Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်းကြီး - ၃ မဿဲ

 

၃:၁–၄:၂၅ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ကို ကြေညာခြင်း

မဿဲသည် ယေရှု၏အမှုတော်ကို စတင်ဖော်ပြရာတွင် ပထမဦးစွာ ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်၏ ပရောဖက်ပြုချက်အမှုတော်ကို အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ ဓမ္မဟောင်းပရောဖက်ပြုချက်များ ပြည့်စုံခြင်းအားဖြင့် ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်သည် မယ်ရှိယ၏ ရှေ့အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့ပြီး ထိုနိုင်ငံတော်ရောက်လာရန် ပြင်ဆင်ခြင်းအနေဖြင့် အပြစ်ကို နောင်တရပြီး ဗတ္တိဇံခံကြရန် သူ၏လူမျိုးဖြစ်သော ယုဒလူမျိုးတို့ကို တိုက်တွန်းခဲ့သည် (မဿဲ ၃:၁-၁၂)။ ယေရှုကိုယ်တိုင်ပင် ယောဟန်၏တိုက်တွန်းချက်ကို လက်ခံခဲ့သည်။ ဗတ္တိဇံခံယူခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏နာမ်တော်ဝိညာဉ်သည် သူ့အပေါ်သို့ ချီးမြှောက်လာခဲ့သည် (အခန်း ၁၃-၁၇)။ အမှုတော်ပြုရန် ပြင်ဆင်ခြင်းအနေဖြင့် ဝိညာဉ်တော်သည် ယေရှုကို တောထဲသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံရေးထားရှိပြီး အမှုတော်ကို အစပြတ်သားစေရန် ရည်ရွယ်သော နဂါးငယ်၏ သွေးဆောင်မှုများကို အနိုင်ရခဲ့သည် (၄:၁-၁၁)။ ထို့နောက် ယေရှုသည် ဂါလိလဲဒေသတွင် အမှုတော်စတင်ခဲ့ပြီး ယောဟန်ကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် လူများနောင်တရရန် ကြေညာခဲ့သည် (အခန်း ၁၂-၁၇)။ ထိုနိုင်ငံတော်အကြောင်း ယေရှုဟောပြောသည်ကို နားထောင်ရန် လူအများအပြား လာရောက်ကြသည် (အခန်း ၂၃-၂၅)။ ထိုအထဲတွင် သူ၏အနီးကပ်တပည့်အချို့ဖြစ်လာမည့် လူလေးဦးလည်း ပါဝင်သည် (အခန်း ၁၈-၂၂)။

3:1–4:25

Announcing God’s Kingdom

Matthew introduces the ministry of Jesus by first highlighting the prophetic ministry of John the Baptist. In fulfillment of OT prophecy, John the Baptist appeared as the forerunner to the Messiah. He announced the onset of the kingdom of heaven and called on his fellow Jews to repent and be baptized in preparation for its arrival (Matt. 3:1–12). Jesus Himself responded to John’s call. He was baptized, and the Spirit of God descended on Him (vv. 13–17). In preparation for His ministry, the Spirit led Jesus into the wilderness, where He communed with God and then defeated the temptations of the devil that were aimed at derailing His ministry from the start (4:1–11). Jesus then began His ministry in Galilee proclaiming, like John, the arrival of God’s kingdom and the need for people to repent (vv. 12–17). Great crowds flocked to hear Jesus speak about this kingdom (vv. 23–25), including four men who would become some of His closest disciples (vv. 18–22).

 ကာလအခါ ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်သည် ပေါ်ထွန်းလျှင်၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် တည်လုနီး ပြီ။

