အခန်း ၅ — ရှောလမုန်မင်းကြီး၏နက်ရှိုင်းလှသောမိုက်နောင်တ

 

အခန်း (၅)— ရှောလမုန်မင်းကြီး၏နက်ရှိုင်းလှသောမိုက်နောင်တ

Chapter 5—Solomon’s Repentance 

ရှောလမုန်မင်း နန်းစံစဉ်ကာလအတွင်း ထာဝရဘုရားသည် သူ့အား နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ထင်ရှားပြသခဲ့ပြီး အတည်ပြုချက်နှင့် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ချက်များကို ပေးခဲ့သည်။ ပထမအကြိမ်မှာ ဂိဗောင်မြို့၌ ည異အာရုံတွင် ဖြစ်ပြီး၊ ပညာ၊ စည်းစိမ်နှင့် ဂုဏ်သရေတို့ကို ပေးသနားမည်ဟု ကတိပြုစဉ်ကပင် နှိမ့်ချလျက် နားထောင်ခြင်းရှိရန် သတိပေးခဲ့သည်။ ဒုတိယအကြိမ်မှာ ဗိမာန်တော်ကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက်တွင် ဖြစ်ပြီး၊ သစ္စာရှိရန် ထာဝရဘုရားက ထပ်မံတိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ရှောလမုန်အား ပေးထားသော သတိပေးချက်များသည် ရှင်းလင်းလှပြီး၊ ကတိတော်များသည်လည်း အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သို့သော် အခြေအနေ၊ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ဘဝအခြေအနေအရ ကောင်းကင်ဘုံ၏ တာဝန်ပေးချက်နှင့် မျှော်လင့်ချက်ကို ပြည့်မီရန် အလွန်ပင် သင့်လျော်သူဖြစ်သော်လည်း၊ “သူသည် ထာဝရဘုရား မှာထားတော်မူသော စကားကို မစောင့်မရှောက်” ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ “သူ့အား နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ထင်ရှားပြသတော်မူသော ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံမှ စိတ်နှလုံးလွှဲသွား၏။ အခြားသော ဘုရားတို့နောက်သို့ မလိုက်ရန် ထိုအမှုနှင့် ပတ်သက်၍ မှာထားတော်မူသော်လည်း နားမထောင်ဘဲ နေ၏။” ဓမ္မရာဇဝင်တတိယစောင် ၁၁:၉၊ ၁၀။ သူ၏ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာခြင်းမှာ အလွန်ပင် ပြီးပြည့်စုံလှပြီး၊ လွန်ကျူးခြင်း၌ စိတ်နှလုံး မာကျောလွန်းသဖြင့် သူ၏ အခြေအနေမှာ မျှော်လင့်ချက် ကုန်သလောက်ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

Twice during Solomon’s reign the Lord had appeared to him
with words of approval and counsel—in the night vision at Gibeon,
when the promise of wisdom, riches, and honor was accompanied
by an admonition to remain humble and obedient; and after the
dedication of the temple, when once more the Lord exhorted him to
faithfulness. Plain were the admonitions, wonderful the promises,
given to Solomon; yet of him who in circumstances, in character,
and in life seemed abundantly ftted to heed the charge and meet
the expectation of Heaven, it is recorded: “He kept not that which
the Lord commanded.” “His heart was turned from the Lord God
of Israel, which had appeared unto him twice, and had commanded
him concerning this thing, that he should not go after other gods.” 1
Kings 11:9, 10. And so complete was his apostasy, so hardened his
heart in transgression, that his case seemed well-nigh hopeless.

ဘုရားသခင်နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့ခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းမှ ရှောလမုန်သည် အာရုံခံစားမှုဆိုင်ရာ ပျော်ရွှင်မှုများတွင် ကျေနပ်မှုကို ရှာဖွေရန် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဤအတွေ့အကြုံနှင့် ပတ်သက်၍ သူက ဤသို့ဆိုသည်- “ငါသည် ကြီးစွာသော အမှုတို့ကို ပြု၏။ ကိုယ့်အဖို့ အိမ်များကို ဆောက်၏။ စပျစ်ဥယျာဉ်များကို စိုက်၏။ ဥယျာဉ်ခြံများကို လုပ်၏။ ... ကျွန်ယောက်ျား၊ ကျွန်မိန်းမတို့ကို ရ၏။ ... ငွေနှင့် ရွှေကိုလည်းကောင်း၊ ရှင်ဘုရင်တို့ ပိုင်ထိုက်သော ဘဏ္ဍာနှင့် ပြည်နယ်တို့မှ ရသော ဘဏ္ဍာကိုလည်းကောင်း ဆည်းပူး၏။ သီချင်းဆိုသော ယောက်ျား၊ မိန်းမတို့နှင့် လူသားတို့ နှစ်သက်ဖွယ်သော အရာ အမျိုးမျိုးသော တူရိယာတို့ကို ရ၏။ ထိုသို့ ငါသည် ကြီးမြတ်၍၊ ငါ့အရင် ယေရုရှလင်မြို့၌ နေသောသူ အပေါင်းတို့ထက် သာ၍ တိုးပွား၏။ ...

From the joy of divine communion, Solomon turned to fnd [76]
satisfaction in the pleasures of sense. Of this experience he says:
“I made me great works; I builded me houses; I planted me
vineyards: I made me gardens and orchards: ... I got me servants
and maidens: ... I gathered me also silver and gold, and the peculiar
treasure of kings and of the provinces: I gat me men singers and
women singers, and the delights of the sons of men, as musical
instruments, and that of all sorts. So I was great, and increased more
than all that were before me in Jerusalem....

“ငါ့မျက်စိ အလိုရှိသမျှကို ငါမမြစ်တား။ ငါ့စိတ်နှလုံးကို မည်သည့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းမှ မဆီးတား။ အကြောင်းမူကား ငါ့စိတ်နှလုံးသည် ငါပြုသမျှသော အမှုတို့၌ ဝမ်းမြောက်၏။ ... ထိုအခါ ငါပြုသမျှသော အမှုတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ကြိုးစား၍ လုပ်ဆောင်သမျှတို့ကိုလည်းကောင်း ငါကြည့်ရှုလျှင်၊ ခပ်သိမ်းသော အရာတို့သည် အချည်းနှီးဖြစ်၍ စိတ်ပျက်စရာ အကြောင်းဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ နေအောက်မှာ အကျိုးမရှိကြောင်းကိုလည်းကောင်း မြင်ရ၏။

“And whatsoever mine eyes desired I kept not from them, I
withheld not my heart from any joy; for my heart rejoiced in all my
labor.... Then I looked on all the works that my hands had wrought,
and on the labor that I had labored to do: and, behold, all was vanity
and vexation of spirit, and there was no proft under the sun.

