အခန်း ၁၉ — ငြိမ်းချမ်းစွာနေလိုသောတန်ခိုးထက်မြက်သည့် ပုရောဖက်ဧလိရှဲ

 

အခန်း ၁၉ — ငြိမ်းချမ်းစွာနေလိုသောတန်ခိုးထက်မြက်သည့် ပုရောဖက်ဧလိရှဲ

Chapter 19—A Prophet of Peace

ဤအခန်းသည် ၄ ဓမ္မရာဇဝင် အခန်းကြီး ၄ ကို အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on 2 Kings 4.

ပရောဖက်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဧလိရှဲ၏လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အချို့သောအချက်များတွင် ဧလိယနှင့် အလွန်ကွာခြားသည်။ ဧလိယထံတွင် ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားများကို အပ်နှံထားခဲ့ပြီး၊ သူ၏အသံသည် မင်းကြီးနှင့် လူမျိုးတို့အား မိမိတို့၏ ဆိုးသွမ်းသောလမ်းစဉ်များမှ ပြန်လည်လှည့်လာကြရန် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းစွာ ပြစ်တင်ဆုံးမသော အသံဖြစ်သည်။ ဧလိရှဲ၏ သာသနာမှာမူ ပိုမိုငြိမ်းချမ်းသော သာသနာဖြစ်သည်၊ ဧလိယစတင်ခဲ့သောအလုပ်ကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် ခိုင်ခံ့စေရန်ဖြစ်ပြီး၊ လူတို့အား ထာဝရဘုရား၏လမ်းတော်ကို သွန်သင်ပေးရန်ဖြစ်သည်။ စိတ်အားတက်ကြွဖွယ် ဖော်ပြချက်အရ သူသည် လူတို့နှင့် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထိတွေ့ဆက်ဆံပြီး၊ ပရောဖက်တပည့်များ ဝန်းရံလျက်၊ သူ၏တန်ခိုးနှင့် အမှုတော်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ကျန်းမာခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသူအဖြစ် ပုံဖော်ထားသည်။

The work of Elisha as a prophet was in some respects
very different from that of Elijah. To Elijah had
been committed messages of condemnation and
judgment; his was the voice of fearless reproof,
calling king and people to turn from their evil
ways. Elisha’s was a more peaceful mission; his
it was to build up and strengthen the work that
Elijah had begun; to teach the people the way of
the Lord. Inspiration pictures him as coming into
personal touch with the people, surrounded by the
sons of the prophets, bringing by his miracles and
his ministry healing and rejoicing.

ဧလိရှဲသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ကြင်နာတတ်သော စိတ်သဘောရှိသူဖြစ်သော်လည်း၊ ဗေသလမြို့သို့သွားရာလမ်းတွင် မြို့ထဲမှထွက်လာသော ဘုရားမဲ့သောလူငယ်များ၏ လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံရသည့်အခါတွင် သူသည် ပြတ်သားနိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ထိုလူငယ်များသည် ဧလိယ ကောင်းကင်သို့ ချီဆောင်ခြင်းခံရသည်ကို ကြားသိခဲ့ကြပြီး၊ ထိုမြင့်မြတ်သောဖြစ်ရပ်ကိုပင် ကျီစားလှောင်ပြောင်စရာအဖြစ် ပြုလုပ်ကာ ဧလိရှဲအား "ဦးပြည်းသောသူ၊ တက်သွားလော့၊ ဦးပြည်းသောသူ၊ တက်သွားလော့" ဟု ဆိုကြသည်။ သူတို့၏ လှောင်ပြောင်သောစကားသံကြောင့် ပရောဖက်သည် နောက်သို့လှည့်၍ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် သူတို့အပေါ် ကျိန်ဆိုခြင်းကို မြွက်ဆိုခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပြီးနောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တရားစီရင်မှုသည် ဘုရားသခင်ထံမှ လာခဲ့သည်။ "ထိုအခါ တောထဲက ဝက်ဝံမနှစ်ကောင် ထွက်လာပြီးလျှင်၊ ထိုသူတို့တွင် လေးဆယ့်နှစ်ယောက်ကို ကိုက်ဖြတ်လေ၏။" ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၂၃၊ ၂၄။

Elisha was a man of mild and kindly spirit; but that he
could also be stern is shown by his course when,
on the way to Bethel, he was mocked by ungodly
youth who had come out of the city. These youth
had heard of Elijah’s ascension, and they made
this solemn event the subject of their jeers, saying
[236] to Elisha, “Go up, thou bald head; go up, thou
bald head.” At the sound of their mocking words
the prophet turned back, and under the inspiration of the Almighty he pronounced a curse upon
them. The awful judgment that followed was of
God. “There came forth two she-bears out of the
wood, and tare forty and two” of them. 2 Kings
2:23, 24.

