Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း (၃၃) — ပညတ်ကျမ်းစာစောင်

ဗာဗုလုန်ပြည်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံရမည့်အကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပရောဖက်များ၏ သတင်းစကားများက ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော တိတ်ဆိတ်သော်လည်း အားကောင်းသည့် လွှမ်းမိုးမှုများသည် ယောရှိမင်း နန်းစံ (၁၈) နှစ်မြောက်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုအတွက် လမ်းခင်းပေးခဲ့ပါသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် နေရာလွဲမှားပြီး ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာစောင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို လုံးဝမထင်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းဖြင့် ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး လေ့လာရာမှတစ်ဆင့်၊ ကျရောက်တော့မည့် တရားစီရင်ခြင်းများကို ခေတ္တမျှ ရွှေ့ဆိုင်းပေးနိုင်ခဲ့သော ဤပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါသည်။

[392] Chapter 33—The Book of the
Law
The silent yet powerful influences set in operation
by the messages of the prophets regarding
the Babylonian Captivity did much to prepare the way for a reformation that took
place in the eighteenth year of Josiah’s
reign. This reform movement, by which
threatened judgments were averted for a
season, was brought about in a wholly unexpected manner through the discovery
and study of a portion of Holy Scripture
that for many years had been strangely
misplaced and lost.

လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်တစ်ခုခန့်က၊ ဟေဇကိမင်း ကျင်းပခဲ့သော ပထမဆုံး ပသခါပွဲအတွင်း၌ သွန်သင်ပေးသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များက လူတို့အား ပညတ်ကျမ်းကို နေ့စဉ် လူအများရှေ့တွင် ဖတ်ပြရန် စီစဉ်ထားခဲ့ပါသည်။ တရားဟောရာကျမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော ပဋိညာဉ်ကျမ်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် မောရှေ၏ စီရင်ထုံးများကို လိုက်နာစောင့်ထိန်းခြင်းက ဟေဇကိမင်း၏ နန်းစံချိန်ကို အလွန်စည်ပင်ဝပြောစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် မနာရှေမင်းသည် ဤစီရင်ထုံးများကို ပယ်ရှားဝံ့ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ နန်းစံချိန်အတွင်း၌ ဗိမာန်တော်ရှိ ပညတ်ကျမ်းမိတ္တူသည် ပေါ့ဆစွာ လစ်လျူရှုမှုကြောင့် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် လူတို့သည် ယင်း၏ သွန်သင်ချက်များကို မရရှိဘဲ နေခဲ့ကြရပါသည်။

Nearly a century before, during the frst Passover
celebrated by Hezekiah, provision had
been made for the daily public reading
of the book of the law to the people by
teaching priests. It was the observance
of the statutes recorded by Moses, especially those given in the book of the
covenant, which forms a part of Deuteronomy, that had made the reign of Hezekiah
so prosperous. But Manasseh had dared
set aside these statutes; and during his
[393] reign the temple copy of the book of the
law, through careless neglect, had become
lost. Thus for many years the people generally were deprived of its instruction.

ယောရှိမင်း၏ အစီအစဉ်အရ သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ပုံကို ထိန်းသိမ်းရန် အကြီးစား ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ဟိလခိသည် ဗိမာန်တော်အတွင်း၌ ထိုနှစ်ရှည်လများ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော လက်ရေးမူကို တွေ့ရှိခဲ့ပါသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် တန်ဖိုးရှိသော ထိုကျမ်းစောင်ကို ပညာရှိစာရေးတော် ရှာဖန်ထံ အပ်နှံခဲ့ပြီး၊ ရှာဖန်က ၎င်းကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် တွေ့ရှိပုံအကြောင်းနှင့်အတူ ရှင်ဘုရင်ထံသို့ ယူဆောင်သွားခဲ့ပါသည်။

The long-lost manuscript was found in the temple by Hilkiah, the high priest, while the
338
Book of the Law 339
building was undergoing extensive repairs
in harmony with King Josiah’s plan for the
preservation of the sacred structure. The
high priest handed the precious volume to
Shaphan, a learned scribe, who read it and
then took it to the king with the story of
its discovery.

ရှေးဟောင်းလက်ရေးမူတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော တိုက်တွန်းချက်များနှင့် သတိပေးချက်များကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားရသောအခါ ယောရှိမင်းသည် အလွန်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ “အသက်နှင့် သေခြင်း၊ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာနှင့် ကျိန်ခြင်းမင်္ဂလာ” (တရားဟောရာ ၃၀:၁၉) တို့ကို မည်မျှအထိ ရှင်းလင်းစွာ ချပြထားခဲ့သည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ချီးမွမ်းခြင်းခံရသူများဖြစ်လာစေရန်နှင့် လူမျိုးတကာတို့အတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာဖြစ်စေရန် အသက်လမ်းကို ရွေးချယ်ဖို့ မည်မျှအကြိမ်ကြိမ် တိုက်တွန်းခံခဲ့ရသည်ကိုလည်းကောင်း သူ ယခင်က ယခုကဲ့သို့ အပြည့်အဝ သဘောမပေါက်ခဲ့ဖူးပါ။

Josiah was deeply stirred as he heard read for
the frst time the exhortations and warnings recorded in this ancient manuscript.
Never before had he realized so fully the
plainness with which God had set before
Israel “life and death, blessing and cursing” (Deuteronomy 30:19): and how repeatedly they had been urged to choose
the way of life, that they might become a
praise in the earth, a blessing to all nations.
“Be strong and of a good courage, fear not,
nor be afraid,” Israel had been exhorted
through Moses; “for the Lord thy God.

“အားယူ၍ ရဲရင့်ခြင်းရှိကြလော့၊ မကြောက်ကြနှင့်၊ ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိကြနှင့်” ဟု မောရှေမှတစ်ဆင့် ဣသရေလလူတို့ကို တိုက်တွန်းထားပါသည်။ “အကြောင်းမူကား၊ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သင်နှင့်အတူ ကြွတော်မူ၏။ သင့်ကို စွန့်တော်မမူ၊ ပစ်ထားတော်မမူ။” တရားဟောရာ ၃၁:၆။

He it is that doth go with thee; He will not
fail thee, not forsake thee.” Deuteronomy
31:6.

ထိုကျမ်းစောင်တွင် ကိုယ်တော့်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ကိုးစားသူများကို အဆုံးတိုင်အောင် ကယ်တင်လိုသော ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ပတ်သက်သည့် ကတိကဝတ်များ ပြည့်နှက်နေပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို အိဂျစ်ကျွန်ဘဝမှ ကယ်ထုတ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ သူတို့ကို ကတိထားရာပြည်၌ အခြေချစေရန်နှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ လူမျိုးတကာတို့၏ ထိပ်သီးတွင် ထားရှိရန် တန်ခိုးတော်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ပေးမည် ဖြစ်ပါသည်။

The book abounded in assurances of God’s willingness to save to the uttermost those who
should place their trust fully in Him. As
He had wrought in their deliverance from
Egyptian bondage, so would He work
mightily in establishing them in the Land
of Promise and in placing them at the head
of the nations of earth.

နာခံခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးထားသော အားပေးစကားများနှင့်အတူ မနာခံသူများအပေါ် ကျရောက်မည့် တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များလည်း ပါဝင်ပါသည်။ ရှင်ဘုရင်သည် မှုတ်သွင်းခံစကားတော်များကို ကြားရသောအခါ၊ ထိုဖော်ပြချက်များထဲတွင် မိမိနိုင်ငံ၌ အမှန်တကယ် ရှိနေသော အခြေအနေများနှင့် ဆင်တူနေသည်ကို သတိပြုမိခဲ့ပါသည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွဲသွားခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များနှင့် ဆက်စပ်၍၊ ဘေးဒုက္ခကျရောက်မည့်နေ့သည် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကုစားရာမရှိတော့မည့်အကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်ကို တွေ့ရသောအခါ သူသည် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပါသည်။ အသုံးအနှုန်းများမှာ ရှင်းလင်းလှသဖြင့် စကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မှားယွင်းရန် မရှိပါ။ ကျမ်းစောင်၏ အဆုံးပိုင်းတွင် ဣသရေလလူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ဆက်ဆံပုံများကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြထားခြင်းနှင့် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့် အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည်ပြောကြားခြင်းများတွင် ဤကိစ္စရပ်များကို နှစ်ဆတိုင်အောင် ပို၍ ရှင်းလင်းစေခဲ့ပါသည်။ ဣသရေလလူအပေါင်းတို့ ရှေ့၌ မောရှေက ဤသို့ ကြေညာခဲ့ပါသည် —

The encouragements offered as the reward of obedience were accompanied by prophecies
of judgments against the disobedient; and
as the king heard the inspired words, he
340 Prophets and Kings
[394] recognized, in the picture set before him,
conditions that were similar to those actually existing in his kingdom. In connection with these prophetic portrayals of
departure from God, he was startled to
fnd plain statements to the effect that the
day of calamity would follow swiftly and
that there would be no remedy. The language was plain; there could be no mistaking the meaning of the words. And at
the close of the volume, in a summary of
God’s dealings with Israel and a rehearsal
of the events of the future, these matters
were made doubly plain. In the hearing of
all Israel, Moses had declared:

“အို မိုးကောင်းကင်၊ နားထောင်လော့၊ ငါမြွက်ဆိုမည်။ မြေကြီး၊ ငါ့နှုတ်ထွက်စကားကို ကြားလော့။ ငါ့ဩဝါဒသည် မိုးရေကဲ့သို့ ကျလိမ့်မည်။ ငါ့စကားသည် နှင်းကဲ့သို့ ကျလိမ့်မည်။ နုသောမြက်ပင်ပေါ်မှာ ကျသော မိုးစက်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အပင်ပေါ်မှာ ကျသော မိုးပေါက်ကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို ငါကြေညာမည်။ ငါတို့ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်တော်မူခြင်းကို ဝန်ခံကြလော့။ ကိုယ်တော်သည် ကျောက်ဖြစ်တော်မူ၏။ အမှုတော်သည် စုံလင်၏။ စီရင်တော်မူသမျှတို့သည် တရားနှင့် ညီကြ၏။ သစ္စာစောင့်သော ဘုရား၊ ဒုစရိုက်နှင့် ကင်းလွတ်သော ဘုရား၊ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော ဘုရား ဖြစ်တော်မူ၏။” တရားဟောရာ ၃၂:၁-၄။

“Give ear, O ye heavens, and I will speak;
And hear, O earth, the words of my
mouth.
My doctrine shall drop as the rain,
My speech shall distill as the dew,
As the small rain upon the tender herb,
And as the showers upon the grass:
Because I will publish the name of the
Lord:
Ascribe ye greatness unto our God.
He is the Rock, His work is perfect:
For all His ways are judgment:
A God of truth and without iniquity,
Just and right is He.”
Deuteronomy 32:1-4.

“ရှေးကာလကို အောက်မေ့လော့။ လွန်ခဲ့ပြီးသော လူမျိုးအဆက်ဆက်တို့၏ နှစ်ပေါင်းများကို ဆင်ခြင်လော့။ သင့်အဘကို မေးမြန်းလော့၊ သူသည် ပြောပြလိမ့်မည်။ လူကြီးတို့ကို မေးမြန်းလော့၊ သူတို့သည် ကြားပြောကြလိမ့်မည်။ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသည် လူမျိုးတို့ကို အမွေဝေဖန်တော်မူသောအခါ၊ အာဒံသားတို့ကို အသီးသီး ခွဲထားတော်မူသောအခါ၊ ဣသရေလအမျိုးသားဦးရေအတိုင်း၊ လူမျိုးတို့၏ နယ်နိမိတ်ကို သတ်မှတ်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရား၏ အဖို့စုကား၊ မိမိလူစုဖြစ်၏။ ယာကုပ်သည် အမွေခံရသော အစုဖြစ်၏။ တောအရပ်၊ ဟစ်အော်သံရှိသော တောကန္တာရအရပ်၌ သူ့ကို တွေ့တော်မူ၏။ [၃၉၅] သူ့ကို ပတ်ပတ်လည်၌ ဝိုင်းလျက်ရှိ၍၊ သွန်သင်တော်မူ၏။ မိမိမျက်စိသူငယ်အိမ်ကဲ့သို့ သူ့ကို စောင့်ရှောက်တော်မူ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၇-၁၀။

“Remember the days of old,
Consider the years of many generations:
Ask thy father, and he will show thee;
Thy elders, and they will tell thee.
Book of the Law 341
When the Most High divided to the nations their
inheritance,
When He separated the sons of Adam,
He set the bounds of the people
According to the number of the children
of Israel.
For the Lord’s portion is His people;
Jacob is the lot of His inheritance.
He found him in a desert land, [395]
And in the waste howling
wilderness;
He led him about, He instructed
him,
He kept him as the apple of His
eye.”
Verses 7-10.

သို့သော် ဣသရေလလူတို့သည် “မိမိတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပစ်၍၊ မိမိတို့ ကယ်တင်ရာ ကျောက်ကို မလေးမခန့် ပြုကြပြီ။ တစ်ပါးသော ဘုရားတို့အားဖြင့် ဂုဏ်တော်ကို တိုက်၍ နှိုးဆော်ကြပြီ။ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်သော အမှုတို့အားဖြင့် အမျက်တော်ကို နှိုးဆော်ကြပြီ။ ဘုရားသခင်မဟုတ်၊ နတ်ဆိုးတို့အား ယဇ်ပူဇော်ကြပြီ။ မိမိတို့ မသိသော ဘုရား၊ အသစ်ပေါ်လာသော ဘုရား၊ ဘိုးဘေးတို့ မကြောက်ဖူးသော ဘုရားတို့အား ပူဇော်ကြပြီ။ သင့်ကို ဖြစ်ပွားစေသော ကျောက်ကို သင်သည် မေ့လျော့ပြီ။ သင့်ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်ကို မမှတ်မိဘဲ နေပြီ။

But Israel “forsook God which
made him,
And lightly esteemed the Rock
of his salvation.
They provoked Him to jealousy
with strange gods,
With abominations provoked
they Him to anger.
They sacrifced unto devils, not to
God;
To gods whom they knew not,
To new gods that came newly up,
Whom your fathers feared not.
Of the Rock that begat thee thou
art unmindful,
And hast forgotten God that
formed thee.
342 Prophets and Kings