“ပညာကိုလည်းကောင်း၊ အရူးအမူးဖြစ်ခြင်းနှင့် မိုက်မဲခြင်းကိုလည်းကောင်း ကြည့်ရှုအံ့သောငှာ ငါပြန်လှည့်၏။ ရှင်ဘုရင်နောက်၌ လာသောသူသည် အဘယ်သို့ ပြုနိုင်သနည်း။ အရင်ပြုပြီးသော အရာကိုသာ ပြုနိုင်၏။ ... ငါသည် အသက်ကို မုန်း၏။ ... နေအောက်မှာ ငါကြိုးစား၍ လုပ်ဆောင်သမျှသော အမှုတို့ကို ငါမုန်း၏။” ဒေသနာကျမ်း ၂:၄-၁၈။

“And I turned myself to behold wisdom, and madness, and folly:
for what can the man do that cometh after the king? even that which
hath been already done.... I hated life.... Yea, I hated all my labor
which I had taken under the sun.” Ecclesiastes 2:4-18.
49
50 Prophets and Kings

မိမိ၏ ခါးသီးသော အတွေ့အကြုံအရ၊ လောကီအရာများ၌ အမြင့်ဆုံးသော ကောင်းကျိုးကို ရှာဖွေသော ဘဝ၏ အချည်းနှီးဖြစ်မှုကို ရှောလမုန် သိရှိခဲ့သည်။ သူသည် တပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘုရားများအတွက် ယဇ်ပလ္လင်များကို တည်ဆောက်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုဘုရားများ ပေးသော စိတ်ငြိမ်သက်ခြင်း ကတိသည် အဘယ်မျှ အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်းကိုသာ သိခဲ့ရသည်။ မှောင်မိုက်၍ စိတ်ကို နှိပ်စက်သော အတွေးများသည် နေ့ညမပြတ် သူ့ကို နှောင့်ယှက်ခဲ့သည်။ သူ့အတွက် ဘဝ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်၏ ငြိမ်သက်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ အနာဂတ်မှာလည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းနှင့် မှောင်မိုက်နေခဲ့သည်။

By his own bitter experience, Solomon learned the emptiness of
a life that seeks in earthly things its highest good. He erected altars
to heathen gods, only to learn how vain is their promise of rest to the
spirit. Gloomy and soul-harassing thoughts troubled him night and
day. For him there was no longer any joy of life or peace of mind,
and the future was dark with despair.

သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို စွန့်ပစ်တော်မမူပါ။ ဆုံးမသော ဗဟုသုတစကားများနှင့် ပြင်းထန်သော တရားစီရင်မှုများဖြင့်၊ မင်းကြီးအား မိမိသွားနေသော လမ်းစဉ်၏ အပြစ်ရှိမှုကို သတိပြုမိစေရန် ဘုရားသခင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရန်သူများက နိုင်ငံကို နှောင့်ယှက်အားနည်းစေရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားသည် ဧဒုံလူ ဟာဒဒ်ကို ရှောလမုန်၏ ရန်သူဖြစ်စေခြင်းငှာ ထကြွစေတော်မူ၏။ ... ဘုရားသခင်သည် ရေဇုန်ကို အခြားသော ရန်သူဖြစ်စေခြင်းငှာ ထကြွစေတော်မူ၏။ ... သူသည် လူစုကို အုပ်ချုပ်သော ဗိုလ်ဖြစ်၏။” သူသည် “ဣသရေလအမျိုးကို စက်ဆုပ်ရွံရှာ၍ ရှုရိပြည်ကို စိုးစံ၏။ ရှောလမုန်၏ ကျွန်ဖြစ်သော ... ယေရောဗောင်သည်လည်း ... ခွန်အားကြီးသော သူဖြစ်၍ ... မင်းကြီးကို ပုန်ကန်လေ၏။” ဓမ္မရာဇဝင်တတိယစောင် ၁၁:၁၄-၂၈။

[77] Yet the Lord forsook him not. By messages of reproof and by
severe judgments, He sought to arouse the king to a realization of
the sinfulness of his course. He removed His protecting care and
permitted adversaries to harass and weaken the kingdom. “The Lord
stirred up an adversary unto Solomon, Hadad the Edomite.... And
God stirred him up another adversary, Rezon, ... captain over a
band,” who “abhorred Israel, and reigned over Syria. And Jeroboam,
... Solomon’s servant,” “a mighty man of valor,” “even he lifted up
his hand against the king.” 1 Kings 11:14-28.

နောက်ဆုံးတွင် ထာဝရဘုရားသည် ပရောဖက်တစ်ဦးမှတစ်ဆင့် ရှောလမုန်ထံသို့ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ သတင်းစကားကို ပေးပို့ခဲ့သည်- “သင်သည် ဤသို့ပြု၍ ငါမှာထားသော ငါ့ပဋိညာဉ်နှင့် ငါ့စီရင်ထုံးများကို မစောင့်ရှောက်သောကြောင့်၊ ငါသည် နိုင်ငံကို သင့်လက်မှ ဧကန်အမှန် ဆွဲနှုတ်၍ သင့်ကျွန်အား ပေးမည်။ သို့သော်လည်း သင့်အဘ ဒါဝိဒ်ကြောင့် သင့်လက်ထက်၌ ငါမပြုဘဲ၊ သင့်သားလက်မှ ဆွဲနှုတ်မည်။” အပိုဒ်ငယ် ၁၁၊ ၁၂။

At last the Lord, through a prophet, delivered to Solomon the
startling message: “Forasmuch as this is done of thee, and thou hast
not kept My covenant and My statutes, which I have commanded
thee, I will surely rend the kingdom from thee, and will give it to thy
servant. Notwithstanding in thy days I will not do it for David thy
father’s sake: but I will rend it out of the hand of thy son.” Verses
11, 12.

မိမိနှင့် မိမိအိမ်အပေါ် စီရင်လိုက်သော ဤတရားစီရင်ချက်ကြောင့် အိပ်မက်မှ နိုးလာသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ၊ ရှောလမုန်သည် နိုးကြားလာသော သိစိတ်ဖြင့် မိမိ၏ မိုက်မဲမှုကို အမှန်အတိုင်း မြင်လာခဲ့သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်၌ ဆုံးမခြင်းကို ခံရပြီး၊ စိတ်နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းလျက်၊ သူသည် လောက၏ အက်ကွဲနေသော ရေကန်များမှ မောပန်းငတ်မွတ်စွာ လှည့်ထွက်လာပြီး၊ အသက်စမ်းရေတွင်း၌ တစ်ဖန်ပြန်၍ သောက်ရန် လာခဲ့သည်။ သူ့အတွက်မူ နောက်ဆုံးတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခဖြင့် ဆုံးမခြင်းသည် ၎င်း၏ အလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။ မိုက်မဲခြင်းမှ မလှည့်နိုင်သောကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောစိတ်ဖြင့် သူသည် ကြာမြင့်စွာ နှောင့်ယှက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုမူ သူ့အား ပေးထားသော သတင်းစကားတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို လုံးလုံးလျားလျား ဖြတ်တောက်ခြင်း မပြုဘဲ၊ သင်္ချိုင်းထက် ပို၍ ရက်စက်သော၊ မိမိကိုယ်တိုင် မလွတ်မြောက်နိုင်သော ကျေးကျွန်ဘဝမှ သူ့ကို ကယ်နှုတ်ရန် အသင့်ရှိနေတော်မူသည်။

Awakened as from a dream by this sentence of judgment pronounced against him and his house, Solomon with quickened conscience began to see his folly in its true light. Chastened in spirit,
with mind and body enfeebled, he turned wearied and thirsting from
earth’s broken cisterns, to drink once more at the fountain of life.
For him at last the discipline of suffering had accomplished its work.
Long had he been harassed by the fear of utter ruin because of inability to turn from folly; but now he discerned in the message given
him a ray of hope. God had not utterly cut him off, but stood ready
[78] to deliver him from a bondage more cruel than the grave, and from
which he had had no power to free himself.