² ထို့ကြောင့် နောင်တရကြလော့ဟု ယုဒတော၌ဟောလေ၏။
³ ပရောဖက်ဟေရှာယဟောဘူးသည်ကား၊ တော၌ဟစ်ကျော်သောသူ၏အသံမှာ၊ ထာဝရဘုရား ကြွ တော်မူရာလမ်းကို ပြင်ကြလော့။ လမ်းခရီးတော်ကို ဖြောင့်စေကြလော့ဟူသောအချက်၌ ထိုယောဟန်ကို ဆိုလို သတည်း။
⁴ ယောဟန်သည် ကုလားအုပ်အမွေးနှင့်ရက်သော အဝတ်ကိုဝတ်လျက်၊ ခါး၌သားရေခါးပန်းကို စည်း လျက်၊ ကျိုင်းကောင်နှင့် တော၌ဖြစ်သော ပျားရည်ကို စားလျက်နေ၏။
⁵ ထိုအခါ ယေရုရှလင်မြို့မှစ၍ ယုဒပြည်သူပြည်သား၊ ယော်ဒန်မြစ်နားမှာနေသောသူအပေါင်းတို့သည် ယောဟန်ထံသို့ ထွက်သွား၍၊
⁶ မိမိတို့အပြစ်များကို ဘော်ပြလျက်ယော်ဒန်မြစ်၌ ဗတ္တိဇံကို ခံကြ၏။
⁷ ဖာရိရှဲနှင့် ဗဒ္ဒုကဲအများတို့သည် ဗတ္တိဇံကို ခံအံ့သောငှာလာကြသည်ကို ယောဟန်သည်မြင်လျှင်၊ အချင်းမြွေဆိုးအမျိုးတို့၊ ရောက်လုသောသေဒဏ်မှ ပြေးသွားစိမ့်သောငှာ၊ အဘယ်သူသည် သင်တို့ကိုသတိပေး ဘိသနည်း။
⁸ နောင်တရခြင်းနှင့် ထိုက်တန်သောအကျင့်ကို ကျင့်ကြလော့။
⁹ အာဗြဟံသည် ငါတို့အဘဖြစ်သည်ဟူ၍ စိတ်ထဲ၌မအောက်မေ့ကြနှင့်။ ဘုရားသခင်သည် ဤကျောက်ခဲတို့မှ အာဗြဟံတို့ကို ထုတ်ဘော်ဖန်ဆင်းနိုင်တော်မူသည်ဟု ငါအမှန်ဆို၏။
¹⁰ သစ်ပင်အမြစ်နားမှာ ပုဆိန်ထားလျက်ရှိသည်ဖြစ်၍၊ ကောင်းသောအသီးမသိးသောအပင် ရှိသမျှတို့ကို ခုတ်လှဲ၍ မီးထဲသို့ ချလိုက်ရ၏။
¹¹ ငါသည်နောင်တအဘို့အလိုငှါ သင်တို့ကို ရေနှင့်ဗတ္တိဇံပေး၏။ ငါ့နောက်ကြွလာသောသူသည် ငါ့ထက် တတ်စွမ်းနိုင်၏။ ထိုသူ၏ခြေနင်းတော်ကိုမျှဆောင်ခြင်းငှာ ငါမထိုက်။ ထိုသူသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် နှင့်၎င်း၊ မီးနှင့်၎င်း၊ သင်တို့ကို ဗတ္တိဇံပေးမည်။
¹² လက်တော်တွင် စံကောပါလျက်၊ မိမိကောက်နယ်တလင်းကို ရှင်းလင်းစေသဖြင့်၊ မိမိဂျုံစပါးကို ကျီ၌ စုသိမ်းသွင်းထား၍၊ အဖျင်းကိုကား မငြိမ်းနိုင်သောမီးနှင့် ရှိတော်မူလတံ့ဟု ယောဟန်ဟောပြော၏။

၃:၁-၁၂။ ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်၏ တရားဟောခြင်း။ မဿဲ၊ မာကု၊ လုကာ ခရစ်ဝင်ကျမ်းသုံးခုစလုံသည် ယေရှု၏အများသိရှိသော အမှုတော်ကို စတင်ဖော်ပြရာတွင် ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည် (မဿဲ ၃:၁-၁၂။ မာကု ၁:၁-၈။ လုကာ ၃:၁-၂၀)။ မဿဲက ယောဟန်သည် ယုဒတောတွင် ရှိသည်ဟု ဆိုသည် (၃:၁)။ ဗတ္တိဇံပေးနေစဉ် ယော်ဒန်မြစ်အနီးတွင် ရှိသည် (၃:၁၃)။ ထိုမြစ်သည် ဂါလိလဲပင်လယ်မှ ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းအတိုင်း သေမင်းပင်လယ်သို့ စီးဆင်းသည်။ မြစ်သည် သေမင်းပင်လယ်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်သည် တောပိုမိုများပြားလာသည်။

3:1–12. Preaching of John the Baptist. The Gospels of Matthew, Mark, and Luke all begin their accounts of the public ministry of Jesus by describing the activities of John the Baptist in some detail (Matt. 3:1–12; Mark 1:1–8; Luke 3:1–20). Matthew says that John was in the desert of Judea (3:1). As he was baptizing, he was located near the Jordan River (3:13), which flows from the Sea of Galilee down to the Dead Sea via the Jordan Valley. The closer the river gets to the Dead Sea, the more desert-like are the conditions that it flows through.