“ထာဝရဘုရားသည် မြင်တော်မူသောအခါ၊ မိမိသားသမီးတို့၏ ရန်ပြုခြင်းကြောင့် သူတို့ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကလည်း၊ ငါ့မျက်နှာကို သူတို့အား ကွယ်ထားမည်။ သူတို့သည် အဘယ်သို့ အဆုံးသတ်မည်ကို ငါကြည့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် အလွန်ဖောက်ပြန်သော လူမျိုး၊ သစ္စာမရှိသော သားသမီး ဖြစ်ကြ၏။ ဘုရားမဟုတ်သော အရာအားဖြင့် ငါ့ဂုဏ်တော်ကို တိုက်၍ နှိုးဆော်ကြပြီ။ အချည်းနှီးသော အရာတို့အားဖြင့် ငါ့ကို အမျက်ထွက်စေကြပြီ။ ထို့ကြောင့် လူမဟုတ်သော သူတို့အားဖြင့် သူတို့ကို ဂုဏ်တိုက်၍ နှိုးဆော်မည်။ မိုက်သော လူမျိုးအားဖြင့် သူတို့ကို အမျက်ထွက်စေမည်။”

“And when the Lord saw it, He
abhorred them,
Because of the provoking of
His sons, and of
His daughters.
And He said, I will hide My
face from them,
I will see what their end shall be:
For they are a very froward
generation,
Children in whom is no faith.
They have moved Me to jealousy with that which
is not God;
They have provoked Me to
anger with their vanities:
And I will move them to jealousy
with those which
are not a people;
I will provoke them to anger with
a foolish nation.”

“သူတို့အပေါ်မှာ ဘေးဒုက္ခတို့ကို ငါပုံထားမည်။ ငါ့မြှားတို့ကို သူတို့အပေါ်မှာ ကုန်စေမည်။ သူတို့သည် ဆာမွတ်ခြင်းဖြင့် နွမ်းနယ်ကြလိမ့်မည်။ ပြင်းစွာသော အပူရှိန်၊ ခါးစွာသော ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့် ကိုက်စားခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။”

“I will heap mischiefs upon them;
I will spend Mine arrows upon
them.
They shall be burnt with hunger,
and devoured with
burning heat,
And with bitter destruction.”

“အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် အကြံအစည်မရှိသော လူမျိုးဖြစ်ကြ၏။ သူတို့၌ ဉာဏ်မရှိ။ သူတို့သည် ပညာရှိ၍ ဤအရာကို နားလည်ကြပါစေသော။ မိမိတို့ အဆုံးကို ဆင်ခြင်ကြပါစေသော။ သူတို့၏ ကျောက်သည် သူတို့ကို မရောင်း၊ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို အပ်နှံတော်မမူလျှင်၊ အဘယ်သို့ လူတစ်ယောက်သည် လူတစ်ထောင်ကို လိုက်၍၊ လူနှစ်ယောက်သည် လူတစ်သောင်းကို ပြေးစေနိုင်မည်နည်း။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့၏ ကျောက်သည် ငါတို့ကျောက်နှင့် မတူ။ ငါတို့ရန်သူတို့ပင် ဤသို့ စီရင်ကြ၏။”

“For they are a nation void of counsel,
Neither is there any understanding in them.
O that they were wise, that they
understood this,
Book of the Law 343
That they would consider their
latter end!
How should one chase a [396]
thousand,
And two put ten thousand to flight,
Except their Rock had sold
them,
And the Lord had shut
them up?
For their rock is not as our
Rock,
Even our enemies themselves being judges.”

“ဤအရာသည် ငါ့ထံ၌ သိုထားလျက် ရှိသည်မဟုတ်လော။ ငါ့ဘဏ္ဍာတော်ထဲ၌ တံဆိပ်ခတ်လျက် ရှိသည်မဟုတ်လော။ ငါသည် တရားသဖြင့် တုံ့ပြန်၍ အပြစ်ပေးရမည်။ အချိန်တန်သောအခါ သူတို့ခြေသည် ချော်လိမ့်မည်။ ဘေးဒုက္ခရောက်ရသောနေ့သည် နီးပြီ။ သူတို့၌ ဖြစ်လတ္တံ့သောအမှုတို့သည် အလျင်အမြန် လာကြလိမ့်မည်။” အပိုဒ်ငယ် ၁၅-၂၊ ၃၄၊ ၃၅။

“Is not this laid up in store
with Me,
And sealed up among
My treasures?
To Me belongeth vengeance,
and recompense;
Their foot shall slide in
due time:
For the day of their calamity
is at hand,
And the things that
shall come upon
them make haste.”
Verses 15-2
34, 35.

ဤသို့သော ကျမ်းချက်များသည် ယောရှိမင်းအား မိမိလူမျိုးအပေါ် ထားရှိသော ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် အပြစ်အပေါ် စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုကို ဖော်ပြပေးခဲ့ပါသည်။ ဆက်လက်၍ ပုန်ကန်နေသူများအပေါ် ကျရောက်မည့် လျင်မြန်သော တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များကို ရှင်ဘုရင် ဖတ်ရှုရသောအခါ အနာဂတ်အတွက် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ပါသည်။ ယုဒပြည်၏ ဖောက်ပြန်မှုမှာ ကြီးမားလှပြီဖြစ်ရာ၊ သူတို့၏ ဆက်တိုက်ဖြစ်နေသော ဘုရားမဲ့ခြင်း၏ ရလဒ်သည် အဘယ်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။

These and similar passages revealed to Josiah God’s love
for His people and His abhorrence of sin. As the
king read the prophecies of
344 Prophets and Kings
swift judgment upon those
who should persist in rebellion, he trembled for the future. The perversity of Judah had been great; what
was to be the outcome of
their continued apostasy?

လွန်ခဲ့သော နှစ်များက ရှင်ဘုရင်သည် ပျံ့နှံ့နေသော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုအပေါ် လစ်လျူရှုခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ “သူသည် နန်းစံရှစ်နှစ်မြောက်တွင်၊ ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင်” မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်၌ အပြည့်အဝ ဆက်ကပ်ခဲ့ပါသည်။ လေးနှစ်အကြာ၊ အသက် (၂၀) အရွယ်တွင် သူသည် “ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့ကို ကုန်းမြင့်များ၊ အာရှရပင်များ၊ ထုလုပ်သော ရုပ်တုများနှင့် သွန်းသော ရုပ်တုများမှ စင်ကြယ်စေခြင်း” အားဖြင့် မိမိ၏ လက်အောက်ခံများအတွက် သွေးဆောင်မှုများကို ဖယ်ရှားရန် အလေးအနက် ကြိုးပမ်းခဲ့ပါသည်။ “သူတို့သည် ဗာလနတ်၏ ယဇ်ပလ္လင်များကို ရှင်ဘုရင်ရှေ့မှာ ဖြိုဖျက်ကြ၏။ အထက်မှာရှိသော ရုပ်တုများကိုလည်း သူသည် ခုတ်လှဲလေ၏။ အာရှရပင်များ၊ ထုလုပ်သော ရုပ်တုများနှင့် သွန်းသော ရုပ်တုများကိုလည်း ချိုးဖဲ့ခြေမွ၍၊ ထိုရုပ်တုတို့အား ယဇ်ပူဇော်သောသူတို့၏ သင်္ချိုင်းပေါ်မှာ ကြဲလေ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ အရိုးများကိုလည်း သူတို့၏ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှာ မီးရှို့၍၊ ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့ကို စင်ကြယ်စေလေ၏။” ၆ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၄:၃-၅။

