Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်းကြီး - ၉ မဿဲ

အခါ ကိုယ်တော်သည် လှေစီး၍ ကူးပြန်သဖြင့်၊ မိမိမြို့သို့ ရောက်တော်မူ၏။
² လက်ခြေသေ၍ အိပ်ရာပေါ်မှာ တုံးလုံးနေသော သူတယောက်ကို အထံတော်သို့ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ယေရှုသည် ထိုသူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကိုမြင်လျှင် လက်ခြေသေသောသူအား၊ ငါ့သားမစိုးရိမ်နှင့်။ သင်၏အပြစ် ကို လွတ်စေပြီဟု မိန့်တော်မူ၏။
³ ကျမ်းပြုဆရာအချို့တို့က၊ ဤသူသည် ဘုရားကိုလွန်ကျူး၍ ပြောသည်ဟု ထင်ကြ၏။
⁴ ယေရှုသည် ထိုသူတို့၏စိတ်ကို သိမြင်တော်မူလျှင်၊ သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့်ငြူစူသောစိတ် ရှိကြသနည်း။
⁵ အဘယ်စကားကိုသာ၍ ပြောလွယ်သနည်း။ သင်၏အပြစ်ကို လွတ်စေပြီဟု ပြောလွယ်သလော။ သင်ထ၍ လှမ်းသွားလော့ဟု ပြောလွယ်သလော။
⁶ လူသားသည် မြေကြီးပေါ်မှာ အပြစ်လွှတ်ပိုင်သည်ကို သင်တို့သိစေခြင်းငှါ ထလော့။ ကိုယ်အိပ်ရာကို ဆောင်၍ ကိုယ်အိမ်သို့ သွားလော့ဟု လက်ခြေသေသောသူအား မိန့်တော်မူ၏။
⁷ ထိုသူသည်လည်း ထ၍ မိမိအိမ်သို့ သွားလေ၏။
⁸ လူအစုအဝေးတို့သည်မြင်လျှင် အံ့ဩခြင်းရှိ၍၊ လူတို့အား ဤသို့သောအခွင့်ကို အပ်ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်တော်ကိုချီးမွမ်းကြ၏။

၉:၁–၈။ လေဖြတ်နာသူကို ပျောက်ကင်းစေခြင်း။ မဿဲ ၉:၁ တွင် မဿဲသည် ဒုတိယအုပ်စုဖြစ်သော အံ့ဖွယ်ဇာတ်လမ်းသုံးခုအနက် တတိယအကြိမ် ပျောက်ကင်းစေခြင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤအံ့ဖွယ်အမှုသည် ယေရှုသည် မိမိမွေးရပ်မြို့သို့ ပြန်ရောက်ပြီးမကြာမီ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားနေရာများမှ သိရှိရသည်မှာ ယေရှုသည် ထိုအချိန်က အမှုတော်ဆောင်ရွက်နေစဉ် ကပေရနောင်မြို့ကို မိမိမွေးရပ်မြို့အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည် (ဥပမာ၊ မဿဲ ၄:၁၂–၁၃)။ ရောက်ရှိပြီးမကြာမီ လူအချို့သည် လေဖြတ်နာသူတစ်ဦးကို ယေရှုထံ ဆောင်ယူလာကြသည်။ အခြားညီအစ်ကိုခရစ်ဝင်ကျမ်းများမှ ဤပျောက်ကင်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ထပ်မံစိတ်ဝင်စားဖွယ် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သိရှိရသည်။ ဥပမာ၊ မာကု ၂:၁–၁၂ နှင့် လုကာ ၅:၁၇–၂၆ တို့တွင် လူအများက ယေရှုကို ဝိုင်းရံထားသဖြင့် ထိုလူများသည် ယေရှုထံ မရောက်နိုင်ဖြစ်နေရာ အပေါ်ထပ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ တက်ပြီး ခေါင်မိုးကို တူးဖောက်၍ ယေရှုထံ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ လုကာကျမ်းတွင်လည်း ထိုအချိန်၌ ယေရှုသည် ဂလိလဲ၊ ယုဒပြည်နှင့် ယေရှုရှလင်မြို့မှ လာရောက်သော ဖာရိရှဲများနှင့် ကျမ်းတတ်ပညာရှင်များ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့နှင့် တွေ့ဆုံနေသည်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဤအသေးစိတ်အချက်များကို မဿဲလည်း သိရှိခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း ဇာတ်လမ်း၏ အဓိကအချက်များကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။

9:1–8. The Healing of a Paralytic. Matthew 9:1 introduces the third healing of the second trio of miraculous stories that Matthew gathered together. This miracle took place soon after Jesus returned to His hometown. We know from elsewhere that Jesus’s hometown was Capernaum during this period of His ministry (e.g., Matt. 4:12–13). Soon after His arrival, some men brought Him a paralytic. From the other Synoptic Gospels, we know some additional interesting details about this healing. For example, from Mark 2:1–12 and Luke 5:17–26, we know that these men were unable to gain access to Jesus because of the crowds around Him, so they went up on the roof above Him and gained access to Him by digging through the roof. Luke also records that at the time Jesus was meeting with a delegation of Pharisees and scribes who had come from across Galilee, Judea, and Jerusalem to talk with Him. These details must have been known to Matthew, but he omits them to concentrate on the essential parts of this story.

 

ယေရှုက ထိုလူအား “သင်၏အပြစ်များကို လွှတ်ပြီးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူသည် (မဿဲ ၉:၂)။ ဤစကားသည် အခြားခရစ်ဝင်ကျမ်းများတွင် ယေရှုသည် ပျောက်ကင်းစေသော မည်သူ့ကိုမျှ မပြောခဲ့သည့် စကားဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ ယောဟန် ၉:၁–၃ တွင် တပည့်တော်များ၏ မျက်ကန်းခြင်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အပြစ်ကြောင့်ဟု ယူဆသည့်အတွက် ယေရှုက ငြင်းပယ်တော်မူခဲ့သည်။ ရောဂါသည် တစ်ခါတစ်ရံ မတော်တဆမှုနှင့် တူသည်။ ယာဉ်မောင်းသူမည်မျှ သတိထားစွာ မောင်းနှင်သည်ဖြစ်စေ မတော်တဆမှု ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ အရက်သောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အရမ်းမောင်းခြင်းရှိလျှင် ပိုမိုဖြစ်ပွားတတ်သော်လည်း အရက်မသောက်ဘဲ အမြန်နှုန်းကန့်သတ်ချက်အတိုင်း မောင်းသူများတွင်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ မတော်တဆမှု ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။ ကျန်းမာရေးအလေ့အကျင့်မကောင်းသူများသည် ကျန်းမာရေးချို့တဲ့ပြီး သက်တမ်းတိုတောင်းတတ်သော်လည်း ကျန်းမာစွာ နေထိုင်သူများတွင်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ ဖျားနာတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် ရောဂါနှင့် အပြစ်ကို များသောအားဖြင့် ဆက်စပ်မပြောဆိုတတ်ပေ။ သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံ ရောဂါသည် လူတစ်ဦး၏ ဘဝတွင် မှားယွင်းမှုတစ်ခုခုကြောင့် တိုက်ရိုက်ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ ဥပမာ အစားအသောက်မမှန်ကန်ခြင်း၊ အရက်သောက်ခြင်း၊ ဆေးလိပ်သောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားအန္တရာယ်ရှိသော အပြုအမူများကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ နှလုံးသားကို ကိုက်ခဲစေသော အပြစ်ရှိခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