 

ထူးဆန်းစွာပင် ယေရှု၊ ပေါလု၊ ပေတရု သို့မဟုတ် အခြားတပည့်တို့၏ ပုံပန်းသွင်ပြင်ထက် ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်၏ ပုံပန်းသွင်ပြင်ကို ပိုမိုသိရှိရသည်။ ယောဟန်၏ ပုံပန်းကို အချက်တစ်ခုပြသရန် ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ကုလားအုတ်မွှေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် သားရေခါးပတ်ကို စည်းထားသည်။ ထိုခေတ်က အဝတ်အစားများကို သိုးမွှေး၊ ဆီးဖြူမျှင် သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်အရေခွံဖြင့် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည် (ဝတ် ၁၃:၄၈)။ ဆီးဖြူမျှင်ကို အထည်အလိပ်အတွက် အသုံးပြုပြီး အထည်အလိပ်အဝတ်အစားများကို အထူးဇိမ်ခံပစ္စည်းအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည် (ဥပမာ၊ က ၄၁:၄၂။ ထွက် ၂၈:၃၉။ တရား ၁၄:၁၂။ ၁ ရာ ၁၅:၂၇။ သု ၃၁:၂၂၊ ၂၄)။ ထို့ကြောင့် ကုလားအုတ်မွှေးကို အဝတ်အစားအတွက် အသုံးပြုခြင်းသည် မထူးဆန်းသော်လည်း ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ ယောဟန်ကို ဖော်ပြရာတွင် သုံးသော စကားလုံးများသည် ၂ ရာ ၁:၈ ကို သတိတရစေနိုင်သည်။ ထိုနေရာတွင် သတင်းဆောင်များက ဧလိယကို မွှေးညှင်းသောလူ၊ ခါးတွင် သားရေခါးပတ်စည်းထားသူဟု ဖော်ပြထားသည်။ သူ၏ ပုံပန်းသွင်ပြင်နှင့် စားသောက်သည့်အစာအားဖြင့် ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်သည် ဓမ္မဟောင်းကာလက ပရောဖက်များနှင့် တူသော ပရောဖက်ဖြစ်သည်။ ထိုခေတ်က ပုံမှန်အစားအစာတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ပိုးမွှားများ (အင်းဆက်ပိုးမွှားကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် ကာရုတ်သီးပင်မှ ပဲပုတ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်နိုင်သည်) ကို လူအချို့က စားသုံးကြသည်။ အကယ်၍ အင်းဆက်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပါက ဣသရေလလူမျိုးတို့က ထိုအစာကို စင်ကြယ်သောအစာဟု ယူဆကြောင်း နားလည်ရမည် (ဝတ် ၁၁:၂၂)။ အကယ်၍ ကာရုတ်ပဲကို ရည်ညွှန်းပါက တောတွင်းနေထိုင်သူများ ရရှိနိုင်သော အစာကို စားသုံးရသည်ကို ထပ်မံအလေးပေးဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယောဟန်သည် ပိုးမွှားများနှင့် တော့ပျားရည်ကို စားသုံးခဲ့သည်။

Curiously enough, we know more about the appearance of John the Baptist than that of Jesus, Paul, Peter, or any of the other disciples. John’s appearance is described to make a point. He was clothed in a garment of camel’s hair with a leather belt. At the time, garments were usually made from wool, flax, or animal skins (Lev. 13:48). Flax was used to make linen, and linen clothes were viewed as particularly luxurious (e.g., Gen. 41:42; Ex. 28:39; Judg. 14:12; 1 Chr. 15:27; Prov. 31:22, 24). So while not unheard of, camel hair was unusual as a fiber used for clothing. The language used to describe John is likely reminiscent of 2 Kings 1:8, where messengers described Elijah as a hairy man with a leather belt around his waist. In his appearance and the food he ate, John the Baptist was a prophet like one of the prophets of the OT. While not a major element of the typical diet at the time, locusts (possibly either a reference to an insect or the bean from the locust pod of the carob tree) were eaten by some people. If the reference is to the insect, it must be understood that such was considered a clean food by the Israelites (Lev. 11:22). If it refers to the carob bean, it also underlines the reality that in a desert, one lived on the food that was available. Thus John ate locusts and wild honey.

