Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်းကြီး - ၈ မဿဲ

၈:၁–၉:၃၈ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်၏တန်ခိုး

ယေရှုရဲ့ နိုင်ငံတော်ဆိုင်ရာ အဓိကသွန်သင်ချက်ကို မဿဲက အဆုံးသတ်ပြီးနောက်၊ ယေရှုသည် မိမိနိုင်ငံတော်၏တန်ခိုးကို လူတို့ဘဝထဲသို့ မည်သို့ယူဆောင်လာသည်ကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ မဿဲသည် အခန်း ၈ နှင့် ၉ တွင် အံ့ဖွယ်အမှု ၉ ခုကို တင်ပြထားသည် (ဤအံ့ဖွယ်များကို မာကုခရစ်ဝင်တွင် ကွဲကြားထားသည်)။ ဒုက္ခရောက်နေသူ၊ ကျိုးပဲ့နေသူတို့၏ဘဝထဲသို့ အနာကြောင်းမင်္ဂလာကို ယေရှုယူဆောင်လာပုံကို မီးမောင်းထိုးပြထားသော ဤဇာတ်လမ်းများကို သုံးခုစီ သုံးအုပ်အဖြစ် စုစည်းထားသည် (၈:၁–၁၇၊ ၈:၂၃–၉:၈၊ ၉:၁၈–၃၈)။ ဤသုံးအုပ်ကို ခွဲထားသည်မှာ ယေရှုခေါ်တော်မူသော တပည့်ဖြစ်ရန် ဇာတ်လမ်းနှစ်ခု (၈:၁၈–၂၂၊ ၉:၉–၁၇) ဖြစ်သည်။ ယေရှု၏အမှုတော်ကို ဤနည်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းရာတွင် မဿဲသည် ဇာတ်လမ်းမျှသာ ပြောနေခြင်းမဟုတ်ပါ။ စာဖတ်သူအားလုံးသည် မိမိတို့ဘဝတွင် အနာကြောင်းလိုအပ်ကြောင်း သိရှိလာပြီး ယေရှု၏တပည့်ဖြစ်ရန် ကိုယ်တိုင်တုံ့ပြန်ရန် ဘုရားသခင်အလိုတော်ရှိကြောင်း ပြသခြင်းဖြစ်သည်။

8:1–9:38

The Power of God’s Kingdom

Having concluded his account of Jesus’s teaching on the kingdom, Matthew next focuses on Jesus’s ways of bringing the power of His kingdom into the lives of people. Matthew presents nine miracle stories in chapters 8 and 9 (these are scattered throughout Mark’s Gospel). These stories that highlight Jesus’s way of bringing healing into the lives of hurting and broken people are organized into three groups of three (8:1–17; 8:23–9:8; 9:14–38). Separating this trio are two parallel stories of Jesus’s call to people to follow Him (8:14–22; 9:9–17). In shaping Jesus’s ministry in this manner, Matthew is clearly doing more than just telling stories. He is demonstrating that God wants all readers to recognize the need of healing in their own lives and to respond personally to the call to become a disciple of Jesus.

1 ကိုယ်တော်သည် တောင်ပေါ်မှဆင်းကြွတော်မူလျှင်၊ များစွာသောလူအပေါင်းတို့သည် နောက်တော်သို့ လိုက်ကြ၏။

² ထိုအခါ နူနာစွဲသောသူတယောက်သည် ညွတ်ပြပ်လျက်၊ သခင်အလိုတော်ရှိလျှင် ကျွန်တော်ကို သန့်ရှင်းစေနိုင်တော်မူသည်ဟု လျှောက်လေ၏။
³ ယေရှုကလည်း ငါအလိုရှိ၏။ သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်စေဟု မိန့်တော်မူလျက် လက်တော်ကိုဆန့်၍ ထိုသူကို တို့တော်မူ၏။ ထိုခဏခြင်းတွင် နူနာပျောက်၍ သန့်ရှင်းခြင်းသို့ရောက်လေ၏။
⁴ ယေရှုကလည်း သင်သတိပြု။ ဤအကြောင်းကို အဘယ်သူအားမျှမပြောနှင့်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံသို့ သွား၍ ကိုယ်ကိုပြလော့။ သူတပါး၌ သက်သေဖြစ်စေခြင်းငှါ မောရှေစီရင်မှာထားသော ပူဇော်သက္ကာကို ဆက်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။

၈:၁–၄။ နူနာစွဲသူကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေခြင်း နူနာရောဂါကို ဓမ္မဟောင်းပညတ်တော်တွင် အတော်လေး အသေးစိတ်ဆွေးနွေးထားသည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၃–၁၄)။ ဝတ်ပြုရာကျမ်းတွင်နူးနာဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲစကား tsara’at ကို အဝတ်အစားပေါ်တွင် မှိုတက်ခြင်း (ဝတ် ၁၃:၄၇–၅၉) သို့မဟုတ် အိမ်တည်ဆောက်ရာတွင် သုံးသော ကျောက်ပေါ်တွင် မှိုတက်ခြင်း (ဝတ် ၁၄:၃၄–၅၃) ကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ ထို့ပြင် အရေပြားရောဂါတစ်မျိုးကိုလည်း ဆိုလိုသည်။ ထိုရောဂါသည် အရေပြားတွင် ဖောင်းရွှဲခြင်း၊ ထွက်ပေါက်ရှိခြင်း၊ အဖြူရောင်ပေါက်ခြင်း၊ နက်ရှိုင်းစွာ ဖြူစင်ပုံရခြင်း၊ ရောဂါရှိရာနေရာရှိ ဆံပင်များ အဖြူရောင်ပြောင်းခြင်း စသည်တို့ဖြစ်သည် (ဝတ် ၁၃:၂–၄)။ ရိုးရာအရ ဤရောဂါကို ဟန်ဆင်ရောဂါ (နူနာ) ဟု သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

8:1–4. Cleansing a Leper. Leprosy is discussed at some length in the laws of the OT (Lev. 13–14). The word in Leviticus translated “leprosy” (tsara’at) could be used to describe the mold on clothing (Lev. 13:47–59) or mold on the stones that are used to build a house (Lev. 14:34–53). It is also used to describe a set of skin diseases characterized by swelling or eruption of the skin and whiteness that appears to be deep, with the hair in the diseased area turning white (Lev. 13:2–4). It has been traditionally identified as Hansen’s disease (leprosy).

