Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်းကြီး - ၁၃ မဿဲ

 

၁၃:၁–၅၂ တတိယမြောက် ဟောကြားချက်။ နိုင်ငံတော်၏ ဥပစာပုံပြင်များ

မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်းတွင် ယေရှု၏ ဟောကြားချက် ငါးခုအနက် အခြားဟောကြားချက်များနှင့်အညီ၊ တတိယမြောက် ဟောကြားချက်သည်လည်း “ယေရှုသည် ဤစကားများကို ပြီးဆုံးတော်မူသောအခါ” ဟူသော စကားဖြင့် အဆုံးသတ်ထားသည် (မဿဲ ၁၃:၅၃၊ နှိုင်းယှဉ် ၇:၂၈၊ ၁၁:၁၊ ၁၉:၁၊ ၂၆:၁)။ ဤဟောကြားချက်၏ အစမှာ ယေရှုသည် အိမ်မှ ထွက်သွား၍ ဂါလိလဲပင်လယ်ကမ်းစပ်၌ ထိုင်တော်မူသည်ဟု ဖော်ပြထားသည် (၁၃:၁)။ မဿဲ ၁၃:၁–၅၂ အတွင်းရှိ ဤဟောကြားချက်တွင် နိုင်ငံတော်နှင့်ပတ်သက်သော ဥပစာပုံပြင် ခုနစ်ခုပါဝင်သည်။ နောက်ဆုံးခြောက်ခုတွင် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ကို ရည်ညွှန်းကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားပြီး၊ ငါးခုမှာ “ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် ... နှင့်တူသည်” ဟု စတင်ထားသည် (၁၃:၃၁၊ ၃၃၊ ၄၄၊ ၄၅၊ ၄၇)။ နောက်တစ်ခုမှာ “ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် ... နှင့်တူသည်” ဟု စတင်ထားသည် (၁၃:၂၄)။ ပထမဥပစာပုံပြင် (၁၃:၁–၉၊ ၁၈–၂၃) ၏ အကြောင်းအရာမှာ နိုင်ငံတော်ဆိုင်ရာ သတင်းစကားဟု ရှင်းပြချက်တွင်သာ ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည် (အပိုဒ် ၁၉)။ ထို့ကြောင့် မဿဲကျမ်းတွင် ယေရှု၏ အဓိကသွန်သင်ချက်များ (အခန်း ၅–၇) နှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများ (အခန်း ၈–၉) ကို စုစည်းထားသည်နှင့်အညီ၊ ယခုမူ ယေရှု၏ ဥပစာပုံပြင်များကို အထူးစုစည်း၍ ဖော်ပြထားသည်။

13:1–52

Discourse 3: Parables of the Kingdom

Like all five of the other discourses of Jesus found in Matthew, the third discourse finishes with the words “And it happened, when Jesus had finished …” (Matt. 13:53; cf. 7:28; 11:1; 19:1; 26:1). The beginning of the discourse is indicated by referring to Jesus leaving the house and sitting by the Sea of Galilee (13:1). Within the discourse in Matthew 13:1–52, there are seven parables, each one dealing with the kingdom of heaven. This is explicitly stated in the last six of the parables, five of which begin by stating, “The kingdom of heaven is like” (homoia estin; 13:31, 33, 44, 45, 47), while another begins with the wording “The kingdom of heaven is like/compared to …” (hōmoiōthē, 13:24). That the kingdom is the subject of the first parable (13:1–9, 18–23) is explicitly stated only in the explanation of the parable, when the seeds are identified as the word or message of the kingdom (v. 19). Thus, in the same way that Matthew has teachings (chaps. 5–7) and miracles (chaps. 8–9) of Jesus together earlier, so now Matthew has parables of Jesus for special consideration.

 

ကျမ်းစာတစ်ခုလုံးတွင် “ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်” သို့မဟုတ် “ဘုရားနိုင်ငံတော်” ဟူသော ဝေါဟာရများကို ၏ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင်သာ တွေ့ရပြီး အများဆုံးမှာ ယေရှု၏ နှုတ်ထွက်စကားများတွင် ဖြစ်သည်။ “ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်” ဟူသော စကားစုကို မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်းရှိ ယေရှု၏ နှုတ်ထွက်စကားများတွင်သာ တွေ့ရပြီး အကြိမ် သုံးဆယ့်နှစ်ကြိမ် ပါဝင်သည်။ အခြားခရစ်ဝင်ကျမ်းများတွင် “ဘုရားနိုင်ငံတော်” ဟု ရေးထားသည့်နေရာများကို မဿဲက ဤစကားဖြင့် အစားထိုးထားခြင်း ဖြစ်သည် (ဥပမာ၊ မဿဲ ၄:၁၇ // မာကု ၁:၁၅)။ မဿဲ ၁၉:၂၃–၂၄ တွင် “ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်” နှင့် “ဘုရားနိုင်ငံတော်” ဟူသော စကားစုနှစ်ခုကို အပြန်အလှန် သုံးထားသည်။ သို့ရာတွင် မဿဲသည် ရှေးဦးယုဒခရစ်ယာန်များ၏ ဘုရားအမည်ကို မကြာခဏ သုံးစွဲရန် ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် “ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်” ဟူသော စကားကို ပို၍ နှစ်သက်ခဲ့ပုံရသည်။

Within the Bible, the phrase “kingdom of heaven” or “kingdom of God” is found only within the NT and mainly in the words of Jesus. The wording “kingdom of heaven” is confined to the words of Jesus in the Gospel of Matthew, where it is found thirty-two times—usually in places where the other Gospels have the phrase, “kingdom of God” (e.g., Matt. 4:17 // Mark 1:15). In Matthew 19:23–24 the terms “kingdom of heaven” and “kingdom of God” are used interchangeably. Matthew, however, seems to have clearly favored the phrase “kingdom of heaven,” perhaps due to the sensitivity his Jewish readers had to an overuse of the term “God.”

 

ကျမ်းစာတွင် ဤဝေါဟာရကို အသုံးပြုပုံအရ “ဘုရား၏နိုင်ငံတော်” (သို့မဟုတ် မဿဲ၏ နှစ်သက်ရာ စကားအရ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်) သည် ယေရှု၏ သွန်သင်ချက်များတွင် အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ ကျန်အပိုင်းများတွင်လည်း ထိမိသည်။ ဤအယူအဆသည် ကျမ်းဟောင်းတွင် ခိုင်မာသော အမြစ်တရားရှိသည်။ ယေရှုကို နားထောင်သူများသည် ထိုအချက်ကို သတိပြုမိပေလိမ့်မည်။ ကျမ်းဟောင်းတွင် “ဘုရားနိုင်ငံတော်” ဟူသော တိကျသော စကားစု မပါဝင်သော်လည်း၊ အယူအဆမှာ ဒံယေလ ၂ တွင် ရှင်းလင်းစွာ ရှိသည်။ ဒံယေလသည် နေဗုဒ်ခနေဇာ ဘုရင်အား အိပ်မက်၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းမှာ အနာဂတ်တွင် လူ့နိုင်ငံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်ဘုရားသခင်သည် ဘယ်သောအခါမျှ မပျက်စီးနိုင်သော နိုင်ငံတော်တစ်ခုကို တည်ထောင်တော်မူမည်ဟု ရှင်းပြခဲ့သည်။ ထိုနိုင်ငံတော်သည် အခြားနိုင်ငံအားလုံးကို ချေမှုန်းပြီး အစဉ်အမြဲ တည်ရှိနေမည် ဖြစ်သည် (ဒံယေလ ၂:၄၄)။ ဒံယေလ၏ ရူပါရုံတွင် ဘုရားနိုင်ငံတော်သည် အနာဂတ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာမည်ဖြစ်ပြီး လက်ရှိအချိန်နှင့် သိသာစွာ ကွဲပြားခြားနားမည် ဖြစ်သည်။ လူ့နိုင်ငံအားလုံး ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဤအနာဂတ်အမြင်သည် ရှေးဦးခရစ်ယာန်အသင်းတော်တွင် ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့ပြီး ဗျာဒိတ် ၁၉:၁၁–၂၂:၅ တွင် အထူးထင်ရှားသည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ အခြားနေရာများတွင်လည်း တွေ့နိုင်သည် (ဥပမာ၊ မဿဲ ၂၄–၂၅၊ ယောဟန် ၅:၂၆–၂၉၊ ၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၃–၅:၁၁၊ ၂ ပေတရု ၃:၁၂–၁၃)။ ယေရှုကို နားထောင်သူများ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအမြင်ရှိနေခဲ့ခြင်းကြောင့် မဿဲ ၁၃ တွင် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်နှင့်ပတ်သက်၍ ယေရှုဟောကြားခဲ့သော ဥပစာပုံပြင်များသည် ပို၍ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဖြစ်လာသည်။

The pattern of usage in the Bible shows that the term “kingdom of God”—or if we use Matthew’s preferred terminology, “kingdom of heaven”—is an important theme in the teachings of Jesus that is also touched on in the rest of the NT. The concept has solid roots in the OT, something that those who first listened to Jesus would probably have recognized. While it does not contain the exact phrase “kingdom of God,” the concept is definitely present in Daniel 2. Daniel explained to King Nebuchadnezzar that the last part of his dream meant that sometime in the future, after a succession of human kingdoms, the God of heaven would set up a kingdom that would never be destroyed. It would crush all other kingdoms and stand forever (Dan. 2:44). In this vision of Daniel, the kingdom of God was something that will arise in the future, and its setting up will signal a clean break with the present. All earthly human kingdoms will be destroyed. That this view of the future still held sway among Christians in the early church is particularly evident in Revelation 19:11–22:5 and is also found elsewhere in the NT (e.g., Matt. 24–25; John 5:26–29; 1 Thess. 4:13–5:11; 2 Pet. 3:12–13). That this understanding might have been in the minds of those who heard Him makes what Jesus said about the kingdom in the parables found in Matthew 13 all the more intriguing.

 ထိုနေ့၌ ယေရှုသည် အိမ်ကထွက်၍ အိုင်နားမှာထိုင်နေတော်မူသည်တွင်၊

² များစွာသောလူအပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုဝန်းရံ၍စုဝေးလျက်ရှိကြသောကြောင့်၊ လှေထဲသို့ဝင်၍ ထိုင်တော်မူ၏။ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် ကုန်းပေါ်မှာရပ်နေကြ၏။
³ ထိုအခါ ဥပမာစကားများတို့ကို မြွက်ဆိုတော်မူသည်မှာ၊ မျိုးစေ့ကြဲသောသူသည် မျိုးစေ့ကိုကြဲခြင်းငှါ ထွက်သွား၏။
⁴ အစေ့ကိုကြဲသည်တွင် အချို့သောအစေ့တို့သည် လမ်း၌ကျသဖြင့် ငှက်တို့သည်လာ၍ကောက်စား ကြ ၏။
⁵ အချို့သောအစေ့တို့သည် မြေနည်း၍ ကျောက်ပေါများသောအရပ်၌ကျသဖြင့်၊ မြေတိမ်သောကြောင့် ချက်ခြင်းအပင်ပေါက်သော်လည်း၊
⁶ နေထွက်သောအခါ ပူလောင်သည်ဖြစ်၍အမြစ်မစွဲသောကြောင့် ညှိုးနွမ်းပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။
⁷ အချို့သောအစေ့တို့သည် ဆူးပင်တို့တွင်ကျသဖြင့်၊ ဆူးပင်တို့သည်ကြီးပွား၍ ညှဉ်းဆဲကြ၏။
⁸ အချို့သောအစေ့တို့သည် ကောင်းသောမြေ၌ကျသဖြင့်၊ အဆသုံးဆယ်၊ အဆခြောက်ဆယ်၊ အဆ တရာပွားများ၍ အသီးသီးကြ၏။
⁹ ကြားစရာနားရှိသောသူ မည်သည်ကားကြားပါစေဟု မိန့်တော်မူ၏။

၁၃:၁–၉။ မျိုးစေ့ကြဲသူ၏ ဥပစာပုံပြင် ယေရှုသည် ကပေရနောင်မြို့ရှိ အိမ်မှ ထွက်သွား၍ ဂါလိလဲပင်လယ်ကမ်းစပ်တစ်လျှောက် လျှောက်တော်မူသည်။ ကပေရနောင်အနီးတွင် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော ပင်လယ်ကွေ့များစွာ ရှိပြီး လူအများစုဝေးလာသောအခါ ယေရှုသည် လှေပေါ်သို့ တက်တော်မူကာ ကမ်းစပ်တွင် စုဝေးနေသော လူအုပ်ကို ဟောကြားတော်မူသည်။ ထိုအခါ ယေရှုသည် ခေတ်သစ်ကျမ်းစာပညာရှင်များက ကြဲသူ၏ ဥပစာပုံပြင်ဟု ခေါ်ဆိုသော ပုံပြင်တစ်ခုကို စတင်ဟောကြားတော်မူသည်။ သို့သော် မြေအမျိုးအစားများ၏ အရေးကြီးမှုကို ထည့်စဉ်းစားလျှင် မြေအမျိုးအစားများ၏ ဥပစာပုံပြင်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ ယေရှုသည် လယ်ကွင်းထဲသို့ မျိုးစေ့ကြဲသူတစ်ဦး၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဖော်ပြတော်မူသည်။ ထိုလုပ်ရပ်မှာ နားထောင်သူများအတွက် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အရာဖြစ်သည်။ မြေခံတွင် စိုထိုင်းဆကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သောကြောင့် မြေကို ထယ်မထိုးမီ မျိုးစေ့ကို အရင်ကြဲလေ့ရှိသည်။

13:1–9. Parable of the Sower. Jesus left His house in Capernaum and moved around the shore of the Sea of Galilee. Not far from Capernaum were a number of bays that formed a natural amphitheater, and as a crowd gathered, Jesus got into a boat so He could talk to the crowds gathered around Him on the lakeshore. He began recounting a parable called by modern interpreters the parable of the sower, although given the importance the different types of soil have for the parable, it could equally be called the parable of the soils. Jesus began by describing the activity of somebody sowing seed in a field—an activity that was well known to His hearers. Because of the need to conserve moisture in the soil in the Holy Land, it was usual to sow the seed before the field was ploughed.