In former years the king had not
been indifferent to the prevailing idolatry. “In the
eighth year of his reign,
while he was yet young,”
he had consecrated himself
fully to the service of God.
Four years later, at the age
of twenty, he had made
an earnest effort to remove
temptation from his subjects by purging “Judah
and Jerusalem from the
high places, and the groves,
and the carved images, and
the molten images.” “They
brake down the altars of
Baalim in his presence;
and the images, that were
on high above them, he cut
down; and the groves, and
the carved images, and the
molten images, he brake in
pieces, and made dust of
them, and strowed it upon
the graves of them that
had sacrifced unto them.
And he burnt the bones of
[397] the priests upon their altars, and cleansed Judah
Book of the Law 345
and Jerusalem.” 2 Chronicles 34:3-5.

ငယ်ရွယ်သော ဤမင်းကြီးသည် ယုဒပြည်တွင်သာမက၊ ယခင်က ဣသရေလ (၁၀) နွယ် စုဝေးရာဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ကြွင်းကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သော ပါလက်စတိုင်းဒေသများအထိ သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများကို တိုးချဲ့ခဲ့ပါသည်။ “မနာရှေ၊ ဧဖရိမ်၊ ရှိမုန်မြို့များမှစ၍ နဿလိမြို့တိုင်အောင်” ထိုသို့ ပြုခဲ့သည်ဟု မှတ်တမ်းတွင် ဖော်ပြထားပါသည်။ ပျက်စီးနေသော အိမ်ခြေများရှိသည့် ထိုဒေသတစ်ခုလုံးကို နှံ့နှံ့စပ်စပ် သွားရောက်ကာ “ယဇ်ပလ္လင်များနှင့် အာရှရပင်များကို ဖြိုဖျက်၍၊ ထုလုပ်သော ရုပ်တုများကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ခြေမွပြီး၊ ဣသရေလတစ်ပြည်လုံးရှိ ရုပ်တုအပေါင်းတို့ကို ခုတ်လှဲ” ပြီးမှသာလျှင် သူသည် ယေရုရှလင်သို့ ပြန်လာခဲ့ပါသည်။ အပိုဒ်ငယ် ၆၊ ၇။

Not content with doing thorough
work in the land of Judah,
the youthful ruler had extended his efforts to the
portions of Palestine formerly occupied by the ten
tribes of Israel, only a feeble remnant of which now
remained. “So did he,” the
record reads, “in the cities
of Manasseh, and Ephraim,
and Simeon, even unto
Naphtali.” Not until he had
traversed the length and
breadth of this region of ruined homes, and “had broken down the altars and the
groves, and had beaten the [398]
graven images into powder,
and cut down all the idols
throughout all the land of
Israel,” did he return to
Jerusalem. Verses 6, 7.

ဤသို့ဖြင့် ယောရှိမင်းသည် သူ၏ လူပျိုဘဝ အစောပိုင်းကတည်းက ရှင်ဘုရင်အဖြစ် မိမိ၏ ရာထူးကို အသုံးချကာ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ပညတ်တရား အခြေခံမူများကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ပါသည်။ ယခုအခါ စာရေးတော် ရှာဖန်က ပညတ်ကျမ်းကို ဖတ်ပြနေစဉ်တွင်၊ ရှင်ဘုရင်သည် ထိုကျမ်းစောင်ကို မိမိအလွန်မြင်လိုသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လုပ်ငန်းအတွက် အဖိုးတန်သော အသိပညာ ရတနာတစ်ခုနှင့် အားကောင်းသော မဟာမိတ်တစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ပါသည်။ သူသည် ထိုကျမ်းစာ၏ လမ်းညွှန်ချက်များအတိုင်း လျှောက်လှမ်းရန်နှင့် မိမိ၏ လူမျိုးများအား ယင်း၏ သွန်သင်ချက်များကို သိရှိစေရန်နှင့် ကောင်းကင်၏ ပညတ်တော်ကို ရိုသေလေးမြတ်ပြီး ချစ်မြတ်နိုးလာစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါသည်။

Thus Josiah, from his earliest
manhood, had endeavored
to take advantage of his
position as king to exalt the principles of God’s
holy law. And now, while
Shaphan the scribe was
reading to him out of the
book of the law, the king
discerned in this volume a
treasure of knowledge, a
346 Prophets and Kings
powerful ally, in the work
of reform he so much desired to see wrought in the
land. He resolved to walk
in the light of its counsels,
and also to do all in his
power to acquaint his people with its teachings and
to lead them, if possible,
to cultivate reverence and
love for the law of heaven.

သို့သော် လိုအပ်သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်နိုင်ပါမည်လော။ ဣသရေလလူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်း အတိုင်းအတာ၏ အဆုံးသို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပါပြီ။ မကြာမီ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော့်နာမတော်ကို ရှုတ်ချသောသူတို့ကို ပြစ်ဒဏ်ပေးရန် ထကြွတော့မည် ဖြစ်ပါသည်။ ထာဝရဘုရား၏ အမျက်တော်သည် လူမျိုးတို့အပေါ်သို့ ကူးစက်နေပြီ ဖြစ်ပါသည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရကာ၊ ယောရှိမင်းသည် မိမိ၏ အဝတ်ကို ဆုတ်ဖြတ်ပြီး၊ နောင်တမရသော လူမျိုး၏ အပြစ်များအတွက် ခွင့်လွှတ်မှုရရန် စိတ်သောက ရောက်လျက် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ဦးညွှတ် တောင်းလျှောက်ခဲ့ပါသည်။

But was it possible to bring about
the needed reform? Israel had almost reached
the limit of divine forbearance; soon God would
arise to punish those who
had brought dishonor upon
His name. Already the
anger of the Lord was kindled against the people.
Overwhelmed with sorrow
and dismay, Josiah rent his
garments and bowed before God in agony of spirit,
seeking pardon for the sins
of an impenitent nation.

ထိုအချိန်တွင် ပရောဖက်မ ဟုလဒသည် ဗိမာန်တော်အနီးရှိ ယေရုရှလင်မြို့တွင် နေထိုင်လျက် ရှိပါသည်။ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ရှင်ဘုရင်၏ စိတ်သည် သူမထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ ဘေးဒုက္ခအနားသို့ ရောက်နေသော ယုဒပြည်ကို ကယ်တင်ရန် မိမိ၏ တန်ခိုးအတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ရာသော နည်းလမ်းရှိမရှိ သိရှိနိုင်ရန် ရွေးကောက်ခံ ထိုစေတမန်မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်အား မေးမြန်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါသည်။

At that time the prophetess Huldah
was living in Jerusalem,
near the temple. The mind
of the king, flled with anxious foreboding, reverted
to her, and he determined
to inquire of the Lord
through this chosen messenger to learn, if possi
Book of the Law 347
ble, whether by any means
within his power he might
save erring Judah, now on
the verge of ruin.

