Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်းကြီး - ၅ မဿဲ

၅:၁–၇:၂၉ 

ဟောပြောချက် ပထမခု။ တောင်ပေါ်တရားဟောခြင်း

မဿဲ ၅:၁ မှ ၁၁:၃၀ အထိ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဖြစ်ရပ်များကို မာကု နှင့် လုကာ ခရစ်ဝင်ကျမ်းများတွင် အစဉ်အလာ မတူညီဘဲ၊ အခြားအကြောင်းအရာများနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်ကို သတိပြုဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခရစ်ဝင်ကျမ်းသုံးခုလုံး၏ ကျန်အပိုင်းများတွင် အဖြစ်အပျက်များကို အစဉ်တူညီ၍ အသေးစိတ်အချက်များပင် အများသောအားဖြင့် တူညီစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့် မဿဲ ၅–၁၁ ရှိသည့် အကြောင်းအရာများကို အခြားစီစဉ်ထားပုံရပြီး ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခုအတွက် ဖြစ်နိုင်သည်။ မဿဲ ၅–၇ တွင် ယေရှု၏ သွန်သင်ချက်များကို ဥပမာအဖြစ် ပေးထားပြီး၊ မဿဲ ၈–၉ တွင် ယေရှု၏ ပျောက်ကင်းစေခြင်း အမှုတော်များကို ဥပမာအဖြစ် ပေးထားသည်။ မဿဲ ၁၀ တွင်မူ တပည့်တော်များအား (မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်းကို ဖတ်ရှုသူများပါ ပါဝင်သည်) အား ယေရှုပေးအပ်တော်မူသော ခရီးပို့ခြင်း ညွှန်ကြားချက်ကို ဖော်ပြထားသည်။ မဿဲ ၅–၉ ရှိ အကြောင်းအရာများကို ယေရှု၏ သွန်သင်ခြင်းနှင့် ပျောက်ကင်းစေခင်း အမှုတော်များကို ထင်ရှားစေရန် ခရစ်ဝင်ရေးသားသူက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စုစည်းထားသည်ကို မဿဲ ၉:၃၅–၃၈ တွင် အတည်ပြုနိုင်သည်။ ထိုကျမ်းချက်သည် မဿဲ ၄:၂၃ နှင့် စကားလုံးအတိအကျ နီးပါး တူညီစွာ စတင်ထားသည်။

5:1–7:29

Discourse 1: The Sermon on the Mount

It is noteworthy that the incidents recorded in Matthew 5:1–11:30 are found in a different sequence and in different contexts in Mark and Luke. This is in contrast to the rest of the Synoptic Gospels, where the same incidents are described in the same order and usually even the details in the incidents are given in the same order. The material in Matthew 5–11, then, is arranged differently and likely for a specific purpose. Matthew 5–7 provides examples of Jesus’s teachings, while Matthew 8–9 provides examples of Jesus’s healing activities. Matthew 10 then describes the mission command given to the disciples of Jesus (including those who read the Gospel of Matthew). That the Evangelist has deliberately grouped the materials of Matthew 5–9 to reflect the teaching and healing activities of Jesus is confirmed by 9:35–38, which begins with almost the exact wording as Matthew 4:23.

 

မဿဲ ၄:၂၃–၂၅ နှင့် ၉:၃၅–၃၇ တို့၏ စကားလုံးများသည် အလွန်ဆင်တူသည်။ ယေရှုသည် တရားအိမ်များတွင် သွန်သင်ခြင်း၊ ဧဝံဂေလိတရားဟောခြင်း၊ ရောဂါအမျိုးမျိုးကို ပျောက်ကင်းစေခြင်း ပြုတော်မူသည်ဟု နှစ်ခုစလုံးတွင် ဖော်ပြထားသည်။ ဤစကားလုံးဆင်တူမှုသည် မဿဲ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ထင်ရှားစေသည်။ ဤနှစ်ခုကြားတွင် ယေရှု၏ သွန်သင်ချက်များ စုစည်းမှုနှင့် အံ့ဖွယ်ပျောက်ကင်းခြင်း အမှုများကို ဖော်ပြထားသည်။ မဿဲ ၅–၇ ကို များသောအားဖြင့် “တောင်ပေါ်ဒေသနာ” ဟု ခေါ်ဝေါ်ပြီး ယေရှု၏ သွန်သင်ချက်များစွာ ပါဝင်သည်။

The wording of Matthew 4:23–25 is very close to that of 9:35–37. Both passages report that Jesus went about teaching in the synagogues, preaching the gospel, and healing all kinds of illnesses. The similarity in wording no doubt reflects Matthew’s intention, because between the two reports are found a collection of the teachings of Jesus and an account of several of His healing miracles. Matthew 5–7 is normally called the Sermon on the Mount, and it consists of many of the teachings of Jesus.

 ထိုလူအပေါင်းတို့ကို မြင်လျှင်၊ ကိုယ်တော်သည် တောင်ပေါ်သို့တက်၍ ထိုင်တော်မူသောအခါ၊ တပည့် တော်တို့သည် ကိုယ်တော်ရင်းသို့ ချဉ်းကပ်ကြ၏။

² ထိုအခါ နှုတ်တော်ကိုဖွင့်၍ တပည့်တော်တို့အား ဆုံးမဩဝါဒပေးတော်မူသည်မှာ၊
³ စိတ်နှလုံးနှိမ့်ချသောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် ထိုသူ တို့၏ နိုင်ငံဖြစ်၏။
⁴ စိတ်မသာညည်းတွားသောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုသူတို့သည် သက်သာခြင်း သို့ ရောက်ကြလတံ့။
⁵ စိတ်နူးညံ့သိမ်မွေ့သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုသူတို့သည် ပြည်တော်ကို အမွေခံရကြလတံ့။
⁶ ဖြောင့်မတ်ခြင်းပါရမီကို ဆာငတ်ခင်မွတ်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုသူတို့ သည် ဝပြောခြင်းသို့ ရောက်ကြလတံ့။
⁷ သနားစုံမက်တတ်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုသူတို့သည် သနားစုံမက်ခြင်း ကို ခံကြလတံ့။
⁸ စိတ်နှလုံးဖြူစင်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုသူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မြင်ရကြလတံ့။
⁹ သူတပါးချင်း ခိုက်ရန်ပြုခြင်းကို ငြိမ်းစေတတ်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရကြလတံ့။
¹⁰ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကြောင့် နှောင့်ရှက်ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံရသောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် ထိုသူတို့၏ နိုင်ငံဖြစ်၏။
¹¹ ငါ့ကြောင့် သင်တို့ကို ကဲ့ရဲ့ညှဉ်းဆဲ၍ မမှန်ဘဲလျက် အပြစ်တကာ တင်ကြသောအခါ၊ သင်တို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။
¹² ဝမ်းမြောက်ရွှင်မြူးခြင်းရှိကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ သင်တို့၏ အကျိုးသည် ကြီးလှ ပေ၏။ သင်တို့ရှေ့က ပေါ်ထွန်းသော ပရောဖက်တို့ကို ထိုနည်းတူညှဉ်းဆဲကြပြီ။

၅:၁–၁၂။ ပျော်ရွှင်မှု၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ယေရှု၏ အမှုတော်တွင် အကြိမ်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည့်အတိုင်း၊ လူအများ ဝိုင်းရံထားသောကြောင့် လူများစွာ ကြားနိုင်သော နေရာသို့ ယေရှုတက်တော်မူသည်။ ရောမလူမျိုးတို့ အုပ်ချုပ်ရာ မြို့အများစုတွင် ပြဇာတ်ရုံများ တည်ဆောက်ထားသည်။ ဂရိနှင့် ရောမခေတ် ပြဇာတ်ရုံများ၏ ရှေးဟောင်းသုတေသန အပျက်အစီးများကို ယနေ့တိုင် မြေထဲပင်လယ်ပတ်လည် နိုင်ငံများတွင် တွေ့ရှိသည်။ ပြဇာတ်ရုံများကို သရုပ်ဆောင်များ ရပ်တည်ရာ ပြားချပ်ချပ် နေရာရှေ့တွင် ထိုင်ခုံများ အထပ်ထပ် မြှင့်တင်ထားသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ပရိသတ်အများအပြား စင်ပေါ်မှ စကားကို ကြားနိုင်သည်။ မဿဲ ၅:၁ သည် ယေရှုသည် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြဇာတ်ရုံတွင် လူအများအား ဟောပြောရန် ရပ်တည်တော်မူသည့် နေရာနှစ်ခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သည် (နောက်တစ်ခုမှာ ၁၃:၂)။ တောင်ကုန်းပေါ်သို့ တက်ခြင်းဖြင့် ယေရှုသည် သဘာဝအတိုင်း စောင်းတက်နေသော နေရာအောက်ခြေတွင် ရပ်တည်တော်မူပြီး လူများစွာ ပတ်လည်ထိုင်၍ အထက်တွင်ထိုင်၍ပင် ကြားနိုင်ခဲ့သည်။

5:1–12. Secrets of Happiness. As must have happened several times in His ministry, because He was surrounded by crowds, Jesus went to a place where many could hear Him speak. In most cities where they lived, the local Romans built a theater. Archeological remains of Greek and Roman theaters can be seen throughout the countries surrounding the Mediterranean to this day. Theaters were arranged so that the actors stood on a flat surface in front of a series of seats that rose around them. This enabled a large number of listeners to hear what was said on the stage. Matthew 5:1 is one of two places in Matthew where Jesus positioned Himself in a natural theater to speak to the crowd (the other is 13:2). In going up to a mountainside, Jesus was able to position Himself at the base of a natural slope, where many people could sit around Him and above Him and still hear His words.

