အခန်း ၁၁ — ကရမေလတောင်ပေါ်မှာထာဝရဘုရားသခင်မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြ

 

အခန်း ၁၁ — ကရမေလတောင်ပေါ်မှာထာဝရဘုရားသခင်မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြ 

Chapter 11—Carmel 

ဤအခန်းသည် ရှင်ဘုရင်များစာစောင် ပထမစောင် ၁၈:၁၉-၄၀ ကို အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on 1 Kings 18:19-40.

ဧလိယသည် အာဟပ်မင်း၏ရှေ့မှောက်၌ ရပ်လျက် ဣသရေလလူအပေါင်းတို့နှင့်တကွ ဗာလဘုရား၏ ပရောဖက်များ၊ အာရှတရက်ဘုရား၏ ပရောဖက်များကို ကရမေလတောင်ပေါ်တွင် မိမိနှင့်တွေ့ဆုံရန် စုဝေးစေဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ “ယခုမှာ လူကိုစေလွှတ်၍ ဣသရေလလူအပေါင်းတို့ကို၎င်း၊ ယေဇဗေလ၏စားပွဲ၌ စားရသော ဗာလပရောဖက် လေးရာ့ငါးဆယ်နှင့် အာရှတရက်ပရောဖက် လေးရာတို့ကို၎င်း၊ ကရမေလတောင်ပေါ်သို့ ငါ့ထံသို့ စုဝေးစေလော့” ဟု သူက အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

Standing before Ahab, Elijah demanded that all Israel
be assembled to meet him and the prophets of
Baal and Ashtoreth on Mount Carmel. “Send,”
he commanded, “and gather to me all Israel unto
Mount Carmel, and the prophets of Baal four hundred and ffty, and the prophets of the groves four
hundred, which eat at Jezebel’s table.”

ထိုအမိန့်သည် ယေဟောဝါဘုရား၏ ရှေ့တော်မှောက်၌ တိုက်ရိုက်ရပ်နေသူတစ်ဦးက ပေးသော အမိန့်နှင့်တူသဖြင့်၊ အာဟပ်မင်းသည် ပရောဖက်ကို ဧကရာဇ်မင်းသဖွယ်၊ မိမိကိုယ်ကို လက်အောက်ခံသဖွယ် သဘောထားကာ ချက်ချင်းပင် နာခံခဲ့သည်။ ဧလိယနှင့် ဗာလ၊ အာရှတရက် ပရောဖက်များနှင့် တွေ့ဆုံရန် ဆင့်ခေါ်စာကို နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးရှိ မြို့ရွာများသို့ လျင်မြန်သော တမန်များဖြင့် ပေးပို့ခဲ့သည်။ မြို့ရွာတိုင်းရှိ လူတို့သည် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တွင် စုဝေးရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုနေရာသို့ ခရီးနှင်လာကြစဉ် လူအများ၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ ထူးဆန်းသော စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ပုံမှန်မဟုတ်သော တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်ပျက်တော့မည်။ သို့မဟုတ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် ကရမေလတောင်သို့ စုဝေးရန် ဆင့်ခေါ်ရသနည်း။ မည်သည့် ဘေးဒုက္ခသစ်များ [၁၄၄] လူမျိုးနှင့် ပြည်တော်ပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည်နည်း။

The command was issued by one who seemed to stand in
the very presence of Jehovah; and Ahab obeyed at
once, as if the prophet were monarch, and the king
a subject. Swift messengers were sent throughout
the kingdom with the summons to meet Elijah
and the prophets of Baal and Ashtoreth. In every town and village the people prepared to assemble at the appointed time. As they journeyed
toward the place, the hearts of many were flled
with strange forebodings. Something unusual was
about to happen; else why this summons to gather
at Carmel? What new calamity was about to fall [144]
upon the people and the land?

မိုးခေါင်ခြင်းမဖြစ်မီက ကရမေလတောင်သည် အစဉ်မပြတ်စီးဆင်းနေသော စမ်းချောင်းများ၊ လှပသောပန်းများနှင့် ဝေဆာသော တောအုပ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် အလွန်လှပသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ညှိုးနွမ်းစေသော ကျိန်ခြင်းအောက်၌ ၎င်း၏အလှတရားများ ပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဗာလနှင့် အာရှတရက်တို့ကို ကိုးကွယ်ရန် တည်ထားသော ယဇ်ပလ္လင်များသည် ယခုအခါ အရွက်မရှိသော တောအုပ်များထဲတွင် ရှိနေကြသည်။ အမြင့်ဆုံးသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင်မူ ၎င်းတို့နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ပျက်စီးနေသည့် ယေဟောဝါဘုရား၏ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

Before the drought, Mount Carmel had been a place of
beauty, its streams fed from never-failing springs,
and its fertile slopes covered with fair flowers and
flourishing groves. But now its beauty languished
under a withering curse. The altars erected to
the worship of Baal and Ashtoreth stood now in
leafless groves. On the summit of one of the
97
98 Prophets and Kings
highest ridges, in sharp contrast with these was
the broken-down altar of Jehovah.

ကရမေလတောင်သည် ကျယ်ပြောလှသော မြေပြင်ကို အပေါ်စီးမှ မြင်ရပြီး ၎င်း၏ အမြင့်ပိုင်းကို ဣသရေလနိုင်ငံ၏ နေရာအနှံ့အပြားမှ မြင်နိုင်သည်။ တောင်ခြေရှိ အချက်အခြာကျသော နေရာများမှလည်း အထက်တွင် ဖြစ်ပျက်သမျှကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် တောအုပ်များ၏ အရိပ်အောက်တွင် ပြုလုပ်သော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုများကြောင့် အကြီးအကျယ် စော်ကားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဧလိယသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ပြသရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ နာမတော် ဂုဏ်သိက္ခာကို အတည်ပြုရန်အတွက် အထင်ရှားဆုံးသော ဤတောင်မြင့်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

Carmel overlooked a wide expanse of country; its heights
were visible from many parts of the kingdom of
Israel. At the foot of the mount there were vantage
points from which could be seen much of what
took place above. God had been signally dishonored by the idolatrous worship carried on under
cover of its wooded slopes; and Elijah chose this
elevation as the most conspicuous place for the
display of God’s power and for the vindication of
the honor of His name.

