အခန်း ၆၇ — ခေတ်ဟောင်းနှင့်ခေတ်သစ်မှော်အတတ်

 

အခန်း ၆၇ — ခေတ်ဟောင်းနှင့်ခေတ်သစ်မှော်အတတ်

Chapter 67—Ancient and Modern Sorcery 

ရှောလု ဧန္ဒောနတ်ကတော်ထံ သွားရောက်ခဲ့ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ကျမ်းစာမှတ်တမ်းသည် ကျမ်းစာလေ့လာသူများစွာအတွက် ဝေခွဲမရစရာ ဖြစ်နေတတ်သည်။ အချို့က ရှမွေလသည် ရှောလုနှင့် တွေ့ဆုံရာတွင် အမှန်တကယ် ရှိနေခဲ့သည်ဟု ယူဆကြသော်လည်း ကျမ်းစာကိုယ်တိုင်က ထိုအယူအဆနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အချက်များကို ခိုင်လုံစွာ ပေးထားပါသည်။ အချို့က ပြောဆိုသကဲ့သို့ ရှမွေလသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိနေခဲ့ပါက၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ စာတန်၏ တန်ခိုးဖြင့်သော်လည်းကောင်း ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။ အကျင့်ပျက်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ နတ်ပူဇော်မှုကို ဂုဏ်ပြုရန်အတွက် စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ပရောဖက်ကို ကောင်းကင်ဘုံမှ ခေါ်ဆောင်နိုင်သည့် တန်ခိုးရှိသည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်နိုင်ပါ။ ထို့ပြင် ဘုရားသခင်က ရှမွေလကို နတ်ကတော်၏ ဂူသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်ဟုလည်း မယူဆနိုင်ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထာဝရဘုရားသည် ရှောလုအား အိပ်မက်၊ ဥရိမ်နှင့် ပရောဖက်များအားဖြင့် အဖြေပေးရန် ငြင်းပယ်ထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအရာများသည် ဘုရားသခင် သတ်မှတ်ထားသော ဆက်သွယ်ရေး နည်းလမ်းများဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ထိုနည်းလမ်းများကို ကျော်လွန်၍ စာတန်၏ အစေအပါးမှတစ်ဆင့် သတင်းစကား ပေးပို့မည် မဟုတ်ပါ။

The Scripture account of Saul’s visit to the woman of Endor has
been a source of perplexity to many students of the Bible. There
are some who take the position that Samuel was actually present
at the interview with Saul, but the Bible itself furnishes suffcient
ground for a contrary conclusion. If, as claimed by some, Samuel
was in heaven, he must have been summoned thence, either by the
power of God or by that of Satan. None can believe for a moment
that Satan had power to call the holy prophet of God from heaven
to honor the incantations of an abandoned woman. Nor can we
conclude that God summoned him to the witch’s cave; for the Lord
had already refused to communicate with Saul, by dreams, by Urim,
or by prophets. 1 Samuel 28:6. These were God’s own appointed
mediums of communication, and He did not pass them by to deliver
the message through the agent of Satan.

သတင်းစကားကိုယ်တိုင်ကပင် ယင်း၏ မူလရင်းမြစ်ကို ခိုင်လုံစွာ သက်သေပြနေသည်။ ယင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှောလုကို နောင်တရစေရန် မဟုတ်ဘဲ ပျက်စီးခြင်းသို့ တွန်းပို့ရန် ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်၏ အလုပ်မဟုတ်ဘဲ စာတန်၏ အလုပ်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ရှောလု နတ်ကတော်ထံ မေးမြန်းခြင်းသည်ပင် သူ ဘုရားသခင်၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံရပြီး ပျက်စီးသွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကျမ်းစာတွင် ဖော်ပြထားသည်- “ရှောလုသည် ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မစောင့်၊ ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှားသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ နတ်ကတော်ကို မေးမြန်း၍၊ ထာဝရဘုရားကို မမေးမြန်းသောကြောင့်လည်းကောင်း သေလေ၏။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို သတ်၍ နိုင်ငံတော်ကို ယေရှဲ၏သား ဒါဝိဒ်အား ပေးတော်မူ၏။” (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၀:၁၃၊ ၁၄)။ ဤနေရာတွင် ရှောလုသည် ထာဝရဘုရားကို မဟုတ်ဘဲ နတ်ကိုသာ မေးမြန်းခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက် ရှမွေလနှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ နတ်ကတော်မှတစ်ဆင့် စာတန်နှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် စစ်မှန်သော ရှမွေလကို မဖော်ပြနိုင်သော်လည်း၊ သူ၏ လှည့်စားမှု ရည်ရွယ်ချက်အတွက် အတုအယောင်တစ်ခုကို ဖော်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

The message itself is suffcient evidence of its origin. Its object
was not to lead Saul to repentance, but to urge him on to ruin; and
this is not the work of God, but of Satan. Furthermore, the act of
Saul in consulting a sorceress is cited in Scripture as one reason why
he was rejected by God and abandoned to destruction: “Saul died for
his transgression which he committed against the Lord, even against
the word of the Lord, which he kept not, and also for asking counsel
of one that had a familiar spirit, to inquire of it; and inquired not
of the Lord: therefore He slew him, and turned the kingdom unto
David the son of Jesse.” 1 Chronicles 10:13, 14. Here it is distinctly
stated that Saul inquired of the familiar spirit, not of the Lord. He
did not communicate with Samuel, the prophet of God; but through
the sorceress he held intercourse with Satan. Satan could not present
the real Samuel, but he did present a counterfeit, that served his
purpose of deception.

