Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်းကြီး - ၂၅ မဿဲ

ထိုအခါ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည်ကား၊ မင်္ဂလာဆောင်လုလင်ကို ခရီးဦးကြိုပြုအံ့သောငှါ မီးခွက်ကို ကိုင်ယူ၍ ထွက်သွားသောသတို့သမီးတကျိပ်နှင့်တူ၏။
² ထိုသတို့သမီးတို့တွင် ငါးယောက်သည် ပညာသတိရှိကြ၏။ ငါးယောက်မူကား အမိုက်ဖြစ်ကြ၏။
³ မိုက်သောသူတို့သည် မီးခွက်တို့ကိုသာယူ၍ ဆီကို မယူကြ။
⁴ ပညာသတိရှိသောသူတို့မူကား၊ မီးခွက်နှင့်တကွ ဘူး၌ပါသောဆီကိုလည်း ယူကြ၏။
⁵ မင်္ဂလာဆောင်လုလင်သည် မလာဘဲနေစဉ်၊ ထိုသတို့သမီးအပေါင်းတို့သည် ငိုက်၍အိပ်ပျော်ကြ၏။
⁶ သန်းခေါင်ယံ၌ကြည့်ပါ။ မင်္ဂလာဆောင်လုလင်သည် လာပြီ။ ခရီးဦးကြိုပြုခြင်းငှါ ထွက်သွားကြကုန်ဟု ကြွေးကြော်လျှင်၊
⁷ ထိုသတို့သမီးအပေါင်းတို့သည် ထ၍မီးခွက်များကို ပြင်ဆင်ကြ၏။
⁸ မိုက်သောသူတို့က ငါတို့ဆီမီးသေပါပြီ။ သင်တို့ ဆီကိုအနည်းငယ်ပေးပါဟု ပညာရှိသောသူတို့အား တောင်းကြ၏။
⁹ ပညာရှိသောသူတို့ကလည်း သင်တို့အဘို့နှင့် ငါတို့အဘို့ ဆီမလောက်။ ထို့ကြောင့် ဆီရောင်းသောသူ ရှိရာသို့သွား၍ ကိုယ်သုံးဘို့ဝယ်လျှင် သာ၍ကောင်းသည်ဟု ပြန်ပြောကြ၏။
¹⁰ ထိုသူတို့သည် ဆီဝယ်သွားသည်အခိုက်တွင် မင်္ဂလာဆောင်လုလင်သည်လာ၍၊ အသင့်ရှိသော သတို့ သမီးတို့သည် လုလင်နှင့်အတူ ပွဲသို့ဝင်ကြပြီးလျှင် တံခါးကိုပိတ်ထား၏။
¹¹ ထိုနောက် ကြွင်းသောသတို့သမီးတို့သည်လာ၍ အရှင်၊ အရှင်၊ ကျွန်မတို့အား တံခါးကိုဖွင့်ပါဟု တောင်းလျှောက်ကြသော်၊
¹² အရှင်ကလည်း၊ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ သင်တို့ကို ငါမသိဟု ပြန်ပြောလေ၏။
¹³ သို့ဖြစ်၍ လူသားသည် ကြွလာအံ့သောနေ့ရက်၊ အချိန်နာရီကို သင်တို့သည်မသိသောကြောင့် စောင့် နေကြလော့။

၂၅:၁–၁၃။ ကညာဆယ်ယောက်၏ ဥပမာ။ ပညာရှိ ကညာငါးယောက်နှင့် ပညာမရှိသော ကညာငါးယောက်၏ ဥပမာသည် ယေရှုခေတ်က သန့်ရှင်းရာဒေသတွင် ရှိသော မင်္ဂလာထုံးတမ်းအချို့ကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ခေတ်သစ်အနောက်တိုင်း လူ့အဖွဲ့အစည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ပထမရာစုနှစ်က လက်ထပ်ခြင်းသည် မိဘများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် များစွာရှိခဲ့သော်လည်း၊ သတို့သမီးနှင့် သတို့သားတို့ကလည်း မည်သူကို ရွေးချယ်မည်ကို စိတ်ဝင်စားခဲ့ကြသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ ပထမအဆင့်အနေဖြင့် သတို့သားနှင့် သတို့သမီး၏ ဖခင်နှစ်ဦးသည် လက်ထပ်မည်ဟု စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ဤအဆင့်ကို စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းခြင်းဟု ခေါ်သည်  မာရိသည် ယေရှုကို ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်ကို မသိရှိမီ ယောသပ်နှင့် စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းခဲ့သည့် စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းမှုနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁:၁၈။ လု ၁:၂၇)။

25:1–13. Parable of the Ten Maidens. The parable of the five foolish and five wise maidens reflects some of the marriage customs current in the Holy Land at the time of Jesus. Compared to modern Western societies, first-century marriage was much more under the control of the parents, although naturally the potential bride and groom took a great deal of interest in who would be chosen. As a first step, the fathers of both bride and groom entered into a contractual arrangement that a marriage would take place. This step was called a betrothal, like the betrothal that Joseph had contracted with Mary before she was discovered to be pregnant with Jesus (Matt. 1:18; Luke 1:27).