အခြေအနေ၏ စိုးရိမ်ရမှုနှင့် ပရောဖက်မအပေါ် သူထားရှိသော ရိုသေလေးစားမှုတို့ကြောင့်၊ ရှင်ဘုရင်သည် နိုင်ငံတော်၏ အဆင့်မြင့်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များကို သူမထံ စေတမန်အဖြစ် စေလွှတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပါသည်။ “သင်တို့သွား၍၊ တွေ့မိသော ဤကျမ်းစာစကားကြောင့် ငါ့အဖို့၊ လူမျိုးအဖို့၊ ယုဒပြည်သူပြည်သားအပေါင်းတို့အဖို့ ထာဝရဘုရားကို မေးမြန်းကြလော့။ ငါတို့အဘများသည် ဤကျမ်းစာစကားကို နားမထောင်၊ ငါတို့အဖို့ ရေးထားသမျှသော စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်အတိုင်း မကျင့်သောကြောင့်၊ ငါတို့အပေါ်မှာ ထာဝရဘုရား၏ ပြင်းစွာသောအမျက်တော် ထွက်လျက်ရှိ၏” ဟု သူတို့ကို မှာကြားခဲ့ပါသည်။ ၄ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၂:၁၃။

The gravity of the situation and the
respect in which he held
the prophetess led him to
choose as his messengers
to her the frst men of the
kingdom. “Go ye,” he bade
them, “inquire of the Lord [399]
for me, and for the people,
and for all Judah, concerning the words of this book
that is found: for great is
the wrath of the Lord that
is kindled against us, because our fathers have not
hearkened unto the words
of this book, to do according unto all that which is
written concerning us.” 2
Kings 22:13.

ဟုလဒမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်သည် ယေရုရှလင်၏ ပျက်စီးမှုကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း ယောရှိမင်းထံ သတင်းစကား ပေးပို့ခဲ့ပါသည်။ လူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချစေဦးတော့၊ သူတို့သည် ပြစ်ဒဏ်မှ မလွတ်မြောက်နိုင်ကြပါ။ သူတို့၏ အသိဉာဏ်များသည် မကောင်းမှုများကြောင့် ထုံထိုင်းနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ၊ အကယ်၍ တရားစီရင်ခြင်း ကျရောက်မလာပါက သူတို့သည် မကြာမီ ထိုဒုစရိုက်လမ်းဟောင်းသို့ပင် ပြန်သွားကြပါလိမ့်မည်။ “သင်တို့ကို ငါ့ထံသို့ စေလွှတ်သောသူအား ပြောလော့” ဟု ပရောဖက်မက ကြေညာခဲ့ပါသည်။ “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ယုဒရှင်ဘုရင် ဖတ်သော ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသမျှသော ဘေးဒုက္ခတို့ကို ဤအရပ်နှင့် ဤအရပ်သားတို့အပေါ်မှာ ငါရောက်စေမည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် ငါ့ကိုစွန့်၍၊ အခြားသော ဘုရားတို့အား နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့ခြင်းဖြင့်၊ မိမိတို့လက်ဖြင့် လုပ်သမျှသော အရာတို့အားဖြင့် ငါ့ကို အမျက်ထွက်စေကြပြီ။ ထို့ကြောင့် ငါ့အမျက်မီးသည် ဤအရပ်ပေါ်မှာ တောက်လောင်၍ မငြိမ်းရ။” အပိုဒ်ငယ် ၁၅-၁၇။

Through Huldah the Lord sent
Josiah word that Jerusalem’s
ruin could not be averted.
Even should the people
now humble themselves
before God, they could not
escape their punishment.
So long had their senses
been deadened by wrongdoing that, if judgment
should not come upon
them, they would soon return to the same sinful
348 Prophets and Kings
course. “Tell the man
that sent you to me,” the
prophetess declared, “Thus
saith the Lord, Behold, I
will bring evil upon this
place, and upon the inhabitants thereof, even all the
words of the book which
the king of Judah hath read:
because they have forsaken
Me, and have burned incense unto other gods, that
they might provoke Me to
anger with all the works
of their hands; therefore
My wrath shall be kindled
against this place, and shall
not be quenched.” Verses
15-17.

သို့သော် ရှင်ဘုရင်သည် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ မိမိ၏ နှလုံးသားကို နှိမ့်ချခဲ့သောကြောင့်၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ ခွင့်လွှတ်မှုနှင့် ကရုဏာတော်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေခဲ့ခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုတော်မူမည် ဖြစ်ပါသည်။ သူ့ထံသို့ ပေးပို့သော သတင်းစကားမှာ — “ဤအရပ်နှင့် ဤအရပ်သားတို့သည် လူသူဆိတ်ညံ၍ ကျိန်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်ဟု ငါပြောသောစကားကို သင်သည် ကြားသောအခါ၊ သင့်နှလုံးသည် နူးညံ့၍ ထာဝရဘုရားရှေ့မှာ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချလျက်၊ အဝတ်ကို ဆုတ်ဖြတ်၍ ငါ့ရှေ့မှာ ငိုကြွေးသောကြောင့်၊ ငါသည်လည်း သင့်စကားကို နားထောင်ပြီဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် သင့်ကို သင်၏ ဘိုးဘေးတို့နှင့် ငါစုဝေးစေမည်။ သင်သည် ငြိမ်သက်စွာ သင်္ချိုင်းသို့ ရောက်ရလိမ့်မည်။ ဤအရပ်ပေါ်မှာ ငါရောက်စေမည့် ဘေးဒုက္ခအပေါင်းတို့ကို သင်၏ မျက်စိဖြင့် မမြင်ရဟု မိန့်တော်မူ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၁၉၊ ၂၀။

But because the king had humbled
his heart before God, the
Lord would acknowledge
his promptness in seeking forgiveness and mercy.
To him was sent the message: “Because thine heart
was tender, and thou hast
humbled thyself before the
Lord, when thou heardest
what I spake against this
place, and against the inhabitants thereof, that they
should become a desolation and a curse, and hast
rent thy clothes, and wept
before Me; I also have
heard thee, saith the Lord.
Book of the Law 349
Behold therefore, I will
gather thee unto thy fathers, and thou shalt be
gathered into thy grave in
peace; and thine eyes shall [400]
not see all the evil which I
will bring upon this place.”
Verses 19, 20.