 

ဝတ်ပြုရာကျမ်းပညတ်အရနူနာရောဂါရှိသူသည် မသန့်ရှင်းသည့်အပြင်၊ သူထိမိသော မည်သူမဆို၊ မည်သည့်အရာမဆို မသန့်ရှင်းသည်ဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။ ထိုရောဂါရှိသူသည် အဝတ်ကိုစုတ်ဖြတ်ဝတ်၍၊ ဆံပင်ကို ဖရိုဖရဲထားရှိ၍၊ နှုတ်ခမ်းအပေါ်ပိုင်းကို ဖုံးအုပ်၍၊ “မသန့်ရှင်း၊ မသန့်ရှင်း” ဟု အော်ဟစ်ရပြီး တစ်ယောက်တည်း စခန်းပြင်ပတွင် နေရသည် (ဝတ် ၁၃:၄၅–၄၆)။ အကယ်၍ ဤရောဂါသည် ကူးစက်တတ်ပါက အထီးကျန်ခွဲထားခြင်းသည် ဆင်ခြင်ဖွယ်ရာပင် ဖြစ်သည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် မိသားစုမှ ခွဲထွက်နေရခြင်းကြောင့် ပထမရာစုနှစ် ယုဒလူမျိုးအသိုင်းအဝိုင်းတွင် နူနာသူ၏ဘဝသည် အလွန်ဆိုးရွားပြီး တစ်သက်လုံး ကြာရှည်ခံစားရသည်။ ရှေးခေတ်ကမ္ဘာတွင်နူနာသူ ပျောက်ကင်းခြင်းသည် လုံးဝနီးပါး မရှိခဲ့ပါ။ ဓမ္မဟောင်းတွင် နူနာပျောက်ကင်းစေသူများမှာ မောရှေနှင့် ဧလိရှဲတို့သာ ဖြစ်သည် (တောလည်ရာ ၁၂၊ ၄ရာ ၅)။ ထိုနှစ်ခုစလုံးတွင် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတိုက်ရိုက်မှပင် ပျောက်ကင်းခြင်းဖြစ်သည်။ မောရှေသည် မိရမ်အတွက် ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ဧလိရှဲက နာမန်ကို ယော်ဒန်မြစ်တွင် ခုနစ်ကြိမ်နှစ်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ယုဒဘာသာတွင် နူနာသူကို ပျောက်ကင်းစေနိုင်ခြင်းကို မေရှိယပြုတော်မူမည့်အမှုဟု ယူဆခဲ့သည် (မဿဲ ၁၁:၅)။

According to the laws in Leviticus, a “leprous” skin disease made not only the person suffering it unclean but also anybody or anything that they touched. The unclean person with a “leprous” disease was required to wear torn clothes, let hair become disheveled, cover the upper lip, cry “Unclean! Unclean!” and live alone outside the camp (Lev. 13:45–46). If the skin disease was infectious, this form of quarantine only makes sense. Living apart from the rest of society and family meant that the plight of a leper in first-century Jewish society was an unhappy one—and one that lasted a lifetime, since the healing of lepers was largely unknown in the ancient world. The only individuals in the OT who are known to have been involved in the healing of lepers are Moses (Num. 12) and Elisha (2 Kin. 5)—in both of these cases, it was clearly divine power that was the direct source of healing. Moses simply prayed for Miriam’s healing, and Elisha told Naaman to wash in the Jordan River. In Judaism the ability to heal a leper was considered a messianic act (Matt. 11:5).

 

မဿဲ ၈:၁–၄ တွင် နူနာရောဂါရှိသော အဆိုးဆုံးသောသူတစ်ဦးသည် ယေရှုထံ ချဉ်းကပ်ပြီး ပျောက်ကင်းစေရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ ယေရှုက တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ထိုလူကို ထိခဲ့သည်။ ထိရန်မလိုအပ်ပါ။ စကားနှင့်သာ ပျောက်ကင်းစေနိုင်သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် သနားကြင်နာစိတ်ဖြင့် အခြားသူများ ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ကို ပြုတော်မူခဲ့သည်။နူနာ သူကို ထိခဲ့သည်။ ယေရှုကို မသန့်ရှင်းစေဘဲ၊ အပြန်အလှန်အားဖြင့် ထိုလူသည် ပျောက်ကင်းပြီး သန့်ရှင်းသည်ဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။ ယေရှုသည် မိမိအမှုတော်ကို နားလည်မှားစေမည်ကို စိုးရိမ်၍ ထိုလူကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောရန်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များထံသို့သာ သွားပြရန်၊ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးအတွက် သက်သေခံချက်ဖြစ်ရန် မှာထားတော်မူသည် (ဝတ် ၁၄:၁–၃၂)။

Matthew 8:1–4 recounts the story of when one such unfortunate individual with leprosy approached Jesus with a request that he be healed. Jesus responded and, more significantly, touched the man. He did not have to touch him. He could have healed him through spoken word alone. Yet in compassion Jesus chose to do what others feared to do—to touch a leper. Rather than making Jesus unclean, the reverse happened. The man was healed and thus became clean. Jesus, apparently concerned that His ministry might be misunderstood, then told the man to inform nobody but to go to the priests to be a testimony to the power of God (Lev. 13:1–46).