 

မင်္ဂလာပွဲသည် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သော ပွဲတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မင်္ဂလာပွဲ၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ သတို့သားသည် သတို့သမီး၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူမကို မိမိ၏မိဘအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သတို့သမီး၏ ဖခင်က ကောင်းချီးပေးပြီးနောက်၊ သတို့သားနှင့် သတို့သမီးတို့ အိမ်နှစ်အိမ်ကြားတွင် အကများနှင့် သီချင်းဆိုမှုများဖြင့် ခရီးနှင်ကြသည်။ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများသည် သတို့သား၏ အိမ်တွင် ခုနစ်ရက်အထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပြီး၊ ပထမနေ့ညနေတွင် မင်္ဂလာဆောင်ခန်းအတွင်း လင်မယားပြုကျင့်ခြင်း ပြီးဆုံးသည်။ ပထမရာစုနှစ် ဂရိမင်္ဂလာပွဲများတွင်လည်း အလားတူ အစိတ်အပိုင်းများ ပါဝင်သော်လည်း၊ ပွဲလမ်းသဘင်များသည် များသောအားဖြင့် သတို့သမီးအိမ်တွင် စတင်လေ့ရှိသဖြင့် သတို့သားမိဘအိမ်သို့ ပြန်ခြင်းကို နှောင့်နှေးစေတတ်သည်။ သတို့သမီး၏ ဖခင်သည် မင်္ဂလာစာချုပ်ညှိနှိုင်းရာတွင် လုံလောက်စွာ ခိုင်မာခဲ့ခြင်း ရှိမရှိ နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် သံသယဝင်တတ်ခြင်းလည်း ရှိတတ်သည်။ အကြောင်းများစွာက မင်္ဂလာပွဲ ခရီးတက်ခြင်းကို နှောင့်နှေးစေနိုင်သည်။

The marriage itself was an extended affair that took place over several days. An important part of the wedding took place when the groom arrived at the bride’s house to lead her back to the house of his parents. After the father of the bride gave his blessing, the procession of the bride and groom between the two houses took place, accompanied by dancing and singing. The celebrations continued at the groom’s house for up to seven days, and on the evening of the first day, the marriage was consummated in the bridal chamber. First-century Greek weddings contained many of the same elements, although the celebrations associated with the wedding often began at the bride’s house, which delayed the return of the bride and groom to the house of the groom’s parents. It was also not uncommon for there to be last-minute doubts from the father of the bride as to whether he had been strong enough in the negotiation of the marriage contract. Many things could lead to the delay of the wedding party heading back from the bride’s house to the groom’s house.

 

ယေရှု၏ ဥပမာတွင်၊ ပညာရှိ ကညာငါးယောက်နှင့် ပညာမရှိသော ကညာငါးယောက်သည် သတို့သားသည် သတို့သမီးကို ခေါ်ဆောင်၍ မိမိမိဘအိမ်သို့ ပထမနေ့တွင် ပြန်လာခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ မင်္ဂလာခရီးနှင်တွင် နှောင့်နှေးခြင်းသည် ဖြစ်နိုင်ရုံမျှမက ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထ ရှိသောကြောင့်၊ လုံလောက်စွာ ပြင်ဆင်ထားသူသည် နှောင့်နှေးနိုင်ခြင်းကို ထည့်တွက်ထားမည် ဖြစ်သည်။ ဥပမာတွင် နှောင့်နှေးမှုသည် အလွန်ကြာမြင့်သဖြင့် ကညာဆယ်ယောက်လုံး အိပ်ပျော်သွားကြသည် (မဿဲ ၂၅:၅)။ သတို့သား (နှင့် သတို့သမီး) ရောက်လာပြီဟု အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ၊ နားမလည်သော ကညာများသည် မီးခွက်ပြန်ထွန်းရန် ဆီမလုံလောက်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည် (အပိုဒ် ၆–၉)။

In Jesus’s parable, the five wise and five foolish maidens awaited the groom bringing his bride back to his parent’s house on the first day of the marriage. A delay in a marriage procession was not only possible but likely, so somebody who had made adequate preparation to greet the groom and bride would have taken into account the probability of a delay. In the parable, the delay was so lengthy that all of the ten maidens had fallen asleep (Matt. 25:5). When the cry went out that the bridegroom (and bride) were finally arriving, the foolish maidens discovered that they did not have enough oil to relight their lamps (vv. 6–9).

 

ပညာရှိသူများသည် နှောင့်နှေးနိုင်ခြင်းကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ မျှဝေရန် လုံလောက်အောင် မရှိခဲ့ပေ။ ပညာမရှိသော ကညာများ ဆီဝယ်ရန် ထွက်သွားစဉ် သတို့သား (နှင့် သတို့သမီး) ရောက်ရှိလာပြီး အိမ်တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ နောက်မှ ပညာမရှိသော ကညာငါးယောက် ရောက်လာသောအခါ၊ သတို့သားက သူတို့ကို မသိကြောင်း ဝင်ခွင့်မပေးခဲ့ပေ (အပိုဒ် ၁၀–၁၂)။ မင်္ဂလာပွဲ ဆက်လက်ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများ ရက်ပေါင်းများစွာ ကျင်းပလေ့ရှိပြီး အိမ်ကို ဖွင့်ထားလေ့ရှိသော်လည်း၊ ပထမညတွင် ဇနီးမောင်နှံ ပထမဆုံး အိပ်ရာဝင်သည့်ညတွင်မူ အိမ်ကို မိသားစုနှင့် ရင်းနှီးသူများသာ ဝင်ခွင့်ရှိသည်။

The wise had made provision for the possibility of delay, but not so that there was enough to share. While the foolish maidens were away obtaining oil, the bridegroom (and bride) arrived at the groom’s house, and the house was shut up. When the five foolish maidens arrived, they were not granted access because the groom did not recognize them (vv. 10–12). While the wedding celebrations went on for some days, and the house usually was open during the period of the wedding, on the very first night, when the couple were in their marriage bed for the first time, the house was open only to close family.