နာဇရက်နှင့် ဆီဖိုရိ ရှေးနာဇရက်ရွာ၏ အရွယ်အစားကို ထိုနေရာတွင် တွေ့ရှိသော သင်္ချိုင်းများကို အမှတ်အသားပြုခြင်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ ထိုသင်္ချိုင်းများသည် ဧရိယာပေ ၄၀၀ × ၁၀၀ ယာဒ် (၃၆၆ × ၉၁ မီတာ) ပတ်လည်တွင် တစ်ဝက်စက်ဝိုင်းပုံစံ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ရှေးရွာသည် ထိုဧရိယာအတွင်း ရှိခဲ့ရမည်။ အကြောင်းမှာ သင်ချိုင်းများသည် ညစ်ညမ်းမှုဖြစ်စေသောကြောင့် နေအိမ်များမှ ဝေးကွာစွာ ထားရှိလေ့ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရေတစ်နေရာတည်းမှသာ ရနိုင်ပြီး ရွာနေရာသည် ယနေ့ ကြေညာချက်ဘုရားကျောင်း၏ မြေနေရာအတွင်း အများစုပါဝင်ခဲ့ရမည်။ ထိုဘုရားကျောင်းကို မာရိ၏မိသားစုနေအိမ်ဟု ဆိုသော ဂူအပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသည်။ ထိုဂူတွင် ကောင်းကင်တမန်သည် သားတော်မွေးဖွားခြင်းကို ကြေညာရန် မာရိထံ လာရောက်ခဲ့သည် (လု ၁:၂၆-၃၈)။ ယခုဘုရားကျောင်းမတည်ဆောက်မီ ရှေးဟောင်းပညာရှင်အဖွဲ့သည် ရှေးရွာ၏ အကြွင်းအကဲများကို စုံစမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အဆက်ဆက်တည်ဆောက်ခဲ့သော ဘုရားကျောင်းကြီးလေးခုကြောင့် များစွာသော အထောက်အထားများ ပျောက်ဆုံးခဲ့သည်။ သို့ပေတည့် ယခုဘုရားကျောင်းမတည်ဆောက်မီ တူးဖော်မှုများတွင် အရေးကြီးသော အကြွင်းအကဲအချို့ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ Nazareth and Sepphoris

The size of the ancient village of Nazareth can be determined by plotting the graves found in the area. These graves form a semicircular pattern around an area of about 400 by 100 yards (366 by 91 m). The ancient village would have lain within this area, as graves were a source of uncleanness and therefore kept away from dwellings. There was but one source of water from a well, and the site of the village must have largely fallen within the grounds of the modern Church of the Annunciation. This church is built above a cave, which is said to be the house of Mary’s family where she was living when the angel came to announce to her the birth of her son (Luke 1:26–38). Before the present church was erected on the site, a team of archaeologists was able to investigate it to see what remained of the ancient village; however, much evidence had been lost in the construction of the previous four major buildings successively erected on the site. Nevertheless, several significant remains were found by the excavations prior to the building of the present church.   ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများမှ ထင်ရှားလာသည်မှာ အလွန်ရိုးရှင်းသော ရွာတစ်ရွာဖြစ်ပြီး နေထိုင်သူအချို့သည် ထုံးကျောက်ဂူများကို ပြုပြင်ပြီး နေထိုင်ကြပြီး (နွေရာသီတွင် အေးမြပြီး ဆောင်းရာသီတွင် နွေးထွေးသည်) အချို့တို့သည် မြေပြင်အထက်နေအိမ်များတွင် နေထိုင်ကြသည်။ သို့သော် ရွာသည် တစ်နှစ်လုံး အလုပ်ပေးနိုင်ရန် သေးငယ်လွန်းပြီး ဆင်းရဲသောကြောင့် တီထွင်ဖန်တီးသမားနှစ်ဦး (ယောသပ်နှင့် ယေရှု) အတွက် အချိန်ပြည့်အလုပ် မပေးနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မိုင် ၃ ခန့် (၅ ကီလိုမီတာ) အကွာရှိ ဇေဖိုရစ်မြို့တွင် အလုပ်ရှာဖွေခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ဆီဖိုရိသည် ထိုအချိန်က ဂါလိလဲ၏ မြို့တော်ဖြစ်သည် (နောက်ပိုင်းတွင် မြို့တော်ကို တိဗေရီယပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်)။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ယေရှုနာဇရက်တွင် ရှိစဉ်အတွင်း ဆီဖိုရိသည် ကြီးမားသော ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းကို ဆောင်ရွက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဟေရုဒ်မင်းကြီးသေဆုံးပြီးမကြာမီတွင် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီး ဂါလိလဲကို တာဝန်ပေးခံရသော သူ၏သား ဟေရုဒ်အန္တိပတ်သည် ထိုမြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကာ ဂါလိလဲ၏ အစိုးရရုံးစိုက်ရာ အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ခရစ်ဝင်ကျမ်းများတွင် ယေရှုသည် ဧကန်စင်စစ် အချိန်အတန်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသော ဆီဖိုရိမြို့ကို ဖော်ပြခြင်းမရှိသည်မှာ ထူးဆန်းသည်။ ဂါလိလဲရှိ အခြားမြို့ကြီး တိဗေရိကိုမူ ယေရှုကို ရှာဖွေနေသော လူအချို့နေထိုင်ရာ နေရာအဖြစ်သာ ဖော်ပြထားသည် (ယော ၆:၂၃)။ ရှင်းလင်းစွာ ယေရှု၏ အမှုတော်သည် ယေရုရှလင်မြို့မှလွဲ၍ (နောက်ဆုံး အသေခံရရာ နေရာ) မြို့ကြီးများသို့ မဟုတ်ဘဲ ဂါလိလဲ၏ ရွာငယ်များတွင်သာ ကန့်သတ်ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်မျိုးဆက်အတွင်း ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် ရောမအင်ပါယာ၏ မြို့ကြီးအများစုတွင် သိသာထင်ရှားသော နေရာယူထားသည့် နိုင်ငံတကာဘာသာတရားတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းသည် ပို၍ အံ့သြဖွယ်ဖြစ်သည်။ What emerges from the archaeological record is a picture of a very simple village in which some of its inhabitants lived in modified limestone caves (cool in summer, warm in winter) and some lived in surface dwellings. What is clear, though, is that the village was too small and poor to provide full-time work for two carpenters (Joseph and Jesus). It is highly likely that they found work at a nearby city called Sepphoris, which was a mere three miles (5 km) distant. Sepphoris was the capital of Galilee at the time (the capital later was moved to Tiberius), and most importantly, during the time that Jesus was located in Nazareth, it was undergoing a significant rebuilding program. It had been destroyed shortly after the death of Herod the Great, and his son who had been placed in charge of the region—Herod Antipas—chose to rebuild it and use it as the seat of government for Galilee. It is a curious feature of the Gospels that Sepphoris, a city in which Jesus almost certainly spent considerable time, is not mentioned in the Gospel accounts and Tiberias, the other large city in Galilee, is mentioned only as a place that some people who were trying to find Jesus were living (John 6:23). Clearly, with the exception of Jerusalem, where He eventually met His death, Jesus’s ministry was not to the larger cities but confined to the small villages of Galilee. This makes it all the more remarkable that within one generation Christianity became an international religious movement with a very significant presence in almost all the major cities of the Roman Empire.