 

မျိုးစေ့ကြဲခြင်းကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ အထူးအားကောင်းပြီး ကြံ့ခိုင်သော လယ်သမားတစ်ဦးသည် ဂျုံအိတ်ကို ပခုံးပေါ်ချိတ်၍ လက်ဖြင့် မျိုးစေ့ကို လှမ်းကြဲနိုင်သည်။ သို့သော် ဂျုုံအိတ်များသည် အလွန်လေးလံသောကြောင့် လယ်သမားများသည် ပိုမိုလွယ်ကူသော နည်းလမ်းကို ရှာတတ်သည်။ ထိုခေတ်က ဣတ္ထရေလန်ဒေသတွင် ဂျုံအိတ်ကို မြည်းနောက်ကျောပေါ် ချည်နှောင်ကာ အိတ်တွင် အပေါက်ဖောက်၍ မျိုးစေ့များ လယ်ထဲသို့ တစ်စစီ ကျလာအောင် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ ဤနည်းဖြင့် ကြဲပါက ဂရုတစိုက် ကြဲသည်ထက် လမ်းခင်းပေါ်၊ ကျောက်မြေပါးပေါ် စသည်တို့တွင် မျိုးစေ့ ကျရောက်နိုင်သည်။ ပုံပြင်တွင် လမ်းခင်းပေါ် ကျသော မျိုးစေ့ကို ငှက်များက လျင်မြန်စွာ လာယူစားသည်။ ကျောက်ကြီးများပေါ်တွင် မြေပါးပါးဖုံးအုပ်ထားသော နေရာသို့ ကျသော မျိုးစေ့သည် လျင်မြန်စွာ ပေါက်ရောက်သော်လည်း နွေရာသီပူအိုက်လာသောအခါ အမြစ်မတွယ်နိုင်၍ ညောင်းသွားသည်။ ဆူးပင်များကြားသို့ ကျသော မျိုးစေ့မှ ပေါက်သော အပင်များကို ဆူးပင်များက လျင်မြန်စွာ နှိပ်စီးသည် (၁၃:၄–၆)။ သို့သော် အချို့မျိုးစေ့များသည် မြေကောင်းထဲသို့ ကျရောက်၍ ကြဲခဲ့သော မျိုးစေ့ထက် သုံးဆယ်ဆ၊ ခြောက်ဆယ်ဆ၊ တစ်ရာဆ အသီးသီးသည်။

Sowing could be done in several ways. A particularly strong and fit farmer might just tie a bag of grain across his shoulders and dip into it with his hand and strew the seed around appropriately. But those who have worked on farms will agree that bags of grain are very heavy, and farmers usually try to sow the seed in a less exhausting way. It was common in the Holy Land at that time to tie a bag of grain on the back of a donkey, for example. Once the donkey was positioned in the appropriate field, a hole was made in the bag, and the grain trickled out of the hole and onto the field. Such a method would explain why some of the seed fell on places such as the path and thin soil that a more careful approach to the sowing of seed would have avoided. In the parable, the seed that fell on the path was quickly snatched by the birds, and the seed that fell on the thin soil covering the rocks grew quickly enough but did not survive long when the heat of summer dried up the soil, while the seed that fell on the thorny ground produced plants that were quickly choked by the thorns (13:4–6). But some seed fell on good soil and yielded crops that bore thirty times, sixty times, and a hundred times as much as the seed that had been planted.

 

ဤဥပစာပုံပြင်တစ်ခုလုံးသည် မြေကောင်းထဲသို့ ကျသော မျိုးစေ့၏ အသီးအနှံကို ဦးတည်ထားသည်။ သုံးဆယ်ဆ အထွက်နှုန်းကို ယေရှု၏ ပထမဆုံး နားထောင်သူများက မည်သို့ တွေးတောခဲ့ကြမည်နည်း။ ခေတ်သစ်စိုက်ပျိုးနည်းများနှင့် ရွေးချယ်ထားသော မျိုးစေ့မျိုးကောင်းများဖြင့်ပင် သုံးဆယ်ဆ အထွက်သည် အလွန်ရှားပါးသည်။ ရှေးခေတ်က ဤမျှ အထွက်များသည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သော ဇာတ်လမ်းများ ရှိခဲ့သော်လည်း ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲသည်။ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေမှ အကောင်းဆုံး သက်သေမှာ မစ်ရှ်နာ ကျမ်းတွင် ပါဝင်သော ငါးဆ အထွက်နှုန်းပင် ဖြစ်သည်။ သုံးဆယ်ဆ၊ ခြောက်ဆယ်ဆ၊ တစ်ရာဆ အထွက်သည် ယေရှု၏ ခေတ်ကပင် အံ့ဖွယ်ရာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ယနေ့တိုင် အံ့ဖွယ်ရာပင် ဖြစ်သည်။ ဤဥပစာပုံပြင်သည် အံ့ဖွယ်တစ်ခုဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ သို့သော် ဤပုံပြင်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို တပည့်တော်များ၏ မေးခွန်းကြောင့် ခဏရွှေ့ဆိုင်းထားရသည်။

The whole parable has been leading up to this point—the yield of the seed when sown on good soil. What would the first hearers of the parable have thought about a yield of thirtyfold? Even with modern farming techniques and specially selected seed stock, yields as high as thirtyfold are highly unusual. It is true that there were some stories circulating in the ancient world that such yields were possible, but their reliability is questionable. The best evidence we have from the Holy Land is that found in the Mishnah, which reports a fivefold yield. Yields of thirtyfold, sixtyfold, and a hundredfold would have been miraculous at the time of Jesus, and even today. The parable climaxes in a miracle! But a discussion of the parable’s meaning is delayed by a question asked by the disciples.

 ¹⁰ တပည့်တော်တို့သည် ချဉ်းကပ်လျက်၊ ကိုယ်တော်သည် အဘယ်ကြောင့်ဥပမာကိုဆောင်၍ ဤလူတို့ အား ဟောပြောတော်မူသနည်းဟု မေးလျှောက်ကြလျှင်၊

¹¹ ကိုယ်တော်က၊ သင်တို့သည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏နက်နဲသော အရာတို့ကိုသိရသော အခွင့်ရှိကြ၏။ ထိုသူတို့မူကား အခွင့်မရှိကြ၊
¹² အကြင်သူသည် ရတတ်၏။ ထိုသူ၌ ကြွယ်ဝပြည့်စုံစေခြင်းငှါ ပေးဦးမည်။ အကြင်သူသည် ဆင်းရဲ၏။ ထိုသူ၌ရှိသမျှကိုပင် နှုတ်လိမ့်မည်။
¹³ ထိုကြောင့် သူတို့သည် မြင်လျက်မမြင်၊ ကြားလျက်မကြား၊ အနက်ကိုလည်း နားမလည်သောကြောင့် ဥပမာကိုဆောင်၍ ငါဟောပြော၏။
¹⁴ ဟေရှာယဟောဘူးသောအနာဂတ်စကားဟူမူကား၊ သင်တို့သည် ကြားလျက်ပင် အနက်ကိုနားမလည် ဘဲ ကြားကြလိမ့်မည်။ မြင်လျက်ပင် အာရုံမပြုဘဲမြင်ကြလိမ့်မည်။
¹⁵ အကြောင်းမူကား၊ ဤလူမျိုးသည် မျက်စိမမြင်၊ နားမကြား၊ စိတ်နှလုံးမသိ၊ အကျင့်မပြောင်းလဲ၊ သူတို့ အနာရောဂါကို ငါမငြိမ်းစေရသည်တိုင်အောင်၊ သူတို့စိတ်နှလုံးသည်မိုက်လျက်၊ နားသည်ထိုင်းလျက်၊ ကိုယ် မျက်စိကိုပိတ်လျက်ရှိကြ၏ဟူသောစကားသည် ဤလူတို့၌ ပြည့်စုံခြင်းသို့ရောက်သတည်း။
¹⁶ သင်တို့မျက်စိသည် မြင်သောကြောင့်မင်္ဂလာရှိ၏။ သင်တို့နားသည်လည်း ကြားသောကြောင့် မင်္ဂလာ ရှိ၏။
¹⁷ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ သင်တို့ မြင်ရသောအရာတို့ကိုပရောဖက်များနှင့် ဖြောင့်မတ်သော သူများတို့သည် မြင်ခြင်းငှါအလိုရှိသော်လည်း မမြင်ရကြ။ သင်တို့ကြားရသောအရာတို့ကို ကြားခြင်းငှါ အလိုရှိသော်လည်း မကြားရကြ။

၁၃:၁၀–၁၇။ ဥပစာပုံပြင်များဖြင့် သွန်သင်ရခြင်း အကြောင်းရင်း တပည့်တော်များက ယေရှုကို အဘယ်ကြောင့် ဥပစာပုံပြင်များဖြင့် သွန်သင်တော်မူသနည်းဟု မေးကြသည်။ ယေရှု၏ အဖြေသည် အချက်နှစ်ချက်ကို ထင်ရှားစေသည်။ ပထမအချက်မှာ တပည့်တော်များနှင့် နောက်လိုက်များသာ သိရှိရသော အရာများရှိပြီး ထိုအရာများကို အပြင်လူများအတွက် “လျှို့ဝှက်ချက်” (မုသ်တေရီယွန်) ဖြစ်သည်။ ဤအပိုသိရှိမှုသည် ယေရှု၏ နောက်လိုက်များကို သူတို့မဟုတ်သူများနှင့် ကွဲပြားခြားနားသော အုပ်စုတစ်စုအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးသည်။ ဒုတိယအချက်မှာ ဝိညာဉ်ရေးရာ မျက်စိကန်းသူများသည် ဆက်လက်၍ မျက်စိကန်းနေမည် ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၁၂)။ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဉာဏ်အလင်းရရှိသူများသည် ယေရှုကို ပို၍ နားလည်လာသလို၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ မျက်စိကန်းသူများသည် ယေရှုကို ဆက်လက်၍ နားမလည်နိုင်၊ ရှုပ်ထွေးနေမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ယေရှုသည် ရန်လိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိတော်မူပြီး နောက်ဆုံး အသေခံရတော်မူမည် ဖြစ်သည်။ အဓိကသွန်သင်ချက်များကို ဥပစာပုံပြင်များဖြင့် ဟောကြားခြင်းသည် အနည်းဆုံး ခဏတာမျှ ကိုယ်တော်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

13:10–17. The Purpose of Parables. The disciples asked Jesus why He taught in parables. His answer highlights two other things. First, there are some things known to His disciples and followers that are mystērion—“secrets” or “mysteries”—to those outside the group. This extra knowledge is available only to those who are His followers. Some things that His followers know help define them as a group that is distinct from those who are not followers of Jesus. The second point that Jesus’s answer highlights is that those who are spiritually blind will remain spiritually blind (v. 12). Just as those who are spiritually enlightened continue to grow in their understanding of Jesus, those who are spiritually blind will continue to find Him baffling and incomprehensible. At this time, Jesus was working in a hostile environment, which would eventually lead to His death. Couching His key teachings in parables served to protect Him, at least for a time.