 

ယေရှုပြောခဲ့သော ဇာတ်လမ်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက် မကြာမီ ရောက်လာမည်ဟု ယုံကြည်ထားသောကြောင့် နှောင့်နှေးနိုင်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်မှု မပြုလုပ်ထားသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်လာသော အဖြစ်အပျက်ကို ဆိုလိုသည်။ ခရစ်ယာန်အမြင်ဖြင့်၊ ဤသည်မှာ ယေရှုသည် အလွန်မကြာမီ ပြန်လာမည်ဟု ယုံကြည်လျက်၊ အချိန်ပိုကြာနိုင်သည့်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် မလိုအပ်ဟု ထင်မှတ်သူများကို ဖော်ပြသည်။ ယေရှု မကြာမီ ပြန်လာမည်ဟု အမှန်တကယ် မျှော်လင့်ထားသော ခရစ်ယာန်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားရသော ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အလုပ်အကိုင်ကို ရယူသင့်သလား။ ဤဥပမာအရ ဟုတ်သည်။ အိုမင်းမစွမ်းမီ ငွေစုသင့်သလား။ ဟုတ်သည်။ စံပြခရစ်ယာန်သည် သခင်ဘုရား အချိန်မရွေး မကြာမီ ပြန်လာမည်ဟု မျှော်လင့်သော်လည်း၊ အချိန်က မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုကြာသွားပါက ဘဝတွင် အောင်မြင်ရန် ပညာရှိစွာ ပြင်ဆင်ထားသည်။

The story that Jesus told, then, is a story about what happens when somebody is expected soon, so soon that preparation has not been made for the possibility of delay. In Christian terms, this describes those who have become convinced that Jesus will return very soon, so soon, in fact, that no provision needs to be made for any longer period of time. Should a Christian who really expects Jesus to return soon earn a professional qualification that can take many years? According to this parable, the answer is yes. Should a Christian make provision for retirement funds? Yes. The ideal Christian expects the soon return of the Lord at any time but makes wise provision for success in life in the event that time continues longer than expected.

 

သစ္စာရှိသော ကျွန်နှင့် သစ္စာမရှိသော ကျွန်၊ ပညာရှိ ကညာနှင့် ပညာမရှိသော ကညာတို့၏ ဥပမာများသည် ယေရှု၏ ပြန်လာခြင်း နီးကပ်ပြီဟူသော အဆုံးအမကို နားလည်မှုလွဲမှားနိုင်သော နည်းလမ်းနှစ်သွယ်ကို ထိုးထိုးသိမ်းသိမ်း ပြသပြီး၊ အသုံးဝင်သော သွန်သင်ချက်တစ်ခု ပေးသည်။ သူမိန့်တော်မူခဲ့သမျှကို အကျဉ်းချုံးရလျှင် အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။

The parables of the faithful and unfaithful servants and the wise and foolish maidens provide insight into two different ways of misunderstanding the teachings of Jesus about the nearness of His return, as well as providing a helpful lesson. What He said can be summarized as follows:

ကျွန် ပညာရှိ - သခင်သည် မည်သည့်အချိန်၌မဆို ပြန်ကြွလာနိုင်သည်ဟု ယူဆ၍ နေထိုင်ခဲ့သည်။ မကောင်း/အပြုမတတ် - သခင်ပြန်ကြွလာခြင်း နှောင့်နှေးမည်ဟု ယူဆ၍ နေထိုင်ခဲ့သည်။ အပျိုကညာ ပညာရှိ - သခင်ပြန်ကြွလာခြင်း နှောင့်နှေးနိုင်ခြေကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ အပြုမတတ် - သခင်သည် အလျင်အမြန် ပြန်ကြွလာတော်မူမည်ဖြစ်ရာ နှောင့်နှေးနိုင်ခြေလုံးဝမရှိဟု ထင်မှတ်၍ နေထိုင်ခဲ့သည်။	Servant	Maidens
Wise	Lived on the assumption that his lord may return at any time.	Made provision for the possibility of a delay in the return of their Lord.
Bad/foolish	Lived on the assumption that the return of his Lord would be delayed.	Expected that their Lord would return so soon that they lived as though there would be no possible delay.