 

ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်သည် ပရောဖက်တစ်ဦးသာမက သခင်ဘုရား၏ လမ်းကို ပြင်ဆင်သူအဖြစ် ခရစ်ဝင်ကျမ်းများက ဖော်ပြထားသည် (ဟေရှာ ၄၀:၃)။ သူ၏ မလျှော့သောတရားနှင့် အမူအရာရှိသော်လည်း သူ၏ အမှုတော်သည် အလွန်အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ယေရုရှလင်မှ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသအားလုံးမှ လူအများ လာရောက်နားထောင်ကြသည်။ မဿဲက ယောဟန်၏ တရားဟောချက်တွင် အဓိကအချက်များကို မီးမောင်းထိုးပြထားသည်။ ပထမဦးစွာ ယောဟန်သည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ဗဟိုပြုပြီး ဟောပြောခဲ့သည် (မဿဲ ၃:၂)။ ဤအချက်သည် ယေရှု၏ တရားဟောချက်တွင်လည်း အဓိကအကြောင်းအရာဖြစ်လာမည် (မဿဲ ၄:၁၇၊ ၅:၃၊၁၀၊၂၀၊ ၇:၂၁၊ ၁၃:၁-၅၀၊ ၁၆:၁၉၊ ၂၀:၁-၁၆၊ ၂၂:၁-၁၄၊ ၂၅:၁-၁၃)။ ယောဟန်သည် သူနှင့် နားထောင်သူများ ကမ္ဘာ့သမိုင်းတွင် အရေးကြီးသောအချိန်တွင် နေထိုင်နေကြောင်းနှင့် အလွန်မျှော်လင့်ထားသော ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော် အလွန်နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။

Not only was John the Baptist a prophet, he is portrayed by the Gospels as the one who prepared the way of the Lord (Is. 40:3). Despite his uncompromising message and demeanor, his ministry proved highly successful, with crowds flocking to hear him from Jerusalem and all the surrounding countryside. Several elements of John’s message are highlighted by Matthew. First, John focused his preaching around the nearness of the kingdom of heaven (Matt. 3:2). This would prove to be a key theme in the preaching of Jesus as well (cf. 4:17; 5:3, 10, 20; 7:21; 13:1–50; 16:19; 20:1–16; 22:1–14; 25:1–13). John was very conscious that he and those who listened to him were living at a crucial time in earth’s history and that the long-awaited kingdom of God was very close.

 

ဒုတိယအချက်မှာ ယောဟန်၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်သည် နောင်တရ၍ ဗတ္တိဇံခံခြင်းဖြစ်သည်။ ဗတ္တိဇံ သို့မဟုတ် ဓလေ့ထုံးတမ်းအတိုင်း ရေချိုးခြင်းကို ဓမ္မဟောင်းတွင် အကြိမ်များစွာ သတ်မှတ်ထားသည်။ အထူးသဖြင့် ညစ်ညမ်းမှုမှ စင်ကြယ်မှုသို့ ကူးပြောင်းရာတွင် အသုံးပြုသည် (ဝတ် ၁၅:၆၊၂၁၊ ၁၇:၁၅၊ ၂၂:၆၊ တ ၁၉:၇၊၁၉)။ ဘုရားကျောင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် တောင်ဘက်တံခါးများအပြင်ဘက်တွင် ကြီးမားသော အများပြည်သူသုံး ရေကန်များ ရှိပြီး ထိုရေကန်များကို မိက်ဗတ်ဟု ခေါ်သည်။ ဘုရားကျောင်းဧရိယာသို့ ဝင်ရောက်မီ ဘာသာရေးအရ စင်ကြယ်ကြောင်း သေချာစေရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ယောဟန်၏ ဗတ္တိဇံ၏ နောက်ခံတစ်ခုဖြစ်သည်။ အခြားအရေးကြီးသော နောက်ခံမှာ ယုဒဘာသာသို့ ကန့်လန့်ဖြစ်လာသူများ၏ ဗတ္တိဇံဖြစ်သည်။