ရှေးခေတ် နတ်ဝိဇ္ဇာနှင့် မှော်အတတ် အမျိုးမျိုးတို့သည် သေလွန်သူများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်အပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။ ထိုအတတ်ကို လေ့လာသူတို့သည် သေလွန်သောသူတို့၏ ဝိညာဉ်များနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် အနာဂတ်ဖြစ်ရပ်များကို သိရှိနိုင်သည်ဟု အခိုင်အမာ ဆိုကြသည်။ သေလွန်သူများကို မေးမြန်းသော ဤဓလေ့ကို ဟေရှာယပရောဖက်ပြုချက်တွင်လည်း ဖော်ပြထားသည်- “လူတို့က၊ သင်တို့သည် နတ်ကတော်၊ စကားကို တိုးတိုးပြောတတ်သော မှော်ဆရာတို့ကို မေးမြန်းကြလော့ဟု ဆိုသောအခါ၊ လူမျိုးသည် မိမိတို့ ဘုရားသခင်ကို မမေးမြန်းသင့်သလော။ အသက်ရှင်သောသူတို့အတွက် သေသောသူတို့ကို မေးမြန်းသင့်သလော။” (ဟေရှာယ ၈:၁၉)။

Nearly all forms of ancient sorcery and witchcraft were founded [684]
upon a belief in communion with the dead. Those who practiced
the arts of necromancy claimed to have intercourse with departed
623
624 Patriarchs and Prophets
spirits, and to obtain through them a knowledge of future events.
This custom of consulting the dead is referred to in the prophecy of
Isaiah: “When they shall say unto you, Seek unto them that have
familiar spirits, and unto wizards that peep and that mutter: should
not a people seek unto their God? for the living to the dead?” Isaiah
8:19.

သေလွန်သူများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည်ဟူသော ဤယုံကြည်ချက်သည်ပင် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ နတ်ဘုရားများသည် သေလွန်သွားသော သူရဲကောင်းများ၏ ဝိညာဉ်များဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘာသာတရားသည် သေလွန်သူများကို ကိုးကွယ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို ကျမ်းစာတွင် တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ဗက်ပေဂုရမြို့တွင် ဣသရေလလူတို့ အပြစ်ပြုခဲ့သော မှတ်တမ်းတွင် “ဣသရေလလူတို့သည် ရှိတ္တိမ်အရပ်၌ နေကြစဉ်၊ မောဘအမျိုးသမီးတို့နှင့် မှားယွင်းကြ၏။ ထိုမိန်းမတို့သည် မိမိတို့ ဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ရာသို့ ခေါ်သဖြင့်၊ လူမျိုးတို့သည် စားကြ၍ ထိုဘုရားတို့အား ပြပ်ဝပ်ကိုးကွယ်ကြ၏။ ဤသို့ဖြင့် ဣသရေလလူတို့သည် ဗာလပေဂုရ၌ ဆည်းကပ်ကြ၏” ဟု ဖော်ပြထားသည် (တောလည်ရာ ၂၅:၁-၃)။ ဆာလံဆရာက ထိုယဇ်ပူဇော်မှုများသည် မည်သို့သော ဘုရားမျိုးအတွက် ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြထားသည်။ ဣသရေလလူတို့၏ ထိုဖောက်ပြန်မှုကိုပင် ရည်ညွှန်း၍ သူက “သူတို့သည် ဗာလပေဂုရ၌ ဆည်းကပ်၍ သေသောသူတို့အား ပူဇော်သော ယဇ်တို့ကို စားကြ၏” ဟု ဆိုသည် (ဆာလံ ၁၀၆:၂၈)။ ဆိုလိုသည်မှာ သေလွန်သူများအတွက် ပူဇော်ထားသော ယဇ်များကို စားခြင်း ဖြစ်သည်။

This same belief in communion with the dead formed the cornerstone of heathen idolatry. The gods of the heathen were believed
to be the deifed spirits of departed heroes. Thus the religion of
the heathen was a worship of the dead. This is evident from the
Scriptures. In the account of the sin of Israel at Bethpeor, it is stated:
“Israel abode in Shittim, and the people began to commit whoredom
with the daughters of Moab. And they called the people unto the
sacrifces of their gods: and the people did eat, and bowed down to
their gods. And Israel joined himself unto Baalpeor.” Numbers 25:1-
3. The psalmist tells us to what kind of gods these sacrifces were
offered. Speaking of the same apostasy of the Israelites, he says,
“They joined themselves also unto Baalpeor, and ate the sacrifces
of the dead” (Psalm 106:28); that is, sacrifces that had been offered
to the dead.

သေလွန်သူများကို နတ်ဘုရားအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းနှင့် သူတို့နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည်ဟူသော အယူအဆသည် ရှေးခေတ်ဘာသာတရား အားလုံးနီးပါးတွင် ထင်ရှားစွာ တည်ရှိနေသည်။ ထိုနတ်ဘုရားများသည် လူသားတို့အား မိမိတို့၏ အလိုတော်ကို ဖော်ပြပြီး၊ မေးမြန်းသောအခါတွင်လည်း အကြံဉာဏ်များ ပေးတတ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ဂရိနှင့် ရောမတို့၏ ကျော်ကြားသော ဗေဒင်ဟောချက်များသည် ထိုသဘောသဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

The deifcation of the dead has held a prominent place in nearly
every system of heathenism, as has also the supposed communion
with the dead. The gods were believed to communicate their will
to men, and also, when consulted, to give them counsel. Of this
character were the famous oracles of Greece and Rome.