 ¹⁴ ဥပမာကား၊ လူတဦးသည် အခြားသောပြည်သို့သွားမည်ဟု အကြံရှိလျက်၊ မိမိငယ်သားတို့ကိုခေါ်၍ မိမိဥစ္စာများကို အပ်ပေး၏။ သူတို့သည် အသီးအသီးအစွမ်းသတ္တိရှိသည်အတိုင်း၊ တဦး၌ ငွေအခွက်ငါးဆယ်၊

¹⁵ တဦး၌ အခွက်နှစ်ဆယ်၊ တဦး၌ အခွက်တဆယ်ကို အပ်ပေးပြီးမှ ချက်ခြင်းသွားလေ၏။
¹⁶ အခွက်ငါးဆယ်ကိုခံသောသူသည် သွား၍ကုန်သွယ်ခြင်းကိုပြုသဖြင့် အခြားသောအခွက်ငါးဆယ်ကို အမြတ်ရလေ၏။
¹⁷ ထိုနည်းတူ အခွက်နှစ်ဆယ်ကိုခံသောသူသည်လည်း၊ အခြားသောအခွက်နှစ်ဆယ်ကို အမြတ်ရလေ၏။
¹⁸ အခွက်တဆယ်ကို ခံသောသူမူကား၊ သွား၍ မြေ၌တွင်းတူးပြီးလျှင် အရှင်၏ငွေကိုဝှက်ထားလေ၏။
¹⁹ ကာလကြာမြင့်ပြီးမှ ထိုငယ်သားတို့၏ အရှင်သည်လာ၍ သူတို့ကိုစာရင်းယူလေ၏။
²⁰ အခွက်ငါးဆယ်ကို ခံသောသူသည်ချဉ်းကပ်၍ အခြားသောအခွက်ငါးဆယ်ကိုဆက်လျက်၊ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၌ အခွက်ငါးဆယ်ကို အပ်ပေးတော်မူ၏။ အခြားသောအခွက်ငါးဆယ်ကို အကျွန်ုပ် အမြတ်ရပါပြီဟု လျှောက်လေ၏။
²¹ အရှင်ကလည်၊ သာဓု၊ သစ္စာရှိသော ငယ်သားကောင်း။ သင်သည် အမှုငယ်၌သစ္စာစောင့်လေပြီ။ များ စွာသော အမှုအခွင့်ကို သင်၌ငါအပ်ပေးမည်။ သင်၏သခင်နှင့်အတူ စည်းစိမ်ကိုဝင်စားလော့ဟု မိန့်တော် မူ၏။
²² အခွက်နှစ်ဆယ်ကို ခံသောသူသည်လည်းချဉ်းကပ်၍ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၌ အခွက်နှစ် ဆယ်ကို အပ်ပေးတော်မူ၏။ အခြားသောအခွက်နှစ်ဆယ်ကို အကျွန်ုပ်အမြတ်ရပါပြီဟု လျှောက်လေသော်၊
²³ အရှင်က၊ သာဓု သစ္စာရှိသောငယ်သားကောင်း၊ သင်သည် အမှုငယ်၌သစ္စာစောင့်လေပြီ။ များစွာသော အမှုအခွင့်ကို သင်၌ ငါအပ်ပေးမည်။ သင်၏ သခင်နှင့်အတူ စည်းစိမ်ကိုဝင်စားလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
²⁴ အခွက်တဆယ်ကို ခံသောသူသည်လည်း ချဉ်းကပ်၍ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် ခဲယဉ်းသောသူဖြစ် သည်နှင့် ကိုယ်မစိုက်မပျိုးသောအရပ်၌ရိတ်၍၊ ကိုယ်မဖြန့်မကြဲသောအရပ်၌ စုသိမ်းတတ်သည်ကို အကျွန်ုပ် သိ၍၊
²⁵ ကြောက်သောကြောင့်၊ အခြားသို့သွား၍ ကိုယ်တော်၏ ငွေအခွက်တဆယ်ကို မြေ၌ဝှက်ထားပါပြီ။ ယခုကိုယ်တော်၏ ဥစ္စာရှိပါသည်ဟု လျှောက်၏။
²⁶ အရှင်ကလည်း၊ ဆိုးညစ်ပျင်းရိသောငယ်သား၊ ငါသည် ကိုယ်မစိုက်မပျိုးသောအရပ်၌ ရိတ်၍၊ ကိုယ် မဖြန့်မကြဲသောအရပ်၌ စုသိမ်းသည်ကို သင်သိသည်မှန်လျှင်၊
²⁷ ငါ့ငွေကို ပွဲစားလက်သို့အပ်ရမည်။ ထိုသို့အပ်လျှင် ငါပြန်လာသောအခါ ငွေရင်းနှင့်အတိုးကိုရနိုင်၏။
²⁸ ထို့ကြောင့် အခွက်တဆယ်ကို ထိုသူ၏ လက်မှနှုတ်ကြ။ အခွက်တရာရှိသောသူကို ပေးကြ။
²⁹ အကြောင်းမူကား၊ အကြင်သူသည်ရတတ်၏။ ထိုသူ၌ ကြွယ်ဝပြည့်စုံစေခြင်းငှါ ပေးဦးမည်။ အကြင်သူ သည် ဆင်းရဲ၏။ ထိုသူ၌ရှိသမျှကိုပင် နှုတ်လိမ့်မည်။
³⁰ အသုံးမရသော ထိုငယ်သားကိုငိုကြွေးခြင်း၊ အံသွားခဲကြိတ်ခြင်းရှိရာ၊ ပြင်အရပ်မှောင်မိုက်ထဲသို့ နှင် ထုတ်ချလိုက်ကြဟု စီရင်တော်မူ၏။