ရှောလမုန်သည် ကျေးဇူးသိတတ်သော စိတ်ဖြင့် “အမြင့်ဆုံးသော အရှင်ထက် သာ၍ မြင့်မြတ်တော်မူသော” (ဒေသနာ ၅:၈) အရှင်၏ တန်ခိုးနှင့် မေတ္တာကရုဏာတော်ကို ဝန်ခံခဲ့သည်။ နောင်တရသော စိတ်ဖြင့် မိမိကျဆုံးခဲ့ရာ အလွန်မြင့်မြတ်သော စင်ကြယ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်း အဆင့်အတန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် မိမိ၏ ခြေလှမ်းများကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည်။ သူသည် အပြစ်၏ ဖျက်ဆီးသော ရလဒ်များမှ လွတ်မြောက်ရန် ဘယ်သောအခါမှ မျှော်လင့်နိုင်မည်မဟုတ်သကဲ့သို့၊ မိမိလျှောက်လှမ်းခဲ့သော ကာမဂုဏ်ခံစားသည့် လမ်းစဉ်၏ အမှတ်ရမှုများမှလည်း မိမိစိတ်ကို လွတ်မြောက်စေနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ သို့သော် သူသည် အခြားသူများ မိုက်မဲခြင်းနောက်သို့ မလိုက်ရန် အလေးအနက် တားဆီးရန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ မှားယွင်းသော လမ်းစဉ်ကို နှိမ့်ချစွာ ဝန်ခံပြီး၊ မိမိဖော်ဆောင်ခဲ့သော မကောင်းသော သြဇာသက်ရောက်မှုများကြောင့် အခြားသူများ ပြန်မရနိုင်အောင် မပျက်စီးစေရန် သတိပေးစကား ပြောကြားမည်ဖြစ်သည်။

In gratitude Solomon acknowledged the power and the lovingkindness of the One who is “higher than the highest” (Ecclesiastes
5:8); in penitence he began to retrace his steps toward the exalted
plane of purity and holiness from whence he had fallen so far. He
could never hope to escape the blasting results of sin, he could never
Solomon’s Repentance 51
free his mind from all remembrance of the self-indulgent course
he had been pursuing, but he would endeavor earnestly to dissuade
others from following after folly. He would humbly confess the
error of his ways and lift his voice in warning lest others be lost
irretrievably because of the influences for evil he had been setting in
operation.

စစ်မှန်သော နောင်တရသူသည် မိမိ၏ အတိတ်က အပြစ်များကို မေ့ပျောက်မပစ်ပါ။ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိမိပြုခဲ့သော အမှားများနှင့် ပတ်သက်၍ ဂရုမစိုက်ဘဲ မနေပါ။ မိမိ၏ လမ်းစဉ်ကြောင့် မကောင်းမှုထဲသို့ ရောက်သွားသူများကို သူစဉ်းစားပြီး၊ သူတို့ကို မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းတိုင်းဖြင့် ကြိုးစားသည်။ သူသည် သာ၍ လင်းလက်သော အလင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလေလေ၊ အခြားသူများ၏ ခြေဖဝါးကို မှန်ကန်သော လမ်းသို့ ပို့ဆောင်လိုသော ဆန္ဒ သာ၍ ပြင်းပြလေလေဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ လမ်းလွဲမှုကို ဖုံးကွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိ၏ အမှားကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြုလုပ်ခြင်း မရှိဘဲ၊ အခြားသူများ သတိပြုနိုင်ရန် အန္တရာယ်အချက်ပြမှုကို မြှင့်တင်ပေးသည်။

The true penitent does not put his past sins from his remembrance. He does not, as soon as he has obtained peace, grow unconcerned in regard to the mistakes he has made. He thinks of those
who have been led into evil by his course, and tries in every possible
way to lead them back into the true path. The clearer the light that
he has entered into, the stronger is his desire to set the feet of others
in the right way. He does not gloss over his wayward course, making
his wrong a light thing, but lifts the danger signal, that others may
take warning.

“လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် ဆိုးညစ်ခြင်းနှင့် ပြည့်လျက်ရှိ၍၊ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲမှာ အရူးအမူးဖြစ်ခြင်း ရှိ၏” ဟု ရှောလမုန် ဝန်ခံခဲ့သည်။ ဒေသနာ ၉:၃။ တစ်ဖန် သူက “မကောင်းသောအမှုအတွက် စီရင်ချက်ကို အလျင်အမြန် မစီရင်သောကြောင့်၊ လူသားတို့သည် မကောင်းမှုကို ပြုခြင်းငှာ အားထုတ်ကြ၏။ အပြစ်ရှိသောသူသည် အကြိမ် ၁၀၀ မကောင်းမှုကို ပြု၍၊ အသက်ရှည်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောသူ၊ ရှေ့တော်၌ မိမိကို နှိမ့်ချသောသူတို့သည် ချမ်းသာရကြလိမ့်မည်ဟု ငါဧကန်အမှန် သိ၏။ သို့သော်လည်း မတရားသောသူသည် ချမ်းသာမရ၊ အရိပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သော မိမိနေ့ရက်တို့ကို မရှည်စေရ။ အကြောင်းမူကား သူသည် ဘုရားသခင်ကို မကြောက်ရွံ့” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ဒေသနာ ၈:၁၁-၁၃။

Solomon acknowledged that “the heart of the sons of men is full
of evil, and madness is in their heart.” Ecclesiastes 9:3. And again
he declared, “Because sentence against an evil work is not executed
speedily, therefore the heart of the sons of men is fully set in them
to do evil. Though a sinner do evil an hundred times, and his days
be prolonged, yet surely I know that it shall be well with them that [79]
fear God, which fear before Him: but it shall not be well with the
wicked, neither shall he prolong his days, which are as a shadow;
because he feareth not before God.” Ecclesiastes 8:11-13.