ရှင်ဘုရင်သည် အနာဂတ်၏ အဖြစ်အပျက်များကို ဘုရားသခင်ထံ၌သာ ပုံအပ်ထားရမည် ဖြစ်ပါသည်။ သူသည် ထာဝရဘုရား၏ ထာဝရအမိန့်တော်များကို ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ပါ။ သို့သော် ကောင်းကင်၏ တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ အပြစ်ပေးမှုများကို ကြေညာရာတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် နောင်တရရန်နှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် အခွင့်အရေးကို ရုပ်သိမ်းထားခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ တရားစီရင်ခြင်းများကို ကရုဏာဖြင့် ဖြေလျှော့ပေးလိုသော အလိုတော်ရှိသည်ကို ယောရှိမင်း နားလည်ခဲ့သဖြင့်၊ အလေးအနက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ရန် မိမိအစွမ်းရှိသမျှ ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါသည်။ သူသည် ယေရုရှလင်နှင့် ယုဒပြည်ရှိ လူကြီးများနှင့် မင်းအရာရှိများ၊ သာမန်ပြည်သူပြည်သားများအားလုံးကို ဖိတ်ကြား၍ ကြီးကျယ်သော အစည်းအဝေးကြီးတစ်ခုကို ချက်ချင်း စီစဉ်ခဲ့ပါသည်။ သူတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ လေဝိသားများနှင့်အတူ ဗိမာန်တော်၏ ရင်ပြင်တွင် ရှင်ဘုရင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြပါသည်။

The king must leave with God
the events of the future;
he could not alter the
eternal decrees of Jehovah. But in announcing
the retributive judgments
of Heaven, the Lord had
not withdrawn opportunity
for repentance and reformation; and Josiah, discerning in this a willingness on the part of God
to temper His judgments
with mercy, determined to
do all in his power to
bring about decided reforms. He arranged at
once for a great convocation, to which were invited
the elders and magistrates
in Jerusalem and Judah, together with the common
people. These, with the
priests and Levites, met the
king in the court of the temple.

ဤကြီးကျယ်သော ပရိသတ်ကြီးအား ရှင်ဘုရင်ကိုယ်တိုင်က “ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်၌ တွေ့မိသော ပဋိညာဉ်ကျမ်းစကား အလုံးစုံတို့ကို” ဖတ်ပြခဲ့ပါသည်။ ၄ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၃:၂။ ဖတ်ကြားသူ ရှင်ဘုရင်သည် အလွန်တုန်လှုပ်နေခဲ့ပြီး ကြေကွဲသော နှလုံးသားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ခံစားချက်များဖြင့် သတင်းစကားကို ဟောပြောခဲ့ပါသည်။ နားထောင်သူများသည်လည်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြပါသည်။ ရှင်ဘုရင်၏ မျက်နှာတွင် ပေါ်လွင်နေသော ခံစားချက်များ၏ ပြင်းပြမှု၊ သတင်းစကား၏ တည်ကြည်လေးနက်မှု၊ ကျရောက်တော့မည့် တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ သတိပေးချက်များ — ဤအရာအားလုံးသည် သူတို့အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိခဲ့ပြီး၊ များစွာသောသူတို့သည် ရှင်ဘုရင်နှင့်အတူ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါသည်။

To this vast assembly the king himself read “all the words of
350 Prophets and Kings
the book of the covenant
which was found in the
house of the Lord.” 2
Kings 23:2. The royal
reader was deeply affected,
and he delivered his message with the pathos of a
broken heart. His hearers
were profoundly moved.

ယောရှိမင်းသည် ယခုအခါ အာဏာရှိသူများအနေဖြင့် အလေးအနက် ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြဖို့ ဘုရားသခင်ရှေ့၌ လူတို့နှင့်အတူ ပဋိညာဉ်ပြုရန် အဆိုပြုခဲ့ပါသည်။ “ရှင်ဘုရင်သည် တိုင်နားမှာရပ်၍၊ ထာဝရဘုရား၏ နောက်တော်သို့ လိုက်မည်ဟုလည်းကောင်း၊ ပညတ်တော်၊ သက်သေခံတော်မူချက်၊ စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ စောင့်ရှောက်မည်ဟုလည်းကောင်း၊ ဤကျမ်းစာ၌ ရေးထားသော ပဋိညာဉ်စကားများကို တည်စေမည်ဟုလည်းကောင်း ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ပဋိညာဉ်ပြုလေ၏။” တုံ့ပြန်မှုသည် ရှင်ဘုရင် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ရှိခဲ့ပါသည် — “လူအပေါင်းတို့သည် ထိုပဋိညာဉ်၌ ပါဝင်ကြ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၃။

The intensity of feeling revealed in the countenance
of the king, the solemnity of the message itself,
the warning of judgments
impending—all these had
their effect, and many determined to join with the
king in seeking forgiveness.
Josiah now proposed that those
highest in authority unite
with the people in solemnly
covenanting before God to
co-operate with one another in an effort to institute decided changes. “The
king stood by a pillar,
and made a covenant before the Lord, to walk after the Lord, and to keep
[401] His commandments and
His testimonies and His
statutes with all their heart
and all their soul, to perform the words of this
covenant that were written
in this book.” The response
Book of the Law 351
was more hearty than the
king had dared hope for:
“All the people stood to the
covenant.” Verse 3.

နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွင်၊ ရှင်ဘုရင်သည် ကျန်ရှိနေသော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ အစအနမှန်သမျှကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အာရုံစိုက်ခဲ့ပါသည်။ ထိုပြည်ရှိ လူတို့သည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများ၏ ဓလေ့ထုံးစံများအတိုင်း သစ်သားနှင့် ကျောက်ရုပ်တုများကို ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ၊ ဤမကောင်းမှုများ၏ အမှတ်အသားအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်မှာ လူသားတို့၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်ထက် ကျော်လွန်နေပုံရပါသည်။ သို့သော် ယောရှိမင်းသည် ပြည်တော်ကို စင်ကြယ်စေရန် သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုတွင် ဇွဲမလျှော့ခဲ့ပါ။ သူသည် “ကုန်းမြင့်ယဇ်ပုရောဟိတ်အပေါင်းတို့ကို” ကွပ်မျက်ခြင်းဖြင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ပါသည်။ “ထိုမှတစ်ပါး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ဟိလခိသည် ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်၌ တွေ့မိသော ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသော ပညတ်စကားများကို တည်စေခြင်းငှာ၊ ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့၌ရှိသော နတ်ကတော်၊ စုန်းအတတ်၌ လေ့လာသောသူ၊ ရုပ်တုဆင်းတု၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်သော အရာအလုံးစုံတို့ကို ယောရှိသည် ပယ်ရှားလေ၏။” အပိုဒ်ငယ် ၂၀၊ ၂၄။

In the reformation that followed,
the king turned his attention to the destruction of
every vestige of idolatry
that remained. So long
had the inhabitants of the
land followed the customs
of the surrounding nations
in bowing down to images of wood and stone,
that it seemed almost beyond the power of man
to remove every trace of
these evils. But Josiah
persevered in his effort to
cleanse the land. Sternly
he met idolatry by slaying “all the priests of the
high places;” “moreover
the workers with familiar
spirits, and the wizards,
and the images, and the
idols, and all the abominations that were spied in
the land of Judah and in
Jerusalem, did Josiah put
away, that he might perform the words of the law
which were written in the
book that Hilkiah the priest
found in the house of the
Lord.” Verses 20, 24.
352 Prophets and Kings

