အခန်း (၄) — ရှောလမုန်မင်းကြီးအခွင့်ကောင်းကိုလွဲသွားရပုံ

 

အခန်း (၄) — ရှောလမုန်မင်းကြီးအခွင့်ကောင်းကိုလွဲသွားရပုံ

Chapter 4—Results of Transgression 

ရှောလမုန်အား ဖြုန်းတီးမှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုများဆီသို့ ဦးတည်စေခဲ့သော အဓိကအကြောင်းရင်းများထဲတွင် ထင်ရှားသောအချက်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံလိုသော စိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် မွေးမြူရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

Prominent among the primary causes that led Solomon into
extravagance and oppression was his failure to maintain and foster the spirit of self-sacrifce.

သိနာတောင်ခြေတွင် မောရှေသည် "ငါသည် သူတို့တွင် နေရမည်အကြောင်း ငါ့အဖို့ သန့်ရှင်းရာဌာနကို လုပ်ကြစေ" ဟူသော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ပြည်သူများအား ပြောပြသောအခါ၊ ဣသရေလတို့သည် သင့်လျော်သော လက်ဆောင်များဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။ "စိတ်ပါသောသူ၊ စိတ်အားထက်သန်သောသူ အပေါင်းတို့သည် လာ၍" အလှူငွေများကို ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၅:၈၊ ၃၅:၂၁။ သန့်ရှင်းရာဌာန တည်ဆောက်ရန်အတွက် ကြီးကျယ်၍ ကျယ်ပြန့်သော ပြင်ဆင်မှုများ လိုအပ်ခဲ့ပြီး၊ တန်ဖိုးအကြီးဆုံးနှင့် အဖိုးတန်ဆုံးသော ပစ္စည်းများစွာ လိုအပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ထာဝရဘုရားသည် စေတနာအလျောက် လှူဒါန်းသော အလှူကိုသာ လက်ခံတော်မူခဲ့သည်။ "လှူချင်သော စေတနာစိတ်ရှိသောသူ အပေါင်းတို့၌ ငါ့အဖို့ အလှူကို ခံယူရမည်" ဟု မောရှေအား ပရိသတ်တို့ထံ မိန့်ကြားရန် ပညတ်တော် ပေးခဲ့သည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၅:၂။ ဘုရားသခင်အပေါ် ဆည်းကပ်မှုနှင့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံလိုသော စိတ်ဓာတ်သည် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်အတွက် စံမြန်းရာဌာန ပြင်ဆင်ရာတွင် ပထမဆုံးသော လိုအပ်ချက်များ ဖြစ်ခဲ့သည်။

When, at the foot of Sinai, Moses told the people of the divine
command, “Let them make Me a sanctuary; that I may dwell among
them,” the response of the Israelites was accompanied by the appropriate gifts. “They came, everyone whose heart stirred him up,
and everyone whom his spirit made willing,” and brought offerings.
Exodus 25:8; 35:21. For the building of the sanctuary, great and
extensive preparations were necessary; a large amount of the most
precious and costly material was required, but the Lord accepted
only freewill offerings. “Of every man that giveth it willingly with
his heart ye shall take My offering,” was the command repeated by
Moses to the congregation. Exodus 25:2. Devotion to God and a
spirit of sacrifce were the first requisites in preparing a dwelling 
place for the Most High.

ဒါဝိဒ်သည် ရှောလမုန်အား ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ရန် တာဝန်လွှဲပြောင်းပေးသောအခါတွင်လည်း အလားတူ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံရန် တောင်းဆိုမှု ပြုခဲ့သည်။ စုဝေးနေသော လူထုအား ဒါဝိဒ်က "ယနေ့ ထာဝရဘုရားအဖို့ မိမိလက်ဆောင်ကို အလိုအလျောက် ပေးလှူချင်သောသူ ရှိသလော" ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ နာရာဝံသပထမစောင် ၂၉:၅။ ဤသို့ ဆည်းကပ်အပ်နှံခြင်းနှင့် စေတနာအလျောက် အမှုတော်ထမ်းဆောင်ရန် တောင်းဆိုချက်ကို ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ရာတွင် ပါဝင်သူများက အစဉ်အမြဲ မှတ်သားထားသင့်သည်။

A similar call to self-sacrifce was made when David turned over
to Solomon the responsibility of building the temple. Of the assembled multitude David asked, “Who then is willing to consecrate
his service this day unto the Lord?” 1 Chronicles 29:5. This call to
consecration and willing service should ever have been kept in mind
by those who had to do with the erection of the temple.

တောကန္တာရတဲတော်ကို တည်ဆောက်ရန်အတွက်၊ ရွေးချယ်ခံရသောသူများအား ဘုရားသခင်သည် အထူးကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ပညာကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ "မောရှေသည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ပြောဆိုသည်ကား၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ထာဝရဘုရားသည် ယုဒအမျိုး၊ ဗေဇလေလကို နာမည်ဖြင့် ခေါ်တော်မူပြီ။... ခပ်သိမ်းသော လုပ်ငန်းတို့ကို တတ်နိုင်စွမ်းသော ပညာ၊ ဉာဏ်၊ အတတ်နှင့် ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်နှင့် သူ့ကို ပြည့်စုံစေတော်မူပြီ။... သူနှင့် ဒန်အမျိုး၊ အဟောလျာဘတို့သည် သူတစ်ပါးတို့အား သင်ပြနိုင်သော စိတ်ကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။ သူတို့သည် ထွင်းတတ်သော အတတ်၊ စဉ်းလဲသော အတတ်၊ ချုပ်တတ်သော အတတ်၊... ရက်တတ်သော အတတ်၊ ခပ်သိမ်းသော အတတ်တို့ကို တတ်စေခြင်းငှာ ပညာနှင့် ပြည့်စုံစေတော်မူပြီ။... ထိုသို့ ထာဝရဘုရားသည် ပညာနှင့် ဉာဏ်ကို ပေးသနားတော်မူသော ဗေဇလေလနှင့် အဟောလျာဘအစရှိသော ပညာရှိသောသူ အပေါင်းတို့သည် အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။" ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၅:၃၀-၃၅၊ ၃၆:၁။ ကောင်းကင်ဘုံမှ ပညာရှိပုဂ္ဂိုလ်များသည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ထားသော အလုပ်သမားများနှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

For the construction of the wilderness tabernacle, chosen men
were endowed by God with special skill and wisdom. “Moses said
unto the children of Israel, See, the Lord hath called by name Bezaleel, ... of the tribe of Judah; and He hath flled him with the Spirit
of God, in wisdom, in understanding, and in knowledge, and in all
manner of workmanship.... And He hath put in his heart that he
may teach, both he, and Aholiab, ... of the tribe of Dan. Them hath
He flled with wisdom of heart, to work all manner of work, of the
engraver, and of the cunning workman, and of the embroiderer, ...
and of the weaver, even of them that do any work.... Then wrought
Bezaleel and Aholiab, and every wisehearted man, in whom the Lord
put wisdom and understanding.” Exodus 35:30-35; 36:1. Heavenly
intelligences co-operated with the workmen whom God Himself had
chosen.

ဤအလုပ်သမားများ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များသည် သူတို့၏ ဘိုးဘေးများထံသို့ အပ်နှင်းထားသော ပါရမီများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အမွေဆက်ခံခဲ့ကြသည်။ အချိန်အတန်ကြာ ဤယုဒနှင့် ဒန်အမျိုးသားတို့သည် နှိမ့်ချမှုနှင့် အတ္တကင်းမှု ရှိနေခဲ့ကြသော်လည်း၊ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မသိမသာပင် ဘုရားသခင်အပေါ် သူတို့၏ ဖက်တွယ်မှုနှင့် ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ အမှုတော်ထမ်းဆောင်လိုသော ဆန္ဒကို ဆုံးရှုံးလာခဲ့ကြသည်။ နုနယ်သော အနုပညာရပ်များတွင် သူတို့၏ သာလွန်သော ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် သူတို့၏ လုပ်အားအတွက် လုပ်ခလစာ ပိုမိုတောင်းခံလာကြသည်။ အချို့သော အခြေအနေများတွင် သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို ခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း၊ အများအားဖြင့် သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိုင်ငံများတွင် အလုပ်အကိုင် ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ကျော်ကြားသော ဘိုးဘေးများ၏ စိတ်နှလုံးတွင် ပြည့်နှက်နေခဲ့သော မြင့်မြတ်သော စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှု စိတ်ဓာတ်အစား၊ သူတို့သည် ပို၍ပို၍ လိုချင်တပ်မက်သော လောဘစိတ်ကို အလိုလိုက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အတ္တဆန်သော ဆန္ဒများ ပြည့်ဝစေရန်အတွက်၊ ဘုရားသခင်ပေးထားသော ကျွမ်းကျင်မှုကို တစ်ပါးအမျိုးသား ရှင်ဘုရင်များ၏ အမှုတော်တွင် အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်အား ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းစေသော လုပ်ငန်းများကို ပြည့်စုံစေရန် သူတို့၏ ပါရမီကို ငှားရမ်းခဲ့ကြသည်။

The descendants of these workmen inherited to a large degree
the talents conferred on their forefathers. For a time these men of
Judah and Dan remained humble and unselfsh; but gradually, almost
imperceptibly, they lost their hold upon God and their desire to serve
[63] Him unselfshly. They asked higher wages for their services, because
of their superior skill as workmen in the fner arts. In some instances
their request was granted, but more often they found employment in
the surrounding nations. In place of the noble spirit of self-sacrifce
that had flled the hearts of their illustrious ancestors, they indulged
a spirit of covetousness, of grasping for more and more. That their
selfsh desires might be gratifed, they used their God-given skill in
the service of heathen kings, and lent their talent to the perfecting of
works which were a dishonor to their Maker.

