Myanmar 3AM (Official)

 အခန်းကြီး - ၂ မဿဲ

1 ယုဒပြည်ဗက်လင်မြို့၌ ဟေရုဒ်မင်းကြီးလက်ထက်၊ ယေရှုသည် ဘွားမြင်ခြင်းကိုခံတော်မူပြီးမှ၊ မာဂု ပညာရှိတို့သည် အရှေ့ပြည်က ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်လာကြလျှင်။
² ယခု ဘွားမြင်သောယုဒရှင်ဘုရင်သည်၊ အဘယ်မှာရှိတော်မူသနည်း။ အရှေ့ပြည်၌ သူ၏ကြယ်ကို ငါ တို့မြင်ရသည်ဖြစ်၍ ဖူးတွေ့ပူဇော်ခြင်းငှါ ရောက်လာပြီဟု မေးမြန်းပြောဆိုကြ၏။
³ ထိုစကားကိုကြားလျှင် ဟေရုဒ်မင်းကြီးသည် ယေရုရှလင်မြို့သူမြို့သားအပေါင်းတို့နှင့်တကွ စိတ်ပူပန် ခြင်းသို့ ရောက်သဖြင့်၊
⁴ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့နှင့်လူတို့တွင် ကျမ်းပြုဆရာရှိသမျှတို့ကို စုဝေးစေ၍ ခရစ်တော်ကို အဘယ် အရပ်မှာ ဘွားမြင်လိမ့်မည်နည်းဟု မေးမြန်းတော်မူ၏။
⁵ ထိုဆရာတို့ကလည်း၊ ပရောဖက်တဦး ရေးထားသောအချက်ဟူမူကား၊
⁶ အိုယုဒပြည်ဗက်လင်မြို့၊ အစိုးရသောယုဒမြို့တို့တွင်သင်သည် မြို့ငယ်မြို့ယုတ်မဟုတ်။ အကြောင်း မူကား၊ ငါ၏လူစုဣသရေလအမျိုးကို အုပ်စိုးရသောသခင်သည် သင်၏အထဲမှာပေါ်ထွန်းလတံ့ဟု ကျမ်းလာ ရှိပါ၏။ ထို့ကြောင့် ယုဒပြည်ဗက်လင်မြို့၌ ခရစ်တော်ကိုဘွားမြင်ရပါမည်ဟု မင်းကြီးအား ပြန်ကြားလျှောက် ထားကြ၏။
⁷ ထိုအခါ ဟေရုဒ်မင်းကြီးသည်၊ မာဂုပညာရှိတို့ကိုမထင်မရှားခေါ်၍ ကြယ်ပေါ်ထွန်းသောအချိန် ကာလကို စေ့စေ့မေးမြန်းပြီးမှ၊
⁸ သင်တို့သွား၍ ထိုသူငယ်ကိုကြိုးစားရှာကြပါ။ တွေ့လျှင် ငါ့ထံသို့ပြန်လာ၍ ငါလည်း ထိုသူငယ်ကို ဖူးတွေ့ပူဇော်ရအောင် ကြားပြောကြပါဟု မှာထားတော်မူလျက်၊ ဗက်လျင်မြို့သို့ စေလွှတ်လေ၏။
⁹ ထိုသူတို့သည် မင်းကြီးစကားကိုနာခံပြီးလျှင်ထွက်သွားကြ၍ အရှေ့ပြည်၌မြင်ရသောကြယ်သည် သူတို့ ရှေ့ကသွားသဖြင့် သူငယ်တော်ရှိရာအရပ်အပေါ်သို့ရောက်၍ တည်လျက်နေ၏။
¹⁰ ထိုကြယ်ကိုမြင်ပြန်သောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာခြင်းရှိ၍၊
¹¹ အိမ်သို့ဝင်လေသော်၊ မယ်တော်မာရိနှင့်တကွ သူငယ်တော်ကိုတွေ့မြင်လျှင် ပြပ်ဝပ်ကိုးကွယ်၍၊ မိမိတို့ ဘဏ္ဍာဥစ္စာတို့ကိုဖွင့်ပြီးမှ လောဗန်နှင့်မုရန် တည်းဟူသောနံ့သာမျိုးကို၎င်း၊ ရွှေကို၎င်း ဆက်ကပ်ပူဇော်ကြ၏။
¹² နောက်မှ ဟေရုဒ်မင်းကြီးထံသို့ မပြန်ရမည်အကြောင်းကိုအိပ်မက်တွင် ဗျာဒိတ်တော်ကိုရ၍ မိမိတို့ ပြည်သို့ အခြားသောလမ်းဖြင့်ပြန်သွားကြ၏။