ရာစုနှစ်များစွာ အရင်၊ နိုင်ငံတော် ကွဲပြားသွားခဲ့စဉ်က၊ ဣသရေလတို့ ကိုးကွယ်သော ဘုရားသခင်ကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ဆန့်ကျင်ကာ၊ လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ယေရုရှလင်ဗိမာန်တော်ရှိ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုများမှ လမ်းလွဲစေပြီး ဝတ်ပြုမှုပုံစံအသစ်များသို့ ပြောင်းလဲရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော နေဗတ်၏သား ယေရောဗောင်သည် ဗေသလမြို့တွင် မသန့်ရှင်းသော ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်ခဲ့ပါသည်။ နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ၌ များစွာသောသူတို့ကို ရုပ်တုကိုးကွယ်သည့် အလေ့အထများအတွင်းသို့ သွေးဆောင်ရာ ရောက်စေမည့် ဤယဇ်ပလ္လင်ကို ဆက်ကပ်နေစဉ်အတွင်း၊ ထိုမသန့်ရှင်းသော လုပ်ရပ်များကို ရှုတ်ချသော စကားလုံးများနှင့်အတူ ယုဒပြည်မှ ဘုရားသခင်၏ လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ပါသည်။ သူသည် “ယဇ်ပလ္လင်ကို ဆန့်ကျင်၍ ကြွေးကြော်” ခဲ့သည်မှာ — “အို ယဇ်ပလ္လင်၊ ယဇ်ပလ္လင်၊ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဒါဝိဒ်အနွယ်၌ ယောရှိအမည်ရှိသော သားတစ်ယောက် ဘွားမြင်လိမ့်မည်။ သင့်အပေါ်မှာ နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့သော ကုန်းမြင့်ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့ကို သူသည် သင့်အပေါ်မှာ ယဇ်ပူဇော်လိမ့်မည်။ လူအရိုးတို့ကိုလည်း သင့်အပေါ်မှာ မီးရှို့လိမ့်မည်။” ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၃:၂။ ဤကြေညာချက်နှင့်အတူ ပြောဆိုသော စကားသည် ထာဝရဘုရားထံမှ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသည့် နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခုလည်း ပါရှိခဲ့ပါသည်။

In the days of the rending of the
kingdom, centuries before,
when Jeroboam the son of
Nebat, in bold defance of
the God whom Israel had
served, was endeavoring to
turn the hearts of the people away from the services
of the temple in Jerusalem
to new forms of worship,
he had set up an unconsecrated altar at Bethel. During the dedication of this
altar, where many in years
to come were to be seduced into idolatrous practices, there had suddenly
appeared a man of God
from Judea, with words of
condemnation for the sacrilegious proceedings. He
had “cried against the altar,” declaring:
[402] “O altar, altar, thus saith the Lord;
Behold, a child shall be
born unto the house of
David, Josiah by name;
and upon thee shall he
offer the priests of the
high places that burn incense upon thee, and men’s
bones shall be burnt upon
thee.” 1 Kings 13:2. This
announcement had been
accompanied by a sign that
the word spoken was of the
Lord.
Book of the Law 353

ရာစုနှစ် သုံးခု ကုန်လွန်သွားခဲ့ပါသည်။ ယောရှိမင်း၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုအတွင်း၌၊ ရှင်ဘုရင်သည် ထိုရှေးဟောင်းယဇ်ပလ္လင် တည်ရှိရာ ဗေသလမြို့သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ယေရောဗောင်၏ ရှေ့မှောက်၌ မြွက်ဆိုခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက်သည် ယခုအခါ စာသားအတိုင်း ပြည့်စုံလာတော့မည် ဖြစ်ပါသည်။

Three centuries had passed. During the reformation wrought
by Josiah, the king found
himself in Bethel, where
stood this ancient altar.

“ဣသရေလအမျိုးကို ပြစ်မှားစေသော နေဗတ်၏သား ယေရောဗောင်သည် ဗေသလမြို့၌ တည်သော ယဇ်ပလ္လင်နှင့် ကုန်းမြင့်ကိုလည်း ဖြိုဖျက်၍၊ ယဇ်ပလ္လင်ကို မီးရှို့ပြီးလျှင် အမှုန့်ဖြစ်အောင် ခြေမွလေ၏။ အာရှရပင်ကိုလည်း မီးရှို့လေ၏။

The prophecy uttered so
many years before in the
presence of Jeroboam, was
now to be literally fulflled.

“ယောရှိသည် လှည့်ကြည့်သောအခါ၊ ထိုတောင်၌ရှိသော သင်္ချိုင်းများကို မြင်လျှင်၊ လူကိုစေလွှတ်၍ သင်္ချိုင်းထဲက အရိုးတို့ကို ထုတ်ယူပြီးမှ၊ ထိုအမှုဖြစ်မည်ဟု ဘုရားသခင်၏ လူဟောပြောသော ထာဝရဘုရား၏ စကားတော်အတိုင်း၊ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှာ မီးရှို့၍ ထိုပလ္လင်ကို ညစ်ညူးစေလေ၏။

“The altar that was at Bethel, and
the high place which Jeroboam the son of Nebat,
who made Israel to sin, had
made, both that altar and
the high place he brake
down, and burned the high
place, and stamped it small
to powder, and burned the
grove.

“ထိုအခါ ရှင်ဘုရင်က၊ ငါမြင်ရသော ထိုမှတ်တိုင်ကား အဘယ်သို့နည်းဟု မေးလျှင်၊ မြို့သားတို့က၊ ထိုမှတ်တိုင်ကား ယုဒပြည်က လာ၍၊ ကိုယ်တော်သည် ဗေသလယဇ်ပလ္လင်၌ ပြုတော်မူသောအမှုကို ဟောပြောသော ဘုရားသခင်၏ လူသင်္ချိုင်းမှတ်တိုင် ဖြစ်ပါသည်ဟု လျှောက်ကြသော်၊

“And as Josiah turned himself, he
spied the sepulchers that
were there in the mount,
and sent, and took the
bones out of the sepulchers, and burned them
upon the altar, and polluted
it, according to the word of
the Lord which the man of
God proclaimed, who proclaimed these words.

“ရှင်ဘုရင်က၊ ရှိပါစေ။ ဘယ်သူမျှ သူ၏ အရိုးတို့ကို မရွှေ့စေနှင့်ဟု မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း၊ ရှမာရိပြည်က လာသော ပရောဖက်၏ အရိုးတို့နှင့်တကွ သူ၏ အရိုးတို့ကို ရှိရင်းအတိုင်း ထားကြ၏။” ၄ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၃:၁၅-၁၈။

“Then he said, What title is that
that I see? And the men
of the city told him, It is
the sepulcher of the man of
God, which came from Ju
354 Prophets and Kings
dah, and proclaimed these
things that thou hast done
against the altar of Bethel.
And he said, Let him
alone; let no man move
his bones. So they let
his bones alone, with the
bones of the prophet that
came out of Samaria.” 2
Kings 23:15-18.