မှုတ်သွင်းတော်မူသော ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်၊ မင်းကြီးသည် နောင်လာနောက်သားများအတွက် သတိပေးချက်များ ပါဝင်သော မိမိ၏ အလဟဿ ကုန်ဆုံးခဲ့သည့် နှစ်များအကြောင်းကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူစိုက်ပျိုးခဲ့သော မျိုးစေ့ကို မိမိ၏ လူမျိုးများက မကောင်းသော ရိတ်သိမ်းခြင်းအဖြစ် ရိတ်သိမ်းခဲ့ရသော်လည်း၊ သူ၏ ဘဝအလုပ်သည် လုံးလုံးလျားလျား ဆုံးရှုံးသွားခြင်း မရှိပါ။ ရှောလမုန်သည် သူ၏ နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာဖြင့် “လူတို့အား အသိပညာကို သွန်သင်ပေး၏။ သူသည် အထူးဂရုပြုလျက်၊ စူးစမ်းရှာဖွေကာ ပုံစံတိုအများအပြားကို စီစဉ်ခဲ့၏။” သူသည် “နှစ်သက်ဖွယ်သော စကားကို ရှာဖွေ၏။ ရေးထားသော အရာသည်လည်း ဖြောင့်မတ်၍ သမ္မာစကား ဖြစ်၏။” “ပညာရှိတို့၏ စကားသည် နှင်တံနှင့်တူ၏။ စည်းဝေးသောအသင်းတို့ကို အုပ်စိုးသော ဆရာတို့သည် စိုက်ထားသော သံမှိုနှင့်တူ၏။ ထိုစကားတို့ကို နာယကတစ်ဦးတည်း ပေးတော်မူ၏။ ငါ့သား၊ တစ်ဖန် သတိပေးချက်ကို ခံယူလော့။” ဒေသနာ ၁၂:၉-၁၂။

By the spirit of inspiration the king recorded for after generations
the history of his wasted years with their lessons of warning. And
thus, although the seed of his sowing was reaped by his people in
harvests of evil, his life-work was not wholly lost. With meekness
and lowliness Solomon in his later years “taught the people knowledge; yea, he gave good heed, and sought out, and set in order many [80]
proverbs.” He “sought to fnd out acceptable words: and that which
was written was upright, even words of truth.” “The words of the
wise are as goads, and as nails fastened by the masters of assemblies,
which are given from one shepherd. And further, by these, my son,
be admonished.” Ecclesiastes 12:9-12.

“အမှုအလုံးစုံတို့၏ အဆုံးစကားကို နားထောင်ကြကုန်အံ့” ဟု သူရေးသားခဲ့သည်- “ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်လော့။ ဤသည်ကား လူနှင့်ဆိုင်သမျှသော အမှုတည်း။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ အမှုရှိသမျှတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဝှက်ထားသောအရာ ရှိသမျှတို့ကိုလည်းကောင်း တရားစီရင်တော်မူလိမ့်မည်။” အပိုဒ်ငယ် ၁၃၊ ၁၄။

“Let us hear the conclusion of the whole matter,” he wrote: “Fear
God, and keep His commandments: for this is the whole duty of
man. For God shall bring every work into judgment, with every
52 Prophets and Kings
secret thing, whether it be good, or whether it be evil.” Verses 13,
14.

ရှောလမုန်၏ နောက်ပိုင်း ရေးသားချက်များအရ၊ သူသည် မိမိလမ်းစဉ်၏ ဆိုးညစ်မှုကို သာ၍ သိရှိလာသည်နှင့်အမျှ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကောင်းဆုံးသော ဆုကျေးဇူးများကို အချည်းနှီး ဖြုန်းတီးစေခဲ့သော အမှားများထဲသို့ လူငယ်များ မကျရောက်စေရန် အထူးဂရုပြု သတိပေးခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ခွန်အားဗလ ပြည့်စုံချိန်၊ ဘုရားသခင်ကို မိမိ၏ သက်သာရာ၊ ထောက်မရာနှင့် အသက်အဖြစ် ရှာဖွေသင့်သည့် အချိန်တွင်၊ ကောင်းကင်အလင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပညာတော်မှ လှည့်ထွက်ခဲ့ပြီး ယေဟောဝါကို ကိုးကွယ်မည့်အစား ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကို အစားထိုးခဲ့ကြောင်း ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ရှက်ကြောက်ခြင်းတို့ဖြင့် ဝန်ခံခဲ့သည်။ ယခုမူ ဝမ်းနည်းဖွယ် အတွေ့အကြုံများမှတစ်ဆင့် ထိုကဲ့သို့သော ဘဝ၏ မိုက်မဲမှုကို သိရှိခဲ့ရသဖြင့်၊ အခြားသူများ မိမိဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ခါးသီးသော အတွေ့အကြုံထဲသို့ မဝင်စေရန် ကယ်တင်လိုသော ပြင်းပြသည့် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

Solomon’s later writings reveal that as he realized more and
still more the wickedness of his course, he gave special attention
to warning the youth against falling into the errors that had led him
to squander for nought Heaven’s choicest gifts. With sorrow and
shame he confessed that in the prime of manhood, when he should
have found God his comfort, his support, his life, he turned from
the light of Heaven and the wisdom of God, and put idolatry in the
place of the worship of Jehovah. And now, having learned through
sad experience the folly of such a life, his yearning desire was to
save others from entering into the bitter experience through which
he had passed.

ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းတွင် လူငယ်များရှေ့၌ ရှိနေသော အခွင့်အရေးနှင့် တာဝန်ဝတ္တရားများအကြောင်းကို သူသည် စိတ်ထိခိုက်ဖွယ်ရာ ရေးသားခဲ့သည်-

With touching pathos he wrote concerning the privileges and
responsibilities before the youth in God’s service:

“အလင်းသည် အမှန်ပင် ချိုသာ၏။ နေကို မြင်ရခြင်းသည် မျက်စိအဖို့ မွေ့လျော်စရာ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း လူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်၍၊ ထိုနှစ်များ၌ ဝမ်းမြောက်သော်လည်း၊ မှောင်မိုက်သော နေ့ရက်တို့ကို အောက်မေ့ပါစေ။ ထိုနေ့ရက်တို့သည် များလှလိမ့်မည်။ ဖြစ်လတ္တံ့သမျှသော အရာတို့သည် အချည်းနှီး ဖြစ်ကြ၏။ အချင်းလူပျို၊ သင်၏ ပျိုသောအရွယ်၌ ဝမ်းမြောက်လော့။ သင်၏ ပျိုသောကာလ၌ စိတ်နှလုံး ရွှင်လန်းပါစေ။ မိမိစိတ်အလိုသို့လည်းကောင်း၊ မျက်စိဖြင့် မြင်သော အရာသို့လည်းကောင်း လိုက်လော့။ သို့သော်လည်း ထိုအမှုအလုံးစုံတို့အတွက် ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို တရားစီရင်တော်မူမည်ဟု သိလော့။ ထို့ကြောင့် သင်၏ စိတ်နှလုံးမှ ဝမ်းနည်းခြင်းကို ပယ်ရှားလော့။ သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ မကောင်းမှုကို ဖယ်ရှားလော့။ အကြောင်းမူကား ငယ်သောအရွယ်နှင့် ပျိုသောအရွယ်သည် အချည်းနှီး ဖြစ်၏။” ဒေသနာ ၁၁:၇-၁၀။

“Truly the light is sweet, and a pleasant thing it is for the eyes to
behold the sun: but if a man live many years, and rejoice in them all;
yet let him remember the days of darkness; for they shall be many.
All that cometh is vanity. Rejoice, O young man, in thy youth; and
[81] let thy heart cheer thee in the days of thy youth, and walk in the
ways of thine heart, and in the sight of thine eyes: but know thou,
that for all these things God will bring thee into judgment. Therefore
remove sorrow from thy heart, and put away evil from thy flesh: for
childhood and youth are vanity.” Ecclesiastes 11:7-10.