၂:၁–၁၂ အရှေ့တိုင်းပညာရှင်များ ။ယေရှုသည် ဗက်လင်မြို့၌ မွေးဖွားတော်မူသည်။ ဗက်လင်သည် ဣသရေလသမိုင်းတွင် အရေးပါသောမြို့ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏ဘိုးဘေးများနှင့် ဆက်စပ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နောမိနှင့် ရုသတို့ မောဘပြည်၌ ခင်ပွန်းများ သေဆုံးပြီးနောက် ပြန်လာခဲ့သောမြို့ဖြစ်သည် (ရုသ ၁:၁၉၊ ၂၂)။ ရုသသည် ထိုမြို့တွင် ဗောဇနှင့် တွေ့ဆုံလက်ထထပ်ခဲ့ပြီး ဗောဇသည် ဒါဝိဒ်၏ အဘိုးဖြစ်သည် (ရုသ ၂:၄၊ ၄:၁၇)။ ဒါဝိဒ်သည် ဗက်လင်တွင် ကြီးပြင်းခဲ့သည် (၁ ရာ ၁၇:၁၂)။ မြို့တံခါးဝမှ ရေတွင်းမှရေကို သူသတိတရဖြစ်ခဲ့သည် (၂ ရာ ၂၃:၁၅)။ ဗက်လင်သည် မေရှိယပရောဖက်ပြုချက်တွင် ထင်ရှားစွာ ပါဝင်သည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်အရ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို ထိန်းကျောင်းမည့် အုပ်ချုပ်သူ ထွက်ပေါ်လာမည်ဟု ဆိုသည် (မဿဲ ၂:၃–၆၊ မိက္ခာ ၅:၂ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။

2:1–12. The Magi. Jesus was born in Bethlehem, a town that had considerable significance to the history of Israel because of its association with King David and his forebears. It was the town to which Naomi and Ruth returned after their husbands had died in Moab (Ruth 1:19, 22). It was there that Ruth met and married Boaz, the great-grandfather of David (Ruth 2:4; 4:17). David grew up in Bethlehem (1 Sam. 17:12), and he apparently had warm memories of the taste of water drawn from a well at its gate (2 Sam. 23:15). Bethlehem, as the reply of the high priests and scribes of the people indicates, featured in a messianic prophecy announcing that a ruler would come forth to shepherd God’s people (Matt. 2:3–6; Mic. 5:2).

 

အရှေ့တိုင်းပညာရှင်များ (မာဂု) သည် ဗက်လင်မြို့တွင် ယေရှုကို လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်တွင် မြင်ခဲ့သော ကြယ်တော်ကြောင့် မင်းသစ်မွေးဖွားရာနေရာကို ရှာဖွေရင်း ယေရုရှလင်သို့ လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကို အဆင့်အတန်းရှိသူများအဖြစ် ရှုမြင်ကြပြီး ဟေရုဒ်မင်းကြီးနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ရခဲ့သည် (မဿဲ ၂:၁–၃၊ ၇)။ သူတို့ယူဆောင်လာသော လက်ဆောင်များက သူတို့ချမ်းသာကြွယ်ဝကြောင်း ပြသသည်။ “မာဂု” ဟူသော စကားလုံးသည် အဓိပ္ပာယ်မျိုးစုံရှိသည်။ ရှေးခေတ်တွင် ကြယ်ပညာရှင်၊ မှော်ဆရာ၊ ပရောဖက်ပြုသူများပါဝင်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်အဆင့်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ သူတို့သည် အာရေးဗီးယား၊ ဗာဗုလုန်၊ သို့မဟုတ် ပါရှားအထိ ဝေးကွာသည့်နေရာမှ ဖြစ်နိုင်သည်။ မမေ့သင့်သောအချက်မှာ မာဂုများကို တပါးအမျိုးသားများအဖြစ် ရှုမြင်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ဤတပါးအမျိုးသားများကို ကယ်တင်ရှင်မွေးဖွားခြင်းသတင်းကို ကောင်းကင်တွင် အံ့ဖွယ်အလင်းဖြင့် ဖော်ပြတော်မူသည်။ ထိုအလင်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေရင်း ဗာလမ်၏ပရောဖက်ပြုချက်ကို တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်တွင် ယာကုပ်မှ ကြယ်တော်တစ်ပွင့် ထွက်ပေါ်လာမည်၊ ဣသရေလမှ နန်းတော် ထွက်ပေါ်လာမည်ဟု ဆိုသည် (တော ၂၄:၁၇)။ ထိုဖြစ်ရပ်၏အရေးကြီးမှုကို ယုံကြည်၍ မင်းအသစ်ကို ရှာဖွေ၍ ရှိခိုးရန် ရှည်လျားပင်ပန်းသော ခရီးကို ပြုခဲ့ကြသည် (မဿဲ ၂:၁၁)။