ဧလိရှဲသည် ထိုလှောင်ပြောင်မှုကို သတိမပြုဘဲ လွှတ်ထားခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ သူသည် လူအုပ်၏ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ဆက်လက်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နိုင်ငံတော်၏ ကြီးစွာသော ဘေးအန္တရာယ်ကျရောက်နေချိန်တွင် လူတို့ကို သွန်သင်ရန်နှင့် ကယ်တင်ရန် သူ၏သာသနာသည် ပျက်ပြားသွားနိုင်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တည်းသော ပြင်းထန်သော တရားစီရင်မှုသည် သူ၏တစ်သက်တာလုံးတွင် လေးစားမှုကို ရရှိစေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။ အနှစ်ငါးဆယ်တိုင်တိုင် သူသည် ဗေသလမြို့တံခါးနှင့် ပြည်တော်တစ်လျှောက်၊ မြို့တစ်မြို့မှ တစ်မြို့သို့ အလုပ်မရှိသော၊ ရိုင်းစိုင်းသော၊ ကိုယ်ကျင့်တရားပျက်ပြားသော လူငယ်များကြားမှ ဖြတ်သန်းသွားလာခဲ့သော်လည်း၊ မည်သူမျှ သူ့ကို လှောင်ပြောင်ခြင်း သို့မဟုတ် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်အဖြစ် သူ၏အရည်အချင်းကို အပေါ့အပါးမပြုခဲ့ကြပေ။

Had Elisha allowed the mockery to pass unnoticed, he
would have continued to be ridiculed and reviled
by the rabble, and his mission to instruct and save
in a time of grave national peril might have been
defeated. This one instance of terrible severity
was suffcient to command respect throughout his
life. For ffty years he went in and out of the
gate of Bethel, and to and fro in the land, from
city to city, passing through crowds of idle, rude,
dissolute youth; but none mocked him or made
light of his qualifcations as the prophet of the
Most High.

ကြင်နာခြင်း၌ပင် အတိုင်းအတာရှိသင့်သည်။ အာဏာကို ပြတ်သားသော စည်းကမ်းဖြင့် ထိန်းသိမ်းရမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက များစွာသောသူတို့က လှောင်ပြောင်မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကို ပြုလိမ့်မည်။ မိဘများနှင့် အုပ်ထိန်းသူများက လူငယ်များအပေါ် အသုံးပြုသော နူးညံ့လွန်းခြင်း၊ ချော့မော့ခြင်းနှင့် အလိုလိုက်ခြင်းတို့သည် သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာနိုင်သည့် အဆိုးဝါးဆုံးသော ဘေးဒုက္ခများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ မိသားစုတိုင်းတွင် ခိုင်မာခြင်း၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားခြင်းနှင့် တိကျသောလိုအပ်ချက်များသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။

Even kindness should have its limits. Authority must
be maintained by a frm severity, or it will be received by many with mockery and contempt. The
so-called tenderness, the coaxing and indulgence,
used toward youth by parents and guardians, is
one of the worst evils which can come upon them.
In every family, frmness, decision, positive requirements, are essential.

ဧလိရှဲအား လှောင်ပြောင်သော လူငယ်များတွင် လွန်စွာကင်းမဲ့နေသည့် ရိုသေလေးမြတ်ခြင်းသည် ဂရုတစိုက် မွေးမြူရမည့် ကျေးဇူးတော်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကလေးတိုင်းအား ဘုရားသခင်အပေါ် စစ်မှန်သော ရိုသေလေးမြတ်မှုရှိရန် သွန်သင်ပေးသင့်သည်။ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သို့မဟုတ် စဉ်းစားဆင်ခြင်ခြင်းမရှိဘဲ မည်သည့်အခါမျှ မမြွက်ဆိုသင့်ပေ။ ကောင်းကင်တမန်များသည်ပင် ထိုနာမတော်ကို မြွက်ဆိုသည့်အခါ သူတို့၏မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ကြသည်။ ကျရှုံးပြီး အပြစ်ရှိသော ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်မျှပင် ရိုသေလေးမြတ်ခြင်းနှင့် ထိုနာမတော်ကို နှုတ်မှမြွက်ဆိုသင့်သနည်း။

Reverence, in which the youth who mocked Elisha were
so lacking, is a grace that should be carefully
cherished. Every child should be taught to show
true reverence for God. Never should His name be
spoken lightly or thoughtlessly. Angels, as they
speak it, veil their faces. With what reverence
should we, who are fallen and sinful, take it upon
our lips!

ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်ကြသော—ဓမ္မဆရာများ၊ ဆရာများနှင့် မိဘများ—ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စား ပြောဆိုလုပ်ဆောင်ရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရသူများအပေါ်တွင်လည်း ရိုသေလေးမြတ်မှုကို ပြသသင့်သည်။ သူတို့အပေါ် ပြသသော ရိုသေလေးစားမှုတွင် ဘုရားသခင်သည် ဂုဏ်ပြုခြင်းခံရသည်။

Reverence should be shown for God’s representatives— [237]
for ministers, teachers, and parents, who are
called to speak and act in His stead. In the respect shown them, God is honored.

ယဉ်ကျေးပျူငှာခြင်းသည်လည်း ဝိညာဉ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အားလုံးက ပျိုးထောင်သင့်သည်။ ထိုအရာသည် မရှိလျှင် မာကြောရိုင်းစိုင်းသွားမည့် သဘာဝများကို နူးညံ့စေသော စွမ်းအားရှိသည်။ ခရစ်တော်၏နောက်လိုက်ဟု မိမိကိုယ်ကို ဆိုကြသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရိုင်းစိုင်းခြင်း၊ မကြင်နာခြင်းနှင့် မယဉ်ကျေးခြင်းများ ရှိနေသူတို့သည် ယေရှုထံမှ မသင်ယူခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏ စစ်မှန်မှု သို့မဟုတ် ဖြောင့်မတ်မှုကို သံသယမရှိနိုင်သော်လည်း၊ စစ်မှန်ခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့သည် ကြင်နာမှုနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ကင်းမဲ့ခြင်းအတွက် အစားထိုး၍ မရနိုင်ပေ။

Courtesy, also, is one of the graces of the Spirit and
should be cultivated by all. It has power to soften
184 Prophets and Kings
natures which without it would grow hard and
rough. Those who profess to be followers of
Christ, and are at the same time rough, unkind,
and uncourteous, have not learned of Jesus. Their
sincerity may not be doubted, their uprightness
may not be questioned; but sincerity and uprightness will not atone for a lack of kindness and
courtesy.