“ဆိုးညစ်သော နေ့ရက်တို့သည် မရောက်မီ၊ ငါသည် ဤနှစ်များ၌ ပျော်မွေ့ခြင်း မရှိဟု ဆိုရသော နှစ်တို့သည် မနီးမီ၊ ယခု ပျိုသောအရွယ်၌ သင်၏ ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ကို အောက်မေ့လော့။

“Remember now thy Creator in the days of thy youth,
While the evil days come not,
Nor the years draw nigh,
When thou shalt say, I have no pleasure in them;

နေ၊ အလင်း၊ လ၊ ကြယ်တို့သည် မမှောင်မိုက်မီ၊ မိုးရွာပြီးမှ မိုးတိမ်တို့သည် တစ်ဖန် မလာမီ၊

“While the sun,
Or the light,
Or the moon,
Or the stars,
Be not darkened,
Nor the clouds return after the rain:

အိမ်စောင့်တို့သည် တုန်လှုပ်၍၊ ခွန်အားကြီးသော သူတို့သည် ကိုယ်ကို ညွှတ်ကြသောနေ့၊ ကြိတ်သောသူတို့သည် နည်းသောကြောင့် အလုပ်ပြတ်၍၊ ပြတင်းပေါက်မှ ကြည့်သောသူတို့သည် မှုန်ကြသောနေ့၊ လမ်းနားမှာ တံခါးတို့သည် ပိတ်ထား၍၊

“In the day when the keepers of the house shall tremble,
Solomon’s Repentance 53
And the strong men shall bow themselves,
And the grinders cease because they are few,
And those that look out of the windows be darkened,
And the doors shall be shut in the streets,

ကြိတ်သော အသံသည် တိုးသောနေ့၊ ငှက်မြည်သော အသံကြောင့် ထရသောနေ့၊ သီချင်းဆိုသော မိန်းမအပေါင်းတို့သည် နှိမ့်ချခြင်းသို့ ရောက်သောနေ့၊

“When the sound of the grinding is low,
And he shall rise up at the voice of the bird,
And all the daughters of music shall be brought low;

အမြင့်ကို ကြောက်၍၊ လမ်း၌ ကြောက်စရာ ရှိသောနေ့၊

ဗာတံပင် ပွင့်၍၊ နှံကောင်သည် ဝန်ဖြစ်လျက်၊ အလိုဆန္ဒ ကုန်သောနေ့၊

အကြောင်းမူကား လူသည် မိမိ၏ ထာဝရအိမ်သို့ သွား၍၊ ငိုကြွေးသောသူတို့သည် လမ်းနားမှာ လှည့်လည်ကြ၏။

ငွေကြိုးသည် မပြတ်မီ၊ ရွှေဖလားသည် မကွဲမီ၊ စမ်းရေတွင်းနားမှာ အိုးသည် မကွဲမီ၊ ရေကန်နားမှာ စက်ဘီးသည် မပျက်မီ၊

“Also when they shall be afraid of that which is high,
And fears shall be in the way,
“And the almond tree shall flourish,
And the grasshopper shall be a burden,
And desire shall fail:
“Because man goeth to his long home,
And the mourners go about the streets:
“Or ever the silver cord be loosed,
Or the golden bowl be broken,
Or the pitcher be broken at the fountain,
Or the wheel broken at the cistern.

မြေမှုန့်သည် မိမိနေရင်း မြေသို့ မပြန်မီ၊ ဝိညာဉ်သည်လည်း မိမိကို ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်ထံသို့ မပြန်မီ၊ ကိုယ်တော်ကို အောက်မေ့လော့။” ဒေသနာ ၁၂:၁-၇။

“Then shall the dust return to the earth [82]
As it was:
And the spirit shall return unto God
Who gave it.”
Ecclesiastes 12:1-7.

ရှောလမုန်၏ ဘဝသည် လူငယ်များအတွက်သာမက၊ လူကြီးပိုင်းများအတွက်လည်းကောင်း၊ ဘဝနေဝင်ချိန်ကို ရင်ဆိုင်နေရသူများအတွက်လည်းကောင်း သတိပေးချက်နှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လူငယ်များတွင် မတည်ငြိမ်မှု၊ မှန်ကန်ခြင်းနှင့် မှားယွင်းခြင်းကြားတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်ခြင်းနှင့် မကောင်းသော ကိလေသာလှိုင်းလုံးများက သူတို့အတွက် ပြင်းထန်လွန်းခြင်းတို့ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ကြားသိရသည်။ ရင့်ကျက်သူများတွင်မူ ထိုကဲ့သို့သော မတည်ငြိမ်မှုနှင့် သစ္စာမဲ့မှုကို ကျွန်ုပ်တို့ မမျှော်လင့်ပါ။ စရိုက်လက္ခဏာ ခိုင်မာနေရန်နှင့် အခြေခံမူများ အမြစ်တွယ်နေရန် ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်ကြသည်။ သို့သော် အမြဲတမ်း ထိုသို့ မဟုတ်ပါ။ ရှောလမုန်သည် စရိုက်လက္ခဏာအရ ခိုင်ခံ့သော ဝက်သစ်ချပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသင့်ချိန်တွင်၊ သွေးဆောင်ခြင်း တန်ခိုးအောက်၌ သူ၏ ခိုင်မြဲမှုမှ ကျရှုံးခဲ့သည်။ သူ၏ ခွန်အား အခိုင်မာဆုံး ဖြစ်သင့်ချိန်တွင်၊ သူသည် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

Not only to the youth, but to those of mature years, and to those
who are descending the hill of life and facing the western sun, the life
of Solomon is full of warning. We see and hear of unsteadiness in
youth, the young wavering between right and wrong, and the current
of evil passions proving too strong for them. In those of maturer
years, we do not look for this unsteadiness and unfaithfulness; we
expect the character to be established, the principles frmly rooted.
But this is not always so. When Solomon should have been in
character as a sturdy oak, he fell from his steadfastness under the
54 Prophets and Kings
power of temptation. When his strength should have been the frmest,
he was found to be the weakest.

ထိုကဲ့သို့သော ပုံစံများမှ ကျွန်ုပ်တို့ သင်ယူသင့်သည်မှာ နိုးကြားခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းသည်သာ လူငယ်လူကြီး နှစ်ဦးစလုံးအတွက် တစ်ခုတည်းသော ဘေးကင်းရာ ဖြစ်ကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုသည် မြင့်မြတ်သော ရာထူးနှင့် ကြီးမြတ်သော အခွင့်ထူးများပေါ်တွင် မတည်ရှိပါ။ လူတစ်ဦးသည် စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန် အတွေ့အကြုံကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံစားခဲ့ရသော်လည်း၊ သူသည် စာတန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနေရဆဲဖြစ်သည်။ အတွင်းပိုင်း အပြစ်နှင့် ပြင်ပ သွေးဆောင်မှုများနှင့် တိုက်ပွဲတွင်၊ ပညာရှိ၍ တန်ခိုးကြီးသော ရှောလမုန်ပင်လျှင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။ သူ၏ ကျရှုံးမှုက ကျွန်ုပ်တို့အား သွန်သင်သည်မှာ၊ လူတစ်ဦး၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ၊ အတိတ်တွင် ဘုရားသခင်အား မည်မျှပင် သစ္စာရှိစွာ အမှုတော်ဆောင်ခဲ့စေကာမူ၊ သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ပညာနှင့် ဖြောင့်မတ်မှုအပေါ်တွင် ဘယ်သောအခါမှ ယုံကြည်စိတ်ချခြင်း မပြုသင့်ကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

From such examples we should learn that in watchfulness and
prayer is the only safety for both young and old. Security does
not lie in exalted position and great privileges. One may for many
years have enjoyed a genuine Christian experience, but he is still
exposed to Satan’s attacks. In the battle with inward sin and outward
temptation, even the wise and powerful Solomon was vanquished.
His failure teaches us that, whatever a man’s intellectual qualities
may be, and however faithfully he may have served God in the past,
he can never with safety trust in his own wisdom and integrity.