Second, the heart of John’s mission was a baptism of repentance. Baptism, or ritual bathing, was prescribed in the OT on a number of occasions, particularly when marking the transition from a state of uncleanness to a state of cleanness (Lev. 15:6, 21; 17:15; 22:6; Num. 19:7, 19). Outside the southern gates leading into the temple there were large public baths, known as miqvaot, which could be used by the worshipers just before entering the temple grounds so that they knew that they were indeed religiously clean. This is one of the backgrounds of John’s baptism. The other important background of John’s baptism was the so-called proselyte baptism.

 

ယုဒဘာသာသို့ ကန့်လန့်ဖြစ်လာသူများသည် ဓမ္မဟောင်းပညတ်များကို သင်ကြားပေးခြင်းကို ခံယူကြသည်။ ယုဒလူမျိုးဖြစ်လာရန် ဆုံးဖြတ်ပါက အမျိုးသားများကို အရေဖျားလှီးခြင်း၊ ဘုရားကျောင်းတွင် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်ကို လိုက်နာရန် ကျိန်ဆိုခြင်းနှင့် ဗတ္တိဇံခံခြင်း ပြုလုပ်ကြသည်။ ဗတ္တိဇံသည် ညစ်ညမ်းသော တပါးအမျိုးသားများမှ တစ်ပါးတည်းသော ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူ စင်ကြယ်သူများအဖြစ် အဆင့်ပြောင်းလဲခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယောဟန်၏ ဗတ္တိဇံကို ယုဒလူမျိုးများအတွက်သာ ထူးခြားစွာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ယောဟန်က ရှင်းပြခဲ့သည်မှာ အာဗြဟံကို ဘိုးဘေးအရာခံယူထားခြင်းက အလိုအလျောက် ကယ်တင်ခြင်းရရှိစေမည် မဟုတ်ပေ။ တကယ်တော့ ယောဟန်က ပတ်ဝန်းကျင်က ကျောက်ခဲများမှပင် ဘုရားသခင်သည် သားသမီးများ ဖန်ဆင်းနိုင်သည်ဟု ထက်ထက်မာမာ ပြောကြားခဲ့သည် (မဿဲ ၃:၉)။

Proselytes, those converting into Judaism, went through a process of instruction in the laws of the OT. If they decided to become Jews, they would be circumcised (if male), arrange for a sacrifice to be offered at the temple, undertake a solemn oath to keep the law of God, and be baptized. Baptism signified their movement from being unclean Gentiles to becoming clean worshipers of the one true God. John’s baptism was being offered uniquely to those who were already Jews. As John pointed out, the fact that someone had Abraham as an ancestor would not result in automatic salvation. Indeed, John said pointedly that God could make children from the very stones around them (Matt. 3:9).

 

တတိယအချက်မှာ ယောဟန်သည် နားထောင်သူများကို နောင်တရရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထူးဆန်းစွာပင် မဿဲ၏ မူလပရိသတ်သည် အဓိကအားဖြင့် ယုဒလူမျိုးများဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာတွင် တပါးအမျိုးသားများကို ဖော်ပြခြင်းမရှိပေ။ မဿဲသည် ဗတ္တိဇံခံရန် ယောဟန်ထံ လာရောက်ကြသော ဖာရိရှဲများနှင့် ဆာဒုကဲများကို ဗဟိုပြုဖော်ပြထားသည် (အခန်း ၇)။ သို့သော် တပါးအမျိုးသားများနှင့် ဘေးဖယ်ထားသူများ၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ဗဟိုပြုထားသော လုကာခရစ်ဝင်ကျမ်းတွင်မူ ယောဟန်၏ နောင်တရရန် တိုက်တွန်းချက်ကို တုံ့ပြန်သူများတွင် စစ်သည်များနှင့် အခွန်ကောက်သူများပါဝင်ကြောင်း အထူးဖော်ပြထားသည် (မဿဲ ၃:၅-၁ ၂ နှင့် လု ၃:၇-၁၄ နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ နောင်တရခြင်းသည် ကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်များအတွက် ဝမ်းနည်းခြင်းသက်သက်မဟုတ်ဘဲ အပြစ်လုပ်ရပ်များမှ လှည့်ထွက်ပြီး ဖြောင့်မတ်သော လုပ်ရပ်များသို့ လှည့်လာခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ဘဝကို လှည့်ပတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ယောဟန်သည် လာရောက်မည့်သူကို ညွှန်ပြခဲ့သည်။ သူက လာရောက်မည့်သူတစ်ပါး ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုသူ၏ ဖိနပ်ကို သယ်ပေးရန်ပင် ငါမထိုက်တန်ဟု ဆိုသည် (မဿဲ ၃:၁၁)။ ထိုသူသည် ရေသာမက ဝိညာဉ်တော် (ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်) နှင့် မီး (ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း) ကို ယူဆောင်လာမည်ဖြစ်သည်။