ဤလူတို့၏အထဲမှ ရှောလမုန်သည် မောရိယတောင်ပေါ်ရှိ ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်မှုကို ကြီးကြပ်ရန်အတွက် ကျွမ်းကျင်သော အလုပ်သမားခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသော အဆောက်အအုံ၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းနှင့် ပတ်သက်သော အသေးစိတ် ညွှန်ကြားချက်များကို စာဖြင့် ရှင်ဘုရင်ထံသို့ အပ်နှံထားပြီးဖြစ်ရာ၊ သူသည် လိုအပ်သော အလုပ်များကို တိကျစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် အထူးကျွမ်းကျင်မှု ပေးသနားတော်မူမည့် ဆည်းကပ်အပ်နှံထားသော ကူညီသူများအတွက် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ မျှော်ကြည့်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရှောလမုန်သည် ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ကျင့်သုံးရန် ဤအခွင့်အရေးကို မျက်ခြည်ပြတ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် တုရုမင်းကြီးထံသို့ "ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြေးဝါ၊ သံတို့ကို လုပ်တတ်သောသူ၊ ခရမ်းရောင်၊ အနီရောင်၊ အပြာရောင်တို့ကို လုပ်တတ်သောသူ၊ ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့၌ ရှိသော ငါ၏ပညာရှိတို့နှင့်အတူ ထွင်းတတ်သောသူ" တစ်ဦးကို လွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ နာရာဝံသဒုတိယစောင် ၂:၇။

It was among these men that Solomon looked for a master workman to superintend the construction of the temple on Mount Moriah.
Minute specifcations, in writing, regarding every portion of the
sacred structure, had been entrusted to the king; and he could have
looked to God in faith for consecrated helpers, to whom would have
been granted special skill for doing with exactness the work required.
But Solomon lost sight of this opportunity to exercise faith in God.
He sent to the king of Tyre for a man, “cunning to work in gold, and
in silver, and in brass, and in iron, and in purple, and crimson, and
blue, and that can skill to grave with the cunning men ... in Judah
and in Jerusalem.” 2 Chronicles 2:7.

ဖိုနီးရှားမင်းကြီးသည် "ဒန်အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏သားဖြစ်ပြီး သူ၏အဖမှာ တုရုလူမျိုးဖြစ်သော" ဟုရံကို စေလွှတ်ခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ အပိုဒ်ငယ် ၁၄။ ဟုရံသည် သူ၏မိခင်ဘက်မှကြည့်လျှင်၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက တဲတော်တည်ဆောက်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်ထံမှ အထူးပညာကို ရရှိခဲ့သော အဟောလျာဘ၏ သားစဉ်မြေးဆက် ဖြစ်သည်။ [၆၄] ဤသို့ဖြင့် ရှောလမုန်၏ အလုပ်သမားအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ်၊ ဘုရားသခင်အား အမှုတော်ထမ်းဆောင်ရန် ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ဆန္ဒဖြင့် လှုံ့ဆော်ခြင်းမခံရသူ တစ်ဦးကို ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဤလောက၏ ဘုရားဖြစ်သော လောကီစည်းစိမ် (မမ္မုန်) ကို ဝတ်ပြုသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုလုံးသည် အတ္တဆန်သော မူဝါဒများနှင့် ရောယှက်နေခဲ့သည်။

The Phoenician king responded by sending Huram, “the son of a
woman of the daughters of Dan, and his father was a man of Tyre.”
Verse 14. Huram was a descendant, on his mother’s side, of Aholiab,
to whom, hundreds of years before, God had given special wisdom
for the construction of the tabernacle.

သူ၏ ထူးခြားသော ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် ဟုရံသည် ကြီးလေးသော လုပ်ခလစာကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူစွဲကိုင်ထားသော မှားယွင်းသော မူဝါဒများကို သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက လက်ခံလာကြသည်။ သူနှင့်အတူ နေ့စဉ် အလုပ်လုပ်ကိုင်လာကြသည်နှင့်အမျှ၊ သူတို့သည် သူ၏ လုပ်ခလစာနှင့် မိမိတို့၏ လုပ်ခလစာကို နှိုင်းယှဉ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒနောက်သို့ ပါသွားကြပြီး၊ သူတို့၏ အလုပ်၏ သန့်ရှင်းသော သဘောသဘာဝကို မျက်ခြည်ပြတ်စပြုလာခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ငြင်းပယ်ခြင်းစိတ်ဓာတ်သည် သူတို့ထံမှ ထွက်ခွာသွားပြီး၊ ထိုနေရာတွင် လောဘစိတ်ဓာတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ရလဒ်မှာ ပိုမိုမြင့်မားသော လုပ်ခလစာကို တောင်းဆိုလာကြပြီး ၎င်းကိုလည်း ခွင့်ပြုခဲ့ရသည်။

[64] Thus at the head of Solomon’s company of workmen there was
placed a man whose efforts were not prompted by an unselfsh desire
to render service to God. He served the god of this world, mammon.
The very fbers of his being were inwrought with the principles of
selfshness.
Results of Transgression 41

ဤသို့ဖြင့် စတင်ခဲ့သော မကောင်းသော ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုများသည် ထာဝရဘုရား၏ အမှုတော်ကဏ္ဍ အားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး နိုင်ငံတော်တစ်ဝှမ်းလုံးသို့ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။ ကြီးလေးသော လုပ်ခလစာများကို တောင်းဆိုရရှိခြင်းသည် လူအများအပြားအား စည်းစိမ်ခံခြင်းနှင့် ဖြုန်းတီးခြင်းတို့တွင် အလိုလိုက်ရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့သည်။ ဆင်းရဲသားများသည် ချမ်းသာသူများ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံလိုသော စိတ်ဓာတ်သည် လုံးပါးပါးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤဩဇာလွှမ်းမိုးမှုများ၏ ကျယ်ပြန့်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများထဲတွင်၊ တစ်ချိန်က သေမျိုးများထဲ၌ အမြော်အမြင်အရှိဆုံးဟု သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်မှု၏ အဓိကအကြောင်းရင်းတစ်ခုကို ခြေရာခံနိုင်သည်။

Because of his unusual skill, Huram demanded large wages.
Gradually the wrong principles that he cherished came to be accepted
by his associates. As they labored with him day after day, they
yielded to the inclination to compare his wages with their own, and
they began to lose sight of the holy character of their work. The
spirit of self-denial left them, and in its place came the spirit of
covetousness. The result was a demand for higher wages, which was
granted.