 

တောင်ပေါ်တရားဟောခြင်းတွင် ယေရှု၏ ပထမဆုံး သွန်သင်ချက်များသည် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ပတိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်နေသည်မှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။ ဂရိစကားလုံး “မာကာရီအို့စ်” (makarios) ကို များသောအားဖြင့် “မင်္ဂလာရှိသော” ဟု ဘာသာပြန်သည်။ ခေတ်သစ်ဘာသာပြန်များတွင် “ပျော်ရွှင်သော” ဟု အသုံးပြုသည်။ “ပျော်ရွှင်သော” ဟူသော စကားသည် မာကာရီအို့စ်၏ အဓိကအဓိပ္ပာယ်ကို ကိုယ်စားပြုသော်လည်း အင်္ဂလိပ်တွင် နားလည်မှုလွဲသွားနိုင်သော ပုံမှန်ခံစားမှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရားများနှင့် ဆက်စပ်သော ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှု၊ မင်္ဂလာရှိမှု ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် တကယ့်နက်ရှိုင်းသော ပျော်ရွှင်မှု၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို တောင်ပေါ်က တရားဟောတွင် စတင်ဖော်ပြတော်မူသည်။ ယနေ့ခေတ် စားသုံးသူများ ပျော်ရွှင်မှုရရှိစေမည်ဟု ယူဆသော အရာများနှင့် ယေရှုဖော်ပြတော်မူသော အရာများသည် အလွန်ကွဲပြားသည်။ ဥပမာ၊ ကားအသစ်၊ လှပသော အိမ်ကြီး၊ ကျောင်း သို့မဟုတ် အလုပ်တွင် အောင်မြင်မှု စသည်တို့က ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော်လည်း၊ ယေရှုမိန့်တော်မူသည်မှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်း၍ ကြွယ်ဝ၍ ကြာရှည်ခံသော ပျော်ရွှင်မှုသို့ ပို့ဆောင်ပေးသော အခြားအရာများ ရှိသည်ဟု ဖြစ်သည်။

It is highly significant that the first teachings of Jesus that are found in the Sermon on the Mount deal with happiness. The Greek word makarios is often translated with the English word “blessed.” Other modern translations use the word “happy.” The word “happy” represents the core meaning of the word makarios, although it is a special kind of happiness and not a subjective state as can be misunderstood in English. In the Greek-speaking world, it was the kind of happiness associated particularly with the gods. Therefore it refers to happiness on a grand scale—a blessedness. Jesus began the Sermon on the Mount by outlining the secrets of real, deep-down happiness. And some of the things that He identified as making people happy are quite different compared with what modern consumers might believe will make them happy. Perhaps a new car will engender happiness, or a great house with a wonderful view, perhaps success at school or work. All of these things are associated with happiness, but Jesus said there are other things that lead to a deeper, richer, long-lasting happiness.

 

ပထမဆုံး၊ “စိတ်နှလုံးနှိမ့်ချသောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏” (အပိုဒ် ၃) ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဤသည်မှာ ဆန့်ကျင်ဘက်လို ထင်ရသည်။ စိတ်နှလုံးနှိမ့်ချသောသောသူများ မည်သို့ ပျော်ရွှင်နိုင်မည်နည်း။ ထိုအခြေအနေသည် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းကို ဖော်ပြသည်ဟု ထင်ရသည်။ မဟုတ်လော။ သို့သော် ဤသည်မှာ ခရစ်ယာန်ကယ်တင်ခြင်း၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်သည်။ မာနရှိသူများနှင့် အင်အားရှိသူများ မဟုတ်၊ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်နှင့် လိုက်ဖက်ညီသူများမှာ မိမိတို့သည် စိတ်နှလုံးနှိမ့်ချသည်ကို အပြည့်အဝ သဘောပေါက်သူများ ဖြစ်သည်။ ဤအဓိပ္ပာယ်ကို နောက်ထပ် မင်္ဂလာတော်နှစ်ခုဖြင့် ရှင်းပြနိုင်သည်။

First, He said that the “poor in spirit” are happy (v. 3). This almost seems paradoxical. How can the poor in spirit be happy? Surely that is a description of mild depression, of sorrow. Yet here is the profound secret of Christian salvation. The proud and the strong are not those fit for the kingdom of God, but those are fit who fully realize that they are poor in spirit. The meaning of that is perhaps explained by the next two “beatitudes.”

 

ယေရှုသည် “ညဉ်းတွား၍ ငိုကြွေးသောသူတို့” နှင့် “နှိမ့်ချသောသူတို့” ကိုလည်း မာကာရီအို့စ် (မင်္ဂလာရှိသော/ပျော်ရွှင်သော) ဟု မိန့်တော်မူသည် (အပိုဒ် ၄–၅)။ ဘဝတွင် ပျော်စရာများစွာ ရှိသည်မှာ မှန်သည်။ မိသားစု အတူစားသောက်ခြင်း၊ နေဝင်ချိန်၏ လှပမှု၊ ကောင်းစွာ ပြီးစီးသော အလုပ်၏ ပျော်ရွှင်မှု စသည်တို့ ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည်ပင် ကောင်းသော စားပွဲခံပွဲကို နှစ်သက်သူအဖြစ် လူသိများပြီး၊ အပြစ်သားများနှင့် အတူစားသောက်၍ အပြစ်သားများကို လက်ခံသည်ဟု ဖာရိရှဲများက စွပ်စွဲခဲ့သည် (မဿဲ ၉:၁၁။ လုကာ ၁၅:၂)။ သို့သော် ခရစ်ဝင်ကျမ်းများတွင် ယေရှုသည် ဒုက္ခရောက်နေသူများ၊ ငိုကြွေးနေသူများနှင့်လည်း အတူတူပင် ရှိတော်မူသည်။ ယေရှုသည် ဘဝ၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများ ရောယှက်နေသော ကြွယ်ဝသော ပြဇာတ်ကို သိတော်မူသည်။ “ငိုကြွေးသောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏” ဟူသော မင်္ဂလာတော်သည် တစ်ဖက်တွင် ဘဝ၏ ဒုက္ခများမှ သင်ယူရသည်ဟူသော ခက်ခဲသော အမှန်တရားကို ဖော်ပြသည်။

Jesus then applied the same word, makarios, to “those who mourn” and to “the meek” (vv. 4–5). It is true that real life contains much that is pleasant: family meals, beautiful sunsets, the pleasure of work well done. Jesus Himself was known as somebody who liked a good meal. In fact, He was charged by the Pharisees as welcoming sinners and eating with them (e.g., Matt. 9:11; Luke 15:2). Yet in the Gospel accounts He is equally found with those in trouble or in mourning. Jesus knew the rich tapestry of life, with its pleasures and its sorrows. At one level, when He said that those who mourn are happy or blessed, He was stating a hard truth. We do learn a great deal from the trials that touch us in life.

 

သို့သော် “ငိုကြွေးသောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏” (မဿဲ ၅:၄) တွင် နောက်ထပ် အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ရှိနိုင်သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆင်းရဲသူများသာမက ဝိညာဉ်တို့၌ ဆင်းရဲသူများလည်း မင်္ဂလာရှိသည် (အပိုဒ် ၃) ဆိုသည့်အတိုင်း၊ ငိုကြွေးခြင်းတွင် မိမိတို့၏ အပြစ်အခြေအနေကြောင့် နောင်တရစွာ ငိုကြွေးခြင်းလည်း ပါဝင်နိုင်သည်။ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် လူသားတို့အား ကယ်တင်ရှင်တစ်ပါး လိုအပ်ကြောင်းကို အလေးပေးသော ဘာသာဖြစ်သည်။ ပေါလုက “လည်း “လူအပေါင်းတို့သည် အပြစ်ပြုကြ၍ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်နှင့် ကင်းမဲ့ကြ၏” (ရောမ ၃:၂၃) ဟု ဆိုသည်။ ယေရှုသည် ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်ကဲ့သို့ပင် နောင်တရရန် အလေးပေးတော်မူသည် (မဿဲ ၄:၁၇။ မဿဲ ၃:၂ နှိုင်းယှဉ်)။ ထို့ကြောင့် သက်သာခြင်းခံရမည့် ငိုကြွေးခြင်းသည် အပြစ်အတွက် စစ်မှန်စွာ နောင်တရခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

There is probably another level of meaning, though, that should be understood from the beatitude “Blessed are those that mourn” (Matt. 5:4). It is not only those who are physically poor who are “blessed” (v. 3) but those who are poor in spirit. So it is likely that those who mourn include those mourning for their sinful state. Christianity is a religion that concerns itself with the need of humans for a Savior. Paul says that “all have sinned and fall short of the glory of God” (Rom. 3:23). Jesus, like John the Baptist before Him, emphasized the need to repent (Matt. 4:17; cf. 3:2). Thus the sorrow that will be comforted is a sorrow that grows out of a sincere repentance for sins.

