Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်းကြီး - ၁၉ မဿဲ

၁၉:၁–၂၃:၃၉ နှစ်ခုသောနိုင်ငံတော်၏ တိုက်ပွဲ

ဤအခန်းသည် မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်း၏ ပဉ္စမမြောက်နှင့် နောက်ဆုံးအပိုင်းဖြစ်ပြီး ယေရှု၏အမှုတော်ဆောင်ရွက်မှု (၁၉:၁–၂၃:၃၉) နှင့် ရှည်လျားသော တရားဟောခွန်း (၂၄:၁–၂၅:၄၆) ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ယေရှုသည် ဂါလိလဲမှ ယုဒသို့ ခရီးနှင်ခြင်း (၁၉:၁–၂၀:၃၄) နှင့် ပသခါပွဲအတွက် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဝင်ရောက်တော်မူစဉ် ဖာရိရှဲနှင့် ဆာဒုကဲများနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားခြင်းကို အာရုံစိုက်ဖော်ပြထားသည် (၂၁:၁–၂၃:၃၉)။

19:1–23:39

The Clash of Two Kingdoms

This section marks the fifth and final section in Matthew’s Gospel and narrates events from Jesus’s ministry (19:1–23:39), followed by a lengthy discourse (24:1–25:46). The account focuses on the events that occurred as Jesus journeyed from Galilee to Judea (19:1–20:34) and on His conflict with the Pharisees and Sadducees as He entered into Jerusalem for the celebration of the Passover (21:1–23:39).

 ထိုဒေသနာတော်ကို ယေရှုသည်အကုန်အစင် ဟောတော်မူပြီးလျှင်၊ ဂါလိလဲပြည်မှပြောင်း၍ ယုဒပြည် စွန်း၊ ယော်ဒန်မြစ်တဘက်သို့ ကြွတော်မူ၏။

² လူများအပေါင်းတို့သည် နောက်တော်သို့လိုက်ကြသည်ဖြစ်၍၊ ထိုအရပ်၌ အနာရောဂါများကို ငြိမ်းစေ တော်မူ၏။
³ ဖာရိရှဲတို့သည် အထံတော်သို့လာ၍ လူသည် ခပ်သိမ်းသောအပြစ်ကြောင့် မိမိမယားနှင့် ကွာအပ်သ လောဟု စုံစမ်းနှောင့်ရှက်ခြင်းငှာ မေးလျှောက်ကြသော်၊
⁴ ကိုယ်တော်က၊ အစအဦး၌ ဖန်ဆင်းတော်မူသောသူသည် ယောက်ျားနှင့်မိန်းမနှစ်ယောက်တည်းကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။
⁵ ထိုအကြောင်းကြောင့် ယောက်ျားသည် ကိုယ်မိဘကိုစွန့်၍ ကိုယ်ခင်ပွန်း၌မှီဝဲသဖြင့်၊ ထိုသူနှစ် ယောက်တို့သည် တသားတကိုယ်တည်းဖြစ်ရလိမ့်မည်ဟု ကျမ်းဆိုသည်ကို သင်တို့မတတ်ဘူးသလော။
⁶ ထို့ကြောင့် လင်မယားတို့သည် နှစ်ဦးမဟုတ်တဦးတည်းဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်ဘက်စပ်၍ ထမ်းဘိုးတင် တော်မူသောအရာကို လူမခွဲမခွာစေနှင့်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
⁷ ဖာရိရှဲတို့ကလည်း၊ ထိုသို့မှန်လျှင် ဖြတ်စာကိုပေး၍ မယားနှင့်ကွာစေခြင်းငှာ မောရှေသည် အဘယ် ကြောင့်စီရင်သနည်းဟု လျှောက်ကြသော်၊
⁸ ကိုယ်တော်က၊ သင်တို့စိတ်နှလုံးခိုင်မာသောကြောင့် မယားနှင့်ကွာရသောအခွင့်ကို မောရှေသည် စီရင် ၏ အစအဦး၌ ထိုသို့မဟုတ်။
⁹ ငါပညတ်သည်ကား၊ မှားယွင်းခြင်းအကြောင်းမှတပါး အခြားသောအကြောင်းဖြင့် မိမိမယားနှင့်ကွာ၍ အခြားသောမိန်းမနှင့်စုံဘက်သောသူသည် မိမိမယားကိုပြစ်မှား၏။ ကွာသောမိန်းမနှင့်စုံဘက်သောသူသည် လည်း သူ့မယားကိုပြစ်မှားသည်ဟုမိန့်တော်မူ၏။
¹⁰ တပည့်တော်တို့ကလည်း၊ လင်မယားအမှုသည် ဤသို့ဖြစ်လျှင်စုံဘက်ခြင်းကိုမပြုကောင်းပါဟု လျှောက် ကြ၏။
¹¹ ကိုယ်တော်ကလည်း၊ ထိုစကားကို လူတိုင်းမခံမယူနိုင်။ အခွင့်ရသောသူတို့သာ ခံယူနိုင်ကြ၏။
¹² လူအချို့တို့သည် အမိဝမ်းတွင်းကပင် မိန်းမလျှာဖြစ်ကြ၏။ အချို့တို့သည် သူတပါးဆုံးမ၍ မိန်းမလျှာ ဖြစ်ကြ၏။ အချို့တို့သည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်အဘို့အလို့ငှာ မိမိကိုယ်ကိုဆုံးမ၍ မိန်းမလျှာဖြစ်ကြ၏။ ထို စကားကို ခံယူနိုင်သောသူသည် ခံယူစေဟုမိန့်တော်မူ၏။