It was in Bethlehem that Jesus was visited by the Magi. They had come to Jerusalem seeking the location of the King whose star they had seen in the sky. They apparently were viewed as people of status and were accorded a social standing that would get them an audience with Herod, the king (Matt. 2:1–3, 7). The gifts they brought indicated significant wealth. The term “Magi” has a range of meanings. It was used in the ancient world to describe members of a priestly caste of magicians and astrologers who studied and interpreted the stars and were known for their wisdom. They may have come from Arabia, Babylon, or even as far away as Persia. What should not be overlooked, however, is that the Magi would have been regarded as pagans. Yet God revealed to these pagans the news of the Savior’s birth through the appearance of a mysterious light in the heavens. As they sought to understand its meaning, they appear to have come across the prophecy of Balaam that promised a Star would come out of Jacob and a Scepter would rise out of Israel (Num. 24:17). Convinced of the importance of this event, they underwent the long and arduous journey to not only find the new King but also, when they found Him, worship Him (Matt. 2:11).

 

နိုင်ငံသစ်ကို ရှာဖွေရန် မာဂုတို့၏ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုသည် ဟေရုဒ်နှင့် ယေရုရှလင်ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များ၏ အလွန်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ဟေရုဒ်သည် မာဂုတို့၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြားသိရသောအခါ စိတ်ပျက်သွားသည် (၂:၃)။ သူသည် ယုဒပြည်ထီးနန်းအတွက် တရားဝင်ဆက်ခံသူ ရှိလာမည်ကို ကြောက်သည်။ ရောမမှ ခန့်အပ်ခြင်းသာခံထားသောကြောင့် ထီးနန်းလုမှုကို တစ်သက်လုံး ကြောက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပြိုင်ဘက်များကို အပါအဝင် မိမိသားအချို့ကိုပါ ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ အသက်ကြီးလာသောအခါ ဘုရားသခင်၏ သနားခြင်းကို မတောင်းခံ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းများနှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာများကို အသုံးချ၍ ခရစ်တော်မွေးဖွားရာနေရာကို ကျမ်းစာအရ ရှာဖွေစေသည် (၂:၄)။ ထိုသို့ပြုပြီး ခရစ်တော်ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

The sacrifice the Magi endured to find the newborn King stands in sharp contrast to the attitude of Herod and the indifference of the religious leaders in Jerusalem. When Herod learned the nature of the Magi’s quest, he was troubled (v. 3). He felt threatened that there might be a legitimate heir to the throne of Judea. Since he had no real claim to the throne other than appointment by Rome, he was beset by this fear throughout his entire reign. In an attempt to protect his position, Herod had mercilessly killed any potential rival to his throne, including some of his own sons. Rather than seeking God’s mercy and forgiveness as he neared the end of his life, Herod enlisted the help of the priests and scribes—the teachers of the law—to ascertain where the Scriptures predicted Christ would be born (v. 4) in order that he might kill Him.

 

ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များ၏ တုံ့ပြန်မှုသည် ဟေရုဒ်ထက်ပင် ဆိုးသည်။ ထိုခေတ်က ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအများစုမှာ ဆာဒုကဲများဖြစ်ပြီး ကျမ်းတတ်ဆရာများမှာ ဖာရိရှဲများဖြစ်သည်။ ဟေရုဒ်သည် ကျမ်းစာကို မသိသောကြောင့် ဘာသာရေးစိတ်ဝင်စားမှု အနည်းငယ်သာရှိသော်လည်း ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များသည် ကျမ်းစာသိသော်လည်း စုံစမ်းရန်ပင် စိတ်မဝင်စားကြပေ။ မာဂုတို့သည် ကြယ်တော်လိုက်၍ ယုဒမင်းသစ်ကို ရှာဖွေရန် ရာပေါင်းများစွာ ခရီးထွက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များသည် ယေရုရှလင်မှ ဘက်လင်သို့ ကီလိုမီတာ ၁၆ ခန့်သာ ဝေးကွာသော်လည်း သွားရောက်စုံစမ်းရန် စိတ်အားထက်သန်ခြင်း မရှိကြပေ။