သတ်မှတ်ထားသောနေ့၏ နံနက်စောစောတွင် ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာခဲ့သော ဣသရေလ လူအုပ်ကြီးသည် မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် တောင်ထိပ်အနီးသို့ စုဝေးလာကြသည်။ ယေဇဗေလ၏ ပရောဖက်များသည် ခန့်ညားထည်ဝါသော အစီအစဉ်ဖြင့် ချီတက်လာကြသည်။ ရှင်ဘုရင်သည်လည်း မင်းမြောက်တန်ဆာများဖြင့် ပေါ်လာပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် နေရာယူရာ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများက သူ့ကို ကြွေးကြော်ကြိုဆိုကြသည်။ သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသည်။ အကြောင်းမှာ ပရောဖက်၏ စကားကြောင့် ဣသရေလပြည်တွင် သုံးနှစ်ခွဲတိုင်တိုင် နှင်းနှင့် မိုးမရဘဲ ငတ်မွတ်ခဲ့သည်ကို သူတို့ မှတ်မိနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ခုသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အကျပ်အတည်းသည် နီးကပ်နေပြီဟု သူတို့ ခံစားမိကြသည်။ သူတို့ ကိုးကွယ်ယုံကြည်သော ဘုရားများသည် ဧလိယကို ပရောဖက်အတုဟု သက်သေမပြနိုင်ခဲ့ကြချေ။ [၁၄၅] သူတို့၏ သည်းထန်စွာ အော်ဟစ်မှုများ၊ ဆုတောင်းခြင်းများ၊ [၁၄၆] မျက်ရည်များ၊ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချခြင်းများ၊ ရွံရှာဖွယ်ရာ အခမ်းအနားများနှင့် [၁၄၇] အမြဲမပြတ် ပူဇော်နေသော တန်ဖိုးကြီး ယဇ်ကောင်များကို သူတို့ ကိုးကွယ်သော အရာများက ထူးဆန်းစွာပင် လျစ်လျူရှုထားခဲ့ကြသည်။

Early on the morning of the day appointed, the hosts of
apostate Israel, in eager expectancy, gather near
the top of the mountain. Jezebel’s prophets march
up in imposing array. In regal pomp the king
appears and takes his position at the head of the
priests, and the idolaters shout his welcome. But
there is apprehension in the hearts of the priests as
they remember that at the word of the prophet the
land of Israel for three years and a half has been
destitute of dew and rain. Some fearful crisis is
at hand, they feel sure. The gods in whom they
have trusted have been unable to prove Elijah a
[145] false prophet. To their frantic cries, their prayers,
[146]
[147]
their tears, their humiliation, their revolting ceremonies, their costly and ceaseless sacrifces, the
objects of their worship have been strangely indifferent.

ရှင်ဘုရင် အာဟပ်နှင့် ပရောဖက်အတုများကို ရင်ဆိုင်လျက်၊ စုဝေးနေသော ဣသရေလ လူအုပ်ကြီး၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံရလျက်၊ ဧလိယသည် ယေဟောဝါဘုရား၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ရန် ပေါ်ထွက်လာသူ တစ်ဦးတည်းသောသူအဖြစ် ရပ်နေသည်။ တစ်နိုင်ငံလုံးက ဆင်းရဲဒုက္ခများအတွက် အပြစ်တင်ခြင်း ခံနေရသူသည် ယခုအခါ ဣသရေလ ရှင်ဘုရင်၊ ဗာလပရောဖက်များ၊ စစ်သည်တော်များနှင့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့် ကာကွယ်မှုမျှ မရှိဘဲ ရပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ဧလိယသည် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါ။ သူ၏ အထက်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ခွန်အားကြီးမားသော ကောင်းကင်တမန်များ၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေများက သူ့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လျက် ရှိနေကြသည်။

Facing King Ahab and the false prophets, and surrounded
by the assembled hosts of Israel, Elijah stands,
the only one who has appeared to vindicate the
honor of Jehovah. He whom the whole kingdom
has charged with its weight of woe is now before
them, apparently defenseless in the presence of
Carmel 99
the monarch of Israel, the prophets of Baal, the
men of war, and the surrounding thousands. But
Elijah is not alone. Above and around him are the
protecting hosts of heaven, angels that excel in
strength.

ပရောဖက်သည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် မိမိ၏ တာဝန်ကို အပြည့်အဝ သိရှိထားသဖြင့်၊ ရှက်ကြောက်ခြင်း၊ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိဘဲ လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့၌ ရပ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့ရိုသေဖွယ်ရာ တည်ကြည်မှုများဖြင့် လင်းလက်နေသည်။ လူတို့သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သူ၏ စကားကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။ ဧလိယသည် ပျက်စီးနေသော ယေဟောဝါဘုရား၏ ယဇ်ပလ္လင်ကို ဦးစွာကြည့်ပြီးနောက် လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အသံဖြင့် “သင်တို့သည် အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး သဘောနှစ်ခွရှိ၍ ဆိုင်းလင့်ကြမည်နည်း။ ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူလျှင် ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်ကြလော့။ ဗာလသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်လျှင် သူ၏နောက်သို့ လိုက်ကြလော့” ဟု ကြွေးကြော်လေသည်။

Unashamed, unterrifed, the prophet stands before the
multitude, fully aware of his commission to execute the divine command. His countenance is
lighted with an awful solemnity. In anxious expectancy the people wait for him to speak. Looking frst upon the broken-down altar of Jehovah,
and then upon the multitude, Elijah cries out in
clear, trumpetlike tones, “How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow
Him: but if Baal, then follow him.”