၁၉:၁–၁၂။ ကွာရှင်းခြင်းဆိုင်ရာ အဆုံးအမတော်။ ယေရှုသည် ဂါလိလဲအမှုတော်ကို ပြီးဆုံးပြီး ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက် ယုဒဒေသသို့ ရောက်ရှိတော်မူသည်နှင့် ဖာရိရှဲများက ချက်ချင်းလာရောက်ပြီး ကွာရှင်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ မေးခွန်းထုတ်သည်။ သူတို့၏မေးခွန်းများမှာ ရိုးသားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယေရှုကို ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး အမှုတော်ကို အသရေဖျက်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည် (အဆို ၃)။ မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်းတွင် ကွာရှင်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော ယေရှု၏နှုတ်မြွက်စကားကို နှစ်နေရာတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (၅:၃၁–၃၂ နှင့် ၁၉:၁–၁၂)။ ထို့ကြောင့် ဧဝံဂေလိဆရာနှင့် အသင်းတော်အတွက် အလွန်အရေးကြီးခဲ့သည်။ ယေရှု၏ဤစကားတော်များသည် ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း သက်ဆိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ကွာရှင်းခြင်းသည် အသင်းတော်အတွင်း၊ အပြင် လက်ထပ်ခဲ့သူ အများအပြားခံစားရသော ကြောက်မက်ဖွယ်လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ယေရှုခေတ်က ဖာရိရှဲများအကြား ကွာရှင်းရန် သင့်လျော်သောအကြောင်းပြချက်များနှင့်ပတ်သက်၍ ငြင်းခုံမှုများရှိခဲ့ကြောင်း နောက်ပိုင်းရဗ္ဗိဆရာများ၏ စာများမှ သိရသည်။ သက်ဆိုင်ရာ ကျမ်းချက်မှာ တရားဟော ၂၄:၁–၄ ဖြစ်ပြီး ဇနီးတွင် “အညစ်အကြေးတစ်စုံတစ်ရာ” တွေ့ပါက ကွာရှင်စာချရေးပေးရမည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုအညစ်အကြေးဆိုသည်မှာ လိင်ပိုင်းမမှန်ကန်မှုကဲ့သို့ အဓိကကိစ္စမျိုးကိုသာ ရည်ညွှန်းသလား၊ ယောက်ျားကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အသေးအဖွဲကိစ္စမျိုးကိုပါ ပါဝင်သလားဟု ငြင်းခုံကြသည်။ သို့သော် မင်္ဂလာဆောင်စရိတ်နှင့် လက်ဆောင်ငွေစနစ်ရှိသောကာလဖြစ်သဖြင့် ကွာရှင်းလျှင်ပင် မင်္ဂလာဆောင်စရိတ်သည် သတို့သမီးမိသားစုထံတွင် ကျန်ရှိပြီး လက်ဆောင်ငွေသည် သတို့သမီးနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားသည်။ ရောမမြို့၏ ချမ်းသာသောအသိုင်းအဝိုင်းတွင် ကွာရှင်းခြင်းများပြားနိုင်သော်လည်း ယုဒလူမျိုးအသိုင်းအဝိုင်းတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်မရှိခဲ့ပါ။