Jesus said to the man, “Your sins are forgiven” (Matt. 9:2)—words that no other Gospel account records Him saying to any other person whom He healed. Indeed, in John 9:1–3 Jesus denied His disciples’ suggestion that one person’s blindness was a result of someone’s sin. Disease is sometimes like an accident. No matter how careful a driver is, an accident may occur. It will occur more often if the driver is under the influence of alcohol or speeding, but even those who don’t drink and who stay within the speed limits occasionally have accidents. Those who have poor health habits are more likely to have poor health and a shorter life, but sometimes those who live a healthy life also get ill. Thus, Jesus did not usually link sin with disease. But sometimes a disease can be directly attributed to something wrong in a person’s life—be it poor diet, alcohol consumption, smoking, or engaging in other risky behaviors. It might even be brought on by some guilt that has been gnawing at a person’s conscience.

 

လေဖြတ်သူ၏ ကိစ္စတွင် သူ၏အတိတ်တွင် လက်ရှိအခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော တစ်စုံတစ်ခုရှိခဲ့ပြီး ထိုအတိတ်သည် သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် ထိုလူကို ပထမဦးစွာ ပျောက်ကင်းစေခြင်းမပြုဘဲ အပြစ်များကို လွှတ်ပြီးကြောင်း စိတ်အေးချမ်းစေတော်မူခဲ့သည်။ ရှိနေသော ကျမ်းတတ်ပညာရှင်အချို့က ယေရှုကို ဘုရားသခင်ကို စော်ကားသည်ဟု စွပ်စွဲကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အပြစ်ကို လွှတ်နိုင်သူသည် ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာဖြစ်သည် (လုကာ ၅:၂၁ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ယေရှုသည် မိမိသည် လူသားတစ်ပါးဖြစ်၍ လောက၌ အပြစ်လွှတ်ခွင့်အာဏာရှိကြောင်း နားထောင်သူများ သိရှိစေလိုတော်မူ၍ ထိုလူကို ပျောက်ကင်းစေတော်မူ၍ ထိုအချက်ကို ပြသတော်မူခဲ့သည်။

In the case of the paralytic, there must have been something in his past that had contributed to his current condition, and this past must have been troubling him. Therefore, the first thing Jesus did was not to heal the man but to assure him his sins were forgiven. Some of the scribes who were present accused Jesus of blasphemy. After all, only God can forgive sins (cf. Luke 5:21). Jesus wanted His listeners to know that He, the Son of Man, had the authority on earth to forgive sins, so He healed the man to illustrate this point.

⁹ ယေရှုသည် ထိုအရပ်မှ ကြွတော်မူလျှင်၊ မဿဲအမည်ရှိသော သူတယောက်သည် အခွန်ခံရာတဲ၌ ထိုင် နေသည်ကို မြင်သော်၊ ငါ့နောက်သို့လိုက်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူသည်လည်း ထ၍ နောက်တော်သို့ လိုက်လေ၏။
¹⁰ ထိုနောက်မှ အိမ်တွင် စားပွဲ၌ လျောင်းတော်မူစဉ်၊ အခွန်ခံသောသူများနှင့် ဆိုးသောသူများတို့သည် လာ၍ ကိုယ်တော်မှစသော တပည့်တော်တို့နှင့်တကွ စားပွဲ၌လျောင်းကြ၏။
¹¹ ဖာရိရှဲတို့သည် မြင်လျှင် တပည့်တော်တို့အား၊ သင်တို့ဆရာသည် အခွန်ခံသောသူ၊ ဆိုးသောသူတို့နှင့် အတူ အဘယ်ကြောင့် စားသနည်းဟုဆိုကြ၏။
¹² ယေရှုသည် ကြားတော်မူလျှင်၊ ကျန်းမာသောသူတို့သည် ဆေးသမားကို အလိုမရှိကြ။ နာသောသူတို့ သာလျှင် အလိုရှိကြ၏။

¹³ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအကျင့်ထက် သနားခြင်း ကရုဏာအကျင့်ကို ငါနှစ်သက်၏ဟူသော ကျမ်းစကားကို နားလည်ခြင်းငှါ သင်တို့သွား၍ သင်ကြလော့။ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့ကို နောင်တသို့ ခေါ်ခြင်းငှါ၊ ငါလာသည် မဟုတ်။ ဆိုးသောသူတို့ကို ခေါ်ခြင်းငှါ၊ ငါလာသတည်းဟု မိန့်တော်မူ၏။ 

၉:၉–၁၃။ အခွန်ခံများနှင့် အပြစ်ရှိသူများကို ခေါ်တော်မူခြင်း။ မဿဲသည် တပည့်ဖြစ်ခြင်းအကြောင်း ဘောင်တစ်ခု၏ နောက်တစ်ဝက်ကို ထည့်သွင်းထားသည် (မဿဲ ၈:၁၈–၂၂ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ဤဇာတ်လမ်းတွင် တပည့်ဖြစ်ခြင်းသည် အလုပ်အကိုင် သို့မဟုတ် လူမှုအဆင့်အတန်းမချင်း လူတိုင်းကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ မဿဲ ၈–၉ သည် အများအားဖြင့် ယေရှု၏ ပျောက်ကင်းစေခြင်းအမှုများကို ဖော်ပြထားသော်လည်း အခွန်ခံမဿဲကို ခေါ်တော်မူခြင်းနှင့် အစာရှောင်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော မေးခွန်းကို ထည့်သွင်းပြီး နောက်ထပ် ပျောက်ကင်းစေခြင်း သုံးခုကို ဆက်လက်ဖော်ပြထားသည်။ ယေရှုသည် အခွန်ခံရုံတွင် ထိုင်နေသော လူတစ်ဦးကို တွေ့တော်မူပြီး သူ့ကို လိုက်လို့ဟု မိန့်တော်မူသည်။ အံ့ဖွယ်ရာမှာ ထိုအခွန်ခံသမားသည် ချက်ချင်းလိုက်လံခဲ့သည်။ သူသည် မပြီးဆုံးသေးသော အလုပ်ကို စွန့်ပစ်ပြီး ယေရှုနောက်သို့ လိုက်ခဲ့သည်။ မဿဲက ဤအခွန်ခံကို “မဿဲ” ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း မာကု ၂:၁၄ နှင့် လုကာ ၅:၂၇ တို့တွင် “လေဝိ” ဟု ခေါ်ဆိုထားသည်။ မဿဲနှင့် လေဝိသည် တူညီသောလူတစ်ဦးပင်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။ ကျမ်းစာအသစ်တွင် အခြားသူများလည်း နာမည်နှစ်ခုရှိခဲ့ကြသည် (ဥပမာ၊ ပေတရု/ကေဖာ၊ ပေါလု/ရှောလု)။ ထို့ကြောင့် မဿဲ/လေဝိလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