သေလွန်သူများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်ကို ခရစ်ယာန်နိုင်ငံများဟု ဆိုသော နေရာများတွင်ပင် ယနေ့တိုင် လက်ခံထားကြဆဲဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်လောကနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း (Spiritualism) ဟူသော အမည်ဖြင့် သေလွန်သူများ၏ ဝိညာဉ်များဟု ဆိုသော သူများနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းသည် အလွန်ပင် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ ဤအရာသည် မိမိတို့၏ ချစ်ခင်ရသူများကို သင်္ချိုင်းထဲသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ရသော သူများ၏ သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ကို အခွင့်ကောင်းယူရန် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်များသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူသားတို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ သေလွန်သူများ၏ အသွင်ဖြင့် ပေါ်လာတတ်ပြီး၊ သူတို့ အသက်ရှင်စဉ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များနှင့် သူတို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အမှုအရာများကို ပြုလုပ်ပြတတ်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် သူတို့၏ သေလွန်သူ သူငယ်ချင်းများသည် ကောင်းကင်တမန်များအဖြစ် သူတို့အပေါ်တွင် ပျံသန်းကာ ဆက်သွယ်နေသည်ဟု လူတို့ကို ယုံကြည်စေသည်။ ထိုသို့ သေလွန်သူများ၏ ဝိညာဉ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသောသူများကို ရုပ်တုကိုးကွယ်သကဲ့သို့ ကိုးကွယ်ကြပြီး၊ လူများစွာအတွက် သူတို့၏ စကားသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ထက်ပင် ပိုမို အလေးသာနေတတ်သည်။

The belief in communion with the dead is still held, even in
professedly Christian lands. Under the name of spiritualism the
practice of communicating with beings claiming to be the spirits of
the departed has become widespread. It is calculated to take hold of
the sympathies of those who have laid their loved ones in the grave.
Spiritual beings sometimes appear to persons in the form of their
deceased friends, and relate incidents connected with their lives and
perform acts which they performed while living. In this way they
lead men to believe that their dead friends are angels, hovering over
[685] them and communicating with them. Those who thus assume to be
the spirits of the departed are regarded with a certain idolatry, and
with many their word has greater weight than the word of God.
Ancient and Modern Sorcery 625

သို့သော် ဝိညာဉ်လောကနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုတစ်ခုမျှသာဟု ယူဆသူများလည်း ရှိပါသည်။ ထူးခြားဆန်းပြားသော ပြသမှုများကို နတ်ကတော်များ၏ လှည့်ကွက်များကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုများကို စစ်မှန်သော ပြသမှုများအဖြစ် ဟန်ဆောင်လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ လွန်ကဲသော တန်ခိုးများ၏ သက်သေအထောက်အထားများလည်း ရှိနေပါသည်။ ဝိညာဉ်လောကနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းကို လူသား၏ ကျွမ်းကျင်မှု သို့မဟုတ် လှည့်ကွက်တစ်ခုအဖြစ် ငြင်းပယ်သူများသည်ပင်၊ ၎င်းတို့ အကြောင်းပြချက် မပေးနိုင်သော ထူးခြားသည့် ပြသမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင်မူ ၎င်းကို အမှန်တကယ်ဟု လက်ခံလာကြတတ်သည်။

There are many, however, who regard spiritualism as a mere
imposture. The manifestations by which it supports its claims to
a supernatural character are attributed to fraud on the part of the
medium. But while it is true that the results of trickery have often
been palmed off as genuine manifestations, there have also been
marked evidences of supernatural power. And many who reject spiritualism as the result of human skill or cunning will, when confronted
with manifestations which they cannot account for upon this ground,
be led to acknowledge its claims.

ခေတ်သစ် ဝိညာဉ်လောကနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း၊ ရှေးခေတ် နတ်ဝိဇ္ဇာအတတ်နှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု အားလုံးတို့သည်—သေလွန်သူများနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းကို အဓိက အခြေခံထားပြီး—ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် ဧဝကို စာတန် လှည့်စားခဲ့သော ပထမဆုံး မုသာစကားပေါ်တွင်သာ အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်- “သင်တို့သည် ဧကန်အမှန် သေရမည်မဟုတ်။ ထိုအသီးကို စားသောနေ့၌... သင်တို့သည် ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။” (ကမ္ဘာဦး ၃:၄၊ ၅)။ အခြေခံအားဖြင့် မုသာစကားပေါ်တွင် တည်ရှိနေပြီး ထိုမုသာစကားကိုပင် ဆက်လက် တည်တံ့စေသောကြောင့်၊ ထိုအရာအားလုံးသည် မုသာ၏အဖ (စာတန်) ထံမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။

Modern spiritualism and the forms of ancient witchcraft and
idol worship—all having communion with the dead as their vital
principle—are founded upon that frst lie by which Satan beguiled
Eve in Eden: “Ye shall not surely die: for God doth know that in
the day ye eat thereof, ... ye shall be as gods.” Genesis 3:4, 5. Alike
based upon falsehood and perpetuating the same, they are alike from
the father of lies.

ဟေဗြဲလူမျိုးတို့အား သေလွန်သူများနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းဟု ဆိုသော အမှုအရာများတွင် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မပါဝင်ရန် အတိအလင်း တားမြစ်ထားသည်။ ဘုရားသခင်က “သေသောသူမူကား တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှမသိ... နေအောက်မှာ ပြုသမျှသောအမှုတို့၌ အဘယ်သို့မျှ မဆိုင်ရတော့” ဟု မိန့်ဆိုကာ ထိုတံခါးကို အပြီးအပိုင် ပိတ်ထားခဲ့သည် (ဒေသနာ ၉:၅၊ ၆)။ “သူ၏ထွက်သက်သည် ချုပ်၍ မိမိမြေသို့ ပြန်သွားတတ်၏။ ထိုနေ့၌ပင် သူ၏ အကြံအစည်တို့သည် ပျက်စီးကြကုန်၏။” (ဆာလံ ၁၄၆:၄)။ ထို့ပြင် ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလလူတို့အား “နတ်ကတော်၊ မှော်ဆရာတို့ထံသို့ လိုက်၍ မှားယွင်းသောသူကို ငါမျက်နှာလွှဲ၍၊ ထိုသူကို မိမိလူမျိုးထဲက ပယ်ရှင်းမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (ဝတ်ပြုရာ ၂၀:၆)။

The Hebrews were expressly forbidden to engage in any manner in pretended communion with the dead. God closed this door
effectually when He said: “The dead know not anything.... Neither
have they any more a portion forever in anything that is done under
the sun.” Ecclesiastes 9:5, 6. “His breath goeth forth, he returneth to
his earth; in that very day his thoughts perish.” Psalm 146:4. And
the Lord declared to Israel: “The soul that turneth after such as have
familiar spirits, and after wizards, to go a whoring after them, I will
even set My face against that soul, and will cut him off from among
his people.” Leviticus 20:6.

