Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း (၂၄) — “အသိပညာကင်းမဲ့ခြင်းကြောင့် ပျက်စီးခြင်း”

ဣသရေလလူမျိုးအပေါ် ထားရှိသော ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးမှုသည် သူတို့၏ နာခံမှုအပေါ်တွင် အမြဲတစေ မူတည်ခဲ့သည်။ သိနာတောင်ခြေတွင် သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုခဲ့ကြပြီး “လူမျိုးတကာတို့ထက် ထူးခြားသော ဘဏ္ဍာတော်” အဖြစ် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် နာခံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ လိုက်လျှောက်ပါမည်ဟု တည်ကြည်စွာ ကတိပြုခဲ့ကြသည်။ “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြုပါမည်” ဟု သူတို့ ဆိုခဲ့ကြသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၅၊ ၈)။ ထို့နောက် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သိနာတောင်မှ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို မြွက်ကြားပြီး၊ မောရှေမှတစ်ဆင့် စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များနှင့် တရားစီရင်ချက်များကို ထပ်မံညွှန်ကြားသောအခါတွင်လည်း၊ ဣသရေလလူမျိုးတို့က “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသော စကားအလုံးစုံတို့ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြုပါမည်” ဟု တစ်ခဲနက် ထပ်မံကတိပြုကြပြန်သည်။ ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုသောအခါတွင်လည်း “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြုပါမည်၊ နာခံပါမည်” ဟု လူတို့သည် တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ကြေညာခဲ့ကြသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၄:၃၊ ၇)။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလတို့ကို မိမိ၏လူမျိုးအဖြစ် ရွေးချယ်တော်မူခဲ့ပြီး၊ သူတို့ကလည်း ကိုယ်တော်ကို သူတို့၏ဘုရင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

[293] Chapter 24—“Destroyed for Lack of
Knowledge”
God’s favor toward Israel had always been conditional
on their obedience. At the foot of Sinai they
had entered into covenant relationship with Him
as His “peculiar treasure... above all people.”
Solemnly they had promised to follow in the path
of obedience. “All that the Lord hath spoken we
will do,” they had said. Exodus 19:5, 8. And
when, a few days afterward, God’s law was spoken from Sinai, and additional instruction in the
form of statutes and judgments was communicated through Moses, the Israelites with one voice
had again promised, “All the words which the
Lord hath said will we do.” At the ratifcation of
the covenant, the people had once more united
in declaring, “All that the Lord hath said will we
do, and be obedient,” Exodus 24:3, 7. God had
chosen Israel as His people, and they had chosen
Him as their King.

တောကန္တာရအတွင်း လှည့်လည်သွားလာခြင်း ပြီးဆုံးခါနီးအချိန်တွင် ပဋိညာဉ်၏ စည်းကမ်းချက်များကို ထပ်မံဖော်ပြခဲ့သည်။ ကတိထားရာပြည်၏ အနားသတ်ဖြစ်သော ဗာလပေဂုရအရပ်တွင် လူအများအပြားသည် သိမ်မွေ့သော သွေးဆောင်မှု၏ သားကောင်ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သစ္စာရှိသူတို့သည် မိမိတို့၏ သစ္စာဂတိကို အသစ်တစ်ဖန် ပြုခဲ့ကြသည်။ နောင်အနာဂတ်တွင် ကြုံတွေ့ရမည့် သွေးဆောင်မှုများအကြောင်းကို မောရှေမှတစ်ဆင့် သတိပေးခဲ့ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးခြားများနှင့် သီးခြားနေထိုင်ရန်နှင့် ဘုရားသခင် တစ်ဆုတည်းကိုသာ ကိုးကွယ်ရန် အလေးအနက် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

Near the close of the wilderness wandering the conditions of the covenant had been repeated. At
[294] Baalpeor, on the very borders of the Promised
Land, where many fell a prey to subtle temptation, those who remained faithful renewed their
vows of allegiance. Through Moses they were
warned against the temptations that would assail
them in the future; and they were earnestly exhorted to remain separate from the surrounding
nations and to worship God alone.
234
“Destroyed for Lack of Knowledge” 235