လူတို့သည် တစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောဝံ့ကြချေ။ ထိုကြီးမားသော လူအုပ်ကြီးထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ယေဟောဝါဘုရားအပေါ် သစ္စာရှိကြောင်း ထုတ်ဖော်ရန် မရဲကြချေ။ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ လှည့်စားခြင်းနှင့် မျက်စိကွယ်ခြင်းတို့သည် ဣသရေလလူမျိုးအပေါ် လွှမ်းမိုးထားသည်။ ဤဆိုးဝါးသော ဘုရားမဲ့ခြင်းသည် သူတို့အပေါ် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင် ပေးသနားသော သတိပေးချက်များနှင့် ဆုံးမစကားများကို အကြိမ်ကြိမ် လျစ်လျူရှုခဲ့ခြင်းကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ မှားယွင်းသော လုပ်ရပ်တစ်ခုစီ၊ နောင်တရရန် ငြင်းဆန်မှုတစ်ခုစီသည် သူတို့၏ အပြစ်ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေပြီး ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ပိုမိုဝေးကွာသွားစေခဲ့သည်။ ယခု ဤကဲ့သို့သော အကျပ်အတည်းကာလ၌ပင် သူတို့သည် ဘုရားသခင်ဘက်မှ ရပ်တည်ရန် ငြင်းဆန်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

The people answer him not a word. Not one in that vast
assembly dare reveal loyalty to Jehovah. Like
a dark cloud, deception and blindness had overspread Israel. Not all at once had this fatal apostasy closed about them, but gradually, as from
time to time they had failed to heed the words
of warning and reproof that the Lord sent them.
Each departure from rightdoing, each refusal to
repent, had deepened their guilt and driven them
farther from Heaven. And now, in this crisis, they
persisted in refusing to take their stand for God.

ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ လုပ်ငန်းတော်တွင် အကျပ်အတည်း ကြုံတွေ့ရချိန်၌ လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့် သစ္စာမဲ့ခြင်းတို့ကို စက်ဆုပ်တော်မူသည်။ [၁၄၈] တစ်လောကလုံးသည် ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုအကြား ကြီးမားသော တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးအခန်းများကို အတိုင်းအထက်အလွန် စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်သည် ထာဝရလောက၏ နယ်နိမိတ်သို့ ချဉ်းကပ်နေကြပြီ။ ထိုသူတို့အတွက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းထက် မည်သည့်အရာက ပို၍ အရေးကြီးနိုင်သနည်း။ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ဘုရားသခင်၌ ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းဆိုင်ရာ သူရဲကောင်းများ ရှိခဲ့ပြီး ယခုလည်း ရှိနေပါသည်။ ထိုသူတို့သည် ယောသပ်၊ ဧလိယနှင့် ဒံယေလတို့ကဲ့သို့ပင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ ထူးခြားသော လူမျိုးအဖြစ် ဝန်ခံရန် မရှက်ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ အထူးကောင်းချီးသည် တာဝန်ဝတ္တရားမှ လွဲချော်ခြင်းမရှိဘဲ “အဘယ်သူသည် ထာဝရဘုရားဘက်၌ ရှိသနည်း” (ထွက်မြောက်ရာ ၃၂:၂၆) ဟု ဘုရားသခင်၏ အင်အားဖြင့် မေးမြန်းမည့် လုပ်ဆောင်ချက်ရှိသူများနှင့် အတူရှိပါသည်။ ထိုသို့သောသူများသည် မေးရုံသာမက ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးအဖြစ် ရွေးချယ်သူများအား ရှေ့သို့လှမ်းလာ၍ ဘုရင်တကာတို့၏ ဘုရင်၊ အရှင်တကာတို့၏ အရှင်အပေါ်ထားရှိသော သစ္စာရှိမှုကို မမှားနိုင်အောင် ထုတ်ဖော်ပြသရန် တောင်းဆိုကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့သောသူများသည် မိမိတို့၏ အလိုဆန္ဒနှင့် အစီအစဉ်များကို ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အောက်၌ နှိမ့်ချထားကြသည်။ ဘုရားသခင်ကို ချစ်သောစိတ်ကြောင့် မိမိတို့၏ အသက်ကိုပင် နှမြောခြင်းမရှိကြချေ။ သူတို့၏ အလုပ်မှာ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှ အလင်းကို ခံယူပြီး ကမ္ဘာလောကသို့ ရှင်းလင်းတောက်ပစွာ ပြသရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းသည် သူတို့၏ ဆောင်ပုဒ် ဖြစ်သည်။

The Lord abhors indifference and disloyalty in a time of [148]
crisis in His work. The whole universe is watching with inexpressible interest the closing scenes
of the great controversy between good and evil.
The people of God are nearing the borders of the
eternal world; what can be of more importance to
them than that they be loyal to the God of heaven?
All through the ages, God has had moral heroes,
and He has them now—those who, like Joseph
100 Prophets and Kings
and Elijah and Daniel, are not ashamed to acknowledge themselves His peculiar people. His
special blessing accompanies the labors of men
of action, men who will not be swerved from the
straight line of duty, but who with divine energy
will inquire, “Who is on the Lord’s side?” (Exodus 32:26), men who will not stop merely with
the inquiry, but who will demand that those who
choose to identify themselves with the people of
God shall step forward and reveal unmistakably
their allegiance to the King of kings and Lord of
lords. Such men make their wills and plans subordinate to the law of God. For love of Him they
count not their lives dear unto themselves. Their
work is to catch the light from the Word and let
it shine forth to the world in clear, steady rays.
Fidelity to God is their motto.