Third, John demanded that his hearers repent. Interestingly enough, since Matthew’s original audience was primarily Jewish, no mention is made here of Gentiles. Matthew instead focuses on the many Pharisees and Sadducees coming to John for baptism (v. 7). Luke’s Gospel, however, which focuses on salvation for Gentiles and the marginalized, specifically includes soldiers and tax collectors among those who responded to John’s call to repentance (cf. Matt. 3:5–12; Luke 3:7–14). Repentance is not merely sorrow for sins committed, but it also involves a turning away from sinful activities to righteous activities. It is a turning around of the life. Finally, John pointed to the One who was to come. There was, he said, One who was coming, and he was not worthy to even carry His sandals (Matt. 3:11). That person would bring not just water but water, spirit (the Spirit of God), and fire (the judgment of God).

 ¹³ ထိုအခါ ယေရှုသည် ဗတ္တိဇံကို ခံအံ့သောငှါ ဂါလိလဲပြည်မှ ယော်ဒန်မြစ်နား ယောဟန်ထံသို့ ကြွတော် မူ၏။

¹⁴ ယောဟန်ကလည်း၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ထံ၌ ဗတ္တိဇံကိုခံရမည် အကြောင်းရှိပါသည်ဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ထံသို့ ကြွလာတော်မူသလောဟု ယေရှုကိုဆီးတားလေ၏။
¹⁵ ယေရှုကလည်း အလုံးစုံသောတရားတို့ကို အကုန်အစင်ကျင့်သင့်သည်ဖြစ်၍ ယခုအခွင့်ပေးပါဟု ပြန်ပြောတော်မူ၏။ ထိုအခါ ယောဟန်သည် ဝန်ခံလေ၏။
¹⁶ ယေရှုသည်ဗတ္တိဇံကိုခံတော်မူပြီးလျှင် ရေမှပေါ်ထစဉ်တွင်၊ ကောင်းကင်ဖွင့်လှစ်သဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ချိုးငှက်ကဲ့သို့ ဆင်းသက်၍ ကိုယ်တော်အပေါ်၌ နားတော်မူသည်ကိုမြင်ရ၍၊
¹⁷ ဤသူကား ငါနှစ်သက်မြတ်နိုးရာ၊ ငါ၏ချစ်သား ပေတည်းဟု ကောင်းကင်က အသံတော်ဖြစ်လေ၏။

၃:၁၃-၁၇။ ယေရှု၏ ဗတ္တိဇံခံခြင်း။ မဿဲတွင် ယေရှုသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူအဖြစ် ပထမဆုံးပေါ်ထွက်လာသည်မှာ ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်ထံ ဗတ္တိဇံခံရန် လာရောက်ချိန်ဖြစ်သည်။ ယောဟန်သည် ပြဿနာတစ်ခု ချက်ချင်းသတိပြုမိသည်။ သူသည် ယေရှုထံမှ ဗတ္တိဇံခံသင့်သည်ဟု ယုံကြည်သောကြောင့် ယေရှုက သူ့ကို ဗတ္တိဇံပေးသင့်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ အပြစ်မသိသော ယေရှု (၂ကော ၅:၂၁၊ ယော ၈:၄၆ နှိုင်းယှဉ်ပါ) သည် နောင်တရ ဗတ္တိဇံကို အဘယ်ကြောင့် ခံယူရမည်နည်း။ ယေရှုက ယောဟန်အား လူသားမျိုးနွယ်၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအားလုံးကို ပြည့်စုံစေရန် နောင်တရ ဗတ္တိဇံကို ခံယူမည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည် (မဿဲ ၃:၁၅)။ ဗတ္တိဇံခံခြင်းနှင့် တပည့်များကို ဗတ္တိဇံပေးခွင့်ပြုခြင်းအားဖြင့် ယေရှုသည် သူ၏ နောက်လိုက်များအသိုင်းအဝိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဗတ္တိဇံဖြင့်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူ၏ တပည့်အပြည့်အဝ ဖြစ်လာရန် နောင်တရ ဗတ္တိဇံကို ခံယူရမည်ကို ပြသခဲ့သည်။ ယုဒဘာသာသို့ ကန့်လန့်ဖြစ်လာသူများသည် ညစ်ညမ်းမှုမှ စင်ကြယ်မှုသို့ အဆင့်ပြောင်းလဲခြင်းကို ကိုယ်စားပြုရန် ဗတ္တိဇံခံယူကြသည်နှင့်အတူတူ ခရစ်ယာန်များသည်လည်း အပြစ်၏ အပြစ်တရားမှ စင်ကြယ်စေရန် ရေဖြင့် ဆေးကြောခံယူပြီး ဗတ္တိဇံဖြင့် စင်ကြယ်လာရမည်။