“သို့ဖြစ်၍ အို ဣသရေလလူတို့၊ သင်တို့သည် အသက်ရှင်၍ သင်တို့ ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ပေးသနားတော်မူသော ပြည်သို့ဝင်၍ သိမ်းပိုက်နိုင်ကြအံ့သောငှာ၊ ငါသွန်သင်သော စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်နှင့် တရားစီရင်ချက်များကို ပြုလုပ်ရန် နားထောင်ကြလော့။ ငါမှာထားသော စကား၌ မထပ်ရ၊ မလျှော့ရ။ သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်ကြလော့...။ ထို့ကြောင့် စောင့်ရှောက်၍ ပြုကြလော့။ ဤသည်မှာ ဤစီရင်ထုံးဖွဲ့ချက် အလုံးစုံတို့ကို ကြားရမည့် လူမျိုးခြားတို့ရှေ့တွင် သင်တို့၏ ပညာနှင့် ဉာဏ်ပဋိဘာန် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုသူတို့ကလည်း ‘အကယ်စင်စစ် ဤလူမျိုးကြီးသည် ပညာရှိ၍ ဉာဏ်ကောင်းသော လူမျိုးဖြစ်သည်’ ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်” (တရားဟောရာ ၄:၁-၆)။

“Now therefore hearken,” Moses had instructed Israel,
“unto the statutes and unto the judgments, which
I teach you, for to do them, that ye may live, and
go in and possess the land which the Lord God
of your fathers giveth you. Ye shall not add unto
the word which I command you, neither shall
ye diminish aught from it, that ye may keep the
commandments of the Lord your God which I
command you.... Keep therefore and do them; for
this is your wisdom and your understanding in
the sight of the nations, which shall hear all these
statutes, and say, Surely this great nation is a wise
and understanding people.” Deuteronomy 4:1-6.

နာခံခြင်းအားဖြင့် ခွန်အားနှင့် ကောင်းချီးကို ရရှိစေမည့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို မျက်ခြေမပြတ်စေရန် ဣသရေလလူမျိုးတို့အား အထူးမှာကြားခဲ့သည်။ “သင်တို့ မြင်ခဲ့သောအရာများကို မမေ့လျော့စေရန်နှင့် ထိုအရာများသည် သင်တို့ အသက်ရှင်သမျှ ကာလပတ်လုံး စိတ်နှလုံးထဲမှ မထွက်သွားစေရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိပြု၍ မိမိဝိညာဉ်ကို လုံ့လစိုက်ထုတ်၍ စောင့်ရှောက်ကြလော့။ သို့သော် ထိုအရာများကို သင်တို့၏ သားမြေးမြစ်တို့အား သွန်သင်ကြလော့” (အခန်းငယ် ၉)။ သိနာတောင်တွင် ပညတ်တော်ပေးစဉ်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းများကို ဘယ်သောအခါမျှ မမေ့အပ်ပေ။ အနီးအနားရှိ လူမျိုးများကြားတွင် ထွန်းကားနေသော ရုပ်တုကိုးကွယ်သည့် ဓလေ့များနှင့် ပတ်သက်၍ ဣသရေလတို့အား ပြတ်သားစွာ သတိပေးခဲ့သည်။ “ထို့ကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထူးသတိပြုကြလော့။ သင်တို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေ၍ မည်သည့်ပုံသဏ္ဌာန်နှင့်မျှ တူသော ရုပ်တုကို မလုပ်ကြနှင့်။ ကောင်းကင်သို့ မျက်မှောက်ပြု၍ နေ၊ လ၊ ကြယ် တည်းဟူသော ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအပေါင်းတို့ကို မြင်သောအခါ၊ ထာဝရဘုရားသည် မိုးကောင်းကင်အောက်ရှိ လူမျိုးတကာတို့အား ခွဲဝေပေးသနားတော်မူသော ထိုအရာများကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် သွေးဆောင်ခြင်း မခံကြနှင့်။ သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့နှင့် ပြုတော်မူသော ပဋိညာဉ်ကို မေ့လျော့၍ ကိုယ်တော် တားမြစ်ထားသော မည်သည့် ရုပ်တုပုံသဏ္ဌာန်ကိုမျှ မလုပ်မိစေရန် သတိပြုကြလော့” (အခန်းငယ် ၁၅၊ ၁၆၊ ၁၉၊ ၂၃)။

The Israelites had been specially charged not to lose
sight of the commandments of God, in obedience to which they would fnd strength and blessing. “Take heed to thyself, and keep thy soul
diligently,” had been the word of the Lord to
them through Moses, “lest thou forget the things
which thine eyes have seen, and lest they depart
from thy heart all the days of thy life: but teach
them thy sons, and thy sons’ sons.” Verse 9. The
awe-inspiring scenes connected with the giving
of the law at Sinai were never to be forgotten.
Plain and decided were the warnings that had
been given Israel against the idolatrous customs
prevailing among the neighboring nations. “Take [295]
ye ... good heed unto yourselves,” was the counsel given; “lest ye corrupt yourselves, and make
you a graven image, the similitude of any fgure,”
“and lest thou lift up thine eyes unto heaven, and
when thou seest the sun, and the moon, and the
stars, even all the host of heaven, shouldest be
driven to worship them, and serve them, which
the Lord thy God hath divided unto all nations
under the whole heaven.” “Take heed unto yourselves, lest ye forget the covenant of the Lord your
236 Prophets and Kings
God, which He made with you, and make you a
graven image, or the likeness of anything, which
the Lord thy God hath forbidden thee.” Verses 15,
16, 19, 23.