၂၅:၁၄–၃၀။ အရည်အချင်းများပုံဥပမာ။ ဤဥပမာသည် သစ္စာရှိသောကျွန်နှင့် သစ္စာမရှိသောကျွန်ဥပမာကဲ့သို့ပင် ပညာတတ်ကျွန်များ (doulos - ကျွန်/အစေခံ) အား အပ်နှံထားသည့် ယုံကြည်မှုကြီးကို ပြသထားသည်။ အိမ်ရှင်တစ်ဦးသည် ကာလကြာရှည်စွာ ခရီးထွက်ရာ ကျွန်များအား ငွေကြေးပမာဏ များပြားစွာ အပ်နှံခဲ့သည်။ တာလန်တစ်တာလန်သည် ဒေနာရိ ခြောက်ထောင်ခန့်နှင့် ညီမျှသည်။ ဒင်္ဂါးတစ်ပြားသည် အလုပ်သမားတစ်ဦး၏ တစ်ရက်လုပ်ခလစာဖြစ်သဖြင့် (မဿဲ ၂၀:၂၊ ၁၀) တာလန်တစ်တာလန်သည် အလုပ်သမားတစ်ဦး၏ နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ခန့် လုပ်အားခဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တာလန်တစ်တာလန်မကြား ငွေကြီးမားလှသည်။ ငါးတာလန်ဆိုလျှင် ပိုမိုမဆိုထားပေ။ သို့သော် ကျွန်များ၏ စွမ်းရည်အလိုက် ကွဲပြားစွာ အပ်နှံခဲ့သည်။ သခင်ပြန်ရောက်သောအခါ အပ်နှံထားသော ငွေကြေးများကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။ ငါးတာလန်နှင့် နှစ်တာလန်ရရှိခဲ့သော ကျွန်များသည် အရင်းငွေကို နှစ်ဆတိုးပွားစေခဲ့သည် (၂၅:၂၀၊ ၂၂)။ သခင်သည် ဝမ်းမြောက်တော်မူပြီး သူတို့ကို မိမိ၏ပျော်ရွှင်မှုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးတော်မူသည် (အပိုဒ် ၂၁၊ ၂၃)။ အကြောင်းမှာ အနည်းငယ်သောအရာတွင် သစ္စာရှိကြောင်း သက်သေပြပြီးသားဖြစ်ရာ ပိုမိုကြီးမားသောအရာများကို အပ်နှံနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ တာလန်တစ်တာလန်သာ ရရှိခဲ့သော ကျွန်ကား ဆုံးရှုံးမည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ငွေကို မြေထဲသို့သာ မြှုပ်ထားခဲ့သည်။ သခင်က အနည်းဆုံး ဘဏ်တွင်ထားပြီး အတိုးရအောင် လုပ်နိုင်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထိုပျင်းရိပြီး ဆိုးယုတ်သော ကျွန်ကို အပြင်ဘက်အမှောင်ထဲသို့ ပစ်ထုတ်ရန်နှင့် တာလန်တစ်တာလန်ကို ငါးတာလန်ရထားသူထံ ပေးအပ်ရန် အမိန့်ပေးတော်မူသည် (အပိုဒ် ၂၄–၂၈)။

25:14–30. Parable of the Talents. This parable, like the parable of the faithful and unfaithful servants, shows the considerable trust that often was given to educated slaves (doulos, “servant,” “slave”). A householder left for an extended period of time and entrusted his servants with considerable sums of money. One talent was roughly equivalent to six thousand denarii. As one denarius was equivalent to one day’s pay for an unskilled laborer (Matt. 20:2, 10), one talent represented about twenty years of labor for an unskilled laborer. Thus one talent was an extraordinary amount of money, let alone five. Nevertheless, the designated slaves were entrusted with this capital, although a distinction was made according to the ability of the slave as they received different amounts. When the master returned, He inquired about the money entrusted to the various slaves. The slaves who received five and two talents had doubled their capital investment (25:20, 22). The master was impressed and invited them to enter into his joy (vv. 21, 23). As they had proved reliable in caring for smaller matters, they were therefore able to be trusted to manage greater matters. The slave who had been entrusted with only one talent, out of fear of loss had only hidden the talent. The master said that if nothing else, it could have been earning interest with the bankers or money changers. The master commanded that the lazy and evil slave be cast into outer darkness and the one talent be taken from him and given to the one who had proved faithful with the five talents (vv. 24–28).

 

ဤသင်ခန်းစာသည် ဘဝ၏ ခက်ခဲသောအချက်အလက်များကို ထင်ဟပ်စေသည်။ လူများသည် ငွေကြေးနှင့် စွမ်းရည်များကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် ကွဲပြားသည်။ အရည်အချင်းရှိပြီး ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူအချို့သည် စည်းကမ်းနှင့် ဇွဲလျှင်မရှိသဖြင့် သူတို့၏အလားအလာကို လုံလောက်စွာ မဖော်ဆောင်နိုင်ကြပေ။ ပျင်းရိသောကျွန်ကဲ့သို့ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စွမ်းရည်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ဆုံးသွားတတ်သည်။ ငွေကြေးစီမံခန့်ခွဲမှုသည်လည်း ကြိုးစားအားထုတ်ရမည့်အရာဖြစ်သော်လည်း သတိရှိမှု၊ စိတ်ရှည်မှုနှင့် အားထုတ်မှုဖြင့် အောင်မြင်နိုင်သည်။

This lesson reflects some of life’s harder realities. There are differences between people and how they manage their finances and skills. Some very talented and intelligent people do not adequately develop their potential because they lack the self-discipline and the drive to develop their skills. Like the lazy servant, over time they will find that their skills slowly atrophy away. Money management is likewise something that must be worked at, but with prudence, patience, and effort, it is possible to succeed in this field of endeavor.