19:1–12. Teaching about Divorce. As Jesus finished His ministry in Galilee and entered into the region of Judea beyond the Jordan, Pharisees immediately confronted Him on the question of divorce. Their questions were not sincere but rather merely the means to trap Him and discredit His ministry (v. 3). The Gospel of Matthew records Jesus’s words about divorce in two places (5:31–32 and 19:1–12), so it must have been important to the Evangelist and the church. These words of Jesus are still relevant today. Divorce is a terrible process that is experienced by a significant number of those who have married, both without and within the church. We know from the later writings of the rabbis that at the time of Jesus, there was debate among the Pharisees as to what were suitable grounds for divorce. The relevant Bible passage was Deuteronomy 24:1–4, which states that a man who finds some indecency in his wife should write her a bill of divorcement. The debate was whether this indecency related only to significant matters, such as sexual impropriety, or whether it included other matters that grated on a husband’s nerves. Of course, this was largely a theoretical discussion in the days of bride price (which stayed with the bride’s family, even if there was a divorce) and dowry (which went with the bride when she left). Within wealthy circles in Rome, divorce may have been common, but it was not widespread throughout Jewish society.

 

ယေရှုသည် မိမိရပ်တည်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြတော်မူသည်။ ပထမဦးစွာ ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်လမ်းကို ကိုးကားတော်မူသည်။ ယောက်ျားသည် မိဘကိုစွန့်ပြီး ဇနီးနှင့်တွဲဖက်ကာ လင်မယားနှစ်ဦး အသားတစ်ထည်တည်း ဖြစ်သွားသည်ဟု ဆိုထားသည် (ကမ္ဘာဦး ၂:၂၄)။ ယေရှုက ဘုရားသခင်စုံစည်းစေတော်မူသောအရာကို လူမခွဲရန် နိဂုံးချုပ်တော်မူသည် (မဿဲ ၁၉:၆)။ ဖာရိရှဲများက တရားဟော ၂၄:၁–၄ တွင် ကွာရှင်းခွင့်ပြုထားလျှင် အဘယ်ကြောင့်နည်းဟု မေးသည်။ ယေရှုက သူတို့နှလုံးမာကြောသောကြောင့် ခွင့်ပြုထားခြင်းဖြစ်ပြီး အစမှစ၍ အိမ်ထောင်သည် ထာဝရဖြစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ဟု ဖြေတော်မူသည် (မဿဲ ၁၉:၈)။ ထို့နောက် မဿဲ ၅:၃၂ တွင် ပါပြီးသား စကားနှင့် နီးပါးအတူတူပင် လိင်အိမ်ထောင်မရိုးဖြောင့်ခြင်း (ပေါ်နိယာ) မှလွဲ၍ ကွာရှင်းပြီး အခြားသူနှင့် လက်ထပ်သူသည် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သူဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည် (ပေါ်နိယာ၏အဓိပ္ပာယ်အတွက် မဿဲ ၅:၁၇–၄၈ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ ဤရပ်တည်ချက်ဖြင့် ယေရှုသည် ကွာရှင်းရန်အကြောင်းကို လိင်ပိုင်းမမှန်ကန်မှုသို့သာ ကန့်သတ်သော ဖာရိရှဲအုပ်စုငယ်ဘက်သို့ ရပ်တည်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင်သည် အလွန်အလေးအနက်ထားကာ ဝင်ရောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး တစ်သက်တာကတိကဝတ်ဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင်မှ ထွက်ပေါက်ရှာမည့်အစား အိမ်ထောင်ရေးကို ကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ရန် အာရုံစိုက်သင့်သည်။ ယေရှုသည် အိမ်ထောင်ပြိုကွဲစေနိုင်သော အခါအခွင့်များရှိကြောင်း အသိအမှတ်ပြုတော်မူသော်လည်း ထိုအခါမျိုးသည် အပြစ်ရှိသောကမ္ဘာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