ယေဟောဝါ၏ စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များမှ လွဲဖယ်သွားပါက ကြုံတွေ့ရမည့် ဆိုးကျိုးများကို မောရှေက ဖော်ပြခဲ့သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို သက်သေအဖြစ် ခေါ်ယူ၍ သူက ကြေညာသည်မှာ၊ ကတိထားရာပြည်တွင် ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ပြီးနောက် လူတို့သည် ဖောက်ပြန်သော ကိုးကွယ်မှုများကို စတင်ပြုလုပ်၍ ရုပ်တုများရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ကာ စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ထံ ပြန်မလာဘဲ ငြင်းဆန်ခဲ့လျှင်၊ ထာဝရဘုရား၏ အမျက်တော်သည် ထွက်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရကာ လူမျိုးခြားတို့အကြား ပျံ့လွင့်သွားရလိမ့်မည်။ “သင်တို့သည် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်၍သွားကာ သိမ်းပိုက်မည့် ပြည်မှ မကြာမီ လုံးလုံးပျက်စီးကြလိမ့်မည်။ ထိုပြည်၌ ကြာရှည်စွာ မနေရဘဲ လုံးလုံးဖျက်ဆီးခြင်း ခံရကြလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ကို လူမျိုးတကာတို့အကြား ပျံ့လွင့်စေတော်မူသဖြင့်၊ ကိုယ်တော် ပို့ဆောင်တော်မူသော လူမျိုးခြားတို့အကြားတွင် သင်တို့သည် အရေအတွက် နည်းပါးစွာ ကျန်ရစ်ကြလိမ့်မည်။ ထိုအရပ်၌ သင်တို့သည် မမြင်နိုင်၊ မကြားနိုင်၊ မစားနိုင်၊ အနံ့မရနိုင်သော၊ လူလက်ဖြင့် လုပ်သော သစ်သားနှင့် ကျောက်ရုပ်တု နတ်ဘုရားများကို ဝတ်ပြုရကြလိမ့်မည်” (အခန်းငယ် ၂၆-၂၈)။

Moses traced the evils that would result from a departure
from the statutes of Jehovah. Calling heaven and
earth to witness, he declared that if, after having
dwelt long in the Land of Promise, the people
should introduce corrupt forms of worship and
bow down to graven images and should refuse to
return to the worship of the true God, the anger
of the Lord would be aroused, and they would
be carried away captive and scattered among the
heathen. “Ye shall soon utterly perish from off
the land whereunto ye go over Jordan to possess
it,” he warned them; “ye shall not prolong your
days upon it, but shall utterly be destroyed. And
the Lord shall scatter you among the nations, and
ye shall be left few in number among the heathen,
whither the Lord shall lead you. And there ye
shall serve gods, the work of men’s hands, wood
and stone, which neither see, nor hear, nor eat,
nor smell.” Verses 26-28.

ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် တရားသူကြီးများခေတ်တွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြည့်စုံခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလတို့ အာရှုရိပြည်သို့ ဖမ်းဆီးခံရခြင်းနှင့် ယုဒလူတို့ ဗာဗုလုန်ပြည်သို့ ဖမ်းဆီးခံရခြင်းတို့တွင် ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။

[296] This prophecy, fulflled in part in the time of the judges,
met a more complete and literal fulfllment in
the captivity of Israel in Assyria and of Judah in
Babylon.

ဣသရေလတို့၏ ဘာသာတရားဖောက်ပြန်မှုသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ မျိုးဆက်တစ်ခုမှ တစ်ခုသို့၊ စာတန်သည် ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးတို့အား သူတို့ ထာဝစဉ်စောင့်ရှောက်ပါမည်ဟု ကတိပြုထားသော “ပညတ်တော်၊ စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်နှင့် တရားစီရင်ချက်များ” ကို မေ့လျော့သွားစေရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သည် (တရားဟောရာ ၆:၁)။ အကယ်၍ သူသည် ဣသရေလတို့ကို ဘုရားသခင်အား မေ့လျော့စေပြီး “အခြားသော နတ်ဘုရားများ နောက်သို့လိုက်ကာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်စေရန်” လမ်းလွဲပေးနိုင်ပါက၊ သူတို့သည် “ဧကန်အမှန် ပျက်စီးကြလိမ့်မည်” ကို သူ သိရှိသည် (တရားဟောရာ ၈:၁၉)။

The apostasy of Israel had developed gradually. From
generation to generation, Satan had made repeated attempts to cause the chosen nation to
forget “the commandments, the statutes, and the
judgments” that they had promised to keep forever. Deuteronomy 6:1. He knew that if he could
only lead Israel to forget God, and to “walk after
“Destroyed for Lack of Knowledge” 237
other gods, and serve them, and worship them,”
they would “surely perish.” Deuteronomy 8:19.