9:9–13. The Calling of Tax Collectors and Sinners. Matthew inserts the second half of his discipleship frame (cf. 8:18–22) he has placed interspersed with his trio of miracles stories. In this account, he emphasizes that discipleship is an invitation that is extended to all people, regardless of their occupation or status in life. Even though Matthew 8–9 largely consists of descriptions of Jesus’s healing activities, it includes the calling of the tax collector, Matthew, and the question about fasting before returning to three further accounts of healing. Jesus found a man sitting at a tax collection booth and told him to follow Him. Remarkably, the tax collecting agent immediately did just that—he abandoned his unfinished business and followed Jesus. Matthew refers to this tax agent as “Matthew,” while he is called “Levi” in Mark 2:14 and Luke 5:27. That Matthew and Levi are two names for the same individual is clear. Others in the NT were known by more than one name (e.g., Peter/Cephas; Paul/Saul); so apparently was Matthew/Levi.

 

ဤခရစ်ဝင်ကျမ်း၏ အစောဆုံး လက်ရေးစာမူများကို “မဿဲအတိုင်း” ဟု ခေါင်းစဉ်တပ်ထားပြီး အခွန်ခံမဿဲသည် တပည့်ဆယ့်နှစ်ပါးအနက် တစ်ပါးအဖြစ် စာရင်းသွင်းထားသည် (မဿဲ ၁၀:၃)။ ထို့ကြောင့် ဤခရစ်ဝင်ကျမ်း၏ အရေးအသားသမားသည် ယေရှု၏ ခေါ်တော်မူခြင်းကို ထူးခြားစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သော ထိုအခွန်ခံမှတစ်ပါးမဟုတ်ဟု ယေဘုယျယူဆကြသည်။ အခွန်ခံအဖြစ် သူသည် စာဖတ်ခြင်း၊ စာရေးခြင်းနှင့် စာရင်းအင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်ခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ စာရေးတတ်ကျွမ်းမှုသည် ခရစ်ဝင်ကျမ်းကို ရေးသားရာတွင် အလွန်အထောက်အကူ ဖြစ်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

The earliest manuscripts of this Gospel are labeled “According to Matthew,” and as Matthew the tax collector is listed as one of the twelve disciples (Matt. 10:3), it is generally assumed that the author of the Gospel was none other than the tax agent who answered the call of Jesus in such a dramatic manner. As a tax collector he would have needed to have mastered reading, writing, and accounting practices. His writing skills would have been very helpful in composing the Gospel.

 

ယေရှုကို လိုက်လံရန် ခေါ်တော်မူခြင်းကို နာခံပြီးနောက် မဿဲသည် မိမိသူငယ်ချင်းများကို စုဝေးစေပြီး ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်ပွဲ ပြုလုပ်ခဲ့သည် (လုကာ ၅:၂၉ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ထိုစားပွဲတွင် အခွန်ခံများနှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် ဂုဏ်သရေမရှိဟု ယူဆခံရသူများ အများအပြား ပါဝင်ခဲ့သဖြင့် ဖာရိရှဲများက ယေရှု၏ တပည့်တော်များကို အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ပြုသည်ဟု မေးမြန်းကြသည်။ ယေရှုက အပြစ်ရှိသူများသည် သူ၏သတင်းစကားကို အလိုအပ်ဆုံးဖြစ်သဖြင့် သူတို့နှင့် အချိန်ကုန်ဆုံးရန် ရွေးချယ်တော်မူသည်ဟု ဥပမာတစ်ခုဖြင့် ဖြေကြားတော်မူသည်။

On obeying the call of Jesus to follow Him, Matthew gathered his friends in a celebratory meal (cf. Luke 5:29). As many of those present at the meal were tax collectors and others not held in high esteem in the community, the Pharisees asked the disciples of Jesus why he did this. Jesus responded with a parable to illustrate that He chose to spend His time with sinners as they needed His message the most.

 ¹⁴ ထိုအခါ ယောဟန်၏ တပည့်တို့သည် အထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်၍၊ အကျွန်ုပ်တို့နှင့် ဖာရိရှဲတို့သည် အဖန် တလဲလဲအစာရှောင်ကြသည်ဖြစ်၍၊ အဘယ်ကြောင့် ကိုယ်တော်၏တပည့်တို့သည် အစာမရှောင်ဘဲ နေကြပါသနည်းဟု လျှောက်ကြ၏။

¹⁵ ယေရှုကလည်း မင်္ဂလာဆောင်လုလင်သည် မိမိအပေါင်းအဘော်တို့နှင့်အတူ ရှိစဉ်အခါ သူတို့သည် စိတ်မသာ ညည်းတွားတတ်ကြသလော။ မင်္ဂလာဆောင် လုလင်ကို သူ၏အပေါင်းအဘော်တို့နှင့် ခွာ၍ ယူသွား သော အချိန်ကာလရောက်လိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူတို့သည် အစာရှောင်ကြလိမ့်မည်။
¹⁶ အဝတ်ဟောင်းကို အထည်သစ်နှင့်ဖာလေ့မရှိ။ ထိုသို့ဖာလျှင် ဖာသောအထည်သည် အဝတ်ဟောင်းကို စား၍ အပေါက်ကျယ်တတ်၏။
¹⁷ ၎င်းနည်းဟောင်းသော သားရေဘူး၌ အသစ်သောစပျစ်ရည်ကို ထည့်လေ့မရှိ။ ထိုသို့ထည့်လျှင်၊ သားရေဘူးသည် စုတ်ကွဲသဖြင့်၊ စပျစ်ရည်သည် ယို၍ သားရေဘူးလည်း ပျက်စီးတတ်၏။ အသစ်သော စပျစ်ရည်ကို အသစ်သောသားရေဘူး၌ထည့်လေ့ရှိ၏။ ထိုသို့ထည့်လျှင် နှစ်ပါးစလုံး မပျက်စီးဟု မိန့်တော်မူ၏။