 

ဤဥပမာသည် သခင်ပြန်ကြွလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ကျွန်များဘာလုပ်သင့်သည်ကို ဆိုလိုသည်။ မဿဲ ၂၄–၂၅ အခန်းကြီး၏ အခြေအနေတွင် သခင်မှာ ယေရှုဖြစ်သည်။ ဤဥပမာသည် ခရစ်ယာန်များအား သခင်ပြန်ကြွလာခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ကောင်းချီးပေးထားသော အရင်းအမြစ်များနှင့် တာလန်များကို ပညာရှိစွာ စီမံအုပ်ချုပ်ရန် တာဝန်ရှိကြောင်း သတိပေးသည်။

The parable is about what servants should be doing while waiting for their master’s return. In the context of Matthew 24–25, the master is Jesus. The parable reminds Christians that while they wait for their Master’s return, they are responsible for the wise stewardship of the resources and talents with which they have been blessed.

 ³¹ လူသားသည် မိမိဘုန်းအာနုဘော်ကို ဆောင်လျက်၊ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များ အခြံအရံ တို့နှင့်တကွ ကြွလာတော်မူသောအခါ ဘုန်းရှိသော ပလ္လင်တော်ပေါ်မှာ ထိုင်၍၊

³² ရှေ့တော်၌ လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို စုဝေးစေသဖြင့်၊ သိုးထိန်းသည် သိုးနှင့်ဆိတ်တို့ကို အသီးအခြားခွဲ၍၊
³³ သိုးတို့ကို လက်ျာတော်ဘက်၊ ဆိတ်တို့ကို လက်ဝဲတော်ဘက်၌ ထားတော်မူလတံ့။
³⁴ ထိုအခါ လက်ျာတော်ဘက်၌ရှိသော သူတို့အား မင်းကြီးက၊ ငါ့ခမည်းတော်ထံ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ခံသောသူတို့၊ ကမ္ဘာဦးကပင် သင်တို့အဘို့ ပြင်ဆင်သောနိုင်ငံကို လာ၍ အမွေခံကြလော့။
³⁵ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် မွတ်သိပ်သောအခါ သင်တို့သည် ကျွေးကြ၏။ ငါသည် ရေငတ်သောအခါ သင်တို့သည် သောက်ဘို့ပေးကြ၏။ ငါသည် ဧည့်သည်ဖြစ်သောအခါ သင်တို့သည် ဧည့်သည်ဖြစ်သောအခါ သင်တို့သည် ဧည့်သည်ဝတ်ကို ပြုကြ၏။
³⁶ ငါသည် အဝတ်အချည်းစည်းရှိသောအခါ သင်တို့သည် အဝတ်နှင့်ဖုံးလွှမ်းကြ၏။ ငါသည် အနာ ရောဂါ စွဲသောအခါ သင်တို့သည်ကြည့်ရှုပြုစုကြ၏။ ငါသည် ထောင်ထဲမှာနေရသောအခါ သင်တို့သည် ငါ့ထံသို့လာကြ၏ဟု မိန့်တော်မူလျှင်၊
³⁷ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့က၊ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် မွတ်သိပ်တော်မူသည်ကို အဘယ်အခါ၌ အကျွန်ုပ် တို့သည်မြင်၍ ကိုယ်တော်ကို လုပ်ကျွေးပါသနည်း။ ရေငတ်တော်မူသည်ကို အဘယ်အခါ၌ အကျွန်ုပ်တို့သည် မြင်၍ ကိုယ်တော်ကို သောက်ဘို့ပေးပါသနည်း။
³⁸ ဧည့်သည်ဖြစ်တော်မူသည်ကို အဘယ်အခါ၌ အကျွန်ုပ်တို့သည်မြင်၍ ဧည့်သည်ဝတ်ကို ကိုယ်တော် အား ပြုပါသနည်း။ အဝတ်အချည်းစည်းရှိတော်မူသည်ကို အဘယ်အခါ၌ အကျွန်ုပ်တို့သည်မြင်၍ ကိုယ်တော် ကို အဝတ်နှင့်ဖုံးလွှမ်းပါသနည်း။
³⁹ အနာစွဲတော်မူသည်ကို၎င်း၊ ထောင်ထဲမှာ နေတော်မူသည်ကို၎င်း၊ အဘယ်အခါ၌ အကျွန်ုပ်တို့သည် မြင်၍ အထံတော်သို့ ရောက်ပါသနည်းဟု ပြန်၍လျှောက်ကြသော်၊
⁴⁰ မင်းကြီးက၊ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ သင်တို့သည် ဤသူတည်းဟူသော ငါ့ညီတို့တွင် အငယ်ဆုံးသော သူတယောက်အား ပြုကြသမျှတို့ကို ငါ့အား ပြုကြပြီဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူလတံ့။
⁴¹ ထိုအခါ လက်ဝဲတော်ဘက်၌ရှိသောသူတို့အား မင်းကြီးက၊ ကျိန်ခြင်းကို ခံရသောသူတို့၊ မာရန်နတ်နှင့် သူ၏တမန်တို့အဘို့ ပြင်ဆင်သောထာဝရမီးထဲသို့ ငါ့ထံမှ ခွာသွားကြလော့။
⁴² အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် မွတ်သိပ်သောအခါ သင်တို့သည်မကျွေး၊ ငါသည် ရေငတ်သောအခါ သင် တို့သည် သောက်ဘို့မပေး။
⁴³ ငါသည် ဧည့်သည်ဖြစ်သောအခါ သင်တို့သည် ဧည့်သည်ဝတ်ကိုမပြု။ ငါသည် အဝတ်အချည်းစည်းရှိ သောအခါ သင်တို့သည် အဝတ်နှင့်မဖုံးမလွှမ်း။ ငါသည် အနာရောဂါစွဲသောအခါ၌၎င်း၊ ထောင်ထဲမှာ နေရ သောအခါ၌၎င်း၊ သင်တို့သည် မကြည့်ရှုမပြုစုကြဟု မိန့်တော်မူလျှင်၊
⁴⁴ ထိုသူတို့က၊ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် မွတ်သိပ်တော်မူခြင်း၊ ရေငတ်တော်မူခြင်း၊ ဧည့်သည်ဖြစ်တော်မူ ခြင်း၊ အဝတ်အချည်းစည်းရှိတော်မူခြင်း၊ အနာစွဲတော်မူခြင်း၊ ထောင်ထဲမှာနေတော်မူခြင်းတို့ကို အကျွန်ုပ်တို့ သည် အဘယ်အခါ၌မြင်၍ ကိုယ်တော်ကို မပြုစုမလုပ်ကျွေးဘဲ နေပါသနည်းဟု ပြန်၍လျှောက်ကြသော်၊
⁴⁵ မင်းကြီးက၊ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ သင်တို့သည် ဤသူတို့တွင် အငယ်ဆုံးသောသူတယောက်အား မပြုသမျှတို့ကို ငါ့အား မပြုကြပြီဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူလတံ့။
⁴⁶ ထိုသူတို့သည် ထာဝရအပြစ်ဒဏ်ခံရာသို့၎င်း၊ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့မူကား၊ ထာဝရအသက်ရှင်ရာ သို့၎င်း သွားရကြလတံ့ဟု မိန့်တော်မူ၏။

