမ်းလျက် ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ သူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ဆောင်ရွက်ချက်များသည် ဖြောင့်မတ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားကို နာခံရန် ပဋိညာဉ်ပြုခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်များအပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ပြသရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ နောင်တကို လက်ခံတော်မူပြီ။ ယခုအခါ သူတို့သည် အပြစ်လွှတ်ခြင်း ခံရသည့် အာမခံချက်နှင့် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာတော်ကို ပြန်လည်ရရှိခြင်းတို့အတွက် ရွှင်လန်းရမည်ဖြစ်သည်။

Israel had returned to God with
deep sorrow for backsliding. They had made confession with mourning and
lamentation. They had
acknowledged the righteousness of God’s deal- [668]
ings with them, and had
covenanted to obey His
law. Now they must manifest faith in His promises.
God had accepted their repentance; they were now
to rejoice in the assurance
of sins forgiven and their
restoration to divine favor.

စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းအား ပြန်လည်ထူထောင်ရန် နေဟမိ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများသည် အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သည်။ လူမျိုးတော်သည် သူတို့ပြုခဲ့သော ကျိန်ဆိုချက်အပေါ် တည်ကြည်သရွေ့၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နာခံသရွေ့၊ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အပေါ် ကြွယ်ဝသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို သွန်းလောင်းမည်ဟူသော ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်ကို ပြည့်စုံစေတော်မူလိမ့်မည်။

Nehemiah’s efforts to restore the
worship of the true God
had been crowned with
success. As long as the
people were true to the
oath they had taken, as
long as they were obedient to God’s word, so long
would the Lord fulfll His
promise by pouring rich
blessings upon them.

အပြစ်ကို သိမြင်လာပြီး မိမိတို့၏ မထိုက်တန်မှုကို ခံစားနေရသူများအတွက်၊ ဤမှတ်တမ်းတွင် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အားပေးမှုဆိုင်ရာ သင်ခန်းစာများ ရှိပါသည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် ဣသရေလတို့၏ ဖောက်ပြန်ခြင်း၏ ရလဒ်ကို သစ္စာရှိစွာ တင်ပြထားသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာသော အချိန်များတွင် တွေ့ရသည့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နှိမ့်ချမှုနှင့် နောင်တရခြင်း၊ စိတ်အားထက်သန်သော ဆက်ကပ်ခြင်းနှင့် ရက်ရောသော စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုတို့ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

For those who are convicted of
sin and weighed down with
a sense of their unworthiness, there are lessons of
faith and encouragement
in this record. The Bible
faithfully presents the result of Israel’s apostasy;
but it portrays also the
770 Prophets and Kings
deep humiliation and repentance, the earnest devotion and generous sacrifce,
that marked their seasons
of return to the Lord.

ဘုရားသခင်ထံသို့ စစ်မှန်စွာ ပြန်လာခြင်းတိုင်းသည် ဘဝထဲသို့ တည်မြဲသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။ အပြစ်သားတစ်ဦးသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ သူသည် နှလုံးသားများကို စေ့စေ့ကြည့်ရှုတော်မူသော အရှင်၏ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အပြစ်နှင့် ညစ်ညမ်းမှုကို မြင်တွေ့ရသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်သူအဖြစ် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်း ခံရသည်ကို မြင်ရသည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် စိတ်ပျက်အားလျော့စရာ မလိုပေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ အပြစ်လွှတ်ခြင်းကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် အပြစ်လွှတ်ခြင်း ခံရသည့် ခံစားချက်၊ ခွင့်လွှတ်တတ်သော ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဖ၏ မေတ္တာတော်၌ ရွှင်လန်းနိုင်သည်။ အပြစ်ရှိသော၊ နောင်တရသော လူသားများကို မေတ္တာတော်၏ လက်မောင်းများဖြင့် ပွေ့ပိုက်ရန်၊ သူတို့၏ ဒဏ်ရာများကို စည်းနှောင်ပေးရန်၊ သူတို့၏ အပြစ်များကို ဆေးကြောပေးရန်နှင့် သူတို့ကို ကယ်တင်ခြင်း အဝတ်တန်ဆာကို ဆင်မြန်းပေးရန်မှာ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအာနုဘော်ပင် ဖြစ်သည်။

Every true turning to the Lord
brings abiding joy into the
life. When a sinner yields
to the influence of the
Holy Spirit, he sees his
own guilt and deflement
in contrast with the holiness of the great Searcher
of hearts. He sees himself
condemned as a transgressor. But he is not, because
of this, to give way to despair; for his pardon has
already been secured. He
may rejoice in the sense of
sins forgiven, in the love of
a pardoning heavenly Father. It is God’s glory to encircle sinful, repentant human beings in the arms of
His love, to bind up their
wounds, to cleanse them
from sin, and to clothe
them with the garments of
salvation.