သို့သော်လည်း မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်၏ ရန်သူသည် “အပြစ်ရှိသူကို အပြစ်မရှိဟု မည်သို့မျှ မမှတ်သော်လည်း”၊ “သနားကြင်နာတတ်သော၊ ကျေးဇူးပြုတတ်သော၊ စိတ်ရှည်သော၊ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် သစ္စာတရားနှင့် ပြည့်စုံသော၊ ထောင်ပေါင်းများစွာသော သူတို့အား ကရုဏာတော်ကို စောင့်ရှောက်၍ အဓမ္မအမှု၊ လွန်ကျူးခြင်းနှင့် အပြစ်တို့ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူသော” အရှင်၏ သနားကြင်နာတတ်သော သဘာဝကို အပြည့်အဝ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း မရှိခဲ့ပေ (ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၆၊ ၇)။ ဣသရေလတို့အတွက် ထားရှိသော ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပျက်ပြားစေရန် စာတန်၏ ကြိုးပမ်းမှုများ ရှိသော်လည်း၊ ဆိုးညစ်သော အင်အားစုများက အောင်ပွဲရတော့မည်ဟု ထင်ရသော သူတို့သမိုင်း၏ အမှောင်မိုက်ဆုံး အချိန်များတွင်ပင် ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်တိုင် ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ထင်ရှားပြသခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဣသရေလတို့၏ သုခချမ်းသာအတွက် ဖြစ်သောအရာများကို သူတို့ရှေ့တွင် ချပြခဲ့သည်။ “ငါသည် သူတို့အတွက် ငါ့ပညတ်တရား၏ ကြီးမြတ်သောအရာများကို ရေးထားသော်လည်း၊ ထိုအရာများကို ထူးဆန်းသောအရာကဲ့သို့ မှတ်ကြသည်” ဟု ဟောရှေမှတစ်ဆင့် ကိုယ်တော် ကြေညာခဲ့သည်။ “ငါသည် ဧဖရိမ်ကို လမ်းလျှောက်တတ်အောင် သင်ပေးခဲ့ပြီး သူတို့ကို ငါ့လက်မောင်းဖြင့် ပွေ့ချီခဲ့သော်လည်း၊ ငါသည် သူတို့ကို ကျန်းမာစေသော အရှင်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့မသိကြ” (ဟောရှေ ၈:၁၂၊ ၁၁:၃)။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အား အလွန်နူးညံ့စွာ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး၊ ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် တစ်ကြောင်းပြီးတစ်ကြောင်း၊ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် သွန်သင်တော်မူခဲ့သည်။

The enemy of God’s church upon the earth had not, however, taken fully into account the compassionate nature of Him who “will by no means clear
the guilty,” yet whose glory it is to be “merciful and gracious, long-suffering, and abundant
in goodness and truth, keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and
sin.” Exodus 34:6, 7. Despite the efforts of Satan
to thwart God’s purpose for Israel, nevertheless
even in some of the darkest hours of their history, when it seemed as if the forces of evil were
about to gain the victory, the Lord graciously revealed Himself. He spread before Israel the things
that were for the welfare of the nation. “I have
written to him the great things of My law,” He
declared through Hosea, “but they were counted
as a strange thing.” “I taught Ephraim also to go,
taking them by their arms; but they knew not that
I healed them.” Hosea 8:12; 11:3. Tenderly had
the Lord dealt with them, instructing them by His
prophets line upon line, precept upon precept.