၉:၁၄–၁၇ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် စပျစ်ရည်သစ်။ မဿဲသည် တတိယအစုအဖွဲ့ကို ယေရှုယူဆောင်လာသော “အသစ်အဆန်း” အကြောင်း ဆွေးနွေးမှုဖြင့် မိတ်ဆက်သည်။ ယေရှု၏ဝန်ကြီးဌာနသည် ထိုခေတ်ဘာသာရေးဓလေ့ကို ပြုပြင်ရုံမျှမက လုံးဝအသစ်သော အစပြုခြင်းဖြစ်သည်။ သေလူကို ငိုကြွေးရုံမျှမက ရှင်စေသည်၊ မျက်စိကန်းနှင့် စကားမပြောနိုင်သူကို မြင်စေပြောစေသည်။ အဆုံးတွင် လူအများက “ဣသရေလပြည်တွင် ဤကဲ့သို့ ဘယ်သောအခါမျှ မဖြစ်ဖူးခဲ့” ဟု ဝန်ခံကြသည် (အပိုဒ် ၃၃)။

9:14–17. Fasting and New Wine. Matthew introduces his third set of miracle stories with a discussion about the “newness” of what Jesus had come to do. The ministry of Jesus involved not merely a modification of religious practice of that time but an entirely new beginning. Instead of merely mourning for the dead, Jesus would raise the dead. And rather than simply providing for the blind and mute, Jesus restored their sight and speech. The crowds at the end of this account themselves attested to the radical nature of Jesus’s ministry—they observed that nothing like this had ever been seen in Israel (v. 33).

 

ယောဟန်၏တပည့်များက အဘယ်ကြောင့် ယေရှု၏တပည့်များ အစာမရှောင်ကြောင်း မေးသောအခါ ယေရှုက မင်္ဂလာဆောင်ဧည့်သည်များသည် သတို့သားရှိစဉ် အစာမရှောင်နိုင်ဟု ဖြေတော်မူသည် (အပိုဒ် ၁၅)။ ထိုခေတ်မင်္ဂလာဆောင်ပွဲများသည် တစ်ပတ်ကြာတတ်ပြီး သတို့သား၏မိဘများက အိမ်ဖွင့်ဧည့်ခံသဖြင့် ပွဲခံ့ချိန်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၂၅:၁–၁၃ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ယေရှုရှိစဉ် အစာမရှောင်ရ။ သို့သော် “သတို့သား” ထွက်သွားသောအခါ အစာရှောင်ရန် အချိန်ရောက်လာမည်ဟု သတိပေးတော်မူသည်။

When asked by some of John the Baptist’s disciples why His disciples did not fast, Jesus replied that the wedding guests cannot fast while the bridegroom is with them (v. 15). Weddings at the time of Jesus were usually week-long events, during which time the groom’s parents kept a kind of open house so that friends of the two families could visit and celebrate with the newlyweds (see commentary on Matt. 25:1–13). Naturally, the time of a wedding was a time of feasting, not fasting. Thus, while Jesus was with them, His disciples should not fast. Jesus did warn, though, that when the “bridegroom” would leave, there would come a time suitable for fasting (9:15b).

 

ယေရှုက ခရစ်ယာန်များ အစာရှောင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုခေတ်အခြားဘာသာရေးအသိုင်းအဝိုင်းကဲ့သို့ မဖြစ်ရကြောင်း ဥပမာနှစ်ခုဖြင့် ရှင်းပြတော်မူသည်။ (၁) အထည်ဟောင်းကို အထည်သစ်နှင့် မဖာရ၊ (၂) စပျစ်ရည်သစ်ကို ရေစည်ဟောင်းတွင် မထည့်ရ။ လူသားတို့သည် ဆက်လက်တည်တံ့ခြင်းနှင့် ပြောင်းလဲခြင်းကို ဟန်ချက်ညီအောင် လုပ်ရသည်။ ဆက်လက်တည်တံ့ခြင်းလိုအပ်သော်လည်း ပြောင်းလဲခြင်းမှာ မလွှဲမရှောင်သာ၊ ခရစ်ယာန်ဘာသာတွင်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုပြောင်းလဲမှုများသည် အပ်နှံထားသော သမ္မာကျမ်းစကားကို မထိခိုက်စေရချေ။ သို့ရာတွင် ရာစုနှစ်များတစ်လျှောက် ခရစ်ယာန်ဘာသာတွင်ပင် သမ္မာကျမ်းအမှန်တရားကို ထိခိုက်စေသော ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ခဲ့သည်။

Jesus indicated that while Christians would fast from time to time, what happens in Christian circles should be quite different from what had been happening in the other religious circles of His day. He gave two illustrations. First, new cloth is not used to patch old cloth, as it just tends to rip away from the old cloth making a worse tear (v. 16). Second, new wine is not put into old wineskins (v. 17). In the first century, wine was made by crushing grapes. It was then placed in amphorae (large, distinctively shaped pottery vessels lined with a waterproofing material) or containers made of the skins of animals. Because there would still be some residual fermentation taking place when wine was first placed in the skin, the wineskin would need to be able to expand a little. Old wineskins did not have the necessary resilience and would burst.

 

Humans have always needed to balance out continuity and change. Continuity is important, yet change is inevitable, even in religions like Christianity. We need to ensure that those changes do not affect the biblical message entrusted to the church. Unfortunately, over the centuries Christianity itself experienced sudden and dramatic changes damaging to biblical truth.

¹⁸ ထိုစကားကို မိန့်တော်မူစဉ် အရာရှိတယောက်သည် လာ၍ ပြပ်ဝပ်လျက်၊ အကျွန်ုပ်၏ သမီးသည် ယခုပင် သေဆဲရှိပါ၏။ သို့သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည်ကြွ၍ သူ့အပေါ်၌ လက်ကိုတင်တော်မူလျှင် အသက် ရှင် ပါလိမ့်မည်ဟု လျှောက်၏။
¹⁹ ယေရှုသည် ထ၍ တပည့်တော်နှင့်အတူ ထိုသူ နောက်သို့လိုက်တော်မူ၏။
²⁰ ထိုအခါ တဆယ်နှစ်နှစ်ပတ်လုံး သွေးသွန်အနာစွဲသော မိန်းမတယောက်က၊
²¹ ငါသည် အဝတ်တော်ကိုသာ တို့လျှင် ချမ်းသာရမည်ဟု စိတ်ထင်နှင့် နောက်တော်သို့ချဉ်းကပ်၍ အဝတ်တော်၏ ပန်းပွားကို တို့လေ၏။
²² ယေရှုသည် လှည့်၍ ထိုမိန်းမကို မြင်တော်မူလျှင်၊ ငါ့သမီး၊ မစိုးရိမ်နှင့်။ သင်၏ယုံကြည်ခြင်းသည် သင့်အနာကို ငြိမ်းစေပြီဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုခဏမှစ၍ ထိုမိန်းမသည် အနာကင်းပျောက်လေ၏။
²³ အရာရှိအိမ်သို့ ရောက်တော်မူ၍ တီးမှုတ်သော သူတို့နှင့် များစွာသောလူတို့သည် အုန်းအုန်းသဲသဲ ပြု ကြသည်ကိုမြင်လျှင်၊
²⁴ ဖယ်ရှားကြလော့။ မိန်းမငယ်သေသည်မဟုတ်၊ အိပ်ပျော်သည်ဟု မိန့်တော်မူသော်၊ ထိုသူတို့သည် ပြက်ယယ်ပြုကြ၏။
²⁵ ထိုလူများကို ပြင်သို့ထွက်စေပြီးမှ အတွင်းသို့ဝင်၍၊ မိန်းမငယ်၏လက်ကို ကိုင်တော်မူသည်တွင် သူသည် ထလေ၏။
²⁶ ထိုသိတင်းစကားသည် တပြည်လုံး၌ နှံ့ပြားကျော်စောလေ၏။

