အခန်း (၆၆) — ရှောလု၏ဘဝဇာတ်သိမ်းခန်း

 

အခန်း (၆၆) — ရှောလု၏ဘဝဇာတ်သိမ်းခန်း

Chapter 66—The Death of Saul 

တစ်ဖန် ဣသရေလလူတို့နှင့် ဖိလိတ္တိလူတို့ကြားတွင် စစ်ပွဲဖြစ်ပွားပြန်သည်။ “ဖိလိတ္တိလူတို့သည် စုဝေးလာကြပြီးလျှင် ယေဇရေလလွင်ပြင်၏ မြောက်ဘက်စွန်းရှိ ရှုနင်မြို့တွင် တပ်ချကြ၏။” ရှောလုနှင့် သူ၏စစ်သည်တို့သည်လည်း ထိုလွင်ပြင်နှင့် မိုင်အနည်းငယ်မျှသာဝေးသော တောင်ဘက်စွန်းရှိ ဂိလဗောတောင်ခြေတွင် တပ်ချကြသည်။ ဤလွင်ပြင်၌ပင် ဂိဒေါင်သည် လူသုံးရာနှင့်အတူ မိဒျန်ဗိုလ်ခြေတို့ကို တိုက်ထုတ်ဖူးလေသည်။ သို့သော် ဣသရေလတို့၏ ကယ်တင်ရှင်ကို နှိုးဆော်ခဲ့သော စိတ်ဓာတ်နှင့် ယခုရှင်ဘုရင်၏နှလုံးသားကို လှုံ့ဆော်နေသော စိတ်ဓာတ်တို့မှာ အလွန်ကွာခြားလှသည်။ ဂိဒေါင်သည် ယာကုပ်၏ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်အပေါ်ထားရှိသော ခိုင်မာသည့်ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ချီတက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရှောလုမူကား ဘုရားသခင်သည် မိမိကို စွန့်ခွာသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် မိမိကိုယ်ကို တစ်ဦးတည်း အားကိုးရာမဲ့ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရလေသည်။ သူသည် ဖိလိတ္တိဗိုလ်ခြေတို့ကို ကြည့်ရှုသောအခါ “သူသည် ကြောက်လန့်၍ စိတ်နှလုံးသည် အလွန်တုန်လှုပ်လေ၏။”

Again war was declared between Israel and the Philistines. “The
Philistines gathered themselves together, and came and pitched in
Shunem,” on the northern edge of the plain of Jezreel; while Saul and
his forces encamped but a few miles distant, at the foot of Mount
Gilboa, on the southern border of the plain. It was on this plain
that Gideon, with three hundred men, had put to flight the hosts of
Midian. But the spirit that inspired Israel’s deliverer was widely
different from that which now stirred the heart of the king. Gideon
went forth strong in faith in the mighty God of Jacob; but Saul felt
himself to be alone and defenseless, because God had forsaken him.
As he looked abroad upon the Philistine host, “he was afraid, and
his heart greatly trembled.”

ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏စစ်သည်များသည် ဖိလိတ္တိလူတို့နှင့်အတူ ရှိနေကြောင်း ရှောလု သိရှိထားပြီး၊ ယေရှဲ၏သား ဒါဝိဒ်သည် သူခံစားခဲ့ရသော မတရားမှုများအတွက် လက်စားချေရန် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်။ ရှင်ဘုရင်သည် အလွန်တရာ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေ၏။ ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသောသူကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော သူ၏ အကျိုးအကြောင်းမဲ့သည့် ဒေါသစိတ်ကြောင့်သာ နိုင်ငံတော်သည် ဤမျှကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန် အာရုံစိုက်နေစဉ်အတွင်း သူသည် နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေးကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် အကာအကွယ်မဲ့နေသော အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ တိုင်းပြည်၏ အလယ်ဗဟိုအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် စာတန်သည် ဒါဝိဒ်ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ရှောလုအား အင်အားရှိသမျှ အသုံးပြုစေရန် တိုက်တွန်းနေစဉ်မှာပင်၊ ထိုယုတ်မာသော စိတ်ဓာတ်ကပင် ဖိလိတ္တိလူတို့ကို ရှောလု ပျက်စီးစေရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို အနိုင်ယူရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ ထိုနည်းဗျူဟာကိုပင် ရန်သူဟောင်းကြီးသည် ယနေ့တိုင် မည်မျှအသုံးပြုနေသနည်း။ သူသည် သန့်ရှင်းခြင်းမရှိသော စိတ်နှလုံးထဲတွင် အသင်းတော်အတွင်း မနာလိုမှုနှင့် ရန်ပွဲများကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လှုံ့ဆော်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်များ စိတ်ဝမ်းကွဲပြားနေခြင်းကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ၏ အစေအပါးများအားဖြင့် ဖျက်ဆီးရန် လုပ်ဆောင်တတ်သည်။

Saul had learned that David and his force were with the
Philistines, and he expected that the son of Jesse would take this
opportunity to revenge the wrongs he had suffered. The king was
in sore distress. It was his own unreasoning passion, spurring him
on to destroy the chosen of God, that had involved the nation in
so great peril. While he had been engrossed in pursuing David he
had neglected the defense of his kingdom. The Philistines, taking
advantage of its unguarded condition, had penetrated into the very
heart of the country. Thus while Satan had been urging Saul to
employ every energy in hunting David, that he might destroy him,
the same malignant spirit had inspired the Philistines to seize their
opportunity to work Saul’s ruin and overthrow the people of God.