 ¹⁸ မျိုးစေ့ကြဲသောသူ၏ဥပမာအနက်အဓိပ္ပာယ်ကို နားထောင်ကြလော့။

¹⁹ လမ်း၌ အစေ့ကိုကြဲခြင်းအကြောင်းအရာကား၊ နိုင်ငံတော်၏တရားစကားကိုကြား၍ နှလုံးမသွင်းသည် ရှိသော်၊ နတ်ဆိုးလာ၍ နှလုံး၌ကြဲသောအစေ့ကို နှုတ်ယူတတ်သည်ဟု ဆိုလိုသတည်း။
²⁰ ကျောက်ပေါသောအရပ်၌ အစေ့ကိုကြဲခြင်းအကြောင်းအရာကား၊ တရားစကားကိုကြား၍ ဝမ်းမြောက် သောစိတ်နှင့် ချက်ခြင်းခံယူသော်လည်း၊
²¹ စိတ်နှလုံး၌ အမြစ်မစွဲခဏသာတည်သဖြင့်၊ တရားစကားကြောင့်အမှုအခင်းနှင့် ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံရ သောအခါ ချက်ခြင်းဖောက်ပြန်တတ်သည်ဟု ဆိုလိုသတည်း။
²² ဆူးပင်တို့တွင် အစေ့ကိုကြဲခြင်းအကြောင်းအရာကား တရားစကားကိုကြား၍လောကီအမှု၌ စိုးရိမ်ခြင်း နှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာ၏လှည့်စားခြင်းသည် တရားစကားကို လွှမ်းမိုးညှဉ်းဆဲတတ်သောကြောင့် အသီးမသီးနိုင်ဟု ဆိုလိုသတည်း။
²³ ကောင်းသောမြေ၌ အစေ့ကိုကြဲခြင်းအကြောင်းအရာကား၊ တရားစကားကိုကြား၍ နှလုံးသွင်းသဖြင့်၊ အဆသုံးဆယ်၊ အဆခြောက်ဆယ်၊ အဆတရာပွားများ၍ အသီးသီးတတ်သည်ဟု ဆိုလိုသတည်းဟု မိန့်တော်မူ ၏။

၁၃:၁၈–၂၃။ မျိုးစေ့ကြဲသူ၏ ဥပစာပုံပြင် ရှင်းပြချက် ယေရှုသည် တပည့်တော်များအား ဤဥပစာပုံပြင်မှာ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ သတင်းစကားကို လူအမျိုးမျိုး လက်ခံပုံနှင့် ပတ်သက်သည်ဟု ရှင်းပြတော်မူသည်။ အချို့သူများသည် နားထောင်၍ နားမလည်ကြပေ။ သူတို့သည် လမ်းခင်းပေါ် ကျသော မျိုးစေ့နှင့်တူသည်။ နတ်ဆိုးသည် နိုင်ငံတော်သတင်းစကားကို လျင်မြန်စွာ လုယူသွားသောကြောင့် ပေါက်ရောက်ခွင့် မရှိပေ (အပိုဒ် ၁၉)။ အချို့သူများသည် ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံကြပြီး ကျောက်မြေပါးပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပေါက်ရောက်သော မျိုးစေ့ကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ရေးရာ တိုးတက်မှု လျင်မြန်စွာ ရှိပုံရသည်။ သို့သော် ဒုက္ခဆင်းရဲရောက်လာသောအခါ ချက်ချင်း လဲကျကြသည် (အပိုဒ် ၂၀–၂၁)။ ခရစ်ယာန်များ ဒုက္ခရောက်နေသော ဤလောကတွင် နေထိုင်နေသမျှ ဒုက္ခဆင်းရဲသည် သူတို့ကို လာရှာတတ်သည်။ ထိုအခါ အချို့သူများက ယုံကြည်ခြင်းသည် မလုံလောက်ဟု ယူဆ၍ ခရစ်ယာန်ဘောင်မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အချို့ကမူ ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံရေးကို ပို၍ နက်ရှိုင်းလာအောင် အခွင့်အရေးယူကြသည်။ သူတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းလက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ခံစားနေရသော ခက်ခဲမှုများကို နားမလည်သော်လည်း ဘုရားသခင်က နားလည်ပြီး အတူလျှောက်လှမ်းပေးမည်ဟု ကိုယ်တော်အား ပြောကြားကြသည်။

13:18–23. Parable of the Sower Explained. Jesus explained to His disciples that the parable is about how different hearers receive the message of the kingdom of heaven. Some hear and do not understand. They are like the seed fallen on the path—the devil takes away the message of the kingdom so fast that it never has a chance to grow (v. 19). Others receive the word very gladly, and just as the grain springs up in the rocky ground, they appear to be making rapid progress in their spiritual walk. But when trouble arises, they quickly fall away (vv. 20–21). As long as Christians live in a world of sin, trouble will find them. At such moments some conclude that faith is inadequate and discard Christianity. Others see it as an opportunity to deepen their relationship with God. They reach out the hand of faith and tell Him that while they do not understand the difficult times they are going through, they know that He understands and that He will walk with them.

 

ယေရှုသည် ဆူးပင်များကြားသို့ ကြဲခံရသော မျိုးစေ့သည် ယုံကြည်သော်လည်း ဤလောက၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာ၏ လှည့်စားမှုကြောင့် နှိပ်စီးခံရသူများကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ရှင်းပြတော်မူသည် (အပိုဒ် ၂၂)။ ဤသူမျိုးမှာ နေ့စဉ်ဘဝ၏ ဖိအားများကို ရင်ဆိုင်ရန် အလွန်အလုပ်များနေသဖြင့် ဆုတောင်းရန်၊ ဘုရားကျောင်းတက်ရန်၊ ကျမ်းစာဖတ်ရန် အချိန်မရှိကြပေ။ ဤသို့သော သူများ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် တဖြည်းဖြည်း ညောင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခရစ်ယာန်ဘဝသည် အခွံခွာသွားသော အလဟသ ဖြစ်သွားသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မြေကောင်းထဲသို့ ကျသော မျိုးစေ့သည် စကားကို ကြားပြီး နားလည်သူများကို ကိုယ်စားပြုသည် (အပိုဒ် ၂၃)။ ဤသူမျိုးသည် ယုံကြည်ခြင်းကို ဒုက္ခဆင်းရဲများက လှုပ်ခတ်သောအခါတွင်ပင် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်စွဲချား၍ ကိုးစားတတ်သူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာအရာများတွင် ပုံမှန်အချိန်ပေးတတ်သူများ၊ ကျမ်းစာကို ပုံမှန်ဖတ်သူများ၊ ဆုတောင်းသူများ၊ ဘုရားဝတ်ပြုရာတွင် ပုံမှန်ပါဝင်သူများ ဖြစ်သည်။ မျိုးစေ့၏ အံ့ဖွယ်အထွက်နှုန်းကဲ့သို့ပင် ဤခရစ်ယာန်များသည် အံ့ဖွယ်ရာများဖြင့် ဝန်းရံခံရသည်။ သူတို့သည် မစုံလင်သော လူသားများဖြစ်သော်လည်း ယေရှုနှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းရင်း အခြားသူများသည် သူတို့ဘဝတွင် ယေရှု၏ အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့၍ ယေရှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များဆီသို့ ဆွဲဆောင်ခံရသည်။

Jesus explained that the seed sewn among the thorns (v. 22) represents another group who believe but find themselves being consumed with the worries of this world and the deceptive lure of wealth. This is often manifested in people who are too busy coping with the pressures of everyday life to spend time in prayer, to attend worship services, and to read their Bible regularly. The faith of many such individuals withers slowly over time, and they eventually discover that their Christianity is but an empty shell. By way of contrast, the seed that fell on good soil represents those who hear the word and understand it (v. 23). Such people are those who, when trials and troubles shake their faith in God, still reach out to God in faith and trust; it represents those who regularly spend time with spiritual things—who regularly read their Bibles, who regularly pray, who attend and participate in worship services. As with the miraculous yield of seed, such Christians are surrounded by miracles. They are imperfect human beings, but as they walk with Jesus, others see glimpses of Jesus in their lives and are drawn to Him and His followers.

 ²⁴ အခြားသော ဥပမာစကားကိုမိန့်မြွက်တော်မူသည်ကား၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် ကောင်းသောမျိုး စေ့ကို လယ်၌ကြဲသောသူနှင့်တူ၏။

²⁵ လူတို့သည် အိပ်ပျော်သောအခါ သူ၏ရန်သူသည်လာ၍ကောင်းသောစပါးနှင့်လက္ခဏာတူသော တော မျိုးစေ့ကို စပါးအထဲ၌ကြဲ၍ သွားလေ၏။
²⁶ အပင်ပေါက်၍ အသီးအနှံထွက်သောအခါ၊ တောပင်များလည်းထင်ရှားလျှင်၊
²⁷ ကျွန်တို့သည် အိမ်ရှင်ထံသို့သွား၍ သခင်၊ ကောင်းသောမျိုးစေ့ကို လယ်၌ကြဲတော်မူသည် မဟုတ် လော။ တောပင်တို့သည် အဘယ်ကဖြစ်သနည်းဟု လျှောက်ကြလျှင်၊
²⁸ အိမ်ရှင်က ဤအမှုကား ရန်သူပြုသောအမှုတည်းဟု ဆို၏။ အကျွန်ုပ်တို့သည်သွား၍ တောပင်တို့ကို ရွေးနှုတ်စေခြင်းငှါ အလိုတော်ရှိသလောဟု လျှောက်ကြလျှင်၊
²⁹ အိမ်ရှင်က ထိုသို့ငါအလိုမရှိ။ တောပင်တို့ကိုရွေးနှုတ်လျှင် စပါးပင်တို့ကိုရောနှော၍ နှုတ်မိမည် စိုးရိမ် စရာအကြောင်းရှိ၏။
³⁰ စပါးရိတ်သည်ကာလတိုင်အောင် အပင်နှစ်မျိုးတို့သည် အတူကြီးပွားပါလေစေ။ စပါးရိတ်သည်ကာလ ရောက်လျှင်၊ တောပင်တို့ကို ရှေ့ဦးစွာရွေးနှုတ်၍ မီးရှို့ခြင်းငှါစည်းနှောင်ကြလော့။ စပါးကိုကား ကျီ၌စုသိမ်း သွင်းထားကြလော့ဟု ရိတ်သောသူတို့အား ငါစီရင်မည်ဟု အိမ်ရှင်ဆိုသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။