 

ယေရှုသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွက် ငတ်မွတ်၍ ရေငတ်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိ၍ ဝင့်ကျဉ်းခြင်းကို ခံရကြမည် (၅:၆) ဟုလည်း မိန့်တော်မူသည်။ ယေရှု ဟောပြောခဲ့စဉ် ရေပြတ်လပ်မှုနှင့် ဆင်းရဲသောသူများ စားနပ်ရိက္ခာ မလုံလောက်မှု ရှိတတ်သော အရပ်တွင် ဖြစ်သည်။ သေလုမျောပါး ရေငတ်သူများ ရေကို တောင့်တသည့်နှယ်၊ ငတ်မွတ်သူများ အစာကို တောင့်တသည့်နှယ် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို တောင့်တသူများသာ ဝင့်ကျဉ်းခြင်း ခံရကြမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဤဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် ခရစ်ယာန်၏ ဘဝရည်မှန်းချက် ဖြစ်သည်။

Jesus stated that those who hunger and thirst for righteousness will be blessed/happy and will be filled or satisfied (5:6), continuing the previous theme. Living in a place where water supplies could sometimes be made precarious by drought and where the poor sometimes had insufficient food to eat, Jesus was talking to those who knew real thirst and real hunger. He said that those will be filled who desire righteousness with the same yearning as those dying of thirst seek water and those dying of hunger seek food. This righteousness is something desired and sought after, the goal of the Christian’s life.

 

ကျန်မင်္ဂလာတော်များလည်း အံ့အားသင့်ဖွယ် ဖြစ်သည်။ နှိမ့်ချသောသူ (အပိုဒ် ၅) ကို ခေတ်သစ်လောကတွင် ချီးကျူးခဲသည်။ ယေရှုနေထိုင်ခဲ့သော လောကတွင်မူ ပိုဆိုးသည်။ သို့သော် ယေရှုက သူတို့သည် မြေကြီးကို အမွေခံရကြမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ စိတ်ထဲတွင် စင်ကြယ်သောသူ (အပိုဒ် ၈) နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းပေးတတ်သောသူ (အပိုဒ် ၉) ကိုလည်း ချီးမွမ်းတော်မူသည်။ ကရုဏာပြတတ်သောသူတို့သည် ကရုဏာကို ခံရကြမည် (အပိုဒ် ၇) ဟုလည်း မိန့်တော်မူသည်။ ဤသည်မှာ ယေရှု၏ နှုတ်ထွက်စကားတွင် အဆိုးဆုံးတစ်ခုနှင့် ထပ်တူထပ်မျှ ဖြစ်သည်။ အကြွေးရှင်ကို ခွင့်မလွှတ်သော ကျွန်ကို ထောင်ချခဲ့သည့် ဉာဏ်ကြီးရှင်နှင့် ပတ်သက်သော ဥပမာပြီးနောက်၊ အခြားသူကို နှလုံးသားထဲမှ ခွင့်မလွှတ်သူများကို ငါ့ခမည်းတော်သည် ခွင့်လွှတ်တော်မူမည် မဟုတ်ဟု သတိပေးတော်မူသည် (မဿဲ ၁၈:၃၅)။ ကျွန်ုပ်တို့ ခွင့်လွှတ်သော အကဲဖြင့်သာ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ခံရနိုင်သည်။

The other “blessings” that Jesus proclaimed are also surprising. The meek (v. 5) are rarely held up for esteem in the modern world, and even less so in the world in which Jesus lived. Yet Jesus said they will inherit the earth. He also commended the pure in heart (v. 8) and peacemakers (v. 9). Furthermore, He said that the merciful will obtain mercy (v. 7). This resonates with one of the most terrible things found on the lips of Jesus in the Gospels. At the end of the parable about the servant who was thrown into prison because he refused to forgive his fellow servant, Jesus warned that His Father will refuse to forgive those who have not forgiven others from their hearts (Matt. 18:35). The measure by which we are forgiven is the measure by which we forgive other people.

 

နောက်ဆုံး မင်္ဂလာတော်နှစ်ခုသည် ညှဉ်းဆဲခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည် (၅:၁၀–၁၂)။ ယေရှု၏ အစောပိုင်းနောက်လိုက်များ အများစုသည် အသက်အန္တရာယ်နှင့် လိုက်ခဲ့ကြရသည်။ ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်တင် အသေသတ်ခြင်းခံရ၍၊ သထေဖန်ကို ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်သတ်ခဲ့သည် (တမန် ၇:၅၇–၆၀)၊ ယောဟန်၏ညီ ယာကုပ်ကို သတ်ခဲ့သည် (တမန် ၁၂:၂)၊ ပေတရုနှင့် ပေါလုကို ဖမ်းဆီး၍ နောက်ဆုံး သတ်ပစ်ခဲ့သည် (တမန် ၁၂:၃၊ ၂၁:၃၃)။ ယနေ့တိုင် ခရစ်ယာန်ဖြစ်ခြင်းသည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများလည်း ရှိသည်။ ထိုနေရာများတွင် ခရစ်ယာန်များသည် ယေရှု၏ “ကောင်းကင်ဘုံ၌ ကြီးလှစွာသော ဆုလာဘ်ရှိ” သောကြောင့် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းကြလော့ ဟူသော စကားကို အားယူနိုင်သည် (၅:၁၂)။

The last two beatitudes deal with persecution (5:10–12). The early followers of Jesus often followed Him at the risk of their own lives. Jesus Himself was crucified; Stephen, an early convert, was stoned to death (Acts 7:57–60); James the brother of John was killed (Acts 12:2); Peter and Paul were arrested (Acts 12:3; 21:33) and eventually killed; and the list could be extended. Even today there are parts of the world where being a Christian is dangerous. In such places, Christians can take courage from Jesus’s message that they should be glad and rejoice because of a great reward in heaven (Matt. 5:12).

 ¹³ သင်တို့သည် ဤလောက၏ ဆားဖြစ်ကြ၏။ ဆားမူကား၊ အငန်ကင်းပျောက်လျှင် ငန်သောအရသာကို အဘယ်သို့ ရပြန်မည်နည်း။ ပြင်သို့ ပစ်လိုက်၍ ကျော်နင်းခြင်းမှတပါး အဘယ်အသုံးမျှမဝင်။

¹⁴ သင်တို့သည် ဤလောက၏ အလင်းဖြစ်ကြ၏။ တောင်ထိပ်၌တည်သော မြို့ကို မကွယ်နိုင်။
¹⁵ ဆီမီးထွန်း၍ တောင်းဇလားအောက်၌ ဖုံးထားလေ့မရှိ။ အိမ်သူအိမ်သားအပေါင်းတို့သည် အလင်းကို ရစေခြင်းငှါ ဆီမီးခုံပေါ်မှာ တင်ထားလေ့ရှိ၏။
¹⁶ ထိုနည်းတူ၊ သူတပါးတို့သည် သင်တို့၏ကောင်းသောအကျင့်ကိုမြင်၍၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘ၏ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းစေခြင်းငှါ၊ သူတပါး ရှေ့၌ သင်တို့အလင်းကို လင်းစေကြလော့။

၅:၁၃–၁၆။ ဆား နှင့် အလင်း ယေရှုက မိမိနောက်လိုက်များသည် ထူးခြားသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ လူဦးရေ၏ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဆားကဲ့သို့ လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ထိန်းသိမ်းပေးသည်။ အကျင့်စာရိတ္တမြင့်မားမှုကို ကိုင်စွဲရင်း လူ့အဖွဲ့အစည်းကို “အရသာ” ပိုမိုစိတ်ဝင်စားဖွယ် ဖြစ်စေသည်။ ခရစ်ယာန်များသည် မိမိတို့၏ ကောင်းမှုများကြောင့် ဖုံးကွယ်၍ မရဟု ယေရှုမိန့်တော်မူသည် (အပိုဒ် ၁၆)။ တကယ်ပင် ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွင် ခရစ်ယာန်များ ရှေ့တန်းမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ဆင်းရဲသောသူ၊ ဖိနှိပ်ခံရသူများအတွက် စိုးရိမ်မှုဖြင့် ထူးခြားခဲ့သည်။ နောင်တရဖွယ် ခြွင်းချက်အချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း ယေရှုလိုချင်တော်မူသည့်အတိုင်း ခရစ်ယာန်များသည် လလူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် ကောင်းမှုအင်အား ဖြစ်ခဲ့သည်။

5:13–16. Salt and Light. Jesus said that there is something quite distinctive about His followers. Although only a small fraction of the total population, like salt, they act as preservers of society. While representing strong moral standards, they also do so in a way that makes society “taste” more interesting. Jesus stated that those who are Christians cannot hide it but will be recognized by the good that they do (v. 16). And indeed this is so. Christians have been at the forefront of the development of education and health care. Christians have been characterized by their concern for the poor and downtrodden in society. While there have been some regrettable exceptions, by and large Christians have been a force for good in society. And this is just as Jesus would have it.