တောကန္တာရတဲတော်ကို တည်ဆောက်သူများ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်၊ ရှောလမုန်၏ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်သူများ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်တို့အကြားရှိ ထင်ရှားသော ကွဲပြားမှုသည် နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသော သင်ခန်းစာတစ်ခုကို ပေးနေပါသည်။ ဗိမာန်တော် အလုပ်သမားများတွင် တွေ့ရသော ကိုယ်ကျိုးရှာမှုသည် ယနေ့ လောကကို အုပ်စိုးနေသော အတ္တဆန်မှုတွင် ထင်ဟပ်နေပါသည်။ အမြင့်ဆုံးရာထူးနှင့် အမြင့်ဆုံးလုပ်ခကို ရှာဖွေသော လောဘစိတ်ဓာတ်သည် အနှံ့အပြား ဖြစ်နေပါသည်။ [၆၅] တဲတော်အလုပ်သမားများ၏ စေတနာအလျောက် အမှုတော်ထမ်းဆောင်မှုနှင့် ဝမ်းမြောက်သော မိမိကိုယ်ကိုယ် ငြင်းပယ်မှုတို့ကို တွေ့ရခဲလှပါသည်။ သို့သော် ဤစိတ်ဓာတ်သည်သာ ယေရှု၏ နောက်လိုက်များကို လှုံ့ဆော်ပေးသင့်သော တစ်ခုတည်းသော စိတ်ဓာတ် ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မြင့်မြတ်သော သခင်သည် ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များ မည်သို့အလုပ်လုပ်ရမည်ဟူသော စံနမူနာကို ပေးခဲ့သည်။ "ငါ့နောက်သို့ လိုက်ကြလော့၊ ငါသည် သင်တို့ကို လူဖမ်းသော တံငါဖြစ်စေမည်" (မဿဲ ၄:၁၉) ဟု ကိုယ်တော် မိန့်ကြားခဲ့သောသူတို့အား၊ သူတို့၏ အမှုတော်အတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော ငွေပမာဏကို ကမ်းလှမ်းခဲ့ခြင်း မရှိပါ။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ မိမိကိုယ်ကိုယ် ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခြင်းတို့တွင် ပါဝင်ခဲ့ကြရသည်။

The baleful influences thus set in operation permeated all
branches of the Lord’s service, and extended throughout the kingdom. The high wages demanded and received gave to many an
opportunity to indulge in luxury and extravagance. The poor were
oppressed by the rich; the spirit of self-sacrifce was well-nigh lost.
In the far-reaching effects of these influences may be traced one of
the principal causes of the terrible apostasy of him who once was
numbered among the wisest of mortals.
The sharp contrast between the spirit and motives of the people
building the wilderness tabernacle, and of those engaged in erecting
Solomon’s temple, has a lesson of deep signifcance. The self-seeking that characterized the workers on the temple fnds its counterpart
today in the selfshness that rules in the world. The spirit of covetousness, of seeking for the highest position and the highest wage,
is rife. The willing service and joyous self-denial of the tabernacle [65]
workers is seldom met with. But this is the only spirit that should
actuate the followers of Jesus. Our divine Master has given an example of how His disciples are to work. To those whom He bade,
“Follow Me, and I will make you fshers of men” (Matthew 4:19),
He offered no stated sum as a reward for their services. They were
to share with Him in self-denial and sacrifce.

ကျွန်ုပ်တို့သည် ရရှိမည့် လုပ်ခလစာအတွက် အလုပ်လုပ်ရမည်မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်အတွက် အလုပ်လုပ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို လှုံ့ဆော်ပေးသော ရည်ရွယ်ချက်တွင် မိမိကိုယ်ကျိုးရှာမှုနှင့် တူညီသောအရာ ဘာမျှမရှိသင့်ပါ။ ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ဆည်းကပ်မှုနှင့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံလိုသော စိတ်ဓာတ်သည် လက်ခံနိုင်သော အမှုတော်ထမ်းဆောင်မှု၏ ပထမဆုံးသော လိုအပ်ချက် အမြဲတမ်း ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်နေပါလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်နှင့် အရှင်သည် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်တွင် အတ္တဆန်မှု၏ ချည်မျှင်တစ်မျှပင် မပါဝင်စေရန် ရည်ရွယ်တော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများတွင်၊ ပြည့်စုံတော်မူသော ဘုရားသခင်သည် လောကီတဲတော် တည်ဆောက်သူများထံမှ တောင်းဆိုခဲ့သော ပါးနပ်မှု၊ ကျွမ်းကျင်မှု၊ တိကျမှုနှင့် ပညာတို့ကို ယူဆောင်လာရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏ လုပ်ဆောင်မှု အားလုံးတွင်၊ အကြီးမားဆုံးသော ပါရမီများ သို့မဟုတ် အပြောင်မြောက်ဆုံးသော အမှုတော်များသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် အသက်ရှင်သော၊ လောင်ကျွမ်းစေသော ယဇ်အဖြစ် တင်ဆက်ထားချိန်တွင်သာ လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသည်ကို သတိရရမည် ဖြစ်သည်။

Not for the wages we receive are we to labor. The motive that
prompts us to work for God should have in it nothing akin to selfserving. Unselfsh devotion and a spirit of sacrifce have always been
and always will be the frst requisite of acceptable service. Our Lord
and Master designs that not one thread of selfshness shall be woven
into His work. Into our efforts we are to bring the tact and skill,
the exactitude and wisdom, that the God of perfection required of
the builders of the earthly tabernacle; yet in all our labors we are to
remember that the greatest talents or the most splendid services are
42 Prophets and Kings
acceptable only when self is laid upon the altar, a living, consuming
sacrifce.

ဣသရေလရှင်ဘုရင်၏ ကျဆုံးခြင်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် ဦးတည်စေခဲ့သော မှန်ကန်သော မူဝါဒများမှ လွဲချော်မှု နောက်တစ်ခုမှာ ဘုရားသခင် တစ်ပါးတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်သော ဘုန်းတော်ကို မိမိအတွက် ယူလိုသော သွေးဆောင်မှုကို အရှုံးပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

Another of the deviations from right principles that fnally led to
the downfall of Israel’s king was his yielding to the temptation to
take to himself the glory that belongs to God alone.

ရှောလမုန်အား ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ရန် တာဝန်အပ်နှံခံရသောနေ့မှစ၍ ၎င်းပြီးစီးချိန်အထိ၊ သူ၏ ကြေညာထားသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ "ဣသရေလလူမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်အဖို့ အိမ်တော်ကို တည်ဆောက်ရန်" ဖြစ်သည်။ နာရာဝံသဒုတိယစောင် ၆:၇။ ဤရည်ရွယ်ချက်ကို ဗိမာန်တော်အပ်နှံပွဲ အချိန်တွင် [၆၆] စုဝေးနေသော ဣသရေလလူထုရှေ့တွင် အပြည့်အဝ အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ရှင်ဘုရင်သည် သူ၏ ဆုတောင်းချက်တွင် "ငါ၏နာမသည် ထိုအရပ်၌ တည်လိမ့်မည်" ဟု ယေဟောဝါ မိန့်တော်မူခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။ ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၈:၂၉။

From the day that Solomon was entrusted with the work of building the temple, to the time of its completion, his avowed purpose
was “to build an house for the name of the Lord God of Israel.” 2
Chronicles 6:7. This purpose was fully recognized before the assem-
[66] bled hosts of Israel at the time of the dedication of the temple. In
his prayer the king acknowledged that Jehovah had said, “My name
shall be there.” 1 Kings 8:29.

ရှောလမုန်၏ အပ်နှံပွဲဆုတောင်းချက်တွင် အထိခိုက်ရဆုံးသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ၊ လူမျိုးတကာတွင် ကျော်ကြားလှသော ကိုယ်တော်၏အကြောင်းကို ပိုမိုသိရှိရန် ဝေးလံသော တိုင်းပြည်များမှ လာမည့် တစ်ပါးအမျိုးသားများအတွက် ဘုရားသခင်ထံ သူ၏ တောင်းပန်ချက်ဖြစ်သည်။ "သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော နာမတော်၊ ခိုင်ခံ့သော လက်တော်နှင့် ဆန့်ထားသော လက်ရုံးတော်အကြောင်းကို ကြားရကြပါလိမ့်မည်" ဟု ရှင်ဘုရင်က တောင်းပန်ခဲ့သည်။ ဤတစ်ပါးအမျိုးသား ဝတ်ပြုသူတိုင်းအတွက် ရှောလမုန်က ဤသို့ တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်- "ကိုယ်တော်သည်... နားညောင်းတော်မူပါ။ ထိုသူသည် တောင်းလျှောက်သမျှအတိုင်း ပြုတော်မူပါ။ သို့မှသာ မြေကြီးပေါ်ရှိ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို သိ၍၊ ကိုယ်တော်၏ လူဣသရေလတို့ကဲ့သို့ ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့ကြပါလိမ့်မည်။ ငါတည်ဆောက်သော ဤအိမ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ကြောင်းကိုလည်း သိကြပါလိမ့်မည်။" အပိုဒ်ငယ် ၄၂၊ ၄၃။

One of the most touching portions of Solomon’s dedicatory
prayer was his plea to God for the strangers that should come from
countries afar to learn more of Him whose fame had been spread
abroad among the nations. “They shall hear,” the king pleaded, “of
Thy great name, and of Thy strong hand, and of Thy stretched-out
arm.” In behalf of every one of these stranger worshipers Solomon
had petitioned: “Hear Thou, ... and do according to all that the
stranger calleth to Thee for: that all people of the earth may know
Thy name, to fear Thee, as do Thy people Israel; and that they may
know that this house, which I have builded, is called by Thy name.”
Verses 42, 43.