မျိုးဆက်တိုင်းနှင့် ပြည်တိုင်းတွင် စရိုက်လက္ခဏာ တည်ဆောက်ခြင်းအတွက် စစ်မှန်သော အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် ပုံစံမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ “သင်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ချစ်လော့။ ... ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကိုလည်း ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်လော့” ဟူသော မြင့်မြတ်သော ပညတ်တော်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ဘဝတွင် ထင်ရှားသော ကြီးမြတ်သော အခြေခံမူသည်သာ တစ်ခုတည်းသော ဘေးကင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် သေချာသော လမ်းပြဖြစ်ပါသည်။ လုကာ ၁၀:၂၇။ “ပညာနှင့် ဗဟုသုတသည် သင်၏ ကာလ၌ တည်ကြည်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ ခွန်အား ဖြစ်လိမ့်မည်။” ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကသာ ပေးနိုင်သော ပညာနှင့် ဗဟုသုတပင် ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ ၃၃:၆။

[83] In every generation and in every land the true foundation and
pattern for character building have been the same. The divine law,
“Thou shalt love the Lord thy God with all thy heart, ... and thy
neighbor as thyself,” the great principle made manifest in the character and life of our Saviour, is the only secure foundation, the only
sure guide. Luke 10:27. “Wisdom and knowledge shall be the
stability of thy times, and strength of salvation,” the wisdom and
knowledge which God’s word alone can impart. Isaiah 33:6.

ပညတ်တော်တို့ကို နားထောင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဣသရေလလူမျိုးအား ပြောကြားခဲ့သော စကားသည် ယခုအချိန်တွင်လည်း မှန်ကန်နေဆဲဖြစ်သည်- “ဤသည်ကား လူမျိုးတပါးတို့ ရှေ့၌ သင်တို့၏ ပညာနှင့် ဉာဏ်ဖြစ်၏။” တရားဟောရာကျမ်း ၄:၆။ ဤသည်မှာ လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်မှု၊ အိမ်ထောင်စု၏ စင်ကြယ်မှု၊ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ကောင်းကျိုး သို့မဟုတ် နိုင်ငံ၏ တည်ငြိမ်မှုအတွက် တစ်ခုတည်းသော ကာကွယ်မှု ဖြစ်သည်။ ဘဝ၏ ရှုပ်ထွေးမှုများ၊ အန္တရာယ်များနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်နေသော တောင်းဆိုမှုများကြားတွင်၊ ဘေးကင်း၍ သေချာသော စည်းမျဉ်းတစ်ခုမှာ ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း ပြုလုပ်ရန်ဖြစ်သည်။ “ထာဝရဘုရား၏ စီရင်ထုံးများသည် ဖြောင့်မတ်၏”၊ “ဤသို့ ပြုသောသူသည် ဘယ်သောအခါမှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိရ။” ဆာလံ ၁၉:၈; ၁၅:၅။

It is as true now as when the words were spoken to Israel of
obedience to His commandments: “This is your wisdom and your
understanding in the sight of the nations.” Deuteronomy 4:6. Here is
the only safeguard for individual integrity, for the purity of the home,
the well-being of society, or the stability of the nation. Amidst all
life’s perplexities and dangers and conflicting claims, the one safe
and sure rule is to do what God says. “The statutes of the Lord are
right,” and “he that doeth these things shall never be moved.” Psalm
19:8; 15:5.

ရှောလမုန်၏ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာခြင်း သတိပေးချက်ကို ဂရုပြုသောသူများသည် သူ့ကို အောင်နိုင်ခဲ့သော ထိုအပြစ်များ၏ ပထမဆုံး ချဉ်းကပ်မှုကို ရှောင်ကြဉ်ကြလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ တောင်းဆိုချက်များကို နားထောင်ခြင်းကသာ လူကို ဘုရားသခင်အား စွန့်ခွာခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် လူအား ကြီးမြတ်သော အလင်းနှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများစွာကို ပေးသနားထားသည်။ သို့သော် ဤအလင်းနှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို လက်မခံပါက၊ ၎င်းတို့သည် နားမထောင်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်အား စွန့်ခွာခြင်းအတွက် ကာကွယ်မှု မဖြစ်နိုင်ပါ။ ဘုရားသခင်က ကြီးမြတ်သော ယုံကြည်စိတ်ချရသည့် ရာထူးများသို့ မြှင့်တင်ထားသူများသည် ကိုယ်တော်ထံမှ လူ့ပညာသို့ လှည့်သွားသောအခါ၊ သူတို့၏ အလင်းသည် မှောင်မိုက် ဖြစ်သွားတတ်သည်။ သူတို့ထံ အပ်နှံထားသော အရည်အချင်းများသည် ကျော့ကွင်း ဖြစ်သွားတတ်သည်။

Those who heed the warning of Solomon’s apostasy will shun
the frst approach of those sins that overcame him. Only obedience
to the requirements of Heaven will keep man from apostasy. God has
bestowed upon man great light and many blessings; but unless this
light and these blessings are accepted, they are no security against
disobedience and apostasy. When those whom God has exalted to
positions of high trust turn from Him to human wisdom, their light
becomes darkness. Their entrusted capabilities become a snare.

စစ်ပွဲမပြီးမချင်း၊ ဘုရားသခင်ထံမှ ထွက်ခွာသွားမည့်သူများ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အား မြင့်မြတ်သော တန်ခိုးဖြင့် စောင့်ရှောက်ခြင်း မရှိပါက၊ စာတန်သည် အခြေအနေများကို ဖန်တီးကာ စိတ်ဝိညာဉ်၏ ခံတပ်များကို မသိမသာ အားနည်းသွားစေလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် “ဤသည်မှာ ထာဝရဘုရား၏ လမ်းစဉ်ဖြစ်သလော” ဟု မေးမြန်းရန် လိုအပ်သည်။ အသက်ရှင်နေသရွှေ့၊ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုနှင့် ကိလေသာများကို ခိုင်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စောင့်ထိန်းရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၌ ဝှက်ထားသော အသက်၊ ဘုရားသခင်ကို အမှီပြုခြင်းမှလွဲ၍ တစ်ခဏမျှပင် ကျွန်ုပ်တို့ ဘေးမကင်းနိုင်ပါ။ နိုးကြားခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတို့သည် စင်ကြယ်ခြင်း၏ ကာကွယ်မှုများ ဖြစ်သည်။

Till the conflict is ended, there will be those who will depart
[84] from God. Satan will so shape circumstances that unless we are
Solomon’s Repentance 55
kept by divine power, they will almost imperceptibly weaken the
fortifcations of the soul. We need to inquire at every step, “Is this
the way of the Lord?” So long as life shall last, there will be need of
guarding the affections and the passions with a frm purpose. Not
one moment can we be secure except as we rely upon God, the life
hidden with Christ. Watchfulness and prayer are the safeguards of
purity.