 ¹⁷ ပညတ္တိကျမ်း၊ အနာဂတ္တိကျမ်းများကို ဖျက်ပယ်ခြင်းငှါ ငါလာသည်ဟု မထင်ကြနှင့်။ ဖျက်ပယ်ခြင်းငှါ ငါလာသည်မဟုတ်။ ပြည့်စုံစေခြင်းငှါ ငါလာသတည်း။

¹⁸ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမပျက်စီးမှီတိုင်အောင်၊ ပညတ္တိကျမ်း၌ အငယ်ဆုံးသော စာလုံးဗိန္ဓုတလုံးမျှ ပြည့်စုံခြင်းသို့ မရောက်မှီ မပျက်စီးရ။
¹⁹ ထိုကြောင့် အကြင်သူသည်၊ အငယ်ဆုံးသောပညတ်တခုကို ကိုယ်တိုင်လွန်ကျူး၍ သူတပါးတို့အား လည်း ထိုအတူသွန်သင်၏။ ထိုသူသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၌ အငယ်ဆုံးသောသူဖြစ်လိမ့်မည်။ အကြင်သူ သည် ကိုယ်တိုင်ကျင့်၍ သူတပါးတို့အားလည်း သွန်သင်၏။
²⁰ ထိုသူသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၌ ကြီးသောသူဖြစ်လိမ့်မည်။ သင်တို့ ကျင့်သောအကျင့်သည် ဖာရိရှဲတို့နှင့် ကျမ်းပြုဆရာတို့ကျင့်သောအကျင့်ထက် မလွန်မသာလျှင်၊ သင်တို့သည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သို့ မဝင်ရကြဟု ငါအမှန်ဆို၏။
²¹ လူအသက်ကို မသတ်ရ။ သတ်သောသူသည် ရုံး၌အပြစ်စီရင်ခြင်းကို ခံထိုက်ပေ၏ဟူသော ရှေးပညတ် စကားကို သင်တို့ကြားရပြီ။
²² ငါပညတ်သည်ကား၊ ညီအစ်ကိုကို အထောက်မတန် အမျက်ထွက်သောသူသည် ရုံး၌အပြစ်စီရင်ခြင်း ကို ခံထိုက်ပေ၏။ ညီအစ်ကိုကို ကဲ့ရဲ့သောသူသည် လွှတ်တော်၌အပြစ်စီရင်ခြင်းကို ခံထိုက်ပေ၏။ ညီအစ်ကိုကို ကျိန်ဆဲသောသူသည် ဂေဟင်္နာအရပ်၌ မီးရှို့ခြင်းကို ခံထိုက်ပေ၏။
²³ ထိုကြောင့် သင်သည်ပူဇော်သက္ကာကို ယဇ်ပလ္လင်သို့ဆောင်ယူခဲ့လျက် သင်၏ညီအစ်ကိုသည် သင်၌ အပြစ်တင်ခွင့် တစုံတခုရှိသည်ဟု အောက်မေ့သတိရလျှင်၊ ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့မှာ ပူဇော်သက္ကာကိုထား၍ သွားလော့။
²⁴ ညီအစ်ကိုနှင့် သင့်တင့်ပြီးမှ ပြန်၍ ပူဇော်သက္ကာကို တင်လော့။
²⁵ တရားတွေ့ဘက်နှင့်အတူ လမ်း၌သွားစဉ်တွင်ပင်၊ သူ၏စိတ်ကို ပြေစေခြင်းငှါ အလျင်အမြန်ပြုလော့။ သို့မဟုတ် တရားတွေ့ဘက်သည် တရားသူကြီး၌ အပ်မည်။ တရားသူကြီးသည်လည်း လုလင်ခေါင်း၌အပ်၍ ထောင်ထဲ၌ လှောင်ထားမည်။
²⁶ လျော်ပြစ်ငွေ ရှိသမျှကို မလျော်မှီတိုင်အောင် ထောင်ထဲကမထွက်ရဟု ငါအမှန်ဆို၏။
²⁷ သူ့မယားကို မပြစ်မှားရဟူသော ရှေးပညတ်စကားကို သင်တို့ကြားရပြီ။
²⁸ ငါပညတ်သည်ကား ကိလေသာစိတ်နှင့် သူ့မယားကိုကြည့်ရှုသောသူသည် စိတ်နှလုံးထဲ၌ ထိုမိန်းမနှင့် ပြစ်မှားပြီ။
²⁹ ထိုကြောင့် လက်ျာမျက်စိဖြစ်သော်လည်း သင့်ကိုမှားယွင်းစေလျှင် ထိုမျက်စိကိုထုတ်ပစ်လော့။ တကိုယ်လုံး ငရဲသို့ချခြင်းကို ခံရသည်ထက် အင်္ဂါတခုပျက်သော် သာ၍ကောင်း၏။
³⁰ ထိုနည်းတူ လက်ျာလက်ဖြစ်သော်လည်း သင့်ကိုမှားယွင်းစေလျှင် ထိုလက်ကိုဖြတ်ပစ်လော့။ တကိုယ်လုံး ငရဲသို့ချခြင်းကို ခံရသည်ထက် အင်္ဂါတခုသာ ပျက်သော်သာ၍ကောင်း၏။
³¹ တဖန်တုံ၊ မယားနှင့်ကွာလိုလျှင် ဖြတ်စာကို အပ်ပေးစေဟူသော ပညတ်စကားရှိပြီ။
³² ငါပညတ်သည်ကား၊ မှားယွင်းခြင်းအကြောင်းမှတပါး အခြားသောအကြောင်းဖြင့် မိမိမယားနှင့် ကွာသောသူသည် မိမိမယားကို မှားယွင်းစေ၏။ ကွာသောမိန်းမနှင့် စုံဘက်ခြင်းကို ပြုသောသူသည်လည်း သူ့မယားကို ပြစ်မှား၏။
³³ တဖန်တုံ၊ မဟုတ်မမှန်ဘဲလျက် ကျိန်ဆိုခြင်းကိုမပြုရ။ ကျိန်ဆိုခြင်းကို ပြုသည်အတိုင်း ထာဝရဘုရား ရှေ့တော်၌ တည်စေလော့ဟူသော ရှေးပညတ်စကားကို သင်တို့ကြားရပြီ။
³⁴ ငါပညတ်သည်ကား၊ ကျိန်ဆိုခြင်းကို အလျင်းမပြုရ။ ကောင်းကင်ဘုံကို တိုင်တည်၍မကျိန်ရ။ ကောင်းကင်ဘုံကား ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်ဖြစ်သတည်း။
³⁵ မြေကြီးကို တိုင်တည်၍မကျိန်ရ။ မြေကြီးကား ဘုရားသခင်၏ ခြေတော်တင်ရာ ခုံဖြစ်သတည်း။ ယေရှု ရှလင်မြို့ကို တိုင်တည်၍မကျိန်ရ။ မဟာမင်းကြီး၏မြို့တော် ဖြစ်သတည်း။
³⁶ ဆံခြည်တပင်ကိုမျှ ဖြူစေခြင်း၊ မည်းစေခြင်းငှါမတတ်နိုင်သော်၊ ကိုယ်ဦးခေါင်းကိုတိုင်တည်၍ မကျိန်ရ။
³⁷ သင်၏စကားမှာ ဟုတ်သည်ကိုအဟုတ်၊ မဟုတ်သည်ကို မဟုတ်ဖြစ်စေလော့။ ဤထက် လွန်သော စကားသည် မကောင်းသောအရာနှင့် စပ်ဆိုင်ပေ၏။
³⁸ သူ့မျက်စိကို ဖျက်လျှင် ကိုယ်မျက်စိဖျက်ခြင်းကိုခံစေ။ သူ့သွားကိုချိုးလျှင် ကိုယ်သွားချိုးခြင်းကို ခံစေ ဟူသော ပညတ်စကားကို သင်တို့ကြားရပြီ။
³⁹ ငါပညတ်သည်ကား၊ နှောင့်ရှက်သောသူကို မဆီးမတားနှင့်။ သင်၏ ပါးတဘက်ကို သူတပါးပုတ်လျှင် ပါးတဘက်ကို လှည့်၍ပေးဦးလော့။
⁴⁰ သင့်အင်္ကျီကို ယူလို၍ တရားတွေ့သောသူအား သင့်ဝတ်လုံကိုလည်း ယူစေခြင်းငှါ အခွင့်ပေးဦးလော့။
⁴¹ အကြင်သူသည် သင့်ကို အနိုင်ပြု၍ ခရီးတတိုင်သွားစေ၏။ ထိုသူနှင့်တကွ နှစ်တိုင်သွားဦးလော့။
⁴² တောင်းသောသူအားပေးလော့။ ချေးငှါးလိုသောသူကိုလည်း မငြင်းမပယ်နှင့်။
⁴³ ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ချစ်လော့။ ရန်သူကို မုန်းလော့ဟူသောပညတ်စကားကို သင်တို့ ကြား ရပြီ။
⁴⁴ ငါပညတ်သည်ကား၊ သင်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘ၏ သားဖြစ်လိုသော ငှါ။ သင်တို့၏ရန်သူတို့ကို ချစ်ကြလော့။ သင်တို့ကိုကျိန်ဆဲသောသူတို့အား မေတ္တာပို့ကြလော့။ သင်တို့ကို မုန်း သောသူတို့အား ကျေးဇူးပြုကြလော့။ သင်တို့ကို နှောင့်ရှက်ညှဉ်းဆဲသောသူတို့အဘို့ ဘုရားသခင်ကို ဆုတောင်း ကြလော့။
⁴⁵ အကြောင်းမူကား၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘသည်၊ ကောင်းသောသူမကောင်း သောသူတို့အပေါ်၌ ကိုယ်တော်၏နေကို ထွက်စေတော်မူ၏။ ဖြောင့်မတ်သောသူ မဖြောင့်မတ်သောသူတို့ အပေါ်၌ မိုဃ်းကို ရွာစေတော်မူ၏။
⁴⁶ သင်တို့ကို ချစ်သောသူတို့အားသာ ချစ်တုံ့ပြုလျှင် အဘယ်ကျေးဇူးတင်သနည်း။ အခွန်ခံသူတို့ပင် ဤ မျှလောက်ပြုကြသည် မဟုတ်လော။
⁴⁷ အဆွေအမျိုးတို့အားသာ လောကဝတ်ပြုလျှင် အဘယ်သို့ထူးမြတ်သနည်း။ သာသနာပလူတို့ပင် ထို အတူ ပြုကြသည်မဟုတ်လော။
⁴⁸ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘသည် စုံလင်တော်မူသည်နည်းတူ သင်တို့ သည်လည်း စုံလင်ခြင်းရှိကြလော့။