၂၅:၃၁–၄၆။ လူမျိုးများတရားစီရင်ခြင်း။ ယေရှုသည် လူ့သားတော်သည် တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းအသရေတို့နှင့် ကြွလာမည်ဟု ဖော်ပြပြီးဖြစ်သည် (၂၄:၃၀)။ သိုးနှင့်ဆိတ်ဥပမာတွင် ထိုစကားကို ဆက်လက်သုံးတော်မူသည်။ လူ့သားတော်သည် မိမိထိုန်းကုတ်တော်ပေါ်တွင် ထိုင်ပြီး လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို တရားစီရင်တော်မူမည်ဟု မိန့်တော်မူသည် (၂၅:၃၁–၄၆)။ နေ့အဆုံးတွင် သိုးနှင့်ဆိတ်များကို ခွဲထုတ်သကဲ့သို့ တရားစီရင်ခြင်းကို ဥပမာပေးတော်မူသည် (အပိုဒ် ၃၂)။ ယနေ့တိုင် မြေထဲပင်လယ်ပတ်လည်တွင် သိုးထိန်းများသည် သိုးနှင့်ဆိတ်ရောနှောထားသော သိုးစုများကို ထိန်းကျောင်းလေ့ရှိသည်။ နှစ်မျိုးလုံးသည် အစာအမျိုးအစားအနည်းငယ်ကွဲပြားသောကြောင့် တစ်နေရာတည်းတွင် ကျက်စားနိုင်သည်။ သိုးဆိတ်နှစ်မျိုးလုံးထားခြင်းသည် စီးပွားရေးအရ ကွဲပြားမှုတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း တစ်နေရာတည်း ထိန်းကျောင်းနိုင်သည်။ ညအချိန်တွင် ခွဲထုတ်လေ့ရှိသည်။ အကြောင်းမှာ ဆိတ်များကို သိုးများထက် ပိုမိုနွေးထွေးအောင် ထားရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

25:31–46. The Judgment of the Nations. Jesus had already described the Son of Man coming on the clouds in power and glory (24:30). He picked up this language at the start of His parable of the sheep and the goats (25:31–46), where He said that the Son of Man will sit on His throne to pass judgment on all the nations. He likened this process of judgment to that of a shepherd separating the sheep and the goats at the end of the day (v. 32). To this day around the Mediterranean, shepherds often keep mixed flocks of goats and sheep. The two types of animals eat slightly different diets and so can graze effectively together. Having both sheep and goats is a form of diversification as well, but one that is manageable because they can be herded together. They are often separated at night because goats need to be kept warmer than sheep and so need to be kept under different conditions.