၁၃:၂၄-၃၀။ ဂျုံပင်များထဲက ပေါင်းပင်များ။ ဂျုံပင်များထဲတွင် ပေါင်းပင်များနှင့်ပတ်သက်သော ဥပစာသည် ယေရှုခေတ်က လယ်ယာလုပ်ငန်းလောက၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်ကို စိတ်ဝင်စားဖွယ် ထိုးထွင်းသိမြင်စေသည်။ ထိုခေတ်ကာလတွင် ချမ်းသာသော လယ်သမားတစ်ဦးသည် ရန်သူတစ်ဦးရှိပြီး ထိုရန်သူက သူ၏ဂျုံခင်းထဲသို့ ပေါင်းစေ့များ လာရောက်ဖြန့်ကျင်ခြင်းဖြင့် သူ့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ အပိုဒ် ၂၅ တွင် ဖော်ပြထားသော “ဇိဇနိယွန်” ဟူသောစကားလုံးသည် ပေါင်းပင် သို့မဟုတ် ကောက်ပင်များကို ရည်ညွှန်းသည်။ ရန်သူဖြန့်ကျင်းခဲ့သော စေ့သည် ရိတ်သိမ်းချိန်ရောက်မှ ဂျုံနှင့်ကွဲပြားမှုပေါ်လာသဖြင့် အလွန်ဖြစ်နိုင်ချေများသော မျိုးစေ့မှာ မုတ်ဆိတ်ပါသော ဒါနယ်ပင် (bearded darnel) ဟု ခေါ်သည့်အပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအပင်နှင့် ၎င်း၏ဂုဏ်သတ္တိများကို ရှေးခေတ်ကမ္ဘာတွင် ကောင်းစွာသိရှိကြပြီး ဤဥပစာတွင်ဖော်ပြထားသော အခြေအနေအတိုင်း အသုံးပြုခြင်းကို တားမြစ်သည့် ဥပဒေများပင် ရှိခဲ့သည်။ မုတ်ဆိတ်ပါသော ဒါနယ်ပင်သည် အမှည့်ရောက်မှ အသီးမှောင်နက်လာပြီး ဂျုံ၏ ရွှေညိုရောင်နှင့် ကွဲပြားသွားသည်အထိ ဂျုံနှင့်ပုံစံတူသည်။ အရှေ့အလယ်ပိုင်းတွင် ငှက်စာအဖြစ်သုံးသော်လည်း လူသားများအတွက်မူ အနည်းငယ် စိတ်ကြွဆေးဂုဏ်သတ္တိ ရှိသည်။ ဂျုံခင်းထဲသို့ မုတ်ဆိတ်ပါသော ဒါနယ်စေ့ ဖြန့်ကျင်းခြင်းသည် အထူးသဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုပင်ကို ဖယ်ရှားရန် အကောင်းဆုံးအချိန်မှာ ရိတ်သိမ်းချိန်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်သည် တစ်နှစ်တာတွင် အလုပ်အများဆုံးကာလဖြစ်ကာ ဒါနယ်ပင်များကို ဂရုတစိုက်ဖယ်ရှားရသဖြင့် ပိုမိုဆိုးရွားလာစေသည်။ မလွဲမသွေ မလိုလားအပ်သော စေ့အချို့သည် ဂျုံထဲသို့ ရောနှောသွားတတ်ပြီး ထို့ကြောင့် မုန့်ဖုမည့်အခါ ဂျုံကို မညက်မီ မလိုလားအပ်သော စေ့များကို ဖယ်ရှားရန် အချိန်ပိုလိုအပ်သည်။ ထိုခက်ခဲသော လုပ်ငန်းစဉ်တွင် အမှားတစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက ဒါနယ်ညစ်ညမ်းသော မုန့်ကို စားမိသူများ မနှစ်မြို့ဖွယ် အိပ်မက်များနှင့် အမြင်အာရုံများ ကြုံတွေ့ရတတ်သည်။

13:24–30. Weeds among the Wheat. The parable of the weeds among the wheat provides an interesting glimpse of one aspect of the agricultural world from the time of Jesus. In this world, a prosperous farmer could have had an enemy who chose to attack him by sowing weeds in his wheat crop. The word zizanion (v. 25) designates weeds or tares. The seed the enemy sowed would have appeared no different from wheat until the harvest, which indicates the high likelihood that it was the seed of the bearded darnel plant. This plant and its characteristics were well enough known in the ancient world, and there were specific laws against its use in a situation described in this parable. Bearded darnel does, in fact, look like wheat until it is mature, when its grain turns black, rather than the golden brown of wheat. It is used for poultry feed in the Middle East, but humans find it to be a mild hallucinogen. Sowing bearded darnel in a field of wheat is a particularly spiteful thing to do, as the only good time to remove it is at harvest—already the busiest time of the year, made worse by the need to carefully remove all the darnel. Inevitably some unwanted seed would end up in the grain supply, and this would require extra time to remove the unwanted grains before grinding the grain to make bread. Any mistake in that painstaking process would mean that unpleasant dreams and visions would be experienced by those unfortunate enough to have been given bread contaminated with the darnel.

 

ယေရှုမိန့်ဆိုခဲ့သော ဥပစာတွင် ကျွန်များက သခင်ထံ ဂျုံခင်းထဲတွင် ဒါနယ်ပင်များ ဖြန့်ကျင်းခံရသည်ဟု လျှောက်ထားကြသည် (အပိုဒ် ၂၇)။ အလွန်ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ယေရှုက ဒါနယ်ပင်များကို အလျင်အမြန်နှိမ်နှင်းရန်ကြိုးစားပါက ကောင်းသော ဂျုံများပါ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်ဟု သတိပေးတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်မျိုးလုံးကို ရိတ်သိမ်းချိန်ထိ တွဲလျက်စိုက်ပျိုးထားရမည်ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၂၉-၃၀)။ ထိုအချိန်တွင် ဒါနယ်ပင်များကို အလွယ်တကူ ခွဲခြားနိုင်ပြီး ဖယ်ရှားကာ မီးရှို့ဖျက်ဆီးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းသော ဂျုံကောက်ပဲများကိုမူ ကျီအတွင်း သိုလှောင်ထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

In the parable that Jesus spoke, the servants report to their master that darnel had been sown in the field of grain (v. 27). Quite sensibly Jesus warned that any attempt to eradicate the darnel too soon would in fact lead to the destruction of much of the good grain, and therefore the two crops should be left to grow side by side until the harvest (vv. 29–30). At that time the darnel could be easily identified, then removed and burned, while the good grain would be gathered into the barns.

 ³¹ အခြားသောဥပမာစကားကို မိန့်မြွက်တော်မူသည်ကား၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် လယ်၌စိုက်သော မုန်ညင်းစေ့နှင့်တူ၏။

³² မုန်ညင်းစေ့သည် အစေ့တကာတို့ထက် ငယ်သော်လည်း၊ ကြီးပွားသောအခါ မြက်ပင်တကာတို့ထက် ကြီးသဖြင့် မိုဃ်းကောင်းကင်ငှက်တို့သည်လာ၍ အကိုင်းအခက်တို့၌နားနေ မှီခိုလောက်သောအပင် ဖြစ်တတ် သည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။

၁၃:၃၁-၃၂။ မုံညှင်းစေ့။ ယေရှုက မဿဲ ၁၃ တွင် “ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် … နှိုင်းရသည်မှာ” ဟု မိန့်ဆိုတော်မူသောအခါ ပုံဆောင်ချဲ့ကားသော နှိုင်းယှဉ်ချက်တစ်ခုကို အသုံးပြုတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ နှိုင်းယှဉ်ချက်ဆိုသည်မှာ မတူညီသောအရာနှစ်ခုကို နှိုင်းယှဉ်ပြောဆိုသော စကားပုံတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ဥပစာများလည်း အလားတူပင် အလုပ်လုပ်သည်။ ယေရှုက ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် မုံညှင်းစေ့နှင့် နှိုင်းရသည်ဟု မိန့်ဆိုတော်မူသောအခါ မုံညှင်းစေ့နှင့် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ကြားတွင် တူညီသောအချက်တစ်ခုရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုတူညီမှုကို ရှာတွေ့ခြင်းသည်ပင် ဤဥပစာနှင့် အခြားရှင်းလင်းစွာ နှိုင်းယှဉ်ထားသော ဥပစာများကို နားလည်ရန် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်။

13:31–32. The Mustard Seed. When Jesus used the words “The kingdom of heaven is like …” in Matthew 13, He used a figure of speech, rather like an extended simile. A simile is a figure of speech that compares two unlike things. A parable works in a similar manner. When Jesus said that the kingdom of heaven is like a mustard seed, He was saying that there is something similar between a grain of mustard and the kingdom of heaven—finding the similarity is the key to understanding this and other parables, especially those that make an explicit comparison.

 

ယေရှုက မုံညှင်းပင်နှင့်ပတ်သက်၍ အချက်နှစ်ချက်ကို ထောက်ပြတော်မူသည်။ ၎င်း၏မျိုးစေ့သည် အလွန်သေးငယ်ပြီး ပင်စည်ကြီးထွားလာကာ သစ်ပင်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည်။ မုံညှင်းပင် (ဖြစ်နိုင်ခြေများသည်မှာ အနက်ရောင်မုံညှင်း Sinapis nigra) ၏ မျိုးစေ့သည် ယုဒပြည်တွင် တွေ့ရှိရသမျှ မျိုးစေ့များထဲတွင် အသေးဆုံးဖြစ်သည်။ တစ်ဂရမ် (၀.၀၀၁ ကီလိုဂရမ်) ရရှိရန် မုံညှင်းစေ့ ၇၂၅ မှ ၇၆၀ လိုအပ်သည်။ သို့သော် ထိုပင်သည်ကား ဂါလိလဲအိုင်အနီးတွင် အမြင့် ပေ ၈ ပေ မှ ၉ ပေ (၂.၅ မီတာ မှ ၃ မီတာအထိ) အထိ ကြီးထွားနိုင်သည်။ မုံညှင်းရွက်ကို ဆားနယ်စားသုံးကြသည်။ ထိုပင်ကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်များထဲတွင် အကြီးဆုံးဟု ဖော်ပြထားသည် (အပိုဒ် ၃၂)။

Jesus noted two things about the mustard plant: it has small seeds, and it grows large enough to be described as a tree. The seed of the mustard plant (probably Sinapis nigra, or black mustard) is indeed small—the smallest found in Judea. Between 725 and 760 of these seeds are needed to make up a gram (0.001 kg). Yet the plant itself grows quite large, up to eight or nine feet (2.5 or even 3 m) in the vicinity of the Sea of Galilee. The mustard leaf was pickled and eaten. The plant is described as the largest of the herbs (v. 32).

 

ယေရှုက ဘုရားနိုင်ငံတော်၏ ကြီးထွားမှုကို မုံညှင်းသစ်ပင်၏ ကြီးထွားမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်တော်မူသည်။ အစပိုင်းတွင် သေးငယ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အလွန်ကြီးမားလာသည်။ ပေါင်းပင်များနှင့်ပတ်သက်သော ဥပစာ၏ ရှင်းလင်းချက်တွင် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်နှင့် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်တို့၏ နီးကပ်စွာဆက်နွယ်မှုကို မီးမောင်းထိုးပြထားသည်။ ထိုအပိုဒ်ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ရင်း ခရစ်ယာန်အသင်းတော်သည် အလွန်သေးငယ်သော အစပိုင်းမှ (ယေရှုနှင့် တပည့်အနည်းငယ်) ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ယေရှုကိုလိုက်သူ သန်းပေါင်းများစွာအထိ ကြီးထွားလာခဲ့သည်မှာ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

Jesus spoke His parable, likening the growth of the kingdom of God to that of a mustard tree. It starts small and grows very large. The explanation of the parable of the weeds among the wheat highlights the intimate connection between the kingdom of heaven and the Christian church. In anticipation of that passage, it is interesting to note that the Christian church did in fact grow from very small beginnings (Jesus and a small number of disciples) to a worldwide phenomenon with millions who claim to be followers of Jesus.

 ³³ အခြားသောဥပမာစကားကို မိန့်မြွက်တော်မူသည်ကား၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် တဆေးနှင့်တူ၏။ မိန်းမသည် တဆေးကိုယူ၍ မုန့်ညက်သုံးတင်း၌ထည့်သဖြင့်၊ မုန့်ညက်ရှိသမျှကို ဖောင်းကြွစေတတ်သည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³⁴ ယေရှုသည် ဤဥပမာများတို့ကိုဆောင်၍ ပရိတ်သတ်များတို့အားဟောပြောတော်မူ၏။ ဥပမာကင်း၍ ဟောပြောတော်မမူ၊
³⁵ ထိုသို့သောအားဖြင့် ပရောဖက်စကားဟူမူကား၊ ငါသည်နှုတ်ကိုဖွင့်၍ ဥပမာများကိုမြွက်ဆိုအံ့။ ကမ္ဘာဦးမှစ၍ ထိမ်ဝှက်သောအရာတို့ကိုဘော်ပြပေအံ့ဟု ဟောဘူးသောစကားသည် ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက် သတည်း။

၁၃:၃၃-၃၅။ တဆေးဥပစာ။ အီဂျစ်တို့ အစောဆုံးခေတ်ကတည်းက တဆေးဖြင့် မုန့်ဖုတ်လာခဲ့ကြသည်။ တဆေးဆိုသည်မှာ မှိုတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး မုန့်ညက်နှင့် ရောနှောသောအခါ အောက်ဆီဂျင်နှင့် ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်ကို အသုံးပြု၍ ရေနှင့် ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ် သို့မဟုတ် အောက်ဆီဂျင်ပမာဏ လျော့နည်းလာသောအခါ အယ်လ်ကိုဟွန်းနှင့် ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်ကို ထုတ်လုပ်သည်။ အယ်လ်ကိုဟွန်းသည် ဖုတ်ချိန်တွင် အငွေ့ပျံသွားပြီး ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်က ညက်ထဲတွင် ပွက်ပွက်ဆူစေကာ မုန့်အရသာ ပိုမိုကောင်းမွန်စေသည်။ ဓမ္မဟောင်း၊ ဓမ္မသစ်ခေတ်နှစ်ခုလုံးတွင် မုန့်ကို နေ့စဉ်ဖုတ်လုပ်လေ့ရှိပြီး နေ့စဉ်မုန့်ညက်အသစ်တွင် ထည့်သွင်းရန် ညက်အချို့ကို မဖုတ်ဘဲ ချန်ထားတတ်သည်။ ပသခါပွဲမှစ၍ ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး ဖေးမဲ့မုန့်ပွဲတော်ကာလအတွင်း ဤဓလေ့ကို ခေတ္တရပ်ဆိုင်းထားရသည် (ထွက် ၁၂:၁-၂၀)။ ဤနည်းဖြင့် နှစ်သစ်တစ်ခုစတိုင်းကို ဟောင်းနွမ်းသော တဆေးကို စွန့်ပစ်ခြင်းဖြင့် အမှတ်အသားပြုရသည်။

13:33–35. Parable of the Leaven. Bread has been made with yeast at least since the earliest Egyptians. Yeast is a fungus that when mixed with bread dough uses oxygen and carbohydrates to create water and carbon dioxide or, when the oxygen levels have decreased sufficiently, to create alcohol and carbon dioxide. The alcohol evaporates away in cooking, but the carbon dioxide creates bubbles in the dough, and the bread tastes much better. In the times of both the OT and NT, bread was made daily, and some of the dough was kept uncooked from day to day to be the “leaven” that would be put into the new batch of bread dough to cause it to rise. During the Feast of Unleavened Bread, this practice was discontinued for a period of seven days, starting with Passover (Ex. 12:1–20). In this way, each New Year was to be marked by a discarding of the old leaven.