ယဉ်ကျေးပျူငှာခြင်းသည်လည်း ဝိညာဉ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အားလုံးက ပျိုးထောင်သင့်သည်။ ထိုအရာသည် မရှိလျှင် မာကြောရိုင်းစိုင်းသွားမည့် သဘာဝများကို နူးညံ့စေသော စွမ်းအားရှိသည်။ ခရစ်တော်၏နောက်လိုက်ဟု မိမိကိုယ်ကို ဆိုကြသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရိုင်းစိုင်းခြင်း၊ မကြင်နာခြင်းနှင့် မယဉ်ကျေးခြင်းများ ရှိနေသူတို့သည် ယေရှုထံမှ မသင်ယူခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏ စစ်မှန်မှု သို့မဟုတ် ဖြောင့်မတ်မှုကို သံသယမရှိနိုင်သော်လည်း၊ စစ်မှန်ခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့သည် ကြင်နာမှုနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ကင်းမဲ့ခြင်းအတွက် အစားထိုး၍ မရနိုင်ပေ။

The kindly spirit that enabled Elisha to exert a powerful
influence over the lives of many in Israel, is revealed in the story of his friendly relations with
a family dwelling at Shunem. In his journeyings
to and fro throughout the kingdom “it fell on a
day, that Elisha passed to Shunem, where was
a great woman; and she constrained him to eat
bread. And so it was, that as oft as he passed by,
he turned in thither to eat bread.” The mistress
of the house perceived that Elisha was “an holy
man of God,” and she said to her husband: “Let
us make a little chamber, I pray thee, on the wall;
and let us set for him there a bed, and a table, and
a stool, and a candlestick: and it shall be, when he
cometh to us, that he shall turn in thither.” To this
retreat Elisha often came, thankful for its quiet
peace. Nor was God unmindful of the woman’s
kindness. Her home had been childless; and now
the Lord rewarded her hospitality by the gift of a
son.

ဧလိရှဲအား ဣသရေလပြည်ရှိ လူများစွာ၏ဘဝအပေါ် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိစေသည့် ကြင်နာတတ်သော စိတ်သဘောထားကို ရှုနင်မြို့တွင် နေထိုင်သော မိသားစုတစ်ခုနှင့် သူ၏ ခင်မင်ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးတွင် တွေ့ရှိရသည်။ သူသည် နိုင်ငံတော်တစ်လျှောက် အသွားအပြန် ခရီးလှည့်လည်စဉ် "တစ်နေ့သ၌ ရှုနင်မြို့သို့ ရောက်လျှင်၊ ထိုမြို့၌ ဂုဏ်အသရေရှိသော မိန်းမတစ်ဦးသည် မိမိအိမ်သို့ဝင်၍ စားသောက်ပါမည်အကြောင်း ဧလိရှဲကို အတင်းအကျပ် ခေါ်ဖိတ်လေ၏။ ထိုနောက်မှ ဧလိရှဲသည် လမ်း၌သွားသမျှသောအခါ၊ စားသောက်ခြင်းငှာ ထိုအိမ်သို့ဝင်တတ်၏။" အိမ်ရှင်မသည် ဧလိရှဲကို "သန့်ရှင်းသော ဘုရားသခင်၏ လူ" ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်သဖြင့် သူမ၏ခင်ပွန်းကို ပြောသည်မှာ "ငါတို့သည် အပေါ်ထပ်၌ အခန်းငယ်တစ်ခုကို လုပ်ကြပါစို့။ ထိုအခါ ဧလိရှဲအတွက် ခုတင်၊ စားပွဲ၊ ထိုင်ခုံနှင့် ဆီမီးခုံတို့ကို ထားပေးပါစို့။ သူသည် ငါတို့ဆီသို့ လာသောအခါ ထိုနေရာ၌ တည်းခိုနိုင်ပါလိမ့်မည်။" ဧလိရှဲသည် ထိုတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော နေရာလေးသို့ မကြာခဏ လာရောက်လေ့ရှိပြီး ထိုအတွက် ကျေးဇူးတင်တတ်သည်။ ဘုရားသခင်သည်လည်း ထိုမိန်းမ၏ ကြင်နာမှုကို မေ့လျော့ခြင်းမရှိပေ။ သူမ၏အိမ်သည် သားသမီးမရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ထာဝရဘုရားသည် သူမ၏ ဧည့်ဝတ်ပြုမှုကို သားတစ်ယောက်ပေးသနားခြင်းဖြင့် ဆုချခဲ့သည်။

[238] Years passed. The child was old enough to be out in the
feld with the reapers. One day he was stricken
down by the heat, “and he said unto his father,
My head, my head.” The father bade a lad carry
the child to his mother; “and when he had taken
him, and brought him to his mother, he sat on her
knees till noon, and then died. And she went up,
Prophet of Peace 185
and laid him on the bed of the man of God, and
shut the door upon him, and went out.”