The response of the religious leaders to the news of the Magi was even worse than that of Herod. The top echelon of the priesthood during that era was comprised mostly of Sadducees, while the scribes of the people would have mainly been Pharisees. While Herod had little genuine religious interest, evident by his lack of knowledge of the Scriptures, the spiritual leaders of the people displayed no interest in even investigating the situation for themselves. While the Magi were willing to travel hundreds of miles following a star with the hope of finding the promised newborn King of Judah, these religious leaders, even with the greater knowledge of the Scriptures to guide them, were not willing to travel the roughly ten miles (16 km) from Jerusalem to Bethlehem.

 

မာဂုတို့သည် ယေရှုရှင်မြို့မှ ထွက်သွားပြီးနောက်၊ သူတို့မြင်ခဲ့သော ကြယ်သည် ထပ်မံပေါ်ထွန်းလာပြီး သူငယ်ယေရှုရှိရာ နေရာသို့ လမ်းပြခဲ့သည်။ လုကာခရစ်ဝင်ကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း သိုးထိန်းများသည် ယေရှုမွေးဖွားချိန်တွင် တည်းခိုရာ ဂူတွင်းထဲ၌ ကျီးတိုက်ထဲ၌ တွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း၊ မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်းတွင် မာဂုတို့သည် အချိန်အတော်ကြာမှ ရောက်ရှိလာပြီး ယေရှုကို အိမ်တစ်အိမ်ထဲတွင် တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ယောသပ်သည် လက်သမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ လက်သမားဆိုသည်မှာ သစ်သားဖြင့်သာ အလုပ်လုပ်ရသည်ဟု ကန့်သတ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အဆောက်အဦးဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းအားလုံးကို ဆိုလိုသည်။ ဟေရုဒ်သည် အသက်နှစ်နှစ်နှင့်အောက် ကလေးအားလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့ခြင်း (အပိုဒ် ၁၆) က ယေရှုမွေးဖွားပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီဟု ညွှန်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် ယောသပ်သည် ဗက်လင်မြို့၌ နေထိုင်စဉ်အတွင်း သူတို့မိသားစုအတွက် အိမ်တစ်အိမ်ကို သူကိုယ်တိုင် ဆောက်ပေးခဲ့သည် သို့မဟုတ် နေထိုင်ရန် အိမ်တစ်အိမ်ကို ရှာဖွေပေးခဲ့သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ မာဂုတို့သည် ထိုအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သူငယ်ယေရှုကို ရှိခိုးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

After the Magi left Jerusalem, the star they had seen arose again and led them to the place where the child Jesus was. Unlike the shepherds who found Jesus in a manger in a stable cave at the time of His birth (as described in Luke’s Gospel), the Magi, in Matthew’s Gospel, apparently arriving some time later, found Jesus in a house. Joseph was a carpenter, which actually refers to general construction work and does not limit him to working only with wood. The fact that Herod killed all the children two years old and younger (v. 16) suggests some time had passed since Jesus was born. Thus, it is likely that Joseph either built a house for them to live in during their time in Bethlehem or found a residence where they could stay, and it was into this home that the Magi came to worship the child Jesus.

 