ဝတ်ပြုပွဲအပြီးတွင်၊ ရှောလမုန်သည် ဣသရေလတို့အား ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိကြရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သို့မှသာ "မြေကြီးပေါ်ရှိ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူကြောင်းနှင့် အခြားသော ဘုရားမရှိကြောင်း သိကြပါလိမ့်မည်" ဟု သူက မိန့်ကြားခဲ့သည်။ အပိုဒ်ငယ် ၆၀။

At the close of the service, Solomon had exhorted Israel to be
faithful and true to God, in order that “all the people of the earth
may know,” he said, “that the Lord is God, and that there is none
else.” Verse 60.

ရှောလမုန်ထက် ကြီးမြတ်သော အရှင်သည် ဗိမာန်တော်၏ ဗိသုကာပညာရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ ပညာနှင့် ဘုန်းတော်ကို ထိုနေရာတွင် ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ဤအမှန်တရားကို မသိရှိသူများသည် ရှောလမုန်အား ဗိသုကာပညာရှင်နှင့် တည်ဆောက်သူအဖြစ် သဘာဝအလျောက် အံ့ဩချီးမွမ်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရှင်ဘုရင်သည် ၎င်း၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်း သို့မဟုတ် တည်ဆောက်မှုအတွက် မည်သည့်ဂုဏ်ပြုမှုကိုမျှ မိမိအတွက် မရယူခဲ့ပါ။

A Greater than Solomon was the designer of the temple; the
wisdom and glory of God stood there revealed. Those who were
unacquainted with this fact naturally admired and praised Solomon
as the architect and builder; but the king disclaimed any honor for
its conception or erection.

ရှေဘမိဖုရားသည် ရှောလမုန်ထံသို့ လာရောက်လည်ပတ်သောအခါတွင်လည်း ထိုသို့ပင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ပညာနှင့် သူတည်ဆောက်ခဲ့သော ခမ်းနားသော ဗိမာန်တော်အကြောင်းကို ကြားရသဖြင့်၊ သူမသည် "ခက်ခဲသော မေးခွန်းများဖြင့် သူ့ကို စမ်းသပ်ရန်" နှင့် သူ၏ ကျော်ကြားသော လုပ်ငန်းများကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အခြွေအရံများစွာနှင့်အတူ [၆၇] "နံ့သာမျိုး၊ ရွှေအမြောက်အမြားနှင့် အဖိုးတန်ကျောက်များ" တင်ဆောင်လာသော ကုလားအုတ်များဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရှည်လျားသော ခရီးကို နှင်ခဲ့သည်။ "သူမသည် ရှောလမုန်ထံသို့ ရောက်သောအခါ၊ မိမိစိတ်နှလုံးထဲ၌ ရှိသမျှတို့ကို သူ့အား ပြောပြလေ၏။" သူမသည် သဘာဝတရား၏ လျှို့ဝှက်ချက်များအကြောင်းကို သူ့အား ပြောပြခဲ့ပြီး၊ ရှောလမုန်သည် သူမအား အမြင့်ဆုံးသော ကောင်းကင်ဘုံ၌ စံမြန်း၍ အလုံးစုံကို အုပ်စိုးတော်မူသော သဘာဝတရား၏ ဘုရားသခင်၊ ကြီးမြတ်သော ဖန်ဆင်းရှင်အကြောင်းကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ "ရှောလမုန်သည် သူမ၏ မေးခွန်းရှိသမျှတို့ကို ဖြေကြားလေ၏။ ရှင်ဘုရင် မသိ၍ မပြောနိုင်သော အရာ တစ်စုံတစ်ခုမျှ မရှိ။" ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၁၀:၁-၃၊ နာရာဝံသဒုတိယစောင် ၉:၁၊ ၂။

Thus it was when the Queen of Sheba came to visit Solomon.
Hearing of his wisdom and of the magnifcent temple he had built,
she determined “to prove him with hard questions” and to see for
herself his famous works. Attended by a retinue of servants, and
[67] with camels bearing “spices, and gold in abundance, and precious
stones,” she made the long journey to Jerusalem. “And when she
Results of Transgression 43
was come to Solomon, she communed with him of all that was in her
heart.” She talked with him of the mysteries of nature; and Solomon
taught her of the God of nature, the great Creator, who dwells in
the highest heaven and rules over all. “Solomon told her all her
questions: there was not anything hid from the king, which he told
her not.” 1 Kings 10:1-3; 2 Chronicles 9:1, 2.

"ရှေဘမိဖုရားသည် ရှောလမုန်၏ ပညာရှိသမျှကိုလည်းကောင်း၊ သူတည်ဆောက်သော အိမ်တော်ကိုလည်းကောင်း မြင်သောအခါ၊... သူမ၌ သတိလစ်မတတ် ဖြစ်လေ၏။" "ကျွန်ုပ်သည် မိမိပြည်၌ရှိစဉ်က ကိုယ်တော်၏ လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် ပညာအကြောင်းကို ကြားရသော သိတင်းသည် မှန်ပေ၏" ဟု သူမ ဝန်ခံခဲ့သည်။ "သို့သော် ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တိုင်လာ၍ မျက်စိနှင့် မမြင်မီတိုင်အောင် ထိုစကားကို မယုံခဲ့ပါ။ ကြည့်ရှုလော့၊ ကျွန်ုပ်အား တစ်ဝက်မျှပင် မပြောခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်၏ ပညာနှင့် ကြီးပွားချမ်းသာမှုသည် ကျွန်ုပ်ကြားရသော သိတင်းထက် သာလွန်ပေ၏။ ကိုယ်တော်၏ လူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ ကိုယ်တော်ရှေ့၌ အစဉ်မပြတ် ရပ်နေ၍ ကိုယ်တော်၏ ပညာစကားကို ကြားရသော ကိုယ်တော်၏ ကျွန်တို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။" ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၁၀:၄-၈၊ နာရာဝံသဒုတိယစောင် ၉:၃-၇။

“When the Queen of Sheba had seen all Solomon’s wisdom, and
the house that he had built, ... there was no more spirit in her.” “It
was a true report,” she acknowledged, “which I heard in mine own
land of thine acts, and of thy wisdom: howbeit I believed not their
words, until I came, and mine eyes had seen it:” “and, behold, the
half was not told me: thy wisdom and prosperity exceedeth the fame
which I heard. Happy are thy men, happy are these thy servants,
which stand continually before thee, and that hear thy wisdom.” 1
Kings 10:4-8; 2 Chronicles 9:3-7.

သူမ၏ လည်ပတ်မှုအပြီးတွင်၊ မိဖုရားသည် ရှောလမုန်၏ ပညာနှင့် ကြီးပွားချမ်းသာမှု၏ ရင်းမြစ်နှင့် ပတ်သက်၍ အပြည့်အဝ သင်ကြားခံရသဖြင့်၊ လူသားကိုယ်စားလှယ်ကို ချီးမြှောက်ခြင်းမပြုဘဲ ဤသို့ ဟစ်အော်ပြောကြားခဲ့သည်- "ကိုယ်တော်ကို နှစ်သက်၍ ဣသရေလပလ္လင်ပေါ်မှာ တင်တော်မူသော ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် မင်္ဂလာရှိတော်မူစေသတည်း။ ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလလူမျိုးကို အစဉ်အမြဲ ချစ်တော်မူသောကြောင့်၊ တရားသဖြင့် စီရင်ဆုံးဖြတ်စေခြင်းငှာ ကိုယ်တော်ကို မင်းကြီးအရာ၌ ခန့်ထားတော်မူပြီ။" ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၁၀:၉။ ဤသည်မှာ လူမျိုးတကာအပေါ် ဖြစ်ပေါ်စေရန် ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်ထားသော အထင်အမြင် ဖြစ်သည်။

By the time of the close of her visit the queen had been so fully
taught by Solomon as to the source of his wisdom and prosperity that
she was constrained, not to extol the human agent, but to exclaim,
“Blessed be the Lord thy God, which delighted in thee, to set thee on
the throne of Israel: because the Lord loved Israel forever, therefore
made He thee king, to do judgment and justice.” 1 Kings 10:9. This
is the impression that God designed should be made upon all peoples.