ဘုရားသခင်၏ မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်မည့်သူ အပေါင်းတို့သည် ကျဉ်းသောတံခါးမှတစ်ဆင့်—ကြီးစွာသော အားထုတ်မှုဖြင့် ဝင်ရောက်ကြရမည်။ အကြောင်းမူကား “ညစ်ညူးသောအရာ တစ်စုံတစ်ခုမျှ ထိုမြို့ထဲသို့ မဝင်ရ။” ဗျာဒိတ် ၂၁:၂၇။ သို့သော် ကျဆုံးခဲ့သူ မည်သူမျှ မျှော်လင့်ချက် မပျက်သင့်ပါ။ တစ်ခါက ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရသော သက်ကြီးရွယ်အိုများသည် ကာမဂုဏ် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် သီလကို စတေးပြီး မိမိတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ညစ်ညူးစေခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့ နောင်တရ၍ အပြစ်ကို စွန့်ပယ်ကာ ဘုရားသခင်ထံ လှည့်လာပါက၊ သူတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ “သေသည်တိုင်အောင် သစ္စာရှိလော့၊ သို့ပြုလျှင် အသက်သရဖူကို ငါပေးမည်” ဟု မိန့်တော်မူသော အရှင်သည်ပင်လျှင် “မတရားသောသူသည် မိမိလမ်းကိုလည်းကောင်း၊ မဖြောင့်မတ်သောသူသည် မိမိအကြံအစည်ကိုလည်းကောင်း စွန့်ပစ်၍ ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လာပါစေ။ သို့ပြုလျှင် သနားတော်မူလိမ့်မည်။ ငါတို့၏ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လာပါစေ။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် အထူးသဖြင့် ခွင့်လွှတ်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဖိတ်ခေါ်ထားသည်။ ဗျာဒိတ် ၂:၁၀; ဟေရှာယ ၅၅:၇။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ကို မုန်းသော်လည်း အပြစ်သားကို ချစ်တော်မူသည်။ “သူတို့၏ ဖောက်ပြန်ခြင်းကို ငါပျောက်စေမည်”၊ “ငါသည် သူတို့ကို အခမဲ့ ချစ်မည်” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူ၏။ ဟောရှေ ၁၄:၄။

All who enter the City of God will enter through the strait gate—
by agonizing effort; for “there shall in no wise enter into it anything
that defleth.” Revelation 21:27. But none who have fallen need give
up to despair. Aged men, once honored of God, may have defled
their souls, sacrifcing virtue on the altar of lust; but if they repent,
forsake sin, and turn to God, there is still hope for them. He who
declares, “Be thou faithful unto death, and I will give thee a crown
of life,” also gives the invitation, “Let the wicked forsake his way,
and the unrighteous man his thoughts: and let him return unto the
Lord, and He will have mercy upon him; and to our God, for He will
abundantly pardon.” Revelation 2:10; Isaiah 55:7. God hates sin, but
He loves the sinner. “I will heal their backsliding,” He declares; “I
will love them freely.” Hosea 14:4.

ရှောလမုန်၏ နောင်တရခြင်းမှာ စစ်မှန်လှသည်။ သို့သော် သူ၏ မကောင်းသော ပုံသက်သေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ထိခိုက်မှုများကိုမူ ပြန်လည်ပြင်ဆင်၍ မရနိုင်တော့ပါ။ သူ ဘုရားသခင်အား စွန့်ခွာနေစဉ်အတွင်း၊ နိုင်ငံတော်ထဲ၌ မိမိတို့၏ တာဝန်အပေါ် သစ္စာရှိရှိ ရပ်တည်ကာ၊ စင်ကြယ်မှုနှင့် သစ္စာရှိမှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သူများ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် များစွာသောသူတို့မှာ လမ်းလွဲခဲ့ကြရသည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် လောကီအလေ့အထများ စတင်ဝင်ရောက်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မကောင်းသော အင်အားစုများကို နောင်တရသော မင်းကြီးအနေဖြင့် အလွယ်တကူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါ။ သူ၏ ကောင်းသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ များစွာ အားနည်းသွားခဲ့သည်။ များစွာသောသူတို့သည် သူ၏ ဦးဆောင်မှုအပေါ် လုံးဝယုံကြည်ရန် ဝေခွဲမရ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့ပြီး နောင်လာနောက်သားများ အကျိုးအတွက် မိမိ၏ မိုက်မဲမှုနှင့် နောင်တရမှု မှတ်တမ်းကို ရေးသားခဲ့သော်လည်း၊ မိမိ၏ မှားယွင်းသော လုပ်ရပ်များ၏ ဆိုးဝါးသော သြဇာသက်ရောက်မှုကို လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဘယ်သောအခါမျှ မမျှော်လင့်နိုင်ခဲ့ပါ။ သူ၏ ဘုရားသခင်အား စွန့်ခွာမှုကြောင့် ရဲတင်းလာသော များစွာသောသူတို့သည် မကောင်းမှုကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ သူ၏နောက်တွင် ပေါ်ထွန်းလာသော မင်းစိုးရာဇာ အများအပြား၏ ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းသော လမ်းစဉ်များတွင်၊ သူ၏ ဘုရားပေး စွမ်းရည်များကို အလွဲသုံးစားလုပ်ခဲ့သည့် ဝမ်းနည်းဖွယ် သြဇာသက်ရောက်မှုကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

Solomon’s repentance was sincere; but the harm that his example
of evil-doing had wrought could not be undone. During his apostasy
there were in the kingdom men who remained true to their trust,
maintaining their purity and loyalty. But many were led astray; and
the forces of evil set in operation by the introduction of idolatry and
worldly practices could not easily be stayed by the penitent king. his [85]
influence for good was greatly weakened. Many hesitated to place
full confdence in his leadership. Though the king confessed his sin
and wrote out for the beneft of after generations a record of his folly
and repentance, he could never hope entirely to destroy the baleful
influence of his wrong deeds. Emboldened by his apostasy, many
continued to do evil, and evil only. And in the downward course of
many of the rulers who followed him may be traced the sad influence
of the prostitution of his God-given powers.

မိမိ၏ လမ်းစဉ်၏ ဆိုးယွင်းမှုအပေါ် ခါးသီးစွာ ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း၊ ရှောလမုန်က “ပညာသည် စစ်လက်နက်ထက် သာ၍ ကောင်း၏။ သို့သော်လည်း အပြစ်ရှိသောသူ တစ်ယောက်သည် များစွာသော ကောင်းကျိုးကို ဖျက်ဆီးတတ်၏” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ “နေအောက်မှာ ငါမြင်ရသော အမင်္ဂလာတစ်ပါး၊ မင်းစိုးရာဇာတို့ထံမှ ထွက်လာသော မှားယွင်းခြင်းတစ်ပါးရှိ၏။ မိုက်မဲခြင်းကို အလွန်မြင့်မြတ်သော နေရာ၌ ထားတတ်၏။”

In the anguish of bitter reflection on the evil of his course,
Solomon was constrained to declare, “Wisdom is better than
weapons of war: but one sinner destroyeth much good.” “There
56 Prophets and Kings
is an evil which I have seen under the sun, as an error which proceedeth from the ruler: folly is set in great dignity.”