၅:၁၇–၄၈။ ပညတ်တော်နှင့် ပတ်သက်သော ယေရှု၏ သွန်သင်ချက် မဿဲ ၅:၁၇–၂၀ သည် အခန်း ၅ ၏ ကျန်အပိုင်း၏ အဓိကအကြောင်းအရာဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာနန်များ ဓမ္မဟောင်းပညတ်တော်ကို မည်သို့ နားလည်ရမည်နည်း။ ယေရှုက “ပညတ်တရားနှင့် ပရောဖက်များကို ဖျက်ဆီးရန် ငါလာသည် မဟုတ်၊ ပြည့်စုံစေရန် ငါလာသည်” ဟု အလေးအနက် မိန့်တော်မူသည် (အပိုဒ် ၁၇)။ ကောင်းကောင်းကင်မြေကြီး မကွယ်ပျောက်မချင်း ပညတ်တရားမှ အိုတာ (yod - ဟေဗြဲအက္ခရာအသေးဆုံး) တစ်ချက်၊ ကေရဲယာ (အက္ခရာခွဲခြားရန် အမှတ်အသား) တစ်ချက်) တစ်ချက်မျှ မပြောင်းလဲဟု မိန့်တော်မူသည်။ အကြင်သူသည် အနည်းဆုံး ပညတ်တစ်ခုကိုမျှ ဖျက်ဆီး၍ သွန်သင်သူသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၌ အနည်းဆုံးဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရလိမ့်မည် (အပိုဒ် ၁၉)။ ခရစ်ယာန်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် ကျမ်းတတ်များနှင့် ဖာရိရှဲများ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းထက် သာ၍ ကြီးမြတ်ရမည် (အပိုဒ် ၂၀)။ ဖာရိရှဲများသည် အနည်းငယ်မျှသော စည်းမျဉ်းကိုမျှ စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ထိန်းသူများ ဖြစ်သော်လည်း ဤစကားသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် ဖြစ်သည်။

5:17–48. Jesus’s Teaching about the Law. Matthew 5:17–20 introduces the theme of the rest of chapter 5, namely, how Christians should understand the laws found in the OT. Jesus insisted that He came not to destroy the law and the prophets. Rather, He came to fulfill them (v. 17). He then said that until heaven and earth pass away, not even one iota or keraia will change from the law. The iota indicates yod, the smallest letter of the Hebrew alphabet. The keraia is a small projection on the side of a Hebrew letter that differentiates it from another that it closely resembles, like the difference between the letter f and the letter t in English. Jesus insisted that anyone who urges others to disregard even the least law of the Bible shall be called least in the kingdom of heaven (v. 19). A Christian’s righteousness should be greater than the righteousness of the scribes and Pharisees (v. 20). This is rather surprising, given that the Pharisees were noted for their zeal in keeping even the smallest detail of the biblical laws.

 

ယေရှုသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို မိန့်တော်မူရင်း ခရစ်ယာန်များသည် ဖာရိရှဲများထက် ပိုမိုတင်းကြပ်စွာ ပညတ်တရားကို စောင့်ထိန်းရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းရှိ ပညတ်တော်များအနက် မည်မျှကို ခရစ်ယာန်များက စောင့်ထိန်းရမည်နည်းဟု မေးလျှင် ယေရှု၏ အဖြေမှာ “အားလုံး” ဖြစ်သည်။ ယနေ့ ခရစ်ယာန်များ၏ လက်တွေ့ဘဝနှင့် ဓမ္မဟောင်းညွှန်ကြားချက်များ ကွဲလွဲမှုများစွာ ရှိနေသဖြင့် ဤအဖြေသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ဥပမာခြောက်ခုဖြင့် ရှင်းပြတော်မူသည်။ ထိုဥပမာနှစ်ခုသည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးတို့မှ (ထွက် ၂၀:၁–၁၇) ဖြစ်၍ ကျန်လေးခုမှာ အခြားပညတ်များမှ ဖြစ်ပြီး တစ်ခုသည် ဆာလံကျမ်းမှ ယူဆရသည်။

In talking about the law, Jesus introduced the concept of righteousness, implying that Christians should demonstrate their righteousness by observing the law in a more rigorous manner than even the Pharisees. If one were to ask Jesus how many of the laws found in the Bible should be observed by Christians, clearly His answer would be “All of them.” This is a startling answer in light of the many changes between what is commanded in the OT and the actual practice of Christians today. Jesus explained what he meant through a series of six examples from the law. Two of them (vv. 21–26, 27–30) are found in the Ten Commandments (Ex. 20:1–17), while the rest are scattered throughout the other law codes, and one perhaps by implication in the Psalms.

 

ယေရှုရွေးချယ်တော်မူသော ပထမဆုံး ဥပမာပညတ်မှာ “လူမသတ်နှင့်” (၅:၂၁။ ထွက် ၂၀:၁၃ နှိုင်း) ဖြစ်သည်။ ညီအစ်ကို သို့မဟုတ် ညီအစ်မ ကို အမျက်ထွက်သူသည် တရားစီရင်ခြင်းကို ခံရမည် (အချို့ လက်ရေးမူများတွင် “အကြောင်းမရှိဘဲ” ဟူ၍ ပါသည်) ဟု မိန့်ဆိုခြင်းဖြင့် ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များနှင့် ပညတ်တရား၏ ဆက်ဆံရေးတွင် အသစ်အဆန်းကို ထင်ရှားစေတော်မူသည်။ “လူမသတ်နှင့်” ဟု ဖတ်ရှုသည့်အခါ ခရစ်ယာန်များသည် “အမျက်မထွက်နှင့်” ဟု နားလည်ရမည်။ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင်အခွင့်အာဏာဖြင့် (“ငါမူကား ငါဆိုသည်ကား”) ကျမ်းတတ်များ၏ “ဟောင်းသည်ကို ကြားဖူးသည်” ဟူသော ပြင်ပပိုင်းကိုသာ အာရုံစိုက်သည့် သဘောထားကို ဆန့်ကျင်တော်မူသည်။ ပြင်ပလုပ်ရပ် (လူသတ်ခြင်း) သည် အတွင်းစိတ်ခံစားမှု (မုန်းတီးခြင်း) ၏ ရလဒ်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးတော်မူသည်။ ဤနည်းဖြင့် ပညတ်တရားသည် ဖာရိရှဲများ၏ ပြင်ပဖြောင့်မတ်ခြင်းထက် များစွာ နက်ရှိုင်းကြောင်း ပြသတော်မူသည် (အပိုဒ် ၂၀)။ ဘုရားသခင်သည် အမြဲတမ်း လူတို့၏ နှလုံးသားနှင့် အတွေးတို့ကို ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်နှင့် ကိုက်ညီစေလိုတော်မူသည် (တရား ၆:၄–၆၊ ၁၀:၁၆၊ ၁၁:၁၃၊ ၁၈၊ ဆာလံ ၂၄:၄၊ ၅၁:၁၀)။ အမျက်ထွက်ခြင်း၏ အန္တရာယ်ကို သတိပေးခဲ့သည် (ဆာလံ ၃၇:၈၊ သုတ္တံ ၁၄:၁၇၊ ၁၆:၃၂၊ ၁၉:၁၁၊ ၂၂:၂၄၊ ဒေသနာ ၇:၉)။ သို့သော် ကျမ်းတတ်အများစုက ပြင်ပပိုင်းကိုသာ အလေးပေးခဲ့သည်။

The first law that Jesus chose as an illustration of how the righteousness of His followers would exceed that of the scribes and Pharisees is “You shall not murder” (5:21; cf. Ex. 20:13). By saying that anyone angry with his brother or sister (some manuscripts have “without a cause”) will be liable to judgment (Matt. 5:21–22), Jesus highlighted what is new about the relationship between His followers and the law. When they read “You shall not murder,” Christians should understand “Do not be angry.” On His own authority (“but I say”), Jesus counteracted the tendency of the rabbis (“you have heard that it was said”) to dwell on the external elements of the law. He reminded them that an external action (murder) is the outgrowth of an internal emotion (hate). In applying this law to an internal state, He also showed the people that the law was actually much deeper than the external righteousness of the Pharisees (v. 20). God had always been interested in the hearts and minds of His people being conformed to His will (e.g., Deut. 6:4–6; 10:16; 11:13, 18; Pss. 24:4; 51:10), and His people had been warned of the dangers of harboring anger (Ps. 37:8; Prov. 14:17; 16:32; 19:11; 22:24; Eccl. 7:9), but many of the rabbis tended to emphasize only external conformity to the law.