 

သိုးနှင့်ဆိတ်သည် အရွယ်အစားအတူတူဖြစ်နိုင်သော်လည်း ခွဲခြားရန် မခက်ခဲပေ။ ယေရှု၏ဇာတ်ကြောင်းတွင် လူ့သားတော်အတွက် မည်သူကို အသက်ထာဝရပေးရမည်၊ မည်သူကို အပြစ်ဒဏ်ပေးရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် မခက်ခဲပေ။ အဆုံးအဖြတ်ပေးသည့်အချက်မှာ မိမိ၏ညီအစ်ကိုမောင်နှမများတွင် အနိမ့်ဆုံးသောသူများကို မည်သို့ဆက်ဆံခဲ့သည်နည်း ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၄၀)။ ယေရှုသည် လူမျိုးများ၏တရားစီရင်ခြင်းသည် သူ၏နောက်လိုက်များကို မည်သို့ဆက်ဆံသည်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု ညွှန်ပြတော်မူသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏နောက်လိုက်များကို ဆက်ဆံခြင်းသည် ယေရှုကိုယ်တိုင်ကို ဆက်ဆံခြင်းနှင့် အဓိပ္ပာယ်တူသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့် လူမျိုးများ၏ကံကြမ္မာသည် ခရစ်ယာန်သတင်းစကားနှင့် ခရစ်ယာန်သတင်းဆောင်များအပေါ် တုံ့ပြန်မှုနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ယေရှုသည် ယေရှု၏သတင်းစကားကို လက်ခံသည်ဟု ပြောဆိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ ငတ်မွတ်သူ၊ ရေငတ်သူ၊ ဧည့်သည်၊ အဝတ်မရှိသူ၊ နာမကျန်းသူ၊ ထောင်သူများကို မည်သို့ဆက်ဆံသည်နည်းဟူသော လက်တွေ့ပြုမူမှုအပေါ် တရားစီရင်တော်မူမည်ဟု မိန့်တော်မူသည် (အပိုဒ် ၃၅–၃၉၊ ၄၂–၄၄)။ ထို့ကြောင့် လူတစ်ဦး၏ပြုမူဆောင်ရွက်ချက်သည် ယေရှု၏သတင်းစကားကို လက်ခံသည်ဟူသော သက်သေဖြစ်လိမ့်မည်။

Sheep and goats may be about the same size, but it is not hard to distinguish them from each other. In Jesus’s narrative, it is not difficult for the Son of Man to decide who should receive eternal life. The determining factor is how the individual treated “the least” of His brothers and sisters (v. 40). Jesus indicated that the judgment of the nations will be based on their treatment of His followers because that is also treatment of Jesus in a significant way. The fate of the nations, then, will be partly tied up with their reaction to the Christian message in the person of the Christian messengers. Jesus proclaimed judgment not on the claim to have accepted the message of Jesus but on the treatment of the hungry, the thirsty, the stranger, the naked, the sick, and those in prison (vv. 35–39, 42–44). Therefore people’s conduct will demonstrate whether they accepted Jesus’s message.

 

ယေရှုသည် အခြားနေရာတွင် ဆင်းရဲသားများသည် ငါတို့နှင့်အတူ အမြဲရှိနေမည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (မဿဲ ၂၆:၁၁။ မာ ၁၄:၇။ ယော ၁၂:၈)။ သို့သော် ခရစ်ယာန်များသည် ဆင်းရဲသား၊ နာမကျန်းသူ၊ အကျဉ်းသားများ၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ ရောမခေတ်တွင် လူအများစုသည် နာမကျန်းသူများကို ရှောင်ရှားခဲ့ကြသော်လည်း ခရစ်ယာန်များက ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။ ခရစ်ယာန်များသည် ဆေးရုံများ၊ မိဘမဲ့ကလေးဂေဟာများ တည်ထောင်ခြင်း၊ အကျဉ်းသားများထံ သွားရောက်ခြင်း၊ လူနေအဖွဲ့အစည်းအစွန်တွင်ရှိသော သူများကို ကူညီခြင်းများတွင် ရှေ့တန်းမှ ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ခရစ်ယာန်ဘာသာကို အခြားသူများကို စေတနာထားကူညီရမည့် ဘာသာတစ်ခုဟု ဖော်ပြနိုင်သည်။ ယေရှု၏စစ်မှန်သော နောက်လိုက်သည် လိုအပ်နေသူများအပေါ် သနားညှာတာတတ်သည်။ ယေရှုသည် ဤလွယ်ကူစွာ တွေ့မြင်နိုင်သော ပြုမူချက်ကို လူ့သားတော်၏ တရားစီရင်ခုံရင်ထိုင်တော်ရှေ့တွင် ကံကြမ္မာဆုံးဖြတ်ရာတွင် အရေးကြီးသည်ဟု သတ်မှတ်တော်မူသည်။

Jesus said, as recorded elsewhere, that the poor will be always with us (Matt. 26:11; Mark 14:7; John 12:8), but Christians have sought to meet the needs of the poor, the sick, and the prisoner. In the Roman world, most people avoided the sick, but Christians tended to them. Christians have been at the forefront of establishing hospitals and orphanages, visiting prisoners, and a whole range of other efforts to help those on the margins of society. One could describe Christianity as a religion that should be actively involved in caring for others. A true follower of Jesus has compassion on those who are in need, and Jesus identified this easily observed behavior as crucial in determining the eventual fate of somebody appearing before the judgment throne of the Son of Man.