Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း (၃၄) — ယေရမိ

ယောရှိမင်းကြီး၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် အမြဲတမ်းဝိညာဉ်ရေးရာ နိုးထမှုဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသူများထဲတွင် ယေရမိလည်း တစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ယောရှိမင်းနန်းစံ (၁၃) နှစ်မြောက်တွင် လူငယ်ဘဝ၌ပင် ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ပရောဖက်အမှုတော်အတွက် ခေါ်ယူတော်မူခဲ့သည်။ လေဝိယဇ်ပုရောဟိတ်မျိုးနွယ်ဖြစ်သော ယေရမိသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သန့်ရှင်းသောဝန်ဆောင်မှုအတွက် လေ့ကျင့်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ထိုသို့ပြင်ဆင်နေသည့် ပျော်ရွှင်ဖွယ်နှစ်များတွင် မိမိသည် မွေးကတည်းက “လူမျိုးတကာတို့၌ ပရောဖက်” အဖြစ် ခန့်ထားခြင်းခံရသည်ကို သူသတိမထားမိခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်၏ ခေါ်ယူသံ ရောက်လာသောအခါ သူသည် မိမိကိုယ်ကို မထိုက်တန်ဟုခံစားရကာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။ “အို အရှင်ထာဝရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် စကားမပြောတတ်ပါ။ သူငယ်ဖြစ်ပါသည်” ဟု သူက မြွက်ဆိုခဲ့သည်။ (ယေရမိ ၁:၅၊ ၆)။

 

Chapter 34—Jeremiah 

Among those who had hoped for
a permanent spiritual revival as the result of the
reformation under Josiah
was Jeremiah, called of
God to the prophetic offce while still a youth,
in the thirteenth year of
Josiah’s reign. A member of the Levitical priesthood, Jeremiah had been
trained from childhood for
holy service. In those
happy years of preparation
he little realized that he had
been ordained from birth
to be “a prophet unto the
nations;” and when the divine call came, he was
overwhelmed with a sense
of his unworthiness. “Ah,
Lord God!” he exclaimed,
“behold, I cannot speak:
for I am a child.” Jeremiah
1:5, 6.

ဘုရားသခင်သည် ငယ်ရွယ်သော ယေရမိတွင် မိမိအပ်နှံထားသောအမှု၌ သစ္စာရှိမည့်သူနှင့် ကြီးမားသောအတိုက်အခံများကြားတွင် မှန်ကန်သောအရာအတွက် ရပ်တည်မည့်သူကို မြင်တော်မူသည်။ သူသည် ကလေးဘဝတွင် သစ္စာရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်၍ ယခုအခါ ခရစ်တော်၏ ကောင်းသောစစ်သူရဲကဲ့သို့ ခက်ခဲမှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိရတော့မည်ဖြစ်သည်။ “ငါသည် သူငယ်ဖြစ်သည်ဟု မပြောနှင့်။ ငါစေလွှတ်သမျှသောအရပ်သို့ သင်သွားရမည်။ ငါမှာထားသမျှသောစကားကို ပြောရမည်။ သူတို့မျက်နှာကို မကြောက်နှင့်။ သင့်ကိုကယ်လွှတ်ခြင်းငှါ ငါသည် သင်နှင့်အတူရှိသည်” ဟု ထာဝရဘုရားသည် မိမိရွေးချယ်ထားသော စေတမန်ကို မှာကြားတော်မူခဲ့သည်။ “သင်သည် ခါးပန်းကို စည်းလျက် ထ၍ ငါမှာထားသမျှကို သူတို့အား ပြောလော့။ သူတို့ရှေ့မှာ စိတ်မပျက်နှင့်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့ရှေ့မှာ သင့်ကို ငါနှိမ့်ချမည်။ ကြည့်ရှုလော့၊ ယနေ့တွင် ပြည်တစ်ပြည်လုံး၊ ယုဒရှင်ဘုရင်၊ မင်းညီမင်းသား၊ ပုရောဟိတ်နှင့် ပြည်သူပြည်သား အပေါင်းတို့ ရှေ့မှာ သင့်ကို ခိုင်ခံ့သောမြို့၊ သံတိုင်၊ ကြေးဝါတံတိုင်းကဲ့သို့ ငါဖြစ်စေပြီ။ သူတို့သည် သင့်ကို တိုက်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း မနိုင်ကြ။ သင့်ကို ကယ်လွှတ်ခြင်းငှါ ငါသည် သင်နှင့်အတူရှိသည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” (အငယ် ၇၊ ၈၊ ၁၇-၁၉)။

In the youthful Jeremiah, God saw
one who would be true to
his trust and who would
stand for the right against
great opposition. In child-
357
358 Prophets and Kings
hood he had proved faithful; and now he was to endure hardness, as a good
soldier of the cross. “Say
not, I am a child,” the Lord
bade His chosen messenger; “for thou shalt go to
all that I shall send thee,
and whatsoever I command
thee thou shalt speak. Be
[408] not afraid of their faces:
for I am with thee to deliver thee.” “Gird up thy
loins, and arise, and speak
unto them all that I command thee: be not dismayed at their faces, lest I
confound thee before them.
For, behold, I have made
thee this day a defensed
city, and an iron pillar,
and brazen walls against
the whole land, against the
kings of Judah, against the
princes thereof, against the
priests thereof, and against
the people of the land.
And they shall fght against
thee; but they shall not prevail against thee; for I am
with thee, saith the Lord,
to deliver thee.” Verses 7,
8, 17-19.

ယေရမိသည် အနှစ် (၄၀) တိုင်တိုင် လူမျိုးတော်ရှေ့တွင် သမ္မာတရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွက် သက်သေအဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့ရသည်။ မကြုံစဖူးသော ဘုရားမဲ့ခြင်းခေတ်တွင် သူသည် တစ်ဆူတည်းသော စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်း၏ အသက်တာနှင့် အကျင့်စာရိတ္တကို စံနမူနာပြခဲ့ရသည်။ ယေရုရှလင်မြို့ကို ဝန်းရံတိုက်ခိုက်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်အချိန်ကာလများတွင် သူသည် ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပြောကြားသူဖြစ်ခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်မင်းဆက်၏ ပျက်သုဉ်းမှုနှင့် ရှောလမုန်မင်းကြီးတည်ဆောက်ခဲ့သော လှပသည့်ဗိမာန်တော်၏ ဖျက်ဆီးခြင်းခံရမှုကို သူဟောပြောခဲ့ရသည်။ သူ၏ရဲရင့်သောစကားများကြောင့် ထောင်သွင်းအကျဉ်းချခံရသည့်တိုင် မြင့်မြတ်သောနေရာများရှိ အပြစ်ဒုစရိုက်များကို အရှိအတိုင်း ရဲရင့်စွာပြောဆိုခဲ့သည်။ သူသည် လူတို့၏ မုန်းတီးခြင်း၊ ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်းတို့ကို ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ အဆုံးတွင် သူကိုယ်တိုင်ဟောခဲ့သော ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များ စာသားအတိုင်း ပြည့်စုံလာသည်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ ကံကြမ္မာဆိုးနှင့်ကြုံရသော ထိုမြို့ပျက်စီးချိန်တွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများကို အတူတကွ ခံစားခဲ့ရသည်။

For forty years Jeremiah was to
stand before the nation as a
witness for truth and righteousness. In a time of un
Jeremiah 359
paralleled apostasy he was
to exemplify in life and
character the worship of
the only true God. During the terrible sieges of
Jerusalem he was to be
the mouthpiece of Jehovah. He was to predict
the downfall of the house
of David and the destruction of the beautiful temple built by Solomon. And
when imprisoned because
of his fearless utterances,
he was still to speak plainly
against sin in high places.
Despised, hated, rejected
of men, he was fnally to
witness the literal fulfllment of his own prophecies of impending doom,
and share in the sorrow
and woe that should follow
the destruction of the fated
city.

သို့သော်လည်း လူမျိုးတော်သည် လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်နေစဉ်တွင် ယေရမိသည် ယခုခံစားနေရသော ဝမ်းနည်းစရာမြင်ကွင်းများထက်ကျော်လွန်၍ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်သည် ရန်သူ့လက်မှ လွတ်မြောက်ကာ ဇိအုန်တောင်ပေါ်တွင် တစ်ဖန်ပြန်၍ အခြေချမည့် ဘုန်းကြီးသော အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်များကို မြင်တွေ့ခွင့်ရခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို တစ်ဖန်ပြန်လည်အသစ်ပြုပြင်မည့်အချိန်ကို သူကြိုတင်မြင်ခဲ့သည်။ “သူတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ရေလောင်းသောဥယျာဉ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ နောက်တစ်ဖန် ညှိုးငယ်ခြင်းသို့ မရောက်ရကြ။” (ယေရမိ ၃၁:၁၂)။

Yet amid the general ruin into
which the nation was rapidly
passing, Jeremiah was often permitted to look beyond the distressing scenes
of the present to the glorious prospects of the future, when God’s people
should be ransomed from
the land of the enemy and
planted again in Zion. He
foresaw the time when
360 Prophets and Kings
the Lord would renew His
covenant relationship with
them. “Their soul shall
[409] be as a watered garden;
and they shall not sorrow
any more at all.” Jeremiah
31:12.