 

ယေရှု၏ ဤတဆေးဥပစာသည် တဆေးအနည်းငယ်သည် မုန့်ညက်တစ်ခုလုံးကို မည်ကဲ့သို့ ထူးထူးခြားခြား သက်ရောက်မှုရှိစေသည်ကို ထောက်ပြပြီး ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်လည်း ဤနည်းတူ လုပ်ဆောင်သည်ဟု ဖော်ပြသည်။ အုပ်စုငယ်တစ်ခုသည် များပြားလှသော အုပ်စုကြီးတစ်ခုလုံးအပေါ် ကောင်းမှုအရ အလွန်ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည် (ကော ၁ ၅:၆၊ ဂလာ ၅:၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

This parable of Jesus notes the remarkable way in which a small amount of leaven has a large impact on the greater bread mix, and it indicates that the kingdom of heaven also acts in this way—a small group can have an inordinately significant effect for good on a much larger group (cf. 1 Cor. 5:6; Gal. 5:9).

 

မဿဲက ထိုခေတ်ကာလတွင် ယေရှုသည် အပြင်လူများကို ဥပစာများဖြင့်သာ ဟောပြောတော်မူခဲ့သည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် တပည့်တော်များကိုမူ ဥပစာအားလုံးကို ရှင်းပြတော်မူသည်။ ခရစ်ယာန်အသိုင်းအဝိုင်းများတွင် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကို လေးစားမှုကို ဧဝံဂေလိဆရာက မီးမောင်းထိုးပြထားပြီး ဥပစာများဖြင့် သွန်သင်ခြင်းအားဖြင့် ယေရှုသည် ပရောဖက်ပြုချက်စကားကို ပြည့်စုံစေတော်မူသည်ဟု အလေးပေးဖော်ပြသည် (မဿဲ ၁၃:၃၅)။

Matthew clarifies that at this time period in his ministry, Jesus spoke only in parables to those outside of His immediate group of followers. But to His disciples He explained all the parables. The respect for the OT shown in Christian circles is underlined by the Evangelist, highlighting that by teaching in parables, Jesus was in fact fulfilling the words of prophecy (Matt. 13:35).

 ³⁶ ထိုနောက်မှ ယေရှုသည် လူအစုအဝေးများကိုလွှတ်၍ အိမ်သို့ဝင်တော်မူပြီးမှ၊ တပည့်တော်တို့သည် ချဉ်းကပ်၍၊ လယ်၌ကြဲသောတောမျိုးစေ့၏ ဥပမာအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို အကျွန်ုပ်တို့အား ဘော်ပြတော်မူပါဟု လျှောက်ကြလျှင်၊

³⁷ ကိုယ်တော်က၊ ကောင်းသောမျိုးစေ့ကိုကြဲသောသူသည် လူသားဖြစ်၏။
³⁸ လယ်ကား ဤလောကဖြစ်၏။ ကောင်းသောအစေ့ကား နိုင်ငံတော်သားဖြစ်၏။ တောမျိုးစေ့ကား နတ် ဆိုးသားဖြစ်၏။
³⁹ တောမျိုးစေ့ကိုကြဲသောရန်သူကား မာရ်နတ်ဖြစ်၏။ စပါးရိတ်သောကာလကား ဤကမ္ဘာကုန်သော ကာလဖြစ်၏။ စပါးရိတ်သောသူကား ကောင်းကင်တမန်ဖြစ်၏။
⁴⁰ တောပင်တို့ကိုရွေးနှုတ်၍ မီးရှို့သကဲ့သို့ ဤကမ္ဘာအဆုံး၌ဖြစ်လတံ့။
⁴¹ လူသားသည် မိမိကောင်းကင်တမန်တို့ကိုစေလွှတ်ပြီးလျှင်၊ မှားယွင်းစေသောသူတို့နှင့် မတရားသော အမှုကို ပြုသောသူရှိသမျှတို့ကို နိုင်ငံတော်ထဲကရွေးနှုတ်၍၊
⁴² ငိုကြွေးခြင်း၊ အံသွားခဲကြိတ်ခြင်းရှိရာ မီးဖို၌ချကြလတံ့။
⁴³ ထိုအခါ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သည် နေထွန်းလင်းသကဲ့သို့ မိမိတို့အဘ၏နိုင်ငံတော်၌ ထွန်းလင်းကြ လတံ့။ ကြားစရာနားရှိသောသူသည် မည်သည်ကားကြားပါစေ။

၁၃:၃၆-၄၃။ ပေါင်းပင်များနှင့်ဥပစာ ရှင်းပြချက်။ ပေါင်းပင်များဥပစာကို နားလည်ပုံနှစ်မျိုးရှိသည်။ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်နှင့် အသင်းတော်ဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တို့ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အရ ဤဥပစာသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းကို ရည်ရွယ်ပြီး ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ဆိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အုပ်ချုပ်မှုဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည်။ ဥပစာ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ယေရှုဒုတိယအကြိမ် ကြွလာချိန်ထိ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကောင်းမှုနှင့် ဆိုးမှုနှစ်ခုစလုံး ရှိနေမည်ဟူ၍ ရိုးရှင်းသည်။ အသင်းတော်ဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အရ ဤဥပစာသည် အသင်းတော်အကြောင်းဖြစ်ပြီး ယေရှုဒုတိယအကြိမ်ကြွလာချိန်ထိ အသင်းတော်အတွင်း ကောင်းသူနှင့် ဆိုးသူနှစ်မျိုးလုံး ရှိနေမည်ဖြစ်ကာ အသိုင်းအဝိုင်းဆိုင်ရာ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရာတွင် ကောင်းသူများကို ဆိုးသူများနှင့်အတူ နှိမ်နှင်းမိခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် ခရစ်ယာန်များ သတိထားရမည်ဟု သွန်သင်သည်။

13:36–43. The Parable of the Weeds Explained. There are two broad ways in which the parable of the weeds has been understood: a universalistic interpretation and an ecclesiological (church-focused) interpretation. According to the universalistic interpretation, the parable of the weeds has a worldwide scope. The kingdom of heaven is understood to be God’s rule on the earth, and the parable has a relatively straightforward meaning that both good and evil exist in the world until the Second Coming of Jesus. According to the ecclesiological or church-focused interpretation, the parable of the weeds is about the church. It teaches that within the church there will be both good and bad until the Second Coming and that Christians should be careful in their attitudes in community discipline to avoid rooting out good along with bad.

 

မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်က ကျမ်းစာအပိုဒ်နှင့် ပိုမိုကိုက်ညီသနည်း။ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ကို ထောက်ခံသူများက အပိုဒ် ၁၃:၃၈ တွင် “လယ်ကောင်းသည် ဤလောကဖြစ်သည်” ဟူသော စကားကို ထောက်ပြပြီး ဥပစာသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းနှင့်ဆိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ပညာရှင်အများစုက ဘုရားနိုင်ငံတော်ကို ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုဟု ယူဆကြပြီး ထိုအဓိပ္ပာယ်သည် ဓမ္မဟောင်းအသုံးအနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီသည်ဟုလည်း ဆိုကြသည် (ဥပမာ၊ ၁ရာဇဝင် ၂၆:၃၁)။

Which of the two interpretations is the better fit with the evidence of the text? Those who would argue for the universalistic interpretation point to the wording of 13:38, which states that “the field is the world.” This, they argue, means that the parable is about the whole world (i.e., has universal appeal). They also note that most scholars consider the kingdom of God to be the reign of God, which fits well with the usage of the term in the OT (e.g., 1 Chr. 26:31).

 

အသင်းတော်ဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ကို ထောက်ခံသူများက ယေရှုဒုတိယအကြိမ်ကြွလာချိန်ထိ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကောင်းသူဆိုးသူ ရှိနေမည်ဟု ရှင်းပြရန် ဥပစာတစ်ခု ပြောမည်ဟု မထင်ကြောင်း ငြင်းခုံကြသည်။ ထိုသို့ဆိုခြင်းသည် မှန်ကန်သော်လည်း သာမန်အချက်တစ်ခုသာဖြစ်သည်ဟုလည်း ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် ဓမ္မဟောင်းတွင် ဘုရားနိုင်ငံတော်ကို “ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှု” ဟု နားလည်နိုင်သော်လည်း ယေရှု၏ သွန်သင်ချက်များတွင်မူ “ဘုရားသခင်၏ နယ်မြေ” ဟူသော အယူအဆဖြစ်သည်ဟု ထောက်ပြကြသည်။ ဥပမာ၊ ယေရှုက ပေတရုအား “ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ သော့များကို ငါပေးမည်” ဟု မိန့်ဆိုတော်မူခဲ့သည် (မဿဲ ၁၆:၁၉)။ သော့ဆိုသည်မှာ တံခါး သို့မဟုတ် မြို့တံခါးကို ဆိုလိုသည်။ ထို့ပြင် ယေရှုသည် များသောအားဖြင့် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ထဲသို့ “ဝင်ရောက်ခြင်း” အကြောင်း ဟောပြောတော်မူသည် (ဥပမာ၊ မဿဲ ၅:၂၀၊ ၇:၂၁၊ ၁၈:၃၊ ၁၉:၂၃-၂၄)။ သော့ဆိုသည်မှာ နယ်နိမိတ်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုပြီး ဝင်ရောက်ခြင်းဟူသော စကားလည်း နယ်နိမိတ်ကို ညွှန်ပြသည်။ ဤပုံမျိုးသည် ဘုရားနိုင်ငံတော်ကို နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ခံယူမှသာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။

Those who argue for the ecclesiological or church-focused interpretation ask whether Jesus would have told a parable to explain that there would be good and bad people in the world until the Second Coming. Such a statement is true but trivial. They also point out that while the kingdom of God might well be best understood as the “reign of God” in the OT, within the teachings of Jesus, however, the concept seems to be one of the “realm of God,” a concept of territory. For example, Jesus told Peter that he would be given the “keys of the kingdom of heaven” (Matt. 16:19). Keys imply a door or a gate, such as the gate into a city. Furthermore, Jesus usually spoke of “entering” the kingdom of heaven (e.g., Matt. 5:20; 7:21; 18:3; 19:23–24). A key presupposes a boundary, as does the language of entering the kingdom. This imagery makes sense only if the kingdom of God is conceived as a place.

 

ကောင်းသူနှင့် ဆိုးသူ တွဲလျက်ရှိနေသော်လည်း ဆိုးသူကို ခွဲခြားဖယ်ရှားနိုင်သည့် နေရာမှာ မည်သည့်နေရာနည်း။ ထိုနေရာသည် အသင်းတော်ဖြစ်သည်။ ဤဥပစာသည် ယေရှုနောက်လိုက်သူဟု ထင်ရသော်လည်း အသိုင်းအဝိုင်း၏ စံနှုန်းများနှင့် မကိုက်ညီသူများကို မည်သို့ဆက်ဆံရမည်နည်းဟူသော ပြဿနာကို ကိုင်တွယ်ထားသည်။ ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားရမည်လောဟူသော မေးခွန်းကို ဤဥပစာက “မဖယ်ရှားသင့်” ဟု ဖြေဆိုထားသည်။ အကြောင်းမှာ အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် ကောင်းသော မျိုးစေ့များကို ဆိုးသော မျိုးစေ့များနှင့်အတူ နှိမ်နှင်းမိနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၈:၁၅-၂၀ ကို ကြည့်ပါ)။

Where is the place in which good and bad coexist but in which there is the possibility that the bad can be identified and excluded? It is in the church. The parable deals with the issue of what to do with apparent followers of Jesus who do not measure up to the standards of some in the community. Should they be excluded? The answer provided by this parable is “no,” as there is danger that overzealousness is likely to root out some of the “good seed” along with the bad seed (but see commentary on Matt. 18:15–20).