မာဂုတို့သည် ယေရှုထံ လက်ဆောင်သုံးမျိုးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုလက်ဆောင်များမှာ ရွှေ၊ နံ့သာမျိုး၊ မုရန်တို့ဖြစ်သည်။ ထိုပစ္စည်းများသည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော ကုန်ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။ ရွှေသည် ထိုခေတ်ကာလ၌လည်းကောင်း၊ ယခုခေတ်ကာလ၌လည်းကောင်း အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။ နံ့သာမျိုးသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ပရိသာတ်တိုက်၌ သုံးရန် သတ်မှတ်ထားသော နံ့သာမျိုးတစ်မျိုးဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၀:၃၄-၃၆)။ မီးရှို့ရန် ဂျုံလှူဖွယ်များတွင်လည်း ထည့်သွင်းအသုံးပြုခဲ့သည် (ဝတ်ပြုရာ ၂:၁-၂၊ ၁၅-၁၆၊ ၂၄:၇)။ နံ့သာမျိုးသည် Boswellia sacra သစ်ပင်မှ ထွက်ရှိသော အစေးတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အလွန်တန်ဖိုးကြီးသည်။ ရှေးကမ္ဘာ့ ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများတွင် ဝယ်ယူရောင်းချခဲ့ကြသည် (ကျမ်းချက် ဗျာဒိတ် ၁၈:၁၃)။ မုရန်သည်လည်း နံ့သာမျိုးနှင့်အတူ Burseraceae မျိုးရင်းထဲမှ Commiphora myrrha သစ်ပင်မှ ထွက်ရှိသော အစေးတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး သစ်ပင်ဒဏ်ရာများမှ စီးထွက်လာကာ ကော်ဖြစ်သွားသည်။ ထိုသစ်ပင်မျိုးသည် အာရပ်ကျွန်းဆွယ်၊ ယီမင်၊ ဆိုမာလီ၊ အီရီထရီးယား၊ အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံများတွင် ပေါက်ရောက်သည်။ ရှေးခေတ်၌ မုရန်ကို ရေမွှေးအဖြစ်၊ နံ့သာမျိုးထည့်သွင်းရာတွင်၊ ဆေးဝါးအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ဓမ္မဟောင်းခေတ်၌ တန်ဆာဆီထဲတွင် ထည့်သွင်းအသုံးပြုခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၀:၂၃) နှင့် အဝတ်အစားများကို နံ့သာပေးရန်လည်း သုံးခဲ့သည် (ဆာလံ ၄၅:၈)။ မာဂု တို့ပေးသော လက်ဆောင်များသည် စစ်မှန်သော စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ကိုယ်စားပြုပြီး ဟေရုဒ်မင်းကြီး၏ လက်မှ ကလေးယေရှုကို ကယ်တင်ရန် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ထွက်ပြေးရချိန်တွင် မိသားငယ်လေးအတွက် အလွန်အကျိုးရှိခဲ့သည် (မဿဲ ၂:၁၂-၁၅)။

The Magi brought three gifts to Jesus: gold, frankincense, and myrrh. These were very valuable commodities. Gold was greatly valued then, as it is now. Frankincense is one of the ingredients that were specified as incense for use in the OT sanctuary (e.g., Ex. 30:34–36). It was added to some of the offerings of grain that were to be burned (Lev. 2:1–2, 15–16; 24:7). Frankincense itself is a resin from the Boswellia sacra tree and was considered very valuable. It was bought and sold across the trade routes of the ancient world (cf. Rev. 18:13). Like frankincense, myrrh (also from the Burseraceae family of trees) is a resin that leaks from wounds in the Commiphora myrrha tree and then forms a gum. These trees grow across the Arabian Peninsula, and in Yemen, Somalia, Eritrea, and Ethiopia. Myrrh was used in the ancient world as perfume, a component of incense, and medicine. In OT times it was used in the anointing oil (Ex. 30:23) and in making garments smell good (Ps. 45:8). The gifts given by the Magi represented real wealth and no doubt proved very helpful when the young family fled to Egypt to save the baby Jesus from extermination by Herod the Great (Matt. 2:12–15).

 ¹³ ထိုသူတို့ သွားကြသည်နောက်၊ ယောသပ်သည်အိပ်မက်ကိုမြင်သည်မှာ၊ ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင် တမန်သည်ထင်ရှား၍၊ သင်ထလော့။ မယ်တော်နှင့် သူငယ်တော်ကိုဆောင်ယူပြီးလျှင်၊ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ပြေး၍၊ တဖန် ငါပြောဆိုသည်တိုင်အောင် ထိုပြည်၌နေလော့။ ဟေရုဒ်မင်းကြီးသည် သူငယ်တော်ကို သတ်အံ့သောငှာ ရှာလိမ့်မည်ဟုဆိုလေ၏။