 ⁵ ထိုနောက်မှ ကပေရနောင်မြို့သို့ ကြွဝင်တော်မူလျှင်၊ တပ်မှူးတယောက်သည် အထံတော်သို့လာ၍၊

⁶ သခင်၊ ကျွန်တော်၏ ငယ်သားတယောက်သည် လက်ခြေသေသည်အနာနှင့် ပြင်းစွာခံရ၍ အိမ်တွင် တုံးလုံးနေပါသည်ဟု တောင်းပန်လေ၏။
⁷ ယေရှုကလည်း ငါလာ၍ ချမ်းသာပေးမည်ဟု မိန့်တော်မူလျှင်၊
⁸ တပ်မှူးက၊ သခင်၊ ကျွန်တော်၏ အိမ်မိုးအောက်သို့ ကြွဝင်တော်မူခြင်း ကျေးဇူးတော်ကို ကျွန်တော်မခံ ထိုက်ပါ။ အမိန့်တော် တခွန်းရှိလျှင် ကျွန်တော်၏ငယ်သားသည် ချမ်းသာရပါလိမ့်မည်။
⁹ ဥပမာကား၊ ကျွန်တော်သည် မင်းအောက်၌ကျွန်ခံသောသူဖြစ်သော်လည်း စစ်သူရဲများကိုအုပ်စိုး၍ တဦးကိုသွားချေဟုဆိုလျှင် သွားပါ၏။ တဦးကို လာခဲ့ဟုဆိုလျှင်လာပါ၏။ ကျွန်ကိုလည်း ဤအမှုကို လုပ်တော့ ဟုဆိုလျှင် လုပ်ပါ၏ဟု တပ်မှူးလျှောက်လေ၏။
¹⁰ ထိုစကားကို ယေရှုသည်ကြားလျှင် အံ့ဩခြင်းရှိ၍၊ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ ဤမျှလောက်သော ယုံကြည် ခြင်းကို ဣသရေလအမျိုး၌ပင် ငါမတွေ့ဘူးသေး။
¹¹ ငါဆိုပြန်သည်ကား၊ လူများတို့သည်၊ အရှေ့အရပ်၊ အနောက်အရပ်မှလာ၍၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၌ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်တို့နှင့်တကွ လျောင်းရကြလတံ့၊
¹² နိုင်ငံတော်သားတို့သည်လည်း ငိုကြွေးခြင်း၊ အံသွားခဲကြိတ်ခြင်းရှိရာ၊ ပြင်အရပ်မှောင်မိုက်ထဲသို့ နှင်ချ ခြင်းကို ခံရကြလတံ့ဟု နောက်တော်သို့ လိုက်သောသူတို့အား မိန့်တော်မူပြီးမှ၊
¹³ တပ်မှူးအားသင်သွားလော့။ ယုံကြည်သည်နှင့်အညီ သင်၌ဖြစ်စေဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုခဏခြင်းတွင် သူ၏ငယ်သားသည် အနာရောဂါကင်း၍ သက်သာခြင်းသို့ ရောက်လေ၏။

၈:၅–၁၃။ တပ်မှုးတစ်ဦး၏ကျွန်ကို ပျောက်ကင်းစေခြင်း ပထမအံ့ဖွယ်အမှုသုံးခုအနက် ဒုတိယအံ့ဖွယ်သည် အံ့အားတသင်ဖွယ်ရာ ရောမစစ်ဗိုလ်တစ်ဦး၏ကျွန်ကို ပျောက်ကင်းစေခြင်းဖြစ်သည် (လု ၇:၁–၁၀ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ယေရှုသည် ကပေရနောင်မြို့သို့ ဝင်တော်မူစဉ် တပ်မှုးတစ်ဦးက ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ ရာထူးဗိုလ်များသည် ရောမတပ်မတော်တွင် အလွန်အရေးကြီးသည်။ အဆင့်မြင့်ဗိုလ်များသည် မကြာခဏ မျိုးနွယ်ဖွားအဆင့်မြင့်သူများဖြစ်ပြီး စစ်အတွေ့အကြုံနည်းသော်လည်း၊ တပ်မှုးများမှာ စစ်မြေပြင်တွင် အောင်မြင်မှုနှင့် ခေါင်းဆောင်မှုကြောင့် အဆင့်တိုးခံရသူများဖြစ်သည်။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်စစ်သည်များ၊ စစ်ပွဲများစွာ တိုက်ဖူးသူများဖြစ်ပြီး တပ်ပြည့်စဉ်တွင် လူတစ်ရာကို အုပ်ချုပ်သည်။ ယေရှုထံ ချဉ်းကပ်သော တပ်မှုးသည် ရောမသိမ်းပိုက်တပ်ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းကျန်တွင် သူသည် ယုဒလူမျိုးမဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။ ရောမတပ်မတော်တွင် အီတလီမှလူများစွာ ပါဝင်သော်လည်း ဧကရာဇ်နယ်ပယ်အတွင်းနှင့် အပြင်မှ လူမျိုးစုံမှ စုဆောင်းထားသည်။

8:5–13. Healing a Centurion’s Servant. The second healing story in the first trio of miracle stories surprisingly involves the healing of the servant of a Roman soldier (cf. Luke 7:1–10). As Jesus was going into Capernaum, He was approached by a non-Jewish army officer who held the rank of centurion. Centurions played a very significant role within the Roman army. Unlike the higher officers, who were frequently aristocrats with much less experience in actual war, centurions were promoted from the ranks on the basis of both their success in combat and their leadership ability. Professional soldiers and veterans of many wars, centurions were leaders of one hundred men when an army was at full strength. The centurion who approached Jesus was in the Holy Land as part of the occupying Roman army. The rest of the story makes it clear that the centurion was not a Jew. Many soldiers in the Roman army were indeed from the area of the Roman Empire that today is called Italy, but the Roman army drew its ranks from the wide number of different people groups found within, and sometimes without, the empire.

 

တပ်မှုးသည် မိမိအိမ်တွင် လေဖြတ်ပြီး အလွန်ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသော ကျွန်တစ်ဦးအတွက် ကူညီပေးရန် လာခဲ့သည်။ မဿဲ ၈:၆ တွင် သုံးသော ဂရိစကား pais သည် သားသမီး သို့မဟုတ် ကျွန်ဟု ဆိုလိုနိုင်သည်။ သား (huios) သို့မဟုတ် သမီး (thygatēr) ဆိုလျှင် အခြားစကားသုံးမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာတွင် pais ကို ကျွန်ဟု ဘာသာပြန်သည်။ ရာထူးဗိုလ်က စကားတစ်ခွန်းသာ မိန့်ဆိုရန် တောင်းဆိုသည်။

The centurion came to ask Jesus for help because somebody in his household was seriously ill. The Greek word used in Matthew 8:6—pais—could mean either child or servant. Different words would have been used for son (huios) or daughter (thygatēr), which is why pais is usually translated as “servant” in this passage. The centurion described the servant as paralyzed and in great suffering and asked that only a word be spoken.