“သေသော ယင်ကောင်တို့သည် ဆေးသမား၏ နံ့သာဆီကို နံစေတတ်သကဲ့သို့၊ အနည်းငယ်သော မိုက်မဲခြင်းသည် ပညာနှင့် ဂုဏ်သရေကြောင့် ကျော်စောသောသူကို ထိုသို့ ဖြစ်စေတတ်၏။” ဒေသနာ ၉:၁၈; ၁၀:၅၊ ၆၊ ၁။

“Dead flies cause the ointment of the apothecary to send forth
a stinking savor: so doth a little folly him that is in reputation for
wisdom and honor.” Ecclesiastes 9:18; 10:5, 6, 1.

ရှောလမုန်၏ ဘဝမှ သွန်သင်ပေးသော သင်ခန်းစာများစွာထဲတွင်၊ ကောင်းကျိုး သို့မဟုတ် ဆိုးကျိုးအတွက် လွှမ်းမိုးမှု၏ တန်ခိုးထက် ပို၍ အလေးပေးဖော်ပြထားသောအရာ မရှိပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ နယ်ပယ်သည် မည်မျှပင် ကျဉ်းမြောင်းပါစေ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကျိုး သို့မဟုတ် ဆိုးကျိုးအတွက် သြဇာသက်ရောက်မှုကို ပေးနေဆဲဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သိရှိမှု သို့မဟုတ် ထိန်းချုပ်မှုထက် ကျော်လွန်၍၊ ၎င်းသည် အခြားသူများအပေါ် ကောင်းကြီး သို့မဟုတ် ကျိန်ခြင်းအဖြစ် သက်ရောက်နေသည်။ ၎င်းသည် မကျေနပ်မှုနှင့် အတ္တဆန်မှု၏ မှောင်မိုက်ခြင်းများဖြင့် လေးလံနေနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် မြတ်နိုးအပ်သော အပြစ်တစ်ခုခု၏ သေစေနိုင်သော အဆိပ်အတောက်များ ပါဝင်နေနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ယုံကြည်ခြင်း၊ သတ္တိနှင့် မျှော်လင့်ချက်တို့၏ အသက်ပေးနိုင်သော တန်ခိုးများ၊ မေတ္တာ၏ မွှေးရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေနိုင်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ကောင်းကျိုး သို့မဟုတ် ဆိုးကျိုးအတွက် အစွမ်းထက်မည်မှာ ဧကန်အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

Among the many lessons taught by Solomon’s life, none is more
strongly emphasized than the power of influence for good or for ill.
However contracted may be our sphere, we still exert an influence
for weal or woe. Beyond our knowledge or control, it tells upon
others in blessing or cursing. It may be heavy with the gloom of
discontent and selfshness, or poisonous with the deadly taint of
some cherished sin; or it may be charged with the life-giving power
of faith, courage, and hope, and sweet with the fragrance of love.
But potent for good or for ill it will surely be.

ကျွန်ုပ်တို့၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် သေခြင်းသို့ ပို့ဆောင်သော သေခြင်း၏ အနံ့ဖြစ်သွားနိုင်သည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေးဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပါသည်။ လမ်းလွဲသွားသော စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် ထာဝရကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ဆုံးရှုံးသွားရခြင်း—ထိုဆုံးရှုံးမှုကို မည်သူက ခန့်မှန်းနိုင်မည်နည်း။ ကျွန်ုပ်တို့ဘက်မှ အဆင်ခြင်မဲ့သော လုပ်ရပ်တစ်ခု၊ မစဉ်းစားမဆင်ခြင်ဘဲ ပြောလိုက်သော စကားတစ်ခွန်းသည် အခြားသူတစ်ဦး၏ ဘဝအပေါ် အလွန်နက်ရှိုင်းသော သြဇာသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် ထိုသူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပျက်စီးစေနိုင်သည်။ စရိုက်လက္ခဏာပေါ်ရှိ အပြစ်အနာအဆာ တစ်ခုသည် များစွာသောသူတို့ကို ခရစ်တော်ထံမှ ဝေးကွာသွားစေနိုင်သည်။

[86] That our influence should be a savor of death unto death is a
fearful thought, yet it is possible. One soul misled, forfeiting eternal
bliss—who can estimate the loss! And yet one rash act, one thoughtless word, on our part may exert so deep an influence on the life of
another that it will prove the ruin of his soul. One blemish on the
character may turn many away from Christ.

စိုက်ပျိုးထားသော မျိုးစေ့သည် ရိတ်သိမ်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသကဲ့သို့၊ ၎င်းကို တစ်ဖန် ပြန်လည်စိုက်ပျိုးသောအခါ ရိတ်သိမ်းမှုသည် အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာသည်။ အခြားသူများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးတွင်လည်း ဤနိယာမမှာ မှန်ကန်ပါသည်။ လုပ်ရပ်တိုင်း၊ စကားတိုင်းသည် အသီးသီးမည့် မျိုးစေ့တစ်ခု ဖြစ်သည်။ စာနာထောက်ထားသော ကြင်နာမှု၊ နားထောင်ခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းဆိုင်ရာ လုပ်ရပ်တိုင်းသည် အခြားသူများထဲတွင်လည်းကောင်း၊ ထိုသူများမှတစ်ဆင့် နောက်ထပ်သူများထဲတွင်လည်းကောင်း ထပ်ဆင့်ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ ငြူစူခြင်း၊ ရန်ငြိုးထားခြင်း သို့မဟုတ် သဘောထားကွဲလွဲခြင်းဆိုင်ရာ လုပ်ရပ်တိုင်းသည် “ခါးသော အမြစ်” အဖြစ် ပေါက်ရောက်လာမည့် မျိုးစေ့ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအားဖြင့် များစွာသောသူတို့သည် ညစ်ညူးခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။ ဟေဗြဲ ၁၂:၁၅။ ထို “များစွာသောသူတို့” သည်လည်း နောက်ထပ် မည်မျှကို အဆိပ်အတောက် ဖြစ်စေဦးမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှု စိုက်ပျိုးခြင်းသည် ယခုဘဝနှင့် ထာဝရကာလအတွက် ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

As the seed sown produces a harvest, and this in turn is sown,
the harvest is multiplied. In our relation to others, this law holds
true. Every act, every word, is a seed that will bear fruit. Every deed
of thoughtful kindness, of obedience, of self-denial, will reproduce
itself in others, and through them in still others. So every act of
envy, malice, or dissension is a seed that will spring up in a “root
of bitterness” whereby many shall be defled. Hebrews 12:15. And
how much larger number will the “many” poison! Thus the sowing
of good and evil goes on for time and for eternity.