“နတ်” (Familiar spirits) များသည် သေလွန်သူများ၏ ဝိညာဉ်များ မဟုတ်ဘဲ၊ စာတန်၏ တမန်များဖြစ်သော နတ်ဆိုးများသာ ဖြစ်သည်။ သေလွန်သူများကို ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် သူတို့နှင့် ဆက်သွယ်သည်ဟု ဟန်ဆောင်ခြင်း နှစ်မျိုးစလုံး ပါဝင်သော ရှေးခေတ် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုသည် နတ်ဆိုးကိုးကွယ်မှု ဖြစ်ကြောင်း ကျမ်းစာတွင် ဖော်ပြထားသည်။ တမန်တော်ပေါလုက သူ၏ ညီအစ်ကိုများအား တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုတွင် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မပါဝင်ရန် သတိပေးရာတွင် “တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည် ပူဇော်သောယဇ်ကို ဘုရားသခင်အား ပူဇော်ကြသည်မဟုတ်၊ နတ်ဆိုးတို့အား ပူဇော်ကြ၏။ သင်တို့သည် နတ်ဆိုးတို့နှင့် ဆက်ဆံခြင်းရှိစေခြင်းငှာ ငါအလိုမရှိ” ဟု ဆိုသည် (၁ ကောရိန္သု ၁၀:၂၀)။ ဆာလံဆရာက ဣသရေလလူတို့အကြောင်း ပြောရာတွင် “မိမိတို့ သားသမီးတို့ကို နတ်ဆိုးတို့အား ယဇ်ပူဇော်ကြ၏” ဟု ဆိုပြီး၊ နောက်တစ်ချက်တွင် “ခါနန်ပြည်၏ ရုပ်တုတို့အား ပူဇော်ကြ၏” ဟု ရှင်းပြထားသည် (ဆာလံ ၁၀၆:၃၇၊ ၃၈)။ သေလွန်သော လူသားများကို ကိုးကွယ်သည်ဟု သူတို့ ယူဆနေကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ နတ်ဆိုးများကိုသာ ကိုးကွယ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

The “familiar spirits” were not the spirits of the dead, but evil
angels, the messengers of Satan. Ancient idolatry, which, as we have
seen, comprises both worship of the dead and pretended communion
with them, is declared by the Bible to have been demon worship.
The apostle Paul, in warning his brethren against participating, in
any manner, in the idolatry of their heathen neighbors, says, “The
things which the Gentiles sacrifce, they sacrifce to devils, and not
to God, and I would not that ye should have fellowship with devils.” [686]
1 Corinthians 10:20. The psalmist, speaking of Israel, says that
“they sacrifced their sons and their daughters unto devils,” and in
the next verse he explains that they sacrifced them “unto the idols
626 Patriarchs and Prophets
of Canaan.” Psalm 106:37, 38. In their supposed worship of dead
men they were in reality worshiping demons.