နက်ဖြန်နေ့တွင် ရှောလုသည် ဖိလိတ္တိလူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရတော့မည်။ ပျက်စီးတော့မည့် အရိပ်အယောင်များက သူ့အပေါ်တွင် မှောင်မိုက်စွာ လွှမ်းမိုးနေပြီး သူသည် အကူအညီနှင့် လမ်းညွှန်မှုကို တောင့်တနေမိသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ထံမှ အကြံဉာဏ်ရယူရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားသည် အိပ်မက်အားဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ဥရိမ်အားဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ပရောဖက်များအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း ပြန်တော်မမူ။” ထာဝရဘုရားသည် စစ်မှန်သောစိတ်နှင့် နှိမ့်ချသောစိတ်ဖြင့် လာသောသူကို မည်သည့်အခါမျှ မျက်နှာလွှဲခြင်းမရှိပါ။ သို့ဆိုလျှင် ရှောလုကို အဘယ်ကြောင့် အဖြေမပေးဘဲ လွှတ်လိုက်သနည်း။ ရှင်ဘုရင်သည် ဘုရားသခင်ထံ မေးမြန်းသော နည်းလမ်းအားလုံးမှ ရရှိနိုင်သည့် ကောင်းချီးများကို မိမိ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ပရောဖက်ရှမွေလ၏ အကြံပေးချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် ရွေးချယ်သော ဒါဝိဒ်ကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံက သတ်မှတ်ထားသော ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများကို သူကိုယ်တိုင် ဖြတ်တောက်ထားပြီးမှ ဘုရားသခင်ထံမှ အဖြေကို မျှော်လင့်နိုင်ပါမည်လော။ သူသည် ကျေးဇူးတော် ဝိညာဉ်ကို ဆုံးရှုံးသွားအောင် ပြစ်မှားခဲ့ပြီးမှ ထာဝရဘုရားထံမှ အိပ်မက်နှင့် ဗျာဒိတ်တော်များအားဖြင့် အဖြေရနိုင်ပါမည်လော။ ရှောလုသည် နှိမ့်ချခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းတို့ဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်မလှည့်ခဲ့ပါ။ သူရှာဖွေနေသည်မှာ အပြစ်အတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ရန်သူများလက်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခေါင်းမာမှုနှင့် ပုန်ကန်မှုတို့ကြောင့် သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာသွားခဲ့သည်။ နောင်တရခြင်းနှင့် နောင်တကြီးစွာ ရခြင်းမှတစ်ပါး အခြားပြန်လမ်းမရှိသော်လည်း၊ မာနကြီးသော ထိုဘုရင်သည် သူ၏ ပူဆွေးသောကနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းထဲတွင် အခြားသော အကူအညီတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

How often is the same policy still employed by the archenemy! He
moves upon some unconsecrated heart to kindle envy and strife in
the church, and then, taking advantage of the divided condition of
God’s people, he stirs up his agents to work their ruin.
On the morrow Saul must engage the Philistines in battle. The
shadows of impending doom gathered dark about him; he longed [676]
for help and guidance. But it was in vain that he sought counsel
from God. “The Lord answered him not, neither by dreams, nor
617
618 Patriarchs and Prophets
by Urim, nor by prophets.” The Lord never turned away a soul that
came to Him in sincerity and humility. Why did he turn Saul away
unanswered? The king had by his own act forfeited the benefts of
all the methods of inquiring of God. He had rejected the counsel of
Samuel the prophet; he had exiled David, the chosen of God; he had
slain the priests of the Lord. Could he expect to be answered by God
when he had cut off the channels of communication that Heaven had
ordained? He had sinned away the Spirit of grace, and could he be
answered by dreams and revelations from the Lord? Saul did not
turn to God with humility and repentance. It was not pardon for sin
and reconciliation with God, that he sought, but deliverance from
his foes. By his own stubbornness and rebellion he had cut himself
off from God. There could be no return but by the way of penitence
and contrition; but the proud monarch, in his anguish and despair,
determined to seek help from another source.

