Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်းကြီး - ၆ မဿဲ

1 လူများတို့ မြင်စေခြင်းငှါ ကိုယ်သီလအကျင့်ကို သူ့ရှေ့မှောက်၌ မကျင့်မည်အကြောင်း သတိပြုကြ လော့။ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘထံမှ အကျိုးကိုမခံမရကြ။
² ထိုကြောင့် သင်သည် အလှူဒါနကို ပေးသောအခါ လျှို့ဝှက်သောသူတို့သည် လူများအချီးအမွမ်းကို ခံလို၍ ပွဲသဘင်လမ်းခရီး၌ မိမိတို့ရှေ့မှာ တံပိုးခရာမှုတ်စေသည်နည်းတူမပြုနှင့်။ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ ထိုသူတို့သည် မိမိတို့အကျိုးကိုရကြပြီ။
³ သင်သည် အလှူဒါနကိုပေးသောအခါ ပေးကြောင်းကို မထင်ရှားစေခြင်းငှါ၊ လက်ျာလက်ပြုသည် အမှုကို လက်ဝဲလက်မျှမသိစေနှင့်။
⁴ မထင်ရှားသောအရာကို မြင်တော်မူသော သင်၏အဘသည် အကျိုးကိုထင်ရှားစွာ ပေးတော်မူလတံ့။

၆:၁-၄။ ဆင်းရဲသားများအား လှူဒါန်းခြင်း။ မဿဲ ၆:၁-၄ တွင် ယေရှုသည် ယေဟောဒီနှင့် ခရစ်ယာန် ဘာသာဝင်များ၏ ဘာသာရေးအလေ့အကျင့်နှင့် သဘာဝအားဖြင့် ဆက်စပ်နေသော အပြုအမူနှစ်ခုကို မိန့်တော်မူသည်။ ဖြောင့်မတ်စွာ နေထိုင်ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲသားများအား လှူဒါန်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအပြုအမူနှစ်ခု၏ နောက်ကွယ်ရှိ ရည်ရွယ်ချက်ကို ယေရှုမိန့်တော်မူသည်။ ပထမတစ်ခု—ဖြောင့်မတ်စွာ နေထိုင်ခြင်း—တွင် မှန်ကန်သောအရာကို မှားယွင်းသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ပြုလုပ်နိုင်သည်ဟု ယေရှုထောက်ပြတော်မူသည်။ အခြားသူများ ပိုမိုလေးစားလာစေရန် မှန်ကန်သောအရာကို ပြုလုပ်ပါက ဘုရားသခင်ထံမှ ဆုလာဘ်မရရှိပါ (၆:၁)။

6:1–4. Almsgiving. In Matthew 6:1–4, Jesus spoke about two activities naturally associated with Jewish and Christian piety: behaving correctly and giving gifts to the poor. He addressed the motive that lies behind both activities. With the first—behaving correctly—Jesus pointed out that it is possible to do the right thing for the wrong reason. If the right thing is done so that others think better of the person doing it, then it will not be rewarded by God (6:1).

 

ဆင်းရဲသားများအား လှူဒါန်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ယေရှုသည် ချမ်းသာသူများ ဆင်းရဲသားများထံမှ ထောက်ခံမှုရယူပုံကို စကားနှင့် ပုံဖော်တော်မူသည်။ မြေထဲပင်လယ်ပတ်လည်ရှိ ယဉ်ကျေးမှုများကဲ့သို့ပင် ဂုဏ်အသရေကို အခြေခံသော လူ့အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦး၏ လူ့အဖွဲ့အစည်းအဆင့်အတန်းသည် ချမ်းသာမှုထက် များစွာအရေးကြီးသည်။ ချမ်းသာမှုကို လူမှုရေးတူညီသူများနှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်ရန်နှင့် လူမှုအဆင့်နိမ့်သူများကို ကူညီပေးသူအဖြစ် ဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်ရန် အသုံးပြုသည်။ ဂရိ-ရောမလောကတွင် လက်ဆောင်လက်ခံခြင်းသည် ဧည့်သည်/ကူညီသူ ဆက်ဆံရေးကို ဖန်တီးပေးသည်။ ယေရှုဆီးကပ်တော်မူသော ရွာငယ်များတွင်ပင် လက်ဆောင်ပေးကမ်းခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်ရန် အရေးကြီးသည်။ ထို့ကြောင့် ချမ်းသာသူများသည် လှူဒါန်းနိုင်စွမ်းဖြင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် ဂုဏ်အသရေထိန်းသိမ်းကြပြီး၊ လက်ဆောင်လက်ခံသူများသည် လှူဒါန်းသူအား အပြုသဘောဆောင်စွာ ဆက်ဆံရန် လူမှုရေးအရ တာဝန်ရှိသည်။

With the matter of giving gifts to the poor, Jesus painted a word picture that describes how the wealthy would garner support from the poor. Like the rest of the cultures surrounding the Mediterranean, this was an honor-based society. An individual’s status in society was usually more important to that person than wealth. Indeed, wealth was used to build up positive relationships with social peers and relationships of patronage with social inferiors, who became clients. In wider Greco-Roman society, accepting gifts created a client/patron relationship, and even in the smaller villages in which Jesus ministered, the exchange of gifts was an important part of building positive relationships. Thus the wealthy would maintain their place of honor in society by the gifts they were able to give, and those who accepted such gifts were socially obliged to act and think positively toward the giver.

 

ယေရှုသည် ဤအလေ့အကျင့်ကို တိုက်ခိုက်တော်မူသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် လှူဒါန်းသူများသည် သူတို့၏ဆုလာဘ်ကို ရပြီးပြီဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ ဆုလာဘ်ရလိုပါက လျှို့ဝှက်စွာ လှူဒါန်းရမည်။ ထို့နောက် လျှို့ဝှက်ရာရောက်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် လှူဒါန်းသူကို ဆုပေးတော်မူမည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ ယေဟောဒီများကဲ့သို့ပင် ခရစ်ယာန်များသည် ဆင်းရဲသားများအား ရက်ရောစွာ လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ထင်ရှားမည်။ သို့သော် ဤရက်ရောမှုသည် ဘုရားသခင်ပေးသနားတော်မူသမျှကို အခြားသူများနှင့် မျှဝေလိုသော စိတ်နှလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

Jesus attacked this practice. He said that those who give gifts to the poor for such reason have already received their reward. If one wishes to be rewarded by God, then one must give gifts secretly so that God, who knows all things, will reward the giver. Yes, Christians, like Jews before them, will be characterized by their generosity to the poor. But this generosity is based on their knowledge that God has given them so much that they are thus motivated to share with others the goodness that has been provided to them.

 ⁵ သင်သည် ဆုတောင်းပဌနာပြုသောအခါ လျှို့ဝှက်သောသူတို့နည်းတူမပြုနှင့်။ ထိုသူတို့သည် လူများ တို့ရှေ့မှာထင်ရှားစေခြင်းငှါ၊ ပွဲသဘင်လမ်းဆုံလမ်းဝတို့၌ ရပ်လျက်ဆုတောင်းခြင်းငှါအလိုရှိကြ၏။ ငါအမှန်ဆို သည်ကား၊ ထိုသူတို့သည် မိမိတို့အကျိုးကိုခံရကြ၏။