တူညီသော အခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် တည်ရှိနေသော ခေတ်သစ် ဝိညာဉ်လောကနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင် ရှေးကတည်းက ကန့်ကွက်တားမြစ်ထားသော နတ်ဝိဇ္ဇာအတတ်နှင့် နတ်ဆိုးကိုးကွယ်မှုတို့၏ ပုံစံသစ်ဖြင့် ပြန်လည် နိုးထလာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာတွင် ဤသို့ ဟောကိန်းထုတ်ထားသည်- “နောက်ဆုံးသော ကာလ၌ အချို့သောသူတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းကို စွန့်၍၊ လှည့်ဖြားတတ်သော ဝိညာဉ်တို့၌လည်းကောင်း၊ နတ်ဆိုးတို့၏ ဒေသနာ၌လည်းကောင်း ဆည်းကပ်ကြလိမ့်မည်။” (၁ တိမောသေ ၄:၁)။ ပေါလုက သက်သာလောနိတ်မြို့သားများထံ ရေးသော ဒုတိယစာတွင်၊ ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းမတိုင်မီ ဖြစ်ပျက်မည့် အထူးဖြစ်ရပ်အဖြစ် ဝိညာဉ်လောကနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းတွင် စာတန်၏ အထူးလုပ်ဆောင်ချက်များကို ထောက်ပြထားသည်။ ခရစ်တော် ကြွလာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူက “စာတန်သည် အနန္တတန်ခိုး၊ နိမိတ်လက္ခဏာ၊ မုသာနှင့်ဆိုင်သော အံ့ဖွယ်သောအမှုတို့ကို ပြု၍” လာလိမ့်မည်ဟု ဆိုသည် (၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၉)။ ပေတရုကလည်း နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် အသင်းတော် ရင်ဆိုင်ရမည့် ဘေးအန္တရာယ်များကို ဖော်ပြရာတွင်၊ ဣသရေလလူတို့ကို အပြစ်ထဲသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သော ပရောဖက်အတုအယောင်များ ရှိခဲ့သကဲ့သို့၊ “မိမိတို့ကို ဝယ်တော်မူသော အရှင်ကိုပင် ငြင်းပယ်၍၊ ပျက်စီးခြင်းသို့ ပို့ဆောင်တတ်သော မိစ္ဆာဒေသနာကို တိတ်တဆိတ် သွင်းတတ်သော ဆရာအတုအယောင်များ ပေါ်လာလိမ့်မည်... လူအများတို့သည်လည်း သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းလမ်းသို့ လိုက်ကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည် (၂ ပေတရု ၂:၁၊ ၂)။ ဤနေရာတွင် တမန်တော်သည် ဝိညာဉ်လောကနှင့် ဆက်သွယ်သော ဆရာများ၏ ထင်ရှားသော လက္ခဏာတစ်ခုကို ထောက်ပြထားသည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော်ကို ဘုရားသခင်၏ သားတော်အဖြစ် လက်ခံရန် ငြင်းပယ်ကြသည်။ ထိုသို့သော ဆရာများနှင့် ပတ်သက်၍ ချစ်လှစွာသော ယောဟန်က “ယေရှုသည် ခရစ်တော်ဖြစ်တော်မူသည်ကို ငြင်းပယ်သောသူမှတစ်ပါး အဘယ်သူသည် မုသာကို ပြောသောသူ ဖြစ်သနည်း။ ခမည်းတော်နှင့် သားတော်ကို ငြင်းပယ်သောသူသည် ခရစ်တော်၏ ရန်သူ (Antichrist) ဖြစ်၏။ သားတော်ကို ငြင်းပယ်သောသူသည် ခမည်းတော်ကို မရ” ဟု ကြေညာထားသည် (၁ ယောဟန် ၂:၂၂၊ ၂၃)။ ဝိညာဉ်လောကနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းသည် ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းအားဖြင့် ခမည်းတော်နှင့် သားတော် နှစ်ပါးစလုံးကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကျမ်းစာက ၎င်းကို ခရစ်တော်၏ ရန်သူ ပေါ်ထွန်းခြင်းဟု ခေါ်ဆိုသည်။

Modern spiritualism, resting upon the same foundation, is but a
revival in a new form of the witchcraft and demon worship that God
condemned and prohibited of old. It is foretold in the Scriptures,
which declare that “in the latter times some shall depart from the
faith, giving heed to seducing spirits, and doctrines of devils.” 1
Timothy 4:1. Paul, in his second letter to the Thessalonians, points
to the special working of Satan in spiritualism as an event to take
place immediately before the second advent of Christ. Speaking of
Christ’s second coming, he declares that it is “after the working of
Satan with all power and signs and lying wonders.” 2 Thessalonians
2:9. And Peter, describing the dangers to which the church was to
be exposed in the last days, says that as there were false prophets
who led Israel into sin, so there will be false teachers, “who privily
shall bring in damnable heresies, even denying the Lord that bought
them.... And many shall follow their pernicious ways.” 2 Peter 2:1,
2. Here the apostle has pointed out one of the marked characteristics
of spiritualist teachers. They refuse to acknowledge Christ as the
Son of God. Concerning such teachers the beloved John declares:
“Who is a liar but he that denieth that Jesus is the Christ? He is
antichrist, that denieth the Father and the Son. Whosoever denieth
the Son, the same hath not the Father.” 1 John 2:22, 23. Spiritualism,
by denying Christ, denies both the Father and the Son, and the Bible
pronounces it the manifestation of antichrist.

ဧန္ဒောနတ်ကတော်မှတစ်ဆင့် ပေးခဲ့သော ရှောလု၏ ပျက်စီးခြင်း ဟောကိန်းအားဖြင့် စာတန်သည် ဣသရေလလူမျိုးကို ကျော့ကွင်းဆင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုနတ်ကတော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားလာပြီး သူမထံတွင် မေးမြန်းလာကြလိမ့်မည်ဟု သူက မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို လမ်းပြအဖြစ်မှ စွန့်ခွာပြီး စာတန်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြမည်ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်လောကနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းက လူအများအပြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော အချက်မှာ၊ ဘုရားသခင် ဖုံးကွယ်ထားသောအရာများကို ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်ပြီး အနာဂတ်၏ ကုလားကာကို ဖွင့်ပြနိုင်သည်ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိရန် လိုအပ်သော အနာဂတ်၏ ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်အားလုံးကို ဖွင့်ပြထားပြီး၊ ဘေးအန္တရာယ်များကြားတွင် ကျွန်ုပ်တို့ လျှောက်လှမ်းရန်အတွက် ဘေးကင်းသော လမ်းညွှန်ချက်ကိုလည်း ပေးထားပါသည်။ သို့သော် စာတန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူတို့အား ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်း ပျက်ပြားစေရန်၊ မိမိတို့၏ ဘဝအခြေအနေအပေါ် မကျေနပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေရန်နှင့် ဘုရားသခင်က ပညာသတိရှိစွာ ဖုံးကွယ်ထားသောအရာများကို ရှာဖွေစေရန်၊ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်တွင် ဖွင့်ပြထားသောအရာများကို မထီမဲ့မြင်ပြုစေရန် ဖြစ်သည်။

By the prediction of Saul’s doom, given through the woman of
Endor, Satan planned to ensnare the people of Israel. He hoped
that they would be inspired with confdence in the sorceress, and
would be led to consult her. Thus they would turn from God as
their counselor and would place themselves under the guidance of
Satan. The lure by which spiritualism attracts the multitudes is its
pretended power to draw aside the veil from the future and reveal
[687] to men what God has hidden. God has in His word opened before
us the great events of the future—all that it is essential for us to
know—and He has given us a safe guide for our feet amid all its
perils; but it is Satan’s purpose to destroy men’s confdence in God,
to make them dissatisfed with their condition in life, and to lead
Ancient and Modern Sorcery 627
them to seek a knowledge of what God has wisely veiled from them,
and to despise what He has revealed in His Holy Word.