“ထိုအခါ ရှောလုက၊ ငါသွား၍ မေးမြန်းစရာဖို့ နတ်ကတော်တစ်ယောက်ကို ရှာကြလော့ဟု မိမိကျွန်တို့အား ဆို၏။” ရှောလုသည် နတ်ကတော်ပညာ၏ သဘောသဘာဝကို အပြည့်အဝ သိရှိထားသည်။ ထိုအရာကို ထာဝရဘုရားက အတိအလင်း တားမြစ်ထားပြီး ထိုညစ်ညူးသောအမှုကို ပြုသောသူတိုင်းကို သေဒဏ်ပေးရန် ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ ရှမွေလ အသက်ရှင်စဉ်အတွင်း ရှောလုကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ပြည်တွင်း၌ရှိသော နတ်ကတော်များနှင့် မှော်ဆရာအားလုံးကို သတ်ပစ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုအခါ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေသောကြောင့် မိမိကိုယ်တိုင် ရွံရှာဖွယ်အမှုဟု သတ်မှတ်ခဲ့သော ထိုဗေဒင်ပညာကို အားကိုးမိလေသည်။

“Then said Saul unto his servants, Seek me a woman that hath
a familiar spirit, that I may go to her, and inquire of her.” Saul
had a full knowledge of the character of necromancy. It had been
expressly forbidden by the Lord, and the sentence of death was
pronounced against all who practiced its unholy arts. During the life
of Samuel, Saul had commanded that all wizards and those that had
familiar spirits should be put to death; but now, in the rashness of
desperation, he had recourse to that oracle which he had condemned
as an abomination.

ဧန္ဒောမြို့တွင် နတ်ကတော်တစ်ယောက် ပုန်းအောင်းနေကြောင်း ရှင်ဘုရင်အား လာရောက်ပြောပြကြသည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် စာတန်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရန်နှင့် သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေရန် စာတန်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုထားသူဖြစ်ပြီး၊ ထိုအတွက်ကြောင့်လည်း အမှောင်ထု၏ မင်းသားသည် သူမအတွက် ထူးဆန်းသောအမှုများကို ပြုလုပ်ပေးကာ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ပြပေးလေ့ရှိသည်။

It was told the king that a woman who had a familiar spirit
was living in concealment at Endor. This woman had entered into
covenant with Satan to yield herself to his control, to fulfll his
purposes; and in return, the prince of evil wrought wonders for her
and revealed secret things to her.

ရှောလုသည် မိမိကိုယ်ကို ရုပ်ဖျက်၍ ကျွန်နှစ်ယောက်နှင့်အတူ ညအခါတွင် ထိုနတ်ကတော်၏ ပုန်းအောင်းရာသို့ သွားခဲ့သည်။ ဩော်... အလွန်သနားစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းပါတကား။ ဣသရေလရှင်ဘုရင်သည် စာတန်၏ အလိုကျ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံနေရပါလား။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ငြင်းပယ်ပြီး မိမိသဘောအတိုင်းသာ ဇွတ်လုပ်လိုသောသူ လျှောက်လှမ်းရသည့်လမ်းသည် မည်မျှပင် မှောင်မိုက်ပါသနည်း။ အဆိုးညစ်ဆုံးသော အုပ်စိုးသူဖြစ်သည့် မိမိကိုယ်ကိုမိမိ လက်ဝယ်အပ်နှံလိုက်သူ၏ ကျွန်ဖြစ်ရခြင်းသည် မည်မျှပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပါသနည်း။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းနှင့် အလိုတော်ကို နာခံခြင်းတို့သည်သာ ရှောလု ဣသရေလဘုရင်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေရန် တစ်ခုတည်းသော အခြေအနေများဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် သူ၏ နန်းစံသက်တစ်လျှောက်လုံး ဤအခြေအနေများကို လိုက်နာခဲ့ပါက၊ သူ၏နိုင်ငံတော်သည် လုံခြုံလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်သည် သူ၏ လမ်းပြသူ၊ အနန္တတန်ခိုးရှင်သည် သူ၏ဒိုင်းလွှား ဖြစ်နေပါလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် ရှောလုကို အချိန်အကြာကြီး သည်းခံခဲ့သည်။ သူ၏ ပုန်ကန်မှုနှင့် ခေါင်းမာမှုတို့က စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းမှ ဘုရားသခင်၏ အသံကို ပိတ်ပစ်သလောက် ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း နောင်တရရန် အခွင့်အရေးကား ရှိနေပါသေးသည်။ သို့သော် သူသည် ဘေးဒုက္ခကြုံရသောအခါ ဘုရားသခင်ထံမှ အလင်းကို မရှာဘဲ စာတန်၏ အစေအပါးထံမှ ရှာဖွေခဲ့သဖြင့် သူ၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ချည်နှောင်ထားသော နောက်ဆုံးသော ကြိုးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သူ့အပေါ် လွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး သူ့ကို ပျက်စီးခြင်း အနားသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သော ထိုနတ်ဆိုးတန်ခိုး၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ မိမိကိုယ်ကို အပြည့်အဝ အပ်နှံလိုက်လေသည်။

Disguising himself, Saul went forth by night with but two attendants, to seek the retreat of the sorceress. Oh, pitiable sight! the
king of Israel led captive by Satan at his will! What path so dark
for human feet to tread as that chosen by one who has persisted in
having his own way, resisting the holy influences of the Spirit of
God! What bondage so terrible as that of him who is given over to
[677] the control of the worst of tyrants—himself! Trust in God and obe-
[678]
[679]
dience to His will were the only conditions upon which Saul could
be king of Israel. Had he complied with these conditions throughout
Death of Saul 619
his reign, his kingdom would have been secure; God would have
been his guide, the Omnipotent his shield. God had borne long
with Saul; and although his rebellion and obstinacy had well-nigh
silenced the divine voice in the soul, there was still opportunity for
repentance. But when in his peril he turned from God to obtain light
from a confederate of Satan, he had cut the last tie that bound him
to his Maker; he had placed himself fully under the control of that
demoniac power which for years had been exercised upon him, and
which had brought him to the verge of destruction.