Jesus made His position clear. First, He cited the Creation account, which contains the observation that a man leaves his father and mother, becomes united with his wife, and they become one flesh (Gen. 2:24). Jesus concluded that what God has joined together is not to be separated by anyone (Matt. 19:6). The Pharisees asked why the law allowed divorce in Deuteronomy 24:1–4 if this was the case. Jesus replied that it was allowed because their hearts were hard but that from the beginning marriage was intended to be permanent (Matt. 19:8). Then He used nearly the exact words already found in Matthew 5:32, stating that the only viable reason for divorce is porneia—“sexual immorality”—and that whoever divorces for any other reason and marries someone else commits adultery (on the meaning of porneia, see commentary on Matt. 5:17–48). In taking this perspective, Jesus sided with the subgroup of the Pharisees who restricted the grounds of divorce to sexual impropriety. Marriage is to be entered into with great seriousness because it is meant to be a lifelong commitment. Instead of looking for ways to get out of a marriage, the focus should be on making a marriage work. Jesus acknowledged that there are some occasions that will bring about the sundering of a marriage, but such occasions are a reflection of the sinful world in which we live.

 

ယေရှု၏တပည့်တော်များသည် ယေရှု၏နှုတ်မြွက်စကားကို ခက်ခဲသည်ဟု ယူဆကြပြီး ကွာရှင်းခြင်းဤမျှပြဿနာရှိလျှင် လက်မထပ်တာပိုကောင်းသည်ဟု နိဂုံးချုပ်ကြသည် (၁၉:၁၀)။ ယေရှုက လူတိုင်းသည် ဤအဆုံးအမကို လက်ခံနိုင်ကြမည်မဟုတ်ဟု မိန့်တော်မူပြီး အချို့သည် မွေးရာပါ စွမ်းရည်မရှိသူ၊ အချို့ကို လူများက ဖြစ်အောင်လုပ်ထားသူ၊ အချို့ကို နိုင်ငံတော်အတွက် ကိုယ်တိုင်ဖြစ်အောင်လုပ်ထားသူများရှိသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ အချို့သည် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို စွန့်လွှတ်ကြမည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အိမ်ထောင်ထပ်မထား၊ (ယေရှုသည် အိမ်ထောင်ပြင်ပလိင်ဆက်ဆံခြင်းကို မစဉ်းစားခဲ့ပါ) နိုင်ငံတော်အတွက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူတိုင်းဤသို့ပြုနိုင်ကြမည်မဟုတ်ချေ။

Jesus’s disciples found Jesus’s words challenging and concluded that if divorce is so problematic, it would be better not to marry (19:10). Jesus stated that not all will submit to His instruction and pointed out that some eunuchs were born as eunuchs, some were made so by humans, and others have become eunuchs for the kingdom of heaven. Some will give up sexual activity—that is to say, they will not marry (Jesus did not contemplate sexual activity outside of marriage)—for the sake of the kingdom of heaven. But not everybody will be able to do so.

 

ယေရှု၏စကားသည် ၁ ကောရိန်သု ၇ တွင် ရှင်ပေါလု၏ အကြံဉာဏ်နှင့် ဆင်တူသည်။ ထိုအခန်းတွင် ရှင်ပေါလုသည် အုပ်စုမျိုးစုံအား အကြံပေးသည်။ ဥပမာ၊ လက်ထပ်ပြီးသူအားလုံး အိမ်ထောင်ဆက်ထားသင့်သည် (၁ ကော ၇:၁၀)။ ယုဒမဟုတ်သူနှင့် လက်ထပ်ထားသော ခရစ်ယာန်များသည် အိမ်ထောင်ဖက်ဆန္ဒရှိလျှင် ဆက်လက်နေထိုင်သင့်သည် (၁ ကော ၇:၁၂–၁၆)။ ရှင်ပေါလုသည် လက်မထပ်ရသေးသူနှင့် မုဆိုးမများသည် ကိုယ်ကာမဂုဏ်ကို မထိန်းနိုင်လျှင်မှအပ လက်မထပ်ထားသင့်ဟု ယေဘုယျအကြံပေးသည် (၁ ကော ၇:၈–၉)။ အခန်းနောက်ပိုင်းတွင် (၁ ကော ၇:၂၅–၃၁) လက်မထပ်ရသေးသူများ လက်မထပ်ထားသင့်ကြောင်း အကြောင်းပြချက်ကို ထပ်မံရှင်းပြသည်။ ခရစ်ယာန်များရှေ့တွင် အန္တရာယ်ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုရှိနေသည်ဟု ရှင်ပေါလုမြင်သည် (၁ ကော ၇:၂၆)။ လက်ထပ်ပြီး သားသမီးပါလာသည်ထက် တစ်ဦးတည်းနေရင်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရခြင်း ပိုမိုလွယ်ကူသည်။ ဤအရာသည် ယေရှု၏စိတ်ထဲတွင်လည်း ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ တပည့်တော်များသည် မကြာမီ ပြင်းထန်သောစမ်းသပ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်။ အများအပြားသည် ယုံကြည်ခြင်းအတွက် အသက်ပေးရမည်။ အားလုံးနီးပါး နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံကြရမည်။ ငယ်ရွယ်သ်သားသမီးများနှင့် မိသားစုရှိသူထက် တစ်ဦးတည်းဖြစ်နေသူက ထိုစိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရ များစွာလွယ်ကူသည်။