⁶ သင်သည် ဆုတောင်းသောအခါ ဆိတ်ညံရာအခန်းသို့ဝင်၍ တံခါးကိုပိတ်ပြီးမှ၊ မထင်ရှားသောအရပ်၌ ရှိတော်မူသော သင်၏အဘကိုဆုတောင်းလော့။ မထင်ရှားသောအရာကို မြင်တော်မူသော သင်၏အဘသည် အကျိုးကို ထင်ရှားစွာပေးတော်မူလတံ့။
⁷ သင်တို့သည် ဆုတောင်းသောအခါ သာသနာပလူနည်းတူ အချည်းနှီးသောစကားဖြင့် အထပ်ထပ် မမြွက်ကြနှင့်။ ထိုသူတို့သည် များစွာသောစကားအားဖြင့် မိမိတို့အလို ပြည့်စုံမည်ဟု ထင်မှတ်ကြ၏။
⁸ ထိုသူတို့နည်းတူမပြုကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့ အလိုရှိသမျှတို့ကို သင်တို့မတောင်းမှီ သင်တို့ အဘသိတော်မူ၏။
⁹ ထိုကြောင့် သင်တို့ဆုတောင်းရမည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသောအကျွန်ုပ်တို့အဘ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်အား ရိုသေလေးမြတ်ခြင်း ရှိပါစေသော။
¹⁰ နိုင်ငံတော်တည်ထောင်ပါစေသော။ အလိုတော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပြည့်စုံသကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်မှာ ပြည့်စုံပါစေသော။
¹¹ အသက်မွေးလောက်သောအစာကို အကျွန်ုပ်တို့အား ယနေ့ပေးသနားတော်မူပါ။
¹² သူတပါးသည် အကျွန်ုပ်တို့ကို ပြစ်မှားသောအပြစ်များကို အကျွန်ုပ်တို့သည် လွှတ်သကဲ့သို့ အကျွန်ုပ် တို့၏အပြစ်များကို လွှတ်တော်မူပါ။
¹³ အပြစ်သွေးဆောင်ရာသို့ မလိုက်မပါစေဘဲ၊ မကောင်းသောအမှုအရာမှလည်း ကယ်နှုတ်တော်မူပါ။ အစိုးပိုင်သောအခွင့်နှင့် ဘုန်းတန်ခိုးအာနုဘော်သည် ကမ္ဘာအဆက်ဆက်ကိုယ်တော်၌ရှိပါ၏။ အာမင်ဟု ဆုတောင်းကြလော့။
¹⁴ သင်တို့သည် သူတပါးတို့၏ အပြစ်ကိုလွှတ်လျှင်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသောသင်တို့အဘသည် သင်တို့၏အပြစ်ကို လွှတ်တော်မူမည်။
¹⁵ သင်တို့သည် သူတပါးတို့၏အပြစ်ကိုမလွှတ်လျှင်၊ သင်တို့အဘသည် သင်တို့၏အပြစ်ကို လွှတ်တော် မမူ။
¹⁶ သင်တို့သည် အစာရှောင်ခြင်းအကျင့်ကိုကျင့်သောအခါ လျှို့ဝှက်သောသူတို့နည်းတူ မျက်နှာညှိုးငယ် ခြင်းမရှိကြနှင့်။ ထိုသူတို့သည် မိမိတို့အစာရှောင်သည်ကို လူများတို့ရှေ့မှာ ထင်ရှားစေခြင်းငှါ မိမိတို့မျက်နှာကို ဖျက်တတ်ကြ၏။
¹⁷ ငါအမှန်အကန်ဆိုသည်ကား၊ ထိုသူတို့သည် မိမိတို့အကျိုးကို ခံရကြ၏။
¹⁸ သင်သည်အစာရှောင်သောအခါ အစာရှောင်သည်ကိုလူများတို့ရှေ့မှာမထင်ရှားစေဘဲ၊ မထင်ရှားသော အရပ်၌ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘရှေ့တော်၌သာထင်ရှားစေခြင်းငှါ၊ ခေါင်းကိုလိမ်းကျံလော့။ မျက်နှာကို လည်းသစ်လော့။ မထင်ရှားသောအရာကိုမြင်တော်မူသော သင်တို့အဘသည် အကျိုးကို ထင်ရှားစွာပေးတော် မူလတံ့။

၆:၅-၁၈။ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် အစာရှောင်ခြင်း။ နောက်တွင် ယေရှုသည် ခရစ်ယာန်၏ ဘုရားနှင့် ဆက်ဆံရေး၏ အဓိကနှလုံးသားကို ထိတော်မူသည်။ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အချက်နှစ်ချက် သတိပေးတော်မူပြီး နမူနာဆုတောင်းချက်တစ်ခု ပေးတော်မူသည်။ ပထမဦးစွာ မိမိတို့၏ ဘာသာရေးအလေ့အကျင့်ကို လူအများက အသိအမှတ်ပြုစေရန် မကြွားဝါရန် နောက်လိုက်များကို သတိပေးတော်မူသည်။ ယေရှုမတိုင်မီ ရာနှစ်ခုနှင့်ချီကြာ ဓလေ့ထုံးတမ်းအရ (ဥပမာ၊ ဒံ ၆:၁၀) ဘာသာဝင်ကောင်းများသည် ဗိမာန်တော်ဘက်မျက်နှာမူ၍ တစ်နေ့ သုံးကြိမ် ဆုတောင်းရသည်။ မိမိတို့၏ ဘာသာရေးစိတ်ထက်သန်မှုကို ပြသလိုသူများသည် ယေရှုမိန့်တော်မူသော လမ်းထောင့်များကဲ့သို့ လူအများနေရာများတွင် ဆုတောင်းကြသည် (မဿဲ ၆:၅)။ လူအများထံမှ ဆုလာဘ်ရယူရန် ဘာသာရေးကို လူအများရှေ့တွင် ပြသသူများသည် သူတို့၏ ဆုလာဘ်အားလုံးကို ရပြီးပြီဟု သတိပေးတော်မူသည် (အပိုဒ် ၅)။ လျှို့ဝှက်ရာတွင် ဆုတောင်းလော့။ လျှို့ဝှက်ရာရောက်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ဆုပေးတော်မူမည်ဟု မိန့်တော်မူသည် (အပိုဒ် ၆)။

6:5–18. Prayer and Fasting. Next Jesus touched on the heart of a Christian’s relationship with the Godhead. He made two observations about prayer and provided a model prayer. Jesus first warned His followers not to seek public recognition for their piety. In a custom dating back several hundred years before the time of Jesus (e.g., Dan. 6:10), pious Jews were to pray facing the temple three times a day. Those wishing to emphasize their piety conducted this prayer in public places, such as the street corners mentioned by Jesus (Matt. 6:5). He warned that those who practiced their piety in public for public reward already have all the reward they will get (v. 5). Jesus said to pray in secret and that the God who sees in secret will reward you (v. 6).

 

ယေရှုသတိပေးတော်မူသော နောက်ဆုတောင်းပုံမှာ ရှည်လျားပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ ဆုတောင်းခြင်း ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၇)။ ထပ်ခါတလဲလဲ တောင်းပန်သောကြောင့် နားထောင်ခံရမည်ဟု ထင်မှတ်သော တပါးအမျိုးသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်တော်မူသည်။ လုကာခရစ်ဝင်ကျမ်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဥပမာနှစ်ခုတွင် ယေရှုသည် ဆုတောင်းရာတွင် ဇွဲရှိခြင်း အရေးကြီးကြောင်း သွန်သင်တော်မူသည် (ဥပမာ၊ လု ၁၁:၅-၁၃၊ ၁၈:၁-၈)။ သို့သော် ဇွဲရှိခြင်းနှင့် အချည်းနှီး ထပ်ကျိန်ခြင်းသည် ကွဲပြားသည်။ ငါတို့တောင်းပန်မှီဝဲမီ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့လိုအပ်ချက်ကို သိပြီးသားဖြစ်ကြောင်း ယေရှုမိန့်တော်မူသည် (မဿဲ ၆:၈)။ ထို့ကြောင့် ဆုတောင်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို ငါတို့လိုအပ်ချက်ကို အသိပေးရန်မဟုတ်ဘဲ၊ ငါတို့ကိုယ်တိုင် ငါတို့လိုအပ်ချက်ကို နားလည်ရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သိပြီးသားဖြစ်ပြီး ငါတို့ကို ဂရုစိုက်တော်မူသည်။ ငါတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးနှင့် အခြားလိုအပ်ချက်များကို တွေးတောပြီး ဘုရားသခင်ထံ ဆက်လက်တောင်းပန်ရန် ဆုံးဖြတ်ခြင်းသည် ကိုယ်ကိုကိုယ် နားလည်ရန် အရေးကြီးသော လေ့ကျင့်ခန်းဖြစ်သည်။ နားလည်မှုရပြီးသည်နှင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေရန် မလိုတော့ပါ။ ဘုရားသခင်သည် သိပြီးသားဖြစ်သည်။

The other type of prayer that Jesus warned against is long-winded, repetitive prayer (v. 7). He likened this to pagans who think that they will be heard because they keep repeating the same request over and over. Interestingly enough, in a couple of parables recorded in Luke, Jesus did teach that persistence is an important part of praying (e.g., Luke 11:5–13; 18:1–8), but there is a difference between persistence and vain repetition. Jesus noted a truism when He said that God already knows what we need before we ask (Matt. 6:8). Prayer, then, is more for our recognition of our needs than for informing God what we need. He already knows, and He cares for us. Meditating on our spiritual and other needs and determining which ones to take to God in prayer is an important exercise in understanding ourselves. Once the realization has been reached, there is no need to belabor the point. God already knows.