အမှောင်ထု၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ရှောလုနှင့် သူ၏ အစေအပါးတို့သည် လွင်ပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားကြပြီး ဖိလိတ္တိတပ်စခန်းများကို ဘေးကင်းစွာ ကျော်ဖြတ်၍ ဧန္ဒောနတ်ကတော်၏ အထီးကျန်သော အိမ်ရှိရာ တောင်တန်းကြီးသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် နတ်ကတော်သည် မိမိ၏ ညစ်ညူးသော နတ်ပူဇော်မှုများကို လျှို့ဝှက်စွာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ပုန်းအောင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ရှောလုသည် ရုပ်ဖျက်ထားသော်လည်း သူ၏ မြင့်မားသော အရပ်အမောင်းနှင့် ဘုရင်ဆန်သော အမူအရာတို့က သူသည် သာမန်စစ်သားတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် လာရောက်သူမှာ ရှောလုဖြစ်နိုင်သည်ဟု သံသယဝင်နေပြီး သူပေးသော လက်ဆောင်များက သူမ၏ သံသယကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။ ရှောလုက “နတ်ကို မေး၍ ငါပြောသောသူကို ခေါ်ပေးပါ” ဟု တောင်းဆိုသောအခါ၊ အမျိုးသမီးက “ရှောလုသည် နတ်ကတော်နှင့် မှော်ဆရာများကို ပြည်တော်မှ မည်သို့ပယ်ရှင်းသည်ကို သင်သိ၏။ သို့ဖြစ်ပါလျက် အဘယ်ကြောင့် ငါ့အသက်ကို သတ်ရန် ထောင်ချောက်ဆင်သနည်း” ဟု ပြန်ပြောသည်။ ထိုအခါ ရှောလုက “ထာဝရဘုရား သက်တော်ထင်ရှားတော်မူသည်အတိုင်း၊ ဤအမှုကြောင့် သင့်၌ အဘယ်အပြစ်မျှ မရှိစေရ” ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ သူမက “မည်သူ့ကို ခေါ်ပေးရမည်နည်း” ဟု မေးသောအခါ “ရှမွေလကို ခေါ်ပေးပါ” ဟု သူက ဖြေကြားခဲ့သည်။

Under the cover of darkness Saul and his attendants made their
way across the plain, and, safely passing the Philistine host, they
crossed the mountain ridge, to the lonely home of the sorceress of
Endor. Here the woman with a familiar spirit had hidden herself
away that she might secretly continue her profane incantations. Disguised as he was, Saul’s lofty stature and kingly port declared that he
was no common soldier. The woman suspected that her visitor was
Saul, and his rich gifts strengthened her suspicions. To his request,
“I pray thee, divine unto me by the familiar spirit, and bring me him
up, whom I shall name unto thee,” the woman answered, “Behold,
thou knowest what Saul hath done, how he hath cut off those that
have familiar spirits, and the wizards, out of the land: wherefore
then layest thou a snare for my life, to cause me to die?” Then “Saul
sware to her by the Lord, saying, As the Lord liveth, there shall
no punishment happen to thee for this thing.” And when she said,
“Whom shall I bring up unto thee?” he answered, “Samuel.”

သူမသည် သူမ၏ နတ်အတတ်များကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် “မြေထဲက နတ်ဘုရားတို့ တက်လာသည်ကို ငါမြင်၏... ဝတ်လုံကို ခြုံလျက်ရှိသော လူအိုတစ်ယောက် တက်လာ၏” ဟု ဆိုသည်။ ရှောလုသည် ထိုသူမှာ ရှမွေလဖြစ်သည်ဟု မှတ်ထင်ပြီး မြေပေါ်တွင် ပြပ်ဝပ်ကိုးကွယ်လေသည်။

After practicing her incantations, she said, “I saw gods ascending
out of the earth.... An old man cometh up; and he is covered with a
mantle. And Saul perceived that it was Samuel, and he stooped with
his face to the ground, and bowed himself.”

နတ်ကတော်၏ မန္တန်ကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသူမှာ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ပရောဖက် မဟုတ်ပါ။ ရှမွေလသည် ထိုနတ်ဆိုးတို့ ပျော်စံရာနေရာ၌ ရှိမနေခဲ့ပါ။ ထိုထူးဆန်းသော ပုံရိပ်မှာ စာတန်၏ တန်ခိုးဖြင့်သာ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် တောကန္တာရထဲတွင် ခရစ်တော်ကို စုံစမ်းစဉ်က အလင်း၏ ကောင်းကင်တမန်အသွင်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ရှမွေလ၏ အသွင်သဏ္ဌာန်ကိုလည်း အလွယ်တကူ ဖန်တီးနိုင်သည်။

It was not God’s holy prophet that came forth at the spell of a
sorcerer’s incantation. Samuel was not present in that haunt of evil
spirits. That supernatural appearance was produced solely by the
power of Satan. He could as easily assume the form of Samuel as
he could assume that of an angel of light, when he tempted Christ in
the wilderness.