၉:၁၈–၂၆ အုပ်ချုပ်သူ၏သမီးနှင့် ဖျားနာသောမိန်းမ။ မဿဲ ၉:၁၈–၂၆ တွင် ကုသခြင်းနှစ်ခု ရောယှက်ဖော်ပြထားသည်။ အုပ်ချုပ်သူ၏သမီးကို ရှင်စေခြင်းနှင့် ယေရှု၏အဝတ်ကို တို့သောမိန်းမ။ မာ ၅:၂၂ အရ ထိုအုပ်ချုပ်သူမှာ ယာဣရု ဟူ၍ အမည်ရှိပြီး တရားဇရပ်အကြီးအကဲဖြစ်သည်။ မဿဲက သူ့ကို “အုပ်ချုပ်သူ” ဟုသာ ခေါ်ပြီး သမီးသေပြီးပြီ သို့မဟုတ် သေလုဆဲဖြစ်နေကြောင်း ဆိုသည်။

9:18–26. A Ruler’s Daughter and a Sick Woman. Two healing stories are found mingled in Matthew 9:18–26, the raising of the ruler’s daughter and the healing of the woman who touched Jesus’s garment. From Mark 5:22 we know the name of the individual who came to Jesus to beg Him to restore his daughter to life. His name was Jairus, and he was a ruler of the synagogue. Matthew identifies him as an archōn—“a leader” or “ruler” and relates that he told Jesus that his daughter had died or was on the point of death (Matt. 9:18; cf. Mark 5:35).

 

အုပ်ချုပ်သူ၏အိမ်တွင် ယေရှုက မိန်းကလေးမသေဘဲ အိပ်ပျော်နေခြင်းသာဟု ဆိုတော်မူသည်။ အိပ်စက်ခြင်းကို သေခြင်း၏ ဥပစာအဖြစ်တတ်သည် (ယော ၁၁:၁၂–၁၄။ ၁သက် ၄:၁၃)။ ယေရှုက မိန်းကလေးကို ရှင်စေတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်အတွက် သေခြင်းသည် နိုးထစေနိုင်သော အိပ်စက်ခြင်းနှယ်ဖြစ်သည်။

At the house of the ruler, Jesus informed them that the girl was not dead but merely sleeping. Sleep is sometimes used as a euphemism for death (e.g., John 11:12–14; 1 Thess. 4:13). Jesus then restored her to life. For God, death is like a sleep from which He can waken us.

 

မစင်ကြယ်ခြင်းနှင့် စင်ကြယ်ခြင်းပြဿနာ ဤနှစ်ခုလုံးတွင် ထင်ရှားသည်။ ဝတ် ၁၅:၂၅–၂၇ အရ သွေးစီးရောဂါရှိသော မိန်းမသည် မစင်ကြယ်၊ သူတို့ထိသောအရာမှန်သမျှ မစင်ကြယ်။ လူသေကို တို့သူသည် ခုနစ်ရက် မစင်ကြယ်ရ (တော ၁၉:၁၁)။ သို့သော် မစင်ကြယ်သော မိန်းမက ယေရှုကို တို့သောအခါ၊ ယေရှုက လူသေကို တို့သောအခါ ယေရှုမစင်ကြယ်ခြင်းမဖြစ်ဘဲ မိန်းမပျောက်ကင်းပြီး စင်ကြယ်လာသည်၊ မိန်းကလေးရှင်လာပြီး စင်ကြယ်လာသည်။ ယေရှုသည် မစင်ကြယ်သောအရာကို တို့တော်မူရာ မစင်ကြယ်ခြင်းမှ စင်ကြယ်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲစေတော်မူသည်။

The issue of clean and unclean lies very close to the surface in both of the healings recorded in Matthew 9:18–26. According to Leviticus 15:25–27, a woman with a flow of blood was unclean, and anything she touched was unclean. Additionally, anyone who touches a dead body would be unclean for seven days (Num. 19:11). Yet while the unclean woman touched Jesus, and Jesus Himself touched a dead body, He did not become unclean. Instead, the woman was cured and thus became clean, and the dead child was brought back to life and thus was clean. Jesus touches the unclean, and the unclean becomes clean!

 ²⁷ ထိုအရပ်မှ ယေရှုသည် ကြွတော်မူစဉ်၊ မျက်စိကန်းသောသူနှစ်ယောက်တို့သည် နောက်တော်သို့ လိုက်၍ ဒါဝိဒ်၏သားတော်၊ ကျွန်တော်တို့ကို သနားတော်မူပါဟု ဟစ်ကြော်ကြ၏။