¹⁴ ထိုအခါ ယောသပ်သည် ထ၍ မယ်တော်နှင့်သူငယ်တော်ကို ညဉ့်အချိန်၌ ဆောင်ယူပြီးလျှင် အဲဂုတ္တု ပြည်သို့ ထွက်သွား၍၊
¹⁵ ဟေရုဒ်မင်းကြီး အနိစ္စရောက်သည်တိုင်အောင် ထိုပြည်၌နေလေ၏။ ဤအကြောင်းအရာကား၊ ငါ့သား ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှငါခေါ်ခဲ့ပြီဟု ထာဝရဘုရားသည် ပရောဖက်ဖြင့်ထားတော်မူသောဗျာဒိတ်တော် ပြည့်စုံမည် အကြောင်းတည်း။
¹⁶ ထိုအခါ ဟေရုဒ်မင်းကြီးသည် မာဂုပညာရှိတို့ လှည့်ဖြားသည်ကိုသိလျှင်၊ ပြင်းစွာအမျက်ထွက်၍ လူကို စေလွှတ်သဖြင့်၊ မာဂုပညာရှိတို့၌ စေ့စေ့မေးမြန်းပြီးသော ကြယ်၏အချိန်ကာလကိုထောက်၍၊ ဗက်လင်မြို့မှ စသော ကျေးလက်ရှိသမျှတို့၌ နှစ်နှစ်အရွယ်မှစ၍ ထိုအရွယ်အောက်ယုတ်သော သူငယ်ယောက်ျားအပေါင်း တို့ကို သတ်စေ၏။
¹⁷ ပရောဖက်ယေရမိဟောဘူးသည်ကား၊
¹⁸ ရာမအရပ်၌ သည်းစွာသောညည်းတွားငိုကြွေး၊ မြည်တမ်းခြင်းအသံကိုကြားရ၍၊ ရာခေလသည် မိမိ သားတို့ မရှိသောကြောင့်ငို၍ စိတ်မပြေနိုင်ဟူသောစကားသည် ထိုအခါ၌အမှန်ကျသတည်း။
¹⁹ ဟေရုဒ်မင်းကြီး အနိစ္စရောက်သည်နောက်၊ ယောသပ်သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ အိပ်မက်ကိုမြင်ပြန်သည် မှာ၊ ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည်ထင်ရှား၍၊
²⁰ သင်ထလော့။ မယ်တော်နှင့် သူငယ်တော်ကိုဆောင်ယူပြီးလျှင် ဣသရေလတိုင်းသို့သွားလော့။ သူငယ် တော်ကိုသတ်အံ့သောငှါ ရှာသောသူတို့သည် သေကြပြီဟုဆိုလေ၏။
²¹ ထိုအခါ ယောသပ်သည် ထ၍ မယ်တော်နှင့်သူငယ်တော်ကို ဆောင်ယူပြီးလျှင် ဣသရေလတိုင်းသို့ သွား၍ ရောက်သည်ရှိသော်၊
²² ဟေရုဒ်မင်းကြီး၏ အရာ၌ သားတော်အာခေလသည် ယုဒပြည်တွင်မင်းပြုကြောင်းကို ကြားရလျှင်၊ ထိုပြည်သို့ မသွားဝံ့၍ အိပ်မက်၌ ဗျာဒိတ်တော်ကိုရပြန်ပြီးမှ ဂါလိလဲပြည်သို့သွား၍၊
²³ ခရစ်တော်ကို နာဇရက်လူဟုခေါ်ဝေါ်ကြလတံ့ဟူသော ပရောဖက်တို့၏ နှုတ်ထွက်နှင့်အညီ၊ နာဇရက် အမည်ရှိသောမြို့သို့ရောက်၍ အမြဲနေလေ၏။