နတ်ကတော်သည် မန္တန်စွဲနေစဉ် ပထမဆုံး ပြောလိုက်သောစကားမှာ “အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို လှည့်စားသနည်း၊ သင်သည် ရှောလု ဖြစ်ပါသည်တကား” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ပရောဖက်အယောင်ဆောင်ထားသော ထိုနတ်ဆိုး၏ ပထမဆုံး လုပ်ရပ်မှာ မိမိအား လှည့်စားထားကြောင်း ထိုဆိုးညစ်သောအမျိုးသမီးကို တိတ်တဆိတ် သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်အယောင်ဆောင်က ရှောလုအား ပေးသော သတင်းစကားမှာ “အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကိုနှောင့်ယှက်၍ ခေါ်သနည်း” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ရှောလုကလည်း “ငါသည် အလွန်ဆင်းရဲခြင်း ရှိ၏။ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ငါ့ကို တိုက်ကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် ငါ့ကို စွန့်ခွာတော်မူပြီ။ ပရောဖက်အားဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ အိပ်မက်အားဖြင့်သော်လည်းကောင်း တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ ပြန်တော်မမူ။ ထို့ကြောင့် ငါသည် အဘယ်သို့ ပြုရမည်ကို သင်ပြစေခြင်းငှာ သင့်ကို ငါခေါ်သည်” ဟု ပြန်ပြောလေသည်။

The woman’s frst words under the spell of her incantation had [680]
been addressed to the king, “Why hast thou deceived me? for thou
art Saul.” Thus the frst act of the evil spirit which personated the
620 Patriarchs and Prophets
prophet was to communicate secretly with this wicked woman, to
warn her of the deception that had been practiced upon her. The
message to Saul from the pretended prophet was, “Why hast thou
disquieted me, to bring me up? And Saul answered, I am sore
distressed; for the Philistines make war against me, and God is
departed from me, and answereth me no more, neither by prophets,
nor by dreams: therefore I have called thee, that thou mayest make
known unto me what I shall do.”

ရှမွေလ အသက်ရှင်စဉ်အခါက ရှောလုသည် သူ၏ အကြံပေးချက်များကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ပြီး သူ၏ ဆုံးမစကားများကို အමနာလို ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဘေးဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် ပရောဖက်၏ လမ်းညွှန်မှုသည်သာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားရပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ သံတမန်နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ရန် ငရဲ၏ တမန်ကို အချည်းနှီး အားကိုးမိလေသည်။ ရှောလုသည် စာတန်၏ တန်ခိုးအောက်သို့ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ပျက်စီးခြင်းကိုသာ ပျော်မွေ့သော စာတန်သည် ထိုစိတ်မချမ်းမြေ့စရာကောင်းသော ဘုရင်ကို ဖျက်ဆီးရန် ဤအခွင့်အရေးကို အပြည့်အဝ အသုံးချလေတော့သည်။ ရှောလု၏ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ တောင်းပန်မှုအတွက် ပြန်ရလာသော တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ သတင်းစကားမှာ ရှမွေလ၏ နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဤသို့ဖြစ်သည်-

When Samuel was living, Saul had despised his counsel and
had resented his reproofs. But now, in the hour of his distress and
calamity, he felt that the prophet’s guidance was his only hope, and
in order to communicate with Heaven’s ambassador he vainly had
recourse to the messenger of hell! Saul had placed himself fully in
the power of Satan; and now he whose only delight is in causing
misery and destruction, made the most of his advantage, to work
the ruin of the unhappy king. In answer to Saul’s agonized entreaty
came the terrible message, professedly from the lips of Samuel:

“ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို စွန့်၍ သင့်ရန်သူ ဖြစ်တော်မူသည်မှန်လျှင်၊ ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် မေးသနည်း။ ထာဝရဘုရားသည် ငါ့အားဖြင့် မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း ပြုတော်မူပြီ။ နိုင်ငံတော်ကို သင့်လက်မှ ဆွဲနုတ်၍ သင့်အိမ်နီးချင်း ဒါဝိဒ်အား ပေးတော်မူပြီ။ သင်သည် ထာဝရဘုရား၏ စကားကို နားမထောင်၊ အာမလက်လူတို့အပေါ်မှာ ပြင်းစွာသော အမျက်တော်ကို မသွန်လောင်းသောကြောင့်၊ ယနေ့ ထာဝရဘုရားသည် ဤသို့ ပြုတော်မူပြီ။ ထို့ပြင် ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလလူတို့နှင့်တကွ သင့်ကို ဖိလိတ္တိလူတို့လက်သို့ အပ်တော်မူမည်။”

“Wherefore then dost thou ask of me, seeing the Lord is departed
from thee, and is become thine enemy? And the Lord hath done
to him, as he spake by me: for the Lord hath rent the kingdom out
of thine hand, and given it to thy neighbor, even to David: because
thou obeyedst not the voice of the Lord, nor executedst His ferce
wrath upon Amalek, therefore hath the Lord done this thing unto
thee this day. Moreover the Lord will also deliver Israel with thee
into the hand of the Philistines.”