မိမိ၏ဆင်းရဲဒုက္ခတွင် ရှုနင်အမျိုးသမီးသည် အကူအညီရရန် ဧလိရှဲထံသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပရောဖက်သည် ကရမေလတောင်ပေါ်တွင် ရှိနေပြီး၊ ထိုအမျိုးသမီးသည် အစေခံနှင့်အတူ ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့သည်။ "ဘုရားသခင်၏လူသည် သူမကို အဝေးကမြင်သောအခါ၊ မိမိအစေခံ ဂေဟာဇိအား 'ဟိုမှာ ရှုနင်အမျိုးသမီး လာနေသည်ကို ကြည့်ပါ။ အခုသွား၍ သူမကို ခရီးဦးကြိုပြုပြီးလျှင်—သင်သည် နေကောင်းပါ၏လော၊ သင့်ခင်ပွန်း နေကောင်းပါ၏လော၊ သင့်သား နေကောင်းပါ၏လော—ဟု မေးမြန်းပါ' ဟု ဆိုလေ၏။" အစေခံသည် အမိန့်ပေးသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်သော်လည်း၊ ပူဆွေးနေသော မိခင်သည် ဧလိရှဲထံသို့ ရောက်သည့်တိုင်အောင် သူမ၏ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု အကြောင်းရင်းကို ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။ သူမ၏ ဆုံးရှုံးမှုကို ကြားသိသောအခါ ဧလိရှဲသည် ဂေဟာဇိအား "သင့်ခါးကိုစည်းလော့၊ ငါ့တောင်ဝေးကို ကိုင်၍သွားလော့။ လမ်း၌ လူတစ်ဦးဦးနှင့် တွေ့လျှင် နှုတ်မဆက်နှင့်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က သင့်ကို နှုတ်ဆက်လျှင်လည်း ပြန်မပြောနှင့်။ ငါ့တောင်ဝေးကို ကလေး၏မျက်နှာပေါ်မှာ တင်ထားလော့" ဟု မှာကြားလိုက်သည်။

In her distress, the Shunammite determined to go to Elisha for help. The prophet was then at Mount
Carmel, and the woman, accompanied by her servant, set forth immediately. “And it came to pass,
when the man of God saw her afar off, that he
said to Gehazi his servant, Behold, yonder is that
Shunammite: run now, I pray thee, to meet her,
and say unto her, Is it well with thee? is it well
with thy husband? is it well with the child?” The
servant did as he was bidden, but not till she had
reached Elisha did the stricken mother reveal the
cause of her sorrow. Upon hearing of her loss,
Elisha bade Gehazi: “Gird up thy loins, and take
my staff in thine hand, and go thy way: if thou
meet any man, salute him not; and if any salute
thee, answer him not again: and lay my staff upon
the face of the child.”

သို့သော် ဧလိရှဲကိုယ်တိုင် လိုက်မလာမချင်း ထိုမိခင်သည် ကျေနပ်မှုမရှိခဲ့ပေ။ "ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ ကိုယ်တော်၏ဝိညာဉ် အသက်ရှင်သည်အတိုင်း၊ ကျွန်မသည် ကိုယ်တော့်ကို မခွဲမခွာဘဲ လိုက်ပါမည်" ဟု သူမက ဆိုခဲ့သည်။ "ထိုအခါ ဧလိရှဲသည် ထ၍ သူမနောက်သို့ လိုက်လေ၏။ ဂေဟာဇိသည် သူတို့ရှေ့မှ သွားနှင့်၍ တောင်ဝေးကို ကလေး၏မျက်နှာပေါ်မှာ တင်ထားသော်လည်း အသံမကြား၊ နားမထောင်ဘဲ နေ၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဧလိရှဲကို ပြန်သွားကြိုပြီးလျှင် 'ကလေးသည် နိုးမလာပါ' ဟု ပြောလေ၏။"

But the mother would not be satisfed till Elisha himself
came with her. “As the Lord liveth, and as thy
soul liveth, I will not leave thee,” she declared.
“And he arose, and followed her. And Gehazi
passed on before them, and laid the staff upon the
face of the child; but there was neither voice, nor
hearing. Wherefore he went again to meet him,
and told him, saying, The child is not awaked.”

သူတို့ အိမ်သို့ရောက်သောအခါ ဧလိရှဲသည် သေဆုံးနေသောကလေးရှိသည့် အခန်းထဲသို့ဝင်၍ "တံခါးကိုပိတ်ပြီးလျှင် ထာဝရဘုရားထံ ဆုတောင်းလေ၏။ ထို့နောက် သူသည် ခုတင်ပေါ်သို့တက်၍ ကလေးအပေါ်မှာ လဲလျောင်းကာ၊ မိမိနှုတ်ကို ကလေး၏နှုတ်ပေါ်မှာလည်းကောင်း၊ မိမိမျက်စိကို ကလေး၏မျက်စိပေါ်မှာလည်းကောင်း၊ မိမိလက်ကို ကလေး၏လက်ပေါ်မှာလည်းကောင်း တင်ထားလျက် ဆန့်၍နေလေ၏။ ထိုအခါ ကလေး၏ကိုယ်သည် နွေးလာလေ၏။ ထို့နောက် သူသည် ပြန်ဆင်း၍ အိမ်ထဲ၌ ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်ပြီးလျှင်၊ တစ်ဖန်ပြန်တက်၍ ကလေးအပေါ်မှာ ဆန့်၍နေပြန်၏။ ထိုအခါ ကလေးသည် ခုနစ်ကြိမ် နှာချေပြီးလျှင် မျက်စိကို ဖွင့်လေ၏။"

When they reached the house, Elisha went into the room [239]
where the dead child lay, “and shut the door upon
them twain, and prayed unto the Lord. And he
went up, and lay upon the child, and put his mouth
upon his mouth, and his eyes upon his eyes, and
his hands upon his hands: and he stretched himself upon the child; and the flesh of the child
waxed warm. Then he returned, and walked in
186 Prophets and Kings
the house to and fro; and went up, and stretched
himself upon him: and the child sneezed seven
times, and the child opened his eyes.”