၂:၁၃-၂၃။ ယေရှု၏မိသားစု အဲဂုတ္တုသို့ ထွက်ပြေးခြင်းနှင့် ဂါလိလဲပြည်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း။ ဟေရုဒ်သည် မာဂုတို့ကို လျှို့ဝှက်စွာ ကလေး၏နေရာကို သတင်းပို့ရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်က မာဂုတို့အား အိပ်မက်၌ သတိပေးတော်မူသဖြင့် ဟေရုဒ်အား မပြောဘဲ ယေရုရှလင်မြို့ကို မဖြတ်သန်းသော အခြားလမ်းမှ အိမ်ပြန်ကြရန် ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့သည် (မဿဲ ၂:၇၊ ၁၂)။ ယောသပ်သည်လည်း အိပ်မက်၌ သတိပေးခြင်းခံရပြီး မာရိနှင့် ကလေးငယ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အလျင်အမြန် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ဂျူးလူဦးရေ တစ်သန်းနီးပါးရှိသော ဂျူးအသိုင်းအဝိုင်းနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ကြသည်။ ထိုဂျူးများသည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ အချိန်ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယောသပ်သည် အဲဂုတ္တုတွင် နေထိုင်ရန် အိမ်ရှာဖွေရာတွင် သိကျွမ်းသူများရှိခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ယောသပ်သည် လက်သမားအလုပ်ကို လုပ်ကိုင်သူဖြစ်သဖြင့် (မဿဲ ၁၃:၅၅၊ မာကု ၆:၃ နှိုင်းယှဉ်) အဲဂုတ္တုတွင် အလုပ်အကိုင်ကို လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်ခဲ့သည်။ ယာကုပ်နှင့် သူ၏မိသားစုသည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ခိုလှုံခဲ့သည့်နည်းတူ ယေရှုနှင့် သူ၏မိသားစုသည်လည်း ယာယီခိုလှုံခဲ့ကြသည်။ မဿဲသည် ဤခရီးကို ထွက်မြောက်ရာဇာတ်လမ်း၏ ထပ်မံဖြစ်ပွားခြင်းအဖြစ် မြင်သည်။ ယေရှုသည် ဣသရေလလူမျိုး၏ အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်ဖြတ်သန်းနေခြင်းဖြစ်သည် (မဿဲ ၂:၁၅)။

2:13–23. Family of Jesus Flees to Egypt and Then Returns to Galilee. While Herod had secretly arranged with the Magi that they would inform him of the child’s location, God intervened to spoil Herod’s sinister plans by warning the Magi in a dream not to let Herod know and to return home via a different way that did not take them through Jerusalem (Matt. 2:7, 12). Joseph, also being warned in a dream, took Mary and the baby and fled in haste to Egypt. There they joined a sizable population of nearly a million Jews living in Egypt. This population had been in Egypt for some time. Thus, it is reasonable to suppose that Joseph may have known someone with whom they could stay in Egypt. Joseph, and later Jesus, was a carpenter by trade (Matt. 13:55; cf. Mark 6:3), so he would have found a ready source of employment in Egypt. In the same way that Jacob and his family found refuge in Egypt, so Jesus and his family also temporarily resided in Egypt. Matthew sees in this journey a reenactment of the Exodus story. Jesus was reliving the experiences of Israel (Matt. 2:15).

 

ဟေရုဒ်သည် မာဂုတို့က လှည့်စားခဲ့သည်ကို သိရှိလာသောအခါ အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ ဗက်လင်မြို့နှင့် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ ယောကျ်ားကလေးငယ်အားလုံးကို သတ်ပစ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည် (အပိုဒ် ၁၆)။ မာဂုတို့အား ကြယ်ပေါ်လာချိန်ကို မေးမြန်းခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအချက်အလက်အရ အသက်နှစ်နှစ်အောက် ကလေးအားလုံးကို သတ်ပစ်လျှင် သူ၏ပြိုင်ဘက်ကို ဖယ်ရှားနိုင်မည်ဟု တွက်ချက်ခဲ့သည် (အပိုဒ် ၁၆)။ ဤဆိုးရွားလှသော လုပ်ရပ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့သဖြင့် မိဘများ ဝမ်းနည်းကြေကွဲရသည်။ မဿဲသည် ဤဆိုးရွားသော ဖြစ်ရပ်ကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဣသရေလလူမျိုး၏ အတွေ့အကြုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်တွေ့မြင်သည် (မဿဲ ၂:၁၇-၁၈၊ ယေရမိ ၃၁:၁၅ နှိုင်းယှဉ်)။ ယေရမိကျမ်း၏ ဤကျမ်းချက်ကို ကိုးကားရာတွင် မဿဲသည် ဗာဗုလုန်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံရချိန် ရာခေလ်ခံစားခဲ့ရသော ဝမ်းနည်းခြင်းကိုသာမက ယေရမိ ၃၁:၁၆ တွင် ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော ကလေးများ အိမ်ပြန်ရောက်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကိုပါ ရည်ညွှန်းထားသည်။ ထိုနည်းတူ ဗက်လင်မြို့၏ မိခင်များသည်လည်း ယေရှုမယ်ရှိယ၏ ကိုယ်တိုင်စွန့်ကြဲသေဆုံးခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအားဖြင့် ပြည့်စုံလာမည့် မျှော်လင့်ချက်၌ နှစ်သိမ့်ခြင်းကို ရရှိနိုင်သည် (မဿဲ ၂၆:၂၇-၂၈)။