ရှောလုသည် ပုန်ကန်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး စာတန်၏ မြှောက်ပင့်ခြင်းနှင့် လှည့်စားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ အပြစ်ကို သေးငယ်သည်ဟု ထင်မှတ်စေခြင်း၊ လွန်ကျူးသောလမ်းကို လွယ်ကူပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိစေခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ သတိပေးချက်များနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများကို မျက်ကွယ်ပြုစေခြင်းတို့မှာ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်သူ၏ အလုပ်ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် သူ၏ မှော်အတတ်ဖြင့် ရှောလုအား ရှမွေလ၏ ပြစ်တင်ဆုံးမမှုနှင့် သတိပေးချက်များကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိကိုယ်ကို မှန်သည်ဟု ယူဆစေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု အဆုံးစွန်သော ဘေးဒုက္ခရောက်ချိန်တွင်မူ၊ သူသည် ရှောလု၏ အပြစ်ကြီးမားပုံနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း မရနိုင်တော့သည့် အခြေအနေကို ဖော်ပြကာ ရှောလုကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေရန် ပြုလုပ်လေသည်။ သူ၏ သတ္တိကို ဖျက်ဆီးရန်၊ သူ၏ ဝေဖန်ပိုင်းခြားနိုင်စွမ်းကို ရှုပ်ထွေးစေရန် သို့မဟုတ် သူ့ကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေပြီး မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်စေရန်အတွက် ဤထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းမရှိနိုင်တော့ပါ။

All through his course of rebellion Saul had been flattered and
deceived by Satan. It is the tempter’s work to belittle sin, to make
the path of transgression easy and inviting, to blind the mind to the
warnings and threatenings of the Lord. Satan, by his bewitching
power, had led Saul to justify himself in defance of Samuel’s reproofs and warning. But now, in his extremity, he turned upon him,
presenting the enormity of his sin and the hopelessness of pardon,
that he might goad him to desperation. Nothing could have been
[681] better chosen to destroy his courage and confuse his judgment, or to
drive him to despair and self-destruction.

ရှောလုသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းနှင့် အစာငတ်မွတ်ခြင်းတို့ကြောင့် အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ အပြစ်စိတ်များ ဝင်နေသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟောကိန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ မုန်တိုင်းထဲတွင် လဲကျသွားသော သပိတ်ပင်ကြီးကဲ့သို့ သူသည် မြေပေါ်သို့ ပြပ်ဝပ်လဲကျသွားလေသည်။

Saul was faint with weariness and fasting; he was terrifed and
conscience-stricken. As the fearful prediction fell upon his ear, his
Death of Saul 621
form swayed like an oak before the tempest, and he fell prostrate to
the earth.

နတ်ကတော်သည်လည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဣသရေလရှင်ဘုရင်သည် သူမ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သေလူကဲ့သို့ လဲလျောင်းနေသည်။ အကယ်၍ သူသည် သူမ၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာ၌ သေဆုံးသွားပါက သူမအတွက် မည်သို့သောအကျိုးဆက်များ ဖြစ်လာနိုင်မည်နည်း။ သူမသည် ရှင်ဘုရင်ကို ထ၍ အစာစားရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ သူမသည် သူ၏ အလိုဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်အတွက် မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်စားခဲ့ရသောကြောင့်၊ သူသည်လည်း မိမိ၏ အသက်ကို ဆက်လက်ရှင်သန်စေရန်အတွက် သူမ၏ တောင်းဆိုမှုကို လိုက်နာသင့်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ သူ၏ ကျွန်များကလည်း ဝိုင်းဝန်းတောင်းပန်ကြသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ရှောလုသည် သဘောတူလိုက်ပြီး၊ ထိုအမျိုးသမီးသည် အသင့်ပြင်ထားသော ဆူဖြိုးသော နွားကလေးနှင့် တဆေးမဲ့မုန့်တို့ကို သူ့ရှေ့တွင် ချထားပေးခဲ့သည်။ မည်မျှပင် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းပါတကား။ ခဏချင်းကပင် ပျက်စီးခြင်း၏ အမိန့်တော်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသော ထိုနတ်ကတော်၏ တောဂူထဲတွင်၊ စာတန်၏ တမန်တော်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင်၊ ဘုရားသခင်၏ ဘိသိက်ပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရသော ဣသရေလရှင်ဘုရင်သည် နက်ဖြန်နေ့၏ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲအတွက် အစာစားရန် ထိုင်နေလေသည်။

The sorceress was flled with alarm. The king of Israel lay before
her like one dead. Should he perish in her retreat, what would be
the consequences to herself? She besought him to arise and partake
of food, urging that since she had imperiled her life in granting
his desire, he should yield to her request for the preservation of
his own. His servants joining their entreaties, Saul yielded at last,
and the woman set before him the fatted calf and unleavened bread
hastily prepared. What a scene!—In the wild cave of the sorceress,
which but a little before had echoed with the words of doom—in
the presence of Satan’s messenger—he who had been anointed of
God as king over Israel sat down to eat, in preparation for the day’s
deadly strife.