အကယ်၍ ဣသရေလတို့သည် ပရောဖက်များ၏ သတင်းစကားကို နားထောင်ခဲ့ကြပါမူ၊ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပေါ်လာသော အရှက်ရမှုများမှ ကင်းလွတ်ခဲ့ကြပေလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားမှ လွဲဖယ်ခြင်းကို ဇွတ်အတင်း ပြုလုပ်ခဲ့ကြသောကြောင့်သာ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရစေရန် ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ “ငါ့လူမျိုးတို့သည် အသိပညာကင်းမဲ့ခြင်းကြောင့် ပျက်စီးကြပြီ” ဟု ဟောရှေမှတစ်ဆင့် သတင်းစကား ပေးပို့ခဲ့သည်။ “သင်သည် အသိပညာကို ငြင်းပယ်သောကြောင့် ငါသည်လည်း သင့်ကို ငြင်းပယ်မည်...။ သင်သည် သင်၏ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို မေ့လျော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်” (ဟောရှေ ၄:၆)။

Had Israel heeded the messages of the prophets, they [297]
would have been spared the humiliation that followed. It was because they had persisted in turning aside from His law that God was compelled
to let them go into captivity. “My people are destroyed for lack of knowledge,” was His message
to them through Hosea. “Because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee: ... seeing
thou hast forgotten the law of thy God.” Hosea
4:6.

ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို လွန်ကျူးခြင်းသည် ထိုရလဒ်ကိုပင် ခံစားရစေသည်။ နောဧခေတ်တွင် မှန်ကန်သော လုပ်ဆောင်မှုဆိုင်ရာ အခြေခံမူတိုင်းကို ချိုးဖောက်ခဲ့ပြီး၊ အဓမ္မအမှုသည် အလွန်နက်ရှိုင်း၍ ပျံ့နှံ့သွားသဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ “ငါဖန်ဆင်းထားသော လူသားကို မြေကြီးမျက်နှာပြင်မှ ငါဖျက်ဆီးမည်” ဟု အမိန့်တော် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၆:၇)။ အာဗြဟံခေတ်တွင် သောဒုံမြို့သားတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြပြီး၊ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ ခေတ်ကကဲ့သို့ပင် ဆိုးညစ်မှု၊ ဖောက်ပြန်မှုနှင့် အထိန်းအကွပ်မဲ့သော ကာမဂုဏ်ခံစားမှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သောဒုံမြို့သူမြို့သားတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်းအတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ကြသဖြင့်၊ သူတို့အပေါ်သို့ ဘုရားသခင်၏ ကလဲ့စားချေခြင်း မီးတောက် လောင်ကျွမ်းခဲ့သည်။

In every age, transgression of God’s law has been followed by the same result. In the days of Noah,
238 Prophets and Kings
when every principle of rightdoing was violated,
and iniquity became so deep and widespread that
God could no longer bear with it, the decree went
forth, “I will destroy man whom I have created
from the face of the earth.” Genesis 6:7. In Abraham’s day the people of Sodom openly defed
God and His law; and there followed the same
wickedness, the same corruption, the same unbridled indulgence, that had marked the antediluvian
world. The inhabitants of Sodom passed the limits of divine forbearance, and there was kindled
against them the fre of God’s vengeance.

ဣသရေလဆယ်နွယ်တို့ ဖမ်းဆီးခြင်းမခံရမီ အချိန်သည်လည်း ထိုကဲ့သို့သော မနာခံမှုနှင့် ဆိုးညစ်မှုများ ရှိခဲ့သော အချိန်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို အသုံးမဝင်သောအရာကဲ့သို့ မှတ်ယူခဲ့ကြသဖြင့်၊ ဣသရေလတို့အပေါ်သို့ အဓမ္မအမှု လှိုင်းတံပိုးများ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ “ပြည်သူပြည်သားတို့နှင့် ထာဝရဘုရားသည် အမှုရှိတော်မူ၏” ဟု ဟောရှေက ကြေညာခဲ့သည်။ “အကြောင်းမှာ ပြည်တော်၌ သစ္စာမရှိ၊ ကရုဏာမရှိ၊ ဘုရားသခင်ကို သိသောပညာလည်း မရှိ။ ကျိန်ဆိုခြင်း၊ မုသားပြောခြင်း၊ လူသတ်ခြင်း၊ ခိုးခြင်းနှင့် သူ့မယားကို ပြစ်မှားခြင်းတို့ဖြင့် သူတို့သည် စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်ကြသဖြင့် အသွေးချင်း ထိစပ်လျက်ရှိကြ၏” (ဟောရှေ ၄:၁၊ ၂)။

The time preceding the captivity of the ten tribes of Israel
was one of similar disobedience and of similar
wickedness. God’s law was counted as a thing
of nought, and this opened the floodgates of iniquity upon Israel. “The Lord hath a controversy
with the inhabitants of the land,” Hosea declared,
“because there is no truth, nor mercy, nor knowledge of God in the land. By swearing, and lying,
and killing, and stealing, and committing adultery, they break out, and blood toucheth blood.”
Hosea 4:1, 2.