 

ယေရှုသည် အံ့သြတော်မူပြီး ဣသယေလတွင် ဤမျှယုံကြည်ခြင်းကို မတွေ့ခဲ့ဟု မိန့်တော်မူသည် (ထို့ကြောင့် ရာထူးဗိုလ်သည် ယုဒမဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုသည်)။ ထို့နောက် ဆာလံ ၁၀၇:၃၊ ဟေရှာယ ၄၃:၅၊ ဇာခရိ ၈:၇ ကို သတိတရစေသော စကားဖြင့် နိုင်ငံတော်တွင် အရှေ့အရပ်၊ အနောက်အရပ်မှ လူများစွာ လာရောက်ပြီး အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်တို့နှင့် စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်ကြမည်ဟု မိန့်တော်မူသည် (မဿဲ ၈:၁၁)။ ရာထူးဗိုလ်သည် နိုင်ငံတော်ထဲသို့ ဝင်လာမည့် လူမျိုးတစ်ကမ္ဘာလုံးမှ ယုံကြည်သူများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မဿဲတွင် ဤစကားသည် တပည့်တော်များကို  ဣသယေလပျောက်ဆုံးနေသော သိုးများထံသာ သွားရန် မှာထားသည့် မဿဲ ၁၀:၅–၆ မတိုင်မီ ရှိနေသည်က စိတ်ဝင်စားဖွယ်ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းကို ယေရှုက “သင်၏ယုံကြည်ခြင်းအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု မိန့်ဆိုပြီး ထိုအချိန်အခါတွင် ကျွန်ပျောက်ကင်းသည်ဟု ဆုံးသတ်သည် (အပိုဒ် ၁၃)။

Jesus marveled and said that he had not seen such faith at all in Israel (which confirms the suspicion that the centurion was not a Jew). Then He used language reminiscent of Psalm 107:3; Isaiah 43:5, and Zechariah 8:7, all of which point forward to the time when God will bring the faithful of all nations together to worship Him. Jesus said that in the kingdom of heaven many will come from the east and the west to a meal with Abraham, Isaac, and Jacob (Matt. 8:11). The centurion is representative of all those from all the nations who will come into the kingdom. It is interesting to note that in Matthew this statement on the future, where people of all nations, Jew and non-Jew alike, will enter into the kingdom of heaven, precedes the words of Jesus in Matthew 10:5–6, where the disciples are told to go only to the lost sheep of Israel (see commentary on Matt. 10:1–15). The account finishes with Jesus telling the centurion that what will happen to him will be according to his faith, noting that the servant was healed at that hour (v. 13).

 ¹⁴ ထိုနောက်မှ ယေရှုသည် ပေတရုအိမ်သို့ကြွ၍ ပေတရု၏ ယောက္ခမသည် ဖျားနာစွဲလျက် တုံးလုံးနေ သည်ကို တွေ့မြင်တော်မူ၏။

¹⁵ ထိုမိန်းမ၏လက်ကို တို့တော်မူလျှင်၊ သူသည် အဖျားပျောက်သဖြင့် ထ၍ ဧည့်သည်ဝတ်ကို ပြုလေ၏။
¹⁶ ညဦးယံ၌ နတ်ဆိုးစွဲသောသူအများတို့ကို အထံတော်သို့ ဆောင်ခဲ့၍ နှုတ်တော်မြွက်ကာမျှနှင့် ထိုနတ် တို့ကို နှင်ထုတ်တော်မူ၏။ နာသောသူရှိသမျှတို့ကို သက်သာစေတော်မူ၏။
¹⁷ ထိုအကြောင်းအရာမူကား၊ သူသည် အကျွန်ုပ်တို့ အနာရောဂါဝေဒနာများကို ယူတင်ဆောင်ရွက်လေ သည်ဟု ပရောဖက်ဟေရှာယ ဟောဘူးသောစကား ပြည့်စုံမည်အကြောင်း ဖြစ်သတည်း။

၈:၁၄–၁၇။ လူများစွာကို ပျောက်ကင်းစေခြင်း အခြားခရစ်ဝင်ကျမ်းများမှ သိရှိရသည်မှာ မဿဲ ၈:၁၆ တွင် နေ့ခင်းတွင် ပေတရု၏ယောက္ခမကို ပျောက်ကင်းစေပြီး ကျန်လူများ ညနေစောင်းမှ လာကြရခြင်းမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်းဆိုသော် ထိုနေ့သည် ဥပုသ်နေ့ဖြစ်ပြီး နေဝင်မှ ဥပုသ်နေ့ပြီးဆုံးသောကြောင့်ဖြစ်သည် (မာ ၁:၂၁၊ ၂၉၊ လု ၄:၃၁၊ ၃၈)။ မဿဲသည် နောက်ပိုင်းတွင် ယေရှုသည် ဥပုသ်နေ့တွင် ပျောက်ကင်းစေခဲ့ပြီး ယုဒဘာသာဝင်ခေါင်းဆောင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်ကို ဖော်ပြသည် (မဿဲ ၁၂:၁–၁၄)။

8:14–17. The Healing of Many People. It is from the other Gospels that we discover why Matthew 8:16 states that while Jesus healed Peter’s mother-in-law during the daytime, the rest of those who were seeking healing waited until evening. This is because Jesus healed Peter’s mother-in-law on the Sabbath (Mark 1:21, 29; Luke 4:31, 38), and others who were seeking healing waited until after the Sabbath ended at sunset. Matthew recounts later the fact that Jesus did heal on the Sabbath and that this brought Him into confrontation with the Jewish religious authorities (Matt. 12:1–14).

 

မဿဲသည် ပေတရု၏ယောက္ခမကို ပျောက်ကင်းစေခြင်းနှင့် ညနေတွင် လာကြသူများကို ပျောက်ကင်းစေခြင်းကို ပရောဖက်ပြုချက်ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် ဖော်ပြသည် (၈:၁၇)။ ဤသည်မှာ ခရစ်ယာန်အစောပိုင်းတွင် ကျမ်းစာအာဏာကို အလေးထားမှုနှင့် ယေရှု၏အမှုတော်သည် ဘုရားသခင်၏ကြိုတင်စီမံတော်မူခဲ့သည့်အစီအစဉ်အတိုင်းဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးသည်။

Matthew portrays both the healing of Peter’s mother-in-law and of those others who came in the evening as evidence of a fulfilled prophecy (8:17), something that both shows the importance given to the authority of Scripture in early Christianity and emphasizes that the activities of Jesus were according to the preordained plan of God.