မိုးမလင်းမီတွင် သူသည် သူ၏ကျွန်များနှင့်အတူ ဣသရေလတပ်စခန်းသို့ ပြန်လာပြီး တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြသည်။ ထိုအမှောင်ထု၏ ဝိညာဉ်ကို မေးမြန်းခြင်းအားဖြင့် ရှောလုသည် မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း၏ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် သူသည် မိမိ၏ စစ်တပ်ကို သတ္တိရှိစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါ။ ခွန်အား၏ ရင်းမြစ်နှင့် ကင်းကွာနေသောကြောင့် သူသည် ဣသရေလလူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ဘုရားသခင်ထံသို့ လှည့်စေပြီး အကူအညီတောင်းခံရန် ဦးဆောင်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပါ။ ထို့ကြောင့် ဆိုးညစ်သော ဟောကိန်းသည် ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေတော့မည် ဖြစ်သည်။

Before the break of day he returned with his attendants to the
camp of Israel to make ready for the conflict. By consulting that
spirit of darkness Saul had destroyed himself. Oppressed by the
horror of despair, it would be impossible for him to inspire his army
with courage. Separated from the Source of strength, he could not
lead the minds of Israel to look to God as their helper. Thus the
prediction of evil would work its own accomplishment.

ရှုနင်လွင်ပြင်နှင့် ဂိလဗောတောင်စောင်းများတွင် ဣသရေလစစ်တပ်နှင့် ဖိလိတ္တိဗိုလ်ခြေတို့သည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲကြသည်။ ဧန္ဒောဂူအတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကြောင့် သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသော်လည်း၊ ရှောလုသည် သူ၏ ရာဇပလ္လင်နှင့် နိုင်ငံတော်အတွက် အသက်စွန့်၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ “ဣသရေလလူတို့သည် ဖိလိတ္တိလူတို့ရှေ့မှာ ရှုံး၍ ဂိလဗောတောင်ပေါ်မှာ အများအပြား အသတ်ခံရကြ၏။” ရှင်ဘုရင်၏ ရဲရင့်သော သားတော် သုံးဦးစလုံးသည်လည်း သူ၏ နံဘေးမှာပင် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ လေးသည်တော်တို့သည် ရှောလုကို ဝိုင်းထားကြသည်။ မိမိ၏ စစ်သည်များ ကျဆုံးနေခြင်းနှင့် မိမိ၏ မြင့်မြတ်သော သားတော်များ ဓားဖြင့် အသတ်ခံရခြင်းကို သူမြင်ခဲ့ရသည်။ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ဒဏ်ရာရထားသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန်လည်းမဖြစ်၊ ထွက်ပြေးရန်လည်း မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းမရှိတော့သောအခါ၊ ဖိလိတ္တိလူတို့၏ လက်ထဲသို့ အသက်ရှင်လျက် အဖမ်းမခံရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး၊ မိမိ၏ လက်နက်ကိုင်အား “သင့်ဓားကို ထုတ်၍ ငါ့ကို ထိုးသတ်လော့” ဟု အမိန့်ပေးသည်။ ထိုသူသည် ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံသူအပေါ် လက်မတင်ဝံ့သဖြင့် ငြင်းဆန်သောအခါ၊ ရှောလုသည် မိမိ၏ ဓားအပေါ်သို့ လဲကျကာ မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်လိုက်လေသည်။

On the plain of Shunem and the slopes of Mount Gilboa the
armies of Israel and the hosts of the Philistines closed in mortal
combat. Though the fearful scene in the cave of Endor had driven all
hope from his heart, Saul fought with desperate valor for his throne
and his kingdom. But it was in vain. “The men of Israel fled from
before the Philistines, and fell down slain in Mount Gilboa.” Three
brave sons of the king died at his side. The archers pressed upon
Saul. He had seen his soldiers falling around him and his princely
sons cut down by the sword. Himself wounded, he could neither
fght nor fly. Escape was impossible, and determined not to be taken
alive by the Philistines, he bade his armor-bearer, “Draw thy sword,
and thrust me through therewith.” When the man refused to lift his
hand against the Lord’s anointed, Saul took his own life by falling [682]
upon his sword.

ဤသို့ဖြင့် ဣသရေလတို့၏ ပထမဆုံးသော ရှင်ဘုရင်သည် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းဟူသော အပြစ်ဖြင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဘဝသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းဖြင့် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိ၏ ခေါင်းမာသော အလိုဆန္ဒအတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် အရှက်တကွဲနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ အဆုံးသတ်ခဲ့ရသည်။

Thus the frst king of Israel perished, with the guilt of selfmurder upon his soul. His life had been a failure, and he went down
622 Patriarchs and Prophets
in dishonor and despair, because he had set up his own perverse will
against the will of God.