ဣသရေလလူတို့သည် ကရမေလတောင်ပေါ်တွင် သံသယဖြစ်ကာ တွေဝေနေကြစဉ် ဧလိယ၏ အသံသည် တိတ်ဆိတ်မှုကို ထပ်မံဖြိုခွင်းလိုက်သည်: “ငါတစ်ယောက်တည်းသာ ထာဝရဘုရား၏ ပရောဖက်အဖြစ် ကျန်ရစ်၏။ ဗာလ၏ ပရောဖက်မူကား လေးရာ့ငါးဆယ် ရှိ၏။ ငါတို့အား နွားလားနှစ်ကောင်ကို ပေးကြစေ။ သူတို့အတွက် နွားလားတစ်ကောင်ကို ရွေးချယ်၍ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ကာ ထင်းပေါ်၌ တင်ထားကြစေ။ သို့သော် မီးကိုမူ မထည့်ကြနှင့်။ ငါသည်လည်း ကျန်ရှိသော နွားလားတစ်ကောင်ကို ပြင်ဆင်၍ ထင်းပေါ်၌ တင်ထားမည်၊ မီးကိုလည်း မထည့်။ [၁၄၉] သင်တို့သည် သင်တို့၏ ဘုရားနာမကို ပန်ကြားကြလော့။ ငါသည်လည်း ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို ပန်ကြားမည်။ မီးအားဖြင့် ပြန်ပေးသော ဘုရားသည် ဘုရားသခင် ဖြစ်ပါစေသတည်း။”

While Israel on Carmel doubt and hesitate, the voice of
Elijah again breaks the silence: “I, even I only,
remain a prophet of the Lord; but Baal’s prophets
are four hundred and ffty men. Let them therefore
give us two bullocks; and let them choose one
bullock for themselves, and cut it in pieces, and
lay it on wood, and put no fre under: and I will
dress the other bullock, and lay it on wood, and
put no fre under: and call ye on the name of your
[149] gods, and I will call on the name of the Lord: and
the God that answereth by fre, let him be God.”

ဧလိယ၏ အဆိုပြုချက်မှာ အလွန်ပင် ယုတ္တိတန်သဖြင့် လူတို့သည် မငြင်းဆန်နိုင်ဘဲ “ထိုစကား ကောင်းလှပြီ” ဟု ပြန်ပြောရန် သတ္တိရလာကြသည်။ ဗာလပရောဖက်များသည်လည်း ကန့်ကွက်စကား မပြောရဲကြချေ။ ထို့ကြောင့် ဧလိယက သူတို့ကို ညွှန်ကြားသည်မှာ “သင်တို့သည် များသောကြောင့် သင်တို့အတွက် နွားလားတစ်ကောင်ကို ဦးစွာရွေးချယ်၍ ပြင်ဆင်ကြလော့။ သင်တို့၏ ဘုရားနာမကို ပန်ကြားကြလော့။ သို့သော် မီးကိုမူ မထည့်ကြနှင့်။”

The proposal of Elijah is so reasonable that the people
cannot well evade it, so they fnd courage to answer, “It is well spoken.” The prophets of Baal
dare not lift their voices in dissent; and, addressing them, Elijah directs, “Choose you one bullock
for yourselves, and dress it frst; for ye are many;
and call on the name of your gods, but put no fre
under.”
Carmel 101

အပြစ်ရှိသော စိတ်နှလုံးထဲ၌ ထိတ်လန့်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင် ရဲရင့်ဟန်ဆောင်လျက်၊ ပရောဖက်အတုများသည် ယဇ်ပလ္လင်ကို ပြင်ဆင်ကာ ထင်းနှင့် ယဇ်ကောင်ကို တင်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ ဂါထာမန္တန်များကို စတင်ကြသည်။ “အိုဗာလဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို နားညောင်းတော်မူပါ” ဟု သူတို့၏ ဘုရားနာမကို ဟစ်ခေါ်သံများသည် တောအုပ်များနှင့် တောင်ကုန်းများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ယဇ်ပလ္လင်ကို ဝိုင်းရံလျက် ခုန်ပေါက်ခြင်း၊ လူးလှိမ့်ခြင်း၊ အော်ဟစ်ခြင်း၊ ဆံပင်ကို ဆွဲနုတ်ခြင်းနှင့် မိမိတို့၏ အသားကို လှီးဖြတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ကာ သူတို့၏ ဘုရားကို ကူညီရန် အသနားခံကြသည်။

Outwardly bold and defant, but with terror in their guilty
hearts, the false priests prepare their altar, laying on the wood and the victim; and then they
begin their incantations. Their shrill cries echo
and re-echo through the forests and the surrounding heights, as they call on the name of their
god, saying, “O Baal, hear us.” The priests gather
about their altar, and with leaping and writhing
and screaming, with tearing of hair and cutting of
flesh, they beseech their god to help them.

နံနက်ပိုင်း ကုန်လွန်၍ မွန်းတည့်အချိန်သို့ ရောက်လာသော်လည်း ဗာလဘုရားက သူ၏ နောက်လိုက်များ၏ အော်ဟစ်သံကို နားညောင်းသည့် အထောက်အထား မရှိချေ။ သူတို့၏ သည်းထန်သော ဆုတောင်းသံများအတွက် မည်သည့် အသံမျှ၊ မည်သည့် အဖြေမျှ မရရှိခဲ့ပါ။ ယဇ်ကောင်မှာလည်း မလောင်ကျွမ်းဘဲ ကျန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

The morning passes, noon comes, and yet there is no evidence that Baal hears the cries of his deluded followers. There is no voice, no reply to their frantic
prayers. The sacrifce remains unconsumed.