Jesus’s words are somewhat like Paul’s advice in 1 Corinthians 7. In that chapter the apostle gives advice to several different categories of people. He says, for example, that all those who are currently married should stay married (1 Cor. 7:10). Those who were Christians who were married to non-Christians should stay within the marriage if their partner agrees (1 Cor. 7:12–16). Paul begins his advice with the general observation that the unmarried and widows should remain unmarried, unless they find self-control too challenging (1 Cor. 7:8–9). He takes up the matter later in the chapter (1 Cor. 7:25–31) and explains his reasons for suggesting that those who are unmarried stay in that state. Paul sees a crisis in front of Christians (1 Cor. 7:26) that will bring great danger to all. How much more difficult will it be to face persecution when married and with children than as a single person? This is probably also at the back of Jesus’s mind. His disciples would shortly be facing serious tests. Many would die for their faith; all would be persecuted in various ways. It is much harder to face such challenges with a family of young children.

 ¹³ ထိုအခါ သူငယ်တို့အပေါ်မှာ လက်တော်ကိုတင်၍ မေတ္တာပို့တော်မူစေခြင်းငှာ အထံတော်သို့ဆောင်ခဲ့ သည်ဖြစ်၍ တပည့်တော်တို့သည် အပြစ်တင်ကြ၏။