ဧလိရှဲသည် ဂေဟာဇိကိုခေါ်၍ မိခင်ကို မိမိထံသို့ လွှတ်ရန် မှာကြားလိုက်သည်။ "မိခင်သည် ဝင်လာသောအခါ ဧလိရှဲက 'သင့်သားကို ယူတော့' ဟု ဆိုလေ၏။ ထိုအခါ သူမသည် ဝင်၍ ဧလိရှဲ၏ခြေရင်း၌ ပြပ်ဝပ်ကိုးကွယ်ပြီးမှ၊ မိမိသားကို ချီယူ၍ ထွက်သွားလေ၏။"

Calling Gehazi, Elisha bade him send the mother to him.
“And when she was come in unto him, he said,
Take up thy son. Then she went in, and fell at his
feet, and bowed herself to the ground, and took
up her son, and went out.”

ဤသို့ဖြင့် ထိုမိန်းမ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ဆုကျေးဇူးကို ခံစားခဲ့ရသည်။ အသက်ရှင်တော်မူသော အရှင်ခရစ်တော်သည် သူမ၏သားကို ပြန်လည်အသက်ရှင်စေခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူစွာ ကိုယ်တော် ကြွလာတော်မူသောအခါ သေခြင်းသည် ၎င်း၏အစွယ်ကို ဆုံးရှုံးပြီး၊ သင်္ချိုင်းသည်လည်း ၎င်းရရှိထားသော အောင်ပွဲကို ပြန်လည်ပေးအပ်ရသည့်အခါတွင် ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိသောသူများသည် ဆုကျေးဇူးကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် သေခြင်းအားဖြင့် ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရသော သားသမီးများကို ကိုယ်တော်၏ အစေခံများထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။ "ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ရာမမြို့၌ ညည်းတွားခြင်းအသံ၊ ပြင်းစွာငိုကြွေးခြင်းအသံကို ကြားရ၏။ ရာခေလသည် မိမိသားသမီးတို့အတွက် ငိုကြွေး၍၊ သူတို့မရှိသောကြောင့် အသက်သာမခံဘဲ နေ၏။ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်၏ငိုကြွေးခြင်းအသံကို ချုပ်တည်းလော့၊ သင်၏မျက်စိမှ မျက်ရည်မကျစေနှင့်။ အကြောင်းမူကား သင်ပြုသောအမှုသည် အကျိုးရှိလိမ့်မည်။ ... သူတို့သည် ရန်သူ့ပြည်မှ ပြန်လာကြလိမ့်မည်။ သင်၏အဆုံး၌ မြော်လင့်စရာရှိသည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ သင်၏သားသမီးတို့သည် မိမိတို့ပြည်သို့ ပြန်လာကြလိမ့်မည်။" ယေရမိ ၃၁:၁၅-၁၇။

So was the faith of this woman rewarded. Christ, the great
Life-giver, restored her son to her. In like manner will His faithful ones be rewarded, when, at
His coming, death loses its sting and the grave is
robbed of the victory it has claimed. Then will He
restore to His servants the children that have been
taken from them by death. “Thus saith the Lord;
A voice was heard in Ramah, lamentation, and
bitter weeping; Rachel weeping for her children
refused to be comforted for her children, because
they were not. Thus saith the Lord; Refrain thy
voice from weeping, and thine eyes from tears:
for thy work shall be rewarded, ... and they shall
come again from the land of the enemy. And
there is hope in thine end, saith the Lord, that thy
children shall come again to their own border.”
Jeremiah 31:15-17.

ယေရှုသည် သေဆုံးသွားသူများအတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို အဆုံးမရှိသော မျှော်လင့်ခြင်းသတင်းစကားဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးတော်မူသည်– "ငါသည် သူတို့ကို မရဏနိုင်ငံ၏ တန်ခိုးမှ ရွေးနှုတ်မည်။ သေခြင်းမှ ကယ်တင်မည်။ အို သေခြင်း၊ ငါသည် သင်၏ဘေးဥပဒ် ဖြစ်မည်။ အို မရဏနိုင်ငံ၊ ငါသည် သင်၏ဖျက်ဆီးခြင်း ဖြစ်မည်။" ဟောရှေ ၁၃:၁၄။ "ငါသည် အသက်ရှင်သောသူ ဖြစ်၏။ ငါသည် သေဖူးပြီ။ ယခုမှာ ကမ္ဘာအဆက်ဆက် အသက်ရှင်၏။ ... မရဏနိုင်ငံနှင့် သေခြင်း၏ သော့တို့ကိုလည်း ငါကိုင်၏။" ဗျာဒိတ် ၁:၁၈။ "အကြောင်းမူကား၊ သခင်ဘုရားသည် ကြွေးကြော်ခြင်း၊ ကောင်းကင်တမန်မင်း၏ အသံပေးခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ တံပိုးတော်မှုတ်ခြင်းနှင့်တကွ၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ ကိုယ်တိုင်ဆင်းသက်တော်မူ၍၊ ခရစ်တော်၌ သေလွန်သောသူတို့သည် အဦးထမြောက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုနောက်မှ အသက်ရှင်၍ ကျန်ကြွင်းသော ငါတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ မိုးတိမ်ပေါ်သို့ ချီဆောင်ခြင်းကို ခံရ၍၊ မိုဃ်းကောင်းကင်၌ သခင်ဘုရားထံတော်သို့ ရောက်သဖြင့်၊ သခင်ဘုရားနှင့်အတူ အစဉ်မပြတ် နေရကြလိမ့်မည်။" ၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၆၊ ၁၇။