3:13–17. Baptism of Jesus. In Matthew, Jesus first appears as an adult when he came to John the Baptist to request baptism. John immediately perceived a problem, in that he believed that he should be baptized by Jesus, not the other way around. Why indeed, should Jesus, who knew no sin (2 Cor. 5:21; cf. John 8:46), need to undergo a baptism of repentance? Jesus told John the Baptist that, as a representative of humanity, He would undertake a baptism of repentance in order to “fulfill all righteousness” (Matt. 3:15). By accepting baptism and by allowing His disciples to baptize (John 4:1–2), Jesus showed that entrance into the community of His followers was by baptism and that to fully become His disciple, one must experience the baptism of repentance. Just as converts to Judaism underwent baptism to symbolize their change of status from unclean to clean, so too Christians need to be washed clean from the guilt of sin and become clean through baptism.

 

ဟေရှာယသည် ယေရှဲ၏ သားမြေး မေရှိယသည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ပြည့်စုံမည်ဟု ပရောဖက်ပြုခဲ့သည် (ဟေ ၁၁:၂၊ ၄၂:၁၊ ၆၁:၁)။ ချိုးငှက်သင်္ကေတသည် ကျမ်းစာအခန်းများတွင် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းရေများ ပြီးဆုံးခြင်း (ကမ္ဘာ ၈:၈-၁၂)၊ ကောင်းချီးပေးခြင်း၊ လှပခြင်း (ဆာလံ ၆၈:၁၃) နှင့် စင်ကြယ်ခြင်း (ရှောလမုန်သီချင်း ၅:၂၊ ၆:၉) တို့နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ မဿဲ ၃:၁၆-၁၇ သည် သုံးပါးတစ်ဆူ ဘုရားသခင်၏ ပုဂ္ဂိုလ်သုံးပါးရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီး ရှေးခေတ် (ယနေ့တိုင် ရှိနေသေး) မိုဒယ်လစ်ဝါဒ ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ သွေဖည်ယုံကြည်ချက်ကို ဆန့်ကျင်သည့် အဓိကအထောက်အထားဖြစ်သည်။ ထိုယုံကြည်ချက်က သုံးပါးတစ်ဆူသည် ပုံစံသုံးမျိုး သို့မဟုတ် ထင်ရှားပြသနည်းသုံးမျိုးဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါးတည်းသာ ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

Isaiah had prophesied that the Messiah, the Offspring of Jesse, would be imbued with the Spirit of God (Is. 11:2; 42:1; 61:1). The symbol of the dove is probably related to scriptural passages in which the dove is associated with the end of the waters of the Flood (Gen. 8:8–12), blessing, beauty (Ps. 68:13), and purity (Song 5:2; 6:9). Matthew 3:16–17 also affirms the reality of the three persons in the Trinity and is primary evidence against the ancient (and still present) heresy of modalism, which posits the idea that the Trinity consists of only one Person in three modes or manifestations.

 

ယေရှုတစ်ဦးတည်းသာ ကောင်းကင်ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို မြင်ခဲ့သည် (မဿဲ ၃:၁၆ တွင် အချို့ကျမ်းစာလက်ရေးမူများတွင် “သူ့အတွက်” ဟု ပါသည်၊ အချို့တွင် မပါပေ) နှင့် ကောင်းကင်မှ အသံကို ကြားခဲ့သည်ဟု ကျမ်းစာလက်ရေးမူများနှင့် မှတ်ချက်ပေးသူများ ကွဲလွဲကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယောဟန်သည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လူများအား ပြောပြခဲ့သည် (ယော ၁:၂၉-၃၄)။ ဤထင်ရှားပြသနည်းသည် ယေရှု၊ ယောဟန်နှင့် လူများအတွက် ဖြစ်သည်။

Manuscripts and commentators differ in regard to whether Jesus alone saw the heavens opened (some have “to Him” in Matt. 3:16 and others do not) and heard the voice from heaven. Either way, John witnessed in some way what occurred and then later told the people of it (John 1:29–34). This manifestation was thus for Jesus, John, and the people.