 

ယေရှုသည် သခင်ခရစ်တော်၏ ဆုတောင်းချက်ဟု ခေါ်ဝေါ်သော နမူနာဆုတောင်းချက်ကို ပေးတော်မူသည်။ တောင်းပန်ချက်ခြောက်ခု ပါဝင်သည်။ ဘုရားသခင်၊ နိုင်ငံတော်နှင့် အလိုတော်နှင့် ဆိုင်သော သုံးခုနှင့် ဆုတောင်းသူ၏ လိုအပ်ချက်သုံးခု ဖြစ်သည်။ နမူနာဆုတောင်းချက်ဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ “ငါတို့”၊ “ငါတို့၏”၊ “ငါတို့ကို” ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး “ငါ”၊ “ငါ၏”၊ “ငါ့ကို” မဟုတ်ပါ။ ဤဆုတောင်းချက်သည် အဖွဲ့လိုက် ဆုတောင်းရန် အလွန်သင့်လျော်သည်။ သို့သော် ထို့ထက်ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိနိုင်သည်။ “ငါတို့”၊ “ငါတို့၏”၊ “ငါတို့ကို” ဟူသော စကားများသည် ငါတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းအသိုင်းအဝိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ယုံကြည်ခြင်းလှုပ်ရှားမှု၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ကြောင်း၊ သခင်ခရစ်တော် ပြန်ကြွလာခြင်းကို စောင့်မျှော်နေသော အဖွဲ့အစည်း၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ကြောင်း သတိပေးရန် ဖြစ်နိုင်သည်။

Jesus then provided a model prayer, usually called the Lord’s Prayer, including six requests: three dealing with God, His kingdom, and His will and three consisting of the needs of the worshiper. It is noteworthy that the model prayer is expressed in the plural: “we,” “our,” “us,” rather than “I,” “my,” “me.” The model prayer is a collective prayer. At a minimum, this makes it very suitable to say this prayer in a group or in a worship service. But perhaps there is more to it than that. Perhaps, the “we,” “our,” and “us” are to remind us that we are part of a wider community of believers, part of a movement of faith, and part of a group of people awaiting our Lord’s return.

 

ဂရိဘာသာတွင် ဆုတောင်းချက်၏ ပထမစကားလုံးမှာ “ခမည်းတော်” ဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းချက်ကို “ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော ငါတို့ခမည်းတော်” ဟု ရည်မှတ်ထားသည်။ လောကီခမည်းများစွာ ရှိသော်လည်း ကောင်းကင်ခမည်းတော်မှာ တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်တော်မူသည်။ စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အနန္တတန်ခိုးရှင်ကို ခမည်းတော်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ခြင်းသည် မည်မျှ ထူးကဲသော အခွင့်အရေးနည်း။ ယေရှုကိုယ်တော်တိုင် ခမည်းတော်ကို “အဗ္ဗ” ဟု ခေါ်တော်မူသည် (မာ ၁၄:၃၆)။ “အဗ္ဗ” သည် မဖြစ်မနေ “အဖေ” ဟု အဓိပ္ပာယ်မရှိသော်လည်း သားသမီးနှင့် ခမည်းတော်ကြား ရင်းနှီးမှုကို ဖော်ပြသည်။ ပေါလုလည်း “အဗ္ဗ” ကို ဘုရားသခင်ကို ခေါ်ဆိုရန် အထူးသင့်လျော်သော စကားအဖြစ် သုံးသည် (ရော ၈:၁၅၊ ဂလာ ၄:၆)။ သို့သော် “ခမည်းတော်” ဟူသော စကားလုံးတစ်ခုတည်းပင် ခရစ်ယာန်များ ကိုးကွယ်သော ဘုရားသခင်၏ သဘောသဘာဝကို ဖြေဆိုပေးသည်။ လောကီခမည်းများသည် ပြည့်စုံခြင်းမရှိပါ။ အချို့သည် စိတ်ရှည်သင့်ချိန်တွင် စိတ်တိုကြပြီး၊ တင်းကြပ်သင့်ချိန်တွင် လျှော့ပေးကြပြီး၊ ချစ်ခင်သင့်ချိန်တွင် ကြမ်းတမ်းကြသည်။ သို့သော် မပြည့်စုံသည့်တိုင် လောကီခမည်းများသည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံပုံကို နားလည်စေသည်။ ကောင်းသောခမည်းကဲ့သို့ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့၏ ခဏတာ ဆန္ဒထက် အကျိုးရှိသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်နိုင်တော်မူသည်။ သို့သော် ငါတို့၏ အကျိုးကို အမြဲရှိစေရန် ယုံကြည်နိုင်သည်။ ကောင်းသောခမည်းကဲ့သို့ ငါတို့၏ အမြင်ကို နားထောင်လိုတော်မူသည်။ ငါတို့၏ အပြုအမူကို စိတ်ဝင်စားတော်မူပြီး ကောင်းစွာပြုသည့်အခါ ချီးကျူးတော်မူသည်။ ချို့ယွင်းချက်ရှိသည့်အခါ ထောက်ပံ့တော်မူသည်။ ဤဘုရားသခင်သည် ဂရိနှင့် ရောမဘုရားများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ထိုဘုရားများကို စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်နှင့် လက်စားချေတတ်သူများအဖြစ် ပုံဖော်လေ့ရှိသည်။ ခရစ်ယာန်များ ကိုးကွယ်သော ဘုရားသခင်မှာ ချစ်ခင်ပြီး စိတ်ရှည်တော်မူသည်။

The first word of the prayer in Greek is “Father.” The prayer is addressed to “Our Father in heaven.” There are many earthly fathers but only one heavenly Father. What an extraordinary privilege to address the Creator of the universe, the Almighty, as Father! Jesus Himself addressed His Father as “Abba” (Mark 14:36), which may not necessarily mean “Daddy” but which nevertheless expressed a sense of intimacy or closeness between the child and the father in the possessive, meaning something like “my father.” Paul also uses “Abba” as a particularly appropriate way to address God (Rom. 8:15; Gal. 4:6). But just the word for God—Father—answers questions relating to what kind of God Christians worship. Human fathers are not perfect. Some are irritable when they should be patient, lenient when they should be stern, harsh when they should be loving. But fallible though they are, human fathers provide us with an understanding of how we should relate to God. Like a good father, God is able to make decisions that are for our ultimate good rather than our short-term desires. But we can trust Him to always act in our best interests. Like a good father, God is willing to hear our point of view. He is interested in our actions, and He praises us when we do well and supports us when we fall short. This God is in marked contrast with the Greek and Roman gods, who tended to be portrayed as capricious and vengeful. The God whom Christians worship, in contrast with those gods, is loving and patient.