[240] Jesus comforts our sorrow for the dead with a message of
infnite hope: “I will ransom them from the power
of the grave; I will redeem them from death: O
death, I will be thy plagues; O grave, I will be
thy destruction.” Hosea 13:14. “I am He that
liveth, and was dead; and, behold, I am alive for
evermore, ... and have the keys of hell and of
death.” Revelation 1:18. “The Lord Himself shall
descend from heaven with a shout, with the voice
of the Archangel, and with the trump of God: and
Prophet of Peace 187
the dead in Christ shall rise frst: then we which
are alive and remain shall be caught up together
with them in the clouds, to meet the Lord in the
air: and so shall we ever be with the Lord.” 1
Thessalonians 4:16, 17.

ဧလိရှဲသည် သူ၏လူတို့အကြား အမှုတော်ဆောင်ရာတွင် ပုံဆောင်ထားသော ကယ်တင်ရှင်ကဲ့သို့ပင်၊ ကုသခြင်းအမှုကို သွန်သင်ခြင်းအမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဧလိရှဲသည် မိမိ၏ ရှည်လျားပြီး ထိရောက်သော အမှုတော်ဆောင်ကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် ပရောဖက်ကျောင်းများက လုပ်ဆောင်နေသော အရေးကြီးသည့် ပညာရေးလုပ်ငန်းများကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် တိုးတက်စေရန် သစ္စာရှိစွာ၊ မမောမပန်း ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပြင်ဆင်မှုဖြင့် သူသည် စုဝေးရောက်ရှိနေသော စိတ်အားထက်သန်သည့် လူငယ်များအား သွန်သင်သောစကားများကို သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ နက်ရှိုင်းသော လှုံ့ဆော်မှုများဖြင့်လည်းကောင်း၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ယေဟောဝါ၏ အစေခံအဖြစ် သူ၏အာဏာကို ထင်ရှားစေသော အခြားထင်ရှားသည့် သက်သေအထောက်အထားများဖြင့်လည်းကောင်း အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

Like the Saviour of mankind, of whom he was a type, Elisha in his ministry among men combined the
work of healing with that of teaching. Faithfully, untiringly, throughout his long and effective
labors, Elisha endeavored to foster and advance
the important educational work carried on by the
schools of the prophets. In the providence of
God his words of instruction to the earnest groups
of young men assembled were confrmed by the
deep movings of the Holy Spirit, and at times by
other unmistakable evidences of his authority as
a servant of Jehovah.

ဂိလဂါမြို့ရှိ ပရောဖက်ကျောင်းသို့ သူရောက်ရှိနေစဉ်တွင် ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော ဟင်းအိုးကို သူကုသပေးခဲ့သည်။ "ထိုပြည်၌ အစာခေါင်းပါးခြင်းရှိ၏။ ပရောဖက်တပည့်တို့သည် ဧလိရှဲရှေ့မှာ ထိုင်နေကြစဉ်၊ ဧလိရှဲက 'အိုးကြီးကို မီးပေါ်မှာတင်၍ ပရောဖက်တပည့်တို့အတွက် ဟင်းချက်လော့' ဟု အစေခံအား ဆိုလေ၏။ ထိုအခါ တစ်ယောက်သောသူသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ရှာရန် လယ်ပြင်သို့သွား၍၊ တောနွယ်ပင်တစ်မျိုးကို တွေ့သဖြင့်၊ ထိုအပင်မှ တောသခွားသီးများကို မိမိအင်္ကျီရင်ခွင်အပြည့် ဆွတ်ယူလာပြီးလျှင်၊ အဆိပ်ရှိမှန်းမသိဘဲ လှီးဖြတ်၍ ဟင်းအိုးထဲသို့ ထည့်လေ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် လူများစားရန် ဟင်းကို ခပ်ပေးကြ၏။ သူတို့သည် ထိုဟင်းကို စားကြစဉ်တွင် 'အို ဘုရားသခင်၏လူ၊ ဤအိုးထဲမှာ သေခြင်းအဆိပ်ရှိပါသည်' ဟု အော်ဟစ်ကြပြီး၊ ဆက်၍ မစားနိုင်ဘဲ နေကြ၏။ သို့သော် ဧလိရှဲက 'မုန့်ညက်ကို ယူခဲ့လော့' ဟု ဆိုပြီးလျှင် အိုးထဲသို့ ထည့်လေ၏။ ထို့နောက် 'လူများစားရန် ခပ်ပေးလော့' ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ အိုးထဲ၌ အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ မရှိတော့ပေ။"

It was on the occasion of one of his visits to the school
established at Gilgal that he healed the poisoned
pottage. “There was a dearth in the land; and
the sons of the prophets were sitting before him:
and he said unto his servant, Set on the great pot,
and seethe pottage for the sons of the prophets.
And one went out into the feld to gather herbs,
and found a wild vine, and gathered thereof wild
gourds his lap full, and came and shred them into [241]
the pot of pottage: for they knew them not. So
they poured out for the men to eat. And it came to
pass, as they were eating of the pottage, that they
cried out, and said, O thou man of God, there is
death in the pot. And they could not eat thereof.