သူတို့သည် အသည်းအသန် ကိုးကွယ်နေကြစဉ်၊ လိမ္မာပါးနပ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် မီးမွှေးရန်နှင့် ထိုမီးသည် ဗာလထံမှ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာသည်ဟု လူတို့ကို ယုံကြည်အောင် လှည့်ဖြားရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အစဉ်တစိုက် ကြိုးစားရှာဖွေနေကြသည်။ သို့သော် ဧလိယသည် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည်လည်း လှည့်ဖြားရန် အခွင့်အရေးကို မျှော်လင့်လျက် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အခမ်းအနားများကို ဆက်လက် ပြုလုပ်နေကြသည်။

As they continue their frenzied devotions, the crafty
priests are continually trying to devise some
means by which they may kindle a fre upon the
altar and lead the people to believe that the fre
has come direct from Baal. But Elijah watches
every movement; and the priests, hoping against
hope for some opportunity to deceive, continue
to carry on their senseless ceremonies.

“မွန်းတည့်အချိန်၌ ဧလိယသည် သူတို့ကို ပြက်ရယ်ပြု၍ ‘ကျယ်စွာ အော်ဟစ်ကြလော့။ သူသည် ဘုရားဖြစ်သည် မဟုတ်လော။ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသလော၊ သို့မဟုတ် အဝေးသို့ သွားနေသလော၊ သို့မဟုတ် ခရီးသွားနေသလော၊ သို့မဟုတ် အိပ်ပျော်နေသဖြင့် [၁၅၀] နှိုးရမည်လော’ ဟု ဆို၏။ သူတို့သည်လည်း ကျယ်စွာ အော်ဟစ်၍ မိမိတို့ ထုံးစံအတိုင်း ဓားနှင့် လှံတို့ဖြင့် ကိုယ်ကို ထိုးဆွကြရာ သွေးများ စီးထွက်လာလေသည်။ မွန်းတည့်အချိန် လွန်သော်လည်း၊ ညဦးယံ ယဇ်ပူဇော်ချိန် တိုင်အောင်ပင် သူတို့သည် ပရောဖက်ပြုကြ၏။ သို့သော် အဘယ်အသံမျှ မရှိ၊ အဖြေပေးမည့်သူ သို့မဟုတ် ဂရုစိုက်မည့်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိချေ။”

“It came to pass at noon, that Elijah mocked them, and
said, Cry aloud: for he is a god; either he is talk- [150]
ing, or he is pursuing, or he is in a journey, or
peradventure he sleepeth, and must be awaked.
And they cried aloud, and cut themselves after
their manner with knives and lancets, till the blood
gushed out upon them. And it came to pass, when
midday was past, and they prophesied until the
time of the offering of the evening sacrifce, that
there was neither voice, nor any to answer, nor
any that regarded.”
102 Prophets and Kings

စာတန်သည် မိမိ၏ လှည့်ဖြားခြင်းခံရပြီး မိမိကို ဝတ်ပြုနေသော ထိုသူတို့ကို ကူညီရန် အလွန် အလိုရှိခဲ့လိမ့်မည်။ သူတို့၏ ယဇ်ကောင်ကို လောင်ကျွမ်းစေရန် လျှပ်စစ်မီးကို စေလွှတ်ရန် အလွန် အလိုရှိခဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော် ယေဟောဝါဘုရားသည် စာတန်၏ နယ်နိမိတ်ကို သတ်မှတ်ထားပြီး သူ၏ တန်ခိုးကို ကန့်သတ်ထားသဖြင့် ရန်သူ၏ မည်သည့် ပရိယာယ်ကမျှ ဗာလ၏ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ မီးတစ်ပွင့်မျှ မပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့ချေ။

Gladly would Satan have come to the help of those whom
he had deceived, and who were devoted to his service. Gladly would he have sent the lightning
to kindle their sacrifce. But Jehovah has set Satan’s bounds, restrained his power, and not all the
enemy’s devices can convey one spark to Baal’s
altar.

နောက်ဆုံးတွင်၊ အော်ဟစ်လွန်းသဖြင့် အသံများ ဝင်နေပြီး မိမိကိုယ်ကို ထိုးဆွထားသော ဒဏ်ရာများမှ ထွက်သော သွေးများဖြင့် အဝတ်များ စွန်းထင်းနေသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် စိတ်ပျက်အားလျော့လာကြသည်။ သူတို့သည် သည်းထန်သော စိတ်ဖြင့် သူတို့၏ နေမင်းဘုရားကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကျိန်ဆဲမှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။ ဧလိယကမူ အထူးသတိထား၍ စောင့်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ အကယ်၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ယဇ်ပလ္လင်ကို မီးမွှေးရန် တစ်နည်းနည်းဖြင့် အောင်မြင်သွားပါက သူသည် ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ခြင်း ခံရမည်ကို သူသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

At last, their voices hoarse with shouting, their garments
stained with blood from self-inflicted wounds, the
priests become desperate. With unabated frenzy
they now mingle with their pleading terrible cursings of their sun-god, and Elijah continues to
watch intently; for he knows that if by any device the priests should succeed in kindling their
altar fre, he would instantly be torn in pieces.

ညဦးပိုင်းသို့ ရောက်လာပြီ။ ဗာလပရောဖက်များသည် မောပန်းခြင်း၊ အားလျော့ခြင်းနှင့် ရှုပ်ထွေးခြင်းတို့ ဖြစ်နေကြသည်။ တစ်ယောက်က တစ်မျိုး၊ နောက်တစ်ယောက်က တစ်ဖုံ အကြံပြုကြရင်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အော်ဟစ်သံများနှင့် ကျိန်ဆဲသံများသည် ကရမေလတောင်ပေါ်တွင် မပဲ့တင်တော့ချေ။ သူတို့သည် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်မှုမှ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

Evening draws on. The prophets of Baal are weary, faint,
confused. One suggests one thing, and another
something else, until fnally they cease their efforts. Their shrieks and curses no longer resound
over Carmel. In despair they retire from the contest.