အာမုတ်နှင့် ဟောရှေတို့ မြွက်ကြားခဲ့သော တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များနှင့်အတူ အနာဂတ်၏ ဘုန်းအသရေနှင့် ပတ်သက်သော ဟောကိန်းများလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ ကာလကြာရှည်စွာ ပုန်ကန်၍ နောင်တမရသော ဆယ်နွယ်တို့အတွက် ပါလက်စတိုင်းပြည်ရှိ သူတို့၏ ယခင်အာဏာစက်ကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိမည်ဟူသော ကတိ မရှိခဲ့ပေ။ ကမ္ဘာ့အဆုံးတိုင်အောင် သူတို့သည် “လူမျိုးတကာတို့အကြား လှည့်လည်သွားလာသူများ” ဖြစ်ရလိမ့်မည်။ သို့သော် ဟောရှေမှတစ်ဆင့် ပေးသော ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခုတွင်၊ ခရစ်တော်သည် ဘုရင်တကာတို့၏ဘုရင်၊ အရှင်တကာတို့၏အရှင်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာမည့် ကမ္ဘာ့သမိုင်းအဆုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတို့အား ပြုလုပ်ပေးမည့် နောက်ဆုံးသော ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်းတွင် ပါဝင်ခွင့်ရမည့် အခွင့်အရေးကို ဖော်ပြထားသည်။ “နေ့ရက်များစွာ” တိုင်အောင် ဆယ်နွယ်တို့သည် “ရှင်ဘုရင်မရှိ၊ မင်းသားမရှိ၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမရှိ၊ ရုပ်တုမရှိ၊ ဧဖုဒ်ဝတ်လုံမရှိ၊ တေရပ်ရုပ်တုမရှိဘဲ” နေရလိမ့်မည်ဟု ပရောဖက်က ဆိုသည်။ “ထို့နောက်တွင် ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ပြန်လာ၍ သူတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားနှင့် သူတို့၏ဘုရင် ဒါဝိဒ်ကို ရှာကြလိမ့်မည်။ နောင်ကာလတွင် ထာဝရဘုရားနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ကြောက်ရွံ့ကြလိမ့်မည်” (ဟောရှေ ၃:၄၊ ၅)။

[298] The prophecies of judgment delivered by Amos and
Hosea were accompanied by predictions of future glory. To the ten tribes, long rebellious and
impenitent, was given no promise of complete
restoration to their former power in Palestine. Until the end of time, they were to be “wanderers
among the nations.” But through Hosea was given
a prophecy that set before them the privilege of
having a part in the fnal restoration that is to be
made to the people of God at the close of earth’s
history, when Christ shall appear as King of kings
and Lord of lords. “Many days,” the prophet declared, the ten tribes were to abide “without a
“Destroyed for Lack of Knowledge” 239
king, and without a prince, and without a sacrifce, and without an image, and without an ephod,
and without teraphim.” “Afterward,” the prophet
continued, “shall the children of Israel return, and
seek the Lord their God, and David their king;
and shall fear the Lord and His goodness in the
latter days.” Hosea 3:4, 5.

ပုံဆောင်ဘာသာစကားဖြင့် ဟောရှေသည် ဆယ်နွယ်တို့ရှေ့တွင် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ကို ချပြခဲ့သည်။ ထိုအစီအစဉ်မှာ ကတိထားရာပြည်၌ ဣသရေလတို့ သစ္စာရှိစဉ်က ရရှိခဲ့သော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ ကိုယ်တော်၏ အသင်းတော်နှင့် ပူးပေါင်းမည့် နောင်တရသော ဝိညာဉ်တိုင်းအား ပြန်လည်ပေးသနားရန် ဖြစ်သည်။ ဣသရေလအား ကရုဏာပြရန် တောင့်တနေသော အရှင်အဖြစ် ဖော်ပြလျက် ထာဝရဘုရားက ကြေညာသည်မှာ၊ “ငါသည် သူ့ကို သွေးဆောင်၍ တောကန္တာရသို့ ခေါ်သွားမည်၊ နူးညံ့စွာ စကားပြောမည်။ ထိုအရပ်မှ သူ၏ စပျစ်ဥယျာဉ်များကို ငါပေးမည်၊ အာခေါ်ချိုင့်ဝှမ်းကို မျှော်လင့်ခြင်းတံခါး ဖြစ်စေမည်။ သူသည် ငယ်ရွယ်စဉ်အခါကကဲ့သို့၊ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာသောနေ့ကကဲ့သို့ ထိုအရပ်၌ သီချင်းဆိုလိမ့်မည်။ ထိုနေ့၌ သင်သည် ငါ့ကို ‘ဣရှိ’ (ငါ့လင်) ဟု ခေါ်လိမ့်မည်၊ ‘ဗာလိ’ (ငါ့အရှင်) ဟု နောက်ထပ်မခေါ်ရတော့ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ငါသည် ဗာလနတ်ဘုရားတို့၏ အမည်များကို သူ့နှုတ်မှ ဖယ်ရှားမည်၊ သူတို့၏အမည်ကို နောက်ထပ် မအောက်မေ့ရတော့” (ဟောရှေ ၂:၁၄-၁၇)။