But he said, Then bring meal. And he cast it into
the pot; and he said, Pour out for the people, that
they may eat. And there was no harm in the pot.”
188 Prophets and Kings

ဂိလဂါမြို့မှာပင် အစာခေါင်းပါးနေသေးသည့်အချိန်၌၊ ဧလိရှဲသည် "ဗာလရှာလိရှမြို့မှလာသောသူ" တစ်ဦး ယူဆောင်လာသော "ဦးဦးဖျားဖျား ဆက်ကပ်သည့် မုန့်၊ မုယောမုန့် အလုံးနှစ်ဆယ်နှင့် နှံပါးစပါး" တို့ဖြင့် လူတစ်ရာကို ကျွေးမွေးခဲ့သည်။ သူနှင့်အတူ အစာအလွန်ငတ်မွတ်နေသူများ ရှိနေသည်။ ထိုလက်ဆောင် ရောက်ရှိလာသောအခါ သူက အစေခံအား "လူများ စားနိုင်ရန် ကျွေးလော့" ဟု ဆို၏။ သို့သော် အစေခံက "ဤမျှနည်းသော အရာကို လူတစ်ရာရှေ့မှာ ကျွန်ုပ် မည်သို့တင်ခင်းနိုင်ပါမည်နည်း" ဟု မေးမြန်းသည်။ ဧလိရှဲက "လူများ စားနိုင်ရန် ကျွေးလော့။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သူတို့သည် စားရကြလိမ့်မည်၊ စား၍လည်း ကြွင်းကျန်လိမ့်မည်" ဟု တစ်ဖန်ဆို၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုမုန့်များကို လူတို့ရှေ့မှာ တင်ခင်းလေ၏။ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း သူတို့သည် စားကြ၍ ကြွင်းကျန်လေ၏။

At Gilgal, also, while the dearth was still in the land,
Elisha fed one hundred men with the present
brought to him by “a man from Baalshalisha,”
“bread of the frst fruits, twenty loaves of barley,
and full ears of corn in the husk thereof.” There
were those with him who were sorely in need of
food. When the offering came, he said to his servant, “Give unto the people, that they may eat.

“ထိုအခါ သူ၏အစေအပါးက ‘အဘယ်သို့နည်း၊ ဤအရာကို လူတစ်ရာ့ရှေ့၌ ကျွန်ုပ်ခင်းကျင်းရပါမည်လော’ ဟု လျှောက်လေ၏။ သူကလည်း ‘လူတို့အား ပေးလော့၊ သူတို့သည် စားကြပါစေ။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားက သူတို့သည် စားကြလိမ့်မည်၊ စား၍လည်း ကြွင်းကျန်လိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူပြီ’ ဟု တစ်ဖန်ဆိုလေ၏။ ထိုကြောင့် သူသည် သူတို့ရှေ့၌ ခင်းကျင်းသဖြင့်၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း သူတို့သည် စားကြ၍ ကြွင်းကျန်လေ၏။”

And his servitor said, What, should I set this before an hundred men? He said again, Give the
people, that they may eat: for thus saith the Lord,
They shall eat, and shall leave thereof. So he set
it before them, and they did eat, and left thereof,
according to the word of the Lord.”

ဆာလောင်မှုကို ပြေပျောက်စေရန် ကိုယ်တော်၏စေတမန်မှတစ်ဆင့် ဤအံ့ဖွယ်သောအမှုကို ပြုတော်မူခြင်းမှာ ခရစ်တော်၏ မည်မျှနိမ့်ချကူညီသော မေတ္တာတော်ဖြစ်ပါသနည်း။ ထိုအချိန်မှစ၍ ယခုတိုင်အောင် အမြဲတမ်း သိသာထင်ရှားသော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့်မဟုတ်သော်လည်း၊ သခင်ယေရှုသည် လူသားတို့၏လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် အဖန်တလဲလဲ လုပ်ဆောင်တော်မူခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့တွင် ပိုမိုကြည်လင်သော ဝိညာဉ်ရေးရာပိုင်းခြားသိမြင်မှုရှိပါက၊ လူသားတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ သနားကြင်နာစွာ ဆက်ဆံလုပ်ဆောင်မှုများကို ယခုထက် ပိုမိုအလွယ်တကူ သိမှတ်နားလည်နိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။

What condescension it was on the part of Christ, through
His messenger, to work this miracle to satisfy
hunger! Again and again since that time, though
not always in so marked and perceptible a manner, has the Lord Jesus worked to supply human
need. If we had clearer spiritual discernment we
would recognize more readily than we do God’s
compassionate dealing with the children of men.

အရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသည်မှာ အနည်းငယ်သော အစိတ်အပိုင်းအပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် ၎င်းကို အဆတစ်ရာ တိုးပွားစေနိုင်သည်။ ကိုယ်တော်၏ အရင်းအမြစ်များမှ တောကန္တာရ၌ပင် စားပွဲကို ခင်းကျင်းပေးနိုင်ပါသည်။ ကိုယ်တော်၏ လက်တော်နှင့် ထိတွေ့ခြင်းအားဖြင့် နည်းပါးလှသော ရိက္ခာကို တိုးပွားစေပြီး အားလုံးအတွက် လုံလောက်စေနိုင်သည်။ ပရောဖက်တပည့်များ၏ လက်ထဲရှိ မုန့်နှင့် စပါးများကို တိုးပွားစေခဲ့သည်မှာ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ပင် ဖြစ်သည်။

It is the grace of God on the small portion that makes it
all-suffcient. God’s hand can multiply it a hun-
[242] dredfold. From His resources He can spread a
table in the wilderness. By the touch of His hand
He can increase the scanty provision and make it
suffcient for all. It was His power that increased
the loaves and corn in the hands of the sons of the
prophets.