¹⁴ ယေရှုကလည်း၊ ထိုသူငယ်တို့ကို ရှိစေတော့။ ငါ့ထံသို့လာသည်ကို မဆီးတားကြနှင့်။ ကောင်းကင်နိုင်ငံ တော်သည် ထိုသို့သောသူတို့၏ နိုင်ငံဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူ၍၊
¹⁵ သူငယ်တို့အပေါ်မှာ လက်တော်ကိုတင်ပြီးလျှင်၊ ထိုအရပ်မှ ကြွသွားတော်မူ၏။
¹⁶ ထိုနောက်လူတယောက်သည် ချဉ်းကပ်၍၊ ကောင်းမြတ်သောဆရာ၊ ထာဝရအသက်ကို ရအံ့သောငှာ အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်ကောင်းမှုကို ပြုရပါမည်နည်းဟု မေးလျှောက်သော်၊
¹⁷ ငါ့ကိုကောင်းမြတ်သည်ဟု အဘယ်ကြောင့်ခေါ်သနည်း။ ဘုရားသခင်တပါးတည်းသာ ကောင်းမြတ် တော်မူ၏။ အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ဝင်စားလိုလျှင်ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
¹⁸ အဘယ်ပညတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်ရမည်နည်းဟု လျှောက်ပြန်သော်၊ လူအသက်ကိုမသတ်နှင့်။ သူ့ မယားကို မပြစ်မှားနှင့်။ သူ့ဥစ္စာကို မခိုးနှင့်။ မမှန်သောသက်သေကို မခံနှင့်။
¹⁹ မိဘကိုရိုသေစွာပြုလော့။ ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ကိုယ်နှင့်အမျှချစ်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
²⁰ ထိုလုလင်ကလည်း၊ ထိုပညတ်ရှိသမျှတို့ကို အကျွန်ုပ်သည်ငယ်သောအရွယ်မှစ၍ စောင့်ရှောက်ပါပြီ။ အဘယ်အကျင့်လိုသေးသနည်းဟု လျှောက်ပြန်လေ၏။
²¹ ယေရှုကလည်း၊ သင်သည်စုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်လိုလျှင်သွားလော့။ ကိုယ်ဥစ္စာများကိုရောင်း၍ ဆင်းရဲ သောသူတို့အား ပေးလော့။ ထိုသို့ပြုလျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘဏ္ဍာကိုရလိမ့်မည်။ သို့ပြီးမှ ငါ့နောက်သို့ လိုက် လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
²² ထိုလုလင်သည် များစွာသောဥစ္စာကို ရတတ်သောသူဖြစ်၍၊ ထိုစကားကိုကြားလျှင် စိတ်မသာသည်နှင့် သွားလေ၏။
²³ ယေရှုကလည်း၊ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ ငွေရတတ်သောသူသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ခဲလှ ၏။
²⁴ တဖန် ငါဆိုသည်ကား၊ ကုလားအုပ်သည် အပ်နဖါးကိုလျှိုလွယ်၏။ ငွေရတတ်သောသူသည် ဘုရား သခင်၏နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ခဲသည်ဟု တပည့်တော်တို့အားမိန့်တော်မူ၏။
²⁵ ထိုသူတို့သည်ကြားလျှင် အလွန်မိန်းမောတွေဝေခြင်းရှိ၍၊ သို့ဖြစ်လျှင် အဘယ်သူသည် ကယ်တင် တော်မူခြင်းသို့ ရောက်နိုင်မည့်နည်းဟု ပြောဆိုကြ၏။
²⁶ ယေရှုသည်လည်း သူတို့ကိုကြည့်ရှု၍ ဤအမှုကိုလူမတတ်နိုင်။ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ခပ် သိမ်းသော အမှုတို့ကို တတ်နိုင်တော်မူသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
²⁷ ထိုအခါ ပေတရုက၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ရှိသမျှကိုစွန့်ပစ်၍ ကိုယ်တော်နောက်သို့လိုက်ကြပါပြီ။ အဘယ် အကျိုးကို ရကြပါမည်နည်းဟု လျှောက်လေသော်၊
²⁸ ယေရှုက၊ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ အလုံးစုံသောအရာတို့ကို အသစ်ပြုပြင်သောကာလ၌ လူသားသည် ဘုန်းရှိသော ပလ္လင်တော်ပေါ်မှာထိုင်တော်မူသောအခါ၊ ငါ့နောက်သို့လိုက်ကြသောသင်တို့သည် တဆယ်နှစ်ခု သော ပလ္လင်ပေါ်မှာထိုင်လျက်၊ ဣသရေလ လူတဆယ်နှစ်မျိုးကို စစ်ကြောစီရင်ရကြလတံ့။
²⁹ အကြင်သူသည် ငါ၏နာမကြောင့် အိမ်၊ လယ်၊ ညီအစ်ကို၊ နှမ၊ မိဘ၊ သားမယားတည်းဟူသော တပါး ပါးကိုစွန့်၏။ ထိုသူသည် အဆတရာသောအကျိုးကိုရ၍ ထာဝရအသက်ကို အမွေခံရလတံ့။
³⁰ နောက်ကျသောသူအများတို့သည် အရင်ကျကြလိမ့်မည်။ အရင်ကျသောသူအများတို့သည် နောက်ကျ ကြလိမ့်မည်။

၁၉:၁၃-၃၀ ကလေးငယ်များအား ကောင်းကြီးပေးခြင်းနှင့် သူဌေးကြီး ပထမဖြစ်ရပ်သည် ကျမ်းချက်သုံးချက်သာရှိသော်လည်း ယေရှုအကြောင်း များစွာထင်ရှားစေသည်။ ကလေးငယ်များကို ယေရှုထံ ကောင်းကြီးပေးရန် ယူဆောင်လာကြသည်။ ယေရှုသည် အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေနိုင်သော တန်ခိုးရှိသည်ဖြစ်၍ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ တပည့်တော်များက ယင်းသည် ယေရှု၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့်မလျော်ဟု ထင်မှတ်၍ တားမြစ်ရန်ကြိုးစားကြသည်။ သို့သော် ယေရှုက ကလေးငယ်များ သူ့ထံသို့ လာရောက်ခြင်းကို ဘာမျှမဟန့်တားရ၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် ထိုသို့သောသူမျိုးပင်ဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည် (ကျမ်းချက် ၁၃-၁၄)။ ဤအခြေအနေတွင် သူဌေးလုလင်တစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသည်။

19:13–30. Little Children Blessed and the Rich Man. The first incident, which takes only three verses, reveals much about Jesus. Children were being brought to Him for a blessing, and little wonder, given that Jesus had the power to heal. His disciples thought this beneath His dignity and tried to prevent it from happening, but Jesus said that nothing should hinder the children from coming to Him, because of such is the kingdom of heaven (vv. 13–14). Within this context, a rich man approached.