အဖြစ်အပျက်များ၏ တိကျသော ရလဒ်ကို မသိရသောအခါ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်တတ်သူများစွာ ရှိပါသည်။ သူတို့သည် မရေရာမှုများကို မခံစားနိုင်ဘဲ စိတ်မရှည်မှုကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းရန် ငြင်းဆန်တတ်ကြသည်။ ကြုံတွေ့ရမည့် ဘေးဒုက္ခများက သူတို့ကို ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ပုန်ကန်သော ခံစားချက်များကို လွှတ်ပေးပြီး ပူဆွေးသောကရောက်လျက်၊ ဖွင့်ပြထားခြင်း မရှိသောအရာများကို သိရှိနိုင်ရန် ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားရှာဖွေတတ်ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားပြီး ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် စောင့်ကြည့်ခဲ့ပါက၊ ဘုရားသခင်ထံမှ နှစ်သိမ့်မှုကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် တည်ငြိမ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဝန်လေး၍ ပင်ပန်းသောသူတို့သည် ယေရှုထံသို့ လာခဲ့ပါက သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွက် အနားယူခြင်းကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်က သူတို့၏ နှစ်သိမ့်မှုအတွက် သတ်မှတ်ပေးထားသော နည်းလမ်းများကို လျစ်လျူရှုပြီး၊ ဘုရားသခင် ဖုံးကွယ်ထားသောအရာများကို သိရှိရန် အခြားသော အရင်းအမြစ်များကို ရှာဖွေသောအခါ၊ သူတို့သည် ရှောလု၏ အမှားကို ကျူးလွန်မိပြီး ဆိုးညစ်ခြင်းဆိုင်ရာ အသိပညာများကိုသာ ရရှိကြလိမ့်မည်။

There are many who become restless when they cannot know
the defnite outcome of affairs. They cannot endure uncertainty, and
in their impatience they refuse to wait to see the salvation of God.
Apprehended evils drive them nearly distracted. They give way to
their rebellious feelings, and run hither and thither in passionate grief,
seeking intelligence concerning that which has not been revealed. If
they would but trust in God, and watch unto prayer, they would fnd
divine consolation. Their spirit would be calmed by communion
with God. The weary and the heavy-laden would fnd rest unto
their souls if they would only go to Jesus; but when they neglect the
means that God has ordained for their comfort, and resort to other
sources, hoping to learn what God has withheld, they commit the
error of Saul, and thereby gain only a knowledge of evil.

ဘုရားသခင်သည် ဤသို့သော လုပ်ရပ်ကို နှစ်သက်တော်မမူဘဲ အတိအလင်း တားမြစ်ထားသည်။ အနာဂတ်၏ ကုလားကာကို ဆွဲဖွင့်ရန် စိတ်စောနေခြင်းသည် ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်း ကင်းမဲ့နေခြင်းကို ပြသနေပြီး စာတန်၏ လှည့်ဖြားမှုများအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် လူတို့အား နတ်ကတော်များထံတွင် မေးမြန်းစေရန် ဦးဆောင်သည်။ အတိတ်က ဖုံးကွယ်ထားသောအရာများကို ဖွင့်ပြခြင်းအားဖြင့် အနာဂတ်ကို ဟောကိန်းထုတ်နိုင်သည့် သူ၏ တန်ခိုးအပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိလာစေရန် ပြုလုပ်သည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ရရှိထားသော အတွေ့အကြုံများအားဖြင့် အကြောင်းရင်းမှ အကျိုးတရားသို့ ချင့်ချိန်နိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ လူသားတို့၏ ဘဝတွင် ဖြစ်ပျက်လာမည့် အနာဂတ်ဖြစ်ရပ်အချို့ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တိကျစွာ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူသည် လမ်းမှားသို့ ရောက်နေသော ဝိညာဉ်များကို လှည့်စားကာ သူ၏ တန်ခိုးအောက်သို့ ပို့ဆောင်ပြီး သူ၏ အလိုကျ ဖမ်းဆီးထားနိုင်လေသည်။

God is not pleased with this course, and has expressed it in the
most explicit terms. This impatient haste to tear away the veil from
the future reveals a lack of faith in God and leaves the soul open to
the suggestions of the master deceiver. Satan leads men to consult
those that have familiar spirits; and by revealing hidden things of
the past, he inspires confdence in his power to foretell things to
come. By experience gained through the long ages he can reason
from cause to effect and often forecast, with a degree of accuracy,
some of the future events of man’s life. Thus he is enabled to deceive
poor, misguided souls and bring them under his power and lead them
captive at his will.

ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို သတိပေးထားပါသည်- “လူတို့က၊ သင်တို့သည် နတ်ကတော်၊ စကားကို တိုးတိုးပြောတတ်သော မှော်ဆရာတို့ကို မေးမြန်းကြလော့ဟု ဆိုသောအခါ၊ လူမျိုးသည် မိမိတို့ ဘုရားသခင်ကို မမေးမြန်းသင့်သလော။ အသက်ရှင်သောသူတို့အတွက် သေသောသူတို့ကို မေးမြန်းသင့်သလော။ သက်သေခံတော်မူချက်နှင့် တရားတော်ကို မေးမြန်းကြလော့။ သူတို့သည် ဤနှုတ်ကပတ်တော်နှင့်အညီ မပြောလျှင်၊ သူတို့၌ အလင်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။” (ဟေရှာယ ၈:၁၉၊ ၂၀)။

God has given us the warning by His prophet: “When they shall
say unto you, Seek unto them that have familiar spirits, and unto
wizards that peep and that mutter: should not a people seek unto their
God? for the living to the dead? To the law and to the testimony: if
they speak not according to this word, it is because there is no light
in them.” Isaiah 8:19, 20.