တစ်နေ့လုံး လူတို့သည် အရေးနိမ့်သွားသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ပြုမူပုံများကို ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။ နေမင်း၏ ပူပြင်းသော ရောင်ခြည်ကို ဖမ်းယူ၍ အသုံးချနိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား ယဇ်ပလ္လင်ကို ဝိုင်း၍ ရူးသွပ်စွာ ခုန်ပေါက်နေသည်ကိုလည်း မြင်ခဲ့ကြသည်။ [၁၅၁] သူတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မိမိကိုယ်ကို ထိုးဆွ ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်ခြင်းများကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်ခဲ့ရပြီး ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၏ အချည်းနှီးဖြစ်ပုံကို ဆင်ခြင်ရန် အခွင့်အရေး ရခဲ့ကြသည်။ လူအုပ်ကြီးထဲမှ အများစုမှာ နတ်ဆိုးဆန်သော ပြုမူချက်များကို ငြီးငွေ့နေကြပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ ဧလိယ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အလွန် စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

All day long the people have witnessed the demonstrations of the baffled priests. They have beheld
their wild leaping round the altar, as if they would
grasp the burning rays of the sun to serve their
[151] purpose. They have looked with horror on the
frightful, self-inflicted mutilations of the priests,
and have had opportunity to reflect on the follies
of idol worship. Many in the throng are weary of
the exhibitions of demonism, and they now await
with deepest interest the movements of Elijah.

ညဦးယံ ယဇ်ပူဇော်ချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ဧလိယက “ငါ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကြလော့” ဟု လူတို့ကို ခေါ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာကြစဉ်၊ သူသည် တစ်ချိန်က လူတို့ ယေဟောဝါဘုရားကို ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသော၊ ယခုအခါ ပျက်စီးနေသော ယဇ်ပလ္လင်သို့ လှည့်၍ ၎င်းကို ပြုပြင်လေသည်။ သူ့အတွက်မူ ဤပျက်စီးနေသော ပုံသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော ယဇ်ပလ္လင်အားလုံးထက် ပို၍ အဖိုးတန်သည်။

It is the hour of the evening sacrifce, and Elijah bids
the people, “Come near unto me.” As they tremblingly draw near, he turns to the broken-down al
Carmel 103
tar where once men worshiped the God of heaven,
and repairs it. To him this heap of ruins is more
precious than all the magnifcent altars of heathendom.

ဤရှေးဟောင်းယဇ်ပလ္လင်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာတွင် ဧလိယသည် ဣသရေလလူတို့ ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ရောက်စဉ်က ဘုရားသခင်နှင့် ပြုခဲ့သော ပဋိညာဉ်အပေါ် ရိုသေလေးစားမှုကို ပြသခဲ့သည်။ သူသည် “ယာကုပ်သားတို့၏ အမျိုးနွယ်ပေါင်း ဆယ့်နှစ်နွယ် အရေအတွက်အတိုင်း ကျောက်ဆယ့်နှစ်လုံးကို ယူ၍... ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်အားဖြင့် ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်လေ၏။”

In the reconstruction of this ancient altar, Elijah revealed
his respect for the covenant that the Lord made
with Israel when they crossed the Jordan into the
Promised Land. Choosing “twelve stones, according to the number of the tribes of the sons
of Jacob, ... he built an altar in the name of the
Lord.”

အချည်းနှီး ကြိုးစားခဲ့သဖြင့် စိတ်ပျက်ပြီး မောပန်းနေသော ဗာလပရောဖက်များသည် ဧလိယ ဘာလုပ်မည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ ဘုရားများ၏ အားနည်းချက်နှင့် အစွမ်းမရှိမှုကို ဖော်ထုတ်လိုက်သော ဤစမ်းသပ်မှုကို အဆိုပြုသည့်အတွက် သူတို့သည် ပရောဖက်ကို မုန်းတီးကြသည်။ သို့သော် သူ၏ တန်ခိုးကိုမူ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ လူတို့သည်လည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် မျှော်လင့်ခြင်းတို့ဖြင့် ဧလိယ ပြင်ဆင်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ပရောဖက်၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာသည် ဗာလနောက်လိုက်များ၏ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့သော ရူးသွပ်မှုနှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

The disappointed priests of Baal, exhausted by their vain
efforts, wait to see what Elijah will do. They hate
the prophet for proposing a test that has exposed
the weakness and ineffciency of their gods; yet
they fear his power. The people, fearful also, and
almost breathless with expectancy, watch while
Elijah continues his preparations. The calm demeanor of the prophet stands out in sharp contrast
with the fanatical, senseless frenzy of the followers of Baal.

ယဇ်ပလ္လင် တည်ဆောက်ပြီးသောအခါ၊ ပရောဖက်သည် ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် မြောင်းတစ်ခု တူးသည်။ ထို့နောက် ထင်းကို စီစဉ်၍ နွားလားကို ပြင်ဆင်ပြီးလျှင် ယဇ်ကောင်ကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်၌ တင်ကာ ယဇ်ကောင်နှင့် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ ရေလောင်းရန် လူတို့ကို အမိန့်ပေးသည်။ [၁၅၂] “အိုးလေးလုံးတွင် ရေကိုအပြည့်ဖြည့်၍ မီးရှို့ရာယဇ်နှင့် ထင်းပေါ်၌ လောင်းကြလော့” ဟု သူက ညွှန်ကြားသည်။ “ဒုတိယအကြိမ် ပြုကြဦးလော့” ဟု ဆိုရာ သူတို့သည် ဒုတိယအကြိမ် ပြုကြသည်။ “တတိယအကြိမ် ပြုကြဦးလော့” ဟု ဆိုရာ သူတို့သည် တတိယအကြိမ် ပြုကြပြန်သည်။ ရေသည် ယဇ်ပလ္လင် ပတ်လည်တွင် စီးဆင်းသွားပြီး မြောင်းထဲ၌လည်း ရေနှင့် ပြည့်သွားလေသည်။

The altar completed, the prophet makes a trench about it,
and, having put the wood in order and prepared
the bullock, he lays the victim on the altar and
commands the people to flood the sacrifce and
the altar with water. “Fill four barrels,” he directed, “and pour it on the burnt sacrifce, and on [152]
the wood. And he said, Do it the second time.