 

ယေရှုသည် အမျက်မထွက်ရန် ညွှန်ကြားချက်ကို လက်တွေ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ အသုံးချမှုလည်း ပေးတော်မူသည်။ ယဇ်ပူဇော်ရန် လာရင်း တစ်ဦးဦးက ငါ့ကို ရန်ငြိုးထားသည်ကို အောက်မေ့လျှင် ပြန်၍ ပြေလည်အောင် ပြုလော့ (၅:၂၃–၂၄)။ ငါတို့အမှားရှိရင် အခြားသူနှင့် ဆက်ဆံရေး မပြေလည်ပါက ကိုးကွယ်ခြင်း မှန်ကန်စွာ မပြုနိုင်ပါ။ ပြင်းထန်သော အငြင်းပွားမှု တရားရုံးသို့ ရောက်နိုင်သည့်အချိန်တွင် တတ်နိုင်သမျှ ပြေလည်အောင် ပြုလော့၊ တရားရုံးစဖွင့်လျှင် ခါးသီးသော ရလဒ်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်ဟု လက်တွေ့ အကြံပေးတော်မူသည် (၅:၂၅–၂၆)။

Jesus also drew out a practical spiritual application to His command not to become angry. If on the way to worship we remember that somebody has something against us, then we should turn back and become reconciled with that person (Matt. 5:23–24). It is just not possible to worship properly if there is something between us and somebody else in which we are at fault. Jesus then gave very practical advice about what to do in a time when a serious dispute would probably end up before the courts. He pointed out that it is much better to resolve the matter if at all possible because once the processes of law get involved, bitter results may follow (vv. 25–26).

 

ပညတ်တော်ဆယ်ပါးတွင် ပါသော အိမ်ထောင်ပေါင်းဖျက်ခြင်း ပဓါနာပညတ် (ထွက် ၂၀:၁၄) သည် ကျမ်းတတ်များနှင့် ဖာရိရှဲများထက် နောက်လိုက်များ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း သာ၍ကြီးရမည်ကို သရုပ်ပြရန် ယေရှုရွေးချယ်တော်မူသော ဒုတိယဥပမာ ဖြစ်သည် (၅:၂၀)။ လူသတ်ခြင်းပညတ်ကဲ့သို့ပင် အပြစ်၏ နောက်ကွယ်ရှိ ရည်ရွယ်ချက်ကို အလေးပေးတော်မူသည်။ အတွေးများသည် အရေးကြီးကြောင်း၊ လုပ်ရပ်များသည် နှလုံးသားမှ ထွက်ပေါ်လာကြောင်း သတိပေးတော်မူသည် (၁၂:၃၄; ၁၅:၁၉–၂၀)။ တင်းကြပ်စွာ ဆိုရလျှင် အိမ်ထောင်ပေါင်းဖျက်ခြင်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ရပ်ဖြစ်သော်လည်း ယေရှုသည် လုပ်ရပ်နောက်ကွယ်ရှိ ရည်ရွယ်ချက်သို့ ရောက်တော်မူသည်။ မိန်းမကို တဏှာရှိစွာ ကြည့်သူသည် စိတ်ထဲ၌ အိမ်ထောင်ပေါင်းဖျက်ပြီးသား ဖြစ်သည် (၅:၂၈)။ ယေရှု သွန်သင်တော်မူသည်မှာ ကျမ်းစာတွင် ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ အပြစ်တဏှာကို စိတ်ထဲ မထားရန် သတိပေးခဲ့သည် (ထွက် ၂၀:၁၇; ယောဘ ၃၁:၁; သုတ္တံ ၆:၂၃–၂၅)။ မျက်စိ သို့မဟုတ် လက်သည် အပြစ်အကြောင်းဖြစ်လျှင် ဖြတ်ပစ်လော့၊ မျက်စိနှစ်လုံး လက်နှစ်ချောင်းနှင့် ငရဲချခြင်းခံရ မကောင်းဟု မိန့်တော်မူသည် (၅:၂၉–၃၀)။ ယေရှုသည် စာသားအတိုင်း မဆိုလိုပါ။ အလွန်ပြင်းထန်သော စကားဖြင့် အပြစ်ကို အလွန်အမင်း ရှောင်ကြဉ်ရန် အလေးပေးတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။

The prohibition against adultery found in the Ten Commandments (Ex. 20:14) is the second example Jesus chose to illustrate how the righteousness of His followers is to be greater than that of the scribes and Pharisees (Matt. 5:20). Just as with the law on murder, Jesus emphasized the motive that lies behind the sin and in doing so, reminded the people that our thoughts are important because it is from our hearts that our actions flow (Matt. 12:34; 15:19–20). Strictly speaking, adultery is a physical act, but Jesus went behind the act to the motive. Anyone who looks at a woman with lust in his heart has already committed adultery with her in his heart (5:28). Again, it should be noted that what Jesus was teaching was already found in the Scriptures. His people were warned against harboring sinful lust in the mind, not only engaging in the act of adultery (Ex. 20:17; Job 31:1; Prov. 6:23–25). Jesus then suggested that somebody who finds his or her eye is a cause of sin should cut it out and throw it away. Likewise, a hand should be cut off if it is the cause of a sin. He concluded that it is better to lose an eye or a hand than with two eyes or two hands to be cast into hell (Matt. 5:29–30). Jesus was not talking in literal terms. The extreme language of Jesus emphasized the importance of what He said. Where there is a choice, one should not seek out things that give access to sin or put oneself in a position where sin is likely. Jesus insisted we should be very serious about that.

 

 

ယေရှု၏ ကွာရှင်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော အဆိုများသည် အခန်းငယ်နှစ်ခုသာရှိသော်လည်း၊ ပညာရှင်များနှင့် ပညာရှင်မဟုတ်သူများက အလွန်များပြားသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များကို ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်သည် သမိုင်းတစ်လျှောက်နှင့် ယနေ့ခေတ်တွင် ကွာရှင်းခြင်းကိစ္စများတွင် အရေးကြီးသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဥပမာ၊ အင်္ဂလိပ်တရားရုံးစနစ်၏ သမိုင်းအများစုတွင် ကွာရှင်းခြင်းကိစ္စများကို ဘုရင့်တရားရုံးများတွင်မဟုတ်ဘဲ၊ အသင်းတော်တရားရုံးများတွင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းတရားရုံးဆုံးဖြတ်ချက်များ၏ အခြေခံဖြစ်လာသော တရားစီရင်ရေးဆိုင်ရာ ဥပဒေဓလေ့များ များစွာဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးဆယ်စုနှစ်များအတွင်း ဤဓလေ့များစွာကို ပယ်ရှားခဲ့သည်။ အသင်းတော်တရားရုံးများနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ လောကီတရားရုံးများသည် ကွာရှင်းခြင်း၏ တရားဝင်အကြောင်းပြချက်များကို လမ်းညွှန်ရန် ဤကျမ်းချက်ကို ရည်ညွှန်းခဲ့ကြသည်။ အဓိကအချက်မှာ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းကြောင့် ကွာရှင်းခွင့်ပြုနိုင်သည်ဟူသော အယူအဆဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယေရှုက ကွာရှင်းခြင်းကို တားမြစ်ရာတွင် တစ်ခုတည်းသော ခြွင်းချက်အဖြစ် ဖော်ပြထားသော ဂရိစကားလုံး ပိုနီယာ (porneia) (အခန်းငယ် ၃၂) ၏ အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုမှာ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

Although only two verses long, the remarks of Jesus concerning divorce have generated a very large volume of commentary by academics and nonacademics alike. This can be attributed to the role that the church has had in matters of divorce, both historically and today. For example, over much of the history of the English court system, matters of divorce were handled in the church courts, not the king’s courts. This created a substantial body of case law that formed the basis of many subsequent court decisions, although the last few decades have seen much of this swept away. Both the church courts and for many years the secular courts looked to this verse for guidance as to the legitimate grounds for divorce. Key among these was the idea that divorce could be granted on the basis of adultery. And indeed, that is one meaning of the key Greek word, porneia (v. 32), which is the one exception Jesus made to His prohibition against divorce.