မိမိ၏ ပရောဖက်အမှုတော်အတွက် ခေါ်ယူခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ယေရမိက ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည် - “ထာဝရဘုရားသည် လက်တော်ကို ဆန့်၍ ငါ့နှုတ်ကို တို့တော်မူလျက်၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါ့စကားကို သင့်နှုတ်၌ ငါထားပြီ။ ကြည့်ရှုလော့၊ နှုတ်ပစ်ခြင်း၊ ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ပျက်စီးစေခြင်း၊ လှဲချခြင်း၊ တည်ဆောက်ခြင်း၊ စိုက်ပျိုးခြင်းအမှုကို ပြုစေခြင်းငှါ လူမျိုးတို့အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ နိုင်ငံတို့အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ယနေ့တွင် သင့်ကို ငါခန့်ထားပြီဟု မိန့်တော်မူ၏။” (ယေရမိ ၁:၉၊ ၁၀)။

Of his call to the prophetic
mission, Jeremiah himself
wrote: “The Lord put forth
His hand, and touched my
mouth. And the Lord
said unto me, Behold, I
have put My words in thy
mouth. See, I have this
day set thee over the nations and over the kingdoms, to root out, and
to pull down, and to destroy, and to throw down,
to build, and to plant.”
Jeremiah 1:9, 10.

“တည်ဆောက်ခြင်း၊ စိုက်ပျိုးခြင်း” ဟူသော စကားလုံးများအတွက် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ပါ၏။ ဤစကားလုံးများအားဖြင့် ယေရမိသည် ဘုရားသခင်၏ ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်းနှင့် ကုသပေးခြင်း ရည်ရွယ်ချက်ကို စိတ်ချမှုရခဲ့သည်။ နောင်လာမည့် နှစ်များတွင် ပြောကြားရမည့် သတင်းစကားများသည် ပြင်းထန်လှသည်။ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာမည့် တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များကို မကြောက်မရွံ့ ပြောကြားရမည်ဖြစ်သည်။ ရှိနာလွင်ပြင်မှ “ဘေးအန္တရာယ်” သည် “ပြည်သားအပေါင်းတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လိမ့်မည်။” “ငါ့ကိုစွန့်၍ အခြားသောဘုရားတို့အား နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့ခြင်းတည်းဟူသော သူတို့ပြုသမျှသော ဒုစရိုက်တို့ကြောင့် သူတို့အပေါ်သို့ ငါစီရင်မည်” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ (အငယ် ၁၄၊ ၁၆)။ သို့သော်လည်း ပရောဖက်သည် ထိုသတင်းစကားများနှင့်အတူ မိမိတို့၏ မကောင်းသောအကျင့်မှ ပြန်လှည့်လာသူတိုင်းအတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကတိတော်ကိုလည်း ပေးခဲ့ရသည်။

Thank God for the words, “to
build, and to plant.” By
these words Jeremiah was
assured of the Lord’s purpose to restore and to heal.
Stern were the messages to
be borne in the years that
were to follow. Prophecies
of swift-coming judgments
were to be fearlessly delivered. From the plains
of Shinar “an evil” was to
“break forth upon all the inhabitants of the land.” “I
Jeremiah 361
will utter My judgments
against them,” the Lord declared, “touching all their
wickedness, who have forsaken Me.” Verses 14, 16.

ပညာရှိသော ဗိသုကာပညာရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ယေရမိသည် သူ၏အမှုတော်စတင်ချိန်ကတည်းက ယုဒလူတို့အား စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် နောင်တရခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အုတ်မြစ်ကို ကျယ်ကျယ်နှင့် နက်နက် တည်ဆောက်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် တမန်တော်ပေါလုက သစ်သား၊ မြက်ခြောက်၊ ကောက်ရိုးနှင့် တင်စားခဲ့သော၊ ယေရမိကိုယ်တိုင်က ချေး (dross) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သော ပစ္စည်းများဖြင့် တည်ဆောက်နေခဲ့ကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ နောင်တမရသော ထိုလူမျိုးကို “ပယ်ရှားသောငွေဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို ပယ်တော်မူပြီ” ဟု သူက ကြေညာခဲ့သည်။ (ယေရမိ ၆:၃၀)။ ယခုအခါတွင် သူတို့အား ပညာရှိစွာနှင့် ထာဝရကာလအတွက် စတင်တည်ဆောက်ကြရန်၊ ဘုရားမဲ့ခြင်းနှင့် မယုံကြည်ခြင်းအမှိုက်သရိုက်များကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်၊ အုတ်မြစ်အတွက် စင်ကြယ်သောရွှေ၊ စစ်ပြီးသောငွေ၊ ကျောက်မျက်ရတနာများ—တည်းဟူသော သန့်ရှင်းသောဘုရားသခင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် လက်ခံနိုင်သော ယုံကြည်ခြင်း၊ နာခံခြင်းနှင့် ကောင်းသောအကျင့်များ—ကို အသုံးပြုရန် သူတိုက်တွန်းခဲ့သည်။

Yet the prophet was to accompany these messages
with assurances of forgiveness to all who should turn
from their evil-doing.
As a wise master builder, Jeremiah
at the very beginning of his
lifework sought to encourage the men of Judah to
lay the foundations of their
spiritual life broad and
deep, by making thorough
work of repentance. Long
had they been building
with material likened by
the apostle Paul to wood,
hay, and stubble, and by
Jeremiah himself to dross.
“Refuse silver shall men
call them,” he declared
of the impenitent nation,
“because the Lord hath
rejected them.” Jeremiah
6:30, margin. Now they
were urged to begin building wisely and for eternity, casting aside the rubbish of apostasy and un- [410]
belief, and using as foundation material the pure
gold, the refned silver,
the precious stones—faith
362 Prophets and Kings
and obedience and good
works—which alone are
acceptable in the sight of
a holy God.

ယေရမိအားဖြင့် လူမျိုးတော်အား မိန့်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏စကားမှာ - “ဖောက်ပြန်သောဣသရေလအမျိုး၊ ပြန်လာလော့။ ... သင်တို့အပေါ်သို့ ငါ့အမျက်ကို မကျစေ။ ငါသည် ကရုဏာစိတ်ရှိ၏။ အမျက်ကို အစဉ်မစောင့်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ သင်သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှား၍ ... မိမိအပြစ်ကို ဝန်ခံရုံမျှသာ ပြုလော့။ ဖောက်ပြန်သော သားတို့၊ ပြန်လာကြလော့။ အကြောင်းမူကား ငါသည် သင်တို့၏ အရှင်ဖြစ်၏။” “သင်သည် ငါ့ကို ‘အကျွန်ုပ်အဘ’ ဟု ခေါ်ရမည်။ ငါ့နောက်သို့ လိုက်ခြင်းကို မစွန့်ရ။” “ဖောက်ပြန်သော သားတို့၊ ပြန်လာကြလော့။ သင်တို့၏ ဖောက်ပြန်ခြင်းအနာကို ငါပျောက်စေမည်။” (ယေရမိ ၃:၁၂-၁၄၊ ၁၉၊ ၂၂)။

Through Jeremiah the word of
the Lord to His people
was: “Return, thou backsliding Israel, ... and I
will not cause Mine anger
to fall upon you: for
I am merciful, saith the
Lord, and I will not keep
anger forever. Only acknowledge thine iniquity,
that thou hast transgressed
against the Lord thy God....
Turn, O backsliding children, saith the Lord; for
I am married unto you.”
“Thou shalt call Me, my
Father; and shalt not turn
away from Me.” “Return,
ye backsliding children,
and I will heal your backslidings.” Jeremiah 3:12-
14, 19, 22.

ဤအံ့သြဖွယ်ကောင်းသော တောင်းပန်စကားများအပြင်၊ လမ်းမှားသို့ရောက်နေသော မိမိလူမျိုးတော် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လှည့်လာရာတွင် အသုံးပြုရမည့် စကားလုံးများကိုပါ ဘုရားသခင်ပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဤသို့ပြောရမည် - “ကြည့်ရှုလော့၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ လာပါ၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ဖြစ်တော်မူ၏။ တောင်များ၌လည်းကောင်း၊ များစွာသောတောင်ထိပ်တို့၌လည်းကောင်း၊ ကယ်တင်ခြင်းကို မျှော်လင့်ခြင်းသည် အကယ်စင်စစ် အချည်းနှီးဖြစ်ပါ၏။ အကယ်စင်စစ် အကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလအမျိုးကို ကယ်တင်သော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။ ... အကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့အရှက်၌ အိပ်လျက်ရှိ၍၊ မိမိတို့အရှက်ကွဲခြင်းဖြင့် ဖုံးအုပ်လျက် နေကြပါ၏။ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်တို့နှင့် အကျွန်ုပ်တို့ဘိုးဘေးတို့သည် ငယ်သောအရွယ်မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် အကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှားပါပြီ။ အကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏စကားတော်ကို နားမထောင်ဘဲ နေကြပါပြီ။” (အငယ် ၂၂-၂၅)။

And in addition to these wonderful pleadings, the Lord
gave His erring people
the very words with which
they might turn to Him.
They were to say: “Behold, we come unto Thee;
for Thou art the Lord our
God. Truly in vain is salvation hoped for from the
Jeremiah 363
hills, and from the multitude of mountains: truly
in the Lord our God is the
salvation of Israel.... We
lie down in our shame,
and our confusion covereth
us: for we have sinned
against the Lord our God,
we and our fathers, from
our youth even unto this
day, and have not obeyed
the voice of the Lord our
God.” Verses 22-25.