ဉာဏ်ပညာနှင့် တန်ခိုးတော် အနန္တနှင့် ပြည့်စုံသော သန့်ရှင်းသော ဘုရားသခင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူတို့သည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်၏ ရန်သူနှင့် ရင်းနှီးမှုရှိသော မှော်ဆရာများထံသို့ သွားသင့်ပါသလော။ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်သည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်အတွက် အလင်းဖြစ်တော်မူ၏။ လူသားတို့၏ အမြင်မှ ကွယ်ဝှက်ထားသော ဘုန်းအသရေများကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စိုက်ကြည့်ရန် ကိုယ်တော်က မိန့်တော်မူသည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ နေမင်းသည် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲသို့ တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို စေလွှတ်ပေးသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ပလ္လင်တော်မှ အလင်းကို ရရှိထားကြရာ၊ အလင်း၏ ရင်းမြစ်မှ လွဲဖယ်၍ စာတန်၏ တမန်များထံသို့ သွားလိုသော ဆန္ဒ မရှိကြပါ။

Shall those who have a holy God, infnite in wisdom and power, [688]
go unto wizards, whose knowledge comes from intimacy with the
enemy of our Lord? God Himself is the light of His people; He bids
them fx their eyes by faith upon the glories that are veiled from
human sight. The Sun of Righteousness sends its bright beams into
their hearts; they have light from the throne of heaven, and they have
628 Patriarchs and Prophets
no desire to turn away from the source of light to the messengers of
Satan.

နတ်ဆိုးက ရှောလုအား ပေးသော သတင်းစကားသည် အပြစ်ကို ရှုတ်ချခြင်းနှင့် အပြစ်စီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဟောကိန်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ရှောလုကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ စိတ်ပျက်အားငယ်စေရန်နှင့် ပျက်စီးစေရန်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်သူသည် လူတို့ကို မြှောက်ပင့်ခြင်းအားဖြင့် ပျက်စီးခြင်းသို့ ပို့ဆောင်ရသည်ကို ပိုမို နှစ်သက်လေ့ရှိသည်။ ရှေးခေတ် နတ်ဆိုးဘုရားများ၏ သွန်သင်ချက်များသည် အဆိုးညစ်ဆုံးသော အကျင့်စာရိတ္တ ပျက်ပြားမှုများကို အားပေးခဲ့သည်။ အပြစ်ကို ရှုတ်ချပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို တိုက်တွန်းသော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့ကြသည်။ အမှန်တရားကို အလေးမထားဘဲ၊ ညစ်ညူးသောအမှုများကို ခွင့်ပြုရုံသာမက အားပေးခဲ့ကြသည်။ ဝိညာဉ်လောကနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းက သေခြင်းမရှိ၊ အပြစ်မရှိ၊ တရားစီရင်ခြင်းမရှိ၊ အပြစ်ပေးခြင်းမရှိဟု ကြေညာသည်။ “လူသားတို့သည် ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားငယ်များဖြစ်သည်” ဟုလည်းကောင်း၊ “အလိုဆန္ဒသည် အမြင့်ဆုံးသော ပညတ်တရားဖြစ်သည်” ဟုလည်းကောင်း၊ “လူသားသည် မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်သာ တာဝန်ရှိသည်” ဟုလည်းကောင်း ဆိုကြသည်။ အမှန်တရား၊ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ရိုသေခြင်းတို့ကို စောင့်ထိန်းရန် ဘုရားသခင် တည်ဆောက်ထားသော အတားအဆီးများကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြသဖြင့် လူအများအပြားသည် အပြစ်ပြုရန် ရဲတင်းလာကြသည်။ ထိုသို့သော သွန်သင်ချက်များသည် နတ်ဆိုးကိုးကွယ်မှုနှင့် တူညီသော မူလရင်းမြစ်မှ လာသည်ဟု မထင်ရပေဘူးလား။

The demon’s message to Saul, although it was a denunciation
of sin and a prophecy of retribution, was not meant to reform him,
but to goad him to despair and ruin. Oftener, however, it serves
the tempter’s purpose best to lure men to destruction by flattery.
The teaching of the demon gods in ancient times fostered the vilest
license. The divine precepts condemning sin and enforcing righteousness were set aside; truth was lightly regarded, and impurity
was not only permitted but enjoined. Spiritualism declares that there
is no death, no sin, no judgment, no retribution; that “men are unfallen demigods;” that desire is the highest law; and that man is
accountable only to himself. The barriers that God has erected to
guard truth, purity, and reverence are broken down, and many are
thus emboldened in sin. Does not such teaching suggest an origin
similar to that of demon worship?