 

ဤနည်းဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပါက ပေါင်းပင်များဥပစာသည် မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်း၏ အခြားအပိုင်းများနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ထိုကျမ်းတွင် မသင့်လျော်သော အဖွဲ့ဝင်များနှင့်ပတ်သက်သော အပိုဒ်များ အများအပြားရှိသည် (ဥပမာ၊ မဿဲ ၇:၂၁-၂၃)။ တကယ်တော့ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်အတွင်း ကောင်းသူနှင့် ဆိုးသူ ပြဿနာကို ကိုင်တွယ်ထားသော ဥပစာများမှာ ဤဥပစာအပါအဝင် ငါးခုရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ ငါးမျှားကွန်ဥပစာ (၁၃:၄၇-၅၀)၊ မလျှော်သောကျွန်ဥပစာ (၁၈:၂၃-၃၅)၊ မင်္ဂလာဝတ်လုံ မပါသူဥပစာ (၂၂:၁-၁၄) နှင့် အပျိုမကြီးဆယ်ယောက်ဥပစာ (၂၅:၁-၁၃) တို့ဖြစ်သည်။

Interpreted in this way, the parable of the weeds is consistent with other parts of the Gospel of Matthew, which has several passages dealing with the problem of unworthy members (e.g., Matt. 7:21–23). Indeed, no fewer than four other parables address the problem of good and bad within the kingdom of heaven. These are the parables of the net (13:47–50), the unforgiving servant (18:23–35), the wedding garment (22:1–14), and the ten maidens (25:1–13).

 ⁴⁴ တနည်းကား၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် လယ်၌ဝှက်ထားသောဘဏ္ဍာကိုတွေ့သောသူသည် တဖန် ဖုံးအုပ်၍၊ ဝမ်းမြောက်သောစိတ်နှင့် သွားပြီးလျှင်၊ ရတတ်သမျှကိုရောင်း၍ ထိုလယ်ကိုဝယ်တတ်၏။

⁴⁵ တနည်းကား၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် မြတ်သောပုလဲတို့ကိုရှာသော ကုန်သည်နှင့်တူ၏။
⁴⁶ ထိုကုန်သည်သည် အလွန်အဘိုးထိုက်သောပုလဲကိုတွေ့သောအခါ၊ သွား၍ မိမိ၌ရတတ်သမျှကို ရောင်းပြီးလျှင် ထိုပုလဲကိုဝယ်လေ၏။

၁၃:၄၄-၄၆။ ရတနာနှင့် ပုလဲဥပစာများ။ လယ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသော ရတနာနှင့် အဖိုးတန်ပုလဲဥပစာနှစ်ခုသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ဘက်မှ ပိုင်ဆိုင်ခံရခြင်း၏ အရေးကြီးမှုကို ကိုင်တွယ်ထားသည်။ နှစ်ခုစလုံးတွင် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ကို အဖိုးတန်သောအရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားပြီး ထိုအရာကို ဝယ်ယူရန် အရာအားလုံးကို ရောင်းချရသည်။ ပထမဥပစာတွင် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ အဖိုးတန်မှုကို မီးမောင်းထိုးပြထားပြီး ဒုတိယဥပစာတွင်မူ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ဘက်မှ အဖိုးတန်သောအရာများကို ရှာဖွေနေခြင်းကို ဖော်ပြထားသည်။

13:44–46. Parables of the Treasure and the Pearl. The parables of the treasure hidden in a field and the pearl of great price deal with the importance of possessing the kingdom of heaven and being possessed by the kingdom of heaven. In both cases, though, the kingdom of heaven is associated with value such that everything else must be sold in order to purchase the object of value. In the first, the kingdom of heaven is presented as having great value. In the second, the kingdom of heaven is seeking items of great value.

 

လယ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသော ရတနာကို မထင်မှတ်ဘဲ ရှာတွေ့ခြင်း (အပိုဒ် ၄၄) သည် ရှေးခေတ်တွင် မထူးခြားသောဖြစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ယနေ့တိုင် ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်များသည် ရှေးခေတ်လူများ ပြန်လည်ရယူနိုင်ခြင်းမရှိအောင် ကောင်းစွာဝှက်ထားခဲ့သော ရတနာများကို တွေ့ရှိတတ်သည်။ ကုမရံမြို့ရှိ ကျမ်းစာပညာရှင်များက ကျမ်းချက်များကို ဝှက်ထားခဲ့ပြီး ပြန်လည်ရယူရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း မရရှိခဲ့သည်ကို ဤအမျိုးအစားတွင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားနိုင်သည်။ ယေရှုခေတ်တွင် အချိန်များမတည်မငြိမ်ဖြစ်ပြီး ဘဝသည် အန္တရာယ်များသည်။ အကောင်းဆုံးအစီအစဉ်များပင် တစ်ခါတစ်ရံ ပျက်စီးတတ်သည်။ ဘဏ်စနစ်အခြေခံရှိသော်လည်း လူတိုင်းအသုံးပြုနိုင်ခြင်းမရှိသလို စစ်ပွဲခေတ်တွင် ချမ်းသာသူများပင် မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ကြပါ။ မိသားစုစည်းစိမ်ကို လျှို့ဝှက်နေရာတွင် ဝှက်ထားခြင်းသည် သတိရှိမှုဖြစ်သည်။ မိသားစုစည်းစိမ်သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ မသိရှိသည့်နေရာတွင် မြှုပ်နှံထားခြင်းကြောင့် ဆုံးရှုံးတတ်သည်။ ယေရှုပြောသော ဥပစာတွင် (အပိုဒ် ၄၄) သူတစ်ပါးပိုင်လယ်ကို ထယ်ထိုးနေစဉ် ရတနာတစ်ခု ရုတ်တရက်တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယေရှုက ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် ရှာတွေ့သောအခါ ထိုရတနာရှိရာ လယ်ကို ဝယ်ယူရန် ပိုင်ဆိုင်သမျှအားလုံးကို ရောင်းချရလောက်အောင် အဖိုးတန်သည်ဟု သိစေလိုတော်မူသည်။ ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ပိုင်ဆိုင်သမျှအားလုံးထက် တန်ဖိုးရှိသည်။

Unexpectedly finding a treasure hidden in a field (v. 44) was not an uncommon event in ancient times. Indeed, to this day archaeologists come across hordes of valuable objects hidden so well that they were lost to those in ancient times. One might even consider the discovery of the Dead Sea Scrolls to fit this category—the scribes at Qumran hid scrolls expecting to be able to return and recover them. They never did. Times were uncertain and life was risky, and even the best laid plans sometimes proved disastrous. There was a rudimentary banking system at the time of Jesus, but not one that was accessible to everybody and not one that the wealthy could trust, especially in times of war. It was common prudence to hide some of the family wealth in a secret place. The wealth of a family could be lost by being buried in a place unknown to the survivors. In the parable that Jesus told (v. 44), somebody was ploughing a field owned by another party. Suddenly the plough turned up a treasure hoard. Jesus would have us know that the kingdom of heaven is like a treasure that, when discovered, is worth selling everything one owns in order to buy the field where it is found. To possess it is worth everything that we own.

 

ပုလဲအထူးပြုကုန်သည်တစ်ဦးသည် ပြီးပြည့်စုံသော ပုလဲတစ်လုံးကို တစ်သက်လုံး ရှာဖွေနေနိုင်သည်။ ယေရှုက အဖိုးအတန်ကြီးမားသော ပုလဲတစ်လုံးကို တွေ့သောအခါ ထိုကုန်သည်သည် ပိုင်ဆိုင်ရန် သူ၏ပစ္စည်းအားလုံးကို ရောင်းချခဲ့သည်ဟု မိန့်ဆိုတော်မူသည်။ နှစ်ခုစလုံးတွင် အဓိကသတင်းစကားမှာ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် အရာအားလုံးထက် တန်ဖိုးရှိသည်ဟူ၍ပင်ဖြစ်သည်။ ကွဲပြားချက်မှာ လယ်ထဲရှိရတနာကို အလွန်မထင်မှတ်ဘဲ ရှာတွေ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အဖိုးတန်ပုလဲကိုမူ ရှာဖွေမှုကြာရှည်ပြီးမှ တွေ့ရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အချို့သူများသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ကို မထင်မှတ်ဘဲ ရှာတွေ့ကြပြီး အချို့သူများကား ဝိညာဉ်ရေးရှာဖွေမှုကြာရှည်ပြီးမှ ရှာတွေ့ကြသည်။ နှစ်မျိုးလုံးတွင် ရရှိလာသည်မှာ သူတို့ပိုင်ဆိုင်သမျှနှင့် သူတို့ဖြစ်တည်မှုအားလုံးကို အပြည့်အဝမြှုပ်နှံရန် လိုအပ်သည်။

A merchant who specialized in pearls could spend his whole life searching for the one perfect specimen. Jesus said that when a merchant had found one of great price, he sold all of his possessions to own it. The basic message concerning the worth is the same in both parables—the kingdom of heaven is worth everything. What is different between them, though, is that the treasure hidden in the field was found by somebody completely by accident. In the case of the pearl of great price, only after a long search was something found. Some, therefore, find the kingdom of heaven by accident and others find it after a long spiritual search. In both cases, what is found requires a total commitment of all they have and all they are.

 ⁴⁷ တနည်းကား၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် ပင်လယ်၌ချ၍ အမျိုးမျိုးသောငါးတို့ကို အုပ်မိသောပိုက် ကွန်နှင့်တူ၏။

⁴⁸ ငါးနှင့်အပြည့်ရှိသောအခါ တံငါတို့သည် ကုန်းပေါ်သို့ဆွဲတင်၍ထိုင်လျက်၊ ကောင်းသောငါးကို ခြင်း ထဲသို့ ရွေးချယ်ထည့်ထား၍၊ မကောင်းသောငါးကို ပြင်သို့ပစ်လိုက်ကြ၏။
⁴⁹ ထိုနည်းတူ ကမ္ဘာအဆုံး၌ ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ဆင်းလာပြီးလျှင်၊ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့အထဲမှ ဆိုးသောသူတို့ကို နှုတ်ယူခွဲထား၍၊
⁵⁰ ငိုးကြွေးခြင်း၊ အံသွားခဲကြိတ်ခြင်းရှိရာ မီးဖို၌ ချကြလတံ့။

၁၃:၄၇-၅၀။ ငါးမျှားကွန်ဥပစာ။ ယေရှုသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်အတွင်း မသင့်လျော်သူများနှင့်ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိတော်မူသည်။ ငါးမျှားကွန်ထဲသို့ လူစားရန် မသင့်တော့သော ငါးမျိုးစုံ ဝင်ရောက်တတ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဘာသာရေးစောင့်ထိန်းသော ယုဒလူမျိုးများအတွက် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ယုဒလူမျိုးများတွင် အကြေးခွံပါသော ငါးများကိုသာ စားသုံးရသည်ဟု စည်းမျဉ်းတင်းကြပ်စွာ ရှိခဲ့သည် (ဝတ် ၁၁:၉-၁၂)။ ဤဥပစာတွင် သန့်ရှင်းသောငါးနှင့် မသန့်ရှင်းသောငါးကို ခွဲခြားဖော်ပြခြင်းမရှိပါ။ ကောင်းသော (ကလုတ်) နှင့် ဆိုးသော (ဆပ်ရုတ်) ငါးများသာ ဖော်ပြထားသည်။ ဤဥပစာတွင် ယေရှုက ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သို့ မည်သူပါဝင်သည်၊ မည်သူမပါဝင်သည်ကို ခွဲခြားရန် အချိန်သည် ခေတ်ကာလအဆုံးတွင် ဖြစ်သည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ မိန့်ဆိုတော်မူသည် (မဿဲ ၁၃:၄၉)။ ထိုခွဲခြားမှုကို လူသားများမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်တမန်များက နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းအနေဖြင့် လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီ ဘုရားနိုင်ငံတော်သည် ကောင်းသူဆိုးသူ ငါးမျိုးစုံကို ဆွဲယူပါဝင်စေမည်ဖြစ်သည်။ ဤဥပစာတွင် အသင်းတော်ကို ရှင်းလင်းစွာ ရည်ရွယ်ထားသည်။ ယေရှု၏ ဧဝံဂေလိတရားတော်သည် နောက်ဆုံးတရားစီရင်ချိန်မတိုင်မီ ကောင်းသူဆိုးသူ ငါးမျိုးစုံကို အသင်းတော်ထဲသို့ ဆွဲယူပါဝင်စေမည်ဖြစ်သည်။

13:47–50. Parable of the Net. Here Jesus returned to the theme of the unworthiness of some who consider themselves to be part of the kingdom of heaven. Not everything that is caught in a fishing net is suitable for human consumption. This was particularly true for observant Jews, who had strict rules that only fish with fins and scales were to be eaten (Lev. 11:9–12). The distinction between clean and unclean fish is not made in the parable, only those that are good (kalos) and bad (sapros). In this parable Jesus specified that the time of sorting out who really belongs to the kingdom of heaven and who does not will take place at the end of the age (Matt. 13:49). The sorting will be done by angels, not humans, as part of the last judgment. In the meantime, the kingdom of God will draw into it all kinds of people, both good and bad. The church is clearly in view in this parable. The good news of Jesus will draw all kinds of people into the church until the last judgment, which will take place at the end of the age.