 

ဂရိဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ပိုနီယာ (porneia) ဟူသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်တွင် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်း ပါဝင်သည်မှာ မှန်ပါသည်။ သို့သော် ထိုစကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်သည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သည်။ ပိုနီယာ ဟူသောစကားလုံးကို ရှင်ပေါလုက လူတစ်ဦးသည် အဘ၏ဇနီးနှင့် မဖြစ်မနေ ဆက်ဆံရေးရှိခြင်း (၁ကော ၅:၁)၊ ပြည့်တန်ဆာနှင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်း (၁ကော ၆:၁၅-၁၈)၊ အိမ်ထောင်ပြင်ပတွင် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ သွေးဆောင်မှုများ (၁ကော ၇:၂) ကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ပိုနီယာ နှင့် ဆက်စပ်သော ကြိယာ ပိုနယူအို (porneuō) ကို ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ပြည့်တန်ဆာ၏ လုပ်ရပ်များကို ဖော်ပြရန် မကြာခဏ အသုံးပြုထားသည် (ဥပမာ၊ ဗျာ ၁၄:၈၊ ၁၇:၂-၄၊ ၁၈:၃၊ ၁၉:၂)။ ထို့ကြောင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းအထောက်အထားများအရ မဿဲ ၅:၃၂ တွင် ပိုနီယာ ဟူသော စကားလုံးသည် မည်သည့်ပုံစံမျိုးဖြင့်ဖြစ်စေ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကျင့်ပျက်ခြစားမှု ဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

It is true that the meaning of porneia in the Greek NT can include adultery. But in fact the word has a wider meaning. Porneia is used by Paul to describe the improper relationship between a man and his father’s wife (1 Cor. 5:1), having sexual relations with a prostitute (1 Cor. 6:15–18), and the temptations to sexual pleasure outside of marriage (1 Cor. 7:2). The word porneia and a related verb, porneuō, are used often in Revelation to describe the activities of the whore Babylon (e.g., Rev. 14:8; 17:2–4; 18:3; 19:2). Thus the NT evidence suggests that the word porneia in Matthew 5:32 has the meaning of sexual immorality in any of its forms.

 

သို့သော် မဿဲ ၅း၃၁-၃၂ ကို အိမ်ထောင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အကြောင်းပြချက်များကိုသာ ရှာဖွေရန် ဖတ်ရှုခြင်းသည် ယေရှုပြောခဲ့သော အဓိကအချက်ကို လွဲချော်စေသည်။ ယေရှုကိုးကားခဲ့သော ကွာရှင်းခြင်းဆိုင်ရာ ပညတ် (တရားဟော ၂၄း၁) သည် ကွာရှင်းခံရသော မိန်းမကို ကာကွယ်ရန်နှင့် သူမသည် အမှန်တကယ် ကွာရှင်းပြီးဖြစ်ကြောင်း သက်သေနှင့် လိုလျှင် ပြန်လက်ထပ်ခွင့်ရှိကြောင်း ပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ဤပညတ်ကို ဥပဒေပုံစံမျှသာ လိုက်နာပါက ကွာရှင်းခြင်းသည် ကိစ္စမရှိဟု အဓိပ္ပာယ်ယူသော နည်းလမ်းကို ဆန့်ကျင်တော်မူခဲ့သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ယေရှုက အိမ်ထောင်သည် အမြဲတမ်းရှိရမည်ဟု အလေးပေးပြောဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် တချို့အဖြစ်အပျက်များ (အိမ်ထောင်ဖောက်ပြန်ခြင်း) သည် အိမ်ထောင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ကြောင်း လက်တွေ့ကျကျ အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအခြေအနေမျိုးတွင်ပင် ကွာရှင်းခြင်းသည် နောက်ဆုံးနည်းလမ်းသာ ဖြစ်သင့်သည်ဟု အဓိကရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်များအတွက် အိမ်ထောင်သည် ဘုရားသခင်၊ မိသားစုနှင့် သူငယ်ချင်းများရှေ့တွင် တစ်သက်တာကတိဖြစ်ပြီး၊ ပေါ့ပေါ့တန်တန် မစတင်သင့်၊ အိပ်မက်ထဲက ပြီးပြည့်စုံသော အဖော်မဟုတ်ဘဲ လူသာမန်တစ်ဦးသာဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိသောအခါ ပေါ့ပေါ့တန်တန် စွန့်ပစ်သင့်သည်မဟုတ်ချေ။

But to read Matthew 5:31–32 only to discover reasons that a marriage may be dissolved is to miss the point made by Jesus. The law regulating divorce quoted by Jesus (Deut. 24:1) was designed to protect the divorced women by providing her with evidence that she was actually divorced and that she could remarry if she wished. Jesus reacted against a reading of this law that suggested it was fine to divorce as long as the legal forms were met. By way of contrast, Jesus insisted that marriage was permanent. Yet He was also realistic and recognized that there are some events (i.e., marital unfaithfulness) that will sunder a marriage. But His point was that divorce should be a last resort, even under those circumstances. Marriage among Christians is a lifelong commitment before God, family, and friends not to be lightly entered into or lightly cast aside when it turns out that a partner is a real human being, not the perfect partner of our dreams.

 

ထို့နောက် ယေရှုသည် ဘုန်းကြီးသော ကတိတော်များကို မဖောက်ဖျက်ရန် ပညတ်တရားကို မှတ်ချက်ပြုတော်မူခဲ့သည် (မဿဲ ၅း၃၃၊ ကိုယ်တော်ကိုးကား ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၉း၁၂၊ တောလည်ရာ ၃၀း၂၊ တရားဟော ၂၃း၂၁)။ ရှေးခေတ်ကမ္ဘာတွင် ကတိတော်များသည် စီးပွားရေးနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ အရောင်းအဝယ်များတွင် အရေးကြီးခဲ့သည်။ ရောမလူမျိုးများသည် စာဖြင့်ရေးသားထားသော စာချုပ်များကို ဖန်တီးခဲ့သော်လည်း၊ ကတိတော်များဖြင့် အတည်ပြုသော စနစ်နှင့် တွဲဖက်ရှိနေခဲ့သည်။ ဂရိ-ရောမကမ္ဘာတွင် ကတိတော်များသည် နတ်ဘုရားများကို ပါဝင်စေလေ့ရှိပြီး၊ ကတိဖောက်ဖျက်သူအား ဘုရားသခင်က ဘေးဒုက္ခပေးမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ယုဒလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို အလွန်လေးစားသောကြောင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောဆိုခဲ့ကြချေ။ ယေရှုသည် ဘုရားနာမကို မဖော်ဘဲ ယုဒလူမျိုးများ သုံးလေ့ရှိသော အခြားစကားများကို သုံးတော်မူခဲ့သည်၊ ဥပမာ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ယေရှုလင်မြို့၊ ကိုယ်ပိုင်ခေါင်း (မဿဲ ၅း၃၄-၃၆)။ အချို့ကတိတော်မျိုးများကို ကောင်းကောင်းထွက်အောင် ပြောဆိုသော်လည်း ကတိထိုက်သူအပေါ် ချည်နှောင်မှုမရှိဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ ယေရှုသည် ထိုဓလေ့ကို ဆန့်ကျင်ပြောဆိုတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏နောက်လိုက်များအတွက် ကတိတော်မျှသာမက စကားအားလုံးသည် ချည်နှောင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်၏ ဂုဏ်သတင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုလုပ်ရန် သဘောတူပါက အခြားသူများက ထိုသူသည် ကတိကဝတ်ကို မဖောက်ဖျက်မှန်း သိရှိနိုင်ရမည်။ အများစုတွင် ရိုးရှင်းသော ဟုတ်ကဲ့ သို့မဟုတ် မဟုတ်ပါ ဟူသော အတည်ပြုချက် သို့မဟုတ် ငြင်းဆိုချက်သာ လိုအပ်သည် (ကျမ်း ၃၇)။

Jesus then commented on the law that oaths of a religious nature should be kept (Matt. 5:33; cf. Lev. 19:12; Num. 30:2; Deut. 23:21). Oaths were an important part of business and personal transactions in the ancient world. The Romans had developed a system of written legal contracts, but these existed alongside a system of sealing agreements with oaths. In the Greco-Roman world oaths usually invoked the name of a god as a partner to the contract. The idea being that the god would ensure disaster would befall the one who did not keep the oath. Jews could not do this because they respected the name of God so much they did not use His name in open speech. Jesus used some of the circumlocutions that the Jews used rather than utter God’s name: heaven, earth, Jerusalem, one’s own head (Matt. 5:34–36). Some types of oath were used because they sounded good but were held to be nonbinding on the one who swore them. Jesus spoke out against this practice. For His followers, not only oaths but all speech should be binding. The Christian’s reputation should be such that if they agreed to do something, then others would know they would keep their word. In many cases, nothing further is needed than simple affirmations or denials (v. 37).