 

သူဌေးလုလင်ပါရဂူက အသက်တမျှရရန် မည်သည့်ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို ပြုရမည်နည်းဟု မေးသည် (ကျမ်းချက် ၁၆)။ ယေရှုက ပညတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်လော့ဟု ဖြေသည် (ကျမ်းချက် ၁၇)။ မည်သည့်ပညတ်တို့နည်းဟု မေးသောအခါ လူသတ်ခြင်း၊ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်း၊ ခိုးယူခြင်း၊ မမှန်မကန်သက်သေခံခြင်းတို့ကို မပြုရ၊ လူများကို မိမိကိုယ်ကို ချစ်သကဲ့သို့ ချစ်ရမည်ဟု ကိုးကားဖော်ပြတော်မူသည် (ကျမ်းချက် ၁၈-၁၉)။ နောက်ဆုံးစကားမှတစ်ပါး ယေရှုသည် သိနတောင်ပေါ်၌ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် မောရှေအား ချပေးတော်မူခဲ့သော ဆယ်ပညတ်တို့၏ နောက်အပိုင်းကို တိုက်ရိုက်ကိုးကားခြင်းဖြစ်သည် (ထွက် ၂၀:၁၂-၁၇)။ ထိုလုလင်ပါရဂူက ထိုပညတ်ရှိသမျှကို ငါစောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီဟု ရိုးသားစွာနှင့် ဂုဏ်ယူသလိုပင် ကြေညာသည် (မ၁၉:၂၀)။ ယေရှုက ပြည့်စုံလိုပါလျှင် သင့်ဥစ္စာအားလုံးကို ရောင်းချ၍ ဆင်းရဲသောသူတို့အား ပေးလှူလော့ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထိုလုလင်ပါရဂူသည် ထိုသို့မလုပ်နိုင်ဟု ခံစားရပြီး သွားသွားခဲ့သည်။

The rich young man asked Him what good thing he should do to obtain eternal life (v. 16). Jesus replied that he should keep the commandments (v. 17), and when asked which ones, He cited the commandments against murder, adultery, theft, and false witness (v. 18), and the positive command to love one’s neighbor as oneself (v. 19). Aside from the last phrase, Jesus was directly citing the second half of the Ten Commandments, given by God directly to Moses while on Mount Sinai (Ex. 20:12–17). The young man declared, perhaps with honesty and a touch of pride, that he had kept all these commandments (Matt. 19:20). Jesus then said that if he wished to be perfect, he should sell all that he had and give it to the poor. The young man felt unable to do this, and he walked away.

 

ယေရှုသည် ခရစ်ယာန်အားလုံးကို ဥစ္စာအားလုံးလှူဒါန်းရန် အမိန့်ပေးထားသည်မဟုတ်။ ထိုသူဌေးလုလင်ပါရဂူကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ကို အမှုတ်ရုံထက် ဥစ္စာကို ဦးစားပေးသူများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူဌေးများ၏ ပြုမူပုံကို ယေရှုဆင်ခြင်တော်မူရာတွင် ကုလားအုပ်တစ်ကောင်သည် အပ်ချောင်းကလေးမှ ဖြတ်သွားရန်ထက် သူဌေးတစ်ဦး ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ထဲသို့ ဝင်ရန် ပိုခက်ခဲသည်ဟု နိဂုံးချုပ်တော်မူသည် (ကျမ်းချက် ၂၃-၂၄)။ ဆယ့်ငါးရာစုကတည်းက တရားဟောဆရာများ (ပိုစောကျသည်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်) ယေရုရှလင်မြို့တွင် မြို့တံခါးကြီးများ ပိတ်သွားသောအခါ မြို့ထဲဝင်ရန် တစ်ခုတည်းသောလမ်းဖြစ်သော အထူးတံခါးငယ်တစ်ခုရှိသည်ဟု ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ထိုတံခါးသည် အလွန်သေးငယ်၍ ကုလားအုပ်ဖြတ်နိုင်ရန် ကုလားအုပ်ပေါ်တင်ထားသမျှကို ချွတ်ရသည်ဟု ဆိုသည်။ ယေရှု၏ စကားကို ရှင်းပြရန် ဤအကြောင်းကို အသုံးပြုသော်လည်း ထိုတံခါးကို ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာတွင် မတွေ့ရှိရသဖြင့် မမှန်ကန်ဟု ထင်ရှားသည်။