In symbolic language Hosea set before the ten tribes
God’s plan of restoring to every penitent soul
who would unite with His church on earth, the
blessings granted Israel in the days of their loyalty
to Him in the Promised Land. Referring to Israel
as one to whom He longed to show mercy, the
Lord declared, “I will allure her, and bring her
into the wilderness, and speak comfortably unto
her. And I will give her her vineyards from thence,
and the valley of Achor for a door of hope: and
she shall sing there, as in the days of her youth,
and as in the day when she came up out of the
land of Egypt. And it shall be at that day, saith the
Lord, that thou shalt call Me Ishi [“My husband,” [299]
margin]; and shalt call Me no more Baali [“My
lord,” margin]. For I will take away the names of
Baalim out of her mouth, and they shall no more
be remembered by their name.” Hosea 2:14-17.

ဤကမ္ဘာ့သမိုင်း၏ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် ပညတ်တော်ကို စောင့်ရှောက်သော ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတို့နှင့် ပြုထားသော ပဋိညာဉ်ကို အသစ်တစ်ဖန် ပြုလိမ့်မည်။ “ထိုနေ့၌ ငါသည် သူတို့အတွက် တောသားရဲများ၊ မိုးကောင်းကင်ငှက်များ၊ မြေပေါ်မှာ တွားသွားတတ်သော သတ္တဝါများနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့မည်။ မြေကြီးပေါ်မှ လေး၊ ဓားနှင့် စစ်တိုက်ခြင်းကို ငါချိုးဖျက်မည်၊ သူတို့ကို ဘေးကင်းစွာ အိပ်စက်စေမည်။ ငါသည် သင့်ကို ထာဝရကာလပတ်လုံး ငါနှင့် ထိမ်းမြားမည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ တရားစီရင်ခြင်း၊ မေတ္တာကရုဏာနှင့် သနားခြင်းတို့ဖြင့် ငါသည် သင့်ကို ငါနှင့် ထိမ်းမြားမည်။ သစ္စာတရားနှင့် ငါသည် သင့်ကို ငါနှင့် ထိမ်းမြားမည်၊ သင်သည်လည်း ထာဝရဘုရားကို သိရလိမ့်မည်။”

In the last days of this earth’s history, God’s covenant
with His commandment-keeping people is to be
renewed. “In that day will I make a covenant
for them with the beasts of the feld, and with
the fowls of heaven, and with the creeping things
of the ground: and I will break the bow and the
sword and the battle out of the earth, and will
make them to lie down safely. And I will betroth
thee unto Me forever; yea, I will betroth thee
unto Me in righteousness, and in judgment, and
in loving-kindness, and in mercies. I will even
240 Prophets and Kings
betroth thee unto Me in faithfulness: and thou
shalt know the Lord.

“ထိုနေ့၌ ငါသည် နားညောင်းမည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ငါသည် မိုးကောင်းကင်၏ စကားကို နားညောင်းမည်၊ မိုးကောင်းကင်သည် မြေကြီး၏စကားကို နားညောင်းမည်။ မြေကြီးသည် ဆန်စပါး၊ စပျစ်ရည်နှင့် ဆီတို့၏စကားကို နားညောင်းမည်။ ထိုအရာတို့သည် ယေဇရေလ၏စကားကို နားညောင်းကြလိမ့်မည်။ ငါသည် သူ့ကို မြေကြီးပေါ်၌ ငါ့အတွက် မျိုးစေ့ကြဲမည်။ ကရုဏာမရခဲ့သောသူကို ငါကရုဏာပြမည်။ ငါ့လူမျိုးမဟုတ်ခဲ့သော သူတို့အား ‘သင်တို့သည် ငါ့လူမျိုးဖြစ်သည်’ ဟု ငါဆိုမည်။ သူတို့ကလည်း ‘ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူသည်’ ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်” (အခန်းငယ် ၁၈-၂၃)။

“And it shall come to pass in that day, I will hear, saith the
Lord, I will hear the heavens, and they shall hear
the earth; and the earth shall hear the corn, and
the wine, and the oil; and they shall hear Jezreel.
And I will sow her unto Me in the earth; and I
will have mercy upon her that had not obtained
mercy; and I will say to them which were not My
people, Thou art My people; and they shall say,
Thou art my God.” Verses 18-23.