 ¹⁸ များစွာသော လူအပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုဝန်းရံလျက် နေကြသည်ကို မြင်တော်မူလျှင်၊ ကမ်း တဘက်သို့ ကူးမည့်အကြောင်း အမိန့်တော်ရှိ၏။

¹⁹ ထိုအခါ ကျမ်းပြုဆရာတယောက်သည်လာ၍ အရှင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်ကြွတော်မူရာအရပ်ရပ်သို့ အကျွန်ုပ်လိုက်ပါမည်ဟု လျှောက်လေ၏။
²⁰ ယေရှုကလည်း မြေခွေးသည် မြေတွင်းရှိ၏။ မိုဃ်းကောင်းကင်၌ ကျင်လည်သောငှက်သည် နားနေရာ အရပ်ရှိ၏။ လူသားမူကား၊ ခေါင်းချရာမျှ မရှိဟု မိန့်တော်မူ၏။
²¹ အခြားသော တပည့်တော်ကလည်း၊ သခင်၊ အကျွန်ုပ်အဘကို ရှေ့ဦးစွာသွား၍ သင်္ဂြိုဟ်ရသော အခွင့်ကို ပေးတော်မူပါဟု လျှောက်လေ၏။
²² ယေရှုကလည်း၊ ငါ့နောက်သို့လိုက်လော့။ လူသေတို့သည် မိမိလူသေတို့ကို သင်္ဂြိုဟ်ပါလေစေဟု မိန့်တော်မူ၏။

၈:၁၈–၂၂။ ယေရှုနောက်လိုက်ရန် ခေါ်တော်မူခြင်း မဿဲသည် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ခဏရပ်ပြီး တပည့်ဖြစ်ရန် ခေါ်တော်မူခြင်းကို ထည့်သွင်းသည်။ ဤသည်မှာ တပည့်ဖြစ်ရန် ဘောင်တစ်ခုလုံး၏ ပထမတစ်ဝက်ဖြစ်သည် (၉:၉–၁၇ နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ နူနာစွဲနှင့်တပ်မှုးဇာတ်လမ်းများသည် ပျောက်ကင်းခြင်းရရှိစေသော အစွန်းရောက်ယုံကြည်ခြင်းကို ပြသသော်လည်း၊ ယုံကြည်ခြင်းသည် အစွန်းရောက်နာခံခြင်းပါ ပါဝင်ကြောင်း မဿဲက စာဖတ်သူများ သိရှိစေလိုသည်။ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံခြင်းကို ခွဲမရနိုင်ပါ။ မဿဲ ၈:၁၈–၂၂ တွင် ယေရှု၏တပည့်ဖြစ်လိုသော လူနှစ်ဦးကို ဖော်ပြသည်။

8:18–22. The Call to Follow Jesus. Matthew interrupts his account of the miracles of Jesus with a call to discipleship. This is the first half of the discipleship frame (cf. 9:9–13). While the stories of the leper and the centurion illustrate the kind of radical faith that resulted in healing, Matthew also wants his readers to recognize that faith also involves radical obedience. Faith and obedience cannot be separated. In Matthew 8:18–22, the Evangelist recounts how two individuals who wished to become His disciples approached Jesus.

 

ပထမဦးစွာမှာ ကျမ်းပြုဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်။ စာရေးတတ်သူဖြစ်ပြီး စက္ကူနှင့် ဘောပင်မရှိသေးသည့်ခေတ်တွင် အရေးကြီးသော အရည်အချင်းဖြစ်သည်။ ကျမ်းပြုဆရာများသည် အစိုးရသို့မဟုတ် စီးပွားရေးတွင် အရေးကြီးနေရာရှိနိုင်သည်။ ယုဒအသိုင်းအဝိုင်းတွင် ဓမ္မဟောင်းပညတ်တော်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုတတ်သူလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှုက တပည့်ဖြစ်လျှင် အိုးမဲ့အိမ်မဲ့သူနှင့်အတူ ပါလာရမည်ဟု ထောက်ပြခဲ့သည်။ ယေရှုသည် အမြဲတမ်း နေစရာအိမ်မရှိခဲ့ပါ (အပိုဒ် ၂၀)။ သို့သော် ကပေရနောင် (၄:၁၃၊ ၉:၁၊ မာ ၂:၁ နှိုင်း) နှင့် လာဇရု၊ မာရိ၊ မာသအိမ် (လု ၁၀:၃၈–၃၉၊ ယော ၁၁:၁–၅၊ ၁၂:၁–၂) တို့တွင် မကြာခဏ တည်းခိုခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏အချက်မှာ နောက်လိုက်ခြင်းသည် တည်ငြိမ်သောဘဝ၊ သက်သောင့်သက်သာမဟုတ်ဘဲ ခရီးလှည့်လည်ခြင်း၊ ခက်ခဲခြင်း၊ ဆင်းရဲခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုလူ၏တောင်းဆိုချက်တွင် တစ်ဝက်တစ်ချက်သာ ဆုံးဖြတ်ထားကြောင်း ကိုယ်တော်သိတော်မူသည်။ ယေရှု၏တပည့်ဖြစ်ရန်ဆိုသည်မှာ ကိုယ်တော်ခေါ်ရာနေရာသို့ မည်သည့်တန်ကြေးပေးရသည်ဖြစ်စေ လိုက်ရမည်ဖြစ်သည် (လု ၁၄:၂၅–၃၃ နှိုင်း)။

The first was a scribe who, as the name implies, was educated in the art of writing—an important skill before the age of paper and ballpoint pens. Scribes could have had important roles in government and business. Within Jewish circles, a scribe could also have been somebody skilled in the interpretation of the laws of the OT. It is not unlikely that a scribe would have been a person of substance, which would explain why Jesus pointed out that one of the consequences of becoming His disciple would be to join one who was homeless. Though Jesus had no settled home or place to sleep (v. 20), He did have some places where He visited and stayed often—Capernaum (4:13; 9:1; cf. Mark 2:1) and the home of Lazarus, Mary, and Martha (Luke 10:38–39; John 11:1–5; 12:1–2). But His point was that following Him was not a life of settled ease but one of travel, difficulty, and poverty. He apparently detected a halfhearted commitment in this man’s request. To be a disciple of Jesus demands that one follow Jesus no matter where He leads and no matter the cost (cf. Luke 14:25–33).