²⁸ အိမ်သို့ ဝင်တော်မူလျှင်၊ မျက်စိကန်းသောသူတို့သည် အထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်ကြ၏။ ကိုယ်တော်က လည်း၊ ဤအမှုကို ငါတတ်နိုင်သည်ကို ယုံသလောဟု မေးတော်မူလျှင်၊ ယုံပါ၏သခင်ဟု လျှောက်ကြ၏။
²⁹ ထိုအခါ သူတို့၏ မျက်စိကို တို့တော်မူ၍၊ သင်တို့ ယုံခြင်းရှိသည်အတိုင်း သင်တို့၌ဖြစ်စေဟု မိန့်တော် မူလျှင်၊
³⁰ သူတို့သည် မျက်စိပွင့်လင်းလေ၏။ ယေရှုကလည်း၊ အဘယ်သူမျှ မသိစေခြင်းငှါ သတိပြုကြလော့ဟု မြစ်တားတော်မူ၏။
³¹ သို့သော်လည်း ထိုသူတို့သည် သွား၍ သိတင်းတော်ကို တပြည်လုံး၌ နှံ့ပြားကျော်စောစေ၏။
³² ထိုသူတို့သည် ထွက်သွားကြသည်နောက်၊ နတ်ဆိုးစွဲသော လူအ တယောက်ကို အထံတော်သို့ ဆောင်ခဲ့ကြ၏။
³³ နတ်ဆိုးကို နှင်ထုတ်တော်မူပြီးမှ ထိုအသောသူသည် စကားပြော၏။ လူအစုအဝေးတို့သည်လည်း အံ့ဩ၍၊ ဣသရေလအမျိုး၌ ဤကဲ့သို့ မမြင်ရစဖူးဟု ပြောဆိုကြ၏။
³⁴ ဖာရိရှဲတို့ကလည်း၊ နတ်ဆိုးအကြီးကို အမှီပြု၍ နတ်ဆိုးတို့ကို နှင်ထုတ်သည်ဟု ပြောဆိုကြ၏။
³⁵ ယေရှုသည် တရားစရပ်တို့၌ ဆုံးမဩဝါဒပေးလျက်၊ နိုင်ငံတော်နှင့်ယှဉ်သော ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောလျက်၊ လူများခံရသောအနာရောဂါအမျိုးမျိုးတို့ကို ငြိမ်းစေလျက်၊ မြို့ရွာရှိသမျှတို့ကို ဒေသစာရီ လှည့် လည်တော်မူ၏။ လူအစုအဝေးတို့ကို မြင်တော်မူလျှင် သနားခြင်းစိတ်ရှိတော်မူ၏။
³⁶ အကြောင်းမူကား၊ ထိုသူတို့သည် ပင်ပန်းသည်ဖြစ်၍ ထိန်းသူမရှိဘဲ ပစ်ထားသောသိုးကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။
³⁷ ထိုအခါ ကိုယ်တော်က၊ စပါးရိတ်စရာများစွာရှိ၏။ ရိတ်သောသူတို့သည် နည်းကြ၏။
³⁸ ထိုကြောင့် လုပ်ဆောင်သောသူတို့ကို စပါးရိတ်စေခြင်းငှါ စေလွှတ်တော်မူမည်အကြောင်း၊ စပါးရှင်ကို ဆုတောင်းကြလော့ဟု တပည့်တော်တို့အား မိန့်တော်မူ၏။

၉:၂၇–၃၈ မျက်စိကန်းနှင့် စကားမပြောနိုင်သူများကို ကုသခြင်း။ မဿဲသည် ဘုရားသခင်၏အသစ်အဆန်းလုပ်ဆောင်ချက်ကို ပရောဖက်များဟောထားသော မျက်စိကန်းများမြင်ရခြင်း (ဟေရှာ ၂၉:၁၈၊ ၃၅:၅၊ ၄၂:၇၊ ၆၁:၁) ဖြင့် သရုပ်ပြသည်။ ဣသရေလလူမျိုးတို့ ယခင်က မမြင်ဖူးသေးခဲ့ချေ။ ယုံကြည်ခြင်းသည် ဤကုသခြင်း၏ အဓိကဖြစ်သည်။

9:27–38. Healing the Blind and the Dumb. Matthew next illustrated the newness of God’s acts through Jesus in recounting the miraculous story of the healing of the blind—something that had been foretold by the prophets in regard to the Messiah’s work (Is. 29:18; 35:5; 42:7; 61:1) but that the Jews had not witnessed before. Faith is at the heart of this miracle of healing.

 

မဿဲ ၉:၃၂-၃၄ တွင် မဿဲက နေရဲ့ အံ့ဖွယ်အမှုသုံးခုကို နိဂုံးချုပ်ရင်း နတ်ဆိုးစွဲသဖြင့် ဆွံ့အသောသူကို ပျောက်ကင်းစေသည့်အကြောင်း တိုတိုတုတ်တုတ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဤဇာတ်လမ်းသည် ယေရှုလာရောက်တော်မူလာသည့်အမှုသစ်ကို ထင်ရှားစေပြီး လူထုက ထိုအမှုကို ကွဲပြားစွာ တုံ့ပြန်ကြပုံကို ပြသထားသည်။ ထို့နောက် မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်း၏ နောက်အခန်းတွင် ယေရှု၏အစီအမံသဘောသဘာဝကို ဆွေးနွေးရန် လမ်းခင်းပေးရင်း ဧဝံဂေလိတရားရိတ်သိမ်းခြင်း၏ ကြီးမားသောအခွင့်အရေးကို ဖော်ပြထားသည်။

Matthew concludes his trio of miracle stories by briefly recounting the healing of a man who had become mute due to demonic possession (Matt. 9:32–34). The story highlights the newness of what Jesus had come to do and the different reactions of the crowds toward it. The account then prepares the way for a discussion of the nature of Jesus’s mission in the next section of Matthew’s Gospel by talking about the plentiful opportunity of the gospel harvest.

 

လူထုသည် နတ်ဆိုးစွဲသူ ပျောက်ကင်းလာသည်ကို မြင်ပြီး အံ့ဩခဲ့ကြပြီး ဣသရေလပြည်၌ ဤမျှလောက် ဘယ်နှစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ဟု နိဂုံးချုပ်ကြသည် (အပိုဒ် ၃၃)။ သို့သော် ဖာရိရှဲတို့က ယေရှုကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ နတ်ဆိုးမင်းအားဖြင့် နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်သည်ဟု သူတို့က စွပ်စွဲခဲ့သည် (အပိုဒ် ၃၄)။ ဤနှစ်မျိုးသောတုံ့ပြန်မှုကြားက ကွာခြားချက်သည် ပိုမိုထင်ရှားလှသည်။ ဖာရိရှဲတို့သည် ယေရှုကို လုံးဝငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။

Although the crowds were amazed at the healing of the demon-possessed man and concluded that God was manifest in these events because nothing like this had been seen in Israel (v. 33), the Pharisees attacked Jesus. They suggested that He cast out the demon by the power of the ruler of demons (v. 34). The contrast between these two reactions could not be more stark. The Pharisees rejected Jesus completely.

 

မဿဲ ၅-၇ သည် ယေရှုသင်ကြားတော်မူသည့်ဥပမာများဖြစ်ပြီး မဿဲ ၈-၉ သည် ယေရှုပျောက်ကင်းစေတော်မူသည့်ဥပမာများဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ ယေရှုကို တရားဟောခြင်းထက် သင်ကြားခြင်းနှင့် ပျောက်ကင်းစေခြင်းအားဖြင့် ပိုမိုဖော်ပြထားသည်။ ယေရှု၏ သင်ကြားခြင်းနှင့် ပျောက်ကင်းစေခြင်းအမှုတော်၏ အကြောင်းရင်းကို မဿဲ ၉:၃၆-၃၈ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ လူထုကို ကြည့်ရှုပြီး သိုးထိမ်းမရှိသလို နှိပ်စက်ခံရပြီး (အက်စကီလ်မဲနွိုင်) ပစ်ချခံရသည်ကို (အက်ရီမဲနွိုင်) သနားကြင်နာတော်မူသည်။ ယေရှုမိန့်တော်မူသည်မှာ ရိတ်သိမ်းခြင်းသခင်အား အလုပ်သမားများ ထပ်မံစေလွှတ်ပေးရန် ဆုတောင်းကြလော့ဟု ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၃၈)။

Matthew 5–7 consists of examples of Jesus teaching, while Matthew 8–9 consists of examples of Jesus healing. In fact, He is much more often portrayed as teaching and healing than he is as preaching. Jesus’s motivation for His teaching and healing ministry is revealed in Matthew 9:36–38. He has compassion on the crowds, as they were harassed (eskylmenoi) and dejected (errimmenoi), rather like sheep that were without a shepherd. According to Jesus, the appropriate response is to pray to the Lord of the harvest to put more workers into His harvest (v. 38).