ယောရှိမင်းကြီးလက်ထက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုသည် ပြည်တော်အတွင်းရှိ ရုပ်တုကိုးကွယ်သည့် နေရာများကို သန့်စင်ပေးခဲ့သော်လည်း၊ လူအများစု၏ နှလုံးသားမှာမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ များစွာသော အသီးအနှံများ ရရှိမည်ဟု ဂတိပေးခဲ့သော သမ္မာတရားမျိုးစေ့များသည် ဆူးပင်များ၏ ညှစ်သတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ဤသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းသည် သေစေနိုင်သည့်အဆင့် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် လူမျိုးတော်အား သူတို့၏ အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားအပေါ် သစ္စာရှိမှသာလျှင် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးမှုနှင့် ကြီးပွားချမ်းသာမှုကို မျှော်လင့်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

The reformation under Josiah had
cleansed the land of the
idolatrous shrines, but the
hearts of the multitude
had not been transformed.
The seeds of truth that
had sprung up and given
promise of an abundant
harvest had been choked
by thorns. Another such
backsliding would be fatal; [411]
and the Lord sought to
arouse the nation to a realization of their danger.
Only as they should prove
loyal to Jehovah could they
hope for the divine favor
and for prosperity.

ယေရမိသည် တရားဟောရာကျမ်းတွင်ပါရှိသော တိုက်တွန်းချက်များကို ထပ်တလဲလဲ သတိပေးခဲ့သည်။ အခြားသော ပရောဖက်များထက်ပို၍ သူသည် မောရှေ၏ပညတ်တရား သင်ကြားချက်များကို အလေးပေးဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထိုပညတ်တရားများသည် လူမျိုးတော်နှင့် တစ်ဦးချင်းစီ၏ နှလုံးသားအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို မည်သို့ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ “လမ်းဆုံလမ်းခွတို့၌ ရပ်လျက် ကြည့်ကြလော့။ ရှေးလမ်းဟောင်းတို့ကို မေးမြန်း၍ ကောင်းသောလမ်းသည် အဘယ်မှာရှိသနည်းဟု စုံစမ်းကြလော့။ ထိုလမ်းသို့ လိုက်ကြလော့။ သို့ပြုလျှင် သင်တို့စိတ်နှလုံးသည် ချမ်းသာရလိမ့်မည်” ဟု သူက တောင်းပန်ခဲ့သည်။ (ယေရမိ ၆:၁၆)။

Jeremiah called their attention
repeatedly to the counsels given in Deuteronomy.
More than any other of
the prophets, he empha
364 Prophets and Kings
sized the teachings of the
Mosaic law and showed
how these might bring the
highest spiritual blessing
to the nation and to every individual heart. “Ask
for the old paths, where
is the good way, and walk
therein,” he pleaded, “and
ye shall fnd rest for your
souls.” Jeremiah 6:16.

တစ်ခါသော် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်အရ ပရောဖက်သည် မြို့၏ အဓိကဝင်ပေါက်တစ်ခုတွင် ရပ်လျက် ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာစောင့်ထိန်းခြင်း၏ အရေးကြီးပုံကို တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့သားများသည် ဥပုသ်နေ့၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုကို လျစ်လျူရှုမည့် အန္တရာယ်ရှိနေပြီး၊ ထိုနေ့တွင် မိမိတို့၏ လောကီအလုပ်များကို မလုပ်ဆောင်ရန် ပြင်းထန်စွာ သတိပေးခြင်းခံရသည်။ နာခံမှုအပေါ်မူတည်၍ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ဂတိပေးခဲ့သည်။ “သင်တို့သည် ငါ့စကားကို စေ့စေ့နားထောင်၍ ... ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစေလျက်၊ ထိုနေ့၌ အဘယ်အလုပ်ကိုမျှ မလုပ်ဘဲ နေလျှင်၊ ဒါဝိဒ်မင်း၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်သော ရှင်ဘုရင်တို့နှင့် မင်းညီမင်းသားတို့သည် ရထားစီးလျက်၊ မြင်းစီးလျက်၊ ယုဒလူ၊ ယေရုရှလင်မြို့သားတို့နှင့်တကွ ဤမြို့တံခါးထဲသို့ ဝင်ကြလိမ့်မည်။ ဤမြို့သည်လည်း အစဉ်အမြဲ တည်လိမ့်မည်” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ (ယေရမိ ၁၇:၂၄၊ ၂၅)။

On one occasion, by command
of the Lord, the prophet
took his position at one of
the principal entrances to
the city and there urged
the importance of keeping
holy the Sabbath day. The
inhabitants of Jerusalem
were in danger of losing
sight of the sanctity of the
Sabbath, and they were
solemnly warned against
following their secular pursuits on that day. A blessing was promised on condition of obedience. “If
ye diligently hearken unto
Me,” the Lord declared,
and “hallow the Sabbath
day, to do no work therein;
then shall there enter into
the gates of this city kings
and princes sitting upon
the throne of David, riding
in chariots and on horses,
they, and their princes, the
Jeremiah 365
men of Judah, and the
inhabitants of Jerusalem:
and this city shall remain
forever.” Jeremiah 17:24,
25.

သစ္စာရှိမှုအတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးသော ဤကြီးပွားချမ်းသာခြင်း ကတိတော်နှင့်အတူ၊ အကယ်၍ လူမျိုးတော်သည် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တရားအပေါ် သစ္စာမဲ့ခဲ့ပါက မြို့အပေါ် ကျရောက်မည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ပါ ပူးတွဲပါရှိသည်။ အကယ်၍ ဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို နာခံရန်နှင့် ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစေရန် တိုက်တွန်းချက်များကို နားမထောင်ခဲ့ပါက၊ မြို့နှင့် နန်းတော်များသည် မီးဖြင့် လုံးဝဖျက်ဆီးခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။

This promise of prosperity as
the reward of allegiance
was accompanied by a
prophecy of the terrible
judgments that would befall the city should its inhabitants prove disloyal to
God and His law. If the admonitions to obey the Lord [412]
God of their fathers and
to hallow His Sabbath day
were not heeded, the city
and its palaces would be utterly destroyed by fre.

ဤသို့ဖြင့် ပရောဖက်သည် ပညတ်ကျမ်းတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသော မှန်ကန်သော အသက်ရှင်ခြင်းဆိုင်ရာ ခိုင်မာသည့် အခြေခံမူများဘက်မှ ရပ်တည်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယုဒပြည်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော အခြေအနေများမှာ အပြတ်အသတ် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး လုပ်ဆောင်မှသာ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အပြောင်းအလဲကို ဆောင်ကြဉ်းနိုင်မည့် အနေအထား ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နောင်တမရသော သူတို့အတွက် အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးစားခဲ့သည်။ “သင်တို့၏ မြေရိုင်းကို ထွန်ကြလော့။ ဆူးပင်တို့တွင် မျိုးစေ့ကို မကြဲကြနှင့်။” “အို ယေရုရှလင်၊ သင်သည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်အံ့သောငှါ သင်၏စိတ်နှလုံးထဲက ဒုစရိုက်ကို ဆေးကြောလော့” ဟု သူက တောင်းပန်ခဲ့သည်။ (ယေရမိ ၄:၃၊ ၁၄)။

Thus the prophet stood frmly
for the sound principles
of right living so clearly
outlined in the book of
the law. But the conditions prevailing in the
land of Judah were such
that only by the most decided measures could a
change for the better be
brought about; therefore
he labored most earnestly
in behalf of the impenitent. “Break up your fallow
ground,” he pleaded, “and
sow not among thorns.”
“O Jerusalem, wash thine
366 Prophets and Kings
heart from wickedness,
that thou mayest be saved.”
Jeremiah 4:3, 14.