Once Herod recognized that a trick had been played on him, he adopted an extraordinarily ruthless expedient of slaughtering all the male infants in Bethlehem and in all its districts (v. 16). He had asked the Magi concerning the timing of the appearance of the sign. Based on this information, he calculated that if he killed every male child under the age of two, he would then have successfully eliminated his potential rival (v. 16). This terrible deed was carried out, much to the anguish of the parents. Matthew sees in this tragic event another similarity to the experience of Israel in the OT (Matt. 2:17–18; cf. Jer. 31:15). In citing this passage from Jeremiah, Matthew appears to be drawing not only on the sorrow that Rachel experienced during the Babylonian captivity of the children of Israel but also on the hope with which she was comforted in Jeremiah 31:16 with God’s promise that in the future the children of Israel would return home. In a similar manner, the mothers of Bethlehem could also find comfort in the hope that would be realized through the sacrificial death and resurrection of Jesus the Messiah (Matt. 26:27–28).

 

အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ယောသပ်သည် အိပ်မက်တစ်ခုထပ်မံရရှိခဲ့သည်။ ယခုအိပ်မက်က သူတို့မွေးရပ်မြေသို့ ပြန်သွားရန် ဘေးကင်းပြီဖြစ်ကြောင်း အသိပေးခဲ့သည်။ ဟေရုဒ်မင်းကြီးသေဆုံးသွားပြီး သူ၏နိုင်ငံတော်ကို သားသုံးဦးကြားခွဲဝေအုပ်ချုပ်ခဲ့ကြသည်။ ယောသပ်သည် ယုဒပြည်သို့ မပြန်ရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ အာခေလကို ထိုဒေသတွင် ခန့်အပ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အာခဲလတ်သည် အာဏာရလျှင်ရခါစ ဘုရားကျောင်းဧရိယာထဲသို့ စစ်သည်များစေလွှတ်ကာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းခဲ့ရာ လူပေါင်း သုံးထောင်ခန့် သေဆုံးခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ခန့်အပ်ခြင်းကို အတည်ပြုခဲ့သည်။ သို့သော် အာခေလ၏ အုပ်ချုပ်မှုသည် တိုတောင်းခဲ့သည်။ အာခေလသည် အုပ်ချုပ်ရေးတွင် မသင့်လျော်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာပေါ်လွင်လာခဲ့ပြီး ရောမတို့ကလည်း ထိုအချက်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ဆယ်နှစ်အကြာတွင် ယုဒပြည်ကို ရောမအုပ်ချုပ်ရေးမင်းများ၏ တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ထားရှိခဲ့သည်။ ထိုအုပ်ချုပ်ရေးမင်းများတွင် ယေရှုအမှုစစ်ဆေးခံရပြီး အသေသတ်ခံရချိန်က အုပ်ချုပ်ရေးမင်း ပိလတ်လည်း ပါဝင်သည်။ ထိုအချိန်သည် ယေရှုသေဆုံးခြင်းမှ နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်နီးပါးအကြာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယုဒပြည်သို့ မပြန်ဘဲ ယောသပ်နှင့် မာရိတို့သည် ဂါလိလဲဒေသ၌ နာဇရက်ဟုခေါ်သော ရွာငယ်လေးတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနာဇရက်ရွာသည် ယောသပ်နှင့် လက်ထပ်မပြုမီ မာရိနေထိုင်ခဲ့ရာ ရွာဖြစ်သည် (လု ၁:၂၆-၂၇)။ ထို့ကြောင့် နာဇရက်သည် မာရိ၏ မွေးရပ်မြေဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

After some time had passed, Joseph received another dream, this time informing him that it was safe to return to his homeland. Herod the Great had died, and his kingdom was divided among three of his sons. Joseph decided not to return to Judea, since Archelaus had been appointed there. Soon after coming to power, Archelaus had suppressed a potential revolt by sending soldiers into the temple area, resulting in around three thousand deaths. Despite this, he was confirmed in his appointment, but his reign was short-lived. Archelaus proved to be a bad choice for ruler, and this was recognized by the Romans. After ten years, Judea was placed for many years under the direct control of Roman governors, including Pilate, the governor at the time of Jesus’s trial and death nearly thirty years later. So instead of returning to Judea, Joseph and Mary settled in a small village in Galilee called Nazareth, the village where Mary had been living before her marriage to Joseph (Luke 1:26–27). It was therefore likely that Nazareth was Mary’s hometown.