"မြေကြီးပေါ်ရှိ ရှင်ဘုရင်အပေါင်းတို့သည် ဘုရားသခင်က ရှောလမုန်၏ စိတ်နှလုံး၌ ထည့်ပေးတော်မူသော ပညာစကားကို နားထောင်ရန် သူ၏မျက်နှာကို ဖူးမြင်လိုကြသောအခါ" (နာရာဝံသဒုတိယစောင် ၉:၂၃)၊ ရှောလမုန်သည် သူတို့အား ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းရှင်၊ စကြဝဠာကို အုပ်စိုးရှင်၊ အလုံးစုံသော ပညာတော်ရှင်ထံသို့ ရိုသေစွာ လမ်းညွှန်ပြသခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ကို အချိန်အတန်ကြာ ဂုဏ်တင်ခဲ့သည်။

And when “all the kings of the earth sought the presence of Solomon,
to hear his wisdom, that God had put in his heart” (2 Chronicles [68]
9:23), Solomon for a time honored God by reverently pointing them
to the Creator of the heavens and the earth, the Ruler of the universe,
the All-wise.

ရှောလမုန်သည် လူတို့၏ အာရုံကို မိမိထံမှ မိမိအား ပညာ၊ စည်းစိမ်နှင့် ဂုဏ်သရေ ပေးသနားတော်မူသော အရှင်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးရန် နှိမ့်ချသော စိတ်ရှိနေခဲ့ပါက၊ သူ၏ သမိုင်းကြောင်းသည် မည်မျှပင် ကောင်းမွန်နေလိမ့်မည်နည်း။ သို့သော် မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသော ကလောင်တံသည် သူ၏ မြင့်မြတ်မှုများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသကဲ့သို့ပင်၊ သူ၏ ကျဆုံးခြင်းကိုလည်း သစ္စာရှိစွာ သက်သေခံထားသည်။ ကြီးမြတ်မှု၏ ထိပ်ဆုံးသို့ မြှင့်တင်ခံရပြီး ကံကောင်းခြင်း လက်ဆောင်များ ဝန်းရံနေချိန်တွင်၊ ရှောလမုန်သည် ခေါင်းမူးသွားခဲ့ပြီး သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ဆုံးရှုံးကာ လဲကျသွားခဲ့သည်။ လောကသားများ၏ အစဉ်တစိုက် ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရသဖြင့်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မိမိအား ပေးအပ်သော မြှောက်ပင့်မှုများကို မတွန်းလှန်နိုင်တော့ပေ။ ပေးသနားတော်မူသော အရှင်အား ဘုန်းတင်ရန်အတွက် သူ့အား အပ်နှံထားသော ပညာသည် သူ့အား မာန်မာနဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။ "ဣသရေလလူမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်" ကို ဂုဏ်ပြုရန်အတွက် စီစဉ်တည်ဆောက်ထားသော နှိုင်းယှဉ်၍မရသော ခမ်းနားထည်ဝါသော အဆောက်အအုံအတွက်၊ သူ့ကိုသာ အချီးမွမ်းခံထိုက်ဆုံးသူအဖြစ် လူတို့ ပြောဆိုခြင်းကို နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

Had Solomon continued in humility of mind to turn the attention
of men from himself to the One who had given him wisdom and
riches and honor, what a history might have been his! But while the
pen of inspiration records his virtues, it also bears faithful witness
to his downfall. Raised to a pinnacle of greatness and surrounded
with the gifts of fortune, Solomon became dizzy, lost his balance,
and fell. Constantly extolled by men of the world, he was at length
unable to withstand the flattery offered him. The wisdom entrusted
to him that he might glorify the Giver, flled him with pride. He
fnally permitted men to speak of him as the one most worthy of
44 Prophets and Kings
praise for the matchless splendor of the building planned and erected
for the honor of “the name of the Lord God of Israel.”

ဤသို့ဖြင့် ယေဟောဝါ၏ ဗိမာန်တော်သည် လူမျိုးတကာတွင် "ရှောလမုန်၏ ဗိမာန်တော်" အဖြစ် ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ လူသားကိုယ်စားလှယ်သည် "အမြင့်ဆုံးသော အရှင်ထက် သာလွန်သော အရှင်" (ဒေသနာကျမ်း ၅:၈) သာ ပိုင်ဆိုင်သော ဘုန်းတော်ကို မိမိအတွက် ယူခဲ့သည်။ ရှောလမုန်ကိုယ်တိုင် "ငါတည်ဆောက်သော ဤအိမ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ကြောင်း" (နာရာဝံသဒုတိယစောင် ၆:၃၃) ဟု ကြေညာခဲ့သော ဗိမာန်တော်သည် ယနေ့တိုင်အောင်ပင် ယေဟောဝါ၏ ဗိမာန်တော်အဖြစ် မဟုတ်ဘဲ၊ "ရှောလမုန်၏ ဗိမာန်တော်" အဖြစ်သာ အပြောအများဆုံး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

Thus it was that the temple of Jehovah came to be known
throughout the nations as “Solomon’s temple.” The human agent
had taken to himself the glory that belonged to the One “higher than
the highest.” Ecclesiastes 5:8. Even to this day the temple of which
Solomon declared, “This house which I have built is called by Thy
name” (2 Chronicles 6:33), is oftenest spoken of, not as the temple
of Jehovah, but as “Solomon’s temple.”

ကောင်းကင်ဘုံမှ ပေးသနားတော်မူသော ဆုကျေးဇူးများအတွက် လူတို့က မိမိအား ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခွင့်ပြုခြင်းထက် ပိုမိုကြီးမားသော ပျော့ညံ့မှုကို လူသားတစ်ဦး မပြသနိုင်ပါ။ [၆၉] စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် အရာခပ်သိမ်းတွင် ဘုရားသခင်ကို ပထမ၊ နောက်ဆုံးနှင့် အကောင်းဆုံးအဖြစ် ထားရှိလိမ့်မည်။ မည်သည့် ရည်မှန်းချက်ကမျှ သူ၏ ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာကို အေးစက်သွားစေမည်မဟုတ်ပါ။ သူသည် မိမိ၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဖထံသို့ ဘုန်းတော်များ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေရန် တည်ငြိမ်စွာ၊ ဇွဲရှိစွာ လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို ချီးမြှောက်ရာတွင် သစ္စာရှိသောအခါ၌သာ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်တွန်းအားများသည် ဘုရားသခင်၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် ဉာဏ်ရည်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

Man cannot show greater weakness than by allowing men to
ascribe to him the honor for gifts that are Heaven-bestowed. The
[69] true Christian will make God frst and last and best in everything. No
ambitious motives will chill his love for God; steadily, perseveringly,
will he cause honor to redound to his heavenly Father. It is when
we are faithful in exalting the name of God that our impulses are
under divine supervision, and we are enabled to develop spiritual
and intellectual power.

မြင့်မြတ်သော သခင်ယေရှုသည် သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဖ၏ နာမတော်ကို အစဉ်ချီးမြှောက်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူ၏ တပည့်တော်များအား "ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော ကျွန်ုပ်တို့အဖ၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်အား ရိုသေလေးမြတ်ခြင်း ရှိပါစေသော" ဟု ဆုတောင်းရန် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ မဿဲ ၆:၉။ "ဘုန်းအာနုဘော်တော်သည်... ကိုယ်တော်၌ ရှိပါ၏" (အပိုဒ်ငယ် ၁၃) ဟု ဝန်ခံရန်လည်း သူတို့အား မမေ့လျော့စေခဲ့ပါ။ ကြီးမြတ်သော ဆေးဆရာတော်သည် မိမိထံမှ အာရုံကို မိမိ၏ တန်ခိုးရင်းမြစ်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးရန် အလွန်ပင် ဂရုစိုက်ခဲ့သဖြင့်၊ အံ့ဩနေသော လူထုသည် "စကားအသောသူတို့သည် စကားပြော၍၊ ကိုယ်အင်္ဂါ ချို့တဲ့သောသူတို့သည် ကျန်းမာ၍၊ ခြေမစွမ်းသောသူတို့သည် လမ်းလျှောက်၍၊ မျက်စိကန်းသောသူတို့သည် မျက်စိမြင်သည်ကို မြင်သောအခါ၊" ကိုယ်တော်အား ဂုဏ်မတင်ဘဲ "ဣသရေလလူမျိုး၏ ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်တင်ကြ၏။" မဿဲ ၁၅:၃၁။ ခရစ်တော်သည် အသေခံတော်မမူမီက ပြုခဲ့သော အံ့ဖွယ်ဆုတောင်းချက်တွင် "အကျွန်ုပ်သည် မြေကြီးပေါ်မှာ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေပါပြီ" ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ "ကိုယ်တော်၏ သားတော်သည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေမည့်အကြောင်း၊ သားတော်၏ ဘုန်းကို ထင်ရှားစေတော်မူပါ။" "ဖြောင့်မတ်တော်မူသောအဖ၊ လောကီသားတို့သည် ကိုယ်တော်ကို မသိကြပါ။ အကျွန်ုပ်မူကား သိပါ၏။ ဤသူတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်တော်မူကြောင်းကို သိကြပါ၏။ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ချစ်တော်မူသော မေတ္တာသည် သူတို့၌ ရှိစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ အကျွန်ုပ်သည် သူတို့၌ ရှိစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို သူတို့အား အကျွန်ုပ် သိစေပါပြီ၊ သိစေပါဦးမည်" ဟု ကိုယ်တော် တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ ယောဟန် ၁၇:၄၊ ၁၊ ၂၅၊ ၂၆။