 

ဘုရားသခင်ကို ခမည်းတော်ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းသည် အခြားသူများနှင့် ဆက်ဆံရေးကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။ လူသားအားလုံးတွင် ဘုရားသခင်ဟူသော ဘုံခမည်းတော် ရှိသည်။ လောကီခမည်းများ မပြည့်စုံသည့်နည်းတူ လောကီမိသားစုများလည်း မပြည့်စုံပါ။ သို့သော် လောကီမိသားစုသည် ဒေသန္တရအသင်းတော်များတွင် အတူတကွ ကိုးကွယ်ပြီး အလုပ်လုပ်ရန် ကောင်းသောနမူနာ ဖြစ်သည်။ မိသားစုဆိုသည်မှာ လုံခြုံစွာ ပါဝင်သူများဖြစ်၍ ကိုယ်ပိုင်သဘောထားရှိကာ စိတ်သဘောထားကို လွတ်လပ်စွာ ဖော်ပြနိုင်သော အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။ မိသားစုဝင်နှစ်ဦးကြား အမြင်ကွဲပြားမှု ပြင်းထန်သည့်တိုင် တူညီသော မိသားစုမဟုတ်ဟု မဆိုလိုပါ။ ငါတို့သည် အတူတူပါဝင်သည်။ ဒုက္ခရောက်ချိန်တွင် အချင်းချင်း ထောက်ပံ့ကြသည်။ ကူညီကြသည်။ အကြံပေးကြသည်။ သို့သော် အတူတူနေထိုင်ရသည်ဖြစ်၍ အခြားမိသားစုဝင်များသည် ငါတို့၏ အနီးဆုံး လူသားဆက်ဆံရေး ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့၏ ခမည်းတော်ဖြစ်တော်မူပါက၊ ဒေသန္တရအသင်းတော်တွင် တူညီသော မိသားစုဝင်အဖြစ် အတူတကွ ကိုးကွယ်ပါက အချင်းချင်း ဆက်ဆံပုံ ပြောင်းလဲသွားမည်။

That we address God as Father also determines our relationship with others. All humanity has a common Father—God. Just as human fathers are fallible, human families are imperfect. But once again a human family provides a good model of what it should be like worshiping and working together in local churches. A family is a group of people so secure in their belonging that they are free to be themselves and to speak their mind. Just because two family members have a strong difference of opinion does not mean that they are not part of the same family—we are in the family together. We support each other in times of trouble, help each other out, give each other advice. But we are all bound by the fact that we live together, and other members of the family constitute our closest human relationships. If God is truly our Father, and if we all worship together in our local church as part of the same family, then that changes how we interact with each other.

 

နောက်တောင်းပန်ချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို သန့်ရှင်းစေရန် ဖြစ်သည်။ ဤအမိန့်ပုံစံသည် ဓမ္မဟောင်းတွင် အလွန်ကြွယ်ဝသော နောက်ခံရှိသော သန့်ရှင်းခြင်းအယူအဆနှင့် ဆက်စပ်သည်။ ဥပမာ၊ ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်မြေကြီး၊ သတ္တဝါအားလုံးကို တစ်ပတ်အတွင်း ဖန်ဆင်းပြီးနောက်၊ တတိယမြောက်နေ့တွင် အနားယူသောကြောင့် အဒေါနာယ်နေ့ကို ကောင်းချီးပေးပြီး သန့်ရှင်းစေတော်မူသည် (က ၂:၁-၃၊ ထွက် ၂၀:၈-၁၁)။ ဘုရားကိုးကွယ်ရန် သီးသန့်ထားသော အခြားအရာများကိုလည်း သန့်ရှင်းသည်ဟု ခေါ်သည်။ ဆယ်ဘို့တစ်ဘို့ကို “ထာဝရဘုရားအဘို့ သန့်ရှင်း” ဟု သတ်မှတ်သည် (ဝတ် ၂၇:၃၀)။ စစ်ပွဲမှ ရရှိသော အချို့ပစ္စည်းများ (ယောရှု ၆:၁၉)၊ မြေယာအချို့ (ယေ ၃၁:၄၀၊ ယေဇ ၄၈:၁၄)၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ (၂ ရာ ၃၅:၃) ကိုလည်း သန့်ရှင်းသည်ဟု သတ်မှတ်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဣသရေလလူမျိုးကို “ထာဝရဘုရားအဘို့ သန့်ရှင်း” ဟု သတ်မှတ်သည် (တရား ၇:၆၊ ၁၄:၂)။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလမဟုတ်သူများ လက်ခံနိုင်သော အရာအချို့ကို မလုပ်ရ (တရာ ၁၄:၂၁)။ သန့်ရှင်းသော အရာ၊ လူ၊ နေရာ၊ အချိန်များကို ဘုရားကိုးကွယ်ရန် သီးသန့်ထားသည်။

The next petition to hallow God’s name makes a connection between two concepts that perhaps need a fuller explanation. The imperative “to make holy” draws on the concept of holiness, which has a very rich background in the OT. For example, after God made the heavens, the earth, and all living creatures on the earth and in the sea and in the air in one week, God culminated the Creation of the world by creating the Sabbath, which He blessed and set aside (made holy) because He rested from His work on that day. Consequently, His people should also rest from their work on that day (Gen. 2:1–3; cf. Ex. 20:8–11). Other things set aside for worshiping God were also described as holy. Tithes were considered “holy to the Lord” (e.g., Lev. 27:30), as was some of the booty of war (Josh. 6:19), some land holdings (Jer. 31:40; Ezek. 48:14), and the priests (2 Chr. 35:3). Most importantly, the people of Israel were considered to be “holy to the Lord” (Deut. 7:6; 14:2), and this meant that they would not do some things that were acceptable for the non-Israelite (e.g., Deut. 14:21). Holy things, people, places, and times were dedicated to God for the worship of God.

 

“နာမ” ဟူသော စကားကို အင်္ဂလိပ်တွင် တခါတရံ “နာမည်ကောင်း” ဟု သုံးသည် (ဥပမာ၊ လူတစ်ဦးတွင် “နာမည်ကောင်း” ရှိသည်)။ ရှေးခေတ်ကမ္ဘာတွင် လူတစ်ဦး၏ နာမသည် ပို၍အရေးကြီးသည် (သု ၂၂:၁)။ နာမသည် ဂုဏ်သတင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဥပမာ၊ နာဗလ်ဟူသော နာမသည် အရူးဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး ဒါဝိဒ်နှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ထိုအတိုင်း ဖြစ်ခဲ့သည် (၁ ရာ ၂၅:၁-၃၇)။ မောရှေသည် မီးလောင်နေသော ချုံပင်တွင် ဘုရားသခင်ကို တွေ့ဆုံပြီး ဣသရေလလူမျိုးကို ကျွန်ခံရာမှ လွတ်မြောက်စေရန် တာဝန်ပေးခံရချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို အထူးမေးမြန်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က “ငါသည်ရှိသည်အတိုင်း ရှိတော်မူသည်” ဟု ဖြေတော်မူသည် (ထွက် ၃:၁၄)။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်တိုင် တည်ရှိတော်မူသော အရှင်ဖြစ်တော်မူသည်။ နာမတော်မှာ “ငါသည်ရှိသည်အတိုင်း ရှိတော်မူသည်” ဖြစ်သည်။ အခြားနာမတော်များတွင် “အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်” (ကမ္ဘာ ၁၇:၁၊ ဧလ်ရှဒ္ဒဲ)၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင် (ကမ္ဘာ ၁၄:၁၈၊ ဧလ်ဧလျုန်)၊ သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား (ထွက် ၃၄:၂၃၊ အာဒိုနယ် ယဟ်ဝေ)၊ စစ်သူကြီးများ၏ ထာဝရဘုရား (၁ ရာ ၁:၃၊ ယဟ်ဝေ ဆေဗာအုတ်) တို့ ပါဝင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို တဲတော်နှင့် ဗိမာန်တော်တွင် အထူးဆက်စပ်ထားသည် (၂ ရာ ၇:၁၃)။ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို မောလုတ်ဘုရားအား သားသတ်ယဇ်ပူဇော်ခြင်း (ဝတ် ၁၈:၂၁၊ ၂၀:၃)၊ နာမတော်ဖြင့် မဟုတ်ကန် ကျိန်ဆိုခြင်း (ဝတ် ၁၉:၁၂)၊ ကျွန်များကို မတရားဆက်ဆံခြင်း (ယေ ၃၄:၁၆)၊ ရုပ်တုများကို ကိုးကွယ်ရင်း ဘုရားသခင်အား လက်ဆောင်ပေးခြင်းဖြင့် ညစ်ညူးစေနိုင်သည် (ယေဇ ၂၀:၃၉)။ နာမတော်ကို သန့်ရှင်းစေရန်ဟု ယေရှုမိန့်တော်မူခြင်းဖြင့် သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် နာမတော်ဟူသော အယူအဆနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်တော်မူသည်။ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို လူများ၏ အပြစ်ဖြင့် ညစ်ညူးစေနိုင်သည်ဖြစ်၍၊ နာမတော်ကို သန့်ရှင်းစေရန် အကောင်းဆုံးနည်းမှာ ဘုရားသခင်၏ လူများ သန့်ရှင်းရန် ဖြစ်သည်။