“ထိုနေ့၌” “ဣသရေလအမျိုး၌ ကျန်ကြွင်းသောသူနှင့် ယာကုပ်အမျိုး၌ ဘေးလွတ်သောသူတို့သည်... ဣသရေလအမျိုး၏ သန့်ရှင်းတော်မူသော အရှင်ထာဝရဘုရားကို သစ္စာနှင့် မှီခိုကြလိမ့်မည်” (ဟေရှာယ ၁၀:၂၀)။ “လူမျိုးတကာ၊ အနွယ်တကာ၊ ဘာသာစကားတကာနှင့် လူစုတကာတို့ထဲမှ” အချို့သောသူတို့သည် “ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းကြလော့၊ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော် တရားစီရင်ရမည့် အချိန်ရောက်လာပြီ” ဟူသော သတင်းစကားကို ဝမ်းမြောက်စွာ တုံ့ပြန်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် မိမိတို့အား လောကနှင့် ချည်နှောင်ထားသော ရုပ်တုအပေါင်းမှ လွဲဖယ်၍ “ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် ရေတွင်းရေကန်တို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ကြလိမ့်မည်။” သူတို့သည် ရှုပ်ထွေးမှု အပေါင်းမှ ကင်းလွတ်၍ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်၏ သက်သေများအဖြစ် လောကရှေ့၌ ရပ်တည်ကြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များကို နာခံလျက်၊ သူတို့အား “ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့် ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စောင့်ရှောက်သူများ” အဖြစ် ကောင်းကင်တမန်များနှင့် လူတို့က အသိအမှတ်ပြုကြလိမ့်မည် (ဗျာဒိတ် ၁၄:၆၊ ၇၊ ၁၂)။

“In that day” “the remnant of Israel, and such as are escaped of the house of Jacob, ... shall stay upon
the Lord, the Holy One of Israel, in truth.” Isaiah 10:20. From “every nation, and kindred, and
tongue, and people” there will be some who will
gladly respond to the message, “Fear God, and
[300] give glory to Him; for the hour of His judgment is
come.” They will turn from every idol that binds
them to earth, and will “worship Him that made
heaven, and earth, and the sea, and the fountains
of waters.” They will free themselves from every entanglement and will stand before the world
as monuments of God’s mercy. Obedient to the
divine requirements, they will be recognized by
angels and by men as those that have kept “the
commandments of God, and the faith of Jesus.”
Revelation 14:6, 7, 12.

“ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ ကြည့်ရှုလော့၊ လယ်ထွန်သောသူသည် စပါးရိတ်သောသူကို မီ၍၊ စပျစ်သီးနယ်သောသူသည် မျိုးစေ့ကြဲသောသူကို မီမည့်နေ့ရက်များ ရောက်လာလိမ့်မည်။ တောင်တို့သည် ချိုသောစပျစ်ရည်ကို ယိုကျစေ၍ ကုန်းရှိသမျှတို့သည် အရည်ပျော်ကြလိမ့်မည်။ ငါ၏လူမျိုး ဣသရေလတို့ကို ဖမ်းဆီးခြင်းမှ ငါပြန်ခေါ်ခဲ့မည်။ သူတို့သည် ပျက်စီးနေသော မြို့များကို ပြန်လည်တည်ဆောက်၍ နေထိုင်ကြလိမ့်မည်။ စပျစ်ဥယျာဉ်များကို စိုက်ပျိုး၍ စပျစ်ရည်ကို သောက်ကြလိမ့်မည်။ ဥယျာဉ်များကို ပြုစု၍ အသီးအနှံများကို စားကြလိမ့်မည်။ ငါသည် သူတို့ကို သူတို့၏ ပြည်၌ စိုက်ပျိုးမည်။ ငါပေးသောပြည်မှ သူတို့ကို နောက်ထပ် နုတ်ပစ်ခြင်း မရှိစေရဟု သင်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏” (အာမုတ် ၉:၁၃-၁၅)။

“Behold, the days come, saith the Lord, that the plowman shall overtake the reaper, and the treader of
grapes him that soweth seed; and the mountains
shall drop sweet wine, and all the hills shall melt.
And I will bring again the captivity of My people
of Israel, and they shall build the waste cities, and
inhabit them; and they shall plant vineyards, and
“Destroyed for Lack of Knowledge” 241
drink the wine thereof; they shall also make gardens, and eat the fruit of them. And I will plant
them upon their land, and they shall no more be
pulled up out of their land which I have given
them, saith the Lord thy God.” Amos 9:13-15.
242 Prophets and Kings