သို့သော် လူအများစုသည် နောင်တရရန်နှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် ခေါ်ယူမှုကို နားမထောင်ခဲ့ကြပေ။ သူတော်စင် ယောရှိမင်းကြီး ကွယ်လွန်ပြီးနောက်၊ လူမျိုးကို အုပ်ချုပ်သူများသည် မိမိတို့၏ တာဝန်အပေါ် သစ္စာမဲ့ခဲ့ကြပြီး လူအများကို လမ်းမှားသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ အီဂျစ်ဘုရင်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် နန်းချခံရသော ယေဟောခတ်၏နောက်တွင် ယောရှိမင်းကြီး၏ သားကြီး ယေဟောယကိမ် နန်းတက်လာသည်။ ယေဟောယကိမ် နန်းစံချိန်မှစ၍ ယေရမိသည် မိမိချစ်မြတ်နိုးသော ပြည်တော်ကို ပျက်စီးခြင်းမှလည်းကောင်း၊ လူမျိုးတော်ကို သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံရခြင်းမှလည်းကောင်း ကယ်တင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် နည်းပါးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် နိုင်ငံတော်ကို အလုံးစုံပျက်စီးခြင်းက ခြိမ်းခြောက်နေစဉ်တွင် သူသည် ဆိတ်ဆိတ်မနေခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိသူများကို မှန်ကန်သောအရာ၌ ဆက်လက်တည်ကြည်ရန် အားပေးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အပြစ်သားများကိုလည်း ဖြစ်နိုင်လျှင် ဒုစရိုက်မှ ပြန်လှည့်လာအောင် စည်းရုံးရမည်ဖြစ်သည်။

But by the great mass of the people the call to repentance
and reformation was unheeded. Since the death
of good King Josiah, those
who ruled the nation had
been proving untrue to
their trust and had been
leading many astray. Jehoahaz, deposed by the interference of the king of
Egypt, had been followed
by Jehoiakim, an older son
of Josiah. From the beginning of Jehoiakim’s reign,
Jeremiah had little hope
of saving his beloved land
from destruction and the
people from captivity. Yet
he was not permitted to
remain silent while utter
ruin threatened the kingdom. Those who had remained loyal to God must
be encouraged to persevere
in rightdoing, and sinners
must, if possible, be induced to turn from iniquity.
The crisis demanded a public and far-reaching effort.

ထိုအကျပ်အတည်းအချိန်ကာလသည် လူအများသိရှိပြီး ကျယ်ပြန့်သော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတစ်ခုကို လိုအပ်နေသည်။ ယေရမိအား ထာဝရဘုရားက ဗိမာန်တော်၏ ဝင်းထဲတွင် ရပ်၍ ယုဒပြည်မှ ဝင်ထွက်သွားလာသော လူအပေါင်းတို့အား စကားပြောရန် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဇိအုန်မြို့ရှိ အပြစ်သားများသည် နားထောင်ပြီး မိမိတို့၏ မကောင်းသောလမ်းမှ ပြန်လှည့်လာရန် အခွင့်အရေး အပြည့်အဝရရှိစေရန်အတွက်၊ ပေးထားသော သတင်းစကားများထဲမှ စကားတစ်လုံးမျှ မချန်ဘဲ ပြောကြားရမည်ဖြစ်သည်။

Jeremiah was commanded
by the Lord to stand in
the court of the temple and
Jeremiah 367
speak to all the people of
Judah who might pass in
and out. From the messages given him he must
diminish not a word, that
sinners in Zion might have
the fullest possible oppor- [413]
tunity to hearken and to
turn from their evil ways.

ပရောဖက်သည် နာခံခဲ့သည်။ သူသည် ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်တံခါးဝတွင် ရပ်လျက် သတိပေးခြင်းနှင့် တောင်းပန်ခြင်းစကားကို မြွက်ဆိုခဲ့သည်။ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် သူက ဤသို့ ကြေညာခဲ့သည် -

The prophet obeyed; he stood
in the gate of the Lord’s
house and there lifted his
voice in warning and entreaty. Under the inspiration of the Almighty he declared:

“ထာဝရဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်းငှါ ဤတံခါးတို့ဖြင့် ဝင်သော ယုဒလူအပေါင်းတို့၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ကြလော့။ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်တို့၏ လမ်းခရီးနှင့် အကျင့်တို့ကို ပြုပြင်ကြလော့။ သို့ပြုလျှင် ဤအရပ်၌ သင်တို့ကို ငါနေစေမည်။ ဤသည်ကား ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်၊ ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်၊ ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော မမှန်သောစကားကို မကိုးစားကြနှင့်။ သင်တို့သည် မိမိတို့လမ်းခရီးနှင့် အကျင့်တို့ကို အကယ်စင်စစ် ပြုပြင်လျှင်လည်းကောင်း၊ အိမ်နီးချင်းချင်းတို့၌ တရားသဖြင့် အကယ်စင်စစ် စီရင်လျှင်လည်းကောင်း၊ တစ်ပါးအမျိုးသား၊ မိဘမရှိသောသူ၊ မုဆိုးမတို့ကို မညှဉ်းဆဲလျှင်လည်းကောင်း၊ ဤအရပ်၌ အပြစ်မရှိသောသူ၏ အသွေးကို မသွန်းလျှင်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့အကျိုးကို ဖျက်ဆီး၍ အခြားသောဘုရားတို့နောက်သို့ မလိုက်လျှင်လည်းကောင်း၊ ရှေးကာလ၌ သင်တို့ဘိုးဘေးတို့အား ငါပေးသောပြည်၊ ဤအရပ်၌ သင်တို့ကို အစဉ်အမြဲ ငါနေစေမည်။” (ယေရမိ ၇:၂-၇)။

“Hear the word of the Lord, all
ye of Judah, that enter in
at these gates to worship
the Lord. Thus saith the
Lord of hosts, the God of
Israel, Amend your ways
and your doings, and I will
cause you to dwell in this
place. Trust ye not in lying
words, saying, The temple
of the Lord, The temple of
the Lord, The temple of
the Lord, are these. For if
ye thoroughly amend your
ways and your doings; if ye
thoroughly execute judgment between a man and
his neighbor; if ye oppress
not the stranger, the fatherless, and the widow, and
368 Prophets and Kings
shed not innocent blood in
this place, neither walk after other gods to your hurt:
then will I cause you to
dwell in this place, in the
land that I gave to your
fathers, forever and ever.”
Jeremiah 7:2-7.

ဘုရားသခင်သည် ဆုံးမပဲ့ပြင်ရန် ဝန်လေးကြောင်းကို ဤနေရာတွင် ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ကိုယ်တော်သည် နောင်တမရသောသူတို့ကို တောင်းပန်နိုင်ရန် တရားစီရင်ခြင်းကို ဆိုင်းငံ့ထားတော်မူ၏။ မြေကြီးပေါ်တွင် “ကရုဏာ၊ တရားသဖြင့် စီရင်ခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း” ကို ပြုတော်မူသော အရှင်သည် လမ်းမှားရောက်နေသော မိမိ၏သားသမီးများအတွက် နှလုံးမသာမယာဖြစ်ကာ၊ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် သူတို့အား ထာဝရအသက်လမ်းကို သင်ကြားပေးရန် ကြိုးစားတော်မူသည်။ (ယေရမိ ၉:၂၄)။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် တစ်ဆူတည်းသော စစ်မှန်ပြီး အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုနိုင်ကြရန် သူတို့ကို ကျွန်ခံရာမှ ထုတ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုထဲတွင် ကြာမြင့်စွာ လည်ပတ်နေခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ သတိပေးချက်များကို လျစ်လျူရှုခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင် တရားစီရင်ခြင်းကို ဆိုင်းငံ့ထားပြီး နောင်တရရန် နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုကြောင်း ကြေညာတော်မူသည်။ အမှန်တကယ် စိတ်နှလုံး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုဖြင့်သာ ရောက်လုနီးသော ပျက်စီးခြင်းဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟူသောအချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြတော်မူသည်။ ဗိမာန်တော်နှင့် ၎င်း၏ဝတ်ပြုမှုများကို ကိုးစားနေခြင်းသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် အခမ်းအနားများသည် အပြစ်အတွက် ဖြေဖျောက်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးဖြစ်သည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောဆိုနေကြသော်လည်း၊ စိတ်နှလုံးနှင့် အသက်တာ၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုသာလျှင် ဆက်လက်ကျူးလွန်နေသော အပြစ်၏ မလွဲမသွေ ခံရမည့်ရလဒ်မှ ကယ်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

The unwillingness of the Lord
to chastise is here vividly
shown. He stays His
judgments that He may
plead with the impenitent.
He who exercises “lovingkindness, judgment, and
righteousness, in the earth”
yearns over His erring children; in every way possible He seeks to teach
them the way of life everlasting. Jeremiah 9:24.
He had brought the Israelites out of bondage that
they might serve Him, the
only true and living God.
Though they had wandered
long in idolatry and had
slighted His warnings, yet
He now declares His willingness to defer chastisement and grant yet another opportunity for repentance. He makes plain
the fact that only by the
most thorough heart refor-
[414] mation could the impending doom be averted. In
Jeremiah 369
vain would be the trust they
might place in the temple
and its services. Rites and
ceremonies could not atone
for sin. Notwithstanding
their claim to be the chosen
people of God, reformation
of heart and of the life practice alone could save them
from the inevitable result
of continued transgression.