မဿဲ၏ ယေရှုပျောက်ကင်းစေခြင်းအမှုတော်ဆိုင်ရာ ဓမ္မပညာ Matthew’s Theology of Jesus’s Healing Ministry

မဿဲ ၈-၉ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ယေရှု၏အံ့ဖွယ်အမှုများကို ကြည့်သောအခါ ထပ်တလဲလဲ ပေါ်ထွက်လာသော အနည်းဆုံး ငါးမျိုးသော အကြောင်းအရာများကို တွေ့ရပြီး ထိုအံ့ဖွယ်အမှုများ၏ အရေးကြီးပုံကို အလင်းပေးသည်။ As we look at the miracles of Jesus recorded in Matthew 8–9, we find at least five themes that keep reoccurring in them and that shed some light on their significance.   ၁. ယုံကြည်ခြင်း၏ ဗဟိုပြုမှု။ အံ့ဖွယ်အမှုများစွာသည် ယုံကြည်ခြင်း၏ လိုအပ်ချက်ကို ထင်ရှားစေသည်။ ယေရှုသည် ရာထူးဗိုလ်ကို ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ချီးမွမ်းတော်မူပြီး သူ၏ယုံကြည်ခြင်းအတိုင်း ပျောက်ကင်းခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူသည် (၈:၁၃)။ မျက်စိကန်းနှစ်ယောက်အကြောင်း၌လည်း အလွန်ဆင်တူသော စကားများကို သုံးထားသည် (၉:၂၉)။ သွေးဆင်းသည့်ဝေဒနာရှိသော မိန်းမသည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် (မှော်အတတ်အားဖြင့်မဟုတ်) ပျောက်ကင်းသည်ကို မဿဲ ၉:၁၈-၂၆ နှင့် မာကု ၅:၂၁-၄၃ တွင် အလေးပေးထားသည်။ မာကုက မိန်းမသည် ယေရှုက သူမ၏ယုံကြည်ခြင်းက သူမကို ပျောက်ကင်းစေသည်ဟု မပြောမီ ပျောက်ကင်းပြီးဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည် (မာကု ၅:၂၉-၃၄)။ ယုံကြည်ခြင်းသည် ပျောက်ကင်းခြင်းမတိုင်မီ ရှိရမည်ဆိုသော အစဉ်လိုက်ကို သံသယဖြစ်စရာ လုံးဝမရှိပါ။ မဿဲက ပထမဦးစွာ မိန်းမအား သူမ၏ယုံကြည်ခြင်းက ပျောက်ကင်းစေသည်ဟု ပြောခဲ့ပြီးမှ ပျောက်ကင်းသည်ဟု ဖော်ပြသည် (မဿဲ ၉:၂၂)။ သူတို့အားလုံးသည် ယေရှုသည် သူတို့တောင်းဆိုသည်ကို လုပ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ 1. Centrality of Faith. Several of the miracles highlight the necessity of faith. Jesus commended the centurion for his faith and said that the healing would occur in accordance with his trust in Him (8:13). Very similar words are used in the incident of the two blind men (9:29). That the woman with the flow of blood was healed by faith (not magic) is emphasized in both Matthew 9:18–26 and Mark 5:21–43. Mark says that the woman was healed before Jesus told her that her faith had healed her (Mark 5:29–34). There is no doubt at all of the correct sequence of faith before healing. Matthew first states that the woman was told that her faith had healed her, and then he informs the reader that she was healed (Matt. 9:22). They all trusted that Jesus could do what they were requesting.   ၂. မသန့်ရှင်းသောအရာ သန့်ရှင်းလာခြင်း။ မသန့်ရှင်း၊ သန့်ရှင်း၊ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ခြင်းဆိုသော ခွဲခြားမှုများသည် ဘုရားသခင်ထံချဉ်းကပ်နည်းကို သမ္မာကျမ်းစာသင်ပြသည့် အရေးကြီးသောအချက်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းသော ယုဒလူမျိုးသည် နာမျိုးရောဂါသည်၊ အသေကောင်၊ သွေးဆင်းနေသူကို မထိရ။ မဿဲ ၈-၉ တွင် ဖော်ပြထားသော ပျောက်ကင်းစေခြင်းအံ့ဖွယ်အမှုများအတွင်း ယေရှုသည် ထိုအမျိုးအစားအားလုံးနှင့် ကိုက်ညီသူများကို ထိတော်မူသည် (၈:၃; ၉:၂၁-၂၂၊ ၂၅)။ သို့သော် ယေရှုသည် မသန့်ရှင်းသူ မဖြစ်ဘဲ ထိမိသော မသန့်ရှင်းသူများသည် သန့်ရှင်းလာကြသည်။ သူ၏ဘုရားသခင့်သန့်ရှင်းမှုနှင့် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှုသည် မသန့်ရှင်းမှုထက် သာလွန်ပြီး အနိုင်ရရှိသည်။ 2. The Unclean Becomes Clean. The distinctions between unclean, clean, and holy form an important part of what the Bible teaches about how to approach God. Thus the observant Jew would avoid touching a leper, a dead body, or anyone who was bleeding. In the course of the healing miracles recounted in Matthew 8–9, Jesus touched individuals who fit each of these categories (8:3; 9:21–22, 25). But rather than Jesus becoming unclean, the unclean whom He touched became clean. His divine purity and holiness are more powerful than the unclean and overcome it.   ၃. ယေရှု၏ ဗဟိုပြုမှု။ အံ့ဖွယ်အမှုဇာတ်လမ်းများကို အလွန်ရိုးရှင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ သွေးဆင်းသည့်မိန်းမက ယေရှုထံ လာထိပြီးနောက် ယေရှုသည် မည်သူထိသည်ဟု မေးခဲ့သည်၊ တပည့်တော်များက လူထူထပ်ရာ၌ လူများက တွန်းပို့နေကြသည်ဟု အံ့ဩစွာ ဖြေခဲ့သည်၊ ယေရှုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး မိန်းမက ဖြေခဲ့သည်ဆိုသော အသေးစိတ်အချက်များကို အခြားခရစ်ဝင်ကျမ်းများမှ သိရှိရသည် (မာကု ၅:၂၅-၃၄)။ ထို့အပြင် အိမ်ခေါင်မိုးကို ဖောက်ခဲ့သည်ဆိုသော အသေးစိတ်များလည်း မဿဲ၏ဇာတ်လမ်းတွင် မပါဝင်ပါ (မဿဲ ၉:၂၀-၂၂)။ အခြားခရစ်ဝင်ကျမ်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မဿဲ၏ဇာတ်ကြောင်းများသည် အလွန်တိုတို ဖြစ်ပြီး ယေရှု၏ ဗဟိုပြုမှုနှင့် ယုံကြည်ခြင်း၏ လိုအပ်ချက်ကို