Jesus, the divine Master, ever exalted the name of His heavenly
Father. He taught His disciples to pray, “Our Father who art in
heaven, hallowed be Thy name.” Matthew 6:9, A.R.V. And they
were not to forget to acknowledge, “Thine is ... the glory.” Verse 13.
So careful was the great Healer to direct attention from Himself to
the Source of His power, that the wondering multitude, “when they
saw the dumb to speak, the maimed to be whole, the lame to walk,
and the blind to see,” did not glorify Him, but “glorifed the God of
Israel.” Matthew 15:31. In the wonderful prayer that Christ offered
just before His crucifxion, He declared, “I have glorifed Thee on
the earth.” “Glorify Thy Son,” He pleaded, “that Thy Son also may
glorify Thee.” “O righteous Father, the world hath not known Thee:
but I have known Thee, and these have known that Thou hast sent
Me. And I have declared unto them Thy name, and will declare it:
that the love wherewith Thou hast loved Me may be in them, and I
in them.” John 17:4, 1, 25, 26.

"ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ပညာရှိသောသူသည် မိမိပညာ၌ မဝါကြွားစေနှင့်။ ခွန်အားကြီးသောသူသည် မိမိခွန်အား၌ မဝါကြွားစေနှင့်။ ချမ်းသာသောသူသည် မိမိစည်းစိမ်၌ မဝါကြွားစေနှင့်။ ဝါကြွားသောသူမည်သည်ကား၊ [၇၀] မြေကြီးပေါ်မှာ ကရုဏာတရား၊ တရားသဖြင့် စီရင်ခြင်းတရား၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားတို့ကို ငါစီရင်ကြောင်း၊ ငါသည် ထာဝရဘုရား ဖြစ်ကြောင်းကို သိနားလည်ခြင်းအမှု၌သာ ဝါကြွားစေ။ ထိုသို့သော အမှုတို့ကို ငါနှစ်သက်သည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။" ယေရမိ ၉:၂၃၊ ၂၄။

“Thus saith the Lord, Let not the wise man glory in his wisdom,
neither let the mighty man glory in his might, let not the rich man
glory in his riches: but let him that glorieth glory in this, that he
[70] understandeth and knoweth Me, that I am the Lord which exercise
Results of Transgression 45
loving-kindness, judgment, and righteousness, in the earth: for in
these things I delight, saith the Lord.” Jeremiah 9:23, 24.

"အကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို ချီးမွမ်း၍... ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်အတူ ကိုယ်တော်ကို ချီးမြှောက်ပါမည်။"

"အကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုန်းအာနုဘော်၊ ဂုဏ်သရေ၊ တန်ခိုးတော်တို့ကို ခံထိုက်တော်မူ၏။"

"အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းပါမည်။ နာမတော်ကိုလည်း အစဉ်အမြဲ ဘုန်းတင်ပါမည်။"

"ငါနှင့်အတူ ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြလော့။ နာမတော်ကို အတူတကွ ချီးမြှောက်ကြကုန်အံ့။" ဆာလံကျမ်း ၆၉:၃၀၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၄:၁၁၊ ဆာလံကျမ်း ၈၆:၁၂၊ ၃၄:၃။

“I will praise the name of God, ...
And will magnify Him with thanksgiving.”
“Thou art worthy, O Lord, to receive glory and honor
and power.”
“I will praise Thee, O Lord my God, with all my heart:
And I will glorify Thy name forevermore.”
“O magnify the Lord with me,
And let us exalt His name together.”
Psalm 69:30; Revelation
4:11; Psalm 86:12; 34:3.

ကိုယ်ကျိုးစွန့်လိုသောစိတ်ဓာတ်မှ ဝေးကွာသွားစေပြီး မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်လိုသောစိတ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားစေသည့် မူဝါဒများ စတင်ဝင်ရောက်လာခြင်းနှင့်အတူ၊ ဣသရေလလူမျိုးအတွက် ထားရှိသော ဘုရားသခင်၏မြင့်မြတ်သော အစီအစဉ်တော်ကို နောက်ထပ် ဆိုးရွားစွာ ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်မှုတစ်ခုပါ ပူးတွဲပါရှိလာခဲ့သည်။ မိမိ၏လူမျိုးတော်သည် လောက၏အလင်းဖြစ်စေရန် ဘုရားသခင် ပုံစံထုတ်ထားခဲ့သည်။ လက်တွေ့အသက်တာ၌ ကျင့်ကြံခြင်းအားဖြင့် ထင်ရှားလာသော ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော် ဘုန်းအသရေသည် သူတို့ထံမှတစ်ဆင့် တောက်ပထွက်ပေါ်လာရမည်ဖြစ်သည်။ ဤရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်အတွက်၊ ဘုရားသခင်သည် ရွေးကောက်ထားသော ထိုလူမျိုးကို ကမ္ဘာ့နိုင်ငံများအကြား မဟာဗျူဟာကျသောနေရာတွင် အခြေချနေထိုင်စေခဲ့သည်။

The introduction of principles leading away from a spirit of
sacrifce and tending toward self-glorifcation, was accompanied by
yet another gross perversion of the divine plan for Israel. God had
designed that His people should be the light of the world. From them
was to shine forth the glory of His law as revealed in the life practice.
For the carrying out of this design, He had caused the chosen nation
to occupy a strategic position among the nations of earth.

 

ရှောလမုန်မင်းကြီး၏ လက်ထက်တွင် ဣသရေလနိုင်ငံတော်သည် မြောက်ဘက်တွင် ဟာမတ်မြို့မှသည် တောင်ဘက်တွင် အဲဂုတ္တုပြည်အထိလည်းကောင်း၊ မြေထဲပင်လယ်မှသည် ဥဖရတ်မြစ်အထိလည်းကောင်း ကျယ်ပြန့်ခဲ့သည်။ ဤနယ်မြေအတွင်း၌ ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေး၏ သဘာဝလမ်းမကြီးများစွာ ဖြတ်သန်းသွားလာလျက်ရှိပြီး၊ ဝေးလံသောဒေသများမှ ကုလားအုတ်ကုန်သည်အဖွဲ့များသည် အဆက်မပြတ် ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရှောလမုန်နှင့် သူ၏လူမျိုးတို့အတွက် နိုင်ငံတကာမှ လူသားတို့အား ရှင်ဘုရင်တို့၏ဘုရင်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်၏စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြရန်နှင့် ကိုယ်တော်အား ရိုသေခန့်ညား၍ နာခံတတ်စေရန် သင်ကြားပေးခွင့် အခွင့်အရေးရရှိခဲ့သည်။ ဤအသိပညာကို တစ်လောကလုံးသို့ ပေးဝေရန်ဖြစ်သည်။ [၇၁] ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ သွန်သင်ချက်များမှတစ်ဆင့်၊ အသက်ရှင်လိုသူတိုင်း အသက်ရှင်နိုင်ကြစေရန် ခရစ်တော်ကို လူမျိုးတကာတို့ရှေ့တွင် ချီးမြှောက်ရမည်ဖြစ်သည်။

In the days of Solomon the kingdom of Israel extended from
Hamath on the north to Egypt on the south, and from the Mediterranean Sea to the river Euphrates. Through this territory ran many
natural highways of the world’s commerce, and caravans from distant lands were constantly passing to and fro. Thus there was given
to Solomon and his people opportunity to reveal to men of all nations
the character of the King of kings, and to teach them to reverence
and obey Him. To all the world this knowledge was to be given. [71]

Through the teaching of the sacrifcial offerings, Christ was to be
uplifted before the nations, that all who would might live.