The term “name” is sometimes used in English to represent “reputation” (e.g., a person had a “good name”), and almost everybody considers that it is important to keep a good name. An individual’s name was even more important in the ancient world (Prov. 22:1). It represented a person’s reputation. For example, the name Nabal means fool, and such he was in his dealings with David—he had to be rescued by the quick thinking of his wife (1 Sam. 25:1–37). When Moses met God at the burning bush and had accepted his commission to go to Egypt to free the children of Israel from slavery, he particularly asked God for His name. God told him to tell the Israelites, “ ‘I AM has sent me to you’ ” (Ex. 3:14). God is the great self-existent One. His name is “I AM.” Elsewhere God’s names include “God Almighty” (Gen. 17:1; el shadday), the Most High God (Gen. 14:18; el ’elyon), the Lord your God (Ex. 34:23; ’adon yahweh), and the Lord of Hosts (1 Sam. 1:3; yahweh tseba’ot). God’s name was particularly associated with the tabernacle and temple, where God was to be worshiped (e.g., 2 Sam. 7:13). It was possible to profane the name of God by sacrificing children to Molech (also “Molek”; Lev. 18:21; 20:3), by swearing falsely in the name of God (Lev. 19:12), by mistreating slaves (Jer. 34:16), and by giving Him gifts while still worshiping idols (Ezek. 20:39). By hallowing God’s name, Jesus combined two concepts: the concept of holiness and the concept of God’s name. Given that God’s name can be profaned by the sins of His people, the best way to sanctify His name is for His people to be holy.

 

နမူနာဆုတောင်းချက်တွင် နောက်ထပ်တောင်းပန်ချက်မှာ “နိုင်ငံတော်တော် ရောက်လာပါစေ” ဖြစ်သည် (မဿဲ ၆:၁၀)။ ယေရှုသွန်သင်ချက်များကို သိသူများအတွက် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်/ဘုရားနိုင်ငံတော်နှင့် ပတ်သက်သော သွန်သင်ချက်များ များစွာရှိကြောင်း သိရှိကြမည်။ အခန်း ၁၃ ရှိ ဥပမာအများစုသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်နှင့် ဆိုင်သည်။ နိုင်ငံတော်သည် လောကီအုပ်ချုပ်မှုသာမက ဝင်ရောက်နိုင်သော နေရာလည်း ဖြစ်သည် (၁၉:၂၄)။ ဤခေတ်တွင် နိုင်ငံတော်အများစုကို အသင်းတော်အတွင်း တွေ့ရသည် (၁၃:၂၄-၂၉၊ ၃၆-၄၂၊ ၄၇-၅၀)။ သို့သော် အနာဂတ်တွင် ယေရှုသည် မြေကြီးပေါ် ပြန်ကြွလာပြီး ထာဝရပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်တော်မူမည် (၂၅:၃၁-၄၆)။ ဘုရားနိုင်ငံတော်သည် ယေရှုနောက်လိုက်များ၏ နှလုံးသားနှင့် ဘဝတွင် ထင်ရှားသော လက်ရှိအဖြစ်မှန်ရှိသော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် အာရုံစိုက်ရာမှာ နောက်ဆုံးနိုင်ငံတော်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်ရောက်လာပါစေဟူသော တောင်းပန်ချက်သည် ကောင်းမှုကို ဆိုးယုတ်မှုကမ္ဘာတွင် ထင်ရှားစေရန်သာမက၊ ဘုရားနိုင်ငံတော်ကို အပြည့်အဝ တည်ထောင်ပြီး ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဖန်ဆင်းခြင်းအားလုံး၏ အဖြစ်မှန်ဖြစ်လာစေရန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်ရောက်လာပါစေဟူသော ဆုတောင်းချက်သည် ယေရှု အမြန်ပြန်ကြွလာပါစေသော ဆုတောင်းချက်လည်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှော်လင့်ချက်သည် လက်ရှိအတွက် အရေးကြီးပြီး၊ နောက်တောင်းပန်ချက်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပြည့်စုံစွာ ပြည့်စုံသည်နှင့်အညီ မြေကြီးပေါ်တွင်လည်း ဘုရားအလိုတော် ပြည့်စုံပါစေဟု တောင်းပန်သည် (၆:၁၀)။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘုရားအလိုတော်ကို အပြည့်အဝ လိုက်နာပြီးဖြစ်သည်။ မြေကြီးပေါ်တွင်လည်း ထိုနည်းတူ ပြည့်စုံပါစေဟု ဆုတောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

The model prayer then says, “Your kingdom come” (Matt. 6:10). Those familiar with the teachings of Jesus will know that many of them were devoted to the kingdom of heaven/God, something particularly highlighted in Matthew. Most of the parables in chapter 13, for example, deal with the kingdom of heaven in one way or another. The kingdom is not only God’s rule on earth but also something that can be entered (19:24). In this age, most of those in the kingdom are found within the church (13:24–29, 36–42, 47–50), but there will come a time in the future when Jesus will return to earth and sit on His throne (25:31–46). While there is a sense in which the kingdom of God is a present reality that is manifest in the hearts and lives of His followers, the focus here is on that latter final kingdom. As such, the petition is not simply that good will be manifest in a world of evil but that God’s kingdom might be established in all its fullness and that God’s will might be the reality that actuates all of creation. Therefore the prayer for the coming kingdom is also a prayer for the soon return of Jesus. This hope is significant for the present, as the next petition of the Lord’s Prayer asks that God’s will be done on earth as in heaven (6:10). God’s will is already completely followed in heaven. The prayer seeks for God’s will to be followed on earth.

 

သခင်ခရစ်တော်၏ ဆုတောင်းချက်၏ နောက်တစ်ဝက်သည် ဆုတောင်းသူများ၏ တောင်းပန်ချက်များဖြစ်သည်။ ပထမတစ်ခုမှာ နေ့စဉ်လိုအပ်သော မုန့်ကို ပေးသနားပါစေဟု ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၁၁)။ ထပ်မံ၍ “ငါတို့” အတွက် လုံလောက်သော မုန့်ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ ဘုရားကောင်းချီးကို ခံစားရမည်နှင့် မည်မျှတောင်းရမည်တွင် ကိုယ်ကျိုးရှာမှု မရှိပါ။ တစ်နေ့စာသာ လုံလောက်သော မုန့်ဖြစ်သည်။ ထို့ထက်ပို၍ လိုချင်ပါက လောဘဖြစ်သည်။ ယေရှုခေတ်တွင် ရေခဲသေတ္တာ၊ လေလုံအိုးများ၊ ထိန်းသိမ်းဆေးများ မရှိသောကြောင့် မုန့်ကို နေ့စဉ်ဖုတ်ရသည်။ မုန့်သည် အလျင်အမြန် ဟောင်းနွမ်းသွားတတ်သည်။ သို့သော် ယေရှုနောက်လိုက်များသည် လုံလောက်မှုကိုသာ စိတ်ဝင်စားပြီး ပိုလျှံမှုကို မလိုချင်ကြပါ။ သခင်ခရစ်တော်သည် နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်ကို ဆက်လက်ပေးသနားမည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ဆောင်းရာသီတွင် စပါးမရိတ်သိမ်းနိုင်ချိန် ပြင်ဆင်မှု မပြုလုပ်ရဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါ။ ယေရှုသည် မြွေကဲ့သို့ ပညာရှိ၍ ချိုးငှားကဲ့သို့ အန္တရာယ်မရှိရန် တိုက်တွန်းတော်မူသည် (၁၀:၁၆)။ သို့သော် ဤတောင်းပန်ချက်၏ အာရုံစိုက်ရာမှာ နေ့စဉ်စားနပ်ရိက္ခာသာမက၊ နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်အတွက် ဘုရားသခင်ကို အားကိုးရန် ဖြစ်သည်။

The second half of the Lord’s Prayer deals with petitions for those praying. The first is for God to provide bread daily (v. 11). Once again, it is bread sufficient for “us.” There is no selfishness in this prayer with regard to who receives God’s blessing or how much is asked. It is bread that is sufficient only for the day. Any more would be greed. Of course, at the time of Jesus bread was made every day because without refrigeration, airtight containers, or preservatives such as we have today, bread would go stale very quickly. But the followers of Jesus are concerned only with sufficiency, not with surplus. They are able to trust their Lord to continue to supply their needs. Does this mean that Christians should make no provision for winter months, when there is no wheat to be harvested? Of course not. Jesus urged Christians to be wise as serpents and harmless as doves (10:16). But we should also realize that the focus of this petition is not simply about our daily food; it is about trusting in God for each day’s needs.