ထင်ရှားစေသည်။ 3. The Centrality of Jesus. The miracle accounts are told with great simplicity. It is from the other Gospels that we learn that the men carrying the paralytic to Jesus chose to dig through the roof above where Jesus was talking to the religious leaders who had come from around the country to talk to Him (Mark 2:4; Luke 5:17–19). It is from the other Gospels that we hear that after the woman with the flow of blood touched Jesus, Jesus actually paused and asked who touched Him. His disciples looked bemused and said there is a lot of jostling that happens in a crowd. But Jesus looked around, and the woman responded to His question (Mark 5:25–34). These, and other interesting details, are absent from Matthew’s account (Matt. 9:20–22). Compared to the other Gospels, then, the accounts in Matthew are very concise and highlight the centrality of Jesus and the necessity of faith.   ၄. လျှို့ဝှက်ရန် လိုအပ်ချက်။ အနည်းဆုံး ပျောက်ကင်းစေခြင်းအံ့ဖွယ်အမှုနှစ်ခုတွင် ယေရှုသည် လျှို့ဝှက်ထားရန် တောင်းဆိုတော်မူသည် (နာမျိုးသမားကို ၈:၄ နှင့် နတ်ဆိုးစွဲသူကို ၉:၃၁)။ မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်း၏ နောက်ပိုင်းတွင် ယေရှုက အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့တောင်းဆိုရသည်ကို အကြောင်းပြချက်တစ်ခု တွေ့ရသည်။ လူများသည် ယေရှုမည်သူဖြစ်သည်၊ သူ၏အခန်းကဏ္ဍမည်သို့ရှိသည်ကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် နားမလည်ခဲ့ကြပါ။ ပတရုပင်လျှင် ယေရှုသည် ခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သော်လည်း ခရစ်တော်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ပြီး အသေခံရမည်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည် (၁၆:၁၆၊ ၂၁-၂၃)။ ယုဒခေါင်းဆောင်များနှင့် ရင်ဆိုင်မှုမှာ မလွှဲမရှောင်သာ်ဖြစ်သော်လည်း အံ့ဖွယ်အမှုများကို လျှို့ဝှက်ထားခြင်းအားဖြင့် ယေရှုသည် ထိုရင်ဆိုင်မှုကို တတ်နိုင်သမျှ နောက်ဆုံးထားရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ 4. Secrecy. In at least two of the healing miracles, Jesus insisted on the necessity of secrecy (the leper in Matt. 8:4 and the demon-possessed man in 9:31). Later in the Gospel of Matthew, we discover a reason why Jesus may have requested this: people widely misunderstood who He was and what His role was. After all, even Peter, who recognized that Jesus was the Messiah, denied that the Messiah would suffer and die (16:16, 21–23). While the confrontation with the Jewish leaders was inevitable, by keeping His miracles low-key, Jesus may have been seeking to postpone the confrontation for as long as possible.   ၅. ယေရှု၏ ကျယ်ပြန့်သော ပျောက်ကင်းစေနိုင်စွမ်း။ မဿဲ ၈-၉ တွင် ယေရှုသည် နူနာစွဲအမျိုးသားကို ပျောက်ကင်းစေသည် (၈:၁-၄)၊ ဝေးဝေးမှ ကျွန်ကို ပျောက်ကင်းစေသည် (၈:၅-၁၃)၊ မုန်တိုင်းကို ငြိမ်သက်စေသည် (၈:၂၃-၂၇)၊ နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်သည် (၈:၂၈-၃၄၊ ၉:၃၂-၃၄)၊ အကြောရောဂါသည်ကို ပျောက်ကင်းစေသည် (၉:၁-၇)၊ သွေးဆင်းသည့်မိန်းမကို ပျောက်ကင်းစေသည် (၉:၂၀-၂၂)၊ သေဆုံးသွားသော မိန်းကလေးကို ရှင်ပြန်ထမြောက်စေသည် (၉:၁၈-၂၆)၊ မျက်စိကန်းများကို မြင်စေသည် (၉:၂၇-၃၁) နှင့် ဆွံ့အသူကို စကားပြောနိုင်စေသည် (၉:၃၂-၃၄)။ ဤအရာအားလုံးကို ကြင်နာသနားခြင်းကြောင့် လုပ်ဆောင်တော်မူသည် (၉:၃၆)။ ယေရှုသည် ပျောက်ကင်းစေရန် သို့မဟုတ် ပြန်လည်ထူထောင်ရန် မဖြစ်နိုင်သောအရာ လုံးဝမရှိပါ။ သူသည် ကတိတော်ခံ မေရှိယဖြစ်တော်မူသည်။ သူ၏ပျောက်ကင်းစေနိုင်စွမ်း၏ ပြည့်စုံမှုကို ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူချိန်တွင် ထင်ရှားစေမည်ဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏လူ့ခန္ဓာကိုယ်များကို ရွေးနုတ်၍ ပြောင်းလဲပေးကာ အပြစ်နှင့် သေခြင်း၏ ဩဇာနှင့် ရှိနေမှုမှ ကင်းဝေးစေမည် (ရောမ ၈:၃; ၁ကော ၁၅:၅၀-၅၇၊ ဗျာ ၂၁:၃-၄)။ 5. Jesus’s Comprehensive Power to Heal. Across Matthew 8–9 we see Jesus heal a leper (8:1–4), heal at a distance a servant who was very ill (8:5–13), calm a storm (8:23–27), cast out demons (8:28–34; 9:32–34), heal a paralytic (9:1–7), heal a woman with a flow of blood (9:20–22), raise a dead girl back to life (9:18–26), and restore sight to the blind (9:27–31) and speech to the dumb (9:32–34). All of this was motivated by compassion (9:36). Clearly there is nothing beyond the power of Jesus to heal or restore. He is the promised Messiah. The consummation of His healing power will be manifested at the Second Coming, when our human bodies will be redeemed, transformed, and placed beyond the influence and presence of sin and death (Rom. 8:3; 1 Cor. 15:50–57; Rev. 21:3–4).