 

ဒုတိယတပည့်ဖြစ်လိုသူက ယေရှုကို လိုက်လိုသော်လည်း အရင်ဦစွာ ဖခင်ကို မြှုပ်နှံရန် မိသားစုတာဝန်တစ်ခု ရှိသေးကြောင်း ဆိုသည် (မဿဲ ၈:၂၁)။ ဖခင်သေဆုံးပြီး အနာဂတ်တွင် မသိနိုင်သောအချိန်အထိ စောင့်ရမည်လော၊ သို့မဟုတ် ဖခင်မကြာသေးမီက ကွယ်လွန်ပြီး ဈာပနအခမ်းအနားကို သင့်လျော်စွာ ပြုလုပ်ရန် ပြင်းထန်သော မိသားစုတာဝန်ရှိသည်လော မသိရသော်လည်း၊ ယေရှု၏အဖြေမှာ မိသားစုတာဝန်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး မိမိကို လိုက်ရန်ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၂၂)။ လူများသည် ယေရှုကို အမျိုးမျိုးသောအကြောင်းကြောင့် အထူးသဖြင့် ယေရှုကို ချစ်ခြင်းကြောင့် လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ယေရှုကို လိုက်ခြင်းတွင် နာခံခြင်း၏တန်ဖိုးရှိပြီး မဿဲ ၈:၁၈–၂၂ သည် ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်ရန် စဉ်းစားနေသူတိုင်းအား ဘုရားသခင်ကို ဘဝ၌ ပထမဦးစားပေးဖြစ်စေရမည်ဖြစ်ပြီး အချို့လုပ်ရပ်များသည် ယေရှု၏တပည့်ဖြစ်ခြင်းနှင့် မကိုက်ညီတော့ကြောင်း သတိပေးသည်။

The second potential disciple said that he would like to follow Jesus but he had an important family obligation to attend to first: he must bury his father (Matt. 8:21). Whether this meant that he could not follow Jesus until after his father had died sometime in the indeterminate future or that his father had recently died and that he had a very strong family obligation to ensure that the funeral was conducted appropriately, it is clear that Jesus’s answer told him to cast aside his family obligations and follow Him (v. 22). People become followers of Jesus for a wide number of reasons, most of which revolve around a love of Jesus. But following Jesus comes with the cost of obedience, and Matthew 8:18–22 reminds anybody contemplating Christianity of this cost—God must become first in the life, and some activities are inconsistent with being a follower of Jesus.

 ²³ ထိုအခါ လှေထဲသို့ ဝင်တော်မူ၍ တပည့်တော်တို့သည် လိုက်ကြ၏။ အိုင်၌ လှိုင်းတံပိုးပြင်းစွာထ၍ လှေကို လွှမ်းလေ၏။

²⁴ ကိုယ်တော်သည် ကျိန်းစက်၍ နေတော်မူ၏။
²⁵ တပည့်တော်တို့သည် ချဉ်းကပ်၍ ကိုယ်တော်ကို နှိုးပြီးလျှင်၊ သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ပါ၏။ ကယ်မတော်မူပါဟု လျှောက်ကြသော်၊
²⁶ ကိုယ်တော်က၊ ယုံကြည်အားနည်းသော သူတို့၊ အဘယ်ကြောင့် ကြောက်တတ်သနည်းဟု မေးတော်မူ ပြီးလျှင်၊ ထ၍ လေနှင့်ပင်လယ်ကို ဆုံးမတော်မူသဖြင့် အလွန်သာယာလေ၏။
²⁷ ထိုလူတို့ကလည်း၊ ဤသူကားအဘယ်သို့သောသူနည်း။ လေနှင့်ပင်လယ်သည် သူ၏စကားကို နား ထောင်ပါသည်တကားဟု အံ့ဩကြ၏။

၈:၂၃–၂၇ မုန်တိုင်းကို ငြိမ်းအေးစေခြင်း။ ဒုတိယအစုအဖွဲ့မှာ ဂါလိလဲပင်လယ် (အလယ်အလတ်အရွယ်ရေကန်တစ်ခု) ပေါ်တွင် ဖြစ်ပွားသော အံ့ဖွယ်ဇာတ်လမ်းများဖြစ်သည်။ သို့သော် သင့်လျော်သောအခြေအနေများအောက်တွင် ဤကဲ့သို့ မုန်တိုင်းမျိုး ဖြစ်ပွားတတ်သည်။ ဘာသာစကားကို ပြင်းထန်စွာ အသုံးပြုထားသည်။ မုန်တိုင်း၏အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ပင်လယ်ပေါ်တွင် “ငလျင်” (seismos) ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး လှိုင်းများက လှေကို “ဖုံးအုပ်” သွားသည် (အပိုဒ် ၂၄)။ ယေရှုထလာပြီး လေနှင့်ပင်လယ်ကို ဆုံးမတော်မူရာ အကြီးကြီးငြိမ်သက်သွားသည် (အပိုဒ် ၂၆)။ ဤအံ့ဖွယ်အမှုသည် မဿဲ ၈–၉ တွင် ဖော်ပြထားသော အခြားကုသခြင်းအံ့ဖွယ်များနှင့် ကွဲပြားပြီး ယေရှုတွင် ရောဂါအပေါ်သာမက သဘာဝတစ်ခုလုံးအပေါ်ပါ အာဏာရှိကြောင်း ပြသသည်။ မဿဲ၏ဖော်ပြချက်သည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်၏သဘာဝတစ်ခုလုံးအပေါ် အာဏာကို ဖော်ပြထားသည်နှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည် (၂ရာ ၂၂:၁၆။ ဆာ ၆၅:၇–၈၊ ၈၉:၈–၉ ၊၁၀၇:၂၉။ ဟေရှာ ၅၀:၂)။

8:23–27. The Calming of a Storm. The second trio is of miracle stories that occurred on the Sea of Galilee, a medium-sized lake but nevertheless a place where, under the right conditions, the kind of storm described in this passage occurred. The language used is graphic. The results of the storm were like an “earthquake” (seismos) on the sea (v. 24), which so disturbed the water that the waves “covered” the boat. Jesus rose and rebuked the wind and the sea, and there was a great calm (v. 26). This miracle stands out from the other miracles recounted in Matthew 8–9 in that the other miracles were miracles of healing. This one shows that Jesus has power not only over illness but also over nature itself. Matthew’s account of these actions of Jesus parallels the description of the power of God in the OT over all of nature (2 Sam. 22:16; Pss. 65:7–8; 89:8–9; 107:29; Is. 50:2).