ရှုံးနိမ့်ခြင်း သတင်းသည် နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဣသရေလ တစ်နိုင်ငံလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ ပြည်သူတို့သည် မြို့ရွာများကို စွန့်ခွာထွက်ပြေးကြပြီး ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ထိုနေရာများကို အနှောင့်အယှက်မရှိ သိမ်းပိုက်ကြသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာသော ရှောလု၏ အုပ်ချုပ်မှုသည် သူ၏ လူမျိုးတော်ကို ပျက်စီးခြင်းသို့ ပို့ဆောင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

The tidings of defeat spread far and wide, carrying terror to all
Israel. The people fled from the cities, and the Philistines took
undisturbed possession. Saul’s reign, independent of God, had wellnigh proved the ruin of his people.

တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် ဖိလိတ္တိလူတို့သည် သေဆုံးသူများထံမှ ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေစဉ် ရှောလုနှင့် သူ၏ သားတော်သုံးဦး၏ ရုပ်အလောင်းများကို တွေ့ရှိကြသည်။ သူတို့၏ အောင်ပွဲကို ပြည့်စုံစေရန်အတွက် ရှောလု၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး သူ၏ လက်နက်များကို ချွတ်ယူကြသည်။ ထို့နောက် သွေးအလိမ်းလိမ်းဖြစ်နေသော ဦးခေါင်းနှင့် လက်နက်များကို “မိမိတို့ ရုပ်တုဆင်းတုများ၏ အိမ်နှင့် ပြည်သူတို့ကြားတွင် ကြေညာရန်” အောင်ပွဲရ ရိက္ခာအဖြစ် ဖိလိတ္တိပြည်သို့ ပေးပို့လိုက်ကြသည်။ လက်နက်များကိုမူ “အာရှတရက်ဘုရားမ၏ အိမ်” ၌ ထားရှိပြီး၊ ဦးခေါင်းကိုမူ ဒါဂုန်ဘုရား၏ ဗိမာန်တော်၌ ချိတ်ဆွဲထားကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် အောင်ပွဲ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိုဘုရားတု ဘုရားယောင်များ၏ တန်ခိုးကြောင့်ဟု သတ်မှတ်ကြပြီး၊ ယေဟောဝါ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်သည် ရှုတ်ချခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

On the day following the engagement, the Philistines, searching
the battlefeld to rob the slain, discovered the bodies of Saul and
his three sons. To complete their triumph, they cut off the head of
Saul and stripped him of his armor; then the head and the armor,
reeking with blood, were sent to the country of the Philistines as a
trophy of victory, “to publish it in the house of their idols, and among
the people.” The armor was fnally put in “the house of Ashtaroth,”
while the head was fastened in the temple of Dagon. Thus the glory
of the victory was ascribed to the power of these false gods, and the
name of Jehovah was dishonored.

ရှောလုနှင့် သူ၏ သားတော်များ၏ အလောင်းများကို ဂိလဗောတောင်နှင့် မလှမ်းမကမ်း ယော်ဒန်မြစ်အနီးရှိ ဗက်ရှန်မြို့သို့ ဆွဲယူသွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ငှက်များစားစေရန် သူတို့ကို သံကြိုးများဖြင့် ချိတ်ဆွဲထားကြသည်။ သို့သော် ယာဗက်ဂိလဒ်မြို့သား ရဲရင့်သောသူတို့သည် ရှောလု နန်းစံစ အချိန်က မိမိတို့မြို့ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရကာ၊ ကျေးဇူးသိတတ်သော စိတ်ဖြင့် ရှင်ဘုရင်နှင့် သားတော်တို့၏ အလောင်းများကို သွားရောက်ကယ်တင်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ သင်္ဂြိုဟ်ပေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ညအချိန်တွင် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးကာ “ရှောလု၏ အလောင်းနှင့် သားတော်တို့၏ အလောင်းများကို ဗက်ရှန်မြို့ရိုးမှ ဖြုတ်ယူ၍ ယာဗက်မြို့သို့ ယူဆောင်လာကာ မီးရှို့ကြ၏။ သူတို့၏ အရိုးများကို ယာဗက်မြို့ရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်၌ မြှုပ်နှံပြီး ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး အစာရှောင်ကြ၏။” ဤသို့ဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းလေးဆယ်က ပြုခဲ့သော ကောင်းမှုသည် ရှောလုနှင့် သူ၏ သားတော်များအတွက် ဤကဲ့သို့ ရှုံးနိမ့်ပြီး အရှက်ရနေသော မှောင်မိုက်ချိန်တွင် ကြင်နာတတ်သော လက်များဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်ခြင်း ခံရစေရန် ဖန်တီးပေးခဲ့လေသည်။

The dead bodies of Saul and his sons were dragged to Beth-shan,
a city not far from Gilboa, and near the river Jordan. Here they
were hung up in chains, to be devoured by birds of prey. But the
brave men of Jabesh-gilead, remembering Saul’s deliverance of their
city in his earlier and happier years, now manifested their gratitude
by rescuing the bodies of the king and princes, and giving them
honorable burial. Crossing the Jordan by night, they “took the body
of Saul and the bodies of his sons from the wall of Beth-shan, and
came to Jabesh, and burnt them there, and they took their bones, and
buried them under a tree at Jabesh, and fasted seven days.” Thus the
noble deed performed forty years before, secured for Saul and his
sons burial by tender and pitying hands in that dark hour of defeat
and dishonor.