ဣသရေလလူတို့၏ ကာလကြာရှည်စွာ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာခဲ့မှုကြောင့် ယေဟောဝါဘုရား၏ အမျက်တော် ထွက်ခဲ့ရပုံကို သတိပေးလျက်၊ ဧလိယသည် ဣသရေလပြည်ပေါ်ရှိ ကျိန်ခြင်းများ ပယ်ရှားခံရစေရန် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို နှိမ့်ချ၍ ဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လှည့်လာကြရန် တောင်းဆိုသည်။ ထို့နောက် မမြင်နိုင်သော ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လျက်၊ လက်တော်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်ကာ ရိုးရှင်းသော ဆုတောင်းချက်ကို ဆုတောင်းလေသည်။ ဗာလပရောဖက်များသည် နံနက်စောစောမှ ညနေစောင်းတိုင်အောင် အော်ဟစ်ခြင်း၊ အမြှုပ်ထွက်ခြင်းနှင့် ခုန်ပေါက်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဧလိယ ဆုတောင်းသောအခါ ကရမေလတောင်ပေါ်တွင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော အော်ဟစ်သံများ မရှိတော့ချေ။ သူသည် ယေဟောဝါဘုရားသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြောင်း၊ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေကြောင်းနှင့် သူ၏ အသနားခံမှုကို နားညောင်းနေကြောင်း သိရှိသကဲ့သို့ ဆုတောင်းသည်။ ဗာလပရောဖက်များသည် ရူးသွပ်စွာနှင့် ရှုပ်ထွေးစွာ ဆုတောင်းခဲ့ကြသည်။ ဧလိယမူကား ဣသရေလလူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လှည့်လာကြစေရန်၊ ဘုရားသခင်သည် ဗာလထက် သာလွန်ကြောင်း ပြသတော်မူဖို့ ရိုးရှင်းစွာနှင့် ထက်သန်စွာ ဆုတောင်းခဲ့သည်။

And they did it the second time. And he said, Do
it the third time. And they did it the third time.
And the water ran round about the altar; and he
flled the trench also with water.”
Reminding the people of the long-continued apostasy
that has awakened the wrath of Jehovah, Elijah
104 Prophets and Kings
calls upon them to humble their hearts and turn
to the God of their fathers, that the curse upon the
land of Israel may be removed. Then, bowing reverently before the unseen God, he raises his hands
toward heaven and offers a simple prayer. Baal’s
priests have screamed and foamed and leaped,
from early morning until late in the afternoon; but
as Elijah prays, no senseless shrieks resound over
Carmel’s height. He prays as if he knows Jehovah
is there, a witness to the scene, a listener to his
appeal. The prophets of Baal have prayed wildly,
incoherently. Elijah prays simply and fervently,
asking God to show His superiority over Baal,
that Israel may be led to turn to Him.

“အာဗြဟံ၊ ဣဇာတ်၊ ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား” ဟု ပရောဖက်က အသနားခံသည်မှာ၊ “ကိုယ်တော်သည် ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို၎င်း၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ ကျွန်ဖြစ်၍ ဤအမှုအလုံးစုံတို့ကို ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း ပြုကြောင်းကို၎င်း ယနေ့ ထင်ရှားစေတော်မူပါ။ အိုထာဝရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်၏စကားကို နားညောင်းတော်မူပါ။ ဤလူမျိုးသည် ကိုယ်တော်သည် ထာဝရဘုရားဖြစ်တော်မူကြောင်းကို၎င်း၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို တစ်ဖန် ပြန်လှည့်လာစေတော်မူကြောင်းကို၎င်း သိစေခြင်းငှာ နားညောင်းတော်မူပါ။”

“Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel,” the prophet
pleads, “let it be known this day that Thou art
God in Israel, and that I am Thy servant, and that
I have done all these things at Thy word. Hear
me, O Lord, hear me, that this people may know
that Thou art the Lord God, and that Thou hast
turned their heart back again.”

အလွန်လေးနက်သော တိတ်ဆိတ်မှုက လူအားလုံးအပေါ် လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ဗာလပရောဖက်များသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြသည်။ မိမိတို့၏ အပြစ်ကို သိရှိကြသဖြင့် လျင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှုကို သူတို့ မျှော်လင့်နေကြသည်။

A silence, oppressive in its solemnity, rests upon all. The
priests of Baal tremble with terror. Conscious of
their guilt, they look for swift retribution.

ဧလိယ၏ ဆုတောင်းချက် ပြီးဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် [၁၅၃] လျှပ်စစ်မီးကဲ့သို့ တောက်ပသော မီးလျှံများသည် ကောင်းကင်မှ တည်ဆောက်ထားသော ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကာ ယဇ်ကောင်ကို လောင်ကျွမ်းစေသည်သာမက မြောင်းထဲရှိ ရေများကို ခမ်းခြောက်စေပြီး ယဇ်ပလ္လင်၏ ကျောက်များကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေသည်။ ထိုမီး၏ တောက်ပမှုသည် တောင်တစ်ပြင်လုံးကို လင်းထိန်သွားစေပြီး လူအုပ်ကြီး၏ မျက်စိများကို ကျိန်းစပ်စေသည်။ အောက်ဘက်ရှိ ချိုင့်ဝှမ်းများမှ အထက်တွင် ဖြစ်ပျက်သမျှကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေသူများသည်လည်း မီးဆင်းသက်လာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ကြရပြီး ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ၎င်းသည် ဣသရေလအမျိုးသားများနှင့် အဲဂုတ္တုစစ်တပ်အကြား ပင်လယ်နီတွင် ခြားထားပေးခဲ့သော မီးတိုင်နှင့် တူလှသည်။

No sooner is the prayer of Elijah ended than flames of
[153] fire, like brilliant flashes of lightning, descend
from heaven upon the upreared altar, consuming
the sacrifce, licking up the water in the trench,
and consuming even the stones of the altar. The
brilliancy of the blaze illumines the mountain and
dazzles the eyes of the multitude. In the valleys
below, where many are watching in anxious suspense the movements of those above, the descent
of fre is clearly seen, and all are amazed at the
sight. It resembles the pillar of fre which at the
Carmel 105
Red Sea separated the children of Israel from the
Egyptian host.