 ²⁸ ကမ်းတဘက် ဂါဒရပြည်သို့ ရောက်တော်မူသောအခါ နတ်ဆိုးစွဲသောလူနှစ်ယောက်တို့သည် ထိုလမ်းကို အဘယ်သူမျှ မသွားနိုင်အောင် အလွန်ကြမ်းကြုတ်စွာပြုလျက်၊ သင်္ချိုင်းတစပြင်မှ ထွက်လာ၍ ကိုယ်တော်ကို ခရီးဦးကြိုပြုပြီးလျှင်၊

²⁹ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ယေရှု၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့နှင့် အဘယ်သို့ဆိုင်သနည်း။ အချိန် မရောက်မှီ အကျွန်ုပ်တို့ကို ညှဉ်းဆဲခြင်းငှါ ကြွလာတော်မူသလောဟု အော်ဟစ်၍လျှောက်ကြ၏။
³⁰ ထိုသူတို့နှင့် မနီးမဝေးသောအရပ်၌ များစွာသော ဝက်အစုသည် ကျက်စားလျက်ရှိ၏။
³¹ နတ်ဆိုးတို့လည်း ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့ကိုနှင်ထုတ်လျှင်၊ ထိုဝက်အစုထဲသို့ ဝင်ရပါမည် အကြောင်း အခွင့်ပေးတော်မူပါဟု တောင်းပန်ကြသော်၊
³² သွားကြဟု မိန့်တော်မူ၏။ နတ်ဆိုးတို့သည် ထွက်၍ ဝက်ထဲသို့ဝင်သဖြင့် ဝက်အစုရှိသမျှသည် အိုင်ကမ်းစောက်ကို တဟုန်တည်းပြေးဆင်း၍ ရေ၌သေကြ၏။
³³ ဝက်ကျောင်းသောသူတို့သည်လည်း ပြေး၍ မြို့ထဲသို့ဝင်ပြီးလျှင်၊ နတ်ဆိုးစွဲသော သူတို့၏အကြောင်း မှစ၍ ဖြစ်လေသမျှတို့ကို ကြားပြောကြသော်၊
³⁴ တမြို့လုံးလည်း ယေရှုကိုတွေ့အံ့သောငှါ ထွက်လာကြ၏။ ကိုယ်တော်ကိုတွေ့မြင်လျှင် မိမိတို့ ပြည်က ထွက်သွားတော်မူမည်အကြောင်း တောင်းပန်ကြ၏။

၈:၂၈–၃၄ ဂဒရနယ်သားနှစ်ဦးကို နတ်ဆိုးလွှတ်ခြင်း။ ယေရှုမုန်တိုင်းငြိမ်းပြီးနောက် ဂလိလဲပင်လယ်အရှေ့ဘက်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိရာ နတ်ဆိုးစွဲကပ်နေသော ပြင်းထန်သူနှစ်ဦးက ကြိုဆိုသည်။ ဤဇာတ်လမ်းကို သုံးပါးသောခရစ်ဝင်ကျမ်းတို့တွင် ရှိသော်လည်း အသေးစိတ်မတူညီချေ (မာ ၅:၁–၂၀။ လု ၈:၂၆–၃၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဥပမာ၊ မဿဲက ဂဒရ (၈:၂၈) ဟုဆိုသော်လည်း မာကု၊ လုကာက ဂဒရ၊ ဂေရသ သို့မဟုတ် ဂေရဂေသ ဟူ၍ ကွဲပြားသည်။ ဤကွဲပြားမှုကို နေရာတစ်ခုတွင် အမည်နှစ်ခုရှိခြင်း သို့မဟုတ် ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုနီးကပ်စွာ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြင်းကြောင့် ရှင်းပြနိုင်သည်။ သို့မဿဲတွင် နတ်ဆိုးစွဲကပ်သူ နှစ်ဦးရှိသော်လည်း မာကုနှင့်လုကာတွင် တစ်ဦးသာရှိသည်။ သုံးပါးသောခရစ်ဝင်ကျမ်း၏ အဓိကအနက်အဓိပ္ပာယ်တူညီသဖြင့် ဤဖြစ်ရပ်၏သမိုင်းဆိုင်ရာ မှန်ကန်မှုကို သံသယဖြစ်စရာမရှိချေ (ဤသုံးဦးအနက် မဿဲသာလျှင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့သူဖြစ်သည်)။ တစ်ဦးသည် ပို၍ထင်ရှားနိုင်ပြီး ဒုတိယလက်သတင်းရရှိသော မာကုနှင့်လုကာက ထိုသူကိုသာ အာရုံစိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့ ကွဲပြားမှုမျိုးသည် လွတ်လပ်သော မျက်မြင်သက်သေများ ရှိသည့်အခါ မထူးဆန်းချေ။

8:28–34. The Healing of the Gadarene Demoniacs. After Jesus calmed the raging storm, He and His disciples reached the opposite side of the Sea of Galilee, where they were met by two raging demoniacs. Although this story occurs in each of the Synoptic Gospels, the details of the account are not entirely the same (cf. Mark 5:1–20; Luke 8:26–39). For example, while Matthew places the healing at a place called Gadara (Matt. 8:28), Luke and Mark vary as to whether the place was Gadara, Gerasa, or Gergesa (cf. Mark 5:1; Luke 8:26). There are several likely explanations for this difference, not least of which is that some places have more than one name or that an event could take place near two separate places, either of which is a good description of where the event took place. On the other hand, there is one difference between the accounts that is harder to explain. In Matthew there are two demoniacs, but in Mark and Luke there is only one. Since the basic tenor of the account is the same in all three Gospels, there is no question regarding the historicity of the event (at which only Matthew, of these three Gospel writers, was present). One of the two demoniacs may have been more prominent than the other, and Mark and Luke (who both got their information second hand) may have focused their attention on him. Differences like these are not uncommon in circumstances were there are independent eyewitness accounts.