 

ပတ်ဝန်းကျင်နိုင်ငံများအတွက် မီးပြတိုက်သဖွယ် သတ်မှတ်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုး၏ ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသော ရှောလမုန်သည်၊ ဘုရားသခင်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏သမ္မာတရားကိုလည်းကောင်း မသိနားမလည်သူများအား အလင်းပေးနိုင်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်ပေးသနားတော်မူသော ဉာဏ်ပညာနှင့် သြဇာအာဏာကို အသုံးပြု၍ ကြီးမြတ်သောလှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်ကို စနစ်တကျ စီစဉ်ညွှန်ကြားခဲ့သင့်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့ပါက လူအပေါင်းတို့သည် မြင့်မြတ်သောပညတ်တော်များကို သစ္စာစောင့်သိသူများ ဖြစ်လာကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည်လည်း သာသနာပလူမျိုးတို့ ကျင့်သုံးသော ဆိုးညစ်မှုများမှ ကာကွယ်ခြင်းခံရကာ ဘုန်းကြီးတော်မူသောအရှင်သည်လည်း များစွာဂုဏ်တော်ချီးမွမ်းခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှောလမုန်သည် ဤမြင့်မြတ်သောရည်ရွယ်ချက်ကို မျက်စိလျှံသွားခဲ့သည်။ မိမိ၏နယ်မြေအတွင်း အမြဲမပြတ် ဖြတ်သန်းသွားလာနေသူများ သို့မဟုတ် အဓိကမြို့ကြီးများတွင် ခေတ္တရပ်နားနေသူများကို အလင်းပေးနိုင်မည့် သူ၏ထူးမြတ်သော အခွင့်အလမ်းများကို အသုံးမချဘဲ ပျက်ကွက်ခဲ့သည်။

Placed at the head of a nation that had been set as a beacon light
to the surrounding nations, Solomon should have used his God-given
wisdom and power of influence in organizing and directing a great
movement for the enlightenment of those who were ignorant of God
and His truth. Thus multitudes would have been won to allegiance to
46 Prophets and Kings
the divine precepts, Israel would have been shielded from the evils
practiced by the heathen, and the Lord of glory would have been
greatly honored. But Solomon lost sight of this high purpose. He
failed of improving his splendid opportunities for enlightening those
who were continually passing through his territory or tarrying at the
principal cities.

ရှောလမုန်နှင့် စစ်မှန်သော ဣသရေလလူမျိုးအားလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဘုရားသခင် ပျိုးထောင်ပေးထားခဲ့သော သာသနာပြုစိတ်ဓာတ်သည် ကုန်သွယ်ရေးဝါဒ (စီးပွားရေးဆန်သောစိတ်ဓာတ်) ဖြင့် အစားထိုးခြင်းခံခဲ့ရသည်။ လူမျိုးပေါင်းစုံနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံရသော အခွင့်အလမ်းများကို မိမိကိုယ်ကျိုးစီးပွား တိုးတက်စေရန်အတွက်သာ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ရှောလမုန်သည် ကုန်သွယ်ရေးလမ်းဆုံ လမ်းခွများတွင် ခံတပ်မြို့များကို တည်ဆောက်ခြင်းဖြင့် သူ၏နိုင်ငံရေးအာဏာကို ခိုင်မာစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သူသည် အဲဂုတ္တုနှင့် ရှုရိပြည်အကြား လမ်းပေါ်တွင်ရှိသော ယုပွေမြို့အနီးမှ ဂေဇာမြို့ကိုလည်းကောင်း၊ ယုဒပြည်၏ ဗဟိုချက်မှ ဂေဇာနှင့် ပင်လယ်ကမ်းခြေသို့ သွားရာလမ်းမကြီး၏ တောင်ကြားလမ်းများကို ထိန်းချုပ်ထားသော ယေရုရှလင်မြို့ အနောက်ဘက်ရှိ ဗက်ဟောရုန်မြို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဒမာသက်မှ အဲဂုတ္တုသို့သွားသော ကုလားအုတ်လမ်းနှင့် ယေရုရှလင်မှ မြောက်ဘက်သို့သွားသောလမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည့် မေဂိဒ္ဒေါမြို့ကိုလည်းကောင်း၊ အရှေ့ဘက်မှ လာသော ကုလားအုတ်အဖွဲ့များ၏ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ “တော၌တည်သော တဒ်မော်မြို့” (ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၈:၄) ကိုလည်းကောင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ဤ [၇၂] မြို့များအားလုံးကို ခိုင်ခံ့သောခံတပ်များအဖြစ် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ဧဒုံပြည်ရှိ ပင်လယ်နီကမ်းခြေပေါ်တွင် တည်ရှိသော “ဧဇယုန်ဂါဗေရမြို့၌ သင်္ဘောများကို” တည်ဆောက်ခြင်းဖြင့် ပင်လယ်နီထိပ်ရှိ ကုန်သွယ်ရေး အားသာချက်များကို ဖော်ဆောင်ခဲ့သည်။ တုရုမြို့မှ ကျွမ်းကျင်သော သင်္ဘောသားများသည် “ရှောလမုန်၏ ကျွန်များနှင့်အတူ” ဤသင်္ဘောများကို စီးနင်းကာ “သြဖိရပြည်သို့” ခရီးနှင်ကြပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် “ရွှေ” နှင့် “အယ်လမုတ်သစ်သား အမြောက်အမြားနှင့် အဖိုးတန်ကျောက်မျက်များကို” ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ အခန်းငယ် ၁၈၊ ဓမ္မရာဇဝင်တတိယစောင် ၉:၂၆၊ ၂၈၊ ၁၀:၁၁။

The missionary spirit that God had implanted in the heart of
Solomon and in the hearts of all true Israelites was supplanted by
a spirit of commercialism. The opportunities afforded by contact
with many nations were used for personal aggrandizement. Solomon
sought to strengthen his position politically by building fortifed
cities at the gateways of commerce. He rebuilt Gezer, near Joppa,
lying along the road between Egypt and Syria; Beth-horon, to the
westward of Jerusalem, commanding the passes of the highway
leading from the heart of Judea to Gezer and the seacoast; Megiddo,
situated on the caravan road from Damascus to Egypt, and from
Jerusalem to the northward; and “Tadmor in the wilderness” (2
Chronicles 8:4), along the route of caravans from the east. All these
[72] cities were strongly fortifed. The commercial advantages of an
outlet at the head of the Red Sea were developed by the construction
of “a navy of ships in Ezion-geber, ... on the shore of the Red Sea, in
the land of Edom.” Trained sailors from Tyre, “with the servants of
Solomon,” manned these vessels on voyages “to Ophir, and fetched
from thence gold,” and “great plenty of almug trees, and precious
stones.” Verse 18; 1 Kings 9:26, 28; 10:11.

ရှင်ဘုရင်နှင့် သူ၏လက်အောက်ခံများစွာ၏ ဝင်ငွေမှာ များစွာတိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း မည်မျှကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုဖြင့်လဲ။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် (ဗျာဒိတ်တော်) များကို အပ်နှံခြင်းခံရသူတို့၏ လောဘစိတ်နှင့် အမြော်အမြင်နည်းပါးမှုတို့ကြောင့်၊ [၇၃] လမ်းမကြီးများပေါ်တွင် စုပြုံတိုးဝှေ့ သွားလာနေကြသော ရေတွက်၍မရနိုင်သည့် လူအပေါင်းတို့သည် ယေဟောဝါဘုရားအကြောင်းကို မသိနားမလည်ဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြရသည်။

The revenue of the king and of many of his subjects was greatly
increased, but at what a cost! Through the cupidity and shortsightedness of those to whom had been entrusted the oracles of God,
[73] the countless multitudes who thronged the highways of travel were
allowed to remain in ignorance of Jehovah.

ရှောလမုန် လျှောက်လှမ်းခဲ့သော လမ်းစဉ်နှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်မှာ ခရစ်တော် ဤလောက၌ရှိစဉ် ကျင့်သုံးခဲ့သော လမ်းစဉ်ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် “တန်ခိုးရှိသမျှကို” ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ထိုတန်ခိုးကို မိမိကိုယ်ကိုယ် မြှင့်တင်ရန်အတွက် မည်သည့်အခါမျှ အသုံးမပြုခဲ့ပါ။ လောကီနိုင်ငံ အောင်နိုင်ရေး အိပ်မက်များ၊ လောကီဂုဏ်ကျက်သရေ အိပ်မက်များသည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကိုယ်တော်၏ ပြည့်စုံသော အမှုတော်ဆောင်ခြင်းကို မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပါ။ “မြေခွေးသည် မြေတွင်းရှိ၏။ မိုးကောင်းကင်၌ ပျံသောငှက်သည်လည်း အိပ်စက်စရာအရပ်ရှိ၏။ လူသားမူကား ခေါင်းချရာမျှမရှိ” ဟု ကိုယ်တော်မိန့်ကြားခဲ့သည်။ မဿဲ ၈:၂၀။ အချိန်အခါ၏ ခေါ်ယူမှုကို တုံ့ပြန်ရာတွင် အမှုတော်ဆောင်လုပ်ငန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ နည်းလမ်းများကို ကောင်းစွာလေ့လာသင့်သည်။ ကိုယ်တော်သည် အဓိက လမ်းမကြီးများပေါ်တွင် တွေ့ရှိရသော အခွင့်အလမ်းများကို အသုံးချခဲ့သည်။

In striking contrast to the course pursued by Solomon was the
course followed by Christ when He was on this earth. The Saviour,
though possessing “all power,” never used this power for self-aggrandizement. No dream of earthly conquest, of worldly greatness,
marred the perfection of His service for mankind. “Foxes have holes,
and the birds of the air have nests,” He said, “but the Son of man hath
not where to lay His head.” Matthew 8:20. Those who, in response
to the call of the hour, have entered the service of the Master Worker,
Results of Transgression 47
may well study His methods. He took advantage of the opportunities
to be found along the great thoroughfares of travel.