Jesus does not, in fact, command all Christians to give away all their wealth. That is for those who, like the rich young ruler, put their wealth above service to God. Yet as Jesus meditated on the way rich people act, He concluded that it is harder for a camel to go through the eye of a needle than for a rich person to enter into the kingdom of heaven (vv. 23–24). Preachers as far back as the fifteenth century, and probably much earlier, have described a special gate in Jerusalem that was the only way into the city once the main city gates were closed. The gate was so small that the only way it was possible for a camel to go through the gate was to take off everything the camel was carrying. This attempt to explain the saying of Jesus does not appear to be valid, because such a gate has not been found in the archaeological record.

 

ယေရှုသည် သူဌေးတစ်ဦး ကယ်တင်ခြင်းရရန် မည်မျှခက်ခဲသည်ကို ပုံပြင်သက်သက်သာ အသုံးပြုတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ကုလားအုပ်သည် အပ်ချောင်းကလေး (အလွန်သေးငယ်သောအပေါက်) ထဲသို့ လုံးဝမဝင်နိုင်ပေ။ တပည့်တော်များကလည်း ယေရှုထိုသို့ပြောလိုသည်ဟု ထင်မှတ်ကြပြီး “သို့ဖြစ်လျှင် မည်သူမျှ ကယ်တင်ခြင်းရမည်နည်း” ဟု မေးကြသည် (ကျမ်းချက် ၂၅)။ တပည့်တော်များက သူဌေးများသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ထဲသို့ အလွယ်တကူဝင်နိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြပေမည်။ သို့သော် ယေရှုက လူတို့မတတ်နိုင်သောအရာကို ဘုရားသခင်သည် တတ်နိုင်သည်ဟု တည်တံ့စွာ ဖြေတော်မူသည် (ကျမ်းချက် ၂၆)။

Jesus appears to have just used that expression to illustrate how difficult it is for a rich person to be saved. There is no way that a camel can fit through the eye of a needle—a very tiny hole indeed. His disciples certainly thought that this was what Jesus intended to say when they asked, “Who then can be saved?” (v. 25). Perhaps the disciples thought that the rich had the best access into the kingdom of heaven, but Jesus calmly replied that what is impossible with humans is possible with God (v. 26).

 

ရှင်ပေတရုက ဥစ္စာသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ထဲဝင်ရန် အတားအဆီးဖြစ်လျှင် သူနှင့်အခြားတပည့်တော်များမှာ အဆင်ပြေရမည်ဟု ထောက်ပြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ယေရှုကို လိုက်ရန် အရာအားလုံးကို စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည် (ကျမ်းချက် ၂၇)။ ယေရှုက သူ့နာမတော်အတွက် အိမ်၊ ညီအစ်ကို၊ မောင်များ၊ ခမည်းတော်၊ မယ်တော်၊ သားသမီး၊ လယ်ယာမြေများကို စွန့်ပစ်ရသူတိုင်း စွန့်ပစ်ခဲ့သမျှကို တစ်ရာဆတိုး၍ ပြန်ရရှိမည်ဖြစ်ရာ အသက်တမျှလည်း ရရှိမည်ဟု ဖြေတော်မူသည် (ကျမ်းချက် ၂၉)။

Peter then pointed out that if riches are a problem concerning entering the kingdom of heaven, he and the other disciples should be just fine—after all, they had left everything to follow Jesus (v. 27). Jesus replied that anybody who follows Him and has to give up house, brothers and sisters, father and mother, children, or lands for His name will receive what they have given up a hundredfold, as well as eternal life (v. 29).