 

သခင်ခရစ်တော်၏ ဆုတောင်းချက်တွင် နောက်ဆုံးတောင်းပန်ချက်နှင့် ယေရှု၏ နောက်ထပ်မှတ်ချက်သည် သမ္မာကျမ်းတစ်ခုလုံးတွင် အလေးနက်ဆုံး ကျမ်းချက်ဖြစ်နိုင်သည်။ ငါတို့အပြစ်ကို လူများအား ငါတို့ ခွင့်လွှတ်သည်နှင့်အမျှ ခွင့်လွှတ်ပါဟု တောင်းပန်ရမည် (၆:၁၂၊ ၁၄-၁၅)။ ဤတောင်းပန်ချက်သည် ခရစ်ယာန်အပြုအမူ၏ စစ်မှန်သော နှလုံးသားကို ပြသသည်။ ခရစ်ယာန်များသည် များစွာခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ခံရသောကြောင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းဘဝကို နေထိုင်ကြသည်။ အခြားသူများကို မခွင့်လွှတ်ပါက ငါတို့လည်း ခွင့်လွှတ်ခြင်းမခံရဟု ယေရှုသတိပေးတော်မူသည် (အပိုဒ် ၁၄-၁၅)။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ယုံကြည်သူ၏ ဘဝတွင် အလွန်အရေးကြီးသောကြောင့် မဿဲသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းမရှိသော ကျွန်ဥပမာတွင် ထပ်မံအလေးပေးသည် (၁၈:၂၁-၃၅)။

The last petition of the Lord’s Prayer and Jesus’s next comment is probably the most sobering verse in all of Scripture. We are to ask God to forgive our sins only as far as we have forgiven others their sins (6:12, 14–15). The petition shows the true heart of Christian behavior—Christians live a life of forgiveness because they have been forgiven much. Jesus warns us that if we do not forgive others, neither will we be forgiven (vv. 14–15). Forgiveness plays such an important part in the life of the believer that Matthew emphasizes the same point again in the parable of the unforgiving servant (cf. 18:21–25).

 

သခင်ခရစ်တော်၏ ဆုတောင်းချက်တွင် နောက်ဆုံးတောင်းပန်ချက်မှာ စုံစမ်းခြင်းမှ ကယ်နှုတ်ပြီး ဆိုးယုတ်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်စေပါစေဟု ဖြစ်သည် (၆:၁၃)။ ဂရိစကား peirasmos ကို များသောအားဖြင့် “သွေးဆောင်ခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်သော်လည်း “စုံစမ်းခြင်း” ဟုလည်း ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ သွေးဆောင်ခြင်းများသည် ခရစ်ယာန်၏ ခေါ်တော်မူခြင်းကို သစ္စာရှိမှု စုံစမ်းခြင်းများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယေရှုသည် ထိုစုံစမ်းခြင်းများကို ရှာဖွေမနေရန် ပညတ်တော်မူသည်။ ဘဝတွင် သဘာဝအတိုင်း ရောက်ရှိလာမည်။ ဤကမ္ဘာသည် ဆိုးယုတ်ခြင်း၏ အာဏာအောက်တွင် ရှိသောကြောင့် ဆိုးယုတ်ခြင်း (သို့မဟုတ် ဆိုးယုတ်သူ) မှ လွတ်မြောက်စေပါစေဟု ဆုတောင်းရန် ညွှန်ကြားတော်မူသည် (အပိုဒ် ၁၃)။ ရောက်ရှိလာသော စုံစမ်းခြင်းများသည် ငါတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ကတိကဝတ်ကို စုံစမ်းရန် ဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်များအပါအဝင် လူသားအားလုံးကို ကျရောက်သော ပြင်းထန်သော ဒုက္ခများသည်ပင် ငါတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စုံစမ်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ယေရှုသည် ထိုစုံစမ်းခြင်းများမှ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းပေးတော်မူမည် (၁ ကော ၁၀:၁၃)။ သို့သော် ထိုစုံစမ်းခြင်းများမှ လွတ်မြောက်စေရန် ဘုရားသခင်အား ဆုတောင်းရန် ပိုကောင်းသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

The final petition in the Lord’s Prayer regards being saved from testing and preserved from evil (6:13). The Greek word peirasmos is usually translated as “temptation,” but it can equally well be translated as “test.” Temptations are indeed tests of the Christian’s ability to remain true to his or her calling. But Jesus quite sensibly said not to seek such tests. They will naturally come in life. After all, this world is under the power of evil, and Jesus enjoined that we pray to be preserved from evil (or “the evil one”; v. 13). Those tests that come our way are to test our commitment. Indeed, sometimes the significant hardships that overtake all humans, including Christians, are themselves tests of our faith and commitment to God. Jesus will provide a way of escape from such tests (1 Cor. 10:13), but He said that it is better to ask God to preserve us from such tests.

 

ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အခြေအနေသည် အလွန်ဆိုးရွားသည့်အခါ ဆုတောင်းခြင်းကို အစာရှောင်ခြင်းနှင့် မကြာခဏ တွဲဖက်လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည် (ဥပမာ၊ ၂ ရာ ၁၂း၁၆)။ အစာမစားဘဲ နေသူများက မိမိတို့၏ တောင်းလျှောက်ချက်ကို မည်မျှ အလေးအနက်ထားကြောင်း ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ဆုတောင်းခြင်းကိုယ်တိုင်နှင့်လည်း အလားတူ၊ အစာရှောင်ခြင်းသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ နှစ်သက်ခြင်းကို ရှာမှီးခြင်းမဟုတ်ဘဲ လူများ၏ ချီးကျူးခြင်းကို ရှာမှီးရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ ယေရှုက မိမိနောက်လိုက်များကို အစာရှောင်နေသည်ကို အခြားသူများ သိသာအောင် မပြဘဲ၊ အခြားသူများ မသိအောင် အထူးဂရုစိုက်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် လျှို့ဝှက်ရာတွင် မြင်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ဆုချတော်မူလိမ့်မည် (မဿဲ ၆း၁၆-၁၈)။

In the OT, prayer is often accompanied by fasting when the situation is particularly grave (e.g., 2 Sam. 12:16). Going without food indicates the seriousness with which worshipers were taking their request. Yet, as with prayer itself, fasting could be a means for seeking the approval of others rather than of God. Jesus instructed His followers not to make their fasting clear to others but rather to take great care that others not know of the fast; then God, who sees in secret, will reward them (Matt. 6:16–18).

 ¹⁹ သံချေး၊ ပိုးရွဖျက်ဆီး၍ သူခိုးထွင်းဖောက်ခိုးယူရာ မြေကြီးပေါ်မှာ ဘဏ္ဍာကို မဆည်းဖူးကြနှင့်။

²⁰ သံချေး၊ ပိုးရွ မဖျက်ဆီး၍ သူခိုးမထွင်းမဖောက် မခိုးမယူရာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘဏ္ဍာကိုဆည်းဖူး ကြလော့။
²¹ အကြောင်းမူကား၊ အကြင်အရပ်၌ သင်တို့၏ဘဏ္ဍာရှိ၏။ ထိုအရပ်သို့ သင်တို့၏ စိတ်နှလုံးရောက် တတ်၏။
²² မျက်စိကား ကိုယ်၏ ဆီမီးဖြစ်၏။ ထိုကြောင့် မျက်စိကြည်လင်လျှင် တကိုယ်လုံးလင်းလိမ့်မည်။
²³ မျက်စိမြှေးရှက်လျှင် တကိုယ်လုံးမိုက်လိမ့်မည်။ သင်၏ အလင်းသော်ကား၊ မှောင်မိုက်ဖြစ်လျှင် ထို အမိုက်သည် အလွန်မိုက်စွတကား။
²⁴ အဘယ်သူမျှ သခင်နှစ်ဦးအစေကို မခံနိုင်။ သခင်တဦးကိုမုန်း၍ တဦးကိုချစ်မည်။ သခင်တဦးကို မှီခို၍ တဦးကို မခန့်မညားပြုမည်။ သင်တို့သည် ဘုရားသခင်၏အစေကို၎င်း၊ လောကီစည်းစိမ်၏အစေကို၎င်း မခံနိုင်ကြ။