 ⁵¹ ဤအရာအလုံးစုံတို့ကို သင်တို့သည် နားလည်ကြသလောဟု မေးတော်မူလျှင်၊ နားလည်ပါပြီသခင်ဟု တပည့်တော်တို့သည် လျှောက်ကြ၏။

⁵² ကိုယ်တော်ကလည်း၊ သို့ဖြစ်၍ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ အကြောင်းအရာကို သင်ပြီးသောကျမ်းဆရာ မည်သည်ကား၊ မိမိဘဏ္ဍာထဲက အထူးထူးအပြားပြားသော အသစ်ဟောင်းတို့ကို ထုတ်ဘော်သောအိမ်ရှင်နှင့် တူသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။

၁၃:၅၁-၅၂။ အဟောင်းနှင့်အသစ် ရတနာများ။ ယေရှုက တပည့်တော်များအား ဘုရားနိုင်ငံတော်နှင့်ပတ်သက်သော ဥပစာများကို နားလည်ပြီလောဟု မေးတော်မူသည်။ ၎င်းတို့က နားလည်ပါပြီဟု ဖြေကြားကြသည်။ ထို့နောက် ယေရှုက ၎င်းတို့ကို ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ နက်နဲသောအရာများကို သင်ယူထားသော ကျမ်းတတ်ပညာရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်တော်မူသည်။ ယေရှု၏ စကားတော်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသူများအနေဖြင့် သူတို့သည် သွန်သင်ချက်တော်များမှ ဟောင်းရတနာများနှင့် သစ်ရတနာများကို ထုတ်ယူပေးနိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။ အသင်းတော်သည် လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် နည်းပညာပြောင်းလဲမှုများကြားမှ စိန်ခေါ်မှုများကို ဖြတ်ကျော်သွားရာတွင် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ နက်နဲသောအရာများကို သင်ယူထားသော ခရစ်ယာန်ကျမ်းတတ်ပညာရှင်များ၏ လိုအပ်ချက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ခရစ်ယာန်ဖြစ်ခြင်းဟူသည် အဘယ်နည်းဟု ရှင်းပြရန် ၎င်းတို့သည် လိုအပ်လာမည်ဖြစ်သည်။

13:51–52. Treasures New and Old. Jesus asked His disciples whether they had understood His parables regarding the kingdom of God. They replied that they had, and He then spoke of them as scribes who had been taught the mysteries of the kingdom of heaven. As skilled interpreters of the words of Jesus, they would bring out new and old treasures from His teachings. As the church moves through the challenges that changing society and changing technology bring in their wake, there will be a need for Christian scribes—those who are instructed in the mysteries of the kingdom—to explain what it means to be a Christian today.

 

၁၃:၅၃–၁၇:၂၇ မတူညီသော မေရှိယနှင့်ဆိုင်သော မျှော်လင့်ချက်များ

မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်း၏ ဤအခန်းသည် ယေရှုခရစ်တော်၏ အမှုတော်ကို ပေတရု၏ အထွတ်အထိပ် ဝန်ခံချက်ဖြစ်သော “သင်သည် ခရစ်တော်၊ အသက်ရှင်သော ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်တော်မူ၏” (၁၆:၁၆) ဟု ဝန်ခံသည်အထိ ဖော်ပြထားသည်။ သို့ရာတွင် ပေတရု၏ တုံ့ပြန်မှုသည် ယေရှု၏ အမှုတော်အပေါ် တစ်ခုတည်းသော တုံ့ပြန်မှု မဟုတ်ခဲ့ပေ။ တပည့်တော်များ၏ ယုံကြည်ခြင်း တိုးပွားလာခဲ့သော်လည်း ဂျူးလူမျိုးအများစုမှာ ယေရှုကို ငြင်းပယ်ရာတွင် ခိုင်မာသွားခဲ့ကြသည် (၁၃:၅၄–၁၄:၁၂၊ ၁၅:၁–၂၀၊ ၁၆:၁–၁၂)။ ယေရှုသည် သူတို့၏ မယ်ရှိယဆိုင်ရာ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် မကိုက်ညီခဲ့ပေ။ ထိုငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံရသောအခါ ယေရှုသည် လူအုပ်ကြီးထံမှ နုတ်ထွက်တော်မူပြီး တပည့်တော်များကို အဓိကထား သွန်သင်တော်မူခဲ့သည်။ ဣသရေလ၏မေရှိယဖြစ်တော်မူခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ယေရုရှလင်မြို့၌ ဆင်းရဲဒုက္ခဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် အသေခံတော်မူရမည့် လမ်းကြောင်းဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်တော်မူခဲ့သည် (၁၆:၂၁–၂၈၊ ၁၇:၂၂–၂၃)။

13:53–17:27

Different Messianic Expectations

This section of Matthew traces the ministry of Jesus as it led up to the climatic confession of Peter that Jesus is “the Christ, the Son of the Living God” (16:16). The response of Peter, however, was not the only reaction to Jesus’s ministry. While the disciples increased in their faith, others in the Jewish nation became hardened in their rejection of Jesus (13:54–14:12; 15:1–20; 16:1–12). Jesus simply did not measure up to their messianic expectations. He responded to this rejection by withdrawing from the crowds and focusing His attention on teaching His disciples what it means for Him to be Israel’s Messiah—a path that was to involve His suffering and death in Jerusalem (16:21–28; 17:22–23).

 ⁵³ ထိုဥပမာစကားများကို အကုန်အစင်မိန့်မြွက်တော်မူပြီးလျှင် ထိုအရပ်မှကြွသွားတော်မူ၏။

⁵⁴ ထိုနောက်မှ မိမိမြို့သို့ရောက်တော်မူ၍ တရားစရပ်၌ဆုံးမဩဝါဒပေးလေ၏။ မြို့သားတို့သည် မိန်း မောတွေဝေခြင်းရှိကြသဖြင့်၊ ဤသူသည် ဤပညာကို၎င်း၊ ဤတန်ခိုးကို၎င်း အဘယ်မှာရသနည်း။
⁵⁵ သူသည် လက်သမားသားမဟုတ်လော။ သူ့အမိကား မာရိအမည်ရှိသည်မဟုတ်လော။ သူ့ညီကား၊ ယာကုပ်၊ ယောသေ၊ ရှိမုန်၊ ယုဒဟုဆိုကြသည် မဟုတ်လော။
⁵⁶ သူ့နှမများတို့သည်လည်း ငါတို့နှင့်အနီးအပါးနေကြသည်မဟုတ်လော။ သို့ဖြစ်လျှင် ဤသူသည် ဤ အရာများကို အဘယ်မှာရသနည်းဟု ပြောဆိုလျက်၊
⁵⁷ စေတနာစိတ်ပျက်ကြ၏။ ယေရှုကလည်း၊ ပရောဖတ်သည် မိမိမြို့၊ မိမိအိမ်မှတပါး အခြားသောအရပ် ၌ အသရေရှိသည်ဟု ထိုသူတို့အား မိန့်တော်မူ၏။
⁵⁸ မြို့သားများတို့သည် မယုံကြည်ကြသောကြောင့်၊ ထိုအရပ်၌ များစွာသောတန်ခိုးကို ပြတော်မမူ။

၁၃:၅၃–၅၈။ နာဇရက်မြို့၌ ယေရှုကိုငြင်းပယ်ခြင်း ယေရှုသည် မိမိ၏ မွေးရပ်မြို့ နာဇရက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိတော်မူသောအခါ ဗိမာန်တော်တွင် သွန်သင်တော်မူခဲ့သည်။ နာဇရက်သည် အလွန်သေးငယ်သော မြို့ဖြစ်ပြီး နားထောင်သူများသည် ယေရှုကြီးပြင်းလာစဉ် ကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့ကြသူများဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် လူ့သဘာဝအတိုင်း ရှိတော်မူကြောင်း နားလည်ရန် အရေးကြီးသည်မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက အတူနေထိုင်ခဲ့သူများသည် ယေရှု၏ အမှုတော်နှင့် အဆင့်အတန်းကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ယေရှု၏ ပညာနှင့် တန်ခိုးတို့ကို အံ့ဩကြသည်။ ယေရှုသည် လက်သမားဆရာ၏ သား၊ မိခင်မှာ မာရိ၊ ညီအစ်ကိုများမှာ ယာကုပ်၊ ယောသပ်၊ ရှိမုန်နှင့် ယုဒ တို့ဖြစ်ပြီး ညီအစ်မများလည်း ထိုမြို့၌ နေထိုင်နေသေးကြောင်း သူတို့ သတိရခဲ့ကြသည်။ ယေရှု၏ အခွင့်အာဏာသည် သူ၏ ရင်းနှီးမှုနှင့် နှိမ့်ချသော မူလအစပြုမှုနှင့် မကိုက်ညီဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည် (အပိုဒ် ၅၅)။ ဤအပိုဒ်သည် ယေရှု၏ မိသားစုနှင့် အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်အများစုကို ပေးထားသည်။ ယေရှုတွင် ညီအစ်ကိုညီအစ်မများ ရှိခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသော်လည်း အတိအကျ ဆက်နွယ်မှုကို မဖော်ပြထားပေ (ယောဟန် ၂:၁၂၊ ၇:၅ နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူတို့သည် ယေရှုမွေးဖွားပြီးနောက် ယောသပ်နှင့် မာရိတို့၏ နောက်ကလေးများဖြစ်နိုင်သည် (မဿဲ ၁:၂၅၊ လုကာ ၂:၇ နှိုင်းယှဉ်ပါ) သို့မဟုတ် ယောသပ်သည် မာရိကို လက်မထပ်မီ မုဆိုးဖိုဖြစ်ခဲ့လျှင် ယေရှု၏ အစ်ကိုအစ်မများ ဖြစ်နိုင်သည်။

13:53–58. Rejection of Jesus at Nazareth. When Jesus returned to His hometown, Nazareth, He taught in the synagogue. Nazareth was a very small town, and His audience knew Him as He grew up. It is perhaps significant for our understanding of the human nature of Jesus that those with whom He grew up had little inkling of His ministry and status. They wondered at Jesus’s wisdom and power. They recalled that He was the son of the carpenter, that His mother was Mary, and that His brothers were James, Joseph, Simon, and Judas, and that He also had sisters still living there. His authority seemed at odds with His familiarity and humble beginnings (v. 55). This verse provides most of the information that we have about Jesus’s family and His profession. While it reveals Jesus had siblings, it does not indicate their exact relationship to Jesus (cf. John 2:12; 7:5). They may have been younger children born to Joseph and Mary after the birth of Jesus (cf. Matt. 1:25; Luke 2:7) or older stepbrothers and sisters, that is, if Joseph had been a widower before he took Mary as his wife (see “The Brothers of Jesus,” p. 1252).