 

မဿဲက ထိုလူနှစ်ဦးသည် သင်္ချိုင်းဂူများတွင် နေထိုင်ပြီး အလွန်အကြမ်းဖက်သဖြင့် လူမသွားဝံ့တော့ကြောင်း ဖော်ပြသည် (၈:၂၈)။ ယေရှုကိုမြင်သောအခါ စကားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်သည်။ သူတို့က “ti hēmin kai soi?” (အနက်မှာ “ငါတို့နှင့် သင်နှင့် အဘယ်သို့ဆိုင်သနည်း၊ ငါတို့ကို မနှောင့်ယှက်နှင့်” ဟု ဆိုလိုသည်) ဟု အော်ဟစ်ကြသည် (မာ ၁:၂၄။ ယော ၂:၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယေရှုကို မလိုလားရခြင်းမှာ “ကာလ” (kairos) မရောက်မီ ညှဉ်းဆဲရန် လာသလားဟု မေးခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ “ကာလ” ဆိုသည်မှာ နောက်ဆုံးတရားစီရင်ချိန်၊ နတ်ဆိုးများနှင့် စာတန်ကို မီးအိုင်ထဲပစ်ချမည့်အချိန်ကို ဆိုလိုသည် (ဗျာ ၁၉:၂၀၊ ၂၀:၁၀၊ ၁၄)။ ထိုအချိန်မရောက်သေးသဖြင့် ယေရှုကို ချန်ထားခဲ့ရန် တောင်းဆိုကြသည်။ သို့သော် နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်မည်ဆိုပါက ဝေးကွာစွာ ကျက်စားနေသော ဝက်အုပ်ထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပေးရန် တောင်းပန်ကြသည်။ နတ်ဆိုးများကို မကြာခဏ “မစင်ကြယ်သော နတ်” ဟုခေါ်သဖြင့် မစင်ကြယ်သော တိရစ္ဆာန်ထဲတွင် နေထိုင်ရန် သင့်လျော်သည်။ ပင်လယ်အရှေ့ဘက်ဒေသသည် တပါးအမျိုးသားများနေထိုင်ရာ ဖြစ်သဖြင့် ဝက်များရှိခြင်းမှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ချေ။

Matthew notes that the two men dwelt among the tombs and were so frighteningly violent (8:28) that no one risked traveling in that area lest they be attacked. When they saw Jesus approach, they attacked Him with the ferocity of their words. They said, ti hēmin kai soi? Literally, the Greek is “What we and you?” This is an idiom that essentially means, “What do we have to do with you?” “Leave us alone,” or “What do you want with us?” (cf. Mark 1:24; John 2:4). The reason they wanted nothing to do with Jesus is indicated by their question about whether Jesus had come to torture them before the “time.” The word “time” (kairos) refers to a “destined” or an “appointed” time. Here it is a reference to the time of final judgment, when the devil and his followers will be cast into the lake of fire (Rev. 19:20; 20:10, 14). Since that time had not arrived yet, they wanted Jesus to leave them alone. But if He were going to cast them out, they begged Him to let them go away into a herd of pigs that were peacefully feeding in the distance. Since demons are often identified as unclean spirits (e.g., Matt. 12:43; Mark 5:2; Luke 8:29), what more appropriate place for them to dwell than in unclean animals? The presence of pigs in the area is not surprising since the region east of the Sea of Galilee was predominately Gentile.

 

ထိုခေတ်နတ်ဆိုးနှင်ထုတ်သူများနှင့်မတူဘဲ ယေရှုသည် နတ်ဆိုးများနှင့် စကားများများမပြောဘဲ “သွားကြ” ဟုသာ အမိန့်ပေးတော်မူသည်။ နတ်ဆိုးများ ဝက်များထဲဝင်သောအခါ ဝက်များသည် တောင်စောင်းမှ ပင်လယ်ထဲသို့ ပြေးဆင်းပြီး သေဆုံးကြသည်။ ဝက်များသေဆုံးခြင်းသည် နတ်ဆိုးစွဲကပ်ခြင်း၏ ဖျက်ဆီးတတ်သောအင်အားကို ပြသသည် (လု ၁၁:၂၄–၂၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Unlike exorcists of His day, in this case Jesus did not enter into a conversation with the demons. He merely commanded them, “Go!” When the demons entered the pigs, the poor animals stampeded down the hillside and plunged to their death in the sea. The death of the pigs illustrates the destructive force of demonic possession (cf. Luke 11:24–26).

 

ဒေသခံများ၏တုံ့ပြန်မှုမှာ အထူးသဖြင့် ဟာသဆန်သည်။ အကြမ်းဖက်နတ်ဆိုးစွဲကပ်သူများကို ကြာရှည်ခံစားခဲ့ရပြီး ချုပ်နှောင်၍မရနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယေရှုက ကုသပြီးနောက် သူတို့က ယေရှုကို ထွက်သွားရန် တောင်းဆိုကြသည် (၈:၃၄)။ အပြစ်မကင်းသော အရာများကို ယေရှုဖယ်ရှားမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဝက်များသေဆုံးခြင်းကြောင့် စီးပွားရေးဆုံးရှုံးမှာကို စိုးရိမ်ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

The reaction of the locals to the miracle is particularly ironic. For a long time they had had to put up with the violent, demon-possessed men, who resisted all efforts to restrain them. But now that Jesus had healed them, the response of the local people was to beg Jesus to leave (8:34). Perhaps this was because they were worried about what else that was sinful or unclean Jesus would have to remove from their lives, or perhaps they saw Jesus as an economic threat—He destroyed the pigs, a source of income for the region.