၆း၁၉-၂၄။ စစ်မှန်သော ဘဏ္ဍာ။ ယေရှုသည် ဘဏ္ဍာအကြောင်း ဟောပြောတော်မူသောအခါ ရှေးကမ္ဘာက ပြဿနာတစ်ခုကို ရည်ညွှန်းတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ပိုလျှံသော စည်းစိမ်ကို ဘဏ်အကောင့်များ၊ စတော့ရှယ်ယာများ သို့မဟုတ် စီမံခန့်ခွဲထားသော အိမ်ခြံမြေများတွင် “သိုလှောင်” ထားလေ့ရှိသည်။ ယေရှုနေထိုင်တော်မူသော အချိန်ကာလတွင်မူ ဘဏ်စနစ်သည် ယနေ့ခေတ်စံချိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန်ရိုးရှင်းပြီး ချမ်းသာသူများအတွက်သာ ရရှိနိုင်ခဲ့သည်။ ရှေးကမ္ဘာတွင် စည်းစိမ်ဥစ္စာဆိုသည်မှာ ပိုလျှံသော စပါး၊ ခမ်းနားသော အဝတ်အစားများနှင့် ရွှေငွေကဲ့သို့ အဖိုးတန်သတ္တုများ ဖြစ်သည်။ မြို့များသည် မိမိတို့၏ ဘဏ္ဍာများကို အစောင့်ထားသော အဆောက်အအုံများတွင် သိမ်းဆည်းထားတတ်သည်။ တစ်ဦးချင်းလူများကမူ ပိုလျှံသော စည်းစိမ်ကို သိုလှောင်ရန် သို့မဟုတ် ဖုံးကွယ်ရန် နေရာရှာရသည်။ သို့ရာတွင် ယေရှုမိန့်ဆိုတော်မူသည့်အတိုင်း ခမ်းနားသော အဝတ်အစားများကို ပိုးကောင်များက စားနိုင်သည်။ ယေရှုသုံးစွဲတော်မူသော နောက်စကားလုံး brōsis ကို သံချေးဟု ဘာသာပြန်ဆိုနိုင်သော်လည်း အခြေခံအဓိပ္ပာယ်မှာ “စားသုံးသူ” ဖြစ်သောကြောင့် သိုလှောင်ထားသော စပါးကို ကိုက်စားနိုင်သော အင်းဆက်များကိုလည်း ရည်ညွှန်းသည် (ဥပမာ၊ မာလခိ ၃း၁၁၊ ဂရိဘာသာပြန် ရှေးကျမ်း)။ သိုလှောင်ထားသော စည်းစိမ်မျိုးစုံသည် အင်းဆက်များ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် သူခိုးများ၏ ခိုးယူခြင်းကို ခံရနိုင်သည်။ အိမ်အနည်းငယ်၊ သိုလှောင်ရုံများပင်လျှင် နံရံကို တူးဖော်၍ မဝင်ရောက်နိုင်လောက်အောင် ခိုင်ခံ့စွာ မဆောက်လုပ်ထားခဲ့ပေ။ ယေရှုက ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘဏ္ဍာသိုလှောင်သူသည် အင်းဆက်များက ဖျက်ဆီးမထားနိုင်၊ သူခိုးများက ခိုးမသွားနိုင်သော နေရာ၌ သိုလှောင်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထောက်ပြတော်မူသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘဏ္ဍာသိုလှောင်ခြင်းဟူသည် အဘယ်နည်းဟု အတိအကျ ရှင်းပြတော်မမူသော်လည်း၊ ယေရှု၏ တပည့်ဖြစ်လိုသူအဖို့ အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာကို မဖြစ်မနေ ရရှိစေမည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် ဘေးကင်းလုံခြုံသော နေရာ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘဏ္ဍာသိုလှောင်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယေရှုမိန့်ဆိုတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။

6:19–24. True Treasure. When Jesus talked of treasure, He alluded to one of the problems of the ancient world. Today excess wealth is “stored” in bank accounts, in stocks and shares, or in managed properties. Jesus lived in a time when the banking system was very rudimentary by today’s standards and available only for the wealthy. Wealth in the ancient world consisted of goods, such as excess grain, fancy clothes, and precious metals, such as gold and silver. Cities would keep their treasures in guarded buildings. Individuals would usually have to find a place to store or hide their excess wealth. But as Jesus pointed out, fancy clothes could be eaten by moths. The other word Jesus used, brōsis, can mean rust, but as its basic meaning is “consumer,” it is also used of insects that might devour stored grain (e.g., Mal. 3:11, LXX). Any type of stored wealth was vulnerable to attack by thieves. Very few houses, let alone storehouses, were so solidly built that they could not be raided by digging through walls. Jesus pointed out that one who stores treasure in heaven is storing it in a place where it could not be destroyed by insects or robbed by thieves. He did not explain what storing treasure in heaven really means, but it is clear that He was saying that a life lived seeking to be a disciple of Jesus will not necessarily lead to wealth but that doing so will be storing treasure in a place where it is safe—in heaven.

 

ထို့နောက် ယေရှုက မိမိနောက်လိုက်ဖြစ်ရန် တစ်ဦးတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အပြည့်အဝ မြဲမြံစွာ ဆက်ကပ်ရမည်ဟု ထောက်ပြတော်မူသည်။ မျက်စိသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ မီးအိမ်ဖြစ်သောကြောင့် ခရစ်ယာန်၏ မျက်စိသည် ကောင်းရမည် (haplous; မဿဲ ၆း၂၂) ဟု မိန့်ဆိုတော်မူသည်။ အချို့ဘာသာပြန်များတွင် “ကောင်း” ဟု ပြန်ဆိုထားသော စကားလုံးသည် “ကျန်းမာသော”၊ “မှန်ကန်သော” သို့မဟုတ် ရက်ရောစွာ ပေးကမ်းခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ယေရှုက ဤအရာကို မကောင်းသော မျက်စိ၊ ဆိုးရွားသော သို့မဟုတ် မကျန်းမာသော မျက်စိနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ထား မိန့်ဆိုတော်မူသည်။ မျက်စိဆိုးလျှင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဆိုးသွားသည်။ ဤနေရာတွင် မကောင်းသော မျက်စိဆိုသည်မှာ မိမိကိုယ်ကျိုးအတွက် ကမ္ဘာလောကစည်းစိမ်ကို စုဆောင်းသိုလှောင်ထားပြီး အခြားသူများကို ကူညီရန် မသုံးစွဲသောအခါ ထင်ရှားသည်။ ယေရှုက စည်းစိမ်ဥစ္စာအပေါ် ဤနှစ်မျိုးသော စိတ်ထားကွဲပြားခြင်းကို သခင်နှစ်ပါးကဲ့သို့ ဖော်ပြတော်မူသည်။ သခင်နှစ်ပါးကို တစ်ပြိုင်နက် မကျွေးမွေးနိုင်ပေ။ တစ်ပါးကို ချစ်မည်၊ ကျန်တစ်ပါးကို မုန်းမည် ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူ ဘုရားသခင်ကို ကျွေးမွေးခြင်းနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ ပစ္စည်းများကို လိုက်စားခြင်းကို တစ်ပြိုင်နက် မလုပ်နိုင်ပေ။

Jesus then pointed out that to be a follower of His, one must have single-minded dedication. He said that because the eye is the lamp of the body, the Christian’s eye must be good (haplous; Matt. 6:22). The word translated as “good” in some translations means “healthy,” “sound,” or related to giving generously. Jesus contrasted this with an evil eye that is “bad” or “unhealthy.” If the eye is evil, then the whole body is evil. In this context, an eye that is evil is manifest when we hoard earthly treasures for our own benefit instead of using it to help others. Jesus described these two different mindsets toward wealth as two different masters. It is impossible to serve two masters. One will be loved and the other hated. In the same way it is not possible to serve God and seek after wealth and possessions.