ထို့ကြောင့် “ယုဒမြို့တို့၌လည်းကောင်း၊ ယေရုရှလင်လမ်းတို့၌လည်းကောင်း” ယုဒလူမျိုးအတွက် ယေရမိ၏ သတင်းစကားမှာ သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ထာဝရဘုရား၏ ရှင်းလင်းသည့် ပညတ်ချက်များတည်းဟူသော “ဤပဋိညာဉ်တရားစကားကို နားထောင်၍ စောင့်ရှောက်ကြလော့” ဟူသောအချက်ဖြစ်သည်။ (ယေရမိ ၁၁:၆)။ ဤသတင်းစကားကိုပင် ယေဟောယကိမ် နန်းစံစက ဗိမာန်တော်ဝင်းအတွင်း ရပ်လျက် သူဟောပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

Thus it was that “in the cities of
Judah, and in the streets
of Jerusalem” the message of Jeremiah to Judah was, “Hear ye the
words of this covenant,”—
the plain precepts of Jehovah as recorded in the Sacred Scriptures,—“and do
them.” Jeremiah 11:6. And
this is the message he proclaimed as he stood in the
temple courts in the beginning of the reign of Jehoiakim.

အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာသည့်နေ့မှစ၍ ဣသရေလတို့၏ အတွေ့အကြုံကို အကျဉ်းချုပ် ပြန်လည်သုံးသပ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့နှင့် ထားရှိသော ပဋိညာဉ်မှာ “ငါ့စကားကို နားထောင်ကြလော့။ သို့ပြုလျှင် ငါသည် သင်တို့၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်မည်။ သင်တို့သည်လည်း ငါ၏လူဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ သင်တို့သည် ကောင်းစားခြင်းသို့ ရောက်အံ့သောငှါ၊ ငါမှာထားသမျှသော လမ်းသို့ လိုက်ကြလော့” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ (ယေရမိ ၇:၂၃၊ ၂၄)။ ဤပဋိညာဉ်ကို အရှက်မရှိ ထပ်တလဲလဲ ချိုးဖောက်ခဲ့ကြသည်။ ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးသည် “မိမိတို့၏ ဆိုးညစ်သော စိတ်နှလုံး၏ အကြံအစည်အတိုင်း လိုက်၍ နောက်သို့ဆုတ်ကြ၏၊ ရှေ့သို့ မတက်ကြ။”

Israel’s experience from the days
of the Exodus was briefly
reviewed. God’s covenant
with them had been, “Obey
My voice, and I will be
your God, and ye shall
be My people: and walk
ye in all the ways that
I have commanded you,
that it may be well unto
370 Prophets and Kings
you.” Shamelessly and repeatedly had this covenant
been broken. The chosen nation had “walked in
the counsels and in the
imagination of their evil
heart, and went backward,
and not forward.” Jeremiah
7:23, 24.

“ယေရုရှလင်မြို့သားတို့သည် အဘယ်ကြောင့် အစဉ်အမြဲ ဖောက်ပြန်ကြသနည်း” ဟု ထာဝရဘုရား မေးမြန်းတော်မူခဲ့သည်။ (ယေရမိ ၈:၅)။ ပရောဖက်၏ စကားအရ ဆိုလျှင် သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ စကားကို နားမထောင်ဘဲ ဆုံးမခြင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ (ယေရမိ ၅:၃ ကို ကြည့်ပါ)။ “သမ္မာတရားသည် ပျက်စီးလေပြီ၊ သူတို့နှုတ်ထဲက ပြတ်လေပြီ” ဟု သူက ညည်းတွားခဲ့သည်။ “မိုးကောင်းကင်၌ နေသော တောငန်းသည် မိမိအချိန်ကို သိ၏။ ချိုးငှက်၊ ဇီးကွက်၊ နှံပြည်စုတ်တို့သည် မိမိတို့လာရမည့်အချိန်ကို မှတ်ကြ၏။ ငါ၏လူမျိုးမူကား ထာဝရဘုရား၏ စီရင်တော်မူချက်ကို မသိကြ။” “ထိုသို့ပြုသောကြောင့် ငါသည် သူတို့ကို ဒဏ်မပေးဘဲ နေမည်လောဟု ထာဝရဘုရား မေးတော်မူ၏။ ဤသို့သော လူမျိုးအား ငါ့ဝိညာဉ်သည် အညှိုးမပြေဘဲ နေမည်လော။” (ယေရမိ ၇:၂၈၊ ၈:၇၊ ၉:၉)။

“Why,” the Lord inquired, “is
this people of Jerusalem
slidden back by a perpetual backsliding?” Jeremiah
8:5. In the language of the
prophet it was because they
had obeyed not the voice
of the Lord their God and
had refused to be corrected.
See Jeremiah 5:3. “Truth
is perished,” he mourned,
“and is cut off from their
mouth.” “The stork in the
heaven knoweth her appointed times; and the
turtle and the crane and
the swallow observe the
[415] time of their coming; but
My people know not the
judgment of the Lord.”
“Shall I not visit them for
these things? saith the
Lord: shall not My soul be
avenged on such a nation
as this?” Jeremiah 7:28;
8:7; Jeremiah 9:9.
Jeremiah 371

နက်ရှိုင်းစွာ စိတ်နှလုံးကို စစ်ဆေးရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။ ယောရှိမင်းကြီး အုပ်စိုးစဉ်က လူမျိုးတော်အတွက် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် စစ်ပွဲတွင် ကျဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ သူတို့အတွက် တောင်းပန်ပေးနိုင်သူ မရှိတော့ပေ။ လူမျိုးတော်၏ အပြစ်များသည် မည်မျှပင် ကြီးလေးသနည်းဆိုလျှင် တောင်းပန်ရန် အချိန်မှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ “မောရှေနှင့် ရှမွေလသည် ငါ့ရှေ့မှာ ရပ်သော်လည်း၊ ဤလူမျိုးကို ငါ့စိတ်မထောက်နိုင်။ ငါ့မျက်မှောက်မှ နှင်ထုတ်လော့၊ သူတို့သည် ထွက်သွားကြစေ။ အဘယ်သို့ သွားရမည်နည်းဟု သူတို့က မေးလျှင် သင်သည် သူတို့အား ပြောရမည်မှာ၊ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သေဘေးသို့ ရောက်ရသောသူသည် သေဘေးသို့၊ ထားဘေးသို့ ရောက်ရသောသူသည် ထားဘေးသို့၊ မွတ်သိပ်ခြင်းဘေးသို့ ရောက်ရသောသူသည် မွတ်သိပ်ခြင်းဘေးသို့၊ ဖမ်းဆီးခြင်းဘေးသို့ ရောက်ရသောသူသည် ဖမ်းဆီးခြင်းဘေးသို့ သွားရစေဟု ပြောလော့။” (ယေရမိ ၁၅:၁၊ ၂)။

The time had come for deep
heart searching. While
Josiah had been their ruler,
the people had had some
ground for hope. But no
longer could he intercede
in their behalf, for he had
fallen in battle. The sins
of the nation were such
that the time for intercession had all but passed
by. “Though Moses and
Samuel stood before Me,”
the Lord declared, “yet My
mind could not be toward
this people: cast them out
of My sight, and let them
go forth. And it shall
come to pass, if they say
unto thee, Whither shall
we go forth? then thou
shalt tell them. Thus saith
the Lord; Such as are for
death, to death; and such
as are for the sword, to the
sword; and such as are for
the famine, to the famine;
and such as are for the
captivity, to the captivity.”
Jeremiah 15:1, 2.

ဘုရားသခင် ယခုကမ်းလှမ်းနေသော ကရုဏာတော်ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည်၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း (၁၀၀) ကျော်က မြောက်ပိုင်း ဣသရေလနိုင်ငံအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော တရားစီရင်ခြင်းဘေးမျိုးကို နောင်တမရသော ဤလူမျိုးအပေါ်သို့ ကျရောက်စေလိမ့်မည်။ ယခုပေးသော သတင်းစကားမှာ - “သင်တို့သည် ငါ့စကားကို နားမထောင်၊ ငါပေးသော ငါ့တရားအတိုင်း မကျင့်၊ ငါသည် အစောကြီးထ၍ အထပ်ထပ် စေလွှတ်သော ငါ့ကျွန်ပရောဖက်တို့၏ စကားကို နားမထောင်ဘဲ နေလျှင်၊ ရှိလောမြို့ကို ငါပြုသကဲ့သို့ ဤဗိမာန်တော်ကို ငါပြုမည်။ ဤမြို့ကိုလည်း မြေကြီးပေါ်မှာရှိသော လူမျိုးအပေါင်းတို့၌ ကျိန်ဆဲရာ အကြောင်းဖြစ်စေမည်။” (ယေရမိ ၂၆:၄-၆)။

A refusal to heed the invitation
of mercy that God was
now offering would bring
upon the impenitent nation
the judgments that had befallen the northern kingdom of Israel over a cen
372 Prophets and Kings
tury before. The message
to them now was: “If ye
will not hearken to Me,
to walk in My law, which
I have set before you, to
hearken to the words of
My servants the prophets,
whom I sent unto you, both
rising up early, and sending
them, but ye have not hearkened; then will I make
this house like Shiloh, and
will make this city a curse
to all the nations of the
earth.” Jeremiah 26:4-6.