မောရိယတောင်ပေါ်ရှိ လှပသော ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်၊ သံလွင်တောင်၏ တောင်ဘက်လျှောစောက်များပေါ်တွင် ရှောလမုန်မင်းက သူ၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော ဇနီးမယားများကို စိတ်ကျေနပ်စေရန် ထားရှိခဲ့သော နတ်ကွန်းများနှင့် ရုပ်တုများ ရှိနေခဲ့ပါသည်။ ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၁:၆-၈ ကို ကြည့်ပါ။ ရာစုနှစ် သုံးခုကျော်တိုင်အောင်၊ ကြီးမားပြီး ပုံသဏ္ဍာန်ပျက်နေသော ရုပ်တုကြီးများသည် “ပြစ်မှားရာတောင်” (Mount of Offense) ပေါ်တွင် ရပ်တည်နေခဲ့ကြပြီး၊ ဣသရေလတို့၏ အပညာရှိဆုံး ရှင်ဘုရင်၏ ဘုရားမဲ့ခြင်းအတွက် ဆိတ်ဆိတ်နေသော သက်သေများ ဖြစ်ခဲ့ကြပါသည်။ ဤအရာများကိုလည်း ယောရှိမင်းက ဖယ်ရှားဖျက်ဆီးခဲ့ပါသည်။

On the southern slopes of Olivet,
opposite the beautiful temple of Jehovah on Mount
Moriah, were the shrines
[403] and images that had been
[404]
[405]
placed there by Solomon
to please his idolatrous
wives. See 1 Kings 11:6-
8. For upwards of three
centuries the great, misshapen images had stood
on the “Mount of Offense,”
mute witnesses to the apostasy of Israel’s wisest king.
These, too, were removed
and destroyed by Josiah.

ရှင်ဘုရင်သည် ပညတ်ကျမ်းပါ ပြဋ္ဌာန်းချက်များနှင့်အညီ ကြီးကျယ်သော ပသခါပွဲကို ကျင်းပခြင်းဖြင့်၊ မိမိတို့ ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင်အပေါ် ယုဒလူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ပိုမိုခိုင်မာစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ပါသည်။ သန့်ရှင်းသော ဝတ်ပြုမှုများကို တာဝန်ယူရသူများက ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး၊ ပွဲတော်၏ ကြီးကျယ်သောနေ့တွင် လှူဖွယ်ဝတ္ထုများကို ရက်ရောစွာ ပူဇော်ခဲ့ကြပါသည်။ “ဣသရေလအမျိုးကို အုပ်စိုးသော သူကြီးများလက်ထက်မှစ၍၊ ဣသရေလရှင်ဘုရင်၊ ယုဒရှင်ဘုရင် အပေါင်းတို့လက်ထက်တိုင်အောင် ထိုသို့သော ပသခါပွဲကို တစ်ခါမျှ မကျင်းပဖူး။” ၄ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၃:၂၂။ သို့သော် ယောရှိမင်း၏ စိတ်အားထက်သန်မှုသည် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ လက်ခံဖွယ် ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ လွန်ခဲ့သော မျိုးဆက်များ၏ အပြစ်များကို အပြည့်အဝ မဖြေဖျောက်နိုင်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ရှင်ဘုရင်၏ နောက်လိုက်များ ပြသသော ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်မှုသည်လည်း ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲရန် ခေါင်းမာစွာ ငြင်းဆန်နေသော သူများစွာ၏ နှလုံးသားကို ပြောင်းလဲစေခြင်း မပြုနိုင်ခဲ့ပါ။

The king sought further to establish the faith of Judah
in the God of their fathers by holding a great
Passover feast, in harmony
with the provisions made
in the book of the law.
Preparation was made by
those having the sacred
services in charge, and
Book of the Law 355
on the great day of the
feast, offerings were freely
made. “There was not
holden such a Passover
from the days of the judges
that judged Israel, nor in all
the days of the kings of Israel, nor of the kings of Judah.” 2 Kings 23:22. But
the zeal of Josiah, acceptable though it was to God,
could not atone for the sins
of past generations; nor
could the piety displayed
by the king’s followers effect a change of heart in
many who stubbornly refused to turn from idolatry
to the worship of the true
God.

ပသခါပွဲ ကျင်းပပြီးနောက် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်တိုင်အောင် ယောရှိမင်းသည် ဆက်လက် စိုးစံခဲ့ပါသည်။ အသက် (၃၉) နှစ်အရွယ်တွင် သူသည် အိဂျစ်စစ်တပ်များနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ၌ ကျဆုံးခဲ့ပြီး “မိမိဘိုးဘေးတို့၏ သင်္ချိုင်းတစ်ခုတွင် သင်္ဂြိုဟ်ခြင်း ခံရလေ၏။” “ယုဒပြည်သူ ယေရုရှလင်မြို့သားအပေါင်းတို့သည် ယောရှိမင်းအတွက် မြည်တမ်းကြ၏။ ယေရမိသည်လည်း ယောရှိမင်းအတွက် ငိုချင်းကို စပ်လေ၏။ သီချင်းသည် ယောက်ျားမိန်းမအပေါင်းတို့သည် ယနေ့တိုင်အောင် မိမိတို့ငိုချင်း၌ ယောရှိမင်းအကြောင်းကို ဆိုလေ့ရှိကြ၏။ ဣသရေလအမျိုး၌ ထုံးစံဓလေ့ဖြစ်၍၊ ထိုငိုချင်းတို့ကို မြည်တမ်းခြင်းစာ၌ ရေးထားလျက် ရှိ၏။” ၆ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၅:၂၄၊ ၂၅။ ယောရှိမင်းကဲ့သို့ “မောရှေ၏ ပညတ်တရားရှိသမျှအတိုင်း၊ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ အစွမ်းသတ္တိရှိသမျှနှင့် ထာဝရဘုရားထံတော်သို့ ပြန်လာသော ရှင်ဘုရင်သည် သူ၏ အရင်၌ မရှိ။ သူ၏ နောက်၌လည်း ထိုသို့သောမင်း တစ်ယောက်မျှ မပေါ်မထွန်း။ သို့သော်လည်း မနာရှေသည် အမျက်တော်ကို နှိုးဆော်သမျှသော အကြောင်းတို့ကြောင့်၊ ယုဒပြည်ကို အလွန်အမျက်ထွက်၍ ပြင်းစွာသော အမျက်တော်မီး မငြိမ်းသေး။” ၄ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၃:၂၅၊ ၂၆။ ယေရုရှလင်မြို့သည် လုံးဝပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိရန်နှင့် ပြည်သူပြည်သားများသည် ဗာဗုလုန်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရမည့်အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေပြီ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုနေရာတွင် သူတို့သည် ပိုမိုသာယာသော အခြေအနေများအောက်တွင် သင်ယူရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သော သင်ခန်းစာများကို သင်ယူရကြတော့မည် ဖြစ်ပါသည်။

For more than a decade following the celebration of the
Passover, Josiah continued
to reign. At the age of
thirty-nine he met death
in battle with the forces
of Egypt, “and was buried
in one of the sepulchers
of his fathers.” “All Judah
and Jerusalem mourned for
Josiah. And Jeremiah
lamented for Josiah: and
all the singing men and the
singing women spake of
Josiah in their lamentations
to this day, and made them
an ordinance in Israel: and,
356 Prophets and Kings
behold, they are written in
the lamentations.” 2 Chronicles 35:24, 25. Like unto
Josiah “was there no king
[406] before him, that turned
to the Lord with all his
heart, and with all his soul,
and with all his might, according to all the law of
Moses; neither after him
arose there any like him.
Notwithstanding the Lord
turned not from the ferceness of His great wrath, ...
because of all the provocations that Manasseh had
provoked Him withal.” 2
Kings 23:25, 26. The time
was rapidly approaching
when Jerusalem was to be
utterly destroyed and the
inhabitants of the land carried captive to Babylon,
there to learn the lessons
they had refused to learn
under circumstances more
favorable.