 ²⁵ ထိုကြောင့် ငါဆိုသည်ကား၊ အဘယ်သို့ စားသောက်ရမည်ဟု အသက်အဘို့မစိုးရိမ်ကြနှင့်။ အဘယ်သို့ ဝတ်ရမည်ဟု ကိုယ်အဘို့မစိုးရိမ်ကြနှင့်။ အစာထက် အသက်မြတ်သည်မဟုတ်လော။ အဝတ်ထက် ကိုယ်မြတ် သည်မဟုတ်လော။

²⁶ မိုဃ်းကောင်းကင်၌ ကျင်လည်သော ငှက်များကို ကြည့်ရှုဆင်ခြင်ကြလော့။ ထိုငှက်တို့သည် မျိုးစေ့ကို မစိုက်မကြဲ၊ စပါးကိုမရိတ်၊ ကျီ၌မစုမသွင်း။ သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘသည် သူတို့ကို ကျွေးမွေးတော်မူ၏။ ထိုငှက်တို့ထက် သင်တို့သည် အလွန်မြတ်သည်မဟုတ်လော။
²⁷ အဘယ်သူသည် စိုးရိမ်ခြင်းအားဖြင့် မိမိအသက်တာကို တတောင်ခန့်မျှ တိုးပွားစေနိုင်သနည်း။
²⁸ အဝတ်အဘို့၌ အဘယ်ကြောင့်စိုးရိမ်ရသနည်း။ တောနှင်းပင်တို့သည် အဘယ်သို့သောအားဖြင့် ကြီးပွားသည်ကို ဆင်ခြင်အောက်မေ့ကြလော့။ ထိုအပင်တို့သည် အလုပ်လည်းမလုပ်၊ ချည်ဖြစ်စေခြင်းငှါ မငင်မဝင့်။
²⁹ သို့သော်လည်း ဘုန်းကြီးသော ရှောလမုန်မင်းကြီး၏အဝတ်သည် ထိုအပင်တပင်မျှ၏ အဝတ်ကို မမှီဟု ငါဆို၏။
³⁰ ယုံကြည်အားနည်းသော သူတို့၊ ယနေ့ အသက်ရှင်လျက် နက်ဖြန် မီးဖိုထဲသို့ရောက်သော တောမြက် ပင်ကို ဘုရားသခင်သည် ထိုသို့သောအဝတ်နှင့် ဖုံးလွှမ်းတော်မူလျှင်၊ ထိုမျှမက သင်တို့ကိုအဝတ်နှင့် ဖုံးလွှမ်း တော်မူမည် မဟုတ်လော။
³¹ ထိုကြောင့် အဘယ်သို့ စားသောက်ရအံ့နည်း။ အဘယ်သို့ ဝတ်ရအံ့နည်းဟူ၍မစိုးရိမ်ကြနှင့်။ ထို အရာများကို သာသနာပလူတို့သည် ရှာဖွေတတ်ကြ၏။
³² ထိုအရာများကို သင်တို့သည် အသုံးလိုကြောင်းကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘသည် သိတော်မူ၏။
³³ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်နှင့်ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားတော်ကို ရှေ့ဦးစွာရှာကြလော့။ နောက်မှ ထိုအရာ များကို ထပ်၍ပေးတော်မူလတံ့။
³⁴ ထို့ကြောင့် နက်ဖြန်အဘို့ မစိုးရိမ်ကြနှင့်။ နက်ဖြန်နေ့သည် မိမိအဘို့စိုးရိမ်လိမ့်မည်။ ယခုနေ့၌ရှိသော မကောင်းမသင့်သောအရာသည် ယခုနေ့ဘို့ လောက်ပေ၏။

မဿဲ ၆:၂၅–၃၄ စိုးရိမ်ခြင်းနှင့် ဂရုစိုက်ခြင်း

ထိုကြောင့် ငါပြောသည်မှာ၊ သင်တို့သည် အသက်နှင့်စပ်ဆိုင်၍ စားစရာဘာကို စားရမည်နည်း၊ သောက်စရာဘာကို သောက်ရမည်နည်းဟု စိုးရိမ်ခြင်းမပြုကြလင့်။ အဝတ်အစားနှင့်စပ်ဆိုင်၍ ဝတ်စရာဘာကို ဝတ်ရမည်နည်းဟုလည်း စိုးရိမ်ခြင်းမပြုကြနှင့်။ အသက်သည် စားစရာထက် မကြီးမားသေးသလော။ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဝတ်အစားထက် မကြီးမားသေးသလော။ ကောင်းကင်ငှက်များကို ကြည့်ကြလော့။ သူတို့သည် မျိုးစေ့ပဲ မရိတ်မသိမ်းဘဲ တန်ဆောင်းထဲသို့လည်း မစုဘဲ ရှိကြသော်လည်း၊ သင်တို့၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင် ခမည်းတော်သည် သူတို့ကို ကျွေးမွေးတော်မူ၏။ သင်တို့သည် ငှက်များထက် များစွာသာလွန်သည် မဟုတ်လော။ သင်တို့တွင် အဘယ်သူသည် စိုးရိမ်၍ မိမိအသက်တာကို တစ်နာရီမျှ တိုးတက်စေနိုင်သနည်း။ အဝတ်အစားအဘို့ရာ အဘယ်ကြောင့် စိုးရိမ်ကြသနည်း။ လယ်ပြင်နှင်းဆီပန်းများသည် အဘယ်သို့ နေထိုင်ကြသည်ကို ဆင်ခြင်ကြလော့။ သူတို့သည် အလုပ်မလုပ်ကြဘဲ ချည်မလိမ်ကြဘဲ ရှိကြသော်လည်း၊ ငါပြောသည်မှာ ဆိုလိုမင်းသည်ပင်လျှင် မိမိဘုန်းတန်ခိုးအားလုံးနှင့် ထိုပန်းများနှင့် အတူတူပင် မဝတ်ဆင်ခဲ့ဟု သင်တို့အား ငါဆိုသည်။ ယနေ့ရှိ၍ နက်ဖြန် မီးဖိုထဲသို့ ပစ်ခံရသော မြက်ပင်ကို ဘုရားသခင်သည် ဤမျှ ဂရုစိုက်တော်မူလျှင်၊ ယုံကြည်ခြင်းနည်းပါးသော သူတို့၊ သင်တို့ကို မည်မျှလောက် ပို၍ ဂရုစိုက်တော်မူမည်နည်း။ ထိုကြောင့် အဝတ်အစားဘာကို ဝတ်ရမည်နည်းဟု စိုးရိမ်ခြင်းမပြုကြလင့်။ ဤအရာအားလုံးကို တပါးအမျိုးသားတို့သည် အလိုချည်း ရှာကြသည်။ သင်တို့အား ဤအရာအားလုံး လိုအပ်သည်ကို သင်တို့၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင် ခမည်းတော်သည် သိတော်မူ၏။ သို့ဖြစ်၍ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်နှင့် ထိုနိုင်ငံ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အဦးဆုံး ရှာကြလော့။ ထိုအရာအားလုံးကို သင်တို့အား ထပ်ပေါင်းပေးမည်ဟု ငါဆိုသည်။ နက်ဖြန်အဘို့ စိုးရိမ်ခြင်းမပြုကြလင့်။ နက်ဖြန်သည် ကိုယ်တိုင် စိုးရိမ်လိမ့်မည်။ တစ်နေ့၏ ဒုက္ခကို ထိုနေ့အတွက် လုံလောက်၏။

6:25–34. Care and Anxiety. According to Jesus, we should not worry about our psychē. The word psychē may be translated “life,” but often it designates a person considered as a whole being (or several persons as in the words translated “everybody” in Acts 2:43). Jesus did not simply say that we should not be troubled about what we should eat, drink, or wear. Instead, Jesus provided His followers with the reason why they need not worry. We serve a loving God who will provide for all our needs. We are called to look at the birds. They do not sow or gather, but the heavenly Father feeds them. In God’s eyes, we are far more valuable (Matt. 6:25–26). Additionally, He asked, which of you can add an hour to your span of life (or a cubit to your height—the words can mean either) by worrying (v. 27)? There is also no need to worry about clothing, because not even Solomon was clothed in greater glory than the lilies of the field, which do no work of their own (vv. 28–29). Jesus did not suggest that humans should cease growing crops and making clothing. His message was that, rather than being consumed with these things, we need to trust in God, who will provide what we need. Our utmost concern should be our focus on the things of God.