ခရစ်တော် မြေကြီးပေါ်တွင် အမှုဆောင်စဉ်က လူအုပ်ကြီးအား ကျွေးမွေးသည့် အလားတူ အံ့ဖွယ်အမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့စဉ်တွင်လည်း၊ ရှေးခေတ် ပရောဖက်နှင့်အတူ ရှိခဲ့သူများ ပြသခဲ့သည့် မယုံကြည်မှုမျိုးကိုပင် ပြသခဲ့ကြသည်။ ဧလိရှဲ၏အစေခံက "ဘာ! ဤအရာကို လူတစ်ရာရှေ့မှာ ကျွန်ုပ် တင်ခင်းရမည်လော" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ယေရှုက တပည့်တော်များအား လူအုပ်ကို ကျွေးမွေးရန် မှာကြားသည့်အခါတွင်လည်း သူတို့က "ကျွန်ုပ်တို့၌ မုန့်ငါးလုံးနှင့် ငါးနှစ်ကောင်သာ ရှိပါသည်၊ ဤလူအပေါင်းတို့အတွက် အစာသွားဝယ်မှသာ ရနိုင်ပါလိမ့်မည်" ဟု ပြန်ပြောခဲ့ကြသည်။ လုကာ ၉:၁၃။ ဤမျှများပြားသော လူတို့အတွက် ၎င်းက ဘာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

In the days of Christ’s earthly ministry, when He performed a similar miracle in feeding the multitudes, the same unbelief was manifested as was
[243] shown by those associated with the prophet of
old. “What!” said Elisha’s servant; “should I set
Prophet of Peace 189
this before an hundred men?” And when Jesus
bade His disciples give the multitude to eat, they
answered, “We have no more but fve loaves and
two fshes; except we should go and buy meat for
all this people.” Luke 9:13. What is that among
so many?

ဤသင်ခန်းစာသည် ခေတ်အဆက်ဆက်ရှိ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများအတွက် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် လုပ်ဆောင်ရန် အလုပ်တစ်ခု ပေးအပ်သည့်အခါ၊ လူတို့သည် ပညတ်တော်၏ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု သို့မဟုတ် သူတို့၏ နာခံရန် ကြိုးပမ်းမှုမှ ထွက်ပေါ်လာမည့် ရလဒ်များကို မစူးစမ်းသင့်ပေ။ သူတို့လက်ထဲရှိ ထောက်ပံ့မှုသည် ဖြည့်ဆည်းရန် လိုအပ်ချက်ထက် နည်းပါးနေပုံရနိုင်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်ထဲတွင်မူ လိုသည်ထက် ပို၍ပင် ပြည့်စုံလာမည်ဖြစ်သည်။ အစေခံသည် "သူတို့ရှေ့မှာ တင်ခင်းလေ၏။ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း သူတို့သည် စားကြ၍ ကြွင်းကျန်လေ၏။"

The lesson is for God’s children in every age. When the
Lord gives a work to be done, let not men stop to
inquire into the reasonableness of the command
or the probable result of their efforts to obey. The
supply in their hands may seem to fall short of the
need to be flled; but in the hands of the Lord it
will prove more than suffcient. The servitor “set
it before them, and they did eat, and left thereof,
according to the word of the Lord.”

ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏သားတော်ကို ပေးသနားခြင်းအားဖြင့် ဝယ်ယူတော်မူသော သူတို့နှင့် မည်သို့သော ပတ်သက်မှုရှိသည်ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ သိမြင်ခြင်း၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ ကိုယ်တော်၏ လုပ်ငန်းစဉ်များ တိုးတက်လာမည့်အပေါ် ပိုမိုကြီးမားသော ယုံကြည်ခြင်းရှိခြင်း—ဤအရာသည် ယနေ့ အသင်းတော်အတွက် အကြီးမားဆုံး လိုအပ်ချက် ဖြစ်သည်။ မိမိတို့၌ မြင်တွေ့နေရသော အရင်းအမြစ်များ နည်းပါးမှုကို မည်သူမျှ ညည်းတွားနေရန် မလိုအပ်ပေ။ အပြင်ပန်း အသွင်အပြင်မှာ မျှော်လင့်ချက်မရှိသလို ထင်ရသော်လည်း၊ အားထုတ်ကြိုးပမ်းမှုနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ကိုးစားမှုတို့က အရင်းအမြစ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကောင်းချီးပေးရန် ဆုတောင်းခြင်းတို့ဖြင့် ကိုယ်တော်ထံသို့ ယူဆောင်လာသော လက်ဆောင်ကို၊ ပရောဖက်တပည့်များနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော လူအုပ်ကြီးတို့အား ပေးခဲ့သော အစာများကို တိုးပွားစေခဲ့သကဲ့သို့ ကိုယ်တော်သည် တိုးပွားစေမည် ဖြစ်သည်။

A fuller sense of God’s relationship to those whom He
has purchased with the gift of His Son, a greater
faith in the onward progress of His cause in the
earth—this is the great need of the church today.
Let none waste time in deploring the scantiness
of their visible resources. The outward appearance may be unpromising, but energy and trust in
God will develop resources. The gift brought to
Him with thanksgiving and with prayer for His
blessing, He will multiply as He multiplied the
food given to the sons of the prophets and to the
weary multitude.