 

လူမှုဒုက္ခကို လက်စားချေရန် မျက်စိအတွက် မျက်စိ၊ သွားအတွက် သွား ဟူသော ပညတ်တရား (ထွက်မြောက်ရာ ၂၁း၂၃-၂၅၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၄း၁၉-၂၀) သည် လက်စားချေရေးစနစ်ကို ကန့်သတ်ရန် ကောင်းမွန်သောအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။ မိသားစုကိုယ်တိုင် ဥပဒေစိုးမိုးရေးကို လက်လွှတ်ဆောင်ရွက်ရသော လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင်၊ မိသားစုဝင်တစ်ဦးအား ပြင်းထန်စွာ ဒုက္ခပေးခံရပါက ဆန့်ကျင်ဘက်မိသားစုဝင်တစ်ဦးဦးကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ၊ သေဆုံးစေနိုင်သည်အထိ လက်စားချေနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်သည် လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်မှုပျက်ပြားသွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် လူမှုဒုက္ခဆုံးရှုံးမှုကို တစ်ထပ်တည်းနှင့် အတိအကျ ညီမျှစေခြင်းသည် အရေးကြီးသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယေရှုက မကောင်းမှုကို အကြမ်းဖက်မှုဖြင့် မတုံ့ပြန်ရန် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက မျက်နှာဖုံးညာဘက်ကို ရိုက်ပါက အခြားဘက်ကို လှည့်ပြရမည်ဟု မိန့်ဆိုခဲ့သည် (မဿဲ ၅း၃၉)။ တစ်စုံတစ်ဦးက ငှားယူလိုပါက လွတ်လပ်စွာ ပေးရမည်။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် တစ်မိုင် (၁.၅ ကီလိုမီတာ) လိုက်ပါရန် အခွင့်ရှိပါက နှစ်မိုင် (၃ ကီလိုမီတာ) လိုက်ပါရမည်ဟု မိန့်ဆိုခဲ့သည် (ကျမ်း ၄၁)။ ဤစကားများသည် ယေရှုပြောဆိုခဲ့သည်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသော စကားများတွင် အခက်ခဲဆုံးများဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် မည်သူက တောင်းသမျှ လိုက်လျောပေးလိုမည်နည်း။ မည်သူက ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုဘဲ ရိုက်နှက်ခံရမှုကို လက်ခံလိုမည်နည်း။ သို့သော် မိုဟန်ဒတ်စ် ဂန္ဓီ နှင့် မာတင်လူသာဘုရင် ဂျူနီယာ တို့က ဤအခြေခံမူများကို အသုံးပြု၍ လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ခဲ့ပုံကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် ယေရှု၏စကားတော်များ၏ တန်ခိုးကို သိမြင်နိုင်သည်။

The original law regarding legal cases asking for redress over personal harm—eye for eye and tooth for tooth (Ex. 21:23–25; Lev. 24:19–20)—had the salutary effect of limiting the process of vendetta. In a society that placed much enforcement of the law in the hands of the family, the risk was that a serious injury to a member of the family might be responded to by a larger, even fatal, injury to any member of the opposing family. This process could get out of hand very quickly. Thus, limiting personal damages to strictly equivalent damage served an important purpose. Yet Jesus said not to resist evil with violence. He said that if somebody hits us on the right cheek, we should respond by turning the other cheek to that person (Matt. 5:39). He said that if somebody would borrow from us, then we should freely give what is asked. If someone has the right to demand that we go with them for one mile (1.5 km), we should go two miles (3 km) (v. 41). These are some of the most challenging words that Jesus is recorded as speaking: Who today wishes to just lend to anybody who asks? Who today would willingly allow himself or herself to be beaten without taking thought of reprisal? Yet one has to do no more than think of the powerful way these principles were used by Mohandas Gandhi and Martin Luther King Jr. to change whole societies to realize the power in the words of Jesus.

 

မဿဲ ၅:၄၃-၄၈ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ယေရှုမိန့်တော်မူချက်များတွင် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် အရေးကြီးသော အချက်များစွာ ရှိပြီး၊ ထိုအချက်များသည် ခရစ်ယာန်များ ဘဝနေထိုင်ပုံနှင့် ပတ်သက်၍ အရေးပါသော သက်ရောက်မှုများ ရှိသည်။ ပထမအချက်မှာ ယေရှုကိုးကားတော်မူသော အရင်းအမြစ်နှင့် ဆိုင်သည် (အပိုဒ် ၄၃)။ ဤစကားရပ်၏ ရှေ့ပိုင်းသည် ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၉:၁၈ မှ ရယူထားသည်မှာ ရှင်းလင်းပါသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းအပိုဒ်ကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် မတွေ့ရပါ။ အချို့က ဤသို့ဆင်တူသော စကားရပ်များကို ပင်လယ်သေ စာလိပ်များတွင် တွေ့ရသည်ဟု ညွှန်ပြခဲ့ကြသည်။ ယေရှုခေတ်ကာလ၌ ဤစကားရပ်သည် ယနေ့ခေတ်တွင် သမ္မာကျမ်းစာကျမ်းချက်များကို မှားယွင်းစွာ ကိုးကားလေ့ရှိသည်နှင့် အလားတူ လူအများကြားတွင် ထုံးတမ်းစဉ်လာဖြစ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

There are several important points of interpretation in the sayings of Jesus recorded in Matthew 5:43–48, and many of them have significant implications regarding how Christians should live their lives. The first of these issues relates to the source from which Jesus was quoting (v. 43). Clearly the first part of this phrase comes from Leviticus 19:18. However, the second part of this phrase is not found in the OT. Some have pointed to phrases similar to this in the Dead Sea Scrolls. Possibly this had become a saying that was common in Jesus’s day, in the same way that some today misquote popular Bible texts.

 

ဒုတိယမြောက်နှင့် ပို၍အရေးကြီးသော အချက်မှာ အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ယေရှုသည် ကိုယ်တိုင်လက်စားချေခြင်းကို မပြုဘဲ တရားစီရင်ခြင်းကို ဘုရားသခင်အား အပ်နှံရန် အရေးကြီးကြောင်း အလေးပေးတော်မူသည်။ မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်းတွင် ယေရှုသည် မုန်းတီးခြင်းကို ဤနေရာတွင် မဖော်ပြတော်မူဘဲ၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ လိုအပ်ကြောင်းကိုသာ အဓိကထား မိန့်တော်မူသည်။

The second and more important issue is the meaning. Here Jesus emphasized the importance of not taking vengeance into our own hands but rather trusting God to take care of justice. Jesus did not address the hatred aspect here in Matthew, focusing his words primarily on the need to love.

 

ယေရှုသည် မိမိကို ချစ်သူများနှင့် ဆွေမျိုးများကို ချစ်ခြင်းသည် ထူးခြားသော အပြုအမူမဟုတ်ကြောင်း၊ လူသားများအကြား ပုံမှန်ဖြစ်သည်ဟု ထောက်ပြတော်မူသည် (မဿဲ ၅:၄၆-၄၇)။ ခရစ်ယာန်များကို ထူးခြားစေသောအရာမှာ မိမိကို ချစ်သူများကိုသာမက မိမိကို မုန်းတီးသူများကိုပါ ချစ်ခြင်းဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၄၄)။

Jesus then pointed out that loving those who are our friends or relatives is not extraordinary behavior. It is but what is normal among humans (Matt. 5:46–47). What distinguishes Christians, though, is that they love not only those who love them but also those who hate them (v. 44).

 

ယေရှုသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်မထားတော်မူပါ။ ဤကိစ္စတွင် မိမိနောက်လိုက်များသည် ဘုရားသခင်ပြည့်စုံတော်မူသည်နှင့်အညီ ပြည့်စုံ (teleios) ရမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဤနေရာတွင် ကျမ်းပြန်သူများသည် ဂရိစကား teleios ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မှန်ကန်စွာ ကိုးကားလေ့ရှိသည်။ teleios ဟူသော စကားလုံးကို ယဇ်ပူဇော်ရန် အပြစ်အနာအဆာမရှိသော တိရစ္ဆာန်၊ သဘာဝအတိုင်း အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်ခြင်း၊ အမှုတစ်ခုကို ပြီးစီးခြင်း၊ သိုးကဲ့သို့ အရွယ်ရောက်ပြီးသော တိရစ္ဆာန်အဖြစ် သုံးနိုင်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာ ဘာသာပြန်အချို့တွင် “ပြည့်စုံခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားပြီး၊ အချို့တွင် “ရင့်ကျက်ခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားသည်။ သို့သော် ခရစ်ယာန်များသည် ဘုရားသခင် ရင့်ကျက်တော်မူသည်နှင့်အညီ ရင့်ကျက်ရမည်ဟု ဆိုခြင်းနှင့် ဘုရားသခင် ပြည့်စုံတော်မူသည်နှင့်အညီ ပြည့်စုံရမည်ဟု ဆိုခြင်းတို့သည် မည်မျှ ကွဲပြားသနည်း။ နှစ်မျိုးစလုံးသည် အလွန်လှမ်းဝေးသော စံနှုန်းများဖြစ်သည်။ ရန်သူများနှင့် ပတ်သက်၍ အကြောင်းအရာအရ၊ ယေရှုနောက်လိုက်များသည် ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ သူတို့ကို ချစ်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံကြရမည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော မိမိတို့ခမည်းတော် ပြည့်စုံတော်မူသည်နှင့်အညီ ပြည့်စုံကြလိမ့်မည်။

Jesus did not leave it there. He said that in this matter, His followers must be perfect (teleios) in the way that God is perfect. Here interpreters, quite rightly, usually make reference to the meaning of the Greek word teleios. The word teleios can be used of an unblemished animal used in a sacrifice, something that is mature (having completed natural development), someone who has completed an action, and an animal such as a sheep that is full-grown. Some Bible versions translate it as “perfect,” and others as “mature.” But one has to ask how different it is to say that Christians should be as mature as God is mature compared to saying they should be perfect as God is perfect. Both ideals seem to be very far out of reach. With respect to our enemies, as the context indicates, the followers of Jesus are expected to be like God by loving them. Thus they will be perfect as their heavenly Father is perfect.