တောင်ပေါ်ရှိ လူတို့သည် မမြင်နိုင်သော ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ ကြောက်ရွံ့ရိုသေစွာဖြင့် ပျပ်ဝပ်ကြသည်။ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော မီးကို ဆက်၍ မကြည့်ဝံ့ကြချေ။ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် လောင်ကျွမ်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်ကြသည်။ ဧလိယ၏ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ ဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့ သစ္စာရှိရမည့် အရှင်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရန် တာဝန်ရှိသည်ကို သိမြင်လာကြသဖြင့် အားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း “ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ဟစ်ကြော်ကြလေသည်။ ထိုဟစ်ကြော်သံသည် တောင်တစ်ပြင်လုံးနှင့် အောက်ဘက်ရှိ မြေပြန့်လွင်ပြင်အထိ ထင်ရှားပြတ်သားစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဣသရေလလူတို့သည် နိုးကြားလာကြပြီ၊ လှည့်စားခြင်းမှ လွတ်မြောက်လာကြပြီ၊ နောင်တရလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

The people on the mount prostrate themselves in awe
before the unseen God. They dare not continue
to look upon the Heaven-sent fre. They fear that
they themselves will be consumed; and, convicted
of their duty to acknowledge the God of Elijah as
the God of their fathers, to whom they owe allegiance, they cry out together as with one voice,
“The Lord, He is the God; the Lord, He is the
God.” With startling distinctness the cry resounds
over the mountain and echoes in the plain below.

နောက်ဆုံးတွင် လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မည်မျှအထိ စော်ကားခဲ့ကြသည်ကို မြင်လာကြသည်။ စစ်မှန်သော ဘုရားသခင် တောင်းဆိုသော ယုတ္တိရှိသော ဝတ်ပြုမှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဗာလကို ကိုးကွယ်ခြင်း၏ သဘောသဘာဝသည် လုံးဝ ထင်ရှားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ နာမတော်ကို ဝန်ခံလာစေရန် ဘုရားသခင်က နှင်းနှင့် မိုးကို တားဆီးထားခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတော်ဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုလာကြသည်။ ဧလိယ၏ ဘုရားသခင်သည် ရုပ်တုအားလုံးထက် သာလွန်ကြောင်းကိုလည်း သူတို့ ယခုအခါ ဝန်ခံရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြပြီ။

At last Israel is aroused, undeceived, penitent.
At last the people see how greatly they have dishonored God. The character of Baal worship, in
contrast with the reasonable service required by
the true God, stands fully revealed. The people
recognize God’s justice and mercy in withholding
the dew and the rain until they have been brought
to confess His name. They are ready now to admit
that the God of Elijah is above every idol.

ဗာလပရောဖက်များသည် ယေဟောဝါဘုရား၏ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးတော် ထင်ရှားမှုကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်ရှုကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် အရှက်ရနေသည့်တိုင်အောင်၊ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို မြင်တွေ့ရသည့်တိုင်အောင် [၁၅၄] မိမိတို့၏ ဆိုးယုတ်သော လုပ်ရပ်များအတွက် နောင်တရရန် ငြင်းဆန်ကြသည်။ သူတို့သည် ဗာလ၏ ပရောဖက်များအဖြစ်သာ ဆက်လက် တည်ရှိလိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဖျက်ဆီးခြင်းခံရရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့ကြသည်။ နောင်တရသော ဣသရေလလူတို့သည် ဗာလကို ကိုးကွယ်ရန် သွန်သင်ပေးခဲ့သော သူတို့၏ လှည့်ဖြားမှုများမှ ကာကွယ်ခြင်း ခံရစေရန်၊ ဧလိယအား ထိုပရောဖက်အတုများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဘုရားသခင်က ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ အပြစ်ကျူးလွန်ရာတွင် ဦးဆောင်ခဲ့သူများအပေါ် လူတို့၏ အမျက်ဒေါသသည်လည်း ထွက်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဧလိယက “ဗာလပရောဖက်တို့ကို ဖမ်းကြလော့။ တစ်ယောက်ကိုမျှ မလွတ်စေနှင့်” ဟု အမိန့်ပေးသောအခါ လူတို့သည် နာခံရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ဖမ်းဆီး၍ ကိရှုန်ချောင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် သိသာထင်ရှားသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု စတင်သည့် ထိုနေ့ မကုန်ဆုံးမီမှာပင် ဗာလ၏ အမှုထမ်းများကို ကွပ်မျက်လိုက်ကြသည်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသက်ရှင်ခွင့် မရရှိခဲ့ကြချေ။

The priests of Baal witness with consternation the wonderful revelation of Jehovah’s power. Yet even
in their discomfture and in the presence of di- [154]
vine glory, they refuse to repent of their evil-doing. They would still remain the prophets of Baal.
Thus they showed themselves ripe for destruction. That repentant Israel may be protected from
the allurements of those who have taught them
to worship Baal, Elijah is directed by the Lord to
destroy these false teachers. The anger of the people has already been aroused against the leaders
in transgression; and when Elijah gives the command, “Take the prophets of Baal; let not one of
them escape,” they are ready to obey. They seize
the priests, and take them to the brook Kishon,
106 Prophets and Kings
and there, before the close of the day that marked
the beginning of decided reform, the ministers of
Baal are slain. Not one is permitted to live.