ကိုယ်တော် ခရီးလှည့်လည်နေသည့် အကြားကာလများတွင်၊ ယေရှုသည် “ကိုယ်တော်၏ကိုယ်ပိုင်မြို့” ဟု လူသိများလာသော ကပေရနောင်မြို့တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ မဿဲ ၉:၁။ ဒမာသက်မှ ယေရုရှလင်၊ အဲဂုတ္တုနှင့် မြေထဲပင်လယ်သို့သွားရာ လမ်းမကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိသောကြောင့်၊ ၎င်းသည် ကယ်တင်ရှင်၏ လုပ်ငန်းတော် ဗဟိုချက်ဖြစ်ရန် များစွာ သင့်လျော်လှပါသည်။ နိုင်ငံအသီးသီးမှ လူတို့သည် ထိုမြို့ကို ဖြတ်သန်းသွားလာကြသည် သို့မဟုတ် အနားယူရန် ရပ်နားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ယေရှုသည် လူမျိုးတကာ၊ အဆင့်အတန်းစုံတို့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ သင်ခန်းစာများကို အခြားနိုင်ငံများနှင့် အိမ်ထောင်စုများစွာသို့ ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် မေရှိယကို မျှော်လင့်စောင့်စားရမည့် ပရောဖက်ပြုချက်များအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု နှိုးဆွပေးခဲ့ပြီး၊ ကယ်တင်ရှင်အပေါ် အာရုံစိုက်လာစေကာ ကိုယ်တော်၏ မစ်ရှင်ကို လောကရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

In the intervals of His journeys to and fro, Jesus dwelt at Capernaum, which came to be known as “His own city.” Matthew 9:1.
Situated on the highway from Damascus to Jerusalem and Egypt
and to the Mediterranean Sea, it was well adapted to be the center
of the Saviour’s work. People from many lands passed through the
city or tarried for rest. There Jesus met with those of all nations and
all ranks, and thus His lessons were carried to other countries and
into many households. By this means interest was aroused in the
prophecies pointing forward to the Messiah, attention was directed
to the Saviour, and His mission was brought before the world.

ယနေ့ခေတ်တွင် အတန်းအစားစုံ၊ လူမျိုးစုံတို့နှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းများသည် ဣသရေလခေတ်ကထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားလာသည်။ ခရီးသွားလာရေး လမ်းမကြီးများသည် အဆပေါင်း ထောင်ချီ၍ တိုးပွားလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

In this our day the opportunities for coming into contact with
men and women of all classes and many nationalities are much
greater than in the days of Israel. The thoroughfares of travel have
multiplied a thousandfold.

ခရစ်တော်ကဲ့သို့ပင်၊ ယနေ့ခေတ် အမြင့်ဆုံးသောအရှင်၏ သံတမန်များသည် [၇၄] ကမ္ဘာ့အရပ်ရပ်မှ ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြသော လူအပေါင်းတို့နှင့် တွေ့ဆုံနိုင်သည့် ဤလမ်းမကြီးများတွင် နေရာယူသင့်ကြသည်။ ကိုယ်တော်ကဲ့သို့ပင် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၌ ဖုံးကွယ်ထားလျက်၊ စိတ်နှလုံးထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်ပြီး ထာဝရအသက်ဆီသို့ ပေါက်ဖွားလာစေမည့် သမ္မာကျမ်းစာ၏ အဖိုးတန်သမ္မာတရားများကို တင်ပြရင်း ဧဝံဂေလိမျိုးစေ့ကို ကြဲချရမည်ဖြစ်သည်။

Like Christ, the messengers of the Most High today should take [74]
their position in these great thoroughfares, where they can meet the
passing multitudes from all parts of the world. Like Him, hiding self
in God, they are to sow the gospel seed, presenting before others the
precious truths of Holy Scripture that will take deep root in mind
and heart, and spring up unto life eternal.

မင်းကြီးနှင့် လူမျိုးတို့သည် သူတို့ဆောင်ရွက်ရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရသည့် မြင့်မြတ်သောရည်ရွယ်ချက်မှ လွဲဖယ်သွားခဲ့ကြသော ဣသရေလတို့၏ ကျရှုံးမှုနှစ်များမှ သင်ခန်းစာများသည် လေးနက်လှပါသည်။ သူတို့ အားနည်း၍ ကျရှုံးခဲ့ရသည့် နေရာများတွင်၊ ယနေ့ခေတ် ဘုရားသခင်၏ ဣသရေလများဖြစ်ကြသော၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်သည့် ခရစ်တော်၏ စစ်မှန်သော အသင်းတော်သည် သန်မာရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ လူသားတို့အား အပ်နှံထားသော အမှုတော်ကို အဆုံးသတ်ရန်နှင့် နောက်ဆုံးဆုလာဘ်များ ပေးအပ်မည့်နေ့ကို အစပျိုးရန် တာဝန်သည် သူတို့အပေါ်တွင် ကျရောက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှောလမုန်မင်းကြီး လက်ထက်တွင် ဣသရေလတို့အပေါ် လွှမ်းမိုးခဲ့သော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမျိုးကိုပင် ယနေ့တိုင် တွေ့ကြုံနေရဆဲဖြစ်သည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ ရန်သူ့အင်အားစုများသည် ခိုင်မာစွာ အခြေချနေကြသည်၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့်သာ အောင်ပွဲကို ရရှိနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့မှောက်ရှိ တိုက်ပွဲသည် ကိုယ်ကျိုးစွန့်လွှတ်သော စိတ်ဓာတ်၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် မယုံကြည်ဘဲ ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းကိုသာ မှီခိုခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်များကို ကယ်တင်ရန်အတွက် အခွင့်အရေးတိုင်းကို ပညာရှိစွာ အသုံးပြုခြင်းတို့ကို လိုအပ်သည်။ ခရစ်တော်ကဲ့သို့ ကိုယ်ကျိုးစွန့်သော စိတ်ဓာတ်၊ လူသားထက် ဘုရားသခင်ကို ပိုမိုချီးမြှောက်ခြင်းနှင့် ဧဝံဂေလိတရား၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို လိုအပ်နေသူများအတွက် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် မမောမပန်း အမှုဆောင်ခြင်းတို့အားဖြင့်၊ အမှားတရား၏ အမှောင်ထုထဲတွင် ရှိနေသော လောကကြီးအား သန့်ရှင်းခြင်း၏ အလှတရားကို ဖော်ပြလျက် တညီတညွတ်တည်း ရှေ့သို့ချီတက်ကြသောအခါ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာသည် ကိုယ်တော်၏ အသင်းတော်နှင့်အတူ ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

Solemn are the lessons of Israel’s failure during the years when
ruler and people turned from the high purpose they had been called
to fulfll. Wherein they were weak, even to the point of failure, the
Israel of God today, the representatives of heaven that make up the
true church of Christ, must be strong; for upon them devolves the
task of fnishing the work that has been committed to man, and of
ushering in the day of fnal awards. Yet the same influences that
prevailed against Israel in the time when Solomon reigned are to
be met with still. The forces of the enemy of all righteousness are
strongly entrenched; only by the power of God can the victory be
gained. The conflict before us calls for the exercise of a spirit of
self-denial, for distrust of self and for dependence on God alone, for
the wise use of every opportunity for the saving of souls. The Lord’s
blessing will attend His church as they advance unitedly, revealing
to a world lying in the darkness of error the beauty of holiness as
manifested in a Christlike spirit of self-sacrifce, in an exaltation of
48 Prophets and Kings
the divine rather than the human, and in loving and untiring service
for those so much in need of the blessings of the gospel.