ထာဝရဘုရားသည် ခါနန်လူမျိုးတို့၏ ရွံရှာဖွယ် အမှုအရာများအားဖြင့် နတ်ဆိုးများနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း၏ ရလဒ်များကို ဣသရေလလူတို့အား ပြသခဲ့သည်- သူတို့သည် သဘာဝအလျောက် ချစ်ခင်တွယ်တာမှု မရှိသူများ၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများ၊ သူ့မယားကို ပြစ်မှားသူများ၊ လူသတ်သမားများ ဖြစ်ကြပြီး ဆိုးညစ်သော အတွေးအခေါ်နှင့် စက်ဆုပ်ဖွယ်သော အမူအကျင့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ လူသားတို့သည် မိမိတို့၏ စိတ်နှလုံးကို မိမိတို့ မသိကြပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် “စိတ်နှလုံးသည် ခပ်သိမ်းသောအရာထက် လှည့်ဖြားတတ်၏၊ အလွန်ယုတ်မာသော သဘောရှိ၏” (ယေရမိ ၁၇:၉)။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့၏ ပျက်စီးနေသော သဘောသဘာဝကို နားလည်တော်မူ၏။ ရှေးအခါကကဲ့သို့ပင် ယခုအခါ၌လည်း စာတန်သည် ဣသရေလလူမျိုးတို့အား ခါနန်လူမျိုးများကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်က စက်ဆုပ်ရွံရှာလာစေရန် ပုန်ကန်မှုအတွက် အခြေအနေကောင်းများကို စောင့်ကြည့်နေပါသည်။ ဝိညာဉ်များကို ရန်မူသောသူသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွင်းရှိ ဆိုးညစ်မှုများ အတားအဆီးမရှိ စီးဆင်းနိုင်ရန်အတွက် လမ်းကြောင်းများကို ဖွင့်ပေးရန် အမြဲတမ်း နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ အပြစ်စီရင်ခြင်း ခံရစေရန် သူက အလိုရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

The Lord presented before Israel the results of holding communion with evil spirits, in the abominations of the Canaanites: they
were without natural affection, idolaters, adulterers, murderers, and
abominable by every corrupt thought and revolting practice. Men do
not know their own hearts; for “the heart is deceitful above all things,
and desperately wicked.” Jeremiah 17:9. But God understands the
tendencies of the depraved nature of man. Then, as now, Satan was
watching to bring about conditions favorable to rebellion, that the
people of Israel might make themselves as abhorrent to God as were
the Canaanites. The adversary of souls is ever on the alert to open
channels for the unrestrained flow of evil in us; for he desires that
we may be ruined, and be condemned before God.

စာတန်သည် ခါနန်ပြည်ကို သူ၏ လက်ဝယ်ထားရှိရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။ ထိုပြည်ကို ဣသရေလ အမျိုးသားတို့၏ နေထိုင်ရာအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ထိုပြည်၏ ပညတ်တရားအဖြစ် သတ်မှတ်သောအခါ၊ သူသည် ဣသရေလလူမျိုးကို ရက်စက်စွာ မုန်းတီးပြီး သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးများမှတစ်ဆင့် တစ်ပါးအမျိုးသား ဘုရားများကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပြီး၊ လွန်ကျူးမှုများကြောင့် ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးတော်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကတိထားရာပြည်တော်မှ ကွဲလွင့်သွားခဲ့ကြရသည်။ ဤသမိုင်းကြောင်းကို စာတန်သည် ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေရန် ကြိုးစားနေပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်ကို ကမ္ဘာလောက၏ ရွံရှာဖွယ်အမှုများမှ ဖယ်ထုတ်၍ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ကို စောင့်ရှောက်စေရန် ဦးဆောင်နေသဖြင့်၊ “ငါတို့ ညီအစ်ကိုများကို စွပ်စွဲသောသူ” ၏ အမျက်ဒေါသသည် အဆုံးမရှိ ဖြစ်နေသည်။ “စာတန်သည် မိမိ၌ အချိန်အနည်းငယ်သာ ရှိသည်ကို သိသဖြင့်၊ ပြင်းစွာသော အမျက်ဒေါသနှင့်တကွ သင်တို့ထံသို့ ဆင်းသက်လေပြီ။” (ဗျာဒိတ် ၁၂:၁၀၊ ၁၂)။ ပုံဆောင်ထားသော ကတိထားရာပြည်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ဖျက်ဆီးပြီး သူတို့၏ အမွေအနှစ်မှ ဖြတ်တောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ “စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းသို့ မလိုက်ပါစေခြင်းငှာ နိုးနိုးကြားကြားရှိလျက် ဆုတောင်းကြလော့” (မာကု ၁၄:၃၈) ဟူသော သတိပေးချက်သည် ယခုအချိန်ထက် မည်သည့်အခါမှ ပိုမိုလိုအပ်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။

Satan was determined to keep his hold on the land of Canaan,
and when it was made the habitation of the children of Israel, and
the law of God was made the law of the land, he hated Israel with a
[689] cruel and malignant hatred and plotted their destruction. Through
the agency of evil spirits strange gods were introduced; and because
of transgression, the chosen people were fnally scattered from the
Land of Promise. This history Satan is striving to repeat in our day.
God is leading His people out from the abominations of the world,
that they may keep His law; and because of this, the rage of “the
accuser of our brethren” knows no bounds. “The devil is come down
Ancient and Modern Sorcery 629
unto you, having great wrath, because he knoweth that he hath but a
short time.” Revelation 12:10, 12. The antitypical land of promise is
just before us, and Satan is determined to destroy the people of God
and cut them off from their inheritance. The admonition, “Watch
ye and pray, lest ye enter into temptation” (Mark 14:38), was never
more needed than now.

ရှေးဣသရေလလူတို့အား မိန့်ကြားခဲ့သော ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဤခေတ်ကာလရှိ ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်အတွက်လည်း ဖြစ်ပါသည်- “နတ်ကတော်၊ မှော်ဆရာတို့ကို မမှီဝဲကြနှင့်။ သူတို့အားဖြင့် ကိုယ်ကို မညစ်ညူးစေကြနှင့်။” “ထိုသို့သော အမှုကို ပြုသောသူရှိသမျှတို့သည် ထာဝရဘုရားရှေ့မှာ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ဖြစ်ကြ၏။” (ဝတ်ပြုရာ ၁၉:၃၁၊ တရားဟောရာ ၁၈:၁၂)။

The word of the Lord to ancient Israel is addressed also to His
people in this age: “Regard not them that have familiar spirits,
neither seek after wizards, to be defled by them;” “for all that do
these things are an abomination unto the Lord.” Leviticus 19:31;
Deuteronomy 18:12.