ဘုရားရှင်၏ နိုင်ငံတော်ဆိုင်ရာ ထိုးထွင်းသိမြင်ခြင်း - ဥပမာပုံပြင်များ ဒံယေလ ၂ နှင့် ဗျာဒိတ် ၁၉–၂၁ တို့မှ ရှင်းလင်းစွာ တွေ့ရှိရသည်မှာ အနာဂတ်တွင် ဘုရားသခင်သည် လူ့သမိုင်းတွင် အဆုံးအဖြတ်ပေး ကျင့်ကြံတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး အပြစ်အားလုံးနှင့် အပြစ်ကို မစွဲလမ်းသူများကို ဖျက်ဆီးတော်မူမည်။ ထို့နောက် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ထာဝရ နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်တော်မူမည်။ ထိုအခါ ဖြောင့်မတ်သူများသည် ဘုရားသခင်နှင့်လည်းကောင်း၊ အချင်းချင်းလည်းကောင်း ပြီးပြည့်စုံသော သဟဇာတဖြစ်မှုဖြင့် နေထိုင်ကြမည်။ Insights into the Kingdom of God: The Parables

From Daniel 2 and Revelation 19–21, it is clear that sometime in the future God will act decisively in human history to destroy all sin and those who cling to it. He then will establish His eternal kingdom on earth. Then the righteous will live in perfect harmony with God and with each other.   ၁. အမှုတော်နှင့် နိုင်ငံတော် မဿဲ ၁၃ ရှိ ဥပမာပုံပြင်များအရ နိုင်ငံတော်လာရောက်ခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေသော ခရစ်ယာန်များသည် နိုင်ငံတော်သတင်းကို မျှဝေရန် တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်နေကြမည်။ ယေရှု၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို အခြားသူများအား ပြောပြရင်း အမျိုးမျိုးသော တုံ့ပြန်မှုများနှင့် တွေ့ကြုံရမည်။ အချို့သည် နားမလည်ကြပါ (၁၃:၄၊ ၁၉)၊ အချို့သည် အစပိုင်းတွင် စိတ်အားထက်သန်သော်လည်း ခက်ခဲသောအချိန်များတွင် မတည်မြဲကြပါ (အပိုဒ် ၅၊ ၂၀)။ အချို့သည် ယုံကြည်သော်လည်း ဤလောက၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက သူတို့၏ ဝိညာဉ်ဘဝကို နှိမ်နင်းပစ်သည် (အပိုဒ် ၇၊ ၂၂)။ သို့သော် အချို့သည် အာရုံစိုက်ကာ ခက်ခဲသောအချိန်များကို ကျော်လွှားပြီး ဘဝတွင် မှန်ကန်သော ဟန်ချက်ထားနိုင်ကြမည်။ ထိုသူများသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ တန်ဖိုးကို မြင်ပြီး နိုင်ငံတော်ကို ပိုင်ဆိုင်ရန် သူတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံးနှင့် ဥစ္စပစ္စည်းများကို အပ်နှံရန် ဆန္ဒရှိကြမည် (အပိုဒ် ၄၄–၄၆)။ ထိုသူများသည် အံ့ဖွယ်သူများဖြစ်၍ နိုင်ငံတော်အတွင်း လူဦးရေတိုးပွားမှုတွင် အံ့ဖွယ်ရလဒ်များ ရရှိလာမည် (အပိုဒ် ၉၊ ၂၃)။ 1. Mission and the Kingdom. According to the parables in Matthew 13, Christians who are waiting for the coming of the kingdom will be active in sharing the news of the kingdom. As they go about telling others of Jesus’s love and sacrifice, they will meet with varied responses. Some will not understand (Matt. 13:4, 19), others initially will be enthusiastic but will not persevere during difficult times (vv. 5, 20). Yet others will be convinced but will allow the cares of this world to choke out their spiritual lives (vv. 7, 22). But some will pay attention, persevere through hard times, and keep an appropriate balance in their lives. These will see the worth of the kingdom of heaven and be willing to commit their whole being and wealth to possess it (vv. 44–46). They will be such remarkable individuals that they will be surrounded by miraculous increase in the numbers in the kingdom (vv. 9, 23).   ၂. အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ဆိုင်ရာ ဥပမာပုံပြင်များကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ရာတွင် အသင်းတော်ကို အကြိမ်ကြိမ် ထည့်သွင်းရသည်။ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်နှင့် အသင်းတော်ကြား ဆက်နွယ်မှုကို ခရစ်ယာန်ခေတ်တစ်လျှောက် မတော်မတရား အသုံးချခဲ့ဖူးသည်—ဥပမာ အလယ်ခေတ်နှောင်းပိုင်း ကရုဇိတ်စစ်ပွဲများကို တွေးကြည့်ပါ (ယေရှုကိုယ်တော်တိုင် အကြံပေးတော်မူမည်မဟုတ်သော နည်းလမ်းမျိုး၊ ၅:၃၈–၄၈ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ထိုဆက်နွယ်မှုကို မှားယွင်းစွာ အသုံးချခဲ့သည်များရှိသော်လည်း မဿဲ ၁၃ ရှိ ယေရှု၏ ဥပမာပုံပြင်များတွင် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်နှင့် ခရစ်ယာန်အသိုင်းအဝိုင်းကြား နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်မှုကို လျစ်လျူရှုလို့ မဖြစ်ပါ။ ဤဆက်နွယ်မှုကို အကျဉ်းချုံးရလျှင် ဤသို့ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်တွင် အသင်းတော်ထဲတွင် မတွေ့ရသူအချို့ ရှိနိုင်သော်လည်း ဤခေတ်တွင် အများစုမှာ အသင်းတော်ထဲတွင် ရှိကြမည်။ အလားတူပင် အသင်းတော်ထဲတွင် ရှိသူအားလုံး နိုင်ငံတော်ထဲတွင် ရှိကြမည် မဟုတ်ပေ။ ဤအချက်ကို ပေါင်းပင်ဥပမာ (၁၃:၂၄–၃၀၊ ၃၆–၄၃) နှင့် ပိုက်ကွန်ဥပမာ (အပိုဒ် ၄၇–၅၀) တို့က အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ နိုင်ငံတော်သတင်းသည် ကောင်းသူဆိုးသူ အားလုံးကို အသင်းတော်ထဲသို့ ဆွဲယူသည် (အပိုဒ် ၄၇–၅၀)။ ဤပြဿနာကို နတ်ဆိုးသည် အသင်းတော်ထဲတွင် ဆိုးသောမျိုးစေ့များ ကြဲခြင်းဖြင့် ပိုမိုဆိုးရွားစေသည် (အပိုဒ် ၃၉)။ ပေါင်းပင်ဥပမာတွင် စစ်မှန်သူနှင့် မှားယွင်းသူကို ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအရာကို ခေတ်အဆုံးတွင် နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များက အဆုံးအဖြတ်ပေးမည် (အပိုဒ် ၄၁–၄၂၊ ၄၉–၅၀)။ ဤလုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသောအခါ ဖြောင့်မတ်သူများသာ အသင်းတော်/နိုင်ငံတော်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်လာမည်။ 2. Church and Kingdom. It has proved necessary to invoke the church at several places in interpreting the parables of the kingdom of heaven. This link between the kingdom of heaven and the church has been used in some unfortunate ways throughout the Christian era—one has to think only of the Crusades of the late medieval period; hardly a technique of persuasion that Jesus would have recommended (see 5:38–48). Yet despite some of the ways in which the connection between the church and the kingdom has been misappropriated and misused, we must not overlook the intimate connection between the kingdom of heaven and the Christian community that is drawn by Jesus in the parables found in Matthew 13. One might summarize this connection as follows: While there will be some in the kingdom of heaven who will not be found in the church, in this age most will be. It is equally true that not all of those who are in church will be found in the kingdom of heaven. This is underlined by both the parable of the weeds (13:24–30, 36–43) and the parable of the net (vv. 47–50). The message of the kingdom of heaven draws all kinds into the church—both good and bad (vv. 47–50). This problem is exacerbated by the actions of the devil, who actively sows bad seeds in the church (v. 39). In the case of the weeds, the problem is that it is impossible to distinguish the genuine from the false—a situation that makes it necessary to wait. This will be sorted out conclusively in due time—at the end of the age, in the last judgment—and those who carry out the judgments are the angels of God (vv. 41–42, 49–50). After this process is complete, then indeed only the righteous will be part of the church/kingdom.

 

လူ့သမိုင်းအများစုတွင် မိသားစုကြီးများ ပုံမှန်ဖြစ်ခဲ့သည်။ မိသားစုဝင်များ၏ ရေရှည်စီးပွားရေးလုံခြုံမှုအတွက် အားပေးခဲ့ကြသည်။ လူဦးရေတိုးတက်မှုကို ကလေးငယ်သေဆုံးနှုန်း မြင့်မားခြင်း (၁၀ နှစ်ပြည့်သည်အထိ ကလေး ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှင်ကျန်ခဲ့သည်)၊ ရောဂါ၊ စစ်ပွဲနှင့် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုတို့က ကန့်သတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရောမအင်ပါယာခေတ်တွင် ဂါလိလဲဒေသ၏ လူဦးရေ သိသိသာသာ တိုးတက်ခဲ့သည်။ ယေရှု၏ မိသားစုကိုယ်တိုင်က ထိုအချက်ကို သက်သေပြသည်။ ယောသပ်ကို မွေးဖွားဇာတ်လမ်းပြီးနောက် ခရစ်ဝင်ကျမ်းများတွင် မတွေ့ရတော့ပေ (လုကာ ၂:၄၁–၄၈ တွင် ယေရှု၏ ငယ်စဉ်ကာလ ယေရုရှလင်ခရီးကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်ကို ခြားနားချက်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်)။ ယောသပ်သည် အသက်ကြီးပြီး ထိုအချိန်တွင် ကွယ်လွန်သွားပြီဟု များစွာယူဆကြသည်။

Large families were the norm for most of human history. They were often encouraged as a means of developing long-term economic security for their members. Population growth was limited by high infant mortality rates (only about 50 percent of children survived to age ten), and by the dreadful depredations brought about by disease, war, and famine. Yet despite this, the period of the Roman Empire saw the population of Galilee grow considerably. Jesus’s own family gives evidence of this. Joseph is not mentioned as being present, nor does he appear in any of the Gospel stories after the birth narratives, except in connection to Jesus’s childhood trip to Jerusalem recorded in Luke 2:41–48. It is often concluded that Joseph was an older man who was dead by this time.

 

ယောသပ်၏ အလုပ်အကိုင်ကို တက်တုန် (tektōn၊ လက်သမားဆရာ၊ မဿဲ ၁၃:၅၅) ဟု ဖော်ပြထားပြီး မာကု ၆:၃ တွင် ယေရှုကိုယ်တော်တိုင်လည်း တက်တုန်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ တက်တုန်ဟူသော စကားလုံးသည် သစ်သားနှင့် ကျောက်တို့ဖြင့် လုပ်ကိုင်သူကို ဆိုလိုသည်။ ထိုလူမျိုးကို အိမ်ဆောက်ရန် မကြာခါး တောင်းဆိုတတ်သည်။ ယေရှုခေတ်တွင် အိမ်များကို သစ်သားထက် ကျောက်ဖြင့် ပိုမိုဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။ သစ်သားကို အိမ်ခေါင်မိုးအတွက်သာ အများအားဖြင့် သုံးသည်။ ယေရှုကို များသောအားဖြင့် လုပ်သားဆရာဟု ခေါ်သော်လည်း “အိမ်ဆောက်လုပ်သူ” ဟူ၍ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဖော်ပြချက်ဖြစ်နိုင်သည်။

Joseph’s occupation is described as that of a tektōn (“carpenter,” Matt. 13:55), and Mark 6:3 states that Jesus Himself was a tektōn. The word tektōn is used to describe somebody who worked in both wood and stone. Such individuals often were asked to build houses—which during Jesus’s time were usually constructed more with stone than with wood. Wood was usually used in constructing the roofs of houses, but the walls were built with stone. Jesus is usually described as a carpenter, but perhaps a better description would be “builder.”

 

ပထမဦးဆုံးသော နေရာနှင့် မိသားစုထဲတွင်သာ ပရောဖက်များကို ဂုဏ်မပြုကြဟု ယေရှုမိန့်တော်မူခဲ့သည်။ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း မရှိသောကြောင့် နာဇရက်တွင် အံ့ဖွယ်တော်များ များစွာ မပြုနိုင်ခဲ့ပေ (မဿဲ ၁၃:၅၇–၅၈)။

Jesus noted that prophets are not without honor except in their own country and within their own families. Because of their unbelief, Jesus was not able to do many miracles during His visit to Nazareth (Matt. 13:57–58).