ဗိမာန်တော်ဝင်းအတွင်း ယေရမိ၏ ဟောပြောချက်ကို နားထောင်နေကြသူများသည် ရှိလောမြို့အကြောင်းနှင့် ဧလိပုရောဟိတ်ကြီးလက်ထက်က ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ဣသရေလတို့ကို အောင်နိုင်ကာ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို သိမ်းယူသွားသည့် အချိန်အကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ကြသည်။

Those who stood in the temple
court listening to Jeremiah’s
discourse understood clearly
this reference to Shiloh,
[416] and to the time in the days
of Eli when the Philistines
had overcome Israel and
carried away the ark of the
testament.

ဧလိ၏အပြစ်မှာ သူ၏သားများသည် သန့်ရှင်းသောရာထူး၌ ရှိနေစဉ် ဒုစရိုက်ပြုနေခြင်းနှင့် ပြည်တော်အတွင်း ပျံ့နှံ့နေသော မကောင်းမှုများကို လျစ်လျူရှုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမကောင်းမှုများကို ပဲ့ပြင်ရန် သူပျက်ကွက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဣသရေလတို့အပေါ် ကြောက်မက်ဖွယ် ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်ခဲ့သည်။ သူ၏သားများသည် စစ်ပွဲတွင် ကျဆုံးခဲ့ရပြီး၊ ဧလိကိုယ်တိုင်လည်း အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကာ၊ ဘုရားသခင်၏ သေတ္တာတော်သည်လည်း ဣသရေလပြည်မှ ပါသွားခဲ့သည်။ လူပေါင်း (၃၀,၀၀၀) ခန့် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ အပြစ်ကို မတားဆီးဘဲ ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဣသရေလတို့သည် မိမိတို့ အပြစ်ပြုနေကြသော်လည်း၊ သေတ္တာတော်ရှိနေလျှင် ဖိလိတ္တိလူတို့ကို အောင်နိုင်မည်ဟု အချည်းနှီး ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနည်းတူစွာ ယေရမိလက်ထက်တွင်လည်း ယေရုရှလင်မြို့သားတို့သည် ဘုရားသခင် ခန့်ထားတော်မူသော ဗိမာန်တော် ဝတ်ပြုမှုများကို တိတိကျကျ စောင့်ထိန်းနေသရွေ့ သူတို့၏ ဆိုးညစ်သောအကျင့်များအတွက် တရားသဖြင့် အပြစ်ပေးခြင်းမှ ကင်းလွတ်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။

The sin of Eli had consisted in
passing lightly over the iniquity of his sons in sacred offce, and over the
evils prevailing throughout the land. His neglect
to correct these evils had
brought upon Israel a fearful calamity. His sons
had fallen in battle, Eli
himself had lost his life,
the ark of God had been
Jeremiah 373
taken from the land of Israel, thirty thousand of the
people had been slain—
and all because sin had
been allowed to flourish
unrebuked and unchecked.
Israel had vainly thought
that, notwithstanding their
sinful practices, the presence of the ark would ensure them victory over the
Philistines. In like manner, during the days of
Jeremiah, the inhabitants
of Judah were prone to believe that a strict observance of the divinely appointed services of the temple would preserve them
from a just punishment for
their wicked course.

ယနေ့ ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်တွင် တာဝန်ရှိသော ရာထူးများ၌ ရှိနေသူများအတွက် ဤအရာသည် မည်မျှကြီးမားသော သင်ခန်းစာဖြစ်သနည်း။ သမ္မာတရားကို ဂုဏ်ပျက်စေသော မှားယွင်းမှုများကို သစ္စာရှိစွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် မည်မျှလေးနက်သော သတိပေးချက်ဖြစ်သနည်း။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ထိန်းသိမ်းထားသူများဖြစ်သည်ဟု ဆိုနေသူတို့သည် ပညတ်တော်ကို အပြင်ပန်းအားဖြင့် ရိုသေပြရုံဖြင့် ဘုရားသခင်၏ တရားသဖြင့် စီရင်ခြင်းမှ ကင်းလွတ်မည်ဟု မိမိကိုယ်ကို မလှည့်စားကြပါစေနှင့်။ မကောင်းမှုအတွက် အပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းကို မငြင်းပယ်ကြပါစေနှင့်။ အသင်းတော်အတွင်းရှိ မကောင်းမှုများကို သန့်စင်ရန် ကြိုးစားနေသော ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်များကို အလွန်အကျွံ စိတ်အားထက်သန်သူများဟု မစွပ်စွဲကြပါစေနှင့်။ အပြစ်ကိုမုန်းတီးသော ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ပညတ်ကို စောင့်ရှောက်သည်ဟု ဆိုသူတို့အား ဒုစရိုက်အပေါင်းမှ လွတ်ကင်းရန် ခေါ်ယူနေပါသည်။ နောင်တမရဘဲ စိတ်ပါလက်ပါ နာခံရန် ပျက်ကွက်ခြင်းသည် ရှေးဣသရေလတို့ ခံစားခဲ့ရသကဲ့သို့ပင် ယနေ့ခေတ် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးတို့အပေါ်တွင်လည်း ပြင်းထန်သော နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကို ဆောင်ကြဉ်းလာမည်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရား၏ တရားစီရင်ခြင်းကို နောက်ထပ် ဆိုင်းငံ့မထားနိုင်သော အကန့်အသတ်တစ်ခု ရှိပါသည်။ ယေရမိလက်ထက်က ယေရုရှလင်မြို့၏ ပျက်စီးခြင်းသည် ယနေ့ခေတ် ဣသရေလ (ဘုရားသခင်၏လူမျိုး) တို့အတွက် လေးနက်သော သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရွေးချယ်ထားသော စေတမန်များမှတစ်ဆင့် ပေးအပ်သော တိုက်တွန်းချက်များနှင့် သတိပေးချက်များကို လျစ်လျူရှုပါက အပြစ်ဒဏ်မှ ကင်းလွတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

What a lesson is this to men holding positions of responsibility today in the church
of God! What a solemn
warning to deal faithfully
with wrongs that bring dishonor to the cause of truth!
Let none who claim to be
the depositaries of God’s
law flatter themselves that
the regard they may outwardly show toward the
commandments will preserve them from the exercise of divine justice. Let
none refuse to be reproved
374 Prophets and Kings
for evil, nor charge the servants of God with being
too zealous in endeavoring to cleanse the camp
from evil-doing. A sin-hating God calls upon those
who claim to keep His
law to depart from all iniquity. A neglect to repent
and to render willing obedience will bring upon men
and women today as serious consequences as came
[417] upon ancient Israel. There
is a limit beyond which the
judgments of Jehovah can
no longer be delayed. The
desolation of Jerusalem in
the days of Jeremiah is a
solemn warning to modern Israel, that the counsels and admonitions given
them through chosen instrumentalities cannot be
disregarded with impunity.

ယေရမိ၏ သတင်းစကားသည် ပုရောဟိတ်များနှင့် လူအများ၏ ရန်ငြိုးကို နှိုးဆွခဲ့သည်။ သူတို့သည် အော်ဟစ်ဆဲဆိုလျက် - “ဤအိမ်တော်သည် ရှိလောမြို့ကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဤမြို့သည်လည်း လူမနေဘဲ ဆိတ်ညံလိမ့်မည်ဟု ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို အမှီပြု၍ အဘယ်ကြောင့် ပရောဖက်ပြုသနည်း” ဟု ပြောဆိုကြပြီး လူအပေါင်းတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်တွင် ယေရမိကို ဝိုင်းထားကြလေသည်။ (ယေရမိ ၂၆:၉)။ ပုရောဟိတ်များ၊ ပရောဖက်အတုအယောင်များနှင့် လူအပေါင်းတို့သည် ချိုသာသောစကား သို့မဟုတ် လှည့်စားသောစကားများကို မပြောဆိုသော ယေရမိအပေါ် အမျက်ဒေါသ ထွက်ခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားသည် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းခံရပြီး ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်သည် အသတ်ခံရရန် ခြိမ်းခြောက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

Jeremiah’s message to priests and
people aroused the antagonism of many. With boisterous denunciation they
cried out, “Why hast thou
prophesied in the name
of the Lord, saying, This
house shall be like Shiloh,
and this city shall be desolate without an inhabitant?
And all the people were
gathered against Jeremiah
Jeremiah 375
in the house of the Lord.”
Jeremiah 26:9. Priests,
false prophets, and people turned in wrath upon
him who would not speak
to them smooth things or
prophesy deceit. Thus
was the message of God
despised, and His servant
threatened with death.

ယေရမိ၏ စကားများကို ယုဒမင်းညီမင်းသားများ ကြားသိသောအခါ၊ နန်းတော်မှ ဗိမာန်တော်သို့ အဖြစ်မှန်ကို သိရှိရန် အမြန်လာခဲ့ကြသည်။ “ထိုအခါ ပုရောဟိတ်များနှင့် ပရောဖက်တို့က၊ ဤသူသည် အသေခံထိုက်သောသူ ဖြစ်ပါ၏။ သင်တို့ကိုယ်တိုင် ကြားရသည့်အတိုင်း ဤမြို့တစ်ဖက်၌ ပရောဖက်ပြုပါပြီဟု မင်းညီမင်းသားများနှင့် လူအပေါင်းတို့အား ပြောဆိုကြ၏။” (အငယ် ၁၁)။ သို့သော် ယေရမိသည် မင်းညီမင်းသားများနှင့် လူအများရှေ့တွင် ရဲရင့်စွာ ရပ်တည်လျက် ဤသို့ ကြေညာခဲ့သည် - “သင်တို့ကြားရသမျှသော စကားတို့နှင့်အညီ ဤအိမ်တော်နှင့် ဤမြို့တစ်ဖက်၌ ပရောဖက်ပြုစေခြင်းငှါ ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်တော်မူပြီ။ သို့ဖြစ်၍ ယခုပင် သင်တို့၏ လမ်းခရီးနှင့် အကျင့်တို့ကို ပြုပြင်၍ သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ စကားတော်ကို နားထောင်ကြလော့။ သို့ပြုလျှင် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့အပေါ်၌ စီရင်မည်ဟု မိန့်တော်မူသော ဘေးအန္တရာယ်ကို နောင်တရတော်မူလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်မူကား သင်တို့လက်၌ ရှိပါ၏။ သင်တို့စိတ်၌ လျောက်ပတ်သည်ဟု ထင်သည့်အတိုင်း ပြုကြလော့။ သို့သော်လည်း သင်တို့သည် ကျွန်ုပ်ကို သတ်လျှင်၊ အပြစ်မရှိသောသူ၏ အသွေးကို မိမိတို့အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ဤမြို့နှင့် မြို့သားတို့အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ အကယ်စင်စစ် ရောက်စေကြလိမ့်မည်ဟု သိမှတ်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ဤစကားအလုံးစုံတို့ကို သင်တို့အား ပြောစေခြင်းငှါ ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်ကို သင်တို့ထံသို့ အကယ်စင်စစ် စေလွှတ်တော်မူပြီ။” (အငယ် ၁၂-၁၅)။

Tidings of the words of Jeremiah
were carried to the princes
of Judah, and they hastened from the palace of
the king to the temple, to
learn for themselves the
truth of the matter. “Then
spake the priests and the
prophets unto the princes
and to all the people, saying, This man is worthy
to die; for he hath prophesied against this city, as ye
have heard with your ears.”
Verse 11. But Jeremiah
stood boldly before the
princes and the people,
declaring: “The Lord sent
me to prophesy against
this house and against this
city all the words that ye
have heard. Therefore now
amend your ways and your
doings, and obey the voice
of the Lord your God; and
the Lord will repent Him of
the evil that He hath pro
376 Prophets and Kings
nounced against you. As
for me, behold, I am in
your hand: do with me
as seemeth good and meet
[418] unto you. But know ye for
certain, that if ye put me to
death, ye shall surely bring
innocent blood upon yourselves, and upon this city,
and upon the inhabitants
thereof: for of a truth the
Lord hath sent me unto you
to speak all these words in
your ears.” Verses 12-15.

အကယ်၍ ပရောဖက်သည် အာဏာရှိသူများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့ပါက၊ သူ၏ သတင်းစကားသည် ထိရောက်မှု ရှိတော့မည်မဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင်လည်း အသက်ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ လေးနက်သော သတိပေးချက်ကို ရဲရင့်စွာ ပြောကြားခဲ့ခြင်းက လူတို့၏ လေးစားမှုကို ရရှိစေခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလ မင်းညီမင်းသားများက သူ့ဘက်မှ ရပ်တည်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပုရောဟိတ်များနှင့် ပရောဖက်အတုအယောင်များကို ထိုသို့ အစွန်းရောက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်းသည် မည်မျှ ပညာမဲ့ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့ကြပြီး၊ ထိုစကားများသည် လူတို့၏စိတ်ကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ အမှုတော်ဆောင်အတွက် ကာကွယ်ပေးမည့်သူများကို ပေါ်ပေါက်စေခဲ့သည်။

Had the prophet been intimidated
by the threatening attitude
of those high in authority,
his message would have
been without effect, and
he would have lost his life;
but the courage with which
he delivered the solemn
warning commanded the
respect of the people and
turned the princes of Israel
in his favor. They reasoned
with the priests and false
prophets, showing them
how unwise would be the
extreme measures they advocated, and their words
produced a reaction in the
minds of the people. Thus
God raised up defenders
for His servant.
Jeremiah 377

လူကြီးများကလည်း ယေရမိ၏ ကံကြမ္မာနှင့်ပတ်သက်၍ ပုရောဟိတ်များ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို ဟောပြောခဲ့သော မိက္ခာ၏ ဖြစ်ရပ်ကို ကိုးကားခဲ့ကြသည်။ မိက္ခာက “ဇိအုန်တောင်သည် လယ်ကွက်ကဲ့သို့ ထွန်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ ယေရုရှလင်မြို့သည် အမှိုက်ပုံဖြစ်လိမ့်မည်။ ဗိမာန်တော်တည်သော တောင်သည်လည်း တောတောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ထိုအခါ “ယုဒရှင်ဘုရင် ဟေဇကိမင်းနှင့် ယုဒလူအပေါင်းတို့သည် ထိုသူကို သတ်ကြသလော။ မင်းကြီးသည် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့၍ တောင်းပန်သဖြင့်၊ ထာဝရဘုရားသည် ထိုသူတို့အပေါ်၌ စီရင်မည်ဟု မိန့်တော်မူသော ဘေးအန္တရာယ်ကို နောင်တရတော်မူသည်မဟုတ်လော။ သို့ဖြစ်၍ ငါတို့သည် ကိုယ်အသက်ကို အလွန်ထိခိုက်စေခြင်းငှါ ပြုမိကြလိမ့်မည်” ဟု သူတို့က မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ကြသည်။ (အငယ် ၁၈၊ ၁၉)။

The elders also united in protesting against the decision of
the priests regarding the
fate of Jeremiah. They
cited the case of Micah,
who had prophesied judgments upon Jerusalem,
saying, “Zion shall be
plowed like a feld, and
Jerusalem shall become
heaps, and the mountain
of the house as the high
places of a forest.” And
they asked: “Did Hezekiah
king of Judah and all Judah put him at all to death?
did he not fear the Lord,
and besought the Lord,
and the Lord repented
Him of the evil which
He had pronounced against
them? Thus might we procure great evil against our
souls.” Verses 18, 19.

ဤသြဇာရှိသူများ၏ တောင်းပန်ချက်ကြောင့် ပရောဖက်၏အသက်သည် ချမ်းသာရခဲ့သည်။ သို့သော် ပုရောဟိတ်များနှင့် ပရောဖက်အတုအယောင်များစွာတို့မှာမူ ယေရမိပြောကြားခဲ့သော အပြစ်ကို ဖော်ထုတ်သည့် သမ္မာတရားကို မခံနိုင်ကြသဖြင့်၊ သူ့ကို နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှုဖြင့် စွပ်စွဲကာ သတ်ပစ်ချင်ကြဆဲ ဖြစ်သည်။

Through the pleading of these men
of influence the prophet’s
life was spared, although
many of the priests and
false prophets, unable to
endure the condemning
truths he uttered, would [419]
gladly have seen him put
to death on the plea of sedition.

ခေါ်ယူခြင်းခံရသည့်နေ့မှစ၍ အမှုတော်ပြီးဆုံးသည်အထိ ယေရမိသည် ယုဒပြည်ရှေ့တွင် လူတို့၏ အမျက်ဒေါသ မလွှမ်းမိုးနိုင်သော “ရဲတိုက်နှင့် ခံတပ်” ကဲ့သို့ ရပ်တည်ခဲ့သည်။ “သူတို့သည် သင့်ကို တိုက်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း မနိုင်ကြ။ သင့်ကို ကယ်တင်ခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ ကယ်လွှတ်ခြင်းငှါလည်းကောင်း ငါသည် သင်နှင့်အတူရှိသည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ဆိုးညစ်သောသူတို့လက်မှ သင့်ကို ငါကယ်လွှတ်မည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်သောသူတို့လက်မှ သင့်ကို ငါရွေးမည်” ဟု ဘုရားသခင်သည် မိမိအမှုတော်ဆောင်အား ကြိုတင်သတိပေးခဲ့သည်။ (ယေရမိ ၆:၂၇၊ ၁၅:၂၀၊ ၂၁)။

From the day of his call to
the close of his ministry,
378 Prophets and Kings
Jeremiah stood before Judah as “a tower and a
fortress” against which the
wrath of man could not
prevail. “They shall fght
against thee,” the Lord
had forewarned His servant, “but they shall not
prevail against thee: for I
am with thee to save thee
and to deliver thee, saith
the Lord. And I will deliver thee out of the hand
of the wicked, and I will redeem thee out of the hand
of the terrible.” Jeremiah
6:27; 15:20, 21.

ပင်ကိုသဘောအရ ကြောက်တတ်ပြီး ရှက်တတ်သော ယေရမိသည် မိမိချစ်မြတ်နိုးသော လူမျိုးတော်၏ နောင်တမရဘဲ ဆက်လက်အပြစ်ပြုနေမှုကို မမြင်တွေ့လိုတော့ဘဲ ငြိမ်သက်အေးချမ်းသော အနားယူဘဝကိုသာ တောင့်တခဲ့သည်။ အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျက်စီးမှုများအတွက် သူ၏နှလုံးသားသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဖြင့် ကြေကွဲခဲ့ရသည်။ “ငါ့လူမျိုး၏ သမီးသည် အသတ်ခံရသောကြောင့်၊ ငါသည် နေ့ညမပြတ် ငိုကြွေးခြင်းငှါ၊ ငါ့ခေါင်းသည် ရေကန်ဖြစ်ပါစေသော။ ငါ့မျက်စိသည် မျက်ရည်စမ်းဖြစ်ပါစေသော။ ငါသည် ငါ့လူမျိုးကို စွန့်၍ သွားနိုင်အောင် တော၌ ခရီးသည်တည်းခိုရာ အရပ်ရှိပါစေသော” ဟု သူက ညည်းတွားခဲ့သည်။ (ယေရမိ ၉:၁၊ ၂)။

Naturally of a timid and shrinking disposition, Jeremiah
longed for the peace and
quiet of a life of retirement,
[420] where he need not witness the continued impenitence of his beloved nation. His heart was wrung
with anguish over the ruin
wrought by sin. “O that
my head were waters, and
mine eyes a fountain of
tears,” he mourned, “that I
might weep day and night
for the slain of the daughter of my people! O that
I had in the wilderness a
lodging place of wayfaring
men; that I might leave my
Jeremiah 379
people, and go from them.”
Jeremiah 9:1, 2.

သူသည် ပြင်းထန်သော ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်မှုများကို ခံခဲ့ရသည်။ သူ၏သတင်းစကားကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ သူ၏စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပျက်ရယ်ပြုသူတို့၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းမြားများသည် သူ၏ နုနယ်သော စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိုးနှက်ခဲ့သည်။ “ငါသည် ငါ့လူမျိုးအပေါင်းတို့၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံရ၍၊ တစ်နေ့လုံး သူတို့ သီချင်းဆိုစရာ ဖြစ်ရ၏။” “ငါသည် တစ်နေ့လုံး ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံရ၏။ လူတိုင်း ငါ့ကို ပြက်ရယ်ပြုကြ၏။” “ငါ့အဆွေခင်ပွန်းအပေါင်းတို့သည် ငါလဲခြင်းကို စောင့်ကြည့်လျက်၊ ‘သူသည် လှည့်စားခြင်းကို ခံရကောင်း ခံရလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ငါတို့သည် သူ့ကို နိုင်၍ ကလဲ့စားချေကြမည်’ ဟု ဆိုကြ၏။” (မြည်တမ်းစကား ၃:၁၄၊ ယေရမိ ၂၀:၇၊ ၁၀)။

Cruel were the mockings he was
called upon to endure. His
sensitive soul was pierced
through and through by the
arrows of derision hurled
at him by those who despised his messages and
made light of his burden
for their conversion. “I
was a derision to all my
people,” he declared, “and
their song all the day.” “I
am in derision daily, everyone mocketh me.” “All
my familiars watched for
my halting, saying, Peradventure he will be enticed,
and we shall prevail against
him, and we shall take our
revenge on him.” Lamentations 3:14; Jeremiah 20:7,
10.

သို့သော် သစ္စာရှိသော ပရောဖက်သည် ခံနိုင်ရည်ရှိရန် နေ့စဉ် ခွန်အားပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ “ထာဝရဘုရားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်သော သူရဲကဲ့သို့ ငါနှင့်အတူရှိတော်မူ၏။ သို့ဖြစ်၍ ငါ့ကို ညှဉ်းဆဲသောသူတို့သည် မနိုင်ဘဲ လဲကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် အမှုမအောင်သောကြောင့် အလွန်အရှက်ကွဲကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် အစဉ်မမေ့နိုင်သော အရှက်နှင့် ထာဝရအသရေပျက်ခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။” “ထာဝရဘုရားအား သီချင်းဆိုကြလော့။ ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြလော့။ အကြောင်းမူကား ဆင်းရဲသောသူ၏ အသက်ကို လူဆိုးတို့လက်မှ ကယ်လွှတ်တော်မူပြီ” ဟု သူက ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကြေညာခဲ့သည်။ (ယေရမိ ၂၀:၁၁၊ ၁၃)။

But the faithful prophet was
daily strengthened to endure. “The Lord is with me
as a mighty terrible One,”
he declared in faith; “therefore my persecutors shall
stumble, and they shall not
prevail: they shall be really
ashamed; for they shall
not prosper: their everlasting confusion shall never
be forgotten.” “Sing unto
380 Prophets and Kings
the Lord, praise ye the
Lord: for He hath delivered the soul of the poor
from the hand of evildoers.” Jeremiah 20:11, 13.

ယေရမိသည် လူငယ်ဘဝနှင့် အမှုတော်ဆောင်ကာလ နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများမှတစ်ဆင့် “လူသည် မိမိသွားရာလမ်းကို မိမိအလိုအလျောက် မစီရင်နိုင်။ မိမိခြေလှမ်းတို့ကို မိမိအလိုအလျောက် မညွှန်ကြားနိုင်” ဟူသော သင်ခန်းစာကို သင်ယူခဲ့ရသည်။ သူသည် ဤသို့ ဆုတောင်းရန် သင်ယူခဲ့သည် - “အို ထာဝရဘုရား၊ ကျွန်ုပ်ကို ဆုံးမတော်မူပါ။ သို့သော်လည်း ကျွန်ုပ်ကို သုဉ်းဖျက်တော်မမူစေခြင်းငှါ၊ အမျက်တော်ထွက်၍ မဟုတ်၊ တရားသဖြင့် ဆုံးမတော်မူပါ။” (ယေရမိ ၁၀:၂၃၊ ၂၄)။

The experiences through which
Jeremiah passed in the
days of his youth and also
in the later years of his
ministry, taught him the
lesson that “the way of
[421] man is not in himself: it
is not in man that walketh
to direct his steps.” He
learned to pray, “O Lord,
correct me, but with judgment; not in Thine anger,
lest Thou bring me to nothing.” Jeremiah 10:23, 24.

ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းတည်းဟူသော ခွက်ကိုသောက်ရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရသောအခါ၌လည်းကောင်း၊ မိမိ၏ဆင်းရဲဒုက္ခအတွင်း၌ “ငါ၏ခွန်အားနှင့် ထာဝရဘုရားကို မျှော်လင့်သောစိတ်သည် ပျက်စီးလေပြီ” ဟု ပြောဆိုရန် စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်းခံရသောအခါ၌လည်းကောင်း၊ သူသည် မိမိအတွက် ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်ကြည့်ရှုတော်မူခြင်းများကို ပြန်လည်အောက်မေ့လျက် “ငါတို့သည် ဆုံးရှုံးခြင်းသို့မရောက်ဘဲ ကျန်ကြွင်းရသည်မှာ ထာဝရဘုရား၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ထိုကရုဏာတော်သည် မကုန်နိုင်။ နံနက်တိုင်း အသစ်ဖြစ်၏။ သစ္စာတော်သည် အလွန်ကြီးလှ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ငါ့အဖို့ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်ကို ငါမျှော်လင့်မည်ဟု ငါ့ဝိညာဉ်ဆို၏။ ထာဝရဘုရားကို ငံ့လင့်သောသူ၊ ကိုယ်တော်ကို ရှာသောသူတို့အား ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းမြတ်တော်မူ၏။ ထာဝရဘုရား၏ ကယ်တင်ခြင်းတော်ကို မြော်လင့်၍ ငြိမ်ဝပ်စွာစောင့်နေခြင်းသည် ကောင်း၏” ဟု အောင်ပွဲခံသောစကားဖြင့် မြွက်ဆိုခဲ့သည်။ ယေရမိ အခန်းကြီး ၃၈။ မြည်တမ်းစကား အခန်းကြီး ၃၊ အငယ် ၁၈၊ ၂၂-၂၆။

When called to drink of the cup of
tribulation and sorrow, and
when tempted in his misery to say, “My strength
and my hope is perished
from the Lord,” he recalled the providences of
God in his behalf and triumphantly exclaimed, “It
is of the Lord’s mercies
that we are not consumed,
because His compassions
fail not. They are new
every morning: great is
Thy faithfulness. The Lord
is my portion, saith my
soul; therefore will I hope
Jeremiah 381
in Him. The Lord is
good unto them that wait
for Him, to the soul that
seeketh Him. It is good
that a man should both
hope and quietly wait for
the salvation of the Lord